
वागीश्वरीपूजा (The Worship of Vāgīśvarī)
ဤအধ্যာယသည် မန္တရ-ရှာစတြာအတွင်းရှိ အထူးပြု ပူဇော်ရေးအပိုင်းကို အဆုံးသတ်ကာ၊ စကား၊ ပညာနှင့် မန္တရအာနုဘော်နှင့် ဆက်နွယ်သော သက္တိရূপ Vāgīśvarī ကို ပူဇော်နည်းကို ဖော်ပြသည်။ အဂ္နိပုရာဏ၏ စွယ်စုံသင်ကြားမှုအရ ဤပူဇော်မှုသည် အခြေခံဗိဒ္ယာတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ဝါင်မယ (စကား/မန္တရရွတ်ဆိုမှု) ကို တည်ငြိမ်စေကာ မှတ်ဉာဏ်ကို ထက်မြက်စေပြီး နည်းပညာဆိုင်ရာ ရိတုအခမ်းအနားများကို မှန်ကန်စွာ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်စေသည်။ အကြောင်းအရာအစဉ်မှာ မန္တရနှင့် ၎င်း၏ အုပ်စိုးသတ္တိကို ပထမဦးစွာ ကျွမ်းကျင်စေပြီးနောက်မှ မဏ္ဍလ-ဗိဓိ (ပုံရေးဆောက်လုပ်နည်း) သို့ ဝင်ရောက်သင်ကြားသည်။ ထို့ကြောင့် Vāgīśvarī-pūjā သည် ဘာဝနာဆန်သကဲ့သို့ လက်တွေ့အသုံးဝင်လည်းဖြစ်၍ ဓမ္မကို မှန်ကန်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း၊ လိတုဂျီအခမ်းအနားကို တိကျစွာ ဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် နောက်တစ်ဆင့်ရှိ သာသနာရေး-ဗိသုကာ ပုံစံများအတွက် တိုင်းတာခြင်း၊ တည်နေရာချခြင်း၊ မန္တရရေးထိုးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်စွမ်းကို ထောက်ပံ့သည်။
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे वागीश्वरीपूजा नामाष्टादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथोनविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः मण्डलानि ईश्वर उवाच सर्वतो भद्रकान्यष्टमण्डलानि वदे गुह शक्तिमासाधयेत् प्राचीमिष्टायां विषुवे सुधीः
ဤသို့ အဂ္နိမဟာပုရာဏ၌ “ဝါဂီဿဝရီပူဇာ” ဟူသော အခန်း ၃၁၉ သည် ပြီးဆုံး၏။ ယခု “မဏ္ဍလများ” ဟူသော အခန်း ၃၂၀ ကို စတင်၏။ အရှင်က မိန့်တော်မူသည်— “အလုံးစုံမင်္ဂလာဖြစ်စေသော ‘သရဝတောဘဒ္ရ’ မဏ္ဍလပုံစံ ၈ မျိုးကို ငါဖော်ပြမည်။ ပညာရှိသော সাধကသည် ညွှန်ကြားထားသည့် ကర్మကို အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ဗိသုဝ (equinox) အချိန်တွင် ပြုလုပ်ကာ ဒေဝီ၏ သက္တိ (Śakti) အာနုဘော်ကို ရရှိအောင် ဆောင်ရွက်ရမည်”။
Verse 2
चित्रास्वात्यन्तरेणाथ दृष्टसूत्रेण वा पुनः पूर्वापरायतं सूत्रमास्फाल्य मध्यतो ऽङ्कयेत्
ထို့နောက် ပုံရေးရန် သင့်လျော်သော အကွာအဝေးကိုယူ၍—သို့မဟုတ် မြင်ကွင်းညှိကြိုး (sighting-cord) ဖြင့်—အရှေ့မှ အနောက်သို့ တန်းတန်းဆန့်သော ကြိုးတစ်ချောင်းကို ဆန့်ကာ၊ ကြိုးကို ပစ်တင်၍ အလယ်ဗဟိုအမှတ်ကို မှတ်သားရမည်။
Verse 3
द्विपर्णकमिति ख कोटिद्वयन्तु तन्मध्यादङ्कयेद्दक्षिणोत्तरम् मध्ये द्वयं प्रकर्तव्य स्फालयेद्दक्षिनोत्तरम्
“ဤသည်ကို ဒွိပဏ္ဏက (dviparṇaka) ဟု ခေါ်သည်။” ၎င်း၏ အလယ်မှ စ၍ တောင်–မြောက် အ축တလျှောက် ထောင့်နှစ်ခုကို အမှတ်တင်ရမည်။ အလယ်ဗဟိုတွင် အမှတ်/မျဉ်း နှစ်ခုကို ထပ်မံပြုလုပ်ပြီး၊ ပုံကို တောင်–မြောက် ဦးတည်ရာအတိုင်း ဖွင့်၍ ဖြန့်ရမည်။
Verse 4
शतक्षेत्रार्धमानेन कोणसम्पातमादिशेत् एवं सूत्रचतुष्कस्य स्फालनाच्चतुरस्रकम्
