Adhyaya 316

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नानामन्त्रा नाम पञ्चदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ षोडशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः सकलादिमन्त्रोद्धारः ईश्वर उवाच सकलं निष्कलं शून्यं कलाढ्यं स्वमलङ्कृतम् क्षपणं क्षयमन्तस्थं कण्ठोष्ठं चाष्टमंशिवम्

ဤသို့ အဂ္နိမဟာပုရာဏ၌ «မန္တရအမျိုးမျိုး» ဟူသော အခန်း ၃၁၅ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၃၁၆ «စကလာဒီ မန္တရ၏ ဥဒ္ဓာရ (ထုတ်ယူဖော်ထုတ်ခြင်း)» စတင်၏။ အရှင်က မိန့်တော်မူသည်– «၎င်းသည် စကလ (ထင်ရှားသော) နှင့် နိစ္စကလ (အပိုင်းမဲ့)၊ သုည (ဗလာ)၊ ကလာများဖြင့် ပြည့်ဝ၍ ကိုယ်ပိုင်သက္တိဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ၎င်းသည် ဖျက်ပယ်သူ (က்ஷပဏ)၊ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုကို အဆုံးသတ်သူ (က္ෂယ)၊ အတွင်း၌ တည်နေသူ (အန္တස්ထ) ဖြစ်သည်။ လည်ချောင်းနှင့် နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်သော (ကဏ္ဍ–ဩဋ္ဌ) သံဖြစ်၍၊ အဋ္ဌမ—မင်္ဂလာသော ရှိဝ (သီဝ) ဖြစ်သည်»။

Verse 2

प्रासादस्य पराख्यस्य स्मृतं रूपं गुहाष्टधा रिपुदुष्टादि वारयेदिति क , ट च प्रसादस्येति ख स्मृतिरूपमिति ख सदाशिवस्य शब्दस्य रूपस्याखिलसिद्धये

«ပါရာ ပရာသာဒ» ဟုခေါ်သော ပရာသာဒ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို «ဂုဟျ အဋ္ဌဓာ» (လျှို့ဝှက်ရှစ်မျိုး) ဟူ၍ မှတ်သားထားသည်။ ရန်သူ၊ လူဆိုးနှင့် အလားတူတို့ကို တားဆီးနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်—ဤသည်မှာ Ka နှင့် Ṭa ဖတ်ပုံဖြစ်သည်။ Kha ဖတ်ပုံတွင် «ပရာသာဒ၏» ဟူသော စကားနှင့် «မှတ်သားထားသော ရုပ်» ဟူသော စကားလည်း ပါသည်။ (ဤသင်ကြားချက်သည်) «Sadāśiva» ဟူသော သဒ္ဒါ၏ မန္တရ-ရုပ်အားဖြင့် အပြည့်အဝသော စိဒ္ဓိကို ရရှိရန် ဖြစ်သည်။

Verse 3

अमृतश्चांशुभांश्चेन्दुश्चेश्वरश्चोग्र ऊहकः एकपादेन ओजाख्य औषधश्चांशुमान् वशी

«အမృత (မသေ), အံရှုဘာံ (ရောင်ခြည်တောက်ပ), အိန္ဒု (လ), အီရှွရ (အရှင်), ဥဂ္ရ (ပြင်းထန်), ဦဟက (ခွဲခြားသိမြင်သူ), ဧကပါဒ (ခြေတစ်ဖက်), အိုဇစ် ဟုခေါ်သောသူ, အော်သဓ (ဆေးပင်တို့၏ အရှင်), အံရှုမာန် (တောက်ပသူ), နှင့် ဝသီ (ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်သူ)»။

Verse 4

अकारादेः क्षकारश् च ककारादेः क्रमादिमे कामदेवः शिखण्डी च गणेशः कालशङ्करौ

«အ» မှ «က္ෂ» အထိ အက္ခရာအစဉ်နှင့်၊ ထို့အပြင် «က» မှ စသော အက္ခရာအစဉ်ကိုလည်း အစဉ်လိုက်—(ဤသရ/ဗျဉ်းများ) သက်ဆိုင်ရာ ဒေဝတာများအဖြစ် ညွှန်ပြထားသည်– ကာမဒေဝ၊ ရှိခဏ္ဍီ၊ ဂဏေရှ၊ နှင့် ကာလ-ရှင်ကရ (Kāla-Śaṅkara)။

