Adhyaya 326
Chapter 326 — देवालयमाहात्म्यम् (The Glory of Temples)
မန္တရ-ရှာစတြာ အစဉ်အလာအတွင်း ဤအধ্যာယသည် ဝရတပြီးစီးပွဲများမှ ဘုရားကျောင်းယဉ်ကျေးမှု၏ သန့်ရှင်းသော စီးပွားရေးသဘောသို့ ကူးပြောင်းသည်။ ကာကွယ်ရေးနှင့် စည်းစိမ်တိုးပွားရေးအတွက် ချည်ကြိုး၊ ပုတီး၊ တာလစ်စမန် စသည့် ပူဇော်ကိရိယာများကို ဖော်ပြပြီး၊ ဂျပ (japa) စည်းကမ်း—စိတ်တွင်းရွတ်ဆိုခြင်း၊ မေရု ပုတီးစည်းကမ်း၊ ပုတီးကျလျှင် ပြစ်ဒဏ်ဖြေခြင်း—ကို သတ်မှတ်သည်။ ခေါင်းလောင်းသံကို ကိရိယာတို့၏ အနှစ်သာရဟု ဆိုကာ အိမ်၊ သရဏ၊ လင်္ဂတို့ကို သန့်စင်ရန် သန့်စင်ပစ္စည်းများကို ညွှန်ပြသည်။ မန္တရသင်ကြားမှု၏ အလယ်ဗဟိုမှာ «Namaḥ Śivāya» ၅/၆ အက္ခရာပုံစံများဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံး «Oṃ namaḥ śivāya» ကို လင်္ဂပူဇာအတွက် အမြင့်ဆုံး မန္တရဟု ထားကာ ဓမ္မ၊ အဓ္ဓ၊ ကာမ၊ မောက္ခတို့၏ ကရုဏာရင်းမြစ်ဟု ချီးမြှောက်သည်။ ထို့နောက် ဘုရားကျောင်းနှင့် လင်္ဂ တည်ထောင်ခြင်းကို အမြင့်ဆုံး ပုဏ္ဏားဖြစ်စေသည့် အကျိုးတိုးပွားမှုဟု ဆိုပြီး ယဇ္ဉ၊ တပသ၊ ဒါန၊ တီရ္ထ၊ ဝေဒပညာလေ့လာမှုတို့၏ အကျိုးကို မျိုးပွားစေကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ပူဇော်သေးသေးကြီးကြီး မခွဲဘဲ ဘက္တိအဓိကဖြစ်လျှင် အကျိုးတူကြောင်းလည်း အလေးပေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် တည်ဆောက်ပစ္စည်း ပိုမိုခံ့ခိုင်သလို ပုဏ္ဏားအဆင့်တိုးသည့် စကေးကို ပြပြီး အနည်းငယ်ကူညီတည်ဆောက်ခြင်းတောင် ဝိညာဉ်ရေး အကျိုးကြီးမားကြောင်း ဆိုသည်။
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे गौर्यादिपूजा नाम पञ्चविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ षड्विंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः देवालयमाहात्म्यम् ईश्वर+उवाच व्रतेश्वरांश् च सत्यादीनिष्ट्वा व्रतसमर्पणम् अरिष्टशमने शस्तमरिष्टं सूत्रनायकम्
ဤသို့ဖြင့် အဂ္နိ မဟာပုရာဏ၌ «ဂေါရီတို့၏ ပူဇော်ပွဲ» ဟူသော အခန်း ၃၂၅ ပြီးဆုံး၏။ ယခု «ဘုရားကျောင်းတို့၏ ဂုဏ်သတင်း» ဟူသော အခန်း ၃၂၆ စတင်၏။ အီရှွရက မိန့်တော်မူသည်– «သစ္စာ စသည်တို့ကဲ့သို့ ဝရတ၏ အုပ်စိုးနတ်များကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ဝရတ-သမർပဏ (ဝရတအဆုံးသတ်အပ်နှံခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ အရိဋ္ဌ (ကံဆိုးမှု) ကို သက်သာစေရန် စူတရနာယက (စူတရအတိုင်း ဦးဆောင်သူ) ဦးဆောင်သော ‘အရိဋ္ဌ’ ဆိုင်ရာ အခမ်းအနားကို သတ်မှတ်ထားသည်»။
Verse 2
हेमरत्रमयं भूत्यै महाशङ्खञ्च मारणे आप्यायने शङ्खसूत्रं मौक्तिकं पुत्रवर्धनम्
