Jyotisha & Yuddhajayarnava
Astrology & Military Strategy
Covers Vedic astrology (jyotisha) including planetary movements, omens, and muhurtas alongside military strategy and the science of warfare victory.
Adhyayas in Jyotisha & Yuddhajayarnava
Adhyaya 121
अध्याय १२१ — ज्योतिःशास्त्रम् (Jyotiḥśāstra / Astral Science)
အဂ္နိဘုရားသည် «ဇျောတိဟ္ရှာစတြ» ကို ကောင်းကျိုး–ဆိုးကျိုး ခွဲခြားဆုံးဖြတ်နိုင်သော သိပ္ပံအဖြစ် ဖွင့်လှစ်ကာ အပြည့်အစုံဗဟုသုတ၏ အနှစ်ချုပ်ဟု တင်ပြသည်။ ဤအধ্যာယသည် မုဟူရ္တ လမ်းညွှန်စာအုပ်ကဲ့သို့ လက်ထပ်ညီညွတ်မှုကို နက္ခတ်အိမ်ဆက်နွယ်မှုဖြင့် စည်းကမ်းတကျ သတ်မှတ်ပြီး (ṣaṭkāṣṭaka ကိုရှောင်) ဂြိုဟ်အပြန်အလှန်လဲလှယ်မှုနှင့် ဂြိုဟ်မီးလောင်မှုအောက်ရှိ အိမ်ထောင်ရေးကို သတိပေးသည် (အထူးသဖြင့် ဂျူပီတာ–ဗီးနပ် အခြေအနေများ)။ ထို့ပြင် ဂျူပီတာ နောက်ပြန်သွားချိန် သို့မဟုတ် အလွန်မြန်သွားချိန်တွင် ကန့်သတ်ကာလများကို ဖော်ပြသည်။ ပုṃစဝန၊ အန္နပြာရှန၊ စူဍာ/ကာဏ္ဏဝေဓ၊ ဥပနယနနှင့် ဆက်စပ်ပွဲများ စသည့် သံစ్కာရများ၊ ဆေးကုသမှု၊ ရောဂါလွတ်မြောက်ရန် ရေချိုးခြင်း၊ ကုန်သွယ်ရေးတွင် နက္ခတ်အလိုက် ဝယ်/ရောင်း အချိန်ရွေးခြင်းတို့ကိုလည်း ချဲ့ထွင်ညွှန်ကြားသည်။ ထို့နောက် Śrīṃ–Hrīṃ sampuṭa၊ stambhana၊ mṛtyu-nivāraṇa စသည့် မန္တရ–ယန္တရ နည်းပညာများကို မုဟူရ္တစည်းကမ်းနှင့် ပေါင်းစည်းတင်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အိမ်အလိုက် အကျိုးရလဒ်၊ navatārā-bala/tārā-bala ခွဲခြားမှု၊ Tripuṣkara ပေါင်းစည်းမှု၊ karaṇa အလိုက် စင်္ကရန္တိ အနိမိတ်များ၊ ဂြိုဟ်ကြတ်ချိန် ပုဏ္ဏကာရ သဘောတရားနှင့် ဂြိုဟ် daśā ကာလများကို ဖော်ပြသည်။ အဂ္နိဘုရားအမြင်အရ အချိန်ရွေးခြင်းသည် ဓမ္မကိရိယာဖြစ်၍ ပွဲတော်အောင်မြင်မှု၊ လူမှုတည်ငြိမ်မှု၊ စည်းစိမ်နှင့် ကာကွယ်မှုကို ထိန်းညှိပေးသည်။
Adhyaya 122
Chapter 122 — Kāla-gaṇana (Computation of Time)
အဂ္နိသည် နေရောင်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိတြလမှ စတင်သော လမင်းလများကို အခြေခံ၍ စနစ်တကျ အချိန်တွက်ချက်ခြင်း (samāgaṇa) ကို နည်းပညာဆန်စွာ ရှင်းလင်းတင်ပြသည်။ ထို့နောက် ကိန်းဂဏန်းအမည်ပေါင်းများနှင့် အနေအထားဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အသုံးပြုသည့် စည်းမျဉ်းအခြေပြုတွက်ချက်နည်းဖြင့် ပြက္ခဒိန်အချက်များ—vāra (ရက်သတ္တပတ်နေ့), tithi (လနေ့), nāḍī/ghaṭikā (အချိန်ယူနစ်), nakṣatra (လမင်းမဏ္ဍိုင်), yoga နှင့် karaṇa—ကို ထုတ်ယူပုံကို ဖော်ပြသည်။ အဆင့်လိုက် သင်္ချာလုပ်ငန်းများဖြစ်သည့် နုတ်ခြင်း၊ ၆၀ ဖြင့်မြှောက်ခြင်း၊ ခွဲလဒ်/ကျန်တန်ဖိုး ကိုင်တွယ်ခြင်း (အကြွေး/အနုတ်တန်ဖိုး အပါအဝင်) နှင့် လစဉ်ပြင်ဆင်ချက်များကို ထည့်သွင်းကာ rāśi (ရာသီ) အချို့မှ ပြန်ရေတွက်ခြင်းကဲ့သို့ အထူးကိစ္စများ၊ မသန့်ရှင်းမှု သို့မဟုတ် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကွာခြားမှုကြောင့် ဖြစ်သော ချော်လဲမှုကို တွက်ချက်ကွာဟချက်အတိုင်း အလှူ/ပူဇော်ဖြင့် ဖြည့်ဆည်းရမည့် စည်းကမ်းများကိုလည်း ဆိုထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နေ-လ တိုင်းတာချက်များကို ညီမျှစေ၍ yoga ကို တည်ငြိမ်စေသည့် စည်းမျဉ်းနှင့် Pratipad တွင် Kintughna အပါအဝင် karaṇa များကို သတ်မှတ်ပုံကို ပြပြီး၊ တိကျသော ပြက္ခဒိန်ပညာကို ဓမ္မနည်းပညာအဖြစ် ထူထောင်ကာ ပူဇော်ပွဲအချိန်ညှိခြင်း၊ လူမှုစည်းကမ်းနှင့် ကောသမစ်ဥပဒေနှင့် လုပ်ရပ်ညီညွတ်မှုကို အာမခံသည်ဟု ဖော်ညွှန်းသည်။
Adhyaya 123
युद्धजयार्णवीयनानायोगाः (Various Yogas from the Yuddha-jayārṇava)
ကာလဂဏနာ (kāla-gaṇana) ကိုပြီးဆုံးပြီးနောက် အဂ္နိဘုရားသည် Yuddhajayārṇava မှယူထားသော စစ်အောင်မြင်ရေးဆိုင်ရာ အနှစ်ချုပ်ကို စတင်တော်မူသည်။ ဤအধ্যာယတွင် အသံအက္ခရာများနှင့် တိထိ (tithi) များကို Nandā မှစ၍ လုပ်ငန်းသုံးအမျိုးအစားများအဖြစ် ခွဲခြားကာ အက္ခရာအပိုင်းအခြားများကို ဂြိုဟ်အုပ်စိုးသူများနှင့် ချိတ်ဆက်၍ ဘာသာ-ကြယ်ဗေဒ ကုဒ်ကွန်ယက်အဖြစ် သဗ္ဗညုတိဗေဒကို တည်ဆောက်သည်။ ထို့နောက် nāḍī-spandana၊ ucchvāsa၊ pala စသည့် ကိုယ်ခန္ဓာသွေးခုန်နှုန်းနှင့် အချိန်ယူနစ်များကို တိုင်းတာ/စိစစ်ကာ ခန့်မှန်းဖတ်ရှုမှုနှင့် ဆက်စပ်စေသည်။ ထို့ပြင် Svarodaya-cakra၊ Śani-cakra၊ Kūrma-cakra၊ Rāhu-cakra တို့ဖြင့် စစ်ဟောရာကို ဖွံ့ဖြိုးစေပြီး အပိုင်းခွဲခြားမှု၊ ဦးတည်ရာတည်နေရာများ၊ သေမင်းပေးသော အပိုင်းများနှင့် nakṣatra/muhūrta အမည်များကို ဖော်ပြကာ အချိန်အလိုက် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်ကို သတ်မှတ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကာကွယ်ရေးနှင့် အောင်မြင်ရေး လက်တွေ့ကျင့်စဉ်များ—Bhairava-mantra အသုံးချမှု (śikhā-bandha, tilaka, añjana, dhūpa-lepana) နှင့် ဝတ်ဆင်နိုင်သော ဆေးမြက်များ၊ vaśīkaraṇa ဖော်မြူလာများ (tilaka, lepa, ဆီ) ကို တင်ပြ၍ ဓမ္မအညွှန်းဖြင့် အောင်မြင်မှုကို ထောက်ပံ့သည်။
Adhyaya 124
Chapter 124 — युद्धजयार्णवीयज्योतिःशास्त्रसारः (Essence of the Jyotiḥśāstra of the Yuddhajayārṇava)
ဤအধ্যာယသည် Yuddhajayārṇava အခြေပြု Jyotiḥśāstra ကို ဖွင့်လှစ်ကာ စစ်အောင်မြင်မှုကို သန့်ရှင်း-နည်းပညာဆိုင်ရာ စနစ်တစ်ရပ်နှင့် ချိတ်ဆက်သည်—အသံအက္ခရာများ၊ bīja-သရဝဏ္ဏများ၊ mantra-pīṭha (မန္တရပီဋ္ဌ)၊ nāḍī (ကိုယ်တွင်းလမ်းကြောင်းများ) နှင့် oṣadhi (ဆေးပင်) တို့ဖြစ်သည်။ အဂ္နိသည် ဣśvara က ဥမာအား သင်ကြားသကဲ့သို့ ပြန်လည်ဆိုကာ ကောင်း/မကောင်း အချက်များကို မှန်ကန်စွာ ခွဲခြားသိမြင်ခြင်းနှင့် ပူဇော်ပွဲ-အသံတော်ညီညွတ်မှု တိကျခြင်းကြောင့် စစ်အောင်မြင်မှု ရလာသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် မန္တရအာနုဘော်အားလုံးကို ကမ္ဘာဖွားရာဇာတ်ကြောင်းဖြင့် အခြေခံကာ Śakti သည် ၁၅ အက္ခရာပါ အင်အားအဖြစ် ပေါ်ထွန်းပြီး ထိုမှ ကမ္ဘာလောက ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ «မန္တရ ၅ ပါး» သည် mantra-pīṭha ကို ဖန်တီးပြီး မန္တရအားလုံး၏ အသက်-သေ အခြေခံသဘောတရားဟု ရှင်းပြသည်။ ထို့နောက် ဝေဒမန္တရနှင့် ဒေဝတားများ၊ သရများကို Brahman အမြစ်ရှိ kalā များအဖြစ်၊ အတွင်း nāda နှင့် လွတ်မြောက်မှုကို ညွှန်ပြသော ikāra စသည်တို့ကို အာရုံခံများ၊ śakti များ၊ nāḍī များနှင့် တစ်စုံတစ်ရာညီညွတ်စွာ မြေပုံချသည်။ အဆုံးတွင် aṅga-nyāsa နှင့် Mṛtyuñjaya ပူဇော်ခြင်းကို စစ်မြေပြင်အောင်မြင်မှုအတွက် အသုံးချကာ mantra-pīṭha ပျောက်လျှင် မန္တရအသက်ဓာတ်သည် သေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးပြီး သင်္ချာတရားနှင့် ကိုယ်တွင်းထိုင်ရာကို စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းရန် အလေးပေးသည်။