Verse 5

एकनेत्रो द्विनेत्रश् च त्रिशिखो दीर्घबाहुकः एकपादर्धचन्द्रश् च बलपो योगिनीप्रियः

သူသည် မျက်စိတစ်လုံးရှိသူလည်း ဖြစ်၍ မျက်စိနှစ်လုံးရှိသူလည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ခေါင်းထိပ်သုံးစွာ (သုံးရှီခ) ရှိ၍ လက်တံရှည်သူ ဖြစ်သည်။ ခြေတစ်ဖက်ရှိ၍ လဝက် (အರ್ಧစန္ဒြ) ကို ဆောင်ထားသည်။ အင်အားကြီးမား၍ ယောဂိနီတို့၏ ချစ်ခင်ခံရသူ ဖြစ်သည်။

Verse 6

शक्तीश्वरो महाग्रन्थिस्तर्पकः स्थाणुदन्तुरौ निधीशो नन्दी पद्मश् च तथान्यः शाकिनीप्रियः

သူသည် Śakti ၏အရှင်၊ မဟာဂြန္ထိ (ကြိုးချည်ကြီး)၊ တർပက (ကျေနပ်စေသူ)၊ စ្ថာဏု (မလှုပ်မယှက်သူ)၊ ဒန္တုရ (စွယ်ရှိသူ)၊ နိဓီဤశ (ဘဏ္ဍာအရှင်)၊ နန္ဒီ၊ ပဒ္မ၊ ထို့ပြင် အရာအားလုံးကိုလွန်သော «အခြားသူ»၊ နှင့် Śākinī များ၏ချစ်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 7

सुखविम्बो भीषनश् च कृतान्तः प्राणसंज्ञकः तेजस्वी शक्र उदधिः श्रीकण्ठः सिंह एव च

«Sukhavimba» (ပျော်ရွှင်ရောင်ခြည်၏ရုပ်သဘော)၊ «Bhīṣaṇa» (ကြောက်မက်ဖွယ်)၊ «Kṛtānta» (သေမင်း၊ အဆုံးသတ်သူ)၊ «Prāṇa-saṃjñaka» (အသက်ရှူသက်တမ်းဟုခေါ်သူ)၊ «Tejasvī» (တောက်ပမြင့်မြတ်သူ)၊ «Śakra» (အင်ဒြာကဲ့သို့ အင်အားကြီးသူ)၊ «Udadhi» (သမုဒ္ဒရာ)၊ «Śrīkaṇṭha» (မင်္ဂလာလည်ပင်းရှိသူ)၊ နှင့် «Siṃha» (ခြင်္သေ့) ဖြစ်သည်။

Verse 8

शशाङ्को विश्वरूपश् च क्षश् च स्यान्नरसिंहकः सूर्यमात्रासमाक्रान्तं विश्वरूपन्तु कारयेत्

«Śaśāṅka» နှင့် «Viśvarūpa» ကို သတ်မှတ်ထားသော ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ် အသုံးပြုရမည်။ ထို့ပြင် အက္ခရာ «kṣa» ကို «Narasiṃha» အဖြစ် ရေးထိုး/ပုံဖော်ရမည်။ Viśvarūpa ရုပ်တော်ကို နေ၏အတိုင်းအတာ (နေဝိုင်းအချိုး) ဖြင့် ပြည့်ဝအောင် ဖန်တီးရမည်။

