Adhyaya 312

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरिताविद्या नामैकादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ द्वादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः नानामन्त्राः अग्निर् उवाच ॐ विनायकार्चनं वक्ष्ये यजेदाधारशक्तिकम् धर्माद्यष्टककन्दञ्च नालं पद्मञ्च कर्णिकाम्

ဤသို့ အဂ္နိမဟာပုရာဏ၌ «တွရိတာ-ဝိဒျာ» ဟူသော အခန်း ၃၁၁ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၃၁၂ «မန္တရမျိုးစုံ» စတင်၏။ အဂ္နိက မိန့်တော်မူသည်– «အိုမ်။ ဗိနာယကကို ပူဇော်နည်းကို ငါဟောမည်။ အာဓာရ-ရှက္တိမှ စ၍ ဓမ္မ စသည့် အဋ္ဌကအုပ်စု၊ ထို့ပြင် ကန္ဒ၊ နာလ၊ ပဒ္မ နှင့် ကර්ဏိကာတို့ကိုလည်း အစဉ်အတိုင်း ပူဇော်ရမည်»။

Verse 2

तारहेम्ना चेति ख केशरं त्रिगुनं पद्मं तीव्रञ्च ज्वलिनीं यजेत् नन्दाञ्च सुयशाञ्चोग्रां तेजोवतीं विन्ध्यवासिनीं

မန္တရအသံ «တာရ» နှင့် «ဟေမ» ကို အစဉ်လိုက် ရွတ်ဆို၍ ကေသရ (စဖရန်) နှင့် ပဒ္မပန်းကို သုံးဆတိုး၍ ပူဇော်ကာ ဒေဝီရုပ်သဏ္ဍာန် တီဝြာ၊ ဇွလိနီတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ထို့အတူ နန္ဒာ၊ သုယရှာ၊ ဥဂြာ၊ တေဇောဝတီ၊ ဝိန္ဓျဝာသိနီတို့ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 3

गणमूर्तिं गणपत्तिं हृदयं स्याद्गणं जयः एकदन्तोत्कटशिरःशिखायाचलकर्णिने

«ဂဏမူရ္တိ» ကို ဟృဒယ (နှလုံး) အဖြစ် ထားရမည်။ «ဂဏပတိ» သည် ဂဏများ၏ အရှင်ဖြစ်၏။ «ဂဏံ ဇယಃ» သည် အောင်မြင်ခြင်း၏ မန္တရဖြစ်၏။ (သတိပြု၍ နမസ്കာရ) တစ်စွယ်ရှင်၊ ခေါင်းကြီးမားသန်မာသူ၊ စိခာကဲ့သို့ ထုံးထားသော ဆံထုံးရှိသူ၊ နားများ တည်ငြိမ်မလှုပ်ရှားသူ ဂဏေရှကို။

Verse 4

गजवक्त्राय कवचं हूं फडन्तं तथाष्टकं महोदरो दण्डहस्तः पूर्वादौ मध्यतो यजेत्

ဂဇဝက္တြ (ဂဏေရှ) အတွက် «ဟူးṃ ဖတ်» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော မန္တရဖြင့် ကဝစ (ကာကွယ်ရေးအာမို) ကို ထည့်သွင်းရမည်၊ ထို့အတူ အဋ္ဌကအစုကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ (သူကို) မဟောဒရ နှင့် ဒဏ္ဍဟස්တ အဖြစ် သတိပြု၍ အရှေ့ဘက်တွင် ပထမထားကာ နောက်တစ်ဖန် အလယ်၌ ပူဇော်ရမည်။

Verse 5

जयो गणाधिपो गणनायको ऽथ गणेश्वरः वक्रतुण्ड एकदन्तोत्कटलम्बोदरो गज

အောင်မြင်ပါစေ! သူသည် ဂဏများ၏ အဓိပတိ၊ ဂဏများ၏ ခေါင်းဆောင်၊ အမှန်တကယ် ဂဏေရှဝရ ဖြစ်၏။ ကွေးသော နှာမောင်းရှိသူ၊ တစ်စွယ်ရှင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ဥတ္ကဋ၊ လမ်းဗိုဒရ (လျှောကျသော ဝမ်းကြီး) ရှိသူ၊ ဆင်မျက်နှာရှင် ဖြစ်၏။

