Adhyaya 317

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे सकलादिमन्त्रोद्धारो नाम षोडशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ सप्तदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः गणपूजा इश्वर उवाच विश्वरूपं समुद्धृत्य तेजस्युपरि संस्थितम् नरसिंहं ततो ऽधस्तात् कृतान्तं तदधो न्यसेत्

ဤသို့ဖြင့် အဂ္နိ မဟာပုရာဏ၌ «စကလာဒီ မန္တရ ထုတ်ယူခြင်း/ဖော်ထုတ်ခြင်း» ဟု အမည်ရသော သုံးရာတစ်ဆယ့်ခုနစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။ ယခု သုံးရာတစ်ဆယ့်ရှစ်မြောက် အခန်း «ဂဏပူဇာ (Gaṇa များကို ပူဇော်ခြင်း)» စတင်၏။ ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်— «ဗိශ්ဝရူပ (Viśvarūpa) ကို မြှောက်တင်၍ (တပ်ဆင်ပြီး) တေဇස් (Tejas—ရောင်ခြည်/မီး) အပေါ်၌ ထားလော့။ ထို့နောက် အောက်ဘက်တွင် နရသിംဟ (Narasiṃha) ကို ထား၍၊ ထိုအောက်တွင် ကృతान्त (Kṛtānta—မရဏ/ယမ) ကို ထားရမည်» ဟု။

Verse 2

प्रणवं तदधःकृत्वा ऊहकं तदधः पुनः अंशुमान् विश्वमूर्तिस्थं कण्ठोष्ठप्रणवादिकम्

ယခင်တင်ထားသော အစိတ်အပိုင်း၏ အောက်တွင် ပရာဏဝ «အိုမ်» ကိုထားပြီး၊ ထို့အောက်တွင် ထပ်မံ၍ «ဦဟက» ကိုထားကာ၊ ကမ္ဘာလောက၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် တည်ရှိသော အံရှုမာန်ကို၊ လည်ချောင်းနှင့် နှုတ်ခမ်း၌ တည်သော ပရာဏဝမှ စသော အသံတည်နေရာများနှင့်အတူ သမားတော်စိတ်ဖြင့် ဉာဏ်တော်ထား၍ စဉ်းစားရမည်။

Verse 3

नमो ऽन्तः स्याच्चतुर्वर्णो विश्वरूपञ्च कारणम् सूर्यमात्राहतं ब्रह्मण्यङ्गानीह तु पूर्ववत्

မန်ထရသည် «နမဟ်» ဖြင့် အဆုံးသတ်ရမည်။ ၎င်းသည် မာတ်ရာ/အက္ခရာ လေးခုပါဝင်၍ ကမ္ဘာလောကပုံသဏ္ဌာန်ရှိကာ အကြောင်းရင်းသဘောတရား (ကာရဏ) ဖြစ်သည်။ စူရျမတ်ရာ (နေ၏ မာတ်ရာ) ဖြင့် သတ်မှတ်ခံထားသဖြင့် ယခင်ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ ဤနေရာတွင် ဘြဟ္မန်၏ အင်္ဂါများကို နျာသ (nyāsa) ဖြင့် တင်ထားရမည်။

Verse 4

उद्धरेत् प्रणवं पूर्वं प्रस्फुरद्वयमुच्चरेत् घोरघोरतरं पश्चात् तत्र रूपमतः स्मरेत्

ပထမဦးစွာ ပရာဏဝ «အိုမ်» ကို ထုတ်ဖော်အသံထွက်ရမည်။ ထို့နောက် «ပရစ္ဖုရတ်» ဟူသော တောက်ပထင်ရှားသော စုံတွဲအသံကို အသံထွက်ရမည်။ ထို့နောက် «ဃောရ-ဃောရတရ» (ကြောက်မက်ဖွယ်နှင့် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်) ကို ရွတ်ဆိုပြီး၊ ထိုနေရာ၌ သက်ဆိုင်ရာ ရုပ်ပုံတော် (ဒေဝတားရုပ်) ကို သမားတော်စိတ်ဖြင့် ဉာဏ်တော်ထားရမည်။

Verse 5

चटशब्दं द्विधा कृत्वा ततः प्रवरमुच्चरेत् दहेति च द्विधा कार्यं वमेति च द्विधा गतम्