ဧရိယာ ၁၀၀ ယူနစ်၏ တစ်ဝက်နှင့်ညီသော အတိုင်းအတာဖြင့် ထောင့်ဖြတ်မျဉ်းများ ဆုံရာအမှတ်ကို သတ်မှတ်ရမည်။ ဤသို့ ကြိုးလေးချောင်းကို ဆန့်ကာ ပစ်တင်ခြင်းဖြင့် စတုရန်းပုံ (caturasra) ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
Verse 5
जायते तत्र कर्तव्यं भद्रस्वेदकरं शुभम् वसुभक्तेन्दु द्विपदे क्षेत्रे वीथी च भागिका
ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာဖြစ်စေသော ဘဒ္ရ (bhadra) ပုံစံကို တည်ဆောက်ရမည်၊ ၎င်းသည် ချမ်းသာသက်သာမှုကို ဖြစ်စေ၍ အပူပင်ပန်းမှုကို သက်သာစေသည်။ ပဒါ (pada) နှစ်ခုအတိုင်းအတာရှိသော နယ်မြေတွင် ဝီထီ (vīthī—အဓိကလမ်း/လမ်းမကြီး) နှင့် ဘာဂိကာ (bhāgikā—အပိုင်းအခြား/မြေကွက်ခွဲဝေမှု) ကို ဝသု-, ဘခ္တ-, အိန္ဒု အမျိုးအစား အချိုးအစားများအတိုင်း စီမံရမည်။
Verse 6
द्वारं द्विपदिकं पद्ममानाद्धै सकपोलकम् कीणबन्धविचित्रन्तु द्विपदं तत्र वर्तयेत्
တံခါးကို နှစ်ရွက်/နှစ်ပြား အမျိုးအစားဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရမည်။ ၎င်း၏အတိုင်းအတာကို «ပဒ္မ» စံနှုန်း၏ တစ်ဝက်အဖြစ် သတ်မှတ်၍ ဘေးဖက်တွင် ပါးရိုးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်သော «ကပိုးလက» အလှဆင်ကို တပ်ဆင်ရမည်။ ထို့နေရာတွင်လည်း အရောင်စုံ «ကီဏဗန္ဓ» အလှချည်တန်းဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော နှစ်ပြားစီမံကိန်းကို ထပ်မံထားရမည်။
Verse 7
शुक्लं पद्मं कर्णिका तु पीता चित्रन्तु केशरम् रक्ता वीथी तत्र कल्प्या द्वारं लोकेशरूपकं
အဖြူရောင် ကြာပန်းကို ပုံဖော်ရမည်။ ၎င်း၏ အလယ်ခွက် (ကဏ္ဏိကာ) ကို အဝါရောင်ဖြစ်စေ၍ ကေသရ (ပန်းဖူးအမွှား) ကို အရောင်စုံဖြစ်စေရမည်။ ထိုနေရာတွင် အနီရောင် လမ်းကြောင်း/အခမ်းအနားသွားရာ ဘန်ဒ်ကို စီစဉ်ရမည်။ ထို့ပြင် တံခါးကို လောကပာလ (တစ်ထောင့်၏ အရှင်) ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်အတိုင်း ဖန်တီးရမည်။
Verse 8
रक्तकोणं विधौ नित्ये नैमित्तिकाब्जकं शृणु असंसक्तन्तु संसक्तं द्विधाब्जं भुक्तिमुक्तिकृत्
နေ့စဉ် (နိတျယ) အခမ်းအနားတွင် သတ်မှတ်ထားသော ပုံသဏ္ဌာန်မှာ အနီရောင် တြိဂံ (ရက္တကိုဏ) ဖြစ်သည်။ ယခု အခါအားလျော်စွာ (နૈမိတ္တိက) အခမ်းအနားများအတွက် ကြာပန်းယန္တရား/ပုံစံကို နားထောင်လော့။ ကြာပန်းသည် နှစ်မျိုးရှိသည်—မချိတ်ဆက်သော (အသံစက္တ) နှင့် ချိတ်ဆက်သော (စံစက္တ)။ ဤနှစ်မျိုးကြာပန်းသည် လောကီအပျော်အပါးနှင့် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်ပါးလုံးကို ပေးစွမ်းသည်။
Verse 9
असंसक्तं मुमुक्षूणां संसक्तं तत्त्रिधा पृथक् बालो युवा च वृद्धश् च नामतः फलसिद्धिदाः
လွတ်မြောက်ခြင်းကို လိုလားသော မုမုက္ခူတို့အတွက် အခြေအနေသည် နှစ်မျိုးဟု ဆိုသည်—မချိတ်ဆက်သော (အသံစက္တ) နှင့် ချိတ်ဆက်သော (စံစက္တ)။ ထိုချိတ်ဆက်သော အခြေအနေသည် ထပ်မံ၍ သုံးမျိုးခွဲခြားရသည်—အမည်အားဖြင့် ကလေး၊ လူငယ်၊ အိုမင်း ဟူ၍။ တစ်မျိုးစီသည် သက်ဆိုင်ရာ အကျိုးဖလကို ပြည့်စုံစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 10