Adhyaya 125
Adhyāya 125 — Karṇamoṭī Mahāvidyā, Svarodaya-Prāṇa Doctrine, and Yuddha-Jaya Jyotiṣa
အဂ္နိဘုရားသည် ဝသိဋ္ဌအား မန္တရဝိဒ္ယာ၊ သေးငယ်သော ကိုယ်ဗေဒနှင့် စစ်ဗေဒဇျောတိဿကို ပေါင်းစည်းထားသော စစ်အောင်မြင်ရေး ဗဟုသုတတစ်ရပ်ကို သင်ကြားသည်။ အခန်းအစတွင် «ကဏ္ဏမောတီ» မန္တရကို marana/pātana၊ mohana နှင့် uccāṭana အတွက် ပြင်းထန်သော လုပ်ဆောင်ရေးဖော်မြူလာအဖြစ် ဖော်ပြပြီး၊ နောက်တစ်ဖက်တွင် svarodaya (အသံအက္ခရာစီးဆင်းမှု) နှင့် နာဘိမှ ဟృဒသို့ ပရာဏ လှုပ်ရှားမှုအပေါ် အခြေခံသော «မဟာဝိဒ္ယာ» ဟု ရှင်းလင်းသည်။ နား/မျက်စိ ထိုးဖောက်သည့် အားနည်းချက်အချက်အလက်နှင့် နှလုံး–ပာယု–လည်ချောင်း အတွင်းပိုင်းပစ်မှတ်ထားခြင်းတို့ဖြင့် ဖျားနာပူလောင်မှု၊ မီးလောင်ဒဏ်နှင့် ရန်သူအင်အားကို တန်ပြန်ရန် နည်းဗျူဟာများ ပါဝင်သည်။ ထို့နောက် cakra အခြေပြု ဒေဝတားခွဲခြားမှု—Vāyu-cakra၊ Tejas နှင့် Rasacakra တို့တွင် śakti များ ချထားခြင်း၊ ၃၂ မာတೃကာကို အုပ်စု၈ စီဖြင့် စီစဉ်ခြင်း—ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် အောင်မြင်ရေးအတွက် အသံအက္ခရာအုပ်စုအင်အား (pañcavarga) ကို သတ်မှတ်ပြီး၊ ဇျောတိဿသို့ တိုးချဲ့ကာ tithi–nakṣatra–vāra ပေါင်းစပ်မှု၊ dṛṣṭi (အမြင်အာသက်)၊ ရာသီ «ပြည့်/လွတ်» လောဂစ်နှင့် ဂြိုဟ်ရလဒ် ခန့်မှန်းချက်များကို စစ်ရေးအတွက် သုံးစွဲသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာအမိန့်အရာ (အမင်္ဂလာ/မင်္ဂလာလက္ခဏာ)၊ Rāhu-cakra အရ ဦးတည်ရာအစဉ်နှင့် အောင်မြင်မှုအခြေအနေများကို ဖော်ပြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် stambhana ပူဇော်ပွဲများ၊ ဆေးပင်/အမူလက်ကာကွယ်မှု၊ သင်္ချိုင်းမြေ မီးလုပ်ငန်းနှင့် မြင်ရုံဖြင့် ရန်သူကို ထွက်ပြေးစေသော ဟနုမာန် paṭa ကို ထည့်သွင်း၍ အဆုံးသတ်သည်။
Adhyaya 126
Chapter 126 — Nakṣatra-nirṇaya (Determination of the Lunar Mansions) and Rāhu-Based Victory/Defeat Omens
ဣရှ္ဝရသည် နက္ခတ်ကိုယ်တော်ပုံစံရှိသော စက်ဝိုင်းကို မိတ်ဆက်၍ နေ၏ လက်ရှိနက္ခတ်ကို ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းများ (ခေါင်း၊ မျက်နှာ၊ မျက်စိ၊ နှလုံး၊ လက်ခြေ၊ ခါး၊ အမြီး) နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ကောင်းမကောင်းကို ခွဲခြားသတ်မှတ်စေသည်။ ထို့နောက် ယုဒ္ဓဇယာရဏဝ ပုံစံအတိုင်း ရာဟုအတွက် မြွေခေါင်းပုံဇယားကို ၂၈ အမှတ်ရေး၍ ရာဟုတည်နေသော နက္ခတ်မှ စ၍ ၂၇ နက္ခတ်ကို စီစဉ်ကာ အနေအထားအချို့ (အထူးသဖြင့် ၇ ဆိုင်ရာ အညွှန်းများ) ကို စစ်ပွဲတွင် သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ချို့ယွင်းခြင်း၏ လက္ခဏာဟု ဖတ်ရှုသတ်မှတ်ပြီး အခြားအနေအထားများကို ဂုဏ်သိက္ခာ၊ အောင်ပွဲ၊ ကျော်ကြားမှုတို့၏ အကြောင်းရင်းဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ယာမ အပိုင်းခွဲများ၏ ဂြိုဟ်အုပ်စိုးသူများကို ရေတွက်ကာ စစ်ရေးနည်းတစ်ရပ်—စနေ၊ နေ၊ ရာဟုကို “နောက်ဘက်” ထားနိုင်လျှင် စစ်၊ ခရီးသွား၊ လောင်းကစားတိုင်အောင် အောင်မြင်မည်ဟု သတ်မှတ်သည်။ နက္ခတ်များကို တည်ငြိမ်၊ လျင်မြန်၊ နူးညံ့၊ ကြမ်းတမ်း ဟူ၍ (Pitṛ/Nairṛta ဆက်နွယ်မှုပါ) ခွဲခြားကာ ခရီးထွက်ခြင်း၊ တင်မြှောက်ပူဇော်ခြင်း၊ ဆောက်လုပ်ခြင်း၊ တူးဖော်ခြင်း၊ မင်းရေးရာပွဲများအတွက် မုဟူရတ ရွေးချယ်ပုံကို ပြောသည်။ နောက်ဆုံးတွင် တိထိ “လောင်ကျွမ်း” စည်းကမ်းများ၊ Tripuṣkara (တိထိ–နေ့–နက္ခတ် ပေါင်းစည်းမှု) ၏ အကျိုးတိုးပွားမှု၊ ခရီးသွားပြန်လာ အညွှန်းများကို ဖော်ပြပြီး Gaṇḍānta နှင့် အန္တရာယ်ရှိသော ဆုံချက်များတွင် ကောင်းကင်ပူဇော်မှုများနှင့် မွေးဖွားခြင်းတိုင်အောင် အလွန်အန္တရာယ်ကြီးဟု သတိပေးသည်။
Adhyaya 127
Determination of the Nakṣatras (नक्षत्रनिर्णयः) — Chapter Conclusion Notice
ဤအပိုင်းသည် စာတမ်းဆက်သွယ်ရာ “hinge” အဖြစ် လုပ်ဆောင်ပြီး ယခင်အဓ್ಯಾಯ “Nakṣatra-nirṇaya” (နက္ခတ်သတ်မှတ်ခြင်း) ကို တရားဝင်ပိတ်သိမ်းကာ နောက်တစ်ဆင့် ဂျ्योတိෂနှင့် အောင်မြင်ရေး/စစ်အောင်မြင်ရေး အမှတ်အသားများဆိုင်ရာ အပိုင်းသို့ ကူးပြောင်းကြောင်း ကြေညာသည်။ နက္ခတ်ခွဲခြားသတ်မှတ်မှု ပြီးဆုံးကြောင်း မှတ်သားခြင်းဖြင့် ပုရာဏသည် အမျိုးအစားခွဲခြားသည့် ကြယ်ဗေဒသဘောတရားမှ လက်တွေ့အသုံးချညွှန်ကြားချက်များ—လုပ်ငန်းများတွင် အချိန်လက္ခဏာနှင့် ကောင်းကင်အချက်အလက်များကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်—သို့ ရွှေ့ပြောင်းသည်။ အဂ္နိပုရာဏ၏ စွယ်စုံကျမ်းပုံစံတွင် ဤကဲ့သို့သော colophon များသည် စာရေးသူမှတ်ချက်သာမက သင်ရိုးတန်းတူ တိုးတက်မှုကို ထိန်းသိမ်းကာ နက္ခတ်တက္ကဆိုင်ရာ အခြေခံမှ ရာဇဓမ္မ၊ စစ်ဆင်ရေးနှင့် လူထုဘဝအတွက် ဆုံးဖြတ်စည်းကမ်းများသို့ ချိတ်ဆက်ပေးသည်။
Adhyaya 128
The Koṭacakra (कोटचक्रम्) — Fort-Diagram and Nakṣatra-Directional Mapping for Victory
Yuddhajayārṇava အစဉ်အလာကို ဆက်လက်၍ ဣśvara သည် «Koṭacakra» ကို ကာကွယ်ခံတပ်အတွက် နည်းပညာဆိုင်ရာ ပုံကြမ်းအဖြစ် သင်ကြားသည်—အပြင်ခံတပ် စတုရန်း၊ အတွင်းစတုရန်းနှင့် အလယ်ဗဟိုစတုရန်းဟူသော စတုရန်းအလွှာများ။ ထို့နောက် Jyotiṣa ကို နေရာဗျူဟာနှင့် ပေါင်းစည်းကာ rāśi နှင့် သတ်မှတ် nakṣatra များကို ဦးတည်ရာများနှင့် nāḍī ခွဲခြားမှုများအပေါ် တင်သတ်မှတ်ပြီး koṭa အတွင်း vāhya-nāḍī (အပြင်လမ်းကြောင်း) နှင့် အတွင်း/အလယ် nāḍī ကို ခွဲပြသည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုအရ အလယ်ကဏ္ဍတွင် ကောင်းသောဂြိုဟ်များနှင့် သက်ဆိုင် nakṣatra များ တည်နေရာက အောင်ပွဲကို ညွှန်ပြပြီး အချို့ အလယ်ဖွဲ့စည်းမှုများက အနှောင့်အယှက်ကို သတိပေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အမင်္ဂလာ/မင်္ဂလာ သင်္ကေတသီအိုရီကို လက်တွေ့လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝင်ထွက် nakṣatra များအပေါ် မူတည်သည့် စည်းကမ်းများကို ပေးပြီး Venus, Mercury, Mars နှင့် သတင်းထောက်ညွှန်ကိန်း (cāra-bheda) ဖြင့် ဆုံးဖြတ်ကူညီသည်။ ဤအခန်းသည် ဂျီဩမေတြီ၊ အချိန်တွက်ချက်မှုနှင့် ကောင်းကင်သင်္ကေတများကို ဘုရားသခင်၏ဗျူဟာအဖြစ် ပေါင်းစည်းထားသော ဓမ္မအခြေပြု စစ်နည်းပညာဖြစ်သည်။