Verse 9

अंशुमत्संयुतं कृत्वा शशिवीजं विनायुतम् ईशानमोजसाक्रान्तं प्रथमन्तु समुद्धरेत्

«aṃśumat» (ရောင်ခြည်တောက်ပသော အင်္ဂါ) နှင့် ပေါင်းစည်းပြီး၊ «śaśi-bīja» (လ၏ မျိုးစေ့အက္ခရာ) ကို Vināyaka (vinā-yuta) နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ၊ အိုဇတ် (ojas) အားဖြင့် အင်အားတင်ထားသော «Īśāna» (မန္တရပိုင်း) ကို အရင်ဆုံး ထုတ်ယူ/အသံထွက်ရမည်။

Verse 10

तृतीयं पुरुषं विद्धि दक्षिणं पञ्चमं तथा सप्तमं वामदेवन्तु सद्योजातन्ततःपरं

တတိယ (နေရာချ) ကို «Tatpuruṣa» ဟု သိမှတ်ပါ။ ပဉ္စမကို «Dakṣiṇa» (Aghora၊ တောင်ဘက်မျက်နှာ) ဟုလည်းကောင်း၊ သတ္တမကို «Vāmadeva» ဟုလည်းကောင်း သိမှတ်ရမည်။ ထို့နောက် «Sadyojāta» ကို နောက်တစ်နေရာချအဖြစ် သိမှတ်ရမည်။

Verse 11

रसयुक्तन्तु नवमं ब्रह्मपञ्चपञ्चकमीरितम् ओंकाराद्याश् चतुर्थ्यन्ता नमोन्ताः सर्वमन्त्रकाः

နဝမအစုကို «ရသ (rasa) ပါဝင်သော» ဟု ကြေညာ၍ «ဗြဟ္မ ပဉ္စ-ပဉ္စက» (ငါးနှင့်ငါး ပဉ္စက) ဟူ၍ သင်ကြားသည်။ မန္တရားအားလုံးသည် «အိုံ (Oṃ)» ဖြင့်အစပြု၍ စတုတ္ထဝိဘတ္တိ (ဒေတိဗ်) ဖြင့်အဆုံးသတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် «နမဟ် (namaḥ)» ဟူသောစကားဖြင့် ပြီးဆုံးသည်။

Verse 12

सद्योदेवा द्वितीयन्तु हृदयञ्चाङ्गसंयुतम् चतुर्थन्तु शिरो विद्धि ईश्वरन्नामनामतः

ဒုတိယ (မန္တရား/ပုံစံ) သည် «သဒ္ယောဒေဝ (Sadyodeva)» ဖြစ်၍ နှလုံး (hṛdaya) နှင့် အင်္ဂ (aṅga) အကူအညီအင်္ဂါများနှင့် ဆက်စပ်သည်ဟု သိမှတ်ပါ။ စတုတ္ထသည် «ဦးခေါင်း» ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ဣශ්ဝရ (Īśvara) အမည်ပေးပုံအတိုင်း သိမှတ်ပါ။

Verse 13

ऊहकन्तु शिखा ज्ञेया विश्वरूपसमन्विता त्रिशिखी चोर्ध्ववाहुक इति ख , छ च तन्मन्त्रमष्टमं ख्यातं नेत्रन्तु दशमं मतम्

န്യാസတွင် အသုံးပြုသော «ရှိခာ (Śikhā)» ကို «ဦဟကာ (Ūhakā)» ဟု သိမှတ်ရမည်၊ ၎င်းသည် ဗိශ්ဝရူပ (Viśvarūpa) နှင့် ပြည့်စုံ၍ «ထရိရှိခီ (triśikhī)» နှင့် «ဦර්ဒ္ဓဝါဟုက (ūrdhva-vāhuka)» ဟူသော လက္ခဏာများရှိသည်။ ဤအရာကို «ခ (kha)» နှင့် «ချ (cha)» သရများဖြင့် ညွှန်ပြသည်။ ထိုမန်တရားကို အဋ္ဌမ (၈) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ «နေत्र (Netra)» မျက်စိကာကွယ် မန်တရားကို ဒသမ (၁၀) ဟု မှတ်ယူသည်။