पद्मक्षेत्रे तु सूत्राणि दिग्विदिक्षु विनिक्षिपेत् वृत्तानि पञ्चकल्पानि पद्मक्षेत्रसमानि तु
ကြာပန်းကွင်း/ကြာပန်းကွက် (ပဒ္မက္ခေတ္တရ) ယန္တရားတွင် လမ်းညွှန်ကြိုးများ (သုတ္တရ) ကို အရပ်လေးမျက်နှာနှင့် အလယ်အရပ်များတလျှောက် ချထားရမည်။ ထို့ပြင် ကြာပန်းကွင်းနှင့် အချိုးအစားတူညီသော စက်ဝိုင်းပုံ ဖွဲ့စည်းမှု ငါးမျိုးကိုလည်း တည်ဆောက်ရမည်။
Verse 11
प्रथमे कर्णिका तत्र पुष्करैर् नवभिर्युता केशराणि चतुर्विंशद्वितीये ऽथ तृतीयके
ပထမအစီအစဉ်တွင် အလယ်ဗဟိုကဏ္ဏိကာ (karṇikā) ရှိ၍ ပုṣkara ဟုခေါ်သော ကြာပွင့်အရွက် ၉ ရွက်ဖြင့် ပြည့်စုံသည်။ ဒုတိယနှင့် တတိယအစီအစဉ်တို့တွင် ကေśရ (keśara) ဟုခေါ်သော အမွှေးတိုင် ၂၄ ခု ရှိသည်။
Verse 12
दलसन्धिर्गजकुम्भ निभान्तर्यद्दलाग्रकम् पञ्चमे व्योमरूपन्तु संसक्तं कमलं स्मृतं
အရွက်ဆုံရာ (dalasandhi) သည် ဆင်၏ နဖူးဘက်က ဂဇကುಂಬ္ဘ (gaja-kumbha) ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ အရွက်အဖျားများသည် အတွင်းသို့ ဆွဲဝင်နေသော ကြာပွင့်ကို ဆိုသည်။ ပဉ္စမအမျိုးအစားတွင် ၎င်းကို “ဗျောမရူပ” (vyoma-rūpa၊ ကောင်းကင်ပုံသဏ္ဌာန်) ဟု ခေါ်ကာ၊ ထိုကြာပွင့်ကို “သံသက္တ” (saṃsakta၊ တင်းကျပ်စွာချိတ်ဆက်) ဟု သိကြသည်။
Verse 13
असंसक्ते दलाग्रे तु दिग्भागैर् विस्तराद्भजेत् भागद्वयपरित्यागाद्वस्वंशैर् वर्तयेद्दलम्
“အသံသက္တ” (asaṃsakta၊ မတင်းကျပ်စွာချိတ်ဆက်) တွင် အရွက်အဖျားသည် မပေါင်းစည်းသဖြင့်၊ အကျယ်ကို အရပ်ဒిశာပိုင်းများအလိုက် အကျယ်ပြည့်မှ စ၍ ခွဲဝေသင့်သည်။ အပိုင်း ၂ ပိုင်းကို အနားသတ်အဖြစ် ချန်လှပ်ပြီးနောက် ကျန်သော ၈ ပိုင်းဖြင့် အရွက်ကို ပုံဖော်ရမည်။
Verse 14
सन्धिविस्तरसूत्रेण तन्मूलादञ्जयेद्दलम् सव्यासव्यक्रमेणैव वृद्धमेतद्भवेत्तथा
စန္ဓိ-ဝိစ္တား-သုတ္တ (sandhi-vistara-sūtra) ဟုခေါ်သော ချုပ်ဆက်ချဲ့ထွင်ကြိုးဖြင့်၊ အရွက်/ပြားကို ၎င်း၏ အမြစ်မှ စ၍ လိမ်းကပ် (añjayet) ရမည်။ ဘယ်-ညာ အလှည့်ကျ အစဉ်အတိုင်း ဆောင်ရွက်လျှင် ထိုနည်းအတိုင်း သင့်လျော်စွာ ချဲ့ထွင်လာမည်။
Verse 15
अथ वा सन्धिमध्यात्तु भ्रामयेदर्धचन्द्रवत् सन्धिद्वयाग्रसूत्रं वा बालपद्मन्तथा भवेत्
သို့မဟုတ် ချုပ်ဆက်ရာ၏ အလယ်မှ စ၍ လဝက်ပုံစံကဲ့သို့ လှည့်ပတ် (bhāmayet) စေရာမည်။ သို့တည်းမဟုတ် ချုပ်ဆက် ၂ ခုကြား အဖျားကြိုးလိုင်း (sandhi-dvaya-agra-sūtra) ကို ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ ထိုနည်းတူ “ဗာလပဒ္မ” (bāla-padma၊ ကြာပွင့်ငယ်) ဟုခေါ်သော ပုံစံလည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
Verse 16
सन्धिसूत्रार्धमानेन पृष्ठतः परिवर्तयेत् तीक्ष्णाग्रन्तु सुवातेन कमलं भुक्तिमुक्तिदम्
«သန္ဓိ-সূတ্ৰ» အရှည်၏ တစ်ဝက်နှုန်းဖြင့် နောက်ဘက်မှ လှည့်ပြောင်းစေရာ; ထို့နောက် ချွန်ထက်သော အစွန်းရှိ ကိရိယာနှင့် လမ်းညွှန်ကောင်းသော လေစီးကြောင်းအားဖြင့် «ကမလ» (ကြာပန်း) ကို ပြုလုပ်/အသုံးချရမည်၊ ထိုသည်မှာ ဘောဂနှင့် မောက္ခကို ပေးတတ်၏။
Verse 17
