Adhyaya 303

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे अङ्गाक्षरार्चनं नाम द्व्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्र्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः पञ्चाक्षरादिपूजामन्त्राः अग्निर् उवाच मेषः संज्ञा विषं साद्यमस्ति दीर्घोदकं रसः एतत् पञ्चाक्षरं मन्त्रं शिवदञ्च शिवात्मकं

ဤသို့ အဂ္နိ မဟာပုရာဏ၌ «အင်္ဂ-အက္ခရာ-အာရ္စန» ဟူသော အခန်း—၃၀၂ အခန်း—ပြီးဆုံး၏။ ယခု ၃၀၃ အခန်း «ပဉ္စာက္ෂရမှ စတင်သော ပူဇော်မန်တရများ» စတင်၏။ အဂ္နိက မိန့်ကြားသည်– «မေရှ (Aries) သည် အမည်သတ်မှတ်ချက်; ဝိษ (viṣa) သည် အဆိပ်; သာဓျ (sādhya) သည် ပြုစရာ/ပူဇော်၍ ပြည့်စုံစေရမည့်အရာ; ဒီးရ္ဃောဒက (dīrghodaka) သည် ‘ရှည်သောရေ’; ရသ (rasa) သည် အနှစ်သာရ။ ဤသည် ပဉ္စောက်ෂရ မန္တရဖြစ်၍ ရှိဝကို ပေးအပ်ကာ ရှိဝ၏ သဘာဝတရားပင် ဖြစ်သည်»။

Verse 2

तारकादि समभ्यर्च्य देवत्वादि समाप्नुयात् ज्ञानात्मकं परं ब्रह्म परं बुद्धिः शिवो हृदि

တာရက (Tāraka) နှင့် အခြားသူတို့ကို သေချာစွာ ပူဇော်လျှင် ဒေဝတဖြစ်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော အထူးကောင်းကျိုးများကို ရရှိသည်။ အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်သည် ဉာဏ်၏ သဘာဝဖြစ်ပြီး၊ အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာသည် နှလုံးအတွင်းရှိ ရှိဝ ဖြစ်သည်။

Verse 3

तच्छक्तिभूतः सर्वेशो भिन्नो ब्रह्मादिमूर्तिभिः मन्त्रार्णाः पञ्च भूतानि तन्मन्त्रा विषयास् तथा

အဲဒီ သက္တိ (Śakti) ၏ ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော စರ್ವေရှ (အရာအားလုံး၏ အရှင်) သည် ဘြဟ္မာ စသည့် ရုပ်သဏ္ဍာန်များအဖြစ် ခွဲခြားထင်ရှားသကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းသည်။ မဟာဘူတ ငါးပါးသည် မန္တရ-အက္ခရာ (အသံမျိုးစေ့) များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ထိုတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော မန္တရများသည်လည်း အတွေ့အကြုံ၏ အရာဝတ္ထုများ (အာရုံနယ်ပယ်) ဖြစ်ကြသည်။

Verse 4

प्राणादिवायवः पञ्च ज्ञानकर्मेन्द्रियाणि च सर्वं पञ्चाक्षरं ब्रह्म तद्वदष्टाक्षरान्तकः

ပရာဏ (prāṇa) စသည့် အသက်ရှင်လေ ငါးပါးနှင့် ဉာဏအင်္ဒြိယ၊ ကర్మအင်္ဒြိယတို့ပါဝင်၍ အရာအားလုံးသည် ပဉ္စောက်ෂရ ဘြဟ္မန်အတွင်းသို့ စုဝင်သည်။ ထိုနည်းတူပင် အဆုံးသတ်အဖြစ် အဋ္ဌောက်ෂရ (ရှစ်ပုဒ်) မန္တရ၌လည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သည်။

Verse 5

गव्येन प्रक्षयेद्दीक्षास्थानं मन्त्रेण चोदितं तन्त्रसम्भूतसम्भावः शिवमिष्ट्वा विधानतः

