Adhyaya 309

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरितापूजा नामाष्टाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ नवाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरितामन्त्रादिः अग्निर् उवाच अपरां त्वरिताविद्यां वक्ष्ये ऽहं भुक्तिमुक्तिदां पुरे वज्राकुले देवीं रजोभिर्लिखिते यजेत्

ဤသို့ အဂ္နိ မဟာပုရာဏ၌ «တွဝရိတာ (Tvaritā) ပူဇော်ပွဲ» ဟု အမည်ရသော ၃၀၉ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။ ယခု ၃၁၀ မြောက် အခန်း «တွဝရိတာ မန္တရနှင့် ဆက်စပ်သော ရိတုများ» စတင်၏။ အဂ္နိက မိန့်တော်မူသည်– «ဘုက္ခိ (bhukti) နှင့် မုက္ခိ (mukti) နှစ်ပါးကို ပေးသနားသော ပိုမိုလျှို့ဝှက်သည့် တွဝရိတာ-ဝိဒျာ (Tvaritā-vidyā) ကို ငါဟောကြားမည်။ မြို့တော် သို့မဟုတ် ကာကွယ်ရေးအကာအရံရှိရာ၌ ဝဇ္ရာကူလာ (Vajrākulā) ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ဒေဝီကို ဖုန်/မှုန့် (rajas) ဖြင့် ရေးဆွဲတင်ထားပြီး ပူဇော်ရမည်»။

Verse 2

पद्मगर्भे दिग्विदिक्षु चाष्टौ वज्राणि वीथिकां द्वारशोभोपशोभाञ्च लिखेच्छ्रीघ्रं स्मरेन्नरः

ပဒ္မဂರ್ಭ (padma-garbha) အလယ်ဗဟိုနှင့် အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် စသည့် အဋ္ဌဒိဂ္ (ရှစ်ဦးတည်ရာ) နှင့် အလယ်ဦးတည်ရာများတွင် ဝဇ္ရ (vajra) သင်္ကေတများကို ရေးဆွဲရမည်။ ထို့အပြင် ဝီသိကာ (vīthikā) ဟူသော ပတ်လည်လမ်းကြောင်းနှင့် အဓိက/အရန် တံခါးအလှဆင်များကိုလည်း မှတ်သားရေးဆွဲရမည်။ ထိုသို့ ရေးဆွဲပြီးနောက် လူသည် အလျင်အမြန် သတိရ၍ (ဖိတ်ခေါ်/ဓျာနပြု၍) ကာကွယ်တော်မူခြင်းကို တည်စေသင့်သည်။

Verse 3

अष्टादशभुजां सिंहे वामजङ्घा प्रतिष्ठिता दक्षिणा द्विगुणा तस्याः पादपीठे समर्पिता

လက်တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးရှိသော မဟာဒေဝီကို ခြင်္သေ့ပေါ်၌ တင်ထားရမည်။ ဘယ်ခြေကို ခြင်္သေ့ပေါ်၌ တည်စေ၍ ညာခြေကို ပိုမိုကွေးကာ ခြေတင်ခုံ (pādapīṭha) ပေါ်၌ ထားရသည်။

Verse 4

नागभूषां वज्रकुण्डे खड्गं चक्रं गदां करमात् शूलं शरं तथा शक्तिं वरदं दक्षिणैः करैः

မြွေတို့ဖြင့် အလင်္ကာရဆင်ယင်၍ ဝဇ္ရပုံစံ နားကပ် (vajra-kuṇḍa) ဝတ်ဆင်သော ဒေဝတাকে ညာလက်များတွင် အစဉ်လိုက် ဓား၊ စက်ဝိုင်းလက်နက် (cakra)၊ ဂဒါ; ထို့နောက် သုံးခွ (śūla)၊ မြား၊ သက်တိ (śakti) နှင့် ဝရဒမုဒြာ (ကောင်းချီးပေးခြင်း) ကို ကိုင်စေရာသည်။