भुक्तिवृद्धौ च वश्यादौ बालं पद्मं समानकं नवनाभं नवहस्तं भागैर् मन्त्रात्मकैश् च तत्
ဘောဂ (လောကီအကျိုးခံစားမှု) တိုးပွားစေရန်နှင့် «ဝရှျ» (ဆွဲဆောင်/အုပ်ချုပ်) စသည့် ကర్మများအတွက် အရွယ်အစားတူညီသော «ဗာလ-ပဒ္မ» (ငယ်ရွယ်သော ကြာပန်း-ယန္တရ) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ၎င်းတွင် «နဝနာဘ» (အလယ်ချက် ၉ ခု) နှင့် «နဝဟတ္ထ» (လက်/ပွင့်ချပ် ၉ ခု) ပါရှိပြီး၊ မန္တရသဘောဖြစ်သော အပိုင်းများအဖြစ် ခွဲဝေ၍ အပိုင်းတိုင်းတွင် မန္တရကို သတ်မှတ်/ရေးထိုးရမည်။
Verse 18
मध्ये ऽब्जं पट्टिकावीजं द्वारेणाब्जस्य मानतः कण्ठोपकण्ठमुक्तानि तद्वाह्ये वीथिका मता
အလယ်တွင် «အဗ္ဇ» (ကြာပန်းပုံစံ အဓိကဗဟို) ရှိသည်။ «ပဋ္ဋိကာ-ဗီဇ» (အလယ်တန်းပြား၏ မျိုးစေ့/မော်ဂျူး) ကို «တံခါး» အရ၊ အဗ္ဇ၏ အရွယ်အစားနှုန်းဖြင့် သတ်မှတ်သည်။ «ကဏ္ဌ» နှင့် «ဥပကဏ္ဌ» ဟုခေါ်သော အစိတ်အပိုင်းများကို သီးခြားစီ ထားရမည်; ထို၏ အပြင်ဘက်ကို «ဝီသိကာ» (လမ်းကြောင်း/လမ်းသွား) ဟု မှတ်ယူသည်။
Verse 19
पञ्चभागान्विता सा तु समन्ताद्दशभागिका दिग्विदिक्ष्वष्ट पद्मानि द्वारपद्मं सवीथिकम्
ထိုအပြင်အဆင်တွင် အပိုင်း ၅ ခု ပါဝင်ပြီး၊ ပတ်လည်အနှံ့ကို အပိုင်း ၁၀ ခုအဖြစ် စီမံထားသည်။ အဓိကဦးတည်ရာများနှင့် အလယ်ဦးတည်ရာများတွင် ကြာပန်းပန်နယ် ၈ ခု ရှိပြီး၊ တံခါးဝတွင်လည်း လမ်းကြောင်း (ဝီသိကာ) ပါသော ကြာပန်းတစ်ခု ရှိသည်။
Verse 20
तद्वाह्ये पञ्च पदिका वीथिका यत्र भूषिता पद्मवद्द्वारकण्ठन्तु पदिकञ्चौष्ठकण्ठकं
ထိုတံခါး/အတားအဆီး အစီအစဉ်၏ အပြင်ဘက်တွင် အဆင့် ၅ ဆင့် ရှိရမည်၊ ထို့ပြင် အလှဆင်ထားသော «ဝီသိကာ» (ဝင်ပေါက်ခန်း/လမ်းကြောင်း) ကို ထားရမည်။ တံခါး၏ «ကဏ္ဌ» (လည်ပင်းကဲ့သို့ ကျဉ်းသည့် ဂျမ်ဘ်) ကို ကြာပန်းသဏ္ဌာန်ဖြစ်စေရမည်; ထို့အပြင် အဆင့်ပုံစံနှင့် «အိုဋ္ဌ–ကဏ္ဌက» (နှုတ်ခမ်း–လည်ပင်း မော်လ်ဒင်း) ကိုလည်း သတ်မှတ်ချက်အတိုင်း ထည့်သွင်းရမည်။
Verse 21
कपोलं पदिकं कार्यं दिक्षु द्वारत्रयं स्पुटम् कोणबन्धं त्रिपत्तन्तु द्विपट्टं वज्रवद्भवेत्
ကပိုးလ (kapola) နှင့် ပဒိကာ (padikā) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ အရပ်မျက်နှာများတွင် တံခါးဖွင့်ပေါက် သုံးခုကို ထင်ရှားစွာ သတ်မှတ်ရမည်။ ထောင့်ချုပ် (koṇa-bandha) ကို သုံးထပ်ချည်နှောင်၍၊ နှစ်ရွက်တံခါးကို ဝဇ္ရ (မိုးကြိုး) ကဲ့သို့ ခိုင်မာစေ။
Verse 22
मध्यन्तु कमलं शुक्लं पीतं रक्तञ्च नीलकम् पीतशुक्लञ्च धूम्रञ्च रक्तं पीतञ्च मुक्तिदम्
အလယ်၌ ကြာပန်းကို အဖြူ၊ အဝါ၊ အနီ၊ အပြာ ဟူ၍ မြင်ယောင်စေ။ ထို့ပြင် အဝါဖြူနှင့် မီးခိုးရောင်လည်းရှိ၍၊ ထပ်မံ အနီနှင့် အဝါဟူ၍လည်း ရှိသည်—ဤသမาธိသည် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးတတ်၏။
Verse 23
पूर्वादौ कमलान्यष्ट शिवविष्ण्वादिकं जपेत् प्रासादमध्यतो ऽभ्यर्च्य शक्रादीनब्जकादिषु
အရှေ့ဘက် ကြာပန်းမှ စ၍ ကြာပန်း ရှစ်ပွင့်ကို စီစဉ်ကာ၊ ရှိဝ (Śiva) နှင့် ဝိရှ္ဏု (Viṣṇu) မှ စတင်၍ နာမ/မန္တရားများကို ဂျပ် (japa) ရွတ်ဆိုရမည်။ ဘုရားကျောင်းအလယ်၌ အဓိကဒေဝတাকে ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ကြာပန်းတို့အတွင်း၌ သက္က (Śakra) နှင့် အခြားဒေဝတাদেরကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။
