Veda-vidhana & Vamsha
Vedic Ordinances & Lineages
The arrangement of the Vedas, their branches (shakhas), transmission lineages, and the genealogies of the great royal and sage dynasties.
Adhyayas in Veda-vidhana & Vamsha
Adhyaya 259
अध्याय १ — यजुर्विधानम् (Agni Purana, Chapter 259: Yajur-vidhāna)
ဤအခန်းသည် Ṛg-vidhāna မှ Yajur-vidhāna သို့ ပြောင်းလဲကာ Puṣkara က Rāma ကို ယဇုရအခြေပြု ဝိဓာနပူဇာများသည် bhukti (အောင်မြင်ပျော်ရွှင်မှု) နှင့် mukti (လွတ်မြောက်မှု) နှစ်မျိုးလုံး ပေးနိုင်ကြောင်း၊ Oṃ နှင့် မဟာ Vyāhṛti များ၏ အရေးကြီးမှုမှ စတင်သင်ကြားသည်။ ထို့နောက် အခန်းသည် ပူဇာအညွှန်းစာတမ်းကဲ့သို့ homa-dravya (ဃီ၊ ဘာလီ၊ နှမ်း၊ သီးနှံ၊ နို့ချဉ်၊ နို့၊ pāyasa) samidh (udumbara, apāmārga, palāśa စသည်) နှင့် မန္တရစုများကို ရည်ရွယ်ချက်အလိုက် သတ်မှတ်ကာ śānti, pāpa-nāśa, puṣṭi, ārogya, dhana/lakṣmī, vaśya/vidveṣa/uccāṭana၊ စစ်အောင်မြင်မှု၊ လက်နက်နှင့် ရထားကာကွယ်မှု၊ မိုးခေါ်ခြင်း၊ သူခိုး၊ မြွေ၊ rākṣasa အင်အားများနှင့် abhicāra မကောင်းမႈများကို တားဆီးခြင်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် အရေအတွက်စည်းကမ်း (ထောင်ကြိမ်၊ လက္ခ/ကုဋိ homa)၊ အချိန်ကန့်သတ်ချက် (လကွယ်/လကြတ်ကဲ့သို့) နှင့် အိမ်တွင်း/အများပြည်သူအသုံး (vāstu-doṣa ဖယ်ရှားခြင်း၊ ရွာ/ဒေသ ရောဂါကပ်ဘေး śānti၊ လမ်းဆုံပူဇာ) ကိုလည်း ထည့်သွင်းသည်။ အဆုံးတွင် Gāyatrī သည် Vaiṣṇavī ဖြစ်၍ Viṣṇu ၏ အမြင့်ဆုံးနေရာဟု အတည်ပြုကာ ဤလက်တွေ့ပူဇာများအားလုံးကို dharma ထောက်ပံ့၍ အဆုံးစွန် ဝိညာဉ်ရေးရောက်ရှိမှုသို့ ဦးတည်သည့် သန့်စင်လမ်းကြောင်းအတွင်း ထားရှိသည်။
Adhyaya 260
Sāma-vidhāna (Procedure of the Sāman Hymns)
ပုရှ္ကရသည် ယဇုရ-ဝိဓာန အဆုံးသတ်ပြီးနောက် စာမ-ဝိဓာနသို့ ကူးပြောင်းကာ စာမဝေဒ သီချင်းမန်တရားများကို śānti (ငြိမ်းချမ်းရေး/ပဋိပက္ခသက်သာရေး)၊ ကာကွယ်ရေးနှင့် လိုအင်ဆန္ဒပြည့်စုံရေးအတွက် အသုံးချနိုင်သော ရိတုအင်ဂျင်နီယာနည်းပညာအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ Saṃhitā-japa (Vaiṣṇavī, Chāndasī, Skandī, Paitryā) နှင့် gaṇa-homa (Śāntātīya, Bhaiṣajya, Tri-saptīya, Abhaya, Āyuṣya, Svastyayana, Vāstoṣpati, Raudra စသည်) ကို အကျိုးရလဒ်များ—ငြိမ်းချမ်းမှု၊ ရောဂါဖယ်ရှားမှု၊ အပြစ်လွတ်မြောက်မှု၊ မကြောက်မရွံ့မှု၊ အောင်မြင်မှု၊ စည်းစိမ်တိုးတက်မှု၊ သားသမီးရရှိမှု၊ ခရီးသွားလုံခြုံမှုနှင့် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးမှုကာကွယ်ခြင်း—နှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။ မန်တရားကွဲပြားဖတ်ရှုမှုများကို စာခွဲ/ပုဒ်မကွဲအလိုက် သတိပြုကာ ဂhee ပူဇော်ခြင်း၊ mekhalā-bandha၊ မွေးကင်းစအမူလက်၊ śatāvarī ကျောက်မျက်၊ နွားစောင့်ရှောက်ရေးဝတ်နှင့် śānti/puṣṭi အတွက် သုံးပစ္စည်းများ၊ abhicāra အတွက် သုံးပစ္စည်းများကိုလည်း ညွှန်ကြားသည်။ နိဂုံးတွင် viniyoga မှန်ကန်ရန် ṛṣi, devatā, chandas ကို သတ်မှတ်ရမည်ဟုဆိုပြီး ရန်လိုသောကర్మများတွင် ဆူးပါ samidh ကို သုံးရန်ညွှန်ကာ မန်တရားအာဏာနှင့် နည်းလမ်းကျကျ အကောင်အထည်ဖော်မှုကို ပေါင်းစည်းထားသည်။
Adhyaya 261
Sāmavidhāna (Procedure concerning the Sāma Veda) — Colophon and Closure
ဤအခန်းသည် အဂ္နိမဟာပုရာဏ၌ စာမဝိဓာန အပိုင်း၏ ပြီးဆုံးကြောင်းကို ကြေညာသော အခန်းအဆုံး ကော်လိုဖွန် ဖြစ်သည်။ အခန်းအမည်နှင့် အကြောင်းအရာကို တိတိကျကျ ဖော်ပြ၍ ရှာစတြာပုံစံအတိုင်း ခေါင်းစဉ်ကန့်သတ်ထားသော မော်ဂျူးများဖြင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို သင်ကြားထားကြောင်း ပြသသည်။ ထို့ပြင် စာမန်အသုံးပြုမှုကို ထိန်းညှိခဲ့သည့် မှန်ကန်သော ဝိဓာနကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းကာ အထာဝန် (အထာဝဗေဒ) ထုံးတမ်းသို့ ကူးပြောင်းမည်ကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။ အဂ္နేయဝိဒ္ယာ၏ အကျယ်အဝန်းတွင် ဤကော်လိုဖွန်များက ပူဇော်ရေးဗဟုသုတသည် ပျံ့နှံ့သော ဒဏ္ဍာရီမဟုတ်ဘဲ ဓမ္မအကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် အတွင်းရေးသန့်စင်မှုအတွက် စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားသော ဝိညာဉ်ရေးပညာရပ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။