Verse 5

धनुः पाशं शरं घण्टां तर्जनींशङ्खमङ्कुशम् अभयञ्च तथा वर्जं वामपार्श्वे धृतायुधम्

ဘယ်ဘက်တွင် ဒေဝတাকে လက်နက်/ကိရိယာများကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ပုံဖော်ရမည်—လေး၊ ပာရှ (pāśa) ကြိုးကွင်း၊ မြား၊ ခေါင်းလောင်း၊ တర్జနီ (ခြိမ်းခြောက်/ညွှန်ပြ လက်ဟန်)၊ သင်္ခ (conch)၊ အင်ကူရှ (aṅkuśa)၊ အဘယမုဒြာ (ကြောက်ရွံ့မှုဖယ်ရှား) နှင့် ဝဇ္ရ (vajra) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 6

पूजनाच्छत्रुनाशः स्याद्राष्ट्रं जयति लीलया दीर्घायूराष्ट्रभूतिः स्याद्दिव्यादिसिद्धिभाक्

သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းကြောင့် ရန်သူပျက်စီးခြင်းကို ရရှိမည်။ နိုင်ငံတော်ကို လွယ်ကူစွာ အောင်နိုင်မည်။ အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် တိုင်းပြည်၏ စည်ပင်သာယာမှုကို ရရှိကာ၊ ဒိဗ္ဗစိဒ္ဓိတို့အပါအဝင် စိဒ္ဓိမျိုးစုံ၏ ပိုင်ရှင် ဖြစ်လာမည်။

Verse 7

वज्रार्गले इति ञ तलेतिसप्तपातालाः कालाग्निभुवनान्तकाः ॐ कारादिस्वरारभ्य यावद्ब्रह्माण्डवाचकम्

«Vajrārgale» ဟူသည် ña အက္ခရာ၏ လျှို့ဝှက်အမည် ဖြစ်သည်။ «Tala» ဟူသည် ပာတාල (Pātāla) အောက်လောက ခုနစ်ထပ်ကို ဆိုလိုပြီး၊ ၎င်းတို့ကို Kālāgni နှင့် Bhuvanāntaka ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။ Oṃ ဖြင့်အစပြုသော သရများမှ စ၍ «ဗြဟ္မာဏ္ဍ» (brahmāṇḍa) ကို ညွှန်းသော စကားလုံးအထိ သန့်ရှင်းသော အသံအက္ခရာအစဉ်ကို နားလည်/ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 8

ॐ काराद्भ्रामयेत्तोयन्तोतला त्वरिता ततः प्रस्तावं सम्प्रवक्ष्यामि स्वरवर्गं लिखेद्भुवि

«အောṁ» သရအက္ခရာဖြင့် စ၍ ရေကို လှည့်နှိုး (သို့) မွှေပါ; ထို့နောက် လတာ (latā) ဟုခေါ်သော လျင်မြန်သည့် လျားလိုင်းကို ပြင်ဆင်ပါ။ ထို့နောက် ပရஸ္တာဝ (prastāva) ကို အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းမည်; သရအုပ်စု (svaravarga) ကို မြေပေါ်တွင် ရေးပါ။

Verse 9

तालुर्वर्गः कवर्गः स्यात्तृतीयो जिह्वतालुकः चतुर्थस्तालुजिह्वाग्रो जिह्वादन्तस्तु पञ्चमः

တားလု (palatal) အုပ်စုသည် က-ဝဂ္ဂ (ka-varga) ဖြစ်၏။ တတိယသည် လျှာနှင့် တားလု ပေါင်းစည်း၍ ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထသည် တားလုနှင့် လျှာထိပ် ပေါင်းစည်း၍ ဖြစ်၏; ပဉ္စမသည် လျှာနှင့် သွားတို့ဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 10

षष्ठो ऽष्टपुटसम्पन्नो मिश्रवर्गस्तु सप्तमः ऊष्माणः स्याच्छ्वर्गस्तु उद्धरेच्च मनुं ततः