Adhyaya 129
अर्घकाण्डम् (Argha-kāṇḍa) — Standards of Argha and Month-wise Prescriptions under Portent Conditions
ယုဒ္ဓဇယာရ္ဏဝ စီးကြောင်းအတွင်း အဂ္နိဘုရားသည် စစ်ရေးပုံရိပ်/ယန္တရားဆိုင်ရာကိစ္စများမှ မကောင်းသင်္ကေတများပေါ်လာသည့်အခါ တုံ့ပြန်ရမည့် ဓမ္မစီးပွားရေးသို့ လှည့်ပြောင်းတော်မူသည်။ အာဃ (argha) ကို လူထုအဆင့် မကောင်းသင်္ကေတများ—မိုးကျောက်ကျခြင်း၊ မြေငလျင်၊ မကောင်းမိုးကြိုးသံ၊ နေ/လ ကြတ်ခြင်း၊ ကြယ်တံခွန်ပေါ်ခြင်း၊ ဦးတည်ရာအလိုက် မီးလောင်မှု—တို့ကြောင့် စတင်ရသော တိုင်းတာထားသည့် ပူဇော်/လှူဒါန်းစံနှုန်းဟု သတ်မှတ်သည်။ ဂျျိုတိဿအရ ဤအရာများသည် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်၍ ပူဇော်ပွဲနှင့် ပစ္စည်းထောက်ပံ့မှုဖြင့် တည်ငြိမ်စေရမည်။ ထို့နောက် လအလိုက် မှတ်တမ်းတင်ကာ စုဆောင်းခြင်းနှင့် လှူဒါန်းခြင်းကို အချိုးအစားတိုးချဲ့ရန် ပြက္ခဒိန်ညွှန်ကြားချက်များပေးသည်။ ချိုင်တရတွင် ၆ လအတွင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ပြင်းထန်; ဝိုင်ရှာခတွင် စုဆောင်းထားသည့် သိုလှောင်မှုကို ၆ ဆ တိုး; ဂျျိုင်ဋ္ဌနှင့် အာရှာဍ္ဍတွင် မုယော/ဂျုံကဲ့သို့ အခြေခံသီးနှံများကို အလေးထားသည်။ နောက်လများတွင် ဂီ/ဆီ (ရှရဝဏ), အဝတ်အထည်နှင့် သီးနှံ (အာရှွိန), သီးနှံ (ကာရ္တိက), ဝယ်ယူထားသော လှူပစ္စည်း (မာရ္ဂရှီရ္ෂ), ဇာဖရန်နှင့် အနံ့သာ (ပုရှျ), သီးနှံ (မာဃ), ဝယ်ယူအနံ့သာ (ဖာလ္ဂုဏ) ဟု သတ်မှတ်သည်။ ဤအခန်းသည် မကောင်းသင်္ကေတဗေဒ၊ ရာသီစီးပွားရေးနှင့် ဓမ္မလှူဒါန်းမှုကို စစ်အောင်မြင်ရေး ပရိုတိုကောတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းတော်မူသည်။
Adhyaya 130
Chapter 130: घातचक्रम् (Ghāta-cakra) — Maṇḍalas, Portents, and Regional Prognostics for Victory
အဂ္နိဘုရားသည် «ဃာတ-စက္ကရ» သင်ခန်းစာကို အောင်မြင်ရေးအတွက် မဏ္ဍလများကို အပိုင်း ၄ ပိုင်းခွဲ၍ ရှင်းလင်းကာ၊ ထို့နောက် အဂ္နေယ မဏ္ဍလနှင့် ၎င်း၏ လက္ခဏာများကို အထူးအာရုံစိုက်သည်။ အခန်းတွင် လေထုနှင့် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ အမင်္ဂလာနိမိတ်များ—လေတိုက်ပုံမမှန်ခြင်း၊ နေ/လ ဝိုင်းဟာလို၊ မြေငလျင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးသံပေါက်ကွဲမှု၊ နေ/လ ကြတ်ခြင်း၊ ကြယ်တံခွန်၊ မီးခိုးထွက်သော မီးလောင်မှု၊ သွေးမိုး၊ ဖိအားကြီးသော အပူ၊ ကျောက်တုံးကျခြင်း—ကို စာရင်းပြုစု၍ လူမှုနှင့် သဘာဝဒုက္ခများ (ရောဂါ၊ အစာခေါင်းပါး၊ နို့ထွက်နည်း၊ သီးနှံပျက်စီး) နှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် နက္ခတ်များအောက်တွင် နိမိတ်ပေါ်လာသည့်အခါ ဥတ္တရာပထနှင့် အခြား ဇနပဒဒေသများအချို့ ကျဆင်းမည်ဟု နိုင်ငံရေး-ဒေသဗေဒအဖြစ် မြေပုံချထားပြီး၊ နက္ခတ်အုပ်စုအချို့ကို ဦးတည်ရာ/ဓာတ်အုပ်ချုပ်မှု (ဝါယဗျ၊ ဝါရုဏ၊ မာဟိန္ဒြ) ဖြင့် ခွဲကာ ပျက်စီးခြင်းမှ ကျန်းမာချမ်းသာ၍ ပေါများခြင်းအထိ အကျိုးရလဒ်ကွဲပြားကြောင်း ဆိုသည်။ ဆက်လက်၍ ရွာအမျိုးအစား (မုခ-ဂြာမ၊ ပုစ္ဆ-ဂြာမ) နှင့် လ–ရာဟု–နေ တစ်ရာသီတည်းတွင် တည်နေသည့် ဖွဲ့စည်းပုံတို့ဖြင့် အုပ်ချုပ်ရေး-နက္ခတ်ဗေဒ စိစစ်နည်းသို့ ပြောင်းလဲကာ၊ တိထိဆုံချက်တွင် «ဆိုမ-ဂြာမ» သတ်မှတ်နည်းကို နိဂုံးချုပ်ထားသည်။ စုစည်း၍ ဤအခန်းသည် ဓမ္မကို ကာကွယ်ရန် အသုံးချသိပ္ပံအဖြစ် စစ်ရေးနက္ခတ်ဗေဒနှင့် နိုင်ငံရေးခန့်မှန်းချက်များဖြစ်သော အဂ္နေယဗိဒျာကို ထင်ဟပ်စေသည်။
Adhyaya 131
Ghāta-cakra and Related Diagrams (घातचक्रादिः)
အဂ္နိဘုရား (ဤအခန်းတွင် ဣရှ္ဝရအဖြစ်) သည် ယုဒ္ဓဇယာရ္ဏဝအတွင်း စစ်ရေးဆုံးဖြတ်ချက်များကို ဂျ्योတိෂအခြေပြု စနစ်တကျ သင်ကြားသည်။ ပထမဦးစွာ စက်ဝိုင်းပုံစံများကို တည်ဆောက်၍ သရအသံများကို နာရီလက်တံအတိုင်း ဦးတည်ချက်များပေါ်တွင် တင်ထားပြီး၊ ချိုင်တြာမှ စတင်သော လများကို စက်ပေါ်တွင် လှည့်ကာ၊ ပ္ရတိပတ်မှ ပူရ္ဏိမာအထိ တိထိများကို မှတ်သားသည်။ ချိုင်တြာ-စက်ဝိုင်းအတွင်း “ထိတွေ့မှု” အချို့ဖြင့် မင်္ဂလာ/မင်္ဂလာမရှိကို ခွဲခြားကာ မညီမျှပုံစံက ကောင်း၊ ညီမျှပုံစံက မကောင်းဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် အမည်အက္ခရာနှင့် သရတို/သရရှည် လောဂစ်ဖြင့် အောင်ပွဲ/ရှုံးနိမ့်ကို ချိတ်ဆက်ပြီး၊ စကားအစ/အဆုံးတွင် သရအသံ တက်လာပုံနှင့် ချန်ဒ်အနေအထားကို သေမင်းသင်္ကေတ သို့မဟုတ် အောင်ပွဲသင်္ကေတအဖြစ် ဖတ်ရှုသည်။ နရစက်ဝိုင်းတွင် နက္ခတ်စုများကို ကိုယ်ခန္ဓာပုံစံပေါ်သို့ ညာသ (ခေါင်း၊ ပါးစပ်၊ မျက်စိ၊ လက်၊ နား၊ နှလုံး၊ ခြေ၊ လျှို့ဝှက်နေရာ) အဖြစ် တင်ထားသည်။ နေဘုရားသည် စနေ၊ အင်္ဂါ၊ ရာဟုတို့နှင့် နက္ခတ်တစ်ခုတည်း မျှဝေပါက သေစေနိုင်သော ပေါင်းစည်းမှုဟု ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံး ဂျယစက်ဝိုင်းကို အက္ခရာရေးထိုးခြင်းနှင့် လိုင်းကွက်များဖြင့် ဖော်ထုတ်ကာ ဦးတည်ချက်၊ ဂြိုဟ်များ၊ ရှိများ၊ တိထိ၊ နက္ခတ် စသည့် ကောစမစ်အမျိုးအစားများကို ချမှတ်ပြီး၊ အမည်မှ ထုတ်ယူသော စုစုပေါင်းကို ၈ (ဝသု) ဖြင့် ခွဲကာ သင်္ကေတတိရစ္ဆာန်များဖြင့် အားသာချက်ကို အဆင့်သတ်မှတ်သည့် စစ်အမင်္ဂလာ-အမင်္ဂလာ ခွဲခြမ်းစနစ်ကို အဂ္နေယဗိဒ္ယာအဖြစ် တင်ပြသည်။
Adhyaya 132
Adhyaya 132 — Sevā-cakra and Tārā-cakra (Indicators of Gain/Loss, Compatibility, and Risk)