မန်ထရစကားလုံး «စဋ» (caṭa) ကို နှစ်ပိုင်းခွဲပြီးနောက် «ပရဝရ» (အထွတ်အထိပ်/အကောင်းဆုံး) ကို အသံထွက်ရမည်။ ထို့အတူ «ဒဟေ» ကိုလည်း နှစ်မျိုးအဖြစ် ပြုလုပ်ရပြီး «ဝမေ» ကိုလည်း အသုံးချရာတွင် နှစ်မျိုးအဖြစ် နားလည်ရမည်။

Verse 6

घातयेति द्विधाकृत्य हूंफडन्तं समुच्चरेत् अघोरास्त्रन्तु नेत्रं स्याद् गायत्री चोच्यते ऽधुना

«ဃာတယ» (ghātaya) ဟူသော အသံကို နှစ်ပိုင်းခွဲ၍ «ဟူးံ ဖတ်» (hūṃ phaṭ) ဖြင့် အဆုံးသတ်အောင် ရွတ်ဆိုရမည်။ ဤသည်ကို «အဃောရာစတြ» ဟု ခေါ်하며 ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော «နေတရ» (မျက်စိ/ကြီးကြပ်မန်ထရ) အဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်။ ယခုအခါ ဂါယတြီ (Gāyatrī) ကိုလည်း ဖော်ပြနေသည်။

Verse 7

तन्महेशाय विद्महे महादेवाय धीमहि अप्_३१७*१अब्तत्रः शिवः प्रचोदयात् गायत्री सर्वसाधनी अप्_३१७*१च्द्यात्रायां विजयादौ च यजेत् पूर्वङ्गणं श्रिये तुर्यांशे तु पुरा क्षेत्रे समन्तादर्कभाजिते

မဟေရှကို သိမြင်၍ ဆင်ခြင်ကြသည်; မဟာဒေဝကို ဓ్యာနပြုကြသည်—ရှီဝသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဉာဏ်ကို လှုံ့ဆော်ပါစေ။ ဤ ဂါယတြီ မန္တရသည် အရာအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသော မန္တရဖြစ်သည်။ ခရီးအစနှင့် အောင်ပွဲပူဇော်ပွဲအစတွင် စိရိမင်္ဂလာအတွက် ပဏာမပူဇော်မှုကို ပထမ မျက်နှာပြင်လန်တွင် ပြုလုပ်ရမည်; စတုတ္ထပိုင်းတွင်လည်း နေရာအနှံ့ နေရောင်ဖြာလင်းသော ရှေးဟောင်း သန့်ရှင်းရာ က్షೇತ್ರ/ဘုရားဝင်း၌ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 8

चतुष्पदं त्रिकोणे तु त्रिदलं कमलं लिखेत् सर्वत इति ख द्विधाकृतमिति ख तत्पृष्ठे पदिकाविथीभागि त्रिदलमश्वयुक्

ထောင့်သုံးထောင့်အတွင်း၌ ခြေတံလေးခုပါသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရေးဆွဲပြီး ထို့နောက် သုံးပွင့်ပန်းကမ္မလကို ထည့်ရေးရမည်။ «kha» သရကို «sarvataḥ» (အရပ်အားလုံး) ဟု မှတ်သား၍ ထပ်မံ «kha» ကို «dvidhākṛta» (နှစ်ပိုင်းခွဲထားသည်) ဟု မှတ်သားရမည်။ ထို့နောက် အနောက်ဘက်တွင် padikā-vithī (ခြေလှမ်းငယ်လမ်းကြောင်း) ဖြင့် ခွဲထားသော သုံးပွင့်ပုံကို ရေးဆွဲ၍ aśvayuk (မြင်းယိုက်) မော်တီဖ်နှင့် ချိတ်ဆက်ရမည်။

Verse 9

वसुदेवसुतैः साब्जैस्तिदलैः पादपट्टिका तदूर्ध्वे वेदिका देया भगमात्रप्रमाणतः

ခြေတိုင်ပြား (pādapaṭṭikā) ကို ဝါစုဒေဝ၏ သားများ၏ ပုံရိပ်များနှင့်အတူ သုံးပွင့်ကမ္မလ (lotus) မော်တီဖ်ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့အပေါ်တွင် ယဇ်ပလက်ဖောင်း (vedikā) ကို ပမာဏစနစ်အရ bhaga တစ်ခုအတိုင်းအတာအထိ တိုင်းတာ၍ ထားရမည်။