ဆဋ္ဌမ အတန်းသည် ပုဋာ (puṭa) ဟုခေါ်သော အုပ်စုရှစ်ခုဖြင့် ပြည့်စုံ၏; သတ္တမသည် ရောနှောအတန်း ဖြစ်သည်။ စီဘီလန့် (sibilants) များကို ဥဿမာဏ (ūṣmāṇa) ဟုခေါ်ကြ၏; ထို့နောက် ထိုအစီအစဉ်မှ မနု (manu) ဆိုသည့် အလယ်သရ (semi-vowels) များကိုလည်း ခွဲထုတ်သတ်မှတ်ရမည်။

Verse 11

षष्ठस्वरसमारूढं ऊष्मणान्तं सविन्दुकम् तालुवर्गद्वितीयन्तु स्वरैकादशयोजितम्

၎င်းကို ဆဋ္ဌမ သရပေါ်တွင် တင်ထားရမည်၊ ဥဿမာန် (ūṣman) ဖြင့် အဆုံးသတ်ပြီး ဘိန္ဒု (bindu) နာဆိကအမှတ်ကို ပါစေရမည်။ ထို့ပြင် တားလုအုပ်စု (palatal) ၏ ဒုတိယအက္ခရာဖြင့် အဆုံးသတ်ကာ ဆယ့်တစ်မြောက် သရနှင့် ပေါင်းစည်းရမည်။

Verse 12

जिह्वातालुसमायोगः प्रथमं केवलं भवेत् तदेव च द्वितीयन्तु अधस्ताद्विनियोजयेत्

ပထမ လေ့ကျင့်မှုမှာ လျှာနှင့် တားလုကိုသာ ပေါင်းစည်းစေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယတွင် ထိုပေါင်းစည်းမှုကိုပင် အောက်ဘက်သို့ ညွှန်၍ (အောက်ပိုင်းတွင် လျှာကို တင်/ဖိ၍) အသုံးချရမည်။

Verse 13

एकादशस्वरैर् युक्तं प्रथमं तालुवर्गतः ऊष्माणस्य द्वितीयन्तु अधस्ताद् दृश्य योजयेत्

ပထမတန်းကို သရ ၁၁ လုံးနှင့် ပေါင်းစည်း၍ တာလုဝဂ္ဂ (ပါလတ်တယ်အုပ်စု) မှ စတင်စီရမည်။ ဒုတိယတန်းမှာ ဥဿမာဏ (စီဘီလန်/အသက်ထွက်) အုပ်စုဖြစ်သဖြင့် မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ အောက်ဘက်တွင် စီစဉ်ထားရမည်။

Verse 14

षोडशस्वरसंयुक्तमूष्माणस्य द्वितीयकम् जिह्वादन्तसमायोगे प्रथमं योजयेदधः

ဥဿမာဏ (ūṣmāṇa) အုပ်စု၏ ဒုတိယအက္ခရာကို သရ ၁၆ လုံးနှင့် ပေါင်းစည်းသောအခါ လျှာနှင့် သွား ထိတွေ့မှုဖြင့် အသုံးချ (အသံထွက်) ရမည်။ ပထမအက္ခရာကို အောက်ဘက်တွင် ထားရမည်။

Verse 15

मिश्रवर्गाद् द्वितीयन्तु अधस्तात् पुनरेव तु चतुर्थस्वरसम्भिन्नं तालुवर्गादिसंयुतम्

မိශ්ရဝဂ္ဂ (miśra-varga) အောက်ဘက်တွင် ဒုတိယစီစဉ်ပုံကို ထပ်မံဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် တာလုဝဂ္ဂနှင့် အခြားအုပ်စုများနှင့် ပေါင်းစည်းထားပြီး စတုတ္ထသရ (အသံအဆင့်/အရောင်) ဖြင့် ခွဲခြားထားသည်။

Verse 16

ऊष्मणश् च द्वितीयन्तु अधस्ताद्विनियोजयेत् स्वरैकादशभिन्नन्तु ऊष्मणान्तं सविन्दुकम्