ရွှေနှင့် ရက္တမဏိ (raktamaṇi) ဖြင့်ပြုလုပ်သော တလစ်စမန်သည် စည်းစိမ်တိုးပွားရန် ဖြစ်၏။ မဟာသင်္ခ (သင်္ခကြီး) သည် မာရဏ (māraṇa) အခမ်းအနား—နှိမ်နင်း/ဖျက်ဆီးရေး—အတွက် ဖြစ်၏။ အာပျာယန (အာဟာရတိုး) နှင့် တိုးပွားရေးအတွက် သင်္ခကြိုးကို သတ်မှတ်၏။ မောက်တိက (ပုလဲ) ကြိုးသည် သားသမီးတိုးပွားစေ၏။
Verse 3
स्फाटिकं भूतिदं कौशं मुक्तिदं रुद्रनेत्रजं धाधीफलप्रमाणेन रुद्राक्षं चोत्तमन्ततः
စဖာတိက (sphāṭika) ခရစ်စတယ်သည် စည်းစိမ်ပေး၏။ ကောရှ (kauśa) ပိုးကြိုးသည် မုက္တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ပေး၏။ ရုဒြ၏ မျက်စိမှ ပေါက်ဖွားသော ရုဒြာක්ෂ (Rudrākṣa) သည် dhādhī သီးအရွယ်အစားရှိလျှင် အားလုံးထဲတွင် အထူးမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။
Verse 4
समेरुं मेरुहीनं वा सूत्रं जप्यन्तु मानसम् अनामाङ्गुष्ठमाक्रम्य जपं भाष्यन्तु कारयेत्
မေရု (Meru) ပုတီးပါသော မာလာကြိုးဖြစ်စေ၊ မေရုမပါသော ကြိုးဖြစ်စေ၊ ဇပ (japa) ကို စိတ်ဖြင့်သာ (မနသိက) ထပ်ဆိုရမည်။ လက်မဖြင့် လက်စွပ်လက်ချောင်းကို ဖိနှိပ်ကာ ထပ်ဆိုခြင်းနှင့် ရေတွက်ခြင်းကို ဤလက်ချောင်းနည်းဖြင့် ဆောင်ရွက်စေရမည်။
Verse 5
तर्जन्यङ्गुष्ठमाक्रम्य न मेरुं लङ्घ्येज्जपे प्रमादात् पतिते सूत्रे जप्तव्यन्तु शतद्वयम्
လက်မဖြင့် လက်ညှိုးကို ဖိနှိပ်ကာ ဇပအတွင်း မေရု (meru) ပုတီးကို မသတိကြောင့် မကျော်လွန်ရ။ ပုတီးကြိုး ပြုတ်ကျသွားလျှင် ထပ်ဆိုခြင်းကို နှစ်ရာကြိမ် ပြုရမည်။
Verse 6
सर्ववाद्यमयी घण्टा तस्या वादनमर्थकृत् गोशकृन्मूत्रवल्मीकमृत्तिकाभस्मवारिभिः
ခေါင်းလောင်းသည် တူရိယာအားလုံး၏ အနှစ်သာရကို ကိုယ်စားပြု၏။ ၎င်းကို တီးခတ်ခြင်းသည် ရည်ရွယ်သည့် ကိစ္စ/အခမ်းအနားကို အောင်မြင်စေ၏။ (သန့်စင်ရန်) နွားချေး၊ နွားဆီး၊ ပုရွက်ဆိတ်တောင်မြေ၊ မြေစေး၊ ပြာနှင့် ရေတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ရ၏။
Verse 7
वेस्मायतनलिङ्गादेः कार्यमेवं विशोधनम् स्कन्दो नमः शिवायेति मन्त्रः सर्वार्थसाधकः
ထို့ကြောင့် အိမ်၊ ဘုရားကျောင်း/သန့်ရှင်းရာဌာန၊ လင်္ဂနှင့် အခြားအရာတို့အတွက် သန့်စင်ပူဇော်ပွဲကို ဤသို့ ဆောင်ရွက်ရမည်။ မန္တရ «စကန္ဒ; နမဟ် ရှိဝာယ» သည် ရည်မှန်းချက်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော အာနုဘော်ရှိသည်။
Verse 8
गीतः पञ्चाक्षरो वेदे लोके गीतःषडक्षरः ओमित्यन्ते स्थितः शम्भुर्मुद्रार्थं वटवीजवत्
ဝေဒတွင် (ရှိဝ) မန္တရကို ငါးအက္ခရာဟု သင်ကြားထားပြီး၊ လူ့လောကအလေ့အထတွင် ခြောက်အက္ခရာဟု သင်ကြားကြသည်။ အဆုံးတွင် «အိုမ်» ကို ထည့်သွင်းထားလျှင်၊ ရှမ္ဘု (ရှိဝ) သည် ထိုနေရာ၌ တည်မြဲလာသည်—ဗညားပင်၏ မျိုးစေ့ကဲ့သို့—မုဒြာ (ရိတုအမှတ်/ဟန်ချက်) ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေသည်။