Adhyaya 262
Utpāta-śānti (Pacification of Portents)
ဤအধ্যာယသည် ယခင် Atharva-vidhāna မှ အပြောင်းအလဲဖြင့် utpāta-śānti ကို အဓိကထားကာ မင်းအာဏာ၊ လူမှုရေးနှင့် ကိုယ်ပိုင်ကောင်းကျိုးကို ထိခိုက်စေသော အမင်္ဂလာလက္ခဏာများကို သက်သာစေသည့် ရိတုအုပ်ချုပ်နည်းများကို ဖော်ပြသည်။ Puṣkara က ဝေဒသီချင်းသံဖြင့် စည်းစိမ်နှင့် တည်ငြိမ်မှုကို တိုးပွားစေကြောင်း သင်ကြားပြီး Śrīsūkta (prativeda နှင့်) ကို Lakṣmī-vivardhana ဟု တင်ပြကာ Yajurveda နှင့် Sāmaveda တို့၏ Śrī-အာဟွာနများဖြင့် ဖြည့်စွက်သည်။ ထို့နောက် japa၊ homa၊ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါန၊ Viṣṇu ပူဇော်ခြင်းတို့ကို သတ်မှတ်ပြီး Pauruṣa Sūkta ကို အလုံးစုံပေးကမ်းသန့်စင်သူအဖြစ်၊ အကြီးမားဆုံးအပြစ်များကိုပါ သန့်စင်နိုင်ကြောင်း ထင်ဟပ်စေသည်။ ဆက်လက်၍ śānti အမျိုးအစားခွဲခြားမှုနှင့် Amṛtā, Abhayā, Saumyā ဟူသော သက်သာရေးသုံးမျိုး၊ ဒေဝတားဆိုင်ရာ မဏိ-အမူလက်များနှင့် မန္တရားဖြင့် အဘိသေက/သန့်စင်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အမင်္ဂလာလက္ခဏာများကို ကောင်းကင်၊ လေထု၊ မြေပြင် အဖြစ် ခွဲကာ (ကြယ်ကျ၊ ဟေးလို၊ မမှန်မကန်မိုး၊ မြေငလျင်၊ ရုပ်တုလက္ခဏာ၊ မီးအနာဂတ်၊ သစ်ပင်အမင်္ဂလာ၊ ရေညစ်၊ မွေးဖွားမှုမမှန်၊ တိရစ္ဆာန်ပြောင်းလဲမှု၊ နေ/လကြတ်) တို့အတွက် Prajāpati/Agni/Śiva/Parjanya-Varuṇa ပူဇော်မှုတို့ဖြင့် ကုထုံးသတ်မှတ်ပြီး ဗြဟ္မဏများနှင့် ဒေဝတားများကို ပူဇော်ခြင်း၊ japa နှင့် homa တို့သည် အဓိက သက်သာရေးဖြစ်ကြောင်း နိဂုံးချုပ်သည်။
Adhyaya 263
Devapūjā, Vaiśvadeva Offering, and Bali (देवपूजावैश्वदेवबलिः)
ဤအধ্যာယသည် utpāta-śānti (အနိမိတ်ဆိုးများကို သက်သာစေခြင်း) မှ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် နေ့စဉ်ကာရကိစ္စများကို ဗိဿ္ဏုကို ဗဟိုထား၍ စနစ်တကျ ပြောင်းလဲတင်ပြသည်။ Puṣkara က မန္တရားအုပ်ချုပ်သည့် အစီအစဉ်ကို သတ်မှတ်ပြီး «Āpo hi ṣṭhā» ဝါကျများဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်ကာ၊ ထို့နောက် ဗိဿ္ဏုထံ arghya ပူဇော်ပြီး pādya၊ ācamanā၊ abhiṣecana အတွက် သီးသန့်မန္တရားများကို အသုံးပြုစေသည်။ ထို့နောက် အနံ့သာ၊ အဝတ်အစား၊ ပန်း၊ မီးခိုး၊ မီးအလင်း၊ madhuparka နှင့် naivedya စသည့် upacāra များကို ဝေဒမန္တရားများ (Hiraṇyagarbha စုတမ်းအပါအဝင်) ဖြင့် သာသနာတော်သဘောသို့ သန့်စင်ပေးပုံကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ဟောမကို သန့်ရှင်းစွာ ပြုလုပ်ပြီး ပူဇော်အစီအစဉ်မှာ Vāsudeva နှင့် ဝေဒဒေဝတားများ (Agni, Soma, Mitra, Varuṇa, Indra)၊ Viśvedevas၊ Prajāpati၊ Anumati၊ Rāma၊ Dhanvantari၊ Vāstoṣpati၊ Devī နှင့် Sviṣṭakṛt Agni သို့ အစဉ်လိုက် ပူဇော်ကာ၊ နောက်တစ်ဆင့် bali ကို အရပ်အလိုက် ကမ္ဘာ့ထိန်းချုပ်သူများနှင့် အနီးကပ်သတ္တဝါများထံ ဖြန့်ဝေသည်။ bhūta-bali၊ pitṛs အတွက် နေ့စဉ် piṇḍa ပူဇော်ခြင်း၊ ကော်ကာနှင့် ယမ၏ မျိုးရိုးဝင် ခွေးနှစ်ကောင်သို့ သင်္ကေတအစာပေးခြင်း၊ ဧည့်သည်နှင့် ဆင်းရဲသူများကို ဂုဏ်ပြုကူညီခြင်းတို့ကို ပေါင်းစည်းပြီး အဆုံးတွင် avayajana အပြစ်ဖြေမန္တရားများဖြင့် နေ့စဉ်ပူဇော်မှုကို လူမှုကျင့်ဝတ်နှင့် မေတ္တာဓမ္မကာကွယ်မှုအဖြစ် တင်ပြသည်။
Adhyaya 264
Chapter 264 — Dikpālādi-snāna (Bathing rites for the Dikpālas and associated deities)