Verse 6

वक्त्रो विकटाननो ऽथ हूं पूर्वो विघ्ननाशनः धूम्रवर्णो महेन्द्राद्यो वाह्ये विघ्नेशपूजनम्

«ဝက္တရ», «ဝိကဋာနန», ထို့နောက် (ဘီဇ) “ဟူṃ”; «ပူရ္ဝ», «ဝိဃ္နနာသန»; «ဓူမ္ရဝဏ္ဏ»; နှင့် «မဟိန္ဒြ» စသည်တို့—ဤတို့သည် ဗိဃ္နေရှ (ဂဏေရှ) ကို အပြင်ဘက်ပူဇာတွင် ဖိတ်ခေါ်ရမည့် အမည်/ရုပ်သဏ္ဍာန်များ ဖြစ်သည်။

Verse 7

त्रिपुरापूजनं वक्ष्ये असिताङ्गो रुरुस् तथा चण्डः क्रोधस्तथोन्मत्तः कपाली भीषणः क्रमात्

ယခု ငါသည် တြိပုရာ၏ ပူဇာကို ရှင်းလင်းမည်။ အစီအစဉ်အတိုင်း အသိတောင်းဂ၊ ရုရု၊ ခဏ္ဍ၊ က္ရောဓ၊ ဥန္မတ္တ၊ ကပါလီ နှင့် ဘီရှဏ တို့ကို ဖိတ်ခေါ်/တင်ထားရသည်။

Verse 8

संहारो भैरवो ब्राह्मीर्मुख्या ह्रस्वास्तु भैरबाः ब्रह्माणीषण्मुखा दीर्घा अग्न्यादौ वटुकाः क्रमात्

«သံဟာရ» သည် ဘဲရဝ ဖြစ်သည်။ ဘြဟ္မီတို့အနက် အဓိကတစ်ပါးကို ထိုနာမဖြင့် ခေါ်သည်။ ဘဲရဝများသည် အတို (ဘီဇ) ပုံစံများ ဖြစ်ကြသည်။ «ဗြဟ္မာဏီ» သည် «ရှဏ္မုခာ» ဖြစ်ပြီး၊ အရှည်/တိုးချဲ့ ပုံစံများကိုလည်း သင်ကြားထားသည်။ အစီအစဉ်အတိုင်း အဂ္နိမှ စ၍ ဝဋုကများကို ရေတွက်ဖော်ပြသည်။

Verse 9

समयपुत्रो वटुको योगिनीपुत्रकस् तथा सिद्धपुत्रश् च वटुकः कुलपुत्रश् चतुर्थकः

ဝဋုက (Vaṭuka) ကို «သမယပုတြ» ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ထို့အတူ «ယောဂိနီပုတြက» ဟုလည်း၊ ထို့ပြင် «သိဒ္ဓပုတြ» ဟုလည်း ခေါ်သည်။ စတုတ္ထ အမည်မှာ «ကုလပုတြ» ဖြစ်သည်။

Verse 10

हेतुकः क्षेत्रपालश् च त्रिपुरान्तो द्वितीयकः अग्निवेतालो ऽग्निजिह्वः कराली काललोचनः

«ဟေတုက», «က္ෂေတရပါလ» (သန့်ရှင်းရာဝန်းကျင်၏ အစောင့်), «တြိပုရာန္တ» (တြိပုရာကို ဖျက်သိမ်းသူ), «ဒွိတီယက» (ဒုတိယ/အဖော်), «အဂ္နိဝေတားလ» (မီးဗေတားလ), «အဂ္နိဇိဟ္ဝ» (မီးလျှာ), «ကရာလီ» (ကြောက်မက်ဖွယ်သူ), နှင့် «ကာလလိုစန» (ကာလ/မရဏ မျက်စိ)—ဤတို့သည် သူ/သူမ၏ အမည်များ ဖြစ်သည်။

Verse 11

एकपादश् च भीमाक्ष ऐं क्षें प्रेतस्तयासनं ऐं ह्रीं द्वौश् च त्रिपुरा पद्मासनसमास्थिता