Verse 24
अस्त्राणि वाह्यवीथ्यान्तु विष्ण्वादीनश्वमेघभाक् पवित्रारोहणादौ च महामण्डलमालिखेत्
အပြင်ဘက် ပတ်လမ်းများတွင် လက်နက်များကို ထား/ရေးဆွဲရမည်။ ထိုနေရာ၌ အရှ္ဝမေဓ (Aśvamedha) ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ကို ခံစားသူ ဝိရှ္ဏုနှင့် အခြားဒေဝတাদেরကို တင်ထား/ကိုယ်စားပြုရမည်။ ပဝိတြ (pavitra) သန့်ရှင်းကြိုး/အမူလက်ကို တင်မြှောက်ခြင်း စတင်ချိန်၌ မဟာမဏ္ဍလကို ရေးဆွဲရမည်။
Verse 25
अष्टहस्तं पुरा क्षेत्रं रसपक्षैर् विवर्तयेत् पञ्चभागमितेति ख , छ च द्विपदं कमलं मध्ये वीथिका पदिका ततः
ပထမဦးစွာ ဟတ်တ (hasta) ရှစ်ခုအတိုင်း အကျယ်အဝန်းရှိသော နယ်မြေကို ချမှတ်၍၊ ၎င်း၏ ဘက်များကို ‘ရသ’ (rasa) ခွဲခြားမှုအတိုင်း လှည့်၍ သတ်မှတ်ရမည်။ kha နှင့် cha ဟု အမှတ်အသားပြုထားသော အပိုင်းများကို အပိုင်းငါးပိုင်းအတိုင်း တိုင်းတာရမည်။ အလယ်၌ dvipada (နှစ်ပဒ) ကြာပန်းကို ထားပြီး၊ ထို့နောက် vīthikā (လမ်းကြောင်း/အိုင်လ်) နှင့် padikā (လမ်းသွယ်) ကို စီစဉ်ရမည်။
Verse 26
दिग्विदिक्षु ततो ऽष्टौ च नीलाब्जानि विवर्तयेत् मध्यपद्मप्रमाणेन त्रिंशत्पद्मानि तानि तु
ထို့နောက် အရပ်ရှစ်ပါးနှင့် အရပ်ကြားရှစ်ပါးတို့တွင် အပြာရောင် ကြာပန်းများကို ရေးဆွဲရမည်။ ထိုကြာပန်းများသည် အလယ်ကြာပန်း၏ အတိုင်းအတာနှင့် တူညီစွာ စုစုပေါင်း သုံးဆယ်ပန်း ဖြစ်ရမည်။
Verse 27
दलसन्धिविहीनानि नीलेन्दीवरकानि च तत्पृष्ठे पदिका वीथी स्वस्तिकानि तदूर्ध्वतः
နီလိန္ဒီဝရ (nīlendīvara) ကြာပန်းပုံစံများကို ပွင့်ချပ်ဆုံရာ ချိတ်ဆက်မျဉ်းများမပါဘဲ ရေးဆွဲရမည်။ ထို၏နောက်ဘက်တွင် padikā (ခြေလှမ်းပုံစံ အကွက်တန်း) နှင့် vīthī (လမ်းကြောင်း/အလှည့်လမ်း) ကိုထား၍၊ ထို့အပေါ်တွင် svastika ပုံစံများကို တင်ထားရမည်။
Verse 28
द्विपदानि तथा चाष्टौ कृतिभागकृतानि तु वर्तयेत् स्वस्तिकांस्तत्र वीथिका पूर्ववद्वहिः
ထိုနေရာတွင် အစီအစဉ်ကို pada နှစ်ပိုင်းခွဲခြင်းနှင့် pada ရှစ်ပိုင်းခွဲခြင်းတို့အဖြစ်၊ အပိုင်းအစအချိုးအစားအတိုင်း ပြုလုပ်၍ စီစဉ်ရမည်။ ထိုအပြင်အဆင်အတွင်း svastika ပုံစံများကို ဖန်တီးရမည်။ vīthikā လမ်းတန်းများကို ယခင်ဖော်ပြသကဲ့သို့ အပြင်ဘက်တွင် ခင်းကျင်းရမည်။
Verse 29
द्वाराणि कमलं यद्वदुपकण्ठ्युतानि तु रक्तं कोणं पीतवीथी नीलं पद्मञ्चमण्डले
မဏ္ဍလ (maṇḍala) အတွင်း တံခါးများကို ကြာပန်းကဲ့သို့ စီစဉ်၍ upakaṇṭhya ဟုခေါ်သော လည်ပင်းပုံစံ အပိုဆက်များဖြင့် တပ်ဆင်ရမည်။ ထောင့်ပိုင်းများကို အနီရောင်၊ အကြားလမ်း/ဗီသီကို အဝါရောင်၊ ပုံအတွင်းရှိ ကြာပန်းကို အပြာရောင်ဖြင့် အရောင်ခြယ်ရမည်။
Verse 30
स्वस्तिकादि विचित्रञ्च सर्वकामप्रदं गुह पञ्चाब्जं पञ्चहस्तं स्यात् समन्ताद्दशभाजितम्