အဂ္နိသည် ဝသိဋ္ဌအား အမျိုးမျိုးသုံးနိုင်သော သာန္တိဖြစ်စေသည့် စ္နာန (ရေချိုးပူဇော်) ကို သင်ကြားသည်။ မြစ်ကမ်း၊ ရေကန်၊ အိမ်၊ ဘုရားကျောင်း၊ တီရ္ထ စသည့် မင်္ဂလာနေရာများတွင် ပြုလုပ်ကာ ဝိෂ္ဏုနှင့် ဂြဟများကို အာဝါဟနာပြုသည်။ အခြေအနေအလိုက် အကျိုးရလဒ်ကို ချိတ်ဆက်ဖော်ပြပြီး ဖျားနာခြင်းနှင့် ဂြဟဒုက္ခ (အထူးသဖြင့် ဝိနာယက-ဂြဟ) သက်သာစေခြင်း၊ ကျောင်းသားများကို ထောက်ပံ့ခြင်း၊ အောင်ပွဲလိုသူများအတွက် အောင်မြင်မှုရစေခြင်း၊ မျိုးပွားရေးအပျက်အယွင်းများကို ကုသခြင်းတို့ ပါဝင်သည်—ကြာပန်းကန်တွင် ရေချိုး၍ ကိုယ်ဝန်ပျက်ခြင်းကို ကာကွယ်ခြင်း၊ အရှိုကပင်အနီး ရေချိုး၍ မွေးကင်းစကလေး ဆက်တိုက်ဆုံးရှုံးမှုကို ဖြေရှင်းခြင်း။ ထို့နောက် လပြက္ခဒိန်ရွေးချယ်မှုအဖြစ် လသည် ရေဝတီ သို့မဟုတ် ပုရှျယ နက္ခတ်၌ ရှိသော ဝိုင်ရှ္ဏဝနေ့ကို ရွေးကာ ၇ ရက်ကြိုတင်သန့်စင်ခြင်း (ဥတ္စဒန) ကို ပြုလုပ်ရန် ဆိုသည်။ ဒြဗျဝိဓိတွင် အပင်ဆေးမှုန့်နှင့် အနံ့သာများ၊ ဗာလီမှုန့်နှင့် ပဉ္စဂဝျဖြင့် ဥဒ္ဝရ္တန၊ ကုမ္ဘထဲတွင် ဆေးပင်များစိမ့်ဝင်စေခြင်းတို့ကို အသေးစိတ်ညွှန်ကြားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် တစ်လမ်းတစ်လျှောက်နှင့် အလယ်တန်းဦးတည်ချက်များတွင် စ္နာနမဏ္ဍလ တည်ဆောက်၍ ဟရ၊ အိန္ဒြနှင့် ဒိက္ပာလအစု (လက်နက်၊ ပရိဝါရနှင့်တကွ) ကို ရေးထိုးကာ ဝိෂ္ဏုနှင့် ဗြာဟ္မဏကို ပူဇော်ပြီး သတ်မှတ်အာဟုတိများ၊ ကလသနာမများနှင့် အာဝါဟနာသော ဒေဝအစုများဖြင့် ဟောမ ပြုလုပ်သည်။ အဆုံးတွင် အိန္ဒြ၏ အဘိသေကကြောင့် ဒိုင်တျများကို အောင်နိုင်ခဲ့သည့် ဥပမာဖြင့် စ္နာနကို စစ်ပွဲအစတွင်ပါ မင်္ဂလာအောင်မြင်မှုရစေသော ဓမ္မနည်းပညာအဖြစ် ချီးမြှောက်ထားသည်။
Adhyaya 265
Vināyaka-snāna (The Vinayaka Bath) — Obstacle-Removal and Consecratory Bathing Rite
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ကမ္မအတားအဆီးများနှင့် အောင်မြင်မှုကို ချိုးဖောက်တတ်သော Vināyaka ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည့် ဒုက္ခကို ဖြေရှင်းရန် အထူး snāna/snāpana-vidhi (ရေချိုးသန့်စင်-အဘိသေက) ကို ဖော်ပြသည်။ အစတွင် အိပ်မက်အနိမိတ်နှင့် လက်တွေ့လက္ခဏာများ—ကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းများ၊ အကြောင်းမဲ့ကြောက်ရွံ့မှု၊ လုပ်ငန်းများ မကြာခဏ မအောင်မြင်ခြင်း၊ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် သားသမီးကိစ္စ အတားအဆီးများ၊ သင်ကြားရေးအာနိသင် လျော့နည်းခြင်း၊ မင်းများအတွက် နိုင်ငံရေးမတည်ငြိမ်မှုတိုင်အောင်—ကို စာရင်းပြုစုထားသည်။ ထို့နောက် နက္ခတ်ကောင်းများ (Hasta, Puṣya, Aśvayuj, Saumya)၊ Vaiṣṇava အခါအခွင့်၊ bhadrapīṭha အာစနာတို့ဖြင့် အချိန်ကာလနှင့် စည်းကမ်းကို တိတိကျကျ သတ်မှတ်ကာ ဓမ္မလုပ်ရပ်ကို ကောစ्मिकအချိန်က ထောက်ပံ့ကြောင်း ပြသည်။ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွင် မုန်ညင်းနှင့် ဂီဖြင့် လိမ်းပွတ်ခြင်း၊ ဆေးဖက်ဝင်နှင့် အနံ့သာဖြင့် ခေါင်းလိမ်းခြင်း၊ နယ်စပ်/အာဏာရှိရာနေရာများ (တိရစ္ဆာန်တဲ၊ ပုရွက်ဆိတ်တောင်၊ မြစ်ဆုံ၊ ရေကန်) မှ ယူလာသော သန့်စင်ပစ္စည်းများဖြင့် kalaśa ၄ လုံးရေချခြင်း၊ Varuṇa, Bhaga, Sūrya, Bṛhaspati, Indra, Vāyu နှင့် Saptarṣis ကို မန္တရဖြင့် အဘိသေကခေါ်ယူခြင်း ပါဝင်သည်။ လမ်းဆုံတွင် bali ပူဇော်ခြင်းကို (Mita, Sammita, Śālaka, Kaṇṭaka, Kuṣmāṇḍa, Rājaputra) ဟူသော အမည်များဖြင့် ခေါ်ဆိုကာ အစားအစာမျိုးစုံဖြင့် ပြုလုပ်၍ အပူဇော်ပြီးစီးစေသည်။ ထို့နောက် Vināyaka ၏ မိခင်နှင့် Ambikā ကို ပူဇော်ကာ ဘြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေး၍ ဂုရုအား ဒါနပေးခြင်းဖြင့် ပိတ်သိမ်းပြီး śrī (စည်းစိမ်) နှင့် karmaphala (အတည်ပြုအောင်မြင်မှု) ကို ကတိပေးသည်။
Adhyaya 266
Māheśvara-snāna: Lakṣa/Koṭi-homa, Protective Baths, Unguents, and Graha-Śānti