Verse 14

अस्त्रं शशी समाख्यातं शिवसंज्ञं शिखिध्यजः नमः स्वाहा तथा वौषत् हूं च फत्कक्रमेण तु

«ရှရှီ-အස්တြ (Śaśī-astra)» ဟူသော လမင်းမစ်ဆိုင် (lunar missile) ကို ဤသို့ ကြေညာသည်။ အို Śikhidhvaja၊ ၎င်းသည် «ရှിവ (Śiva)» ဟူသော အမည်ဖြင့် ခေါ်ဆိုသည်။ သင့်လျော်သော အစဉ်အတိုင်း «နမဟ် (namaḥ)», «စွာဟာ (svāhā)», «ဗൗෂတ် (vauṣaṭ)», «ဟူံ (hūṃ)», «ဖတ် (phaṭ)» ဟူသော မန္တရားအစဉ်ဖြင့် အသုံးပြုရမည်။

Verse 15

जातिफट्कं हृदादीनां प्रासादं मन्त्रमावदे ईशानाद्रुद्रसंख्यातं प्रोद्धरेच्चांशुरञ्जितम्

hṛdaya နှင့် အခြား န്യാസအင်္ဂါများအတွက် «ဇာတိ-ဖတ်က (jāti-phaṭka)» ကို ရွတ်ဆိုရမည်၊ ထို့နောက် «ပရာသာဒ (prāsāda)» မန္တရားကို ထုတ်ဖော်ဆိုကြားရမည်။ Īśāna မှ စ၍ ရုဒ္ရ (Rudra) အရေအတွက်အတိုင်း ထုတ်ယူ/စီစဉ်ကာ ၎င်း၏ ရောင်ခြည် (aṃśu) များဖြင့် တောက်ပစေသင့်သည်။

Verse 16

औषधाक्रान्तशिरसमूहकस्योपरिस्थितं अर्धचन्द्रोर्धनादश् च विन्दुद्वितयमध्यगं

auṣadha ဖြင့်အစပြုသော ခေါင်းအက္ခရာအုပ်စု၏အပေါ်တွင် လကွဲ (အর্ধချန္ဒ្រ) နှင့် အර්ဓနာဒ ကိုထား၍ bindu အစက်နှစ်စက်ကြားတွင် တည်ရှိသည်။

Verse 17

तदन्ते विश्वरूपन्तु कुटिलन्तु त्रिधा ततः एवं प्रासादमन्त्रश् च सर्वकर्मकरो मनुः

အဆုံးတွင် viśvarūpa (ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုး) ကိုဖွဲ့စည်းရမည်။ ထို့နောက် kuṭila (ကွေးကောက်) ပုံကို သုံးဆ ထပ်ဖွဲ့ရမည်။ ဤသို့ပင် prāsāda-mantra ဟူသော ဘုရားကျောင်းမန်တရား ဖြစ်၍ ကర్మအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေသော မနု (manu) ဟုဆိုသည်။

Verse 18

शिखावीजं समुद्धृत्य फट्कारान्तन्तु चैव फट् अर्धचन्द्रासनं ज्ञेयं कामदेवं ससर्पकम्

Śikhā-bīja ကို ထုတ်ယူပြီး အဆုံးတွင် «phaṭ» သရကို ထည့်ကာ—အမှန်တကယ် «phaṭ» ဟု အသံထွက်၍—ဤပရယောဂကို Ardhacandra-āsana ဟု သိရမည်။ ၎င်းသည် Kāmadeva နှင့် ဆက်နွယ်ပြီး မြွေသင်္ကေတ/အင်္ဂါရပ်နှင့်အတူ ဖြစ်သည်။

Verse 19

महापाशुपतास्त्रन्तु सर्वदुष्टप्रमर्दनम् प्रासादः सकलः प्रोक्तो निष्कलः प्रोच्यते ऽधुना

ယခု Mahā-Pāśupata-astra ကို မကောင်းသူအားလုံးကို ချေမှုန်းသော အမြောက်အမြားသော လက်နက်မန်တရားဟု ကြေညာသည်။ sakala (ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ) prāsāda ကို ရှင်းပြပြီးပြီ; ယခု niṣkala (အပုံသဏ္ဌာန်မဲ့) အပိုင်းကို ဆက်လက်ရှင်းပြမည်။