အို ဂုဟ (Guha) ရေ၊ svastika မှစ၍ အမျိုးမျိုးသော အလှဆင်ပုံစံများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ဒီယန္တရ/ပုံစံသည် လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံးကို ပေးစွမ်းသူ ဖြစ်သည်။ «ကြာပန်းငါးပွင့်» ပုံစံသည် hastas ငါးဟတ် အတိုင်းရှိရမည်၊ ထို့ပြင် ပတ်လည်အနှံ့ကို တန်းတူ အပိုင်း ၁၀ ပိုင်းအဖြစ် ခွဲရမည်။
Verse 31
द्विपदं कमलं वीथी पट्टिका दिक्षु पङ्कजम् चतुष्कं पृष्ठतो वीथी पदिका द्विपदान्यथा
ပဒနှစ်ခု (ဒွိပဒ) ဖြင့် စီမံထားသည်ကို «ကမလ» (ကြာပန်း) ဟု ခေါ်သည်။ «ဝီသီ» သည် လမ်းကြောင်းဖြစ်ပြီး «ပတ္တိကာ» သည် အစင်း/ဘန်ဒ် ဖြစ်သည်။ ဦးတည်ရာများ (dikṣu) တွင် «ပင်ကဇ» (ကြာပန်း) ဟု ခေါ်ကြသည်။ ပဒလေးခု (catuṣka) စီမံချက်ကို သတ်မှတ်ထားပြီး၊ နောက်ဘက် (pṛṣṭhataḥ) တွင် «ဝီသီ» လမ်းကြောင်း ရှိသည်။ «ပဒိကာ» သည်လည်း ပဒနှစ်ခု အတိုင်း ဖြစ်သည်။
Verse 32
कण्ठोपकण्ठयुक्तानि द्वारान्यब्जन्तु मध्यतः पञ्चाब्जमण्डले ह्य् अस्मिन् सितं पीतञ्च पूर्वकम्
ဤ «ကြာပန်းငါးပွင့် မဏ္ဍလ» တွင် တံခါးများကို အလယ်ဗဟို၌ စီစဉ်ရမည်၊ ကဏ္ဍ (ကဏ္ဍို) နှင့် အနီးကဏ္ဍ (ဥပကဏ္ဍ) အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ပြည့်စုံစေရမည်။ အရှေ့မှ စ၍ သတ်မှတ်အရ အရောင်များမှာ အဖြူ (စိတ) နောက်တစ်ဆင့် အဝါ (ပီတ) ဖြစ်သည်။
Verse 33
वैदूर्याभं दक्षिणाब्जं कुन्दाभं वारुणं कजम् उत्तराब्जन्तु शङ्खाभमन्यत् सर्वं विचित्रकम्
တောင်ဘက် ကြာပန်းသည် ဝိုင်ဒူရျ (ကြောင်မျက်လုံးကျောက်) အရောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည်။ ဝရုဏနှင့် ဆက်နွယ်သော ကြာပန်းသည် မယ်လီပန်းကဲ့သို့ ဖြူရမည်။ မြောက်ဘက် ကြာပန်းသည် ခရုခွံဖြူကဲ့သို့ ဖြစ်ရမည်။ ကျန်သမျှအားလုံးကို အရောင်စုံ (ဗိစိတ္တရ) ဖြစ်စေရမည်။
Verse 34
सर्वकामप्रदं वक्ष्ये दशहस्तन्तु मण्डलम् विकारभक्तन्तुर्याश्रं द्वारन्तु द्विपदं भवेत्
«ဆန္ဒအားလုံးပေးစွမ်းသော» မဏ္ဍလကို ငါဖော်ပြမည်။ ၎င်း၏အတိုင်းအတာမှာ ဟတ်စတ (hastas) ဆယ် ဖြစ်သည်။ လိုအပ်သည့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများအရ အချိုးကျ အပိုင်းများအဖြစ် ခွဲဝေစီမံရမည်၊ ပုံသဏ္ဍာန်မှာ စတုရန်း/လေးထောင့် ဖြစ်ရမည်။ တံခါးအကျယ်သည် ပဒနှစ်ခု ဖြစ်ရမည်။
Verse 35
मध्ये पद्मं पूर्ववच्च विघ्नध्वंसं वदाम्यथ चतुर्हस्तं पुरं कृत्वा वृत्रञ्चैव करद्वयम्
အလယ်၌ ယခင်ကဲ့သို့ ကြာပန်းကို ထား/စိတ်တွင် ပုံဖော်ရမည်။ ယခု «ဝိဃ္န-ဓွံသ» (အတားအဆီးဖျက်ဆီးသူ) ကို ဖော်ပြမည်။ ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို လက်လေးဖက်ရှိသကဲ့သို့ ပြုလုပ်ပြီး၊ «ပူရ» (မြို့/ခံတပ်) နှင့် ဝြတ္တရ (Vṛtra) ကိုလည်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်/ထိန်းချုပ်ထားသကဲ့သို့ ပုံဖော်ရမည်။
Verse 36
वीथीका हस्तमात्रन्तु स्वस्तिकैर् वहुभिर्वृता तद्वदुपकण्ठयुतानीति ख , ञ च हस्तमात्राणि द्वाराणि विक्षु वृत्तं सपद्मकम्