ဤအধ্যာယသည် ယခင် Vināyaka-snāna မှ အပြောင်းအလဲအမှတ်အသားဖြင့် စတင်ကာ၊ Uśanā က Bali ကို သင်ကြားခဲ့သည့်အတိုင်း မင်းများနှင့် ခေါင်းဆောင်များအတွက် အောင်မြင်မှုတိုးစေသော «Māheśvara-snāna» ကို ဖော်ပြသည်။ မိုးမလင်းမီ ပူဇော်အုတ်ခုံ/ဒေဝတားကို ရေကန့်များဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ကာ အငြင်းပွားမှုကို ချိုးဖောက်သည့် မန္တရနှင့် ကာကွယ်မန်တရကို ရွတ်ဆိုပြီး၊ ကြမ်းတမ်းသော နေရောင်အင်အားနှင့် Śiva ကို Tripurāntaka အဖြစ် saṃvartaka မီးကဲ့သို့ ခေါ်ယူသည်။ ထို့နောက် နှမ်းနှင့် ဆန်ကို ဟောမအဖြစ် ပူဇော်ကာ pañcāmṛta ဖြင့် ရေချိုးပြီး Śūlapāṇi ကို ပူဇော်သည်။ ထို့ပြင် snāna ပစ္စည်းများ—ဃီ၊ နွားထွက်ပစ္စည်းများ၊ နို့/ဒဟိ၊ kuśa-ရေ၊ śatamūla၊ ချိုဖြင့် သန့်စင်ထားသောရေ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ရောစပ်မှု—တို့ကို စနစ်တကျ ခွဲခြားကာ āyuḥ, lakṣmī, pāpa-kṣaya, rakṣā, medhā အကျိုးများနှင့် ချိတ်ဆက်သည်။ Viṣṇu-pāda-udaka ကို အမြင့်ဆုံးရေချိုးအဖြစ် မြှောက်တင်ပြီး Arka ကို တစ်ဦးတည်းပူဇော်ကာ အမူလက်ချည်ခြင်းကို ထည့်သွင်းသည်။ pitta, atisāra, vāta, kapha အတွက် ဆေးကုသရေးပူဇော်မှုများနှင့် ဆီပြန်ရေချိုးများကိုလည်း ဖော်ပြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် စတုရန်း kuṇḍa တွင် lakṣa/koṭi ဟောမကြီးကို သတ်မှတ်ပစ္စည်းများဖြင့် ဆောင်ရွက်ကာ Gāyatrī ဖြင့် graha-pūjā လုပ်၍ အဆင့်လိုက် ပြည့်စုံသော śānti ကို ရရှိစေသည်။
Adhyaya 267
Nīrājana-vidhiḥ (Procedure of Nīrājana / Auspicious Lamp-Waving and Royal Propitiation)
ဤအခန်းသည် နီရာဇန (မင်္ဂလာမီးလှည့်ပူဇော်ခြင်း) ကို သာန္တိ (အပျက်အဆီးပြေစေခြင်း) နှင့် အောင်ပွဲရစေသော အကျင့်အဖြစ် အချိန်ဇယားတကျ ဆောင်ရွက်ရသော မင်းရိုးရာပူဇော်ပွဲစဉ်ကို ဖော်ပြသည်။ ပုෂ္ကရက နှစ်စဉ်၊ လစဉ် ပူဇော်မှုများကို သတ်မှတ်ပြီး အထူးသဖြင့် မိမိမွေးနက္ခတ်နေ့နှင့် စင်္ကရန္တိတိုင်းတွင် ဆောင်ရွက်ရန် ဆိုသည်။ ထို့နောက် ရာသီပွဲများ—အဂஸ္တျာကြယ်ထွက်ချိန်တွင် ဟရိကို စာတုర్మာသျ ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဗိṣṇုနိုးထချိန် ငါးရက်ပွဲ—ကို တင်ပြသည်။ ထို့ပြင် အင်္ဒြာကို ဗဟိုထားသော လူထုအခမ်းအနားအဖြစ် အင်္ဒြာဓဇ ထူထောင်ခြင်း၊ သာစီနှင့် သက္ကရ ပူဇော်ခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် တိထိအလိုက် လုပ်ဆောင်ချက်များ၊ အောင်ပွဲခေါ်ဆောင်သော စတုတ္ထများကို ရွတ်ဆိုကာ နတ်အုပ်စုများစွာကို ရေတွက်ဖော်ပြသည်။ စစ်ရေးနှင့် မင်းအာဏာသင်္ကေတများ—လက်နက်၊ မင်းတံဆိပ်များ ပူဇော်ခြင်းနှင့် အောင်ပွဲအတွက် ဘဒ္ရကာလီ ပူဇော်ခြင်း—ကို ပေါင်းစည်းပြီး နီရာဇနလှည့်ပတ်မှုကို အီရှာနာဦးတည်ရာမှ စတင်ကာ တိုရဏ တပ်ဆင်ခြင်း၊ ဂြဟများနှင့် ဆင်ရှစ်ကောင်တို့ပါဝင်သော နတ်စာရင်းကို စနစ်တကျ ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပုရောဟိတ် ဟောမအတွက် ပစ္စည်းများ၊ မြင်းနှင့် ဆင် ရေချိုးခြင်း၊ တံခါးပေါက်များမှ စီတန်းလှည့်လည်နည်း၊ ဘလိ ဖြန့်ဝေခြင်း၊ အလင်းရောင်ဖြင့် လေးဘက်ကို ထွန်းညှိကာ သုံးကြိမ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ခြင်းတို့ကို သတ်မှတ်ပြီး နိုင်ငံတော်ကာကွယ်ရေး၊ စည်းစိမ်တိုးပွားရေးနှင့် ရန်သူချေမှုန်းရေး အကျင့်အဖြစ် အဆုံးသတ်ထားသည်။
Adhyaya 268
Mantras for the Parasol and Other Royal/Worship Emblems (छत्रादिमन्त्रादयः)