မန္တရဖြင့်ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့၊ နွားမှရသောသန့်စင်ပစ္စည်းဖြင့် ဒိက္ခာအခမ်းအနားနေရာကို ဖျန်း၍ သန့်စင်ရမည်။ တန္တရမှပေါ်လာသော အာဏာသက်ရောက်မှုကို ခံယူထားသူသည် စည်းကမ်းအတိုင်း ရှိဝကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 6

मध्येषु तोरणद्वहिरिति ख , ज , ञ च मूलमूर्त्यङ्गविद्याभिस्तण्डुलक्षेपणादिकम् कृत्वा चरुञ्च यत् क्षीरं पुनस्तद्विभजेत् त्रिधा

အလယ်နေရာများတွင် ‘toraṇadvahir’ မန္တရနှင့် မျိုးသံ kha, ja, ña တို့ဖြင့်၊ ဆန်စေ့ချခြင်းစသည့် ကర్మများကို မူလမန္တရ၊ အဓိကဒေဝတာမန္တရနှင့် အင်္ဂမန္တရများနှင့်အတူ ဆောင်ရွက်ပြီး၊ caru (ယဇ်ပူဇော်ဆန်ပြုတ်) ကို ပြင်ဆင်ကာ၊ ထိုအတွက်သုံးသော နို့ကို ထပ်မံ သုံးပိုင်း ခွဲဝေရမည်။

Verse 7

निवेद्यैकं परं हुत्वा सशिष्यो ऽन्यद्भजेद्गुरुः आचम्य सकलीकृत्य दद्याच्च्छिष्याय देशिकः

ပထမပိုင်းကို နိဝေဒျ (တင်ပူဇော်) အဖြစ် ဆက်ကပ်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းကို မီးထဲသို့ အဓိကဟုတ (အဓိကအပူဇော်) အဖြစ် လောင်းချပြီးနောက်၊ ဂုရုသည် တပည့်နှင့်အတူ ကျန်ပိုင်းကို စားသုံးရမည်။ ထို့နောက် ācamana ပြု၍ sakalī-kṛtya (ပြည့်စုံအောင် ပြန်လည်ပြုလုပ်ခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်ပြီး၊ ဒေသိက (ဆရာ) သည် ထိုအရာကို တပည့်ထံ ပေးအပ်ရမည်။

Verse 8

दन्तकाष्ठं हृदा जप्तं क्षीरवृक्षादिसम्भवम् संशोध्य दन्तान् संक्षिप्त्वा प्रज्ञाल्यैतत् क्षिपेद्भुवि

နှလုံးထဲတွင် မန္တရကို ဂျပ် (japa) လုပ်ပြီး၊ နို့ရည်ထွက်သော သစ်ပင်တို့မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် သွားတံကို ယူရမည်။ သွားများကို သန့်စင်ပြီးနောက် ထိုတံကို စုယူကာ ကောင်းစွာ ဆေးကြောပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချရမည်။

Verse 9

पूर्वेण सौम्यवारीशगतं शुभमतौ शुभम् पुनस्तं शिष्यमायान्तं शिश्वाबन्धादिरक्षितं

ထို့နောက် အရှေ့ဘက်လမ်း/ဦးတည်ရာမှ၊ ကောင်းမြတ်သောစိတ်ထားရှိသည့် ထိုတပည့်သည် မင်္ဂလာအရာတို့ကို ယူဆောင်ကာ ထပ်မံ ရောက်လာသည်။ ချည်နှောင်ခြင်းစသည့် တားဆီးမှုများမှလည်း ကာကွယ်ထားလေသည်။

Verse 10

कृत्वा वेद्यां सहानेन स्वपेद्दर्भास्तरे बुधः सुषुप्तं वीक्ष्य तं शिष्यः प्रभाते श्रावयेद्गुरुं

သတ်မှတ်ထားသော ဟဝိစ် (havis) နှင့်အတူ ဝေဒီ (vedī) ကိုပြင်ဆင်ပြီးနောက် ပညာရှိသည် ဒರ್ಭမြက်ခင်းပေါ်တွင် အိပ်ရမည်။ သူအိပ်နေသည်ကို မြင်သော တပည့်သည် မနက်အရုဏ်တွင် မြင်တွေ့သည့် အိပ်မက်/အခြေအနေကို ဆရာထံ တင်ပြရမည်။