«ဧကပာဒ» နှင့် «ဘီမာက္ခ»; မန္တရဘီဇ aiṁ နှင့် kṣeṁ—သူမသည် သေကောင်ကို အာသနအဖြစ် ထိုင်နေသည်; ထို့ပြင် aiṁ နှင့် hrīṁ—ဤနှစ်လုံးသည်—ပဒ္မအာသန၌ တည်မြဲစွာ နေသော «တရိပုရာ» ကို ညွှန်ပြသည်။

Verse 12

विभ्रत्यभयपुस्तञ्च वामे वरदमालिकाम् विवासिनीमिति ख त्रिपुरायजनमिति ख , छ , ज , ञ , ट च मूलेन हृदयादि स्याज्जालपूर्णञ्च कामकम्

သူမကို အဘယမုဒ္ရာနှင့် စာအုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ ဘယ်လက်တွင် ကောင်းချီးပေးသော ဝရဒမုဒ္ရာနှင့် မာလိကာ(ပုတီး) ကို ကိုင်ထားသည်ဟု ဓ్యာနပြုရမည်။ “kha” (နှင့် kha, cha, ja, ña, ṭa အစဉ်) အတွက် ပူဇော်ခြင်းကို «ဤသည် Vivāsinī» ဟူ၍လည်းကောင်း «Tripurā ပူဇော်ခြင်း» ဟူ၍လည်းကောင်း ပြုရမည်။ မူလမန္တရဖြင့် နှလုံး(ဟృဒယ)မှ စသော န్యာသများကို ပြုလုပ်ရမည်; မန္တရကွန်ယက်(ဇာလ) ကို ပြည့်စုံစွာ တည်ဆောက်ပြီးလျှင် «ကာမကမ်» (ဆန္ဒပြည့်စုံ) ကရိယာ ပြီးစီးသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 13

गोमध्ये नाम संलिख्य चाष्टपत्रे च मध्यतः श्मशानादिपटे श्मशानाङ्गारेण विलेखयेत्

(လူ၏) အမည်ကို အရွက်ရှစ်ပွင့်ပါ ယန္တရ၏ အလယ်၌ ရေးသားပြီးနောက်၊ သင်္ချိုင်း/မီးသင်္ဂြိုဟ်ရေးရာအတွက် သုံးသော အဝတ်ပေါ်တွင် မီးသင်္ဂြိုဟ်မြေမှ မီးခဲမီးသွေး/ပြာဖြင့် ထပ်မံရေးထိုးရမည်။

Verse 14

चिताङ्गारपिष्टकेन मूर्तिं ध्यात्वा तु तस्य च क्षिप्त्वोदरे नीलसूत्रैर् वेष्ट्य चोच्चाठनं भवेत्

မီးသင်္ဂြိုဟ်မီးခဲအမှုန့်ဖြင့် ထိုသူ၏ ရုပ်ပုံ(သို့) ပုံတူကို ပြုလုပ်၍ (သို့) ဓ్యာနပြု၍၊ ထို့နောက် မိမိ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် ထားပြီး အပြာရောင်ကြိုးများဖြင့် ပတ်လည်ချည်နှောင်လျှင် «uccāṭana» (နှင်ထုတ်/ဖယ်ရှား) ကရိယာ ပြီးမြောက်သည်။

Verse 15

ॐ नमो भगवति ज्वालामानिनि गृध्रगणपरिवृते स्वाहा युद्धेगच्छन् जपन्मन्त्रं पुमान् साक्षाज्जयी भवेत् ॐ श्रीं ह्रीं क्लीं श्रियै नमः उत्तरादौ च घृणिनी सूर्या पुज्या चतुर्दले

«အိုမ်။ မီးလောင်တောက်ပသော ဘဂဝတီ၊ ဂဓ္ဓရဂဏ(လင်းတအုပ်) ဝန်းရံထားသော မယ်တော်အား နမော—svāhā»။ စစ်သို့သွားရာတွင် ဤမန္တရကို ဂျပပြုသော ယောကျ်ားသည် တိုက်ရိုက် အောင်မြင်သူ ဖြစ်မည်။ (ထပ်မံ၍) «အိုမ်။ śrīṃ hrīṃ klīṃ—Śrī (လက္ခမီ) အား နမः»။ ထို့ပြင် လေးရွက်ပဒ္မပေါ်၌ မြောက်ဘက်ရွက်နှင့် အခြားရွက်များတွင် «Ghṛṇinī» နှင့် «Sūryā» ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 16