ဤအধ্যာယသည် ယခင်အကြောင်းအရာ နီရာဇနမှ ဆက်လက်ကူးပြောင်းကာ မင်းရေးမင်းရာနှင့် စစ်ရေးအမှတ်တံဆိပ်များ—ထီး(ပါရဆော)၊ မြင်း၊ အလံ၊ ဓား၊ ကာကွယ်ဝတ်စုံ၊ စစ်ဒရမ်—ကို ရာဇဓမ္မ၏ သက်ဝင်သော ကိရိယာများအဖြစ် မန္တရဖြင့် အာဏာသွင်းပေးသည့် လမ်းညွှန်စာတမ်းအဖြစ် တင်ပြသည်။ ပုရှ္ကရက ဗြဟ္မာ၏ သစ္စာတန်ခိုးနှင့် သောမ၊ ဝရုဏ တို့ကို ခေါ်ယူသော စာတမ်းများကို သင်ကြားပြီး နေရောင်ခြည်၊ အဂ္နိ၏ အင်အား၊ ရုဒ္ဒရ၏ စည်းကမ်းတင်းကြပ်မှု၊ ဝါယု၏ လျင်မြန်မှုတို့ဖြင့် ကာကွယ်မှုနှင့် အောင်ပွဲကို တိုးချဲ့ပေးသည်။ မြေယာအတွက် မုသားပြောခြင်း၏ အပြစ်နှင့် က္ෂတ္တရိယ၏ တာဝန်ကို သီလသင်ခန်းစာအဖြစ် ထည့်သွင်းကာ စစ်မြေပြင်တည်ငြိမ်မှုနှင့် မင်္ဂလာအကျိုးကိုလည်း ဆိုထားသည်။ ထို့ပြင် ဂရုဍ၏ အမည်တော်များ၊ အဲရာဝတပေါ်ရှိ အိန္ဒြာ၊ ဒိဂ္ပာလများနှင့် သတ္တဝါအစုအဝေးများကို ခေါ်ယူကာ စစ်အောင်မြင်မှုကို ဘုရားသခင်အင်အားများနှင့် ချိတ်ဆက်၍ ကာကွယ်ကွင်းဆက်တည်ဆောက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤအမှတ်တံဆိပ်များကို မန္တရဖြင့် ပုံမှန်ပူဇော်ရမည်၊ အောင်ပွဲပွဲတော်များတွင် အသုံးချရမည်၊ နှစ်စဉ် သက္ကရာဇ်အခမ်းအနားများတွင် ပေါင်းစည်းရမည်ဟု ညွှန်ကြားပြီး ဒိုင်ဝ-ဉာဏ်ကျွမ်းကျင်သော ပုရောဟိတ်ပညာရှင်က မင်း၏ အဘိသေကကို ဆောင်ရွက်ရမည်ဟု အဆုံးသတ်ထားသည်။
Adhyaya 269
Viṣṇu-Pañjara (विष्णुपञ्जरम्) — The Protective Armor of Viṣṇu
ဤအধ্যာယတွင် ကာဝစ (kavaca) ပုံစံ “ဗိဿဏု-ပဉ္ဇရ” ကို အာဏာရှိသော သင်ကြားချက်အဖြစ် တင်ပြသည်။ သီဝ၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ တိုက်ပွဲ—တိရိပူရကို သတ်ဖြတ်ခြင်း—မတိုင်မီ ဘြဟ္မာက သင်္ကရာကို ကာကွယ်ရန် ဤဗိဿဏု-ပဉ္ဇရကို ပေးအပ်ကာ အမြင့်ဆုံး ဒေဝတားများတောင် သတ်မှတ်ထားသော ကာကွယ်ရေး ဝိဓိအတိုင်း လုပ်ဆောင်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ ပုෂ္ကရက ဗိဿဏု၏ ရုပ်ပုံများနှင့် လက်နက်များကို အာကာသတစ်လျှောက် ချိတ်ဆက်ကာ ကာကွယ်ရေး၏ အတွင်းသဘောကို ရှင်းပြသည်—အရှေ့တွင် စုဒർശနချကရ၊ တောင်တွင် ဂဒါ၊ အနောက်တွင် ဓနု (Śārṅga)၊ မြောက်တွင် ဓားဟု သတ်မှတ်ပြီး အလယ်တန်းဦးတည်ချက်များ၊ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါက်များ၊ မြေ (ဝရာဟ) နှင့် မိုးကောင်းကင် (နရသിംဟ) ထိ တိုးချဲ့ကာ စောင့်ရှောက်စေသည်။ ထို့နောက် စုဒർശန၏ အပေါ်ယံကာကွယ်ရေးအာနိသင်၊ မီးလောင်တောက်ပသော ဂဒါနှင့် Śārṅga ၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ တုန်ခါသံတို့ဖြင့် ရာက္ခသ၊ ဘူတ၊ ပိသာစ၊ ဍာကိနီ၊ ပရေတ၊ ဝိနာယက၊ ကုရှ္မာဏ္ဍ စသည့် ရန်သူအမျိုးအစားများနှင့် တိရစ္ဆာန်၊ မြွေတို့အပါအဝင် အန္တရာယ်များကို နှင်ထုတ်ဖျက်ဆီးနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ နိဂုံးတွင် ဝါစုဒေဝကို ကီရ္တနာပြုခြင်းဖြင့် ဉာဏ်၊ စိတ်နှင့် အင်္ဒြိယတို့၏ ကျန်းမာရေးကို ရရှိစေပြီး ဗိဿဏုကို အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်အဖြစ် ထုတ်ဖော်ကာ အမှန်တရားရှိသော နာမတော်ကို ရွတ်ဆိုခြင်းက “အဆုဘ သုံးမျိုး” (trividha aśubha) ကို ဖျက်ဆီးသဖြင့် ပူဇော်ကာကွယ်ရေးနှင့် အဒွိတ-ဧကဒေဝ သဘောတရားကို ပေါင်းစည်းထားသည်။
Adhyaya 270
Vedaśākhā-dikīrtana (Enumeration of the Vedic Branches) and Purāṇa-Vaṃśa (Lineages of Transmission)
ဤအခန်းသည် မန္တရ၏ အလုံးစုံအကျိုးပြုမှုကို အစပြု၍ ပုရုෂာဓာတ် ၄ ပါးကို ပြည့်စုံစေနိုင်သဖြင့် ဝေဒပညာလေ့လာခြင်းသည် မောက္ခနှင့် လောကီအကျိုး နှစ်မျိုးလုံးအတွက် ဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်သည်။ ထို့နောက် ဝေဒ-ဝိဓာနကို မန္တရအရေအတွက်များ၊ ရိဂ်နှင့် ယဇုစ်တို့တွင် ထင်ရှားသော သာခာခွဲခြားမှုများ၊ ဗြာဟ္မဏအုပ်စုများနှင့် ဆက်နွယ်သော ရေစင်ရှင်းအမည်များဖြင့် စာရင်းကောက်ဖော်ပြသည်။ စာမဝေဒဘက်တွင် အဓိက ရေစင်ရှင်းများနှင့် သီချင်းချန့်အမျိုးအစားများကို ဖော်ပြပြီး၊ အထာဝဝေဒဘက်တွင် ဆရာအမည်များနှင့် ဥပနိသဒ် အရေအတွက်အကြောင်း ထူးခြားသော အဆိုတစ်ရပ်ကို ထောက်ပြသည်။ ထို့နောက် စာရင်းကောက်မှ ဝံသသို့ ပြောင်း၍ ဝျာသကို သာခာဘေဒနှင့် ဆက်စပ်အမျိုးအစားများကို စနစ်တကျ ခွဲစည်းပေးသော ဒေဝတန်ဆာအဖြစ် ဖော်ပြကာ၊ ဝေဒ၊ အိတိဟာသ၊ ပုရာဏတို့၏ မူလရင်းမြစ်မှာ ဝိෂ္ဏုဖြစ်ကြောင်း အခြေခံထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပုရာဏပို့ဆောင်မှုကို ဝျာသမှ လောမဟရ္ရှဏ (စူတ) သို့၊ ထို့နောက် ပုရာဏ-သံဟိတာများကို စုစည်းသော တပည့်များသို့ ဆက်လက်ဖော်ပြပြီး၊ အဂ္နేయ ပုရာဏကို ဝေဒ၏ အနှစ်သာရအဖြစ် ချီးမြှောက်ကာ လောကီအောင်မြင်မှုနှင့် မောက္ခ နှစ်မျိုးလုံး ပေးစွမ်းသည်ဟု သဒ္ဓါတရားဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