လမ်းကြောင်း (vīthikā) သည် အကျယ်ဟတ်စတာ (hasta) တစ်ဟတ်သာ ဖြစ်ရမည်၊ စွဝတ်စတိက (svastika) အလှပုံစံများစွာဖြင့် အနားသတ်ထားရမည်။ ထို့အတူ kha နှင့် ña ဟုခေါ်သော အမျိုးအစားနှစ်မျိုးကို ဘေးဖက်လည်ချောင်းထွက် (upakaṇṭha) ပါအောင် ပြုလုပ်ရမည်။ တံခါးပေါက်များလည်း ဟတ်စတာတစ်ဟတ်အတိုင်း ဖြစ်ရမည်။ vikṣu အမှတ်တိုင်များပေါ်တွင် ပဒ္မ (padma) နှင့်အတူ စက်ဝိုင်းမဏ္ဍလကို ရေးဆွဲရမည်။
Verse 37
पद्मानि पञ्च शुक्लानि मध्ये पूज्यश् च निष्कलः हृदयादीनि पूर्वादौ विदिक्ष्वस्त्राणि वै यजेत्
အဖြူရောင် ပဒ္မပန်း (lotus) ငါးပွင့်ကို စီစဉ်ထားပြီး အလယ်တွင် ရုပ်မဲ့သဘော (Niṣkala) ကို ပူဇော်ရမည်။ အရှေ့ဘက်မှ စ၍ ဟృဒယ (hṛdaya—နှလုံးမန်တရ) နှင့် အခြား အင်္ဂမန်တရများကို ပူဇော်ကာ၊ အလယ်အလတ်ဦးတည်ရာများတွင် အစတြ (astra—လက်နက်မန်တရ) များကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 38
प्राग्वच्च पञ्च ब्रह्माणि बुद्ध्याधारमतो वदे शतभागे तिथिभागे पद्मं लिङ्गाष्टकं दिशि
အရင်က ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ ပဉ္စဗြဟ္မ မန်တရ (pañca-brahma) ငါးပါးကို တည်ထားရမည်။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သမาธိအတွက် အခြေခံ (ādhāra) ကို ဖော်ပြမည်။ အပိုင်းတစ်ရာခွဲခြားမှုတွင်လည်းကောင်း၊ လဆန်းလပြည့်နေ့ (tithi) အလိုက် ခွဲခြားမှုတွင်လည်းကောင်း ပဒ္မမဏ္ဍလ (padma-maṇḍala) ကို စီစဉ်၍ ဦးတည်ရာများတွင် လင်္ဂအဋ္ဌက (liṅga-aṣṭaka) ရှစ်ပါးကို တင်ထားရမည်။
Verse 39
मेखलाभागसंयुक्तं कण्ठं द्विपदिकं भवेत् आचार्यो बुद्धिमाश्रित्य कल्पयेच्च लतादिकम्
လည်ချောင်းပိုင်း (kaṇṭha) ကို မေခလာ (mekhalā) ခါးပတ်ပိုင်းနှင့် ချိတ်ဆက်၍ အဆင့်နှစ်ဆင့်ပါသော အင်္ဂါ (dvipadika) အဖြစ် ဖွဲ့ရမည်။ အာစာရျ (ācārya) သည် လေ့ကျင့်ထားသော ဉာဏ်အမြင်ကို အခြေခံ၍ လတာ (latā) လိမ္မော်ပင်လှိုင်းပုံစံနှင့် ဆက်စပ် အလှဆင်ပုံစံများကိုလည်း ဒီဇိုင်းချရမည်။
Verse 40
चतुःषट्पञ्चमाष्टादि खाछिखाद्यादि मण्डलम् खाक्षीन्दुसूर्यगं सर्वं खाक्षि चैवेन्दुवर्णनात्
မဏ္ဍလ (maṇḍala) ကို «လေး၊ ခြောက်၊ ငါး၊ ရှစ် …» ဟူသော ကိန်းဂဏန်းအစဉ်နှင့် စတင်၍ «khā, chi, khā …» ဟူသော အက္ခရာအစဉ်အတိုင်းလည်း ခင်းကျင်းရမည်။ အားလုံးကို လနှင့် နေ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ သွားလာနေသည်ဟု နားလည်ရမည်။ ထို့ပြင် «khākṣi» ဟူသည်မှာ လကို ဖော်ပြသောကြောင့် ထိုနာမည်ဖြစ်သည်။
Verse 41
चत्वारिंशदधिकानि चतुर्दशशतानि हि मण्डलानि हरेः शम्भोर्देव्याः सूर्यस्य सन्ति च
အမှန်တကယ် ဟရီ(ဗိဿနု)၊ သမ္ဘူ(ရှီဝ)၊ ဒေဝီနှင့် နေရောင်ဘုရားတို့၏ မဏ္ဍလ ၁၄၄၀ ရှိသည်။
Verse 42
दशसप्तविभक्ते तु लतालिङ्गोद्भवं शृणु दिक्षु पञ्चत्रयञ्चैकं त्रयं पञ्च च लोमयेत्
ယခု ဆယ့်ခုနှစ်ပိုင်း ခွဲခြားမှု၌ ‘လတာ-လင်္ဂ’ (အပင်တက်အမှတ်) မှ ပေါ်ထွန်းသော နည်းလမ်းကို နားထောင်လော့။ ဦးတည်ရာများတွင် loma အမှတ်များကို အစီအစဉ်အားဖြင့် ငါး၊ သုံး၊ တစ်; ထို့နောက် သုံးနှင့် ငါး ဟူ၍လည်း ထည့်သွင်းရမည်။
Verse 43
ऊर्ध्वगे द्विपदे लिङ्गमन्दिरं पार्श्वकोष्ठयोः मध्येन द्बिपदं पद्ममथ चैकञ्च पङ्कजं