आदित्या प्रभावती च हेमाद्रिमधुराश्रयः ॐ ह्रीं गौर्यै नमः गौरीमन्त्रः सर्वकरः होमाद्ध्यानाज्जपार्चनात्

(သူမသည်) အာဒိတျာ၊ ထို့ပြင် ပရဘာဝတီ ဖြစ်၏။ ရွှေတောင်၏ ချိုမြိန်မှုကို အားကိုးရာ အမီဖြစ်၏။ «အိုမ် ဟရီမ် ဂေါရီမယ် နမဟ» ဟူသော ဂေါရီမန္တရသည် ဟောမ၊ ဓျာန၊ ဇပ်၊ ပူဇာတို့ဖြင့် အရာအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေ၏။

Verse 17

रक्ता चतुर्भुजा पाशवरदा दक्षिणे करे अङ्कुशाभययुक्तान्तां प्रार्थ्य सिद्धात्मना पुमान्

အနီရောင်တောက်ပသော နတ်မ—လက်လေးဖက်ရှိ၍ ကြိုးပတ် (ပာရှ) ကိုင်ကာ ကောင်းချီးပေးသူ၊ ညာလက်တွင် အင်ကူရှ (ဂုတ်ချွန်) နှင့် အဘယမုဒ္ရာ ပါရှိသူ—ကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး စိတ်ကို ပြည့်စုံအောင် သင့်တော်စွာ ထိန်းကျောင်းထားသော ယောကျ်ားသည် သူမအား ဆုတောင်းပန်ကြားရမည်။

Verse 18

जीवेद्वर्षशतं धीमान्न चौरारिभयं भवेत् क्रुद्धः प्रसादी भवति युधि मन्त्राम्बुपानतः

မန္တရဖြင့် အာနုဘော်တင်ထားသော ရေကို သောက်သုံးခြင်းအားဖြင့် ပညာရှိသည် နှစ်တစ်ရာ အသက်ရှင်နိုင်၏။ ခိုးသူနှင့် ရန်သူတို့ကို မကြောက်ရ။ ဒေါသထွက်သူတောင်မှ ငြိမ်းချမ်း၍ ကြင်နာလာသည်။ စစ်မြေပြင်၌လည်း မန္တရရေသောက်ခြင်းကြောင့် စိတ်တည်ငြိမ်မှုနှင့် အကျိုးကျေးဇူး ရရှိ၏။

Verse 19

अञ्जनं तिलकं वश्ये जिह्वाग्रे कविता भवेत् तज्जपान्मैथुनं वश्ये तज्जपाद्योनिवीक्षणम्

ဤမန္တရကို အန်ဇန (မျက်ခွံဆေး) အဖြစ်လိမ်းခြင်းနှင့် နဖူးတီလက အဖြစ်တင်ခြင်းဖြင့် ဝရှျ (ထိန်းညှိနိုင်စွမ်း/ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း) ရရှိသည်။ လျှာထိပ်၌ ကဗျာပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုမန္တရကို ဇပ်လုပ်ခြင်းဖြင့် မေထုန (လိင်ဆက်ဆံမှု) သည် ထိန်းချုပ်နိုင်လာပြီး၊ ထိုဇပ်ကြောင့် ယောနိ (မိန်းမအင်္ဂါ) ကို မြင်ကြည့်ခြင်းလည်း ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 20

स्पर्शाद्वशी तिलहोमात्सर्वञ्चैव तु सिध्यति सप्ताभिमन्त्रितञ्चान्नं भुञ्जंस्तस्य श्रियः सदा

အာနုဘော်ပါသော ထိတွေ့မှုကြောင့် (သူတစ်ပါးကို) ဝရှျအောက်သို့ ဆောင်နိုင်သည်။ တီလဟောမ (နှမ်းစေ့မီးပူဇော်) ပြုလုပ်လျှင် အရာအားလုံး အမှန်တကယ် ပြီးမြောက်သည်။ မန္တရကို ခုနစ်ကြိမ် အဘိမန္တရပြုထားသော အစာကို စားသုံးသူသည် အမြဲတမ်း သီရိလက္ခဏာနှင့် စည်းစိမ်ကို ခံစားရ၏။