ထို့ပြင် ဥဿမာဏ အုပ်စု၏ ဒုတိယအက္ခရာကို အောက်ဘက်တွင် ထားရမည်။ သရ ၁၁ လုံးဖြင့် ခွဲခြားထားသောအရာကို ဥဿမာဏ အုပ်စု၏ အဆုံးတွင် ဗိန္ဒု (anusvāra) နှင့်အတူ ထားရမည်။

Verse 17

पञ्चस्वरसमारूढं ओष्ठसम्पुटयोगतः द्वितीयमक्षरञ्चान्यज्जिह्वाग्रे तालुयोगतः

သရ ၅ မျိုးပေါ်တွင် အခြေခံ၍ နှုတ်ခမ်းကို ပိတ်ကပ်စည်းကာ အသံကို ထုတ်ပေးသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဒုတိယအက္ခရာသည် လျှာထိပ်က တာလု (ပါလတ်တယ်) ကို ထိသောအခါ ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 18

ऊष्माणस्येत्ययं पाठो न साधुः प्रथमं पञ्चमे योज्यं स्वरार्धेनोद्धृता इमे ओंकाराद्या नमोन्ताश् च जपेत् स्वाहाग्निकार्यके

“ūṣmāṇasya …” ဟူသော ဖတ်ပုံသည် မမှန်ကန်။ ပထမကို ပဉ္စမနှင့် ပေါင်းစည်းရမည်။ အိုံကာရမှ စ၍ “နမဟ်” အဆုံးထိ၊ svarārdha (သရအပိုင်းတစ်ဝက်) ဖြင့် ထုတ်ယူထားသော ဤမန်တရားအက္ခရာများကို မီးပူဇော်ပွဲ (agnikārya) တွင် “svāhā” ဟု ဆိုကာ ဂျပရမည်။

Verse 19

ॐ ह्रीं ह्रूं ह्रः हृदयं हां हृश्चेति शिरः ह्रीं ज्वल ज्जलशिखा स्यात् कवचं हनुद्वयम् ह्रीं श्रीं क्षून्नेत्रत्रयाय विद्यानेत्रं प्रकीर्तितम् क्षौं हः खौं हूं फडस्त्राय गुह्याङ्गानि पुरा न्यसेत् त्वरिताङ्गानि वक्ष्यामि विद्याङ्गानि शृणुष्व मे आदिद्विहृदयं प्रोक्तं त्रिचतुःशिर इष्यते

“Oṃ; hrīṃ hrūṃ hraḥ” ကို နှလုံး (hṛdaya-nyāsa) အဖြစ် နျာသတင်ရမည်။ “hāṃ hṛś” ကို ခေါင်း (śiras) ဟု ကြေညာသည်။ “hrīṃ jvala jvalā-śikhā” သည် ကာဝစ (kavaca) ဖြစ်၍ မေးရိုးနှစ်ဖက်၌ တင်သွင်းရသည်။ “hrīṃ śrīṃ kṣūṃ” ကို မျက်စိသုံးပါးရှိသူအတွက် ‘ဗိဒျာ၏ မျက်စိ’ (vidyā-netra) ဟု ဆိုသည်။ “kṣauṃ haḥ khauṃ hūṃ phaḍ” ကို အစတြ (astra) မန္တရားအဖြစ် ယူ၍ အရင်ဆုံး လျှို့ဝှက်အင်္ဂါများ (guhyāṅga) ကို နျာသတင်ရမည်။ ငါသည် တ್ವರितā ၏ အင်္ဂါများကို ဆိုမည်; ဗိဒျာ၏ အင်္ဂါများကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့—အစဉ်အလာ ‘နှစ်ထပ်နှလုံး’ ကို သင်ကြားထားပြီး ခေါင်းကို သုံးပိုင်း သို့မဟုတ် လေးပိုင်း ဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 20