Adhyaya 271
Dānādi-māhātmya — The Glory of Gifts, Manuscript-Donation, and Purāṇic Transmission
ဤအধ্যာယာသည် ဝေဒခွဲများအကြောင်း အခန်းပြီးနောက်တွင် ဒါနကို ဓမ္မ၏ အဓိကကိရိယာနှင့် မျိုးဆက်လိုင်းဖြင့် ဗျာဒိတ်ကို ထိန်းသိမ်းပေးသော နည်းလမ်းအဖြစ် ပြောင်းလဲတင်ပြသည်။ ပုෂ္ကရက ပြည့်လပြည့်နေ့များ၊ လများ၊ နက္ခတ်များ၊ ဗိသုဝနှင့် အယနတို့ကဲ့သို့ ပြက္ခဒိန်အမှတ်အသားများနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ကုသိုလ်တိုးစေသည့် ဒါနအစီအစဉ်ကို ရှင်းလင်းသည်။ ထူးခြားစွာ “ပညာကို ဒါန” ဟူ၍ သင်္ကြန်စာတမ်းများကို ရေးကူး၍ သင့်တင့်စွာ ပူဇော်ပေးခြင်း—အထူးသဖြင့် အိတိဟာသနှင့် ပုရာဏစာတမ်းများ—ကို အလေးပေးထားသည်။ ရေ-နွား၊ ထန်းလျှာ-နွား၊ နှမ်း-နွား စသည့် သင်္ကေတဓေနုဒါနများနှင့် ရွှေဖြင့် သင်္ကေတပုံစံများ (ခြင်္သေ့၊ လိပ်၊ ငါး၊ ဟံသ၊ ဂရုဍ) ကို ပုရာဏစုစည်းမှုများ၊ စာပိုဒ်ရေတွက်ချက်များနှင့် ဗျာဒိတ်မျိုးဆက်လိုင်းများ (ဥပမာ အဂ္နိမှ ဝသိဋ္ဌသို့၊ ဘဝမှ မနုသို့၊ သာဝရဏိမှ နာရဒသို့) နှင့် တွဲဖက်ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဘာရတ ရွတ်ဖတ်ပွဲစဉ်များအတွင်း ရွတ်ဖတ်သူများနှင့် လက်ရေးမူများကို အစာကျွေး၊ ဂုဏ်ပြု၊ ထပ်တလဲလဲ ဒါနပေးရန် စည်းကမ်းတကျ မော်ဒယ်တစ်ရပ်ကို ချမှတ်သည်။ သဘောတရားအနှစ်ချုပ်မှာ ဓမ္မစာပေကို ထိန်းသိမ်း၊ ဆက်လက်ပို့ဆောင်၊ ရက်ရောစွာ ထောက်ပံ့ခြင်းသည် လောကီကောင်းကျိုး (အသက်ရှည်၊ ကျန်းမာ) နှင့် အမြင့်ဆုံးရလဒ် (သုဂတိ/စွဝဂ္ဂ၊ မောက္ခ) ကို ပေးစွမ်းသည်ဟု ဆိုသည်။
Adhyaya 272
Sūryavaṃśa-kīrtana (Proclamation of the Solar Dynasty)
အဂ္နိဘုရားသည် မျိုးဆက်ဇယားကို စနစ်တကျ ချမှတ်ကာ နေမျိုးဆက်၊ လမျိုးဆက်နှင့် ရာဇဝင်မျိုးဆက်တို့ကို စကြဝဠာမျိုးရိုး (ဟရီ → ဘြဟ္မာ → မရီချိ → ကശ്യပ → ဝိဝස්ဝန်) မှ စတင်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ဝိဝස්ဝန်၏ ဇနီးများနှင့် သားသမီးများ (မနု၊ ယမ-ယမုနာ၊ အရှွင်များ၊ သနိ စသည်) ကိုတစ်ဆင့် နေမျိုးဆက်ကို ချဲ့ထွင်ကာ ဝိုင်ဝස්ဝတ မနုကို လူမှုစည်းကမ်းနှင့် ရာဇဓမ္မကို ဆက်လက်ပို့ဆောင်သူအဖြစ် ထင်ရှားစေသည်။ မနုမှ အိက္ရှဝါကု မျိုးရိုးနှင့် စကာတို့အပါအဝင် ဒေသနိုင်ငံများ (ဥတ္ကလ၊ ဂယာပူရီ၊ ပရတိဋ္ဌာန၊ အာနရတ/ကုသသ္ထလီ) သို့ ခွဲထွက်သွားသည်။ ကကုတ်မီ-ရိုင်ဝတ အပိုင်းတွင် ကောစမစ်အချိန်ကွာဟမှုကြောင့် မြေပြင်မင်းဆက်ပြောင်းလဲမှုကို ဆက်စပ်ပြပြီး ဒွာရဝတီနှင့် ရေဝတီ၏ ဘလဒေဝနှင့် လက်ထပ်မှုဖြင့် သာသနာတော်သမိုင်းနှင့် မျိုးဆက်ကို ချိတ်ဆက်သည်။ အိက္ရှဝါကုဆက်စဉ်တွင် မန္ဓာတာ၊ ဟရိශ්ချန္ဒြ၊ သဂရ၊ ဘဂီရထ စသည့် မင်းကြီးများမှ ရဂုမျိုး၊ ဒဿရထ၊ ရာမအထိ ရောက်ပြီး ရာမဇာတ်ကို နာရဒထံမှ ကြားနာ၍ ဝါလ္မီကီရေးသားသည်ဟု ဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကုသမှ စ၍ သြရုတာယုစ်အထိ ဆက်ခံသူများကို နေမျိုးဆက်ထိန်းသိမ်းသူများဟု သတ်မှတ်ကာ ရာဇဓမ္မ၊ ဒေသမှတ်ဉာဏ်နှင့် မဟာကဗျာပုံပြင်ကို မျိုးရိုးတစ်ခုတည်းအတွင်း တည်မြဲစေသည်။
Adhyaya 273
Somavaṁśa-varṇanam (Description of the Lunar Dynasty)