Verse 21

अर्धनारीशरूपो ऽयं लक्ष्म्यादिवैष्णवादिकः अनङ्गरूपा शक्तिश् च द्वितीया मदनातुरा

ဤသတ္တဝါတရားသည် အර්ဓနာရီဣශ්ဝရ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်၍ လက္ခမီမှစသော ဝိုင်ෂ္ဏဝ သဘောတရားလည်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယ သက္တိသည် အနင်္ဂ (ကာမ) ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်ကာ ဆန္ဒ၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်လှုပ်နေသည်။

Verse 22

पवनवेगा भुवनपाला वै सव्वसिद्धिदा अनङ्गमदनानङ्गमेखलान्ताञ्चपेच्छ्रिये

သီရိ (ဒေဝီ) ထံသို့ နမස්ကာရ—လေကဲ့သို့ မြန်ဆန်သူ၊ လောကတို့၏ ကာကွယ်သူ၊ အောင်မြင်မှုအားလုံးကို ပေးသနားသူ။ အနင်္ဂ (ကာမ) ကိုတောင် မောဟစေသူ၊ ခါးပတ်အလှဆင်ထားသူ၊ အဆုံးပိုင်းတွင် တောက်ပသော ပ羽တံဆိပ်ကဲ့သို့ အလင်္ကာရဖြင့် တင့်တယ်သူ။

Verse 23

पद्ममध्यदलेषु ह्रीं स्वरान् कादींस्तितः स्त्रियाः षट्कोणे वा घटे वाथ लिखित्वा स्याद्वशीकरं

ပဒ္မယန္တရ၏ အလယ်ပွင့်ချပ်များတွင် ဘီဇ “ဟရီṃ” ကို သရများနှင့် “က” မှစသော ဗျဉ်းများ၊ ထို့ပြင် (ရည်ရွယ်သည့်) မိန်းမ၏ အမည်နှင့်အတူ ရေးသား၍—ဟက္ဆဂရမ်အတွင်း သို့မဟုတ် ဂဋ (အိုး) ပေါ်တွင် ရေးလျှင်—ဝသီကရဏ (အုပ်ချုပ်သိမ်းပိုက်စေသော) ကర్మကို ရရှိသည်။

Verse 24

ॐ ह्रीं छं नित्यक्लिन्ने मदद्रवे ॐ ॐ मूलमन्त्रः षडङ्गओयं रक्तवर्णे त्रिकोणके द्रवणी ह्लादकारिणी क्षोभिणी गुरुशक्तिका

“အိုṁ—ဟရီṃ—ချṁ—နိတျကလိန်နေ၊ မဒဒြဝေ—အိုṁ အိုṁ” ဟူသည် မူလမန္တရဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဆဒင်္ဂ (အင်္ဂခြောက်ပါး) ကိုလည်း အသုံးချရမည်။ (ဒေဝီသည်) အနီရောင်ဖြစ်၍ တြိကိုဏ်အတွင်း တည်နေသည်; ပျော်လျော့/ပျော့ပျောင်းစေသော သက္တိ၊ အာနန္ဒပေးသူ၊ လှုပ်နှိုးတုန်လှုပ်စေသူ၊ နှင့် အလွန်အင်အားကြီးသော ဂုရု-သက္တိ ဖြစ်သည်။

Verse 25

ईशानादौ च मध्ये तां नित्यां पाशाङ्कुशौ तथा कपालकल्पकतरुं वीणा रक्ता च तद्वती

ဣရှာန ဦးတည်ရာ (အရှေ့မြောက်) နှင့် အလယ်ဗဟို၌လည်း ထိုနိစ္စတည်သော ဒေဝီကို စိတ်တွင် သမ္မာဓိဖြင့် တွေးတောရမည်။ သူမသည် ပာရှ (ကြိုး) နှင့် အင်္ကုရှ (ချွန်တံ) ကို ကိုင်ဆောင်၍၊ ကပာလ (ခေါင်းခွံ) နှင့် ကလ္ပကတရု (ဆန္ဒပြည့်ပင်) ကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ကာ၊ ထို့ပြင် ဝီဏာကို ကိုင်ထားသည်။ သူမသည် အနီရောင်ဖြစ်၍ ထိုသင်္ကေတများကို ပိုင်ဆိုင်သည်။

Verse 26

नित्याभया मङ्गला च नववीरा च मङ्गला दुर्भगा मनोन्मनी पूज्या द्रावा पूर्वादितः स्थिता