Verse 11

शुभैः सिद्धिपदैर् भक्तिस्तैः पुनर्मण्डलार्चनम् मण्डलं भद्रकाद्युक्तं पूजयेत्सर्वसिद्धिदं

မင်္ဂလာရှိ၍ စိဒ္ဓိ (siddhi) ပေးစွမ်းသော မန္တရများနှင့် ဘက္တိ (devotion) ဖြင့် မဏ္ဍလ (maṇḍala) အာရ္စနာကို ထပ်မံပြုလုပ်ရမည်။ ဘဒ္ရကာ (Bhadrakā) နှင့် ဆက်စပ်သော မင်္ဂလာအစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ပြည့်စုံသည့် မဏ္ဍလကို ပူဇော်ရမည်၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးတတ်သည်။

Verse 12

स्नात्वाचम्य मृदा देहं मन्त्रैर् आलिप्य कल्प्यते शिवतीर्थे नरः स्नायादघमर्षणपूर्वकम्

ရေချိုးပြီးနောက် အာစမန (ācamana) ပြုလုပ်ကာ မန္တရများကို ရွတ်ဆိုလျက် သန့်စင်သော မြေ/ကလေးဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို လိမ်း၍ ကိုယ်ကို ပြင်ဆင်ရမည်။ ရှိဝတီရ္ထ (Śiva-tīrtha) တွင် လူသည် အဂ္ဟမရ္ရှဏ (Aghamarṣaṇa) ပူဇော်ဖတ်ရွတ်ခြင်းကို အရင်ပြုလုပ်ပြီးမှ ရေချိုးရမည်။

Verse 13

हस्ताभिषेकं कृत्वाथ प्रायात् पूजादिकं बुधः मूलेनाब्जासनं कुर्यात्तेन पूरककुम्भकान्

လက်အဘိသေက (hand-ablution) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပညာရှိသော সাধကသည် ပူဇော်ပွဲနှင့် အခြားအရာများသို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်။ မူလမန္တရ (root-mantra) ဖြင့် ကြာပန်းအာသန (lotus-seat) ကို ယူကာ ထိုမန္တရဖြင့်ပင် ပရာဏာယာမ၏ ပူရက (pūraka) နှင့် ကုမ္ဘက (kumbhaka) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 14

आत्मानं योजयित्वोर्ध्वं शिखान्ते द्वादशाङ्गुले संशोष्य दग्ध्वा स्वतनुं प्लावयेदमृतेन च

အတ္တကို အထက်သို့ ညွှန်တင်ကာ ဆံထုံးအဆုံး (śikhā) တွင် လက်ချောင်းအလျား ၁၂ ချောင်းအထက်၌ တည်စေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို ခြောက်သွေ့စေကာ မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ကိုယ်တန်ကိုယ်ကို လောင်ကျွမ်းစေသကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် အမృత (amṛta) နက်တာရည်ဖြင့် ကိုယ်ကို ပြည့်လျှံစေသကဲ့သို့ ဖြန့်ဝေရမည်။

Verse 15

ध्मात्वा दिव्यं वपुस्तस्मिन्नात्मानञ्च पुनर्नयेत् कृत्वेवं चात्मशुद्धिः स्याद्विन्यस्यार्चनमारभेत्

ထို (စိတ်ကူးမြင်ထားသော) ရုပ်ပုံကို ဒိဗ္ဗကာယဖြင့် (ပူဇော်ရေးရာ) ထိုးသွင်းပြီးနောက်၊ အတ္တကို ထိုအတွင်းသို့ ပြန်လည်သွင်းရမည်။ ဤသို့ပြုလျှင် အတ္တသန့်စင်မှု ပြည့်စုံ၏; နျာသ (မန္တရားတင်သွင်းခြင်း) ပြုလုပ်ပြီးနောက် အာရ္စနာ (ပူဇော်ခြင်း) ကို စတင်ရမည်။

Verse 16

क्रमात् कृष्णसितश्यामरक्तपीता नगादयः मन्त्रार्णा दण्डिनाङ्गानि तेषु सर्वास्तु मूर्तयः