အဂ္နိဘုရားသည် ဂျ्योတိෂအခြေပြု စိစစ်ရေးစက်ဝိုင်း «Sevā-cakra» ကို မိတ်ဆက်ကာ လာဘ–အလာဘ (အမြတ်–အရှုံး) ကိုဖတ်ရှုရာတွင် ဖခင်၊ မိခင်၊ ညီအစ်ကို၊ ဇနီးမောင်နှံတို့ကဲ့သို့ ဆက်ဆံရေးနှင့် အားထားမှုအခြေအနေများကို အထူးအလေးထားကြောင်း ဆိုသည်။ အခန်းတွင် ဒေါင်လိုက်/အလျားလိုက် ခွဲခြား၍ ဆဲလ် ၃၅ ခုပါ ဇယားကို တည်ဆောက်နည်း၊ သရနှင့် sparśa ဗျည်းများကို နေရာချနည်းကို သတ်မှတ်ပြီး အမည်၏ အသံထွက်အုပ်စုခွဲခြားမှုအပေါ် မူတည်ကာ အကျိုးရလဒ်ကို အနက်ဖွင့်သည်။ ရလဒ်များကို ကောင်းမြတ်သော siddha, sādhya, susiddha နှင့် အန္တရာယ်ရှိသော ari, mṛtyu ဟူ၍ ခွဲကာ လုပ်ငန်းစတင်ရာတွင် ရန်သူ/သေခြင်းညွှန်ကိန်းများကို ရှောင်ကြဉ်ရန် တိတိကျကျ သတိပေးသည်။ ထို့ပြင် အသံအုပ်စုများကို devas, daityas, nāgas, gandharvas, ṛṣis, rākṣasas, piśācas, လူသားတို့နှင့် ဆက်စပ်ကာ အင်အားအဆင့်တန်းကို ပြသပြီး အင်အားကြီးသူက အင်အားနည်းသူကို မနှိပ်စက်ရဟု ဓမ္မသဘောတရားကို ထောက်ပြသည်။ နောက်တစ်ပိုင်းတွင် «Tārā-cakra» ကို ထည့်သွင်းကာ အမည်အစပုဒ်မှ နက္ခတ်ကို သတ်မှတ်ပြီး mātrā ရေတွက်ကာ ၂၀ ဖြင့် ခွဲ၍ janma, sampat, vipat, kṣema စသည့် အမျိုးအစားများကို ထုတ်ယူသည်။ အဆုံးတွင် rāśi-maitrī အဖြစ် ရာသီအချင်းချင်း မိတ်/ရန် တွဲဖက်မှုများကို ပေးပြီး «မိတ်» ရာသီအောက်တွင်ပင် အမှုထမ်းခြင်းကို သတိထားရန် ဆိုကာ ဆက်ဆံရေးမဟာဗျူဟာနှင့် ခန့်မှန်းနည်းကို ပေါင်းစည်းထားသည်။
Adhyaya 133
Chapter 133 — Various Strengths (Nānā-balāni) in Jyotiṣa and Battle-Protection Rites
အဂ္နိဘုရားသည် Yuddhajayārṇava အစဉ်ကို ဆက်လက်ဖော်ပြ၍ Jyotiṣa အနက္ခရာဗေဒဆိုင်ရာ စိစစ်ချက်များကို စစ်မြေပြင်အောင်မြင်မှုနှင့် ချိတ်ဆက်သည်။ အရင်ဆုံး “ကွင်းပိုင်ရှင်” (kṣetrādhipa) ၏ ကိုယ်ခန္ဓာညီညာမှု၊ သဘာဝဓာတ်တည်ငြိမ်မှုတို့ကို ဖော်ပြပြီး နေ၊ လ၊ အင်္ဂါ၊ ဗုဒ္ဓ၊ ဂုရု၊ သုကြ၊ စနေ တို့၏ တည်နေရာများကို စိတ်သဘောထားနှင့် ကံကြမ္မာနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ထုတ်သည်။ ထို့နောက် daśā အကျိုးများ (ဥစ္စာ၊ မြေယာ၊ မင်းရေးရာတိုးတက်မှု) ကို ရှင်းပြကာ nāḍī လေရှူသွင်းထုတ် (ဘယ်/ညာ) နှင့် နာမည်အက္ခရာအရေအတွက်ညီမညီတို့ဖြင့် နိမိတ်ဖတ်နည်းကို သင်ကြား၍ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် စစ်ရလဒ်များထိ ချဲ့ထွင်သည်။ ထို့နောက် Agneya Vidyā လက်တွေ့လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများသို့ ပြောင်းကာ Bhairava အခြေပြု လက်နက်မန်တရားများကို nyāsa နှင့် japa ဖြင့် ရန်သူတပ်ကို ပြိုကွဲစေ၍ ထွက်ပြေးစေသည့် ပူဇော်နည်းများ၊ သင်္ချိုင်းမြေမှ ပစ္စည်းများနှင့် ရုပ်ပုံရေးဆွဲ၍ အမည်ရေးထိုးကာ တပ်ဖျက်ပွဲများကို ဖော်ပြသည်။ Garuḍa/Tārkṣya-cakra ကို အောင်ပွဲနှင့် အဆိပ်၊ ဝိညာဉ်/ဂြိုဟ်ဒုက္ခများကို မြင်ကွင်းသဘောတရားနှင့် အက္ခရာတင်သွင်းမှုဖြင့် သက်သာစေရာအဖြစ် သင်ကြားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် Picchikā (ဂြိုဟ်ကြတ်ချိန် japa)၊ အဝေးမှ တားဆီးပြန်လှန် (bhaṅga) နည်းများ၊ ရွက်ပေါ်ရေးသော Mātṛkā-ဗိဒ္ယာများ၊ ကြာပန်းပွင့်ချပ်နှင့် အသံအက္ခရာတင်ထားသော မျိုးစေ့ပါ rakṣā-yantra၊ Mṛtyuñjaya ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် Bhelakhī ဗိဒ္ယာဖြင့် မကောင်းမန်တရားကြောင့် သေခြင်းကို ကာကွယ်ကာ ဓားတိုက်ပွဲတွင် မအနိုင်ယူနိုင်ကြောင်း အဆုံးသတ်ဆိုသည်။
Adhyaya 134
Adhyāya 134 — त्रैलोक्यविजयविद्या (Trailokya-vijayā Vidyā)
ဤအধ্যာယတွင် ဣရှ္ဝရက သင်ကြားသော အောင်မြင်ရေးဗိဒ္ဓာ “Trailokya-vijayā” ကို မိတ်ဆက်ပြီး ရန်သူ၏ ယန္တရားများနှင့် အတားအဆီးအင်အားများကို “ဖိချေ” သော တန်ပြန်နည်းလမ်းအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ မန္တရ၏ အမည်ခေါ်ပုံအပေါ် ရွတ်ဆိုပုံကွဲပြားချက်များကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ဒုက္ခဖျက်ခြင်း၊ မန္တရအပေါ် အနိုင်ယူနိုင်ခြင်း၊ ရန်သူ၊ ရောဂါနှင့် သေမင်းကို ဖယ်ရှားခြင်းတို့ကို အလေးပေးကာ အဓိကဖော်ထုတ်ချက်သို့ ဝင်သည်။ ပူဇော်ပွဲ၏ အဓိကမှာ အပြင်းအထန်ဒေါသရုပ်ဖြင့် ဂျယာကို ခေါ်ယူခြင်းဖြစ်ပြီး အပြာရောင်၊ ပရေတဂဏများအတူ၊ လက် ၂၀ ပါသကဲ့သို့ သမาธိမြင်ကာ ထိုးဖောက်၊ ဖြတ်တောက်၊ “သုံးလောကအပေါ်” အောင်နိုင်စေဟု အမိန့်ပေးသော မန္တရအစဉ်ကို အသုံးပြုသည်။ ဆောင်ရွက်ရာတွင် pañcāṅga-nyāsa ပြုလုပ်ပြီး အနီရောင်ပန်းများကို မီးထဲသို့ ပူဇော် (homa) ကာ အတွင်းသန့်စင်ခြင်းနှင့် အပြင်ပူဇော်ခြင်းကို ချိတ်ဆက်သည်။ ထို့နောက် stambhana, mohana, drāvaṇa, ākarṣaṇa စသည့် အင်အားသုံးလုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် တောင်ရွှေ့ခြင်း၊ သမုဒ္ဒရာခြောက်စေခြင်းကဲ့သို့ ကမ္ဘာလောကဆန်သော အလွန်အကျွံဖော်ပြချက်များကို ရေတွက်ကာ နဂါးနာမည်တစ်ခုနှင့် ဆက်စပ်သော မြေဖြင့်လုပ်ရုပ်ပုံကို သုံး၍ ရန်သူနှိမ်နင်းရန် အဆုံးသတ်သည်။
Adhyaya 135
Chapter 135: सङ्ग्रामविजयविद्या (Saṅgrāmavijayavidyā) — The Vidyā for Victory in Battle
ဤအধ্যာယသည် ယခင်ပိုင်း «Trilokyavijaya-vidyā» ကိုပိတ်သိမ်းကြောင်းညွှန်ပြီး Yuddhajayārṇava အတွင်း «Saṅgrāmavijayavidyā» သို့ကူးပြောင်းသည်။ ဣශ්ဝရသည် stambhana/bandhana အမျိုးအစားကာကွယ်ရေးအတွက် «padamālā» (မန္တရားပန်းကုံး) ကိုသင်ကြား၍ ပါးစပ်နှင့်မျက်စိကိုချုပ်နှောင်ခြင်း၊ လက်ခြေကိုတားဆီးခြင်း၊ ရန်လိုသော duṣṭa-graha (မကောင်းသောဖမ်းဆီးအင်အားများ) ကိုသက်သာစေခြင်းတို့ကိုဆိုသည်။ မန္တရားသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအဖြစ် တည်တံ့လာကာ ဦးတည်ရာများ၊ အလယ်ဦးတည်ရာများ၊ အောက်ဘက်နှင့် နောက်ဆုံး «အားလုံး» ကိုချုပ်နှောင်သဖြင့် အောင်ပွဲကို လယ်ကွင်းတစ်ခုလုံးကိုထိန်းချုပ်သည့် ပူဇော်နည်းအဖြစ်ဖော်ပြသည်။ လုပ်ဆောင်နည်းမှာ ပြာ၊ ရေ၊ မြေညက်၊ သို့မဟုတ် မုန်ညင်းစေ့ဖြင့်လိမ်း/ဖြန့်ပြီး «pātaya» (လဲကျစေ/အနိုင်ယူစေ) ဟုအမိန့်ပေးကာ Cāmuṇḍā ကို «vicce huṃ phaṭ svāhā» ကဲ့သို့ bīja ပိတ်သံများဖြင့်ဖိတ်ခေါ်သည်။ ထို့နောက် homa, japa, pāṭha ကိုစည်းကမ်းတကျပြုလုပ်ခြင်းနှင့် အင်အားကြီး ၂၈ လက်ပါသော ဒေဝရုပ်ကို အာယုဓများစွာ (ဓား၊ ဒိုင်း၊ လက်တံ၊ လေးမြား၊ သံခရာ၊ အလံ၊ vajra၊ စက်ဝိုင်းဓား၊ ပုဆိန်၊ တူရိယာဒရမ်၊ မှန်၊ śakti လှံ၊ ဂျာဗလင်၊ ထွန်၊ ကြိုးကွင်း စသည်) ကိုင်ဆောင်သည့်အဖြစ်မြင်ယောင်ရန်ညွှန်သည်။ နောက်ဆုံး Tarjayantī၊ Mahīṣa-ghātanī စသည့် homa အထူးပူဇော်နည်းများနှင့် လှော်စေ့နှင့် ပျားရည်သုံးမျိုးပါ homa ကို အစပြုခွင့်နှင့် သီလတရားအရ ထိန်းချုပ်၍သာ လက်ဆင့်ကမ်းရန်ကန့်သတ်ထားသည်။