အဂ္နိဘုရားသည် အပြစ်ဖျက်ပယ်စေသော စောမဝంశ (လဝంశ) ကို ရွတ်ဆိုကာ၊ ဗိဿနု၏ နာဗီမှ မွေးဖွားသော ဘြဟ္မာမှ စ၍ အတြိနှင့် အစောပိုင်း မျိုးဆက်များအထိ မျိုးရိုးကို ခြေရာခံဖော်ပြသည်။ စောမသည် ရာဇသူယ ပူဇော်ပွဲဖြင့် အာဏာတည်စေသော်လည်း ကာမ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် စည်းကမ်းပျက်ကွက်လာပြီး၊ ဒေဝီများသည် လူသားခင်ပွန်းများကို ယူကြသကဲ့သို့ စောမ၏ လွန်ကျူးလိုလားမှုက ဗြဟஸပတိ၏ ဇနီး တာရာကို ခိုးယူခြင်းသို့ ရောက်စေသည်။ ထိုမှ တာရကာမယ စစ်ပွဲကြီး ပေါက်ကွဲကာ ဘြဟ္မာ၏ ဝင်ရောက်တားဆီးမှုဖြင့်သာ ရပ်တန့်ပြီး၊ ထို့နောက် စောမမှ ဗုဓ သားတော် မွေးဖွားသည်။ မျိုးရိုးသည် ဗုဓမှ ပုရူရဝသသို့ ဆက်ကာ ဥရဝသီနှင့် ပေါင်းသင်း၍ မင်းဆက်အမွေဆက်များ ပေါ်ထွန်းသည်။ အာယုမှ နဟုရှနှင့် သားများ၊ ယယာတိအပါအဝင် ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ ယယာတိ၏ ဒေဝယာနီနှင့် ရှර්မိဋ္ဌာတို့နှင့် လက်ထပ်မှုမှ ယဒု၊ တုရဝသု၊ ဒြုဟျု၊ အနု၊ ပူရု ဟူသော မျိုးဆက်ကြီးများ ပေါ်ထွန်းကာ ယဒုနှင့် ပူရုသည် မင်းဆက်ဓလေ့ကို အဓိက ချဲ့ထွင်သူများ ဖြစ်လာသည်။ ဤအခန်းသည် ရာဇပူဇော်ပွဲ၊ ကမ္မအကျိုးဆက်နှင့် မျိုးရိုးဆက်ခံမှုကို ဓမ္မတရားတစ်ကြောင်းတည်းအဖြစ် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။
Adhyaya 274
Somavaṃśa-saṃkṣepaḥ (Conclusion of the Lunar Dynasty Description)
ဤအခန်းပိတ်ပိုဒ်သည် အဂ္နိပုရာဏ၏ ဝంశဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း စောမဝంశ (လဝంశ) အကြောင်းကို တရားဝင် အဆုံးသတ်ကြောင်း ကြေညာသည်။ အယ်ဒီတာကော်လိုဖွန်သည် ယခင်မျိုးရိုးကို ဓမ္မမှတ်ဉာဏ်၏ ပြီးစီးသည့် အစုအဖြစ် တံဆိပ်ခတ်ပြီး နောက်ဝంశစီးကြောင်းသို့ နားထောင်သူကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။ အဂ္နိ–ဝသိဋ္ဌ သင်ကြားပုံစံအရ မျိုးရိုးဇယားသည် သာသနာကျမ်းဆိုင်ရာ ကိရိယာတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းသမိုင်းကို နားလည်လွယ်သည့် ဆက်စပ်အစဉ်အဆက်အဖြစ် စီစဉ်ကာ ရာဇဓမ္မ၊ ရိတုအာဏာနှင့် အဝတာရပတ်ဝန်းကျင်ကို သိမြင်ရန် ထောက်ပံ့သည်။ ထို့အပြင် ပုရာဏ၏ စွယ်စုံကျမ်းနည်းလမ်းကိုလည်း ပြသကာ ဝంశအကြောင်းဖြစ်သော်လည်း အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ဥပမာများ၊ ဆက်လက်တည်တံ့မှုနှင့် အကျိုးဆက်များမှတစ်ဆင့် ဓမ္မကို သင်ကြားခြင်းဖြစ်သည်။
Adhyaya 275
Chapter 275 — द्वादशसङ्ग्रामाः (The Twelve Battles)
အဂ္နိသည် ဝంశဇာတ်ကြောင်းကို ဆက်လက်တည်မြဲစေပြီး ကృష్ణ၏ မွေးဖွားခြင်းကို ကောစမစ် မျိုးရိုးဖြင့် ခိုင်မာစေသည်။ ကശ്യပသည် ဝာစုဒေဝအဖြစ် ပေါ်ထွန်း၍ အဒိတိသည် ဒေဝကီအဖြစ် ဖြစ်လာသဖြင့် ဟရီသည် တပස්ဖြင့် ပေါ်ထွန်းကာ ဓမ္မကို ကာကွယ်၍ အဓမ္မကို ဖယ်ရှားသည်။ ထို့နောက် ကృష్ణ၏ မဟာမိဖုရားများနှင့် သားသမီးများကို စာရင်းပြုကာ ယာဒဝ မျိုးဆက်ကာကွယ်မှုနှင့် ဆက်ခံမှု (ပရဒျုမန → အနိရုဒ္ဓ → ဝဇ္ရ စသည်) ကို ထင်ရှားစေသည်။ ဤမျိုးရိုးဘောင်မှ သင်ခန်းစာသည် သဒ္ဓာ-မဟာကဗျာသဘောသို့ ပြောင်းကာ ဟရီသည် လူအဖြစ် မွေးဖွား၍ ကမ္မ-ဗျဝသ္ထာ (တာဝန်နှင့် ရိတုအမိန့်တကျ ဆောင်ရွက်ခြင်း) ကို တည်ထောင်ပြီး လူသားဒုက္ခများကို သက်သာစေသည်ဟု ဆိုသည်။ အဓိကမှာ ဒေဝ–အသူရ ပဋိပက္ခအတွင်း “စစ်ပွဲ/ပေါ်ထွန်းမှု ၁၂” ကို ရေတွက်ပြီး နရစിംဟ၊ ဝာမန၊ ဝရာဟ၊ အမృతမန်ထန၊ တာရကာမယ၊ တြိပုရ မီးရှို့ခြင်း၊ အန္ဓက သတ်ခြင်း၊ ဝෘတြ သေခြင်း၊ ပရာရှုရာမ စစ်ဆင်ရေးများ၊ ဟလာဟလာ အရေးအခင်း၊ ကောလာဟလာ အနိုင်ယူခြင်းတို့ကို အကျဉ်းချုပ် သက်သေပြသည်။ နိဂုံးတွင် မင်းများ၊ ရှင်များ၊ ဒေဝများ စသည့် အမှုဆောင်အားလုံးသည် ဟရီ၏ အဝတာရများဖြစ်ကြောင်း (ဖော်ပြထားသည်ဖြစ်စေ မဖော်ပြထားသည်ဖြစ်စေ) အတည်ပြုသည်။
Adhyaya 276
Chapter 276 — राजवंशवर्णनम् (Description of Royal Lineages)