အစဉ်လိုက်၊ ‘န’ အက္ခရာအုပ်စုမှ စ၍ မန္တရားအက္ခရာများကို အနက်၊ အဖြူ၊ အပြာမဲ၊ အနီ၊ အဝါ ဟူ၍ စိတ်ကူးမြင်ရမည်။ ထိုအက္ခရာများသည် ဒဏ္ဍင် (Daṇḍin) တံတားကိုင်သော ဒေဝ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်သည်။ ထိုအက္ခရာ/အင်္ဂါများအတွင်း ဒေဝရုပ်ပုံအားလုံး တည်ရှိနေသည်ဟု သဘောထားစေ။

Verse 17

शिष्यमाचान्तमिति ञ अङ्गुष्ठादिकनिष्ठान्तं विन्यस्याङ्गानि सर्वतः न्यसेन्मन्त्राक्षरं पादगुह्यहृद्वक्त्रमूर्धसु

သင်တန်းသားကို အာစမန (ācamana) ပြုစေပြီးနောက်၊ မိမိလက်မမှ စ၍ လက်ချောင်းအသေးဆုံး (ကနိဋ္ဌ) အထိ နျာသကို စီစဉ်ရမည်။ ထို့နောက် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံးပေါ်တွင် ထိုအက္ခရာများကို တင်သွင်းကာ မန္တရားအက္ခရာ(များ)ကို ခြေထောက်၊ လျှို့ဝှက်အင်္ဂါ၊ နှလုံး၊ ပါးစပ်နှင့် ခေါင်းပေါ်တွင် တည်စေ။

Verse 18

व्यापकं न्यस्य मूर्धादि मूलमङ्गानि विन्यसेत् रक्तपीतश्यामसितान् पीठपादान् स्वकालजान्

အရင်ဆုံး အလုံးစုံပျံ့နှံ့သော ဝျာပက (Vyāpaka) ကို နျာသတင်သွင်းပြီးနောက်၊ ခေါင်းမှ စ၍ မူလအင်္ဂါများကို တင်သွင်းရမည်။ ထို့ပြင် ပီဋ္ဌ (pīṭha) နှင့် ပါဒ (pāda) များကို အနီ၊ အဝါ၊ အပြာမဲ/အနက်၊ အဖြူ ဟူသော အရောင်များဖြင့် မိမိတို့၏ သတ်မှတ်ကာလ (kāla) အတိုင်း တည်စေ။

Verse 19

स्वाङ्गान्मन्त्रैर् न्यसेद्गात्राण्यधर्मादीनि दिक्षु च तत्र पद्मञ्च सुर्यादिमण्डले त्रितयं गुणान्

မန္တရားများဖြင့် မိမိ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများပေါ်တွင် နျာသတင်သွင်းရမည်။ ထို့ပြင် အဓမ္မ (adharma) နှင့် အခြားသော မကောင်းသဘောတရားများကိုလည်း ဒిశ (အရပ်) များတွင် တည်စေ။ ထိုနေရာ၌ ပဒ္မ (ကြာပန်း) ကို တင်သွင်းပြီး၊ နေမဏ္ဍလနှင့် အခြား မဏ္ဍလများအတွင်း ဂုဏသုံးပါး (triad of guṇas) ကို တည်စေ။

Verse 20

पूर्वादिपत्रे कामाद्या नवकं कर्णिकोपरि वामा ज्येष्ठा क्रमाद्रौद्रो काली कलविकारिणी

အရှေ့ဘက်ပွင့်ချပ်မှ စ၍ ပွင့်ချပ်များပေါ်တွင် ကာမာမှ စသော ရှက္တိ ကိုးပါးကို တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် ပန်းအလယ်ကဏ္ဍ (ကဏ္ဏိကာ) ပေါ်တွင် အစဉ်လိုက် ဝါမာ၊ ဂျေဋ္ဌာ၊ ရော်ဒရီ၊ ကာလီ နှင့် ကလဝိကာရိဏီ ကို တင်ထားရမည်။