အထက် (မြောက်ဘက်) နှစ်ပေ အတိုင်းအတာ၌ လင်္ဂဘုရားကျောင်းကို တည်ရမည်။ ထို့ပြင် ဘေးနံရံခန်းနှစ်ခန်းကြား အလယ်နေရာ၌ နှစ်ပေ အတိုင်းအတာရှိသော ကြာပန်းကို ပြုလုပ်၍၊ တစ်ပေကြာပန်းတစ်ပွင့်ကိုလည်း ထည့်ရမည်။
Verse 44
लिङ्गस्य पार्श्वयोर्भद्रे पदद्वारमलोपनात् तत्पार्श्वशोभाः षड्लोप्य लताः शेषास् तथा हरेः
လင်္ဂ၏ မင်္ဂလာဘက်နှစ်ဖက်တွင် ခြေတန်းတံခါး (padadvāra) မှ စ၍ ဘေးအလှဆင်များကို ဖွဲ့စည်းရမည်။ အလှဆင်ယူနစ် ခြောက်ခုကို ချန်လှပ်၍ ကျန်ရှိသော လတာပုံစံများကို ဟရီ (ဗိဿနု) အတွက်လည်း ထိုနည်းတူ စီစဉ်ရမည်။
Verse 45
ऊर्ध्वं द्विपदिकं लोप्य हरेर्भद्राष्टकं स्मृतम् रश्मिमानसमायुक्तवेदलोपाच्च शोभिकम्
အထက်ရှိ နှစ်ပေယူနစ်ကို ဖယ်ရှားလျှင် မီတာကို ‘ဟရေရ္-ဘဒြာဋ္ဌက’ ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် ‘ရရှ္မိ’ နှင့် ‘မာနသ’ ပုံစံများနှင့် ဆက်စပ်ပြီး ‘ဝေဒ’ ဟုခေါ်သော အပိုင်းတစ်ခုကို ဖယ်ရှားထားသဖြင့် ‘ရှိုဘိက’ ဟုလည်း ခေါ်သည်။
Verse 46
पञ्चविंशतिकं पद्मं ततः पीठमपीठकम् द्वयं द्वयं रक्षयित्वा उपशोभास् तथाष्ट च
ပန်းကြာကို အပိုင်း/ပွင့် ၂၅ ပါသောပုံစံဖြင့် ရေးဆွဲရမည်။ ထို့နောက် ပီဋ္ဌ (ပလ္လင်) နှင့် အပီဋ္ဌ (ပလ္လင်မဟုတ်သော အင်္ဂါ) ကို တည်ထားရမည်။ အစုံစုံကို မိမိနေရာ၌ ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းထားပြီးနောက် အပုရှောဘာ (အလှဆင်အင်္ဂါ) ၈ ပါးကိုလည်း ထည့်သွင်းတည်စေသင့်သည်။
Verse 47
देव्यादिख्यापकं भद्रं वृहन्मध्ये परं लघु लोपयेदिति ञ लोपयेदिति ट मध्ये नवपदं पद्मं कोणे भद्रचतुष्टयम्
ဒေဝီ၏ရှိနေမှုကို ဖော်ညွှန်းသော မင်္ဂလာရှိသည့် ဘဒြပုံစံကို အလယ်၌ ဝృဟတ် (ကြီး) ကိုထား၍၊ ပရ (အမြင့်မြတ်) နှင့် လဃု (အသေး) ကို သင့်လျော်ရာနေရာများတွင် စီစဉ်ရမည်။ «lopayet» ဟူသောညွှန်ကြားချက်တွင် ña အက္ခရာကို ဖယ်ရှားရမည်၊ ထို့အတူ «lopayet» တွင် ṭa အက္ခရာကိုလည်း ဖယ်ရှားရမည်။ အလယ်တွင် ကိုးခန်းပါ ပန်းကြာရှိပြီး၊ ထောင့်များတွင် ဘဒြ လေးခုတစ်စု ရှိသည်။
Verse 48
त्रयोदशपदं शेषं बुद्ध्याधारन्तु मण्डलं शतपत्रं षष्ट्यधिकं बुद्ध्याधारं हरादिषु
ကျန်ရှိသောအပိုင်းသည် ၁၃ ခန်းခွဲခြားမှုဖြစ်ပြီး၊ မဏ္ဍလသည် အမှန်တကယ် ဉာဏ် (buddhi) ကို ထောက်ခံသော အခြေခံဖြစ်သည်။ ဟရ (ရှီဝ) စနစ်တို့မှ စ၍ အခြားစနစ်များတွင် ဉာဏ်ထောက်ခံသော ပန်းကြာကို ရာပွင့် (၁၀၀) နှင့် ထပ်တိုး ၆၀ (စုစုပေါင်း ၁၆၀) ပွင့်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
The chapter functions as a ritual-competency foundation: it emphasizes Śakti-upāsanā oriented to vāṅ-siddhi (power of speech) so that subsequent mantra-recitation, diagram labeling, and liturgical sequencing can be executed without error.
By sanctifying speech and cognition through Vāgīśvarī, the practitioner aligns mantra-practice with Dharma—supporting effective ritual outcomes (Bhukti) while refining inner discipline and clarity necessary for contemplative progress (Mukti).