Verse 10

द्वारं पद्ममितं कोष्ठादुपद्वारं विवर्णितम् द्वारोपद्वाररचितं मण्डलं विघ्नसूदनम्

တံခါးကို «padma» ယူနစ်အတိုင်း တိုင်းတာရမည်; အခန်း (koṣṭha) မှ ထွက်သော အောက်တံခါး/တံခါးခွဲ (upadvāra) ကိုလည်း ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ သတ်မှတ်ရမည်။ တံခါးနှင့် အောက်တံခါးကို သတ်မှတ်ထားသော အစီအစဉ်ဖြင့် စီမံဖွဲ့စည်းထားသော မဏ္ဍလကို «Vighnasūdana»—အတားအဆီးဖျက်ဆီးသော ပုံဝိုင်းဟု ခေါ်သည်။

Verse 11

आरक्तं कमलं मध्ये वाह्यपद्मानि तद्वहिः सिता तु वीथिका कार्या द्वाराणि तु यथेच्छया

အလယ်တွင် အနီရောင်သွေးနုကမ္မလကို ပြုလုပ်ရမည်; ထို့အပြင်ဘက်တွင် အပြင်ဘက်ကမ္မလများ (ပွင့်/ပတ်လည်) ကို စီစဉ်ရမည်။ အဖြူရောင် လမ်းကြောင်း (vīthikā) ကို တည်ဆောက်ရမည်이며 တံခါးဝများကို မိမိနှစ်သက်သလို သတ်မှတ်နိုင်သည်။

Verse 12

कर्णिका पीतवर्णा स्यात् केशराणि तथा पुनः मण्डलं विघ्नमर्दाख्यं मध्ये गणपतिं यजेत्

ပန်း၏အလယ်ပိုင်း (ကဏ္ဏိကာ) ကို အဝါရောင်ဖြစ်စေ၍၊ ကေသရ (ပန်းမွှေးတိုင်/အမွှေးတိုင်) များလည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်စေ။ ဤမဏ္ဍလကို «ဝိဃ္နမရ္ဒ» (အတားအဆီးဖျက်သူ) ဟု ခေါ်ပြီး၊ အလယ်၌ ဂဏပတိကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 13

नामाद्यं सवराकं स्याद्देवाच्छक्रसमन्वितम् शिरो हतं तत्पुरुषेण ओमाद्यञ्च नमो ऽन्तकम्

မန္တရကို «na» အက္ခရာနှင့် ၎င်း၏ သရ (svara) တို့ဖြင့် စတင်ရမည်။ ထို့နောက် «deva» ဟူသော စကားလုံးနှင့် ပေါင်းစည်း၍၊ သတ်မှတ်ထားသည့် «śakra» အင်္ဂါ/အက္ခရာဖြင့် ပြည့်စုံစေရမည်။ «śiras» (ခေါင်း) အပိုင်းကို Tatpuruṣa-မန္တရဖြင့် ထား/ထိရမည်။ မန္တရသည် «Oṃ» ဖြင့် စ၍ «namaḥ» ဖြင့် အဆုံးသတ်ရမည်။

Verse 14

गजाख्यं गजशीर्षञ्च गाङ्गेयं गणनायकम् त्रिरावर्तङ्गगनगङ्गोपतिं पूर्वपङ्क्तिगम्

(သူ့ကို) «Gajākhya» နှင့် «Gajaśīrṣa» ဟူ၍လည်း၊ «Gāṅgeya» ဟူ၍လည်း၊ «ဂဏများ၏ ခေါင်းဆောင်» ဟူ၍လည်း ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ ထို့ပြင် «Trirāvarta», «ကောင်းကင်ဂင်္ဂါ၏ အရှင်», နှင့် «ရှေ့တန်းအဓိကနေရာ၌ ရပ်သူ» ဟူ၍လည်း ခေါ်ဆိုရမည်။

Verse 15

विचित्रांशं महाकायं लम्बोष्ठं लम्बकर्णकम् लम्बोदरं महाभागं विकृतं पार्वतीप्रियम्

သူ့ကို ရုပ်သဏ္ဌာန်အံ့ဩဖွယ်၊ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမား၊ နှုတ်ခမ်းရှည်နှင့် နားရွယ်ရှည်ရှိသူအဖြစ် သမาธိပြုရမည်။ ဝမ်းဗိုက်ကြီး (လမ္ဗోదရ)၊ ကံကောင်းမြင့်မား၍ ဂုဏ်တန်ခိုးပြည့်စုံ၊ ထူးခြားသည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိပြီး ပါရဝတီ၏ ချစ်ခင်သူဖြစ်သည်ဟု စိတ်တွင်ထားရမည်။