Verse 21

बलविकारिणी चार्थ बलप्रमथनी तथा सर्वभूतदमनी च नवमी च मनोन्मनी

ဘလဝိကာရိဏီ—အားကို ပြောင်းလဲစေသူ၊ ထို့ပြင် ဘလပ్రమထနီ—အားကို ချေမှုန်းဖျက်ဆီးသူ၊ သဗ္ဗဘူတဒမနီ—သတ္တဝါအားလုံးကို ထိန်းနှိပ်သူ၊ နဝမီ—ကိုးမြောက်သော ပုံသဏ္ဍာန်၊ နှင့် မနောန်မနီ—စိတ်ကို သာမန်အတွေးမှ ကျော်လွန်စေသူ ဖြစ်သည်။

Verse 22

श्वेता रक्ता सिता पीता श्यामा वह्निनिभाषिता कृष्णारुणाश् च ताः शक्तीर्ज्वालारूपाः स्मरेत् क्रमात्

ထိုရှက္တိများကို အစဉ်လိုက် သမားတော်စိတ်ဖြင့် စဉ်းစားရမည်—အဖြူ၊ အနီ၊ အဖြူဖျော့၊ အဝါ၊ အမဲပြာရောင် (မှောင်မိုက်)၊ မီးကဲ့သို့ တောက်ပသော၊ နှင့် အမဲနီရောင်—မီးလျှံပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည်ဟု မှတ်ယူ၍။

Verse 23

अनन्तयोगपीठाय आवाह्याथ हृदब्जतः स्फटिकाभं चतुर्वाहुं फलशूलधरं शिवम्

ထို့နောက် အဆုံးမရှိသော ယောဂပီဋ္ဌ (အာသန) ပေါ်သို့ သခင်ကို အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်) ပြီး၊ နှလုံးပန်းကန် (ဟృဒဘ္ဇ) မှ ထွန်းပေါ်လာသော ရှိဝကို မြင်ယောင်ရမည်—စဖတိကကဲ့သို့ ကြည်လင်ဖြူဝင်း၍ လက်လေးဖက်ရှိကာ၊ အသီး (ကောင်းချီးပေးရာ) နှင့် တြိရှူလ (သုံးခွ) ကို ကိုင်ဆောင်သည်။

Verse 24

साभयं वरदं पञ्चवदंनञ्च त्रिलोचनम् पत्रेषु मुर्तयः पञ्च स्थाप्यास्तत्पुरुषादयः

ရှီဝကို အဘယ (ကြောက်မက်ခြင်းကင်း) နှင့် ဝရဒ (ကောင်းချီးပေး) ဟန်ပြုသူ၊ မျက်နှာငါးပါးနှင့် မျက်စိသုံးလုံးရှိသူဟု ပုံဖော်ရမည်။ ထို့ပြင် ပူဇော်ရေးအရွက်များပေါ်တွင် တတ္ပုရုෂ (Tatpuruṣa) မှ စသော မူရတိ ငါးပါးကို တင်သွင်းတည်ထားရမည်။

Verse 25

पूर्वे तत्पुरुषः श्वेतो अघोरो ऽष्टभुजो ऽसिताः चतुर्वाहुमुखः पीताः सद्योजातश् च पश्चिमे

အရှေ့ဘက်တွင် တတ္ပုရုရှ သည် အဖြူရောင်ဖြစ်၏။ အဃောရ သည် အမဲရောင်ဆန်၍ လက်ရှစ်လက်ရှိ၏။ (မြောက်ဘက်တွင်) ဝါမဒေဝ သည် အဝါရောင်ဖြစ်၍ လက်လေးလက်နှင့် မျက်နှာတော်ရှိ၏။ အနောက်ဘက်တွင် စဒ္ယောဇာတ ရှိ၏။

Verse 26

वामदेवः स्त्रीविलासी चतुर्वक्त्रभुजो ऽरुणः सौम्ये पञ्चास्य ईशाने ईशानः सर्वदः सितः