पञ्चषष्ठः शिखा प्रोक्ता कवचं सप्तमाष्टमम् तारकन्तु भवेन्नेत्रं नवार्धाक्षरलक्षणं

၆၅ မြောက် မန္တရားကို śikhā (ခေါင်းထိပ်ဆံပင်/ကွင်း) မန္တရားဟု ကြေညာသည်။ ၇ မြောက်နှင့် ၈ မြောက်တို့သည် ကာဝစ (kavaca) အကာအကွယ်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် tāraka သည် netra (မျက်စိ) မန္တရားဖြစ်ပြီး အက္ခရာယူနစ် ၉ နှင့် တစ်ဝက် ပါဝင်သည်ဟု လက္ခဏာပြုသည်။

Verse 21

तोतलेति समाख्याता वज्रतुण्डे ततो भवेत् ख ख हूं दशवीजा स्याद्वज्रतुण्डेन्द्रद्रूतिका

၎င်းကို “Totalā” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့နောက် Vajratuṇḍa ၏ မန္တရား ဖြစ်လာသည်။ “kha kha hūṃ” ဟူသော ဖော်မြူလာသည် ဆယ်မျိုးဘီဇ (ten-fold bīja) မန္တရားဖြစ်ပြီး Vajratuṇḍendra ၏ လျင်မြန်စွာ အကျိုးပေးသော ဖိတ်ခေါ်မှု (drūtikā) ဖြစ်သည်။

Verse 22

खेचरि ज्वालिनीज्वाले खखेति ज्वालिनीदश वर्चे शरविभीषणि खखेति च शवर्यपि

“Khecarī”, “Jvālinī-jvālā” (လောင်ကျွမ်းသော မီးတောက်), “Khakheti”, “Jvālinī-daśā” (Jvālinī ဆယ်မျိုး), “Varcā” (ရောင်ဝါ), “Śara-vibhīṣaṇī” (မြားဖြင့် ကြောက်မက်စေသူ), “Khakheti” နှင့် “Śavarī” တို့—ဤအမည်များကို ကာကွယ်ရေး မန္တရားအသုံးတွင် ဖိတ်ခေါ်/ရွတ်ဆိုသကဲ့သို့ သုံးကြသည်။

Verse 23

छे छेदनि करालिनि खखेति च कराल्यपि वक्षःश्रवद्रवप्लवनी ख ख दूतीप्लवं ख्यपि

“Che!” ဖြတ်တောက်သူ (chedanī) အို၊ ကြောက်မက်ဖွယ်မ (karālinī) အို၊ Khakhetī အို—ထို့အပြင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဒေဝီ Karālī အို။ ရင်ဘတ်မှ စီးကျလာသော ရည်ရောအရည်ကို လှိုင်းထန်၍ လွန်ကဲစေသူ (vakṣaḥ-śravad-drava-plavanī) အို။ “kha kha!”—ထို့ပြင် တမန်ဝိညာဉ်၏ လှိုင်းထန်လွန်ကဲမှု (dūtī-plavam) ဖြစ်စေ၍ “khy” လည်း ဖြစ်စေ။

Verse 24

स्त्रीबालकारे धुननि शास्त्री वसनवेगिका क्षे पक्षे कपिले हस हस कपिला नाम दूतिका

မိန်းမနှင့်ကလေးတို့၏ အဝန်းအဝိုင်း၌ dūtī ကို “Dhunani” ဟု ခေါ်သည်။ ပညာရှိ (မိန်းမ) များအကြား “Śāstrī” ဟု ခေါ်သည်။ အဝတ်အစားကို အလျင်မြန်စေသူအတွက် “Vasanavegikā” ဟု ခေါ်သည်။ kṣa သရအက္ခရာခွဲခြားမှုနှင့် pakṣa (လဝက်/တောင်ပံ) ခွဲခြားမှု၌ “Kapilā” ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် “hasa hasa” ဟု အသံထွက်လျှင် dūtī ၏ နာမည်သည် “Kapilā” ဟု ဆိုသည်။