Adhyaya 136
The Nakṣatra Wheel (नक्षत्रचक्रम्)
အဂ္နိဘုရားသည် အဓ್ಯಾಯ ၁၃၆ တွင် ခရီးသွားခြင်းကဲ့သို့ အလုပ်အကိုင်အစပြုရာတွင် အကျိုးရလဒ်တွက်ရန် အသုံးချသော ဇျောတိဿကိရိယာ «နက္ခတ်စက္ကရာ» ကို မိတ်ဆက်သည်။ စက္ကရာကို အရှွိနီမှ စတင်ရေးဆွဲပြီး အလွှာသုံးထပ်ဝိုင်း (tri-nāḍī) ဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ဖော်ထုတ်ရာ လမ်းကြောင်းများကို အဆင့်ဆင့်ပြထားသည်။ ထို့နောက် နက္ခတ်အုပ်စုခွဲခြားမှုများနှင့် သရ/မုဒြာ အမှတ်အသားများ (Muṣṭi–Mudgara, Ṛṣṭi–Mudgara နှင့် Abhaya, Svastika, Stambhikā ပါဝင်သည့်အုပ်စုများ) ကို ရှင်းလင်းကာ ရလဒ်ဖတ်ရှုရန် ကုဒ်စနစ်တစ်ရပ်ကို ညွှန်ပြသည်။ ထို့ပြင် Kṛttikā, Rohiṇī; Citrā, Svātī, Viśākhā; Śravaṇā, Revatī တို့ကို Ahi, Bhaṁ စသည့် အသံအမှတ်အသားများနှင့် ချိတ်ဆက်၍ မှတ်သားလွယ်စေသည်။ ဤစက္ကရာကို «ဖဏီဣශ්ဝရ» (မြွေမင်း) စက္ကရာဟု ခေါ်ပြီး tri-nāḍī နှင့် တွဲဖက်နေသော ဂြဟအနေအထားများအပေါ် မူတည်၍ သုဘ/အသုဘကို ဆုံးဖြတ်ရသည်ဟု ဆိုသည်။ နိမိတ်စည်းကမ်းအရ နေ၊ မားစ်၊ စနေ၊ ရာဟု တို့ ပေါင်းဆုံလျှင် အသုဘဖြစ်ပြီး ကောင်းမွန်သောအခြေအနေများက သုဘသို့ ပြောင်းလဲစေနိုင်ကာ နိုင်ငံ/ရွာကဲ့သို့ နေရာနှင့် အစ်ကို၊ ဇနီး စသည့် ဆက်ဆံရေးကဏ္ဍများထိလည်း အဓိပ္ပါယ်ချဲ့ထွင်ဖတ်ရှုသည်။
Adhyaya 137
Adhyāya 137 — महामारीविद्या (Mahāmārī-vidyā)
ဤအধ্যာယသည် နက္ခတ်စက်ရုံအကြောင်းအရာပြီးဆုံးပြီးနောက် ချက်ချင်းစတင်ကာ ကြယ်ဗေဒစာရင်းမှ ကပ်ဘေးနှင့် ရန်သူအင်အားကို တားဆီးရန် “မဟာမာရီ-ဝိဒ္ယာ” ဟူသော ကာကွယ်ရေးမန္တရ/အခမ်းအနားသို့ ပြောင်းလဲသည်။ ဣရှ္ဝရသည် နှလုံး၊ ခေါင်း၊ ဆံထုံးထိပ်၊ ကာဝါချ (အကာအကွယ်) နှင့် လက်နက်-မန္တရတို့ဖြင့် စနစ်တကျ နျာသ (nyāsa) လုပ်စဉ်ကို သင်ကြားကာ မဟာမာရီ၊ ကာလာရာထရီ၊ မဟာကာလီတို့ကို ဖိတ်ခေါ်၍ အကျင့်ရှင်ကို ရိတုအရ “လက်နက်တပ်ဆင်” ပေးသည်။ ထို့နောက် သေမသန့်မှုနှင့် ဆက်နွယ်သော အထည်ပေါ်တွင် စတုရန်းယန္တရရေးဆွဲရန်၊ အရှေ့မျက်နှာမူသော အနက်ရောင် မျက်နှာသုံး၊ လက်လေးပါး ရုပ်တော်ကို မြှားလေး၊ တြိရှူလ၊ ခုတ်ဓား၊ ခေါင်းခွံတံတား (khaṭvāṅga) ကိုင်ဆောင်ထားသကဲ့သို့ ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် တောင်ဘက်တွင် အနီလျှာကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်နှင့် အနောက်မျက်နှာမူ၍ မွှေးကြိုင်ပူဇော်သည့် အဖြူရောင် ကောင်းကျိုးရုပ်တို့ကိုလည်း ဆိုထားသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် စစ်ရေးအလုပ်ဆောင်ပွဲများ—ရောဂါဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းအတွက် မန္တရမှတ်မိခြင်း၊ သတ်မှတ်ထားသော လောင်စာနှင့် ပေါင်းစပ်ပစ္စည်းများဖြင့် ဟောမ (homa) ပြုလုပ်ကာ ရန်သူကို နာကျင်စေခြင်း၊ သေစေခြင်း၊ ထုတ်ပယ်ခြင်း (uccāṭana) နှင့် နှိပ်စက်နှောင့်ယှက်ခြင်း (utsādana) တို့ကို ပြုလုပ်ရန်—ကို ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စစ်မြေပြင်တွင် ပဋာ/အလံပြသခြင်း၊ မိန်းကလေးများအဖော်ဖြင့် လှုပ်ရှားခြင်း၊ ရန်သူကို မလှုပ်နိုင်အောင် စိတ်ကူးတည်ဆောက်ခြင်းတို့နှင့်အတူ Trailokyavijayā Māyā ဟူသော stambhana ကို ဒုရ္ဂါ/ဘ္ဟဲရဝီ အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ လျှို့ဝှက်စွာ ပေးအပ်ပြီး Kubjikā၊ Bhairava၊ Rudra နှင့် နရသിംဟဆိုင်ရာ နာမများကို ခေါ်ဆိုကာ အဆုံးသတ်သည်။
Adhyaya 138
अध्याय १३८: षट्कर्माणि (The Six Ritual Operations)
ဣရှ္ဝရသည် မန္တရစနစ်များတွင် အသုံးများသော ṣaṭkarmāṇi (ရိတုအလုပ်ခြောက်မျိုး) ကို မူဘောင်အဖြစ် ဖော်ပြကာ မန္တရရေးထိုးနည်း၏ အခြေခံစည်းကမ်း—ရည်ရွယ်ချက်/ပစ်မှတ် (sādhya) ကို မန္တရနှင့် ဆက်စပ်သတ်မှတ်ထားသော နေရာများတွင် ရေးထိုးရမည်—ကို စတင်ရှင်းလင်းသည်။ ထို့နောက် ရိတု “ဝါကျသဒ္ဒါ” ကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်သည့် စီစဉ်ပုံ sampradāya များကို ဖော်ပြသည်—pallava (ucchāṭana အားပြင်းဖော်မြူလာ), yoga နည်း (ရန်သူမျိုးရိုးကို အမြစ်ဖြုတ်), rodhaka (stambhana နှင့် တားဆီးရေး), sampuṭa (vaśīkaraṇa/ākarṣaṇa အတွက် ကာကွယ်အုံ)။ vidarbha ကဲ့သို့ ချည်နှောင်ပုံနှင့် သရအက္ခရာတစ်လုံးချင်း ထားသည့် စည်းကမ်းများလည်း ပါသည်။ အချိန်ကာလ (ākarṣaṇa ကို နွေဦးတွင်) နှင့် svāhā, vaṣaṭ, phaṭ ဟူသော မန္တရအော်ဟစ်သံများကို ရည်ရွယ်ချက်အလိုက် (ငြိမ်းချမ်းရေး၊ စည်းစိမ်၊ ဆွဲဆောင်၊ နှင်ထုတ်၊ ခွဲဖျက်၊ အန္တရာယ်) သုံးရမည်ကို ဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် ယမကို ခေါ်ယူသည့် အောင်မြင်ကာကွယ် အစီအစဉ်၊ ညအမိန့်/နိမိတ်ဗေဒ၊ ဒုရ္ဂါကာကွယ်မှုနှင့် ရန်သူဖျက်ဆီးရေး Bhairavī japa မန္တရကို ဓမ္မအတွင်း ဂုရု-မျိုးဆက်အလိုက် စည်းကမ်းတကျ နည်းပညာအဖြစ် တင်ပြသည်။
Adhyaya 139
Chapter 139 — षष्टिसंवत्सराः (The Sixty Years)
Yuddhajayārṇava ၏ လက်တွေ့ကျသော ဦးတည်ချက်ကို ဆက်လက်ထား၍ Īśvara သည် jyotiṣa အခြေခံအဖြစ် saṃvatsara နှစ် ၆၀ စက်ဝန်းကို ဖော်ပြကာ မင်းအုပ်ချုပ်ရေးနှင့် လူမှုဘဝတွင် ကောင်းမကောင်း အကျိုးရလဒ်များကို ခန့်မှန်းသတ်မှတ်ရန် အသုံးချစေသည်။ အခန်းတွင် Prabhava, Vibhava, Prajāpati, Aṅgirā, Īśvara, Pramāthī, Vikrama, Durmukha, Hemalamba, Vilamba စသည့် နှစ်အမည်များကို yajña ၏ စည်ပင်တိုးတက်မှု၊ ပြည်သူ့ပျော်ရွှင်မှု၊ စိုက်ပျိုးထွက်နှုန်း၊ မိုးရွာပုံ (အလယ်အလတ်/အလွန်အကျွံ)၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ရောဂါ၊ ငွေကြေးဆုံးရှုံးမှု၊ လူမှုကြမ်းတမ်းမှု၊ အောင်ပွဲအလားအလာတို့နှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် သွေးကဲ့သို့ ထွက်ယိုခြင်း၊ မျက်လုံးသွေးနီခြင်း၊ ကောင်းကင်အညိုရောင်၊ ရေတက်လှိုင်းထန်ခြင်းနှင့် ‘siddhārtha/raudra/durmati/dundubhi’ အခြေအနေများကို အချိန်နှင့်ချိတ်ဆက်သော နိမိတ်အဖြစ် ဖတ်ရှုကာ မူဝါဒ၊ စစ်ရေးသတိနှင့် ပြည်သူ့ကူညီရေးအတွက် ညွှန်ကြားသည်။ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဤသည်မှာ dharma၊ စည်းစိမ်နှင့် မဟာဗျူဟာအောင်မြင်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ကောဇမစ်အချိန်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်သော သတင်းအချက်အလက်အဖြစ် သဘောထားသော နိုင်ငံရေးမျက်နှာပြင် jyotiṣa လမ်းညွှန်စာတမ်းဖြစ်သည်။