ဝါမဒေဝ သည် သက္တိ၏ မိန်းမသဘောကစားပွဲ၌ ပျော်မွေ့သူဖြစ်၍ မျက်နှာလေးခု လက်လေးလက်ရှိကာ နီရောင်ဆန်၏။ သောမျ (Saumya) အရုပ်၌ မျက်နှာငါးခုရှိ၏။ ဣရှာန (Īśāna) အရုပ်၌ ဣရှာန သည် အဖြူရောင်ဖြစ်၍ အောင်မြင်မှုအားလုံးကို ပေးသနား၏။

Verse 27

इष्टाङ्गानि यथान्यायमनन्तं सूक्ष्ममर्चयेत् सिद्धेश्वरं त्वेकनेत्रं पूर्वादौ दिश पूजयेत्

လိုအပ်သည့် ပူဇော်ပစ္စည်း/အင်္ဂါများကို ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပြည့်စုံစွာဖြင့် ပူဇော်ရမည်၊ ထို့ပြင် အနန္တ ကို သာမန်မဟုတ်သည့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပူဇော်မှုဖြင့် အာရాధနာပြုရမည်။ ထို့နောက် တစ်မျက်စိရှိသော စိဒ္ဓေရှွရ (Siddheśvara) ကို အရှေ့မှစ၍ အရပ်ဒిశများနှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။

Verse 28

एकरुद्रं त्रिनेत्रञ्च श्रीकण्ठञ्च शिखण्डिनम् ऐशान्यादिविदिक्ष्वेते विद्येशाः कमलासनाः

ဧကရုဒြ (Ekarudra)၊ တြိနေတြ (Trinetra)၊ ရှရီကဏ္ဌ (Śrīkaṇṭha) နှင့် ရှိခဏ္ဍင် (Śikhaṇḍin) — ဤဗိဒ္ယေရှ (Vidyeśa) များသည် ကြာပလ္လင်ပေါ်၌ ထိုင်လျက် အိုင်ရှာနျ (Aiśānya) အရှေ့မြောက်မှစ၍ အလယ်အရပ်များတွင် တည်ရှိကြ၏။

Verse 29

श्वेतः पीतः सितो रक्तो धूम्रो रक्तो ऽरुणः शितः शूलाशनिशरेश्वासवाहवश् चतुराननाः

သူတို့ကို အဖြူ၊ အဝါ၊ ဖြူဖျော့၊ အနီ၊ မီးခိုးရောင်၊ ထပ်မံအနီ၊ အရုဏ်ဆန်သော အညိုနီ၊ နှင့် တောက်ပစူးရှသော အရောင်တို့ဖြင့် ဖော်ပြကြသည်။ သုံးချွန် (śūla)၊ ဝဇ္ရ (vajra)၊ မြား၊ လေး၊ နှင့် ယာဉ်/စီးနင်းရာကို ကိုင်ဆောင်၍ မျက်နှာလေးခုရှိသော ပုံသဏ္ဍာန်များဖြစ်၏။

Verse 30

उमा वण्डेशनन्दीशौ महाकालो गणेश्वरः वृषो भृङ्गरिटिस्कन्दानुत्तरादौ प्रपूजयेत्

ထို့နောက် မြောက်ဘက်မှအစပြု၍ အစဉ်လိုက် ဥမာ၊ ဝဏ္ဍေသ နှင့် နန္ဒီဿ၊ မဟာကာလ နှင့် ဂဏေဿဝရ၊ ထို့ပြင် နွား (နန္ဒင်)၊ ဘೃင်္ဂရိတိ နှင့် စ္ကန္ဒ ကိုလည်း သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 31

कुलिशं शक्तिदण्डौ च खड्गपाशध्वजौ गदां शूलं चक्रं यजेत् पद्मं पूव्वादौ देवमर्च्य च

ဗဇ္ရ (ကူလိသ) ကိုလည်းကောင်း၊ လှံ (သက္တိ) နှင့် တောင်ဝှက် (ဒဏ္ဍ) ကိုလည်းကောင်း၊ ဓား၊ ကြိုးဖမ်း (ပါသ) နှင့် အလံကိုလည်းကောင်း၊ ဂဒါ၊ သုံးချွန် (ရှူလ) နှင့် စက်ဝိုင်းလက်နက် (ချက်ရ) ကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ပဒ္မ (ကြာပန်း) ကိုလည်းကောင်း—အရှေ့ဘက်နှင့် အခြားဘက်များတွင် တည်ထား၍ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဒေဝတাকেလည်း အာရ္ချနာပြုရမည်။