Verse 25

ह्रूं तेजोवति रौद्री च मातङ्गरौद्रिदूतिका पुटे पुटे ख ख खड्गे फट् ब्रह्मकदूतिका

“Hrūṃ!” အို Tejovatī၊ အို Raudrī၊ နှင့် Mātaṅga-Raudrī ၏ dūtikā အို—အလွှာပေါ်အလွှာ (ကာကွယ်ရေးအဝိုင်း) ဖြစ်စေ။ “kha kha”—ဓားပေါ်၌ “phaṭ!”—အို Brahmakā-Dūtikā။

Verse 26

वैतालिनि दशार्णाः स्युस्त्यजान्यहिपलालवत् हृदादिकन्यासादौ स्यान् मध्ये नेत्रे न्यसेत्सुधीः

Vaitālinī စီစဉ်ပုံ၌ သရအက္ခရာ ဆယ်လုံး ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသရအက္ခရာတို့ကို မားမြင်း၊ မြွေ၊ မြက်ခြောက်ကဲ့သို့ စွန့်ပစ်ရမည်။ နှလုံး (hṛdaya-nyāsa) မှ စတင်သော nyāsa အစတွင် ပညာရှိကျင့်သူသည် အလယ်၌—မျက်စိပေါ်တွင်—ထားရမည်။

Verse 27

पादादरभ्य मूर्दान्तं शिर आरभ्य पादयोः वक्षःश्रवद्रवप्लवनीथथेति ख , छ च अङ्घ्रिजानूरुगुह्ये च नाभिहृत्कण्ठदेशतः

ခြေထောက်မှ စ၍ ခေါင်းထိပ်အဆုံးတိုင်အောင်—ထို့အတူ ခေါင်းမှ စ၍ ခြေထောက်တိုင်အောင်—ကိုယ်ခန္ဓာ အပိုင်းအခြားများကို ရေတွက်ရမည်။ ထိုအပိုင်းများတွင် ရင်ဘတ်နှင့် နားအနီးဒေသ (နှင့် ဆက်စပ်သော စီးဆင်းလမ်းကြောင်းများ) ပါဝင်ပြီး “drava”, “plavanī”, “ītha”, “the” ဟူသော အမှတ်များလည်း ပါသည်။ ထို့ပြင် ခြေ၊ ဒူး၊ ပေါင်၊ လိင်အင်္ဂါအနီး (groin) နှင့် ချက်၊ နှလုံး၊ လည်ချောင်း တို့၏ တည်နေရာများလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 28

वज्रमण्डलबूर्धे च अघोर्धे चादिवीजतः सोमरूपं ततो गावं धारामृतसुवर्षिणम्

အထက်၌ ဝဇ္ရမဏ္ဍလအတွင်း၊ အောက်၌ အဃောရဒေသ၌—မူလဗီဇမန်တရမှ စ၍—ထို့နောက် သောမရူပ “နွား” ကို စိတ်တွင်ပုံဖော်ကာ အမృతရေစီးများကို ခမ်းနားစွာ မိုးသွန်းသကဲ့သို့ ရွာချစေဟု တွေးတောရမည်။

Verse 29

विशन्तं ब्रह्मरन्ध्रेण साधकस्तु विचिन्तयेत् मूर्धास्यकण्ठहृन्नाभौ गुह्योरुजानुपादयोः

စાધကသည် (အသက်ဓာတ်စီးကြောင်း) ကို ဘြဟ္မရန္ဓ္ရမှ ဝင်လာသည်ဟု စိတ်တွင်သုံးသပ်ကာ၊ ထို့နောက် ခေါင်း၊ ပါးစပ်၊ လည်ချောင်း၊ နှလုံး၊ ချက်၊ လိင်အင်္ဂါဒေသ၊ ပေါင်၊ ဒူးနှင့် ခြေထောက်များသို့ ဆက်လက်ရွေ့လျားသည်ဟု တွေးတောရမည်။