Adhyaya 140
Adhyāya 140 — वश्यादियोगाः (Vaśyādi-yogāḥ): Sixteen-Square Diagram, Herb-Lists, and Encoded Formulas for Subjugation, Protection, and Prosperity
အဂ္နိဘုရားသည် «ဝရှျာဒီ-ယောဂ» ဟုခေါ်သော နည်းပညာဆိုင်ရာ ရိတုအစုကို မိတ်ဆက်ကာ သြဇာလွှမ်းမိုးခြင်း၊ ဆွဲဆောင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်အကျိုးများအတွက် dvyaṣṭa-pada (စတုရန်း ၁၆ ကွက်) ဇယားဖြင့် စနစ်တကျဖွဲ့စည်းထားသည်။ အခန်းအစတွင် လက်ရေးမူအမည်ခေါင်းစဉ်နှင့် မူကွဲဖတ်ပုံများကို သတိပြုကာ ထို့နောက် ဆေးဖက်ဝင်အပင်စာရင်းနှင့် အမည်တူများ (bhṛṅgarāja, sahadevī, putrañjīva/kṛtāñjalī, viṣṇukrāntā/śita-arkaka စသည်) ကို ဖော်ပြ၍ လက်တွေ့ဆေးဗေဒသဘောကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ထို့နောက် ṛtvij, nāga, muni/manu, śiva, vasu, dik, rasa, veda, graha, ṛtu, sūrya, candra စသည့် တည်နေရာဒေဝတားနှင့် အမျိုးအစားများအလိုက် ဇယားနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်သို့ ကောသမိုလောဂျီကို မြေပုံချထားသည်။ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအဆင့်များမှာ dhūpa (အမွှေးမီးခိုး), udvartana (လိမ်းနှိပ်), añjana (မျက်စိဆေး), snāna (ရေချိုး) နှင့် lepa (လိမ်းပတ်) များဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အစုံသုံး dhūpa နှင့် လိမ်းထားသူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာတိုးခြင်းကို အလေးပေးသည်။ ထို့နောက် အိမ်မွှေးပျံ့၊ မျက်စိဆေး၊ ရေချိုး၊ စားသောက်၊ သောက်ရည်၊ tilaka စသည့် အသုံးချမှုအလိုက် မန္တရဖော်မြူလာအုပ်စုများကို ခွဲခြားကာ နောက်ဆုံးတွင် guṭikā (ဆေးလုံး) နှင့် lepa များဖြင့် ဝရှျာ၊ လက်နက်တားဆီးခြင်း၊ ရေဘေးကင်းခြင်း၊ မျိုးပွားနိုင်ခြင်း၊ မွေးဖွားလွယ်ကူခြင်းနှင့် သားရခြင်းတို့ကို ရည်ရွယ်ပြီး bhūta-saṅkhyā ပုံစံဖြင့် ပါဝင်ပစ္စည်းအရေအတွက်ကို ကုဒ်ဖြင့် ဖော်ပြတတ်သည်။ အဆုံးတွင် ṛtvij-pada သို့ သတ်မှတ်ထားသော ဆေးပင်များ၏ အာနုဘော် (prabhāva) ကို အတည်ပြုကာ အဂ္နိပုရာဏ၏ ထူးခြားချက်ဖြစ်သည့် သာသနာရေးအဖြစ် စနစ်တကျတင်ပြသော နည်းပညာရိတုဗေဒကို ထင်ရှားစေသည်။
Adhyaya 141
Ṣaṭtriṃśat-padaka-jñāna (Knowledge of the Thirty-Six Padakas) — Mṛtasañjīvanī-Rasāyana and Coded Therapeutic Counts
အဂ္နိဘုရား (ဣශ්ဝရ) သည် «သုံးဆယ့်ခြောက် ပဒက» ဟူသော နည်းပညာဆိုင်ရာ ရာသယန (ပြန်လည်နုပျိုရေး) စနစ်ကို မိတ်ဆက်ပြီး၊ ဗြဟ္မာ၊ ရုဒြ၊ အိန္ဒြ တို့ကလည်း ဂုဏ်ပြုသည့် သာသနာတော်ဆိုင်ရာ သိပ္ပံအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ အဓ್ಯಾಯတွင် ဆေးဝတ္ထု/ဒြဗျ ၃၆ မျိုးကို စာရင်းပြုကာ Ekādi စသဖြင့် အစဉ်လိုက် အမည်ပေးထားသော ပြင်ဆင်နည်းများအတိုင်း ပေါင်းစပ်သော် အရောဂါဖယ်ရှားနိုင်ပြီး amarī-karaṇa—မသေမပျက်သကဲ့သို့ အသက်အားတိုးစေသည်ဟု ဆိုသည်။ သောက်သုံးပမာဏအကွာအဝေးနှင့် အသုံးပြုပုံစံများ (မှုန့်၊ ဆေးလုံး၊ လေဟျ/အဝလေဟျ၊ ဆေးရည်ပြုတ်၊ ချိုသောလုံး၊ ထန်းလျက်-သကြားအချိုပွဲ) ကို သတ်မှတ်ပြီး၊ အာနိသင်တိုးရန် ဖျော်ရည်ဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ စိမ့်ဝင်အောင် လုပ်ခြင်းကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှုအဖြစ် အရေးအကြောင်းနှင့် ဆံပင်ဖြူခြင်း လျော့ကာ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ koṣṭha များတစ်လျှောက် စနစ်တကျ အကျိုးရှိပြီး၊ စည်းကမ်းတကျ ကျင့်သုံးလျှင် အသက် ၃၀၀ နှစ် အထိ ရည်မှန်းနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် jyotiṣa ဆန်သော ကုဒ်နံပါတ်နှင့် အချိန်တွက်ချက်မှု (tithi နှင့် နေရောင်တိုင်းတာ; vāṇa, ṛtu, śaila, vasu စသည့် ကုဒ်စကား; ဂြိုဟ်-ဂြိုလ်ကြတ်ပွဲဆိုင်ရာ ရိတုအခမ်းအနား) ဖြင့် ဆေးကုသမှုကို ပြက္ခဒိန်/ရိတုအလေ့အထနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ နိဂုံးတွင် ဤပဒကဗဟုသုတကို မရွေးမချယ် မပေးသင့်ကြောင်း လျှို့ဝှက်သဘောတရားကို ထင်ရှားစွာ အမိန့်တော်ပြုသည်။
Adhyaya 142
Mantrāuṣadha-ādi (Mantras, Medicinal Herbs, and Ritual Diagrams for Protection and Victory)
အဂ္နိဘုရားသည် Yuddhajayārṇava အတွင်းရှိ နည်းပညာဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာကို စတင်ဖော်ပြကာ ဝသိဋ္ဌကို အောင်မြင်ရေးအတွက် မန္တရ၊ အော်ဿဓ (ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ) နှင့် cakra/rekhā ရုပ်ပုံဇယားများကို ပေါင်းစည်းအသုံးချပုံ သင်ကြားသည်။ အစပိုင်းတွင် nāma (အမည်) နှင့် အက္ခရာ/မात्रာ တွက်ချက်မှုများဖြင့် ဇာတာကနှင့် မေးမြန်းချိန် (horary) အနက်ဖွင့်ရလဒ်များကို ခန့်မှန်းကာ အက္ခရာရေတွက် ညီ/မညီ စည်းကမ်းများနှင့် မီတာ/ဂုဏ် သုံးသပ်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် စစ်ရေး Jyotiṣa သို့ ပြောင်းကာ Śani-cakra ကို စဉ်းစားခြင်း၊ သတ်မှတ်ထားသော prahara/yāma ခွဲခြားမှုများအပါအဝင် အချို့ခွဲခြားမှုများကို ရှောင်ကြဉ်ရန်နှင့် “day-Rāhu”“tithi-Rāhu” ကို ဦးတည်ရာများနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ စစ်မြေပြင်အသာစီးရရန် ပြောသည်။ mūlabhedaka လိုင်းများနှင့် Viṣṭi–Rāhu အလိုက် နတ်/ဦးတည်ရာများကို ဖြတ်သန်းသည့် လိုင်း ၈ လမ်းကြောင်းတို့ဖြင့် ကြယ်ချိန်ကို နေရာဗျူဟာနှင့် ချိတ်ဆက်ပြီး လေဦးတည်ရာကို လက်တွေ့အသုံးချနိုင်သော နိမိတ်အဖြစ် ထည့်သွင်းသည်။ အဆုံးတွင် Puṣya နက္ခတ်အောက်တွင် စုဆောင်းသည့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များဖြင့် မြားနှင့် ဓားလက်နက်များကို တားဆီးကာကွယ်ခြင်းနှင့် graha ဒုက္ခ၊ ဖျားနာမှု၊ ဝိညာဉ်အနှောင့်အယှက်များနှင့် အထွေထွေကိစ္စများအတွက် အင်အားကြီး မျိုးစုံ-bīja ကာကွယ်မန္တရကို ညွှန်ပြ၍ Agneya Vidyā သည် ကမ္ဘာဗေဒ၊ ရိတုအနုပညာနှင့် လက်တွေ့ကာကွယ်ရေးတို့၏ ပေါင်းစည်းမှုဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။