Verse 32

ततो ऽधिवासितं शिष्यं पाययेद्गव्यपञ्चकम् आचान्तं प्रोक्ष्ये नेत्रान्तैर् नेत्रे नेत्रेण बन्धयेत्

ထို့နောက် အဓိဝာသ (သန့်စင်အပ်နှံနေထိုင်ခြင်း) တွင် ထားပြီးသော သင်တန်းသားကို နွားမှရသော အရာငါးမျိုး (ဂဗျပဉ္စက) ကို သောက်စေရာ၏။ သူသည် အာစာမန (သန့်စင်ရေစုပ်ခြင်း) ပြုပြီးနောက် ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းကာ မျက်စိထောင့်များကို ထိ၍ မျက်စိကို ရိတုအရ “နేత్ర” (ကာကွယ်မန်တရ) ဖြင့် တစ်ဖက်စီ ချည်နှောင်ကာ ကာကွယ်တံဆိပ်ခတ်ရမည်။

Verse 33

द्वारं प्रवेशयेच्छिप्यं मण्डपस्याथ दक्षिणे सासनादिकुशासीनं तत्र संशोधयेद्गुरुः

တံခါးမှတစ်ဆင့် သင်တန်းသားကို ဝင်စေပြီးနောက် မဏ္ဍပ (ပူဇော်ခန်း) ၏ တောင်ဘက်တွင် အာသနပေါ်နှင့် ကုရှမြက်ပေါ် ထိုင်စေရာ၏။ ထိုနေရာတွင် ဂုရုသည် သတ်မှတ်ထားသော သန့်စင်စစ်ဆေးခြင်း (သံရှೋಧန) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 34

आदितत्त्वानि संहृत्य परमार्थे लयः क्रमात् पुनरुत्पादयेच्छिष्यं सृष्टिमार्गेण देशिकः

ပထမတတ္တဝများကို စုဆောင်းပြန်လည်ရုပ်သိမ်း၍ အမြင့်ဆုံးအမှန်တရား (ပရမာರ್ಥ) ထဲသို့ အဆင့်ဆင့် လျော်ဝင်ပျော်ကွယ်စေရာ၏။ ထို့နောက် ဒိက္ခာဂုရု (သင်ကြားသူ) သည် စೃષ્ટိမားဂ (ဖန်ဆင်းခြင်းလမ်းစဉ်) အတိုင်း သင်တန်းသားကို ပြန်လည်ဖန်တီးထုတ်ပေါ်စေရမည်။

Verse 35

न्यासं शिष्ये ततः कृत्वा तं प्रदक्षिणमानयेत् पश्चिमद्वारमानीय क्षेपयेत् कुसुमाञ्जलिम्

ထို့နောက် တပည့်အပေါ် မန္တရ-နျာသ (nyāsa) ကို ပြုလုပ်ပြီးလျှင်၊ သန့်ရှင်းရာနေရာကို ပတ်လည်လှည့် (pradakṣiṇa) လုပ်စေကာ ခေါ်ဆောင်ရမည်။ အနောက်ဘက်တံခါးသို့ ခေါ်လာပြီး ပန်းတစ်လက်ဆုပ် (kusumāñjali) ကို ပူဇော်အဖြစ် ပစ်ချစေရမည်။

Verse 36

यस्मिन् पतन्ति पुष्पाणि तन्नामाद्यं विनिर्दिशेत् पार्श्वेयागभुवः खाते कुण्डे सन्नभिमेखले

ပန်းများကျသည့်နေရာကို အရင်ဆုံး အမည်/အမှတ်အသားအဖြစ် သတ်မှတ်၍ ကြေညာရမည်။ (ဤအမှုကို) ဘေးဖက်ယာဂနေရာ၌—တူးဖော်ထားသော မီးကန့် (kuṇḍa) တွင်၊ အလယ်အမှတ် (နာဘိ) နှင့် ပတ်လည်ခါးပတ်ကွင်း (မေခလာ) ပါရှိသကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 37