Verse 20

औषधं विश्वरूपन्तु रुद्राख्यं सूर्यमण्डलम् चन्द्रार्धं नादसंयोगं विसंज्ञं कुटिलन्ततः

auṣadha (ဆေးဓာတ်) သည် viśvarūpa (အလုံးစုံပုံသဏ္ဌာန်) ဖြစ်၍ «Rudra» ဟု ခေါ်ကာ နေမဏ္ဍလနှင့် တူသည်။ ၎င်းတွင် လကွဲရှိပြီး nāda (အတွင်းသံ) နှင့် ပေါင်းစည်းကာ သာမန်သိမြင်မှုကို ကျော်လွန်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး နောက်တဖန် kuṭila (မြွေကဲ့သို့ ပတ်လည်ကွေး) ပုံသို့ ပြောင်းလဲသည်။

Verse 21

निष्कलो भुक्तिमुक्तौ स्यात्पञ्चाङ्गो ऽयं सदाशिवः अंशुमान् विश्वरूपञ्च आवृतं शून्यरञ्जितम्

အပိုင်းမရှိသော (niṣkala) အရုပ်၌ ထိုသခင်သည် လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခကို နှစ်မျိုးလုံး ပေးတော်မူ၏။ ဤ စဒါရှီဝသည် ပဉ္စအင်္ဂဖြင့် ထင်ရှား၍ တောက်ပကာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာရုပ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ‘သုည’ ဖြင့် ဖုံးအုပ်သကဲ့သို့ ထင်ရပြီး အလွတ်တင့်တင့်ဖြစ်သကဲ့သို့ ပေါ်လွင်သည်။

Verse 22

ब्रह्माङ्गरहितः शून्यस्तस्य मूर्तिरसस्तरुः विघ्ननाशाय भवति पूजितो बालबालिशैः

ဗြဟ္မာ၏ အင်္ဂါ/ဂုဏ်သတ္တိများ မပါဝင်သဖြင့် သုညဖြစ်ကာ ၎င်း၏ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် မမှန်ကန်သော “သစ်ပင်” တစ်ပင်သာ ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ကလေးဆန်၍ မသိနားမလည်သူတို့က ပူဇော်လျှင် အတားအဆီးများ ဖျက်ဆီးရာ နည်းလမ်းတစ်ရပ်ဟု ယူဆခံရသည်။

Verse 23

अंशुमान् विश्वरूपाख्यमूहकस्योपरि स्थितम् कलाढ्यं सकलस्यैव पूजाङ्गादि च सर्वतः

အံရှုမာန်ကို မူဟက (Mūhaka) ဟုခေါ်သော ရုပ်ပေါ်တွင် တင်ထားရမည်၊ ၎င်းကို ဗိශ්ဝရူပ (Viśvarūpa) ဟုလည်း ခေါ်သည်။ သူသည် ကလာ (kalā) အားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အရာရာတွင် ပြည့်ဝကာ ပူဇော်ရေး အင်္ဂါပစ္စည်းများ စသည်တို့ဖြင့် အရပ်ရပ်မှ စုံလင်စွာ တပ်ဆင်ထားသည်။

Verse 24

नरसिंहं कृतान्तस्थं तेजस्विप्राणमूर्धगम् मन्त्रमादरेदिति ञ चन्द्रार्धनादसंयुक्तमिति ख अंशुमानूहकाक्रान्तमधोर्धं स्वसलङ्घृतम्