အဂ္နိ–ဝသိဋ္ဌ သင်္ကြန်အရ ဤအဓ್ಯಾಯသည် ယခင်က ကမ္ဘာဗေဒ/သူရဲကောင်းဇာတ်ကြောင်းမှ ဝံသဗိဒ္ယာသို့ ပြောင်းလဲကာ မင်းဆက်အစဉ်အလာကို စနစ်တကျ မှတ်မိခြင်းနှင့် ဇနပဒ (janapada) အမည်များကို ဖော်ပြသည်။ အဂ္နိသည် Turvasu မှ စ၍ Varga, Gobhānu, Traiśāni, Karaṇdhama, Marutta, Duṣmanta, Varūtha, Gāṇḍīra ဟူသော မင်းများကို ဆက်တိုက် ရေတွက်ပြီး၊ ထို့နောက် Gāndhāra, Kerala, Cola, Pāṇḍya, Kola စသည့် အင်အားကြီး ဒေသပြည်သူများကို ဖော်ပြကာ မင်းဆက်မှတ်ဉာဏ်နှင့် ဒေသအတ္တလက္ခဏာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ချိတ်ဆက်ထားသည်ကို ပြသည်။ ထို့ပြင် Druhyu မျိုးဆက် (Vabhrusetu, Purovasu, Dharma, Ghṛta, Viduṣ, Pracetas နှင့် သားတစ်ရာ) ကို ဆက်လက်ဖော်ပြပြီး Sṛñjaya/Jā-Sṛñjaya နှင့် Janamejaya သို့ ရောက်ကာ Uśīnara ဆက်နွယ်သော မျိုးခွဲများမှ Śivi ၏ သားများ Pṛthudarbha, Vīraka, Kaikeya, Bhadraka တို့ကြောင့် ဒေသအမည်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် Aṅga မင်းဆက်အစဉ် (Aṅga → Dadhivāhana → Diviratha → … → Karṇa → Vṛṣasena → Pṛthusena) ကို စုစည်းကာ နောက်တစ်ခန်းတွင် Puru မျိုးဆက်သို့ ကူးပြောင်းမည်ဟု အညွှန်းပေးသည်။ ဓမ္မအဓိပ္ပါယ်မှာ ရာဇဓမ္မကို သန့်ရှင်းသော ဆက်စပ်မှုအပေါ် တည်စေခြင်းဖြစ်ပြီး မင်းအာဏာ၊ နယ်မြေ၊ လူမှုစည်းကမ်းတို့ကို ဘုရားမှ မှတ်မိထားသော ကမ္ဘာစနစ်၏ အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် တင်ပြသည်။
Adhyaya 277
Description of the Royal Dynasties (राजवंशवर्णनम्) — Chapter Colophon and Transition
ဤအပိုင်းသည် တရားဝင်အဆုံးသတ်နှင့် စာသားဆက်ကူးတံတားတစ်ခုအဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်။ အဂ္နိပုရာဏသည် «ရာဇဝంశဖော်ပြချက်» အခန်းပြီးဆုံးကြောင်းကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး နောက်တစ်ဆင့် ဝంశဇာတ်တန်းအပိုင်းသို့ ချက်ချင်းကူးပြောင်းသည်။ အရေးကြီးသော စာပေဗေဒမှတ်ချက်တစ်ခုလည်း ထိန်းသိမ်းထားသည်—အချို့သော မူကွဲများတွင် «ဒဓိဝာမန ပေါ်ပေါက်လာသည်» ဟု အခြားဖတ်ချက်ရှိပြီး လက်ရေးမူကွဲကွာခြားမှုနှင့် စာသားပို့ဆောင်မှု၏ အသက်ရှင်နေမှုကို ပြသည်။ ဝంశစာရင်း (ဝံသ) သည် သမိုင်းစာရင်းသာမက ဓမ္မညွှန်းကိန်းတစ်ရပ်ဖြစ်၍ မင်းအာဏာ၊ မျိုးရိုးဆက်လက်မှုနှင့် သီလစည်းကမ်းကို ချိတ်ဆက်ပေးသည်။ ကော်လိုဖွန်၏ ပြောင်းလဲမှုက ပုရုဝంశသို့ အာရုံစိုက်ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်ပေးပြီး ပုရာဏဝంశဇာတ်တန်းကို မဟာကဗျာမှတ်ဉာဏ် (ဘာရတ/ကူရု) နှင့် ဆက်စပ်စေသည်။
Adhyaya 278
अध्याय २७८: सिद्धौषधानि (Siddha Medicines / Perfected Remedies)
ဤအခန်းသည် ဝంశဇာတ်ကြောင်းမှ လက်တွေ့သုံး သာသနာရေးဗေဒသို့ လှည့်ကူးသည်။ အဂ္နိသည် ယမမင်းက သုश्रုတအား သင်ကြား၍ သာမန်မဟုတ်သော ဓနွန္တရီဒေဝက ဖော်ထုတ်ပေးသော အာယုဗေဒကို mṛtasañjīvanī—အသက်ပြန်ရှင်စေသော ဗဟုသုတဟု ကြေညာသည်။ သုश्रုတက လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့ကို ကုသနိုင်သည့် ဆေးနည်းနှင့် မန္တရားများ၊ အသက်ပြန်တင်နိုင်သည့် နည်းလမ်းများကို တောင်းဆိုသည်။ ထို့နောက် ဓနွန္တရီက အစာအဟာရနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအခြေပြု ဆေးပညာစုစည်းချက်ကို ပြောကြားသည်—ဖျားနာမှုကို အစာရှောင်ခြင်း၊ ဆန်ရည်/ဂျုံရည်၊ ခါးသက်ရည်နှင့် အဆင့်လိုက်ကုထုံးဖြင့် ထိန်းချုပ်ခြင်း; အန်ထုတ်ခြင်းနှင့် ဝမ်းချခြင်းကို ဦးတည်ရာအလိုက် ခွဲခြားသုံးစွဲခြင်း; ဝမ်းလျှော၊ gulma၊ jaṭhara၊ kuṣṭha၊ meha၊ rājayakṣmā၊ śvāsa-kāsa၊ grahaṇī၊ arśas၊ ဆီးခက်၊ အန်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်း၊ visarpa နှင့် vāta-śoṇita တို့အတွက် pathya အစားအစာညွှန်ကြားချက်များ။ ထို့ပြင် နားနှာခေါင်းလည်ချောင်းနှင့် မျက်စိကုထုံးများ (nasya၊ နားထဲဆေးဖြည့်ခြင်း၊ collyria၊ lepa)၊ rasāyana/vājīkaraṇa (ညအချိန် ပျားရည်-နွားနို့ဆီ၊ śatāvarī ပြင်ဆင်မှုများ)၊ အနာပြုစုခြင်း၊ မီးဖွားပြီးကာကွယ်ခြင်းနှင့် မြွေ/ကင်းမြီးကောက်/ခွေးအဆိပ်ဖြေဆေးများကိုလည်း ထည့်သွင်းသည်။ နိဂုံးတွင် pañcakarma ကိရိယာများ၏ အဆင့်တန်းကို ချုပ်ဆိုကာ trivṛt ကို ဝမ်းချရန်၊ madana ကို အန်ထုတ်ရန် သတ်မှတ်ပြီး doṣa အလွန်အကျွံအလိုက် ဆီ၊ နွားနို့ဆီ၊ ပျားရည်တို့ကို ယာဉ်အဖြစ် အကောင်းဆုံးဟု ဆိုသည်။