Verse 9
क्रमान्नमः शिवायेति ईशानाद्यानि वै विदुः षडक्षरस्य सूत्रस्य भाष्यद्विद्याकदम्बकं
အစဉ်လိုက်အတိုင်း «နမဟ် ရှိဝာယ» မန္တရဖြင့် «ဣရှာန နှင့် အခြားတို့» (ဒေဝအင်္ဂါ/ဦးတည်ရာ) ကို သိရှိ၍ အသုံးချကြသည်။ ဤသည်မှာ ခြောက်အက္ခရာ မန္တရ-သုတ္တ၏ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်အဖြစ် တည်သော သင်ကြားချက်များ (ဝိဒျာပန်းစည်း) ၏ စုပေါင်းတစ်စု ဖြစ်သည်။
Verse 10
यदोंनमः शिवायेति एतावत् परमं पदम् अनेन पूजयेल्लिङ्गं लिङ्गे यस्मात् स्थितः शिवः
«အိုမ် နမဟ် ရှိဝာယ»—ဤမျှသာပင် အမြင့်ဆုံးသော ပဒ (အထွတ်အထိပ်သော သဒ္ဒ) ဖြစ်သည်။ ဤမန္တရဖြင့် လင်္ဂကို ပူဇော်ရမည်၊ အကြောင်းမှာ ရှိဝသည် လင်္ဂအတွင်း၌ တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 11
अनुग्रहाय लोकानां धर्मकामार्थमुक्तिदः यो न पूजयते लिङ्गन्न स धर्मादिभाजनं
လင်္ဂသည် လောကသားတို့အပေါ် ကရုဏာကြောင့် ဓမ္မ၊ ကာမ၊ အဓ္ဓ (အရ္ထ) နှင့် မုတ်ခ္ခ (မုတ်တိ) ကို ပေးသနားသူ ဖြစ်သည်။ လင်္ဂကို မပူဇော်သူသည် ဓမ္မတို့နှင့် အခြားအကျိုးများကို ခံယူထိုက်သူ မဟုတ်။
Verse 12
लिङ्गार्चनाद्भुक्तिमुक्तिर्यावज्जीवमतो यजेत् वरं प्राणपरित्यागो भुञ्जीतापूज्य नैव तं
လိင်္ဂကို ပူဇော်ခြင်းမှ လောကီအာနန္ဒနှင့် မုတ်တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံး ပေါ်ထွန်းသည်။ ထို့ကြောင့် အသက်ရှိသမျှကာလ ပူဇော်သင့်သည်။ မပူဇော်ဘဲ အာနန္ဒကို ခံစားခြင်းထက် အသက်ရှူကို စွန့်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်—ထိုသို့ မခံစားသင့်။
Verse 13
भक्तिदमिति ख रुद्रस्य पूजनाद्रुद्रो विष्णुः स्याद्विष्णुपूजनात् सूर्यः स्यात् सुर्यपूजातः शक्त्यादिः शक्तिपूजनात्
«ဤသင်ခန်းစာသည် ဘက္တိကို ပေးသောအရာ» ဟု ဆိုသည်။ ရုဒြကို ပူဇော်လျှင် ရုဒြသည် ဗိဿနုဖြစ်လာသည်; ဗိဿနုကို ပူဇော်လျှင် (ရလဒ်အဖြစ်) စူရျ (နေဘုရား) သို့ ရောက်သည်; စူရျကို ပူဇော်လျှင် သက္တိနှင့် အခြားတို့သို့ ရောက်သည်; သက္တိကို ပူဇော်လျှင် အမြင့်ဆုံးသော ပန်းတိုင်ကို ရသည်။
Verse 14
सर्वयज्ञतपोदाने तीर्थे वेदेषु यत् फलं तत् फलं कोटिगुणितं स्थाप्य लिङ्गं लभेन्नरः
ယဇ္ဉာအားလုံး၊ တပသ (အာသီတိ) နှင့် ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) တို့မှ ရသော ဖလ (ကုသိုလ်) နှင့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးနေရာများ) နှင့် ဝေဒများ (လေ့လာ/ရွတ်ဆို) မှ ရသော ဖလတို့ကို—လိင်္ဂ (ရှီဝ) ကို တည်ထောင်ထားလျှင် လူသည် ထိုဖလကိုပင် ကောဋိပေါင်းများစွာ တိုးမြှင့်၍ ရရှိသည်။
Verse 15
त्रिसन्ध्यं योर्चयेल्लिङ्गं कृत्वा विल्वेन पार्थिवम् शतैकादशिकं यावत् कुलमुद्धृत्य नाकभाक्
မနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ ဆိုသော သုံးစန္ဓျာတွင် လိင်္ဂကို ပူဇော်သူသည်—ပထမဦးစွာ မြေသားလိင်္ဂကို ပြုလုပ်၍ ဘိလ္ဝ (bilva) ရွက်များကို ဆက်ကပ်လျှင်—မိမိမျိုးရိုးကို ၁၁၁ မျိုးဆက်အထိ ကယ်တင်မြှောက်တင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကျိုးခံစားသူ ဖြစ်လာသည်။
Verse 16
भक्त्या वित्तानुसारेण कुर्यात् प्रसादसञ्चयम् अल्पे महति वा तुल्यफलमाढ्यदरिद्रयोः
ဘက္တိဖြင့် မိမိ၏ ငွေကြေးအင်အားနှင့် ကိုက်ညီသလို ပူဇော်လှူဒါန်းမှုများကို စုဆောင်းပြုလုပ်သင့်သည်။ လှူဒါန်းမှုသည် နည်းသော်လည်း များသော်လည်း—ချမ်းသာသူနှင့် ဆင်းရဲသူတို့အတွက် ကုသိုလ်ဖလသည် တူညီသည်။
Verse 17
भागद्वयञ्च धर्मार्थं कल्पयेज्जीवनाय च धनस्य भागमेकन्तुअनित्यं जीवितं यतः
ဓနကို ဓမ္မ (ဘာသာရေးတာဝန်နှင့် ဒါန) အတွက် နှစ်ပိုင်း ခွဲဝေ၍၊ အသက်ရှင်ရေးအတွက် တစ်ပိုင်း သတ်မှတ်သင့်သည်။ အကြောင်းမှာ အသက်သည် အမှန်တကယ် မတည်မြဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 18
त्रिसप्तकुलमुद्धृत्य देवागारकृदर्थभाक् मृत्काष्ठेष्टकशैलाद्यैः क्रमात् कोटिगुणं फलम्
မျိုးရိုးအတွင်း သုံးကြိမ် ခုနစ်ဆက် (စုစုပေါင်း ၂၁ ဆက်) ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ပြီးနောက်၊ နတ်ဘုရားကျောင်းကို ဆောက်လုပ်သူသည် ကုသိုလ်အကျိုးကို ခံစားရသူ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် မြေ၊ သစ်၊ အုတ်၊ ကျောက် စသဖြင့် အဆင့်လိုက် ဆောက်လုပ်သော် အကျိုးဖလသည် အဆင့်လိုက် တိုးပွား၍ နောက်ဆုံးတွင် ကောဋိဆတိုး (ကရိုးဖိုး) ထိ မြင့်တက်သည်။
Verse 19
अष्टेष्टकसुरागारकारी स्वर्गमवाप्नुयात् पांशुना क्रीडमानोपि देवागारकृदर्थभाक्
အုတ်ရှစ်လုံးသာဖြင့် စူရာဂါရ (အရက်အိမ်) ကို ဆောက်သူတောင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ကလေးကစားသကဲ့သို့ ဖုန်မှုန့်ကို ကိုင်တွယ်ကစားနေစဉ်ပင် နတ်ဘုရားကျောင်း (ဒေဝာဂါရ) ဆောက်သူသည် ဆုလာဘ် (ကုသိုလ်နှင့် စည်းစိမ်) ကို ခံစားရသူ ဖြစ်သည်။
Frequently Asked Questions
Precise japa protocol (mental repetition, meru-bead not crossing, finger-counting method, and expiation if the rosary falls), along with specified purification media for shrines and liṅgas and the mantra-structure of namaḥ śivāya / oṃ namaḥ śivāya.
It frames mantra discipline and liṅga/temple worship as direct means to all four puruṣārthas, while insisting devotion (bhakti) makes offerings efficacious regardless of wealth—thereby integrating ethical living, ritual exactness, and liberation-oriented devotion.