Adhyaya 143
Chapter 143 — Worship of Kubjikā (कुब्जिकापूजा)
ဤအধ্যာယသည် မန္တရနှင့် ဆေးဝါးကုထုံးများမှ ချိတ်ဆက်ကာ Yuddhajayārṇava စနစ်အတွင်းရှိ Śākta-တန္တရ အောင်ပွဲရိတုသို့ ပြောင်းလဲဝင်ရောက်သည်။ သခင်သည် Kubjikā ကို krama အလိုက် ပူဇော်နည်းကို “sarvārtha-sādhanī” ဟု ဖော်ပြ၍ ရည်မှန်းချက်အလုံးစုံကို ပြည့်စုံစေနိုင်သကဲ့သို့ ājya/ဂျီ (ghee) ကဲ့သို့ သန့်စင်အပ်နှံထားသော ပစ္စည်းများနှင့် လက်နက်အာဏာတင်ခြင်းတို့နှင့် တွဲဖက်လျှင် စစ်မြေ၌ အောင်နိုင်ခြင်းကိုပါ ရရှိစေနိုင်ကြောင်း သင်ကြားသည်။ ရိတုဖွဲ့စည်းပုံမှာ နည်းပညာဆန်၍ chakra-pūjā အမှတ်အသားများ၊ bīja သရအက္ခရာများနှင့် nyāsa စနစ်ဖြင့် မန္တရများကို ကိုယ်ခန္ဓာနေရာများ (လျှို့ဝှက်အင်္ဂါ၊ လက်၊ နှလုံး၊ ခေါင်း) ပေါ်တွင် တင်သွင်းကာ အကျင့်ရှင်ကို အာဏာကွင်းပြင်အဖြစ် သန့်စင်ပြောင်းလဲစေသည်။ ထို့နောက် maṇḍala အတွင်းသို့ အာဏာကို ပြင်ပသို့ ထုတ်ဖော်ကာ astra, kavaca, netra, śikhā စသည့် မန္တရများကို ဦးတည်ရာအရပ်များတွင် တည်စေပြီး ၃၂ ပွင့်ပန်းအလယ်တွင် အရေးကြီးသော ပေါင်းစည်း bīja ကို တင်သွင်းသည်။ ထို့ပြင် Caṇḍikā ၏ အထွတ်အမြတ်မှ Mātṛkā များ ပေါ်ထွန်းခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော pīṭha များနှင့် အရပ်အလိုက် တည်နေရာများကို ခေါ်ယူခြင်း၊ Vimalapañcaka ကို အရပ်နှင့် တောင်ထိပ်များသို့ ခွဲဝေခြင်းတို့ဖြင့် ပန်သီယွန်တရားကို ချဲ့ထွင်သည်။ အဆုံးတွင် Gaṇapati/Vaṭuka၊ gurus၊ nātha များနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေဝတားများဖြင့် မဏ္ဍလကို ပြည့်စုံစေကာ Kubjikā (နှင့် Kulaṭā) ကို အစဉ်လိုက်ပူဇော်ခြင်း၏ အလယ်ဗဟိုအဖြစ် ထား၍ ကာကွယ်မှု၊ အုပ်ချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် ဓမ္မတရားအတွင်း အောင်ပွဲကို ရည်ညွှန်းသည်။
Adhyaya 144
Adhyāya 144 — Kubjikā-pūjā (कुब्जिकापूजा)
ဣရှ္ဝရဘုရားက ကုဗ္ဇိကာပူဇာစနစ်ကို ပုရုရှာဓာ (ဓမ္မ၊ အර්ထ စသည်) အားလုံး၌ အောင်မြင်မှုရရန် နည်းလမ်းအဖြစ် မိတ်ဆက်ပြီး၊ साधကသည် မူလမန္တရတစ်ပုဒ်တည်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပရိဝါရအပြည့်အစုံနှင့်လည်းကောင်း ပူဇာပြုနိုင်ကြောင်း သတ်မှတ်သည်။ ထို့နောက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအဆင့်လိုက်ကို ဖော်ပြ၍ ကုဗ္ဇိကာမန္တရရှည်ကို ဂါထာဖတ်ခြင်း၊ ကရ-နျာသနှင့် အင်္ဂ-နျာသ ပြုလုပ်ခြင်း၊ ထို့ပြင် သန္ဓျာသုံးကြိမ်ကို ဝါမာ၊ ဂျေဋ္ဌာ၊ ရော်ဒြီ အစဉ်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ရန် ဆိုသည်။ ကောလပုံစံ ဂါယတ္တရီက ကုဗ္ဇိကာကို ကုလ-ဝါက်၏ အရှင်မနှင့် မဟာကာလီအဖြစ် ချီးမြှောက်ပြီး၊ ပူဇာကို ပာဒုကာဝန္ဒနာသို့ ချဲ့ထွင်ကာ အမည်စဉ်များဖြင့် စနစ်တကျ ရွတ်ဆိုစေသည် (၆၀ အမည်ဟု ဆိုသော စဉ်တစ်ခုသည် “နမော” ဖြင့် အဆုံးသတ်)။ မဏ္ဍလတည်နေရာများ၊ ဦးတည်ရာပူဇာ၊ ဘလိမန်တရများနှင့် ဘီဇအက္ခရာ ချထားမှုတို့ကို မြေပုံဆွဲသကဲ့သို့ ဖော်ပြကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် အက္ခရာ ၃၂ လုံး၏ စုစည်းတော်မူသော ဒေဝီကို—အပြာကြာပန်းကဲ့သို့ မှောင်မိုက်၍ မျက်နှာ ၆၊ လက် ၁၂၊ နာဂသင်္ကေတဖြင့် အလှဆင်ကာ လက်နက်နှင့် ကိရိယာများ ကိုင်ဆောင်သည့်ပုံ—သမาธိပြုရန် ညွှန်ကြားသည်။ ထို့ပြင် သန့်စင်သုံးပါး (ဝိဒျာ–ဒေဝီ–ဂုရု)၊ နေရာ/အာသန အမည်စာရင်းများ၊ ရှက္တိအစုများ (မာတೃကာများနှင့် ဒာကိနီအုပ်စုများ) ကို ပေါင်းစည်း၍ မန္တရ၊ ကိုယ်ခန္ဓာတင်သွင်းမှုနှင့် ကောသမိုဂရဖီ အစီအစဉ်တို့ ပေါင်းစည်းသည့် အဂ္နేయ ပူဇာနည်းပညာအဖြစ် အောင်ပွဲဆာဓနာကို ပြည့်စုံစေသည်။
Adhyaya 145
Chapter 145: Mālinīnānāmantrāḥ (The Various Mantras of Mālinī)
ဣရှ్వరသည် Mālinī ကိုအခြေခံသော စည်းကမ်းတကျ မန္တရ–ရိတုအလုပ်စဉ်ကို မိတ်ဆက်ပြီး အစမှာ ṣoḍhā-nyāsa (ခြောက်မျိုးတပ်ဆင်ခြင်း) ကို အထူးပြုထားသည်။ Nyāsa ကို Śākta၊ Śāmbhava၊ Yāmala ဟူသော သုံးမျိုးစနစ်အဖြစ် ဖော်ပြကာ śabda-rāśi (အသံအက္ခရာစု)၊ tattva သီအိုရီ (သုံးသဘောတရား) နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တပ်ဆင်မှုတို့ကို ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ထို့နောက် Vanamālā ၁၂ အက္ခရာ၊ Ratnapañcātmā ၅ ယူနစ်၊ Navātmā ၉ ယူနစ် စသည့် မီတာ/မန္တရ ခွဲခြားမှုများနှင့် Śākta အထူးခွဲခြားမှုများ—tri-vidyā ပုံစံ (pratirūpa ၁၆၊ jha ဖြင့်မှတ်), adhor-aṣṭaka၊ dvādaśāṅga—တို့ကို ရေတွက်သည်။ bīja အက္ခရာများနှင့် လက်နက်-မန္တရများသည် “krīṃ hrauṃ klīṃ śrīṃ krūṃ phaṭ” (phaṭ သုံးကြိမ်) ဟူသော sarva-sādhaka မန္တရသို့ အဆုံးသတ်သည်။ ထို့နောက် အက္ခရာများနှင့် śakti/ဒေဝတများကို ခေါင်း၊ မျက်စိ၊ နား၊ ပါးစပ်၊ သွား၊ လည်ချောင်း၊ ပခုံး၊ လက်မောင်း၊ လက်ချောင်း၊ တင်ပါး၊ ချက်၊ နှလုံး၊ ပေါင်၊ ဒူး၊ ခြေထောက်အောက်ပိုင်း၊ ခြေဖျားနှင့် သွေး၊ အသား၊ အရိုး၊ အရိုးမြစ်၊ သုတ်၊ prāṇa၊ kośa စသည့် အတွင်းသတ္တုများပေါ်တွင် တပ်ဆင်သည့် ကိုယ်ခန္ဓာမြေပုံရေးရာကို နည်းပညာဆန်စွာ ဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် Hrīṃ bīja ဖြင့် အားပေးထားသော Rudra-Śakti များကို ပူဇော်ခြင်းက အပြည့်အဝသော siddhi/အောင်မြင်မှုကို ပေးကြောင်း ဆိုကာ Agni Purāṇa ၏ ရိတုနည်းပညာနှင့် ဓမ္မ–ဝိညာဉ်ရည်မှန်းချက် ပေါင်းစည်းမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။
Adhyaya 146
Chapter 146 — Aṣṭāṣṭaka Devī-s (अष्टाष्टकदेव्यः)