သူမသည် နိတျာဘယာ (အမြဲမကြောက်), မင်္ဂလာ (ကောင်းမြတ်), နဝဝီရာ (ကိုးမျိုးသောဗီရသတ္တိရှိ), ထပ်မံ မင်္ဂလာ (ကောင်းမြတ်မှု ပေးသူ) ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဒုರ್ಭဂါ (ကံဆိုးမှု ဖယ်ရှားသူ), မနောန်မနီ (စိတ်ကို ကျော်လွန်သူ), ပူဇ္ဇာ (ပူဇော်ထိုက်သူ), ဒြာဝါ (အတားအဆီးများကို ရောလျော့စေသူ) ဖြစ်၍ အရှေ့ဘက်မှ စ၍ တည်ရှိသည်။

Verse 27

ॐ ह्रीं अनङ्गाय नमः ॐ ह्रीं ह्रीं स्मराय नमः मन्मथाय च माराय कामायैवञ्च पञ्चधा कामाः पाशाङ्कुशौ चापवाणाः ध्येयाश् च विभ्रतः

«အိုံ ဟ္ရီံ၊ အနင်္ဂာယ နမಃ။ အိုံ ဟ္ရီံ ဟ္ရီံ၊ စမရာယ နမಃ» ဟူ၍ ရွတ်ဆို၏။ ထို့ပြင် မန်မထ၊ မာရ၊ ကာမ တို့အားလည်း နမস্কာရ ပြု၏။ ကာမကို ငါးမျိုးသဏ္ဍာန်ဖြင့် သမాధိထင်ရှားစေကာ ပာရှ (ကြိုးကွင်း) နှင့် အင်္ကုရှ (ချွန်တံ) ကိုင်၍ ထို့အပြင် ဓနု (လေး) နှင့် ဗాణ (မြား) ကိုင်ဆောင်သူဟု ဓ్యာန ပြုရမည်။

Verse 28

रतिश् च विरतिः प्रीतिर्विप्रीतिश् च मतिर्धृतिः विधृतिः पुष्टिरेभिश् च क्रमात् कामादिकैर् युताः ॐ छं नित्यक्लिन्ने मदद्रवे ॐ ॐ अ आ इ ई उ ऊ ऋ ॠ ऌ ॡ ए ऐ ओ औ अं अः क ख ग घ ङ च छ ज झ ञ ट ठ ड ढ ण त थ द ध न प फ ब भ म य र ल व श ष स ह क्ष ॐ छं नित्यक्लिन्ने मदद्रवे स्वाहा आधारशक्तिं पद्मञ्च सिंहे देवीं हृदादिषु

ရတိ (ပျော်ရွှင်မှု), ဝိရတိ (ကင်းလွတ်ခြင်း), ပရီတိ (ချစ်ခင်မှု), ဝိပရီတိ (မနှစ်သက်မှု), မတိ (နားလည်ဉာဏ်), ဓြတိ (တည်ကြည်မှု), ဝိဓြတိ (ထောက်တည်တည်ကြည်မှု), ပုဋ္ဌိ (အာဟာရပြည့်ဝမှု) — ဤရှက္တိများကို ကာမနှင့် အခြားဆက်စပ်အင်အားများနှင့် ပေါင်းစည်းကာ အစဉ်လိုက် သတ်မှတ်ရမည်။ ထို့နောက် «အိုံ ချံ နိတျကလိန္နေ မဒဒြဝေ» ဟု ရွတ်ဆို။ ထို့နောက် မာတೃကာ (အက္ခရာ) ကို «အိုံ အိုံ: a ā i ī u ū ṛ ṝ ḷ ḹ e ai o au aṃ aḥ; ka kha ga gha ṅa … ha kṣa» ဟု ရွတ်ဆို။ ထပ်မံ «အိုံ ချံ နိတျကလိန္နေ မဒဒြဝေ စွာဟာ» ဟု ရွတ်ဆိုပြီးနောက် အာဓာရ-ရှက္တိ၊ ပဒ္မ (ကြာပလ္လင်)၊ စിംဟ (ခြင်္သေ့ပလ္လင်) ကို နျာသ ပြုကာ ဒေဝီကို နှလုံးနှင့် အခြား ကိုယ်အင်္ဂါနေရာများတွင် တည်စေ၏။