Verse 30

आदिवीजं न्यसेन्मन्त्री तर्जन्यादि पुनः पुनः ऊर्धं सोममधः पद्मं शरीरं वीजविग्रहं

မန်တရပညာရှင်သည် အာဒိ-ဗီဇကို နျာသ (nyāsa) ပြုလုပ်ရာတွင် လက်ညှိုးမှ စ၍ အခြားလက်ချောင်းများပေါ်တွင် ထပ်ခါထပ်ခါ တင်ရမည်။ ထို့ပြင် အထက်၌ လကို၊ အောက်၌ ပဒ္မကို၊ ကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း ဗီဇ၏ ရုပ်ကာယအဖြစ် စိတ်တွင်ပုံဖော်ရမည်။

Verse 31

यो जानाति न मृत्युः स्यात्तस्य न व्याधयो ज्वरा यजेज्जपेत्तां विन्यस्य ध्यायेद्देवीं शताष्टकम्

ဤအရာကို သိမြင်၍ မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးသူအတွက် သေခြင်းမရှိ၊ ရောဂါနှင့် ဖျားနာခြင်းလည်း မရှိ။ သူသည် ပူဇော်ပသ၍ ဂျပ်ရွတ်ရမည်; နျာသဖြင့် တည်စေပြီးနောက် ဒေဝီကို သမားတော်စိတ်ဖြင့် ဓ്യာနပြုရမည်—တစ်ရာရှစ်ပါး (ပုဒ်/နာမ) အစုဖြစ်သည်။

Verse 32

मुद्रा वक्ष्ये प्रणीताद्याः प्रणीताः पञ्चधास्मृताः ग्रथितौ तु करौ कृत्वा मध्ये ऽङ्गुष्ठौ निपातयेत्

ပရာဏီတာမှ စ၍ မုဒြာများကို ငါဖော်ပြမည်။ ပရာဏီတာကို ငါးမျိုးရှိသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို ချိတ်ယှက်ကာ လက်မနှစ်ချောင်းကို အလယ်၌ ချထားရမည်။

Verse 33

तर्जनीं मूर्ध्निसंलग्नां विन्यसेत्तां शिरोपरि प्रणीतेयं समाख्याता हृद्देशे तां समानयेत्

လက်ညှိုးကို ဦးခေါင်းအပေါ်ဆုံး (crown) နှင့်ထိစပ်အောင်ထားပြီး ဦးခေါင်းပေါ်တွင်တင်ရမည်။ ဤကို «ပရဏီတာ» (မုဒ္ရာ/တင်ထားခြင်း) ဟုခေါ်ပြီး ထို့နောက် နှလုံးနေရာသို့ ယူဆောင်ရမည်။

Verse 34

ऊर्धन्तु कन्यसामध्ये सवीजान्तां विदुर्द्विजाः नियोज्य तर्जनीमध्ये ऽनेकलग्नां परस्पराम्

ဒွိဇတို့ သိကြသော ဖွဲ့စည်းပုံမှာ—လက်ချောင်းများကို မြှောက်၍ လက်သန်းကို အလယ်၌ထားကာ အဖျားများကို ‘ဗီဇ’ (bīja) ကဲ့သို့ ထိဆုံစေသည်။ ထို့နောက် လက်ညှိုးတို့၏ အလယ်၌ ထားပြီး အချက်အလက်များစွာဖြင့် ထိကပ်ချိတ်ဆက်ကာ အပြန်အလှန် ချိတ်ယှက်စေသည်။

Verse 35

ज्येष्टाग्रं निक्षिपेन्मध्ये भेदनी सा प्रकीर्तिता नाभिदेशे तु तां बद्ध्वा अङ्गुष्ठावुत्क्षिपेत्ततः

လက်ညှိုးအဖျားကို (လက်ဖွဲ့စည်းပုံ၏) အလယ်၌ ထားခြင်းကို «ဘေဒနီ» (Bhedanī) မုဒ္ရာဟု ဆိုကြသည်။ ထိုလက်ဖွဲ့ကို နာဗိဒေသ (ချက်အနီး) တွင် ချည်တင်ထားပြီးနောက် လက်မများကို အပေါ်သို့ မြှောက်ရမည်။

Verse 36

कराली तु महामुद्रा हृदये योज्य मन्त्रिणः पुनस्तु पूर्ववद् बद्धलग्नां ज्येष्ठां समुत्क्षिपेत्