शिवाग्निं जनयित्वेष्ट्वा पुनः शिष्येण चार्चयेत् ध्यानेनात्मनिभं शिष्यं संहृत्य प्रलयः क्रमात्

ရှီဝမီး (Śivāgni) ကို ဖန်တီးထုတ်ပေါ်စေ၍ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထပ်မံ၍ တပည့်အားလည်း ပူဇော်စေသင့်သည်။ ထို့နောက် သမาธိ-ဓျာနဖြင့် မိမိနှင့်တူညီအောင် တပည့်ကို ပြန်လည်သိမ်းယူ (reabsorb) လျှင်၊ အစဉ်လိုက် ပရလယ (pralaya) သို့ လျောကျသွားသည်။

Verse 38

पुनरुत्पाद्य तत्पाणौ दद्याद्दर्भांश् च मन्त्रितान् पृथिव्यादीनि तत्त्वानि जुहुयाद्धृदयादिभिः

ထပ်မံ၍ (ရိတုအင်အား/စိတ်ကူးတည်ဆောက်မှု) ကို ဖန်တီးပြီးနောက်၊ မန္တရဖြင့် အာဏာပေးထားသော ဒರ್ಭမြက်တံများကို တပည့်၏လက်ထဲသို့ ပေးရမည်။ ထို့နောက် မြေဓာတ်မှစ၍ တတ္တဝများကို မီးထဲသို့ ဟောမပြုရာတွင် ဟృဒယ (နှလုံး) စသည့် အင်္ဂမန္တရများဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 39

कमलानना इति ञ सन्धादिमेखले इति ख एकैकस्य शतं हुत्वा व्योममूलेन होमयेत् हुत्वा पूर्णाहुतिं कुर्यादस्त्रेणाष्टाहुतीर्हुनेत्

အက္ခရာဖော်မြူလာ “kamalānanā” (ña ဟု သတ်မှတ်) နှင့် “sandhādimekhale” (kha ဟု သတ်မှတ်) ဖြင့် တစ်ခုချင်းစီကို ဟောမ ၁၀၀ ကြိမ်စီ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် “Vyoma-mūla” (vyoma ဖြင့် စသော မူလမန္တရ) ဖြင့် မီးပူဇော် ဟောမပြုရမည်။ ပြီးလျှင် ပူဏ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) ကို ပြုလုပ်ကာ၊ ထို့နောက် အစတြ-မန္တရ (Astra-mantra) ဖြင့် ဟောမ ၈ ကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 40

प्रायश्चित्तं विशुद्ध्यर्थं ततः शेषं समापयेत् कुम्भं समन्त्रितं प्रार्च्य शिशुं पीठे ऽभिषेचयेत्

သန့်စင်ခြင်းအတွက် အရင်ဆုံး ပရာယශ්ချိတ္တ (အပြစ်ဖြေသန့်စင်ပွဲ) ကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ပြီးစီးစေရာ၏။ မန္တရဖြင့် ကုမ္ဘ (ရေခွက်/ရေအိုး) ကို သန့်သပ်ကာ အလေးအနက် ပူဇော်ပြီး၊ ပီဋ္ဌ (ပွဲထိုင်ခုံ) ပေါ်တွင် ကလေးအား အဘိသေက (ရေချိုးအလှူ) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 41

शिष्ये तु समयं दत्वा स्वर्णाद्यैः स्वगुरुं यजेत् दीक्षा पञ्चाक्षरस्योक्ता विष्ण्वादेरेवमेव हि

တပည့်အား သတ်မှတ်ထားသော သမယ (စည်းကမ်းကတိ) ကို ပေးပြီးနောက်၊ မိမိ၏ ဂုရုကို ရွှေစသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။ ပဉ္စအက္ခရာ မန္တရအတွက် ဒိက္ခာ (စတင်ဝင်ပွဲ) ကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ဗိෂ္ဏုနှင့် အခြားသော (ဒေဝတ/မန္တရ) များအတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။