“Ña အက္ခရာကို နရစിംဟ၏ မန္တရအဖြစ် အလေးအနက်ထား၍ ရိုသေသင့်သည်—ကృతान्त (သေမင်း) ၏ နယ်ပယ်၌ တည်ရှိ၍ တောက်ပကာ အသက်ရှု (prāṇa) နှင့်အတူ ခေါင်းထိပ်သို့ အပေါ်တက်သည်။ Kha အက္ခရာကိုတော့ လဝက်အမှတ်နှင့် nāda (သိမ်မွေ့သော အသံတုန်ခါမှု) တို့နှင့် ပေါင်းစည်းထားသည်ဟု ဆိုသည်။ ၎င်းသည် ရောင်ခြည်များဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ūhaka (သယ်ဆောင်/တွန်းအားပေးသည့် အင်အား) က ဖုံးလွှမ်းကာ အောက်ပိုင်းတစ်ဝက်ကို မိမိ၏ အမှတ်အသားဖြင့် ဖြတ်ကျော်ထားသည်။”

Verse 25

चन्द्रार्धनादनादान्तं ब्रह्मविष्णुविभूशित उदधिं नरसिंहञ्च सूर्यमात्राविभेदितम्

လဝက်အလံကာဖြင့် စတင်ပြီး အစမရှိ အဆုံးမရှိသော ထိုရုပ်ကို ငါ စိတ်တည်ညှိ၍ ဆင်ခြင်၏။ ၎င်းသည် ဗြဟ္မာနှင့် ဗိෂ္ဏုတို့ဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသည်။ ထိုရုပ်သည် နೃစിംဟဖြစ်၍ နေ၏ မာတရာ (ရောင်ခြည်အတိုင်းအတာ) ဖြင့် ထင်ရှားကွဲပြားသည်။

Verse 26

यदा कृतं तदा तस्य ब्रह्माण्यङ्गानि पूर्ववत् ओजाख्यमंशुमद्युक्तं प्रथमं वर्णमुद्धरेत्

ထိုကိစ္စကို ပြီးစီးသည့်အခါ၊ ယခင်ကဲ့သို့ ဘြဟ္မာ၏ အင်္ဂါများ (ပူဇော်ပွဲဆိုင်ရာ သုက္ခမကိုယ်အင်္ဂါ) ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး၊ «Ojas» ဟုခေါ်သော ပထမအက္ခရာကို «Aṃśumat» အလင်းရောင်နှင့် ပေါင်းစည်း၍ ထုတ်ဖော်/ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 27

अशुमच्चांशुनाक्रान्तं द्वितीयं वर्णनायकम् अंशुमानीश्वरन्तद्वत् तृतीयं मुक्तिदायकम्

ဒုတိယအမည်မှာ «Aśumat» နှင့် «Aṃśunākrānta» ဖြစ်၍ အက္ခရာအားလုံး၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ တတိယမှာ «Aṃśumān Īśvara» ဖြစ်ပြီး မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးတတ်သည်။

Verse 28

ऊहकञ्चांशुनाक्रान्तं वरुणप्रानतैजसम् पञ्चमन्तु समाख्यातं कृतान्तन्तु ततः परम्

«Ūhaka» နှင့် «Aṃśunākrānta»၊ ထို့ပြင် «Varuṇa» နှင့် «Prānata-Tejas» ကို ပဉ္စမ (အစု) အဖြစ် ကြေညာထားသည်။ ထို့နောက် «Kṛtānta» ဖြင့် စတင်သော အစုသည် လာသည်။

Verse 29

अंशुमानुदकप्राणः सप्तमं वर्णमुद्धृतम् पद्ममिन्दुसमाक्रान्तं नन्दीशमेकपादधृक्

သတ္တမအက္ခရာကို (နျာသ/သမาธိအတွက်) ထုတ်ယူရမည်။ ၎င်းသည် တောက်ပ၍ ရေကို အတ္တဖြစ်စေကာ အသက်ရှူသက်တမ်းကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်ဟု သဘောထားရမည်—(မြင်ကွင်းတွင်) လမင်းက လွှမ်းမိုးထားသော ကြာပန်းအဖြစ်၊ ထို့ပြင် တစ်ခြေထောက်ကို ထမ်းဆောင်သော (Ekāpāda) နန္ဒီဣရှ (Nandīśa) အဖြစ်။