ဤအধ্যာယတွင် အဂ္နိဘုရား (ဤနေရာ၌ ဣရှ္ဝရ၏အသံအဖြစ်) သည် တြိခဏ္ဍီ—ဗြဟ္မာ၊ ဝိષ્ણု၊ မဟေရှ္ဝရီ—ကို မာတೃကာတို့၏ လျှို့ဝှက် «ဟృဒယ» နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော မန္တရဖွဲ့စည်းပုံအဖြစ် မိတ်ဆက်သည်။ မာတೃကာမိခင်တော်များကို လုပ်ဆောင်နိုင်သော အင်အားများအဖြစ် ဖော်ပြပြီး ရည်မှန်းချက်ပြည့်စုံစေခြင်း၊ မပျက်ယွင်းခြင်း၊ အတားအဆီးမရှိ လှုပ်ရှားခြင်းနှင့် ရန်သူ့ကိစ္စများကို ဖြတ်တောက်ရန် အုပ်ချုပ်နှိမ်နင်းခြင်း၊ ထုတ်ပယ်ခြင်း၊ အမြစ်ဖြုတ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကာ siddhi ရရှိစေသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် «vicce svāhā» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော မန္တရယူနစ်များကို ပေးပြီး လက်ရေးမူကွဲများကို မှတ်သားကာ စကားလုံး/ပဒ ရေတွက်ပုံနှင့် မန္တရစုကြီးအတွင်း တည်နေရာကို သတ်မှတ်သည်။ ဂျပ်နှင့် ပူဇော်မှုကို praṇava နယ်နိမိတ် ၅ ခုဖြင့် ပြုလုပ်ရန်၊ စကားချိတ်ဆက်ရာ (pada-sandhi) တွင် Kubjikā-hṛdaya ကို ထည့်သွင်းရန်၊ အသံထည့်သွင်းစည်းကမ်း («သုံးခုအလယ်» စီစဉ်မှု)၊ Śikhā-Śivā/Bhairava ဖော်မြူလာများနှင့် အက္ခရာ ၃၂ လုံးအစဉ်နှင့် ကိုက်ညီသော သုံးသရ ဘီဇာစုများ (မျိုးစေ့ပါ/မပါ) ကို ဖော်ပြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် Brahmāṇī, Māheśvarī, Kaumārī, Vaiṣṇavī, Vārāhī, Aindrī, Cāmuṇḍā, Mahālakṣmī ဟူသော ဒေဝီနာမများကို ကုလ/လိုင်းနိတ်အလိုက် စာရင်းပြုကာ Yuddhajayārṇava စနစ်ဖြင့် jaya (အောင်မြင်မှု) အတွက် မဏ္ဍလပူဇော်မှုကို အလေးပေးသည်။
Adhyaya 147
Adhyāya 147 — Guhyakubjikā-Tvaritā Mantra: Upadrava-Śānti, Stambhana–Kṣobhaṇa, and Nyāsa for Jaya (Victory)
ဤအဓျာယတွင် ဣရှ္ဝရသည် ဂုဟျကုဗ္ဇိကာနှင့် တွဝရိတာကို အခြေခံသော အားကောင်းသည့် ကာကွယ်ရေးနှင့် အောင်မြင်ရေး မန္တရနည်းပညာကို သင်ကြားသည်။ ရန်သူဘက်မှ ယန္တရ၊ မန္တရ၊ တန္တရ နှင့် အမှုန့်/ဆေးမှုန့်လိမ်းသုံးခြင်းတို့ဖြင့် ပြုလုပ်သော ရိတုအန္တရာယ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် «ဥပဒြဝ» (ဘေးဒုက္ခ) ကို ငြိမ်းစေရာတွင် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်—ပြုခဲ့၊ ပြုစေခဲ့၊ ပြုနေ၊ ပြုမည်—အားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသည်။ ထို့နောက် မန္တရ၏ အထူးလုပ်ဆောင်ချက်များဖြစ်သော က္ၐောဘဏ၊ အာကර්ෂဏ၊ ဝသျ၊ မောဟန၊ စတမ္ဘဏတို့ကို ရှင်းလင်းပြီး ဘီဇအသံဗေဒနှင့် ဝဏ္ဏအညွှန်းများကို ဖော်ပြသည်။ «ဇယ» (အောင်ပွဲ) အတွက် တွဝရိတာ မန္တရဖော်မြူလာနှင့်အတူ ဉာသ စနစ်ပြည့်စုံ—အာသန၊ ဟృဒယ၊ ရှိရ၊ ရှိခာ၊ ကဝစ၊ နေတရ၊ အစတြ မန္တရ—ကို ပေးပြီး ကာကွယ်တံဆိပ်ခတ်ရန် «ဖဋ်» ဖြင့် အဆုံးသတ်စေသည်။ စက္တိ ၉ ပါးကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းအဖြစ် ရေတွက်ကာ ဒိသပိုင်ကာကွယ်သူ «ဒူရီ» များကို ပူဇော်ဖိတ်ခေါ်၍ အာကာသကာကွယ်မှုနှင့် ကိုယ်အင်္ဂါဉာသကို ပေါင်းစည်းသည်။ နိဂုံးတွင် ဘီဇများကို ဘြဟ္မာ၊ အာဒိတျ စသည့် ဒေဝတားများနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ဒာရုဏ၊ ဖဋ် ကဲ့သို့သော အင်အားစကားလုံးများကို အမြဲတမ်းကာကွယ်ရေး အော်ပရေတာအဖြစ် အတည်ပြု၍ ပဋိပက္ခ၊ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရိတုကာကွယ်ရေးတွင် ထိန်းချုပ်ထားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ညွှန်ပြသည်။
Adhyaya 148
Saṅgrāma-Vijaya-Pūjā (सङ्ग्रमविजयपूजा) — Rapid Worship and Sūrya-Mantra for Victory
ဤအধ্যာယတွင် ဣရှ္ဝရသည် စစ်အောင်မြင်ရေးအတွက် အတိုချုံး လိတူဂျီကို သင်ကြားပြီး စူရျ (နေဘုရား) ကို saṅgrāma-jaya ပေးသနားသူအဖြစ် ဗဟိုထားသည်။ အစမှာ စူရျ၏ ṣaḍaṅga (ခြောက်အင်္ဂါ) မန္တရဖော်မြူလာများဖြင့် mantra-nyāsa ပြုကာ ကာကွယ်မှု၊ အာနိသင်နှင့် ရိတုအပြည့်စုံမှုကို စစ်မဝင်မီ တည်ဆောက်သည်။ ထို့နောက် Dharma မှစသော အင်္ဂါရပ်၈ မျိုးကို ဖိတ်ခေါ်ကာ dharma၊ jñāna၊ vairāgya နှင့် aiśvarya တို့ကို အပြင်အောင်မြင်မှုအတွက် အတွင်းအခြေခံအဖြစ် ပေါင်းစည်းသည်။ နေ၊ လ၊ မီးကို ကြာပန်းအလယ်နှင့် အမျှင်များကဲ့သို့ မြင်ကွင်းဖန်တီးသော မဏ္ဍလာကို တည်ဆောက်ပြီး Dīptā, Sūkṣmā, Jayā, Bhadrā, Vibhūti, Vimalā စသည့် śakti များနှင့် sattva-rajas-tamas၊ prakṛti-puruṣa တို့ကို ထည့်သွင်းသည်။ နိဂုံးတွင် ကိုယ်တိုင်၊ အတွင်းကိုယ်တိုင်၊ အမြင့်ဆုံးကိုယ်တိုင်ကို သုံးထပ်သဘောတရားဖြင့် ဆင်ခြင်ကာ dvārapāla ၈ ပါးက ကာကွယ်ပြီး ပူဇော်သက္ကာ၊ japa နှင့် homa ဖြင့် တံဆိပ်ခတ်ကာ စစ်အစနှင့် အရေးကြီးလုပ်ငန်းများတွင် အောင်မြင်မှုကို ရရှိစေသည်။
Adhyaya 149
Lakṣa–Koṭi Homa (लक्षकोटिहोमः)
အဂ္ဂိဘုရားသည် Yuddhajayārṇava အစဉ်အလာအတွင်း စစ်ကာကွယ်ရေးနှင့် အာဏာပိုင်မှုကို ထောက်ပံ့သော ဟိုးမ (homa) စနစ်ကို သင်ကြားသည်။ အခန်းအစတွင် ဟိုးမသည် စစ်ပွဲတွင် ချက်ချင်းအောင်မြင်မှု၊ အုပ်ချုပ်ခွင့်ရရှိမှုနှင့် အတားအဆီးဖျက်ဆီးမှုတို့အတွက် အာနိသင်ရှိကြောင်းဆိုသော်လည်း၊ အရင်ဆုံး သန့်စင်မှု—Kṛcchra အကျင့်နှင့် စည်းကမ်းရှိသော ပရာဏာယာမ—ကို အခြေခံရမည်ဟု တင်ပြသည်။ ထို့နောက် ဂျပ (japa) နှင့် အသက်ရှူထိန်းချုပ်မှု (ဗီဇမန်တရားကဲ့သို့သော အသံထွက်များပါဝင်) ကို ပြင်ဆင်စေပြီး သန့်ရှင်းသည့် မီးထဲသို့ အာဟုတိ ထည့်သွင်းရမည့် အချိန်ကို သတ်မှတ်သည်။ ပူဇော်ပွဲပြီးဆုံးသည်အထိ သန့်ရှင်းမှုမပျက်စေရန် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ရန် စည်းကမ်းချမှတ်သည်။ အလုပ်အရွယ်အစားကို အယုတ (၁၀,၀၀၀)၊ လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀)၊ ကိုဋိ (ကရိုး/အလွန်ကြီးမားသော အရေအတွက်) ဟု ခွဲပြီး ရလဒ်များကိုလည်း ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်—အသေးစားအောင်မြင်မှုများ၊ ဒုက္ခကင်းစင်မှု၊ ဆန္ဒပြည့်စုံကာကွယ်မှု အပြည့်အစုံ။ ထို့ပြင် ဥတ္ပာတ (utpāta) အနိမိတ်ဆိုးများကို အထွေထွေငြိမ်းစေသော ပူဇော်နည်းဟု ဖော်ပြကာ မိုးခေါင်ခြင်း၊ မိုးလွန်ခြင်း၊ ပိုးမွှားဘေး၊ ရန်သူ/မကောင်းသတ္တဝါတို့ကဲ့သို့ သဘာဝနှင့် လူမှုဘေးအန္တရာယ်များကို နှိမ်နင်းနိုင်ကြောင်း ရေးထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော ပူဇော်ပွဲများအတွက် ယဇ်ပုရောဟိတ်အရေအတွက်၊ သုံးနိုင်သော မန်တရားအုပ်စုများ (ဂါယတရီ၊ ဂြဟမန်တရားများ၊ နတ်ဘုရားအလိုက် မန်တရားများ)၊ အာဟုတိပစ္စည်းများ (စပါးမျိုး၊ နှမ်း၊ နို့၊ ဂီ၊ ကုရှမြက်၊ ရွက်) နှင့် ဟိုးမကွန်ဒ် တည်ဆောက်ပုံအတိုင်းအတာတို့ကို တိတိကျကျ ဖော်ပြ၍ အဂ္ဂနేయဝိဒ္ယာကို ဓမ္မနှင့် နိုင်ငံရေးအတွက် သေချာသော ရီတူအင်ဂျင်နီယာအဖြစ် ပြသသည်။