«ကရာလီ» သည် မဟာမုဒ္ရာ ဖြစ်သည်။ မန္တရပညာရှင် (မန္တရင်) သည် နှလုံး၌ အသုံးချရမည်။ ထို့နောက် ယခင်ကဲ့သို့ ချည်တင်တည်ငြိမ်စေပြီး «ဇျေဋ္ဌာ» (Jyeṣṭhā) ကို ထပ်မံ မြှောက်ရမည်။

Verse 37

वज्रतुण्डा समाख्याता वज्रदेशे तु बन्धयेत् उभाभ्याञ्चैव हस्ताभ्यां मणिबन्धन्तु बन्धयेत्

ဤမုဒ္ရာကို «ဝဇ္ရတုဏ္ဍာ» (Vajratuṇḍā) ဟု ခေါ်သည်။ ဝဇ္ရဒေသ၌ အသုံးချရမည်။ ထို့ပြင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မဏိဗန္ဓ (လက်ကောက်ဆစ်) တွင် ချည်တင်ထားရမည်။

Verse 38

त्रीणि त्रीणि प्रसार्येति वज्रमुद्रा प्रकीर्तिता प्रसार्या चेति ट दण्डः खड्गञ्चक्रगदा मुद्रा चाकारतः स्मृता

«လက်ချောင်း သုံးချောင်း သုံးချောင်းကို ဖြန့်ထုတ်ခြင်း» ကို Vajra-mudrā ဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် «Prasāryā» (ဖြန့်ထုတ်သော လက်ဟန်) ကို ṭa-daṇḍa (တံတောင်ပုံစံ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့အတူ ဓား၊ စက်ဝိုင်း (discus) နှင့် ဂဒါ (mace) တို့၏ မုဒြာများကိုလည်း မိမိတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်အလိုက် သိမှတ်ကြသည်။

Verse 39

अङ्गुष्ठेनाक्रमेत् त्रीणि त्रिशूलञ्चोर्ध्वतो भवेत् एका तु मध्यमोर्ध्वा तु शक्तिरेव विधीयते

လက်မဖြင့် အမှတ်သုံးချက်ကို ဖိနှိပ်၍ မှတ်သားရမည်။ ထိုအပေါ်တွင် တြိရှူလ (trident) ၏ အမှတ်အသားကို အပေါ်ဘက်သို့ ဖြစ်စေရမည်။ အလယ်တွင် တစ်ချက်ရှိပြီး၊ အပေါ်ဘက်ရှိ အမှတ်ကို «śakti» (စွမ်းအား/လှံအမှတ်) ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 40

शरञ्च वरदञ्चापं पाशं भारञ्च घण्टया शङ्खमङ्कुशमभयं पद्ममष्ट च विंशतिः

မြား၊ ကောင်းချီးပေးသော varada လက်ဟန်၊ လေး၊ ပာရှ (noose)၊ အလေးချိန်/ဘားဒ (burden) ၏ သင်္ကေတ၊ ခေါင်းလောင်းနှင့်အတူ၊ သင်္ခ (conch)၊ အင်ကူရှ (goad)၊ အဘယ (fearlessness) လက်ဟန်၊ နှင့် ပဒ္မ (ကြာပန်း)—ဤတို့ကို စုစုပေါင်း ၂၈ မျိုး (အင်္ဂါ/အလက္ခဏာ) ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 41

मोहणी मोक्षणी चैव ज्वालिनी चामृताभया प्रणीताः पञ्चमुद्रास्तु पूजाहोमे च योजयेत्

မုဒြာငါးမျိုး—Mohanī, Mokṣaṇī, Jvālinī, Amṛtā နှင့် Abhayā—ကို သတ်မှတ်ပြဋ္ဌာန်းထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ပူဇော်ပွဲ (pūjā) နှင့် ဟိုးမ (homa) မီးပူဇော်ပွဲတို့တွင်လည်း အသုံးချရမည်။