Verse 16

भयावहञ्च भद्रञ्च भगणं भयसूदनम् द्वादशैते दशपङ्क्तौ देवत्रासञ्च पश्चिमे

«Bhayāvaha» နှင့် «Bhadra», «Bhagaṇa» နှင့် «Bhayasūdana»—ဤအမည်တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးကို တစ်တန်းတွင် ဆယ်ခုအဖြစ် စီစဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် «Devatrāsa» ကို အနောက်ဘက်တွင် ထားရမည်။

Verse 17

महानादम्भास्वरञ्च विघ्नराजं गणाधिपम् उद्भटस्वानभश् चण्डौ महाशुण्डञ्च भीमकम्

ထို့နောက် (ကျွန်ုပ်သည် ချီးမွမ်း၏) ဂဏပတိကို—အသံသည် မဟာဟုန်သံကဲ့သို့ ကြီးမား၍ အတားအဆီးတို့၏ အရှင်၊ ဂဏများ၏ အဓိပတိ; မိုးကောင်းကင်တစ်လျှောက် ပြည့်နှံ့သည့် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်း၍ ကြီးမားသော နှာမောင်းရှိကာ ကြောက်ရွံ့ဖွယ် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 18

मन्मथं मधुसूदञ्च सुन्दरं भावपुष्टकम् सौम्ये ब्रह्मेश्वरं ब्राह्मं मनोवृत्तिञ्च संलयम्

ဤအမည်တို့ကို စိတ်တည်၍ (ရွတ်ဆို) သင့်သည်—မန်မထ၊ မဓုသူဒန၊ အလှတရားရှင်၊ ဘာဝ (ဘက်တိ) ကို ပျိုးထောင်သူ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သူ၊ ဗြဟ္မေရှ္ဝရ၊ ဗြဟ္မန်သဘောရှိ အမြင့်ဆုံးသူ၊ စိတ်၏ လှုပ်ရှားမှုများ၊ နှင့် လယ (စိတ်လျောဝင်ပျော်လည်ခြင်း)။

Verse 19

लयं दूत्यप्रियं लौल्यं विकर्णं वत्सलं तथा कृतान्तं कालदडण्च यजेत् कुम्भञ्च पूर्ववत्

လယ၊ ဒူတျပြိယ၊ လော်လျ၊ ဝိကဏ္ဏ၊ ဝတ္စလ တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ကృతान्त နှင့် ကာလဒဏ္ဍ တို့ကိုလည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ ကုမ္ဘ (ပူဇော်ပစ္စည်းအိုး) ကိုလည်း ယခင်နည်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 20

श्रयुतञ्च जपेन्मन्त्रं होमयेत्तु दशांशतः शेषाणान्तु दशाहुत्या जपाद्धोमन्तु कारयेत्

မန္တရကို တစ်သိန်းအထိ ရွတ်ဆိုရမည်၊ ထို့နောက် ဂျပ၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံ အချိုးဖြင့် ဟိုးမ (homa) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ကျန်ရှိသမျှကို အဟုတိ ၁၀ ကြိမ်ဖြင့် ဖြည့်စွက်၍ ဂျပနှင့်ကိုက်ညီသကဲ့သို့ ဟိုးမကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 21

पूर्णां दत्वाभिषेकन्तु कुर्यात्सर्वन्तु सिध्यति भूगो ऽश्वगजवस्त्राद्यैर् गुरुपूजाञ्चरेन्नरः

ပူရ္ဏာ (ပြည့်စုံသော/သင့်တော်သော အလှူ) ကို ပေးအပ်ပြီးနောက် အဘိသေက (သန့်စင်သွန်းလောင်း အခမ်းအနား) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် အရာအားလုံး အောင်မြင်စိမ့်မည်။ လူသည် မြေယာ၊ နွား၊ မြင်း၊ ဆင်၊ အဝတ်အစား စသည့် လက်ဆောင်များဖြင့် ဂုရုကို ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။