Verse 30

प्रथमञ्चान्ततो योज्यं क्षपणं दशवीजकम् अस्यार्धं तृतीयञ्चैव पञ्चमं सप्तमं तथा

ပထမအက္ခရာကို အဆုံးတွင် ချိတ်ဆက်ရမည်။ ထို့နောက် ဒသဗီဇ (daśa-bīja) မန္တရားဖြစ်သော «kṣapaṇa» အစိတ်အပိုင်းကို ထည့်ရမည်။ ဤမန္တရား၏ တစ်ဝက်ကိုလည်း တတိယ၊ ပဉ္စမနှင့် သတ္တမ အမှုများတွင် ထိုနည်းတူ အသုံးချရမည်။

Verse 31

सद्योजातन्तु नवमं द्वितीयाद्धृदयादिकम् दशार्णप्रणवं यत्तु फडन्तञ्चास्त्रमुद्धरेत्

သို့ရာတွင် မန္တရ နဝမသည် «သဒ္ယောဇာတ» ဖြစ်သည်။ ဒုတိယမှစ၍ ဟృဒယမန္တရနှင့် အခြား အင်္ဂမန္တရများကို ယူဆောင်ရမည်။ «ဖတ် (phaṭ)» ဖြင့် အဆုံးသတ်သော အက္ခရာဆယ်လုံးပါ ပ္ရဏဝကို «အஸ္တရမန္တရ» အဖြစ် ထုတ်ဖော်/ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 32

नमस्कारयुतान्यत्र ब्रह्माङ्गानि तु नान्यथा द्वितीयादष्टौ यावदष्टौ विद्येश्वरा मताः

ဤနေရာတွင် ဗြဟ္မာ၏ အင်္ဂများကို နမസ്കာရ (အလေးပြုခြင်း) နှင့်အတူ စိတ်တွင် တပ်ဆင်ရမည်—ဤပုံစံအတိုင်းသာ ဖြစ်ရမည်၊ အခြားနည်းမဟုတ်။ ဒုတိယအစုမှ အဋ္ဌမအစုအထိကို «ဝိဒ္ယေဣශ්ဝရ» (ဗိဒ္ယာတို့၏ အရှင်များ) ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 33

अनन्तेशश् च सूक्ष्मश् च तृतीयश् च शिवोक्तमः एकमूर्च्येकरूपस्तु त्रिमूर्तिरपरस् तथा

«အနန္တေဣရှ» နှင့် «စူက္ခ္မ» သည် ပုံသဏ္ဌာန်နှစ်ပါး ဖြစ်သည်။ တတိယသည် ရှိုင်ဝသဒ္ဓာန်၌ ကြေညာထားသကဲ့သို့ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှိဝ ဖြစ်သည်။ တစ်ပါးသည် ကိုယ်တစ်ကိုယ်၊ ရုပ်တစ်ရုပ်သာရှိပြီး၊ အခြားတစ်ပါးသည် ထိုနည်းတူ «တရိမူရတိ» (သုံးရုပ်တည်းဟူသော) ဖြစ်သည်။

Verse 34

श्रीकण्ठश् च शिखण्डी च अष्टौविद्येश्वराःस्मृताः शिखण्डिनो ऽप्यनन्तान्तं मन्त्रान्तं मूर्तिरीरिता

«သရီကဏ္ဍ» နှင့် «သိခဏ္ဍီ» ကို ဝိဒ္ယေဣශ්ဝရ အရှင်ရှစ်ပါးအနက် ပါဝင်ကြောင်း မှတ်သားထားသည်။ «သိခဏ္ဍင်» အတွက်လည်း သတ်မှတ်ထားသော မူရတိ (ရုပ်ပုံ/ပုံသဏ္ဌာန်) ကို «အနန္တ» ဖြင့် အဆုံးသတ်သည့် အစိတ်အပိုင်းပါရှိသကဲ့သို့၊ မန္တရလည်း «အနန္တ» ဖြင့် အဆုံးသတ်ရမည်ဟု သင်ကြားထားသည်။