
The Root-Mantra of Tvaritā (Tvaritā-mūla-mantra)
ဤအခန်းသည် အကူးအပြောင်းဆိုင်ရာ အဆုံးသတ်မှတ်တမ်းနှင့် သဘောတရားဆိုင်ရာ ချိတ်ဆက်ချက်ဖြစ်သည်။ တွရိတာ၏ မူလမန္တရ (mūla-mantra) အကြောင်း သင်ကြားချက်ကို ပိတ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခန်းတွင် တွရိတာ-ဗိဒ္ဓယာ (Tvaritā-vidyā) ကို ပိုမိုနည်းပညာဆန်စွာ ရှင်းလင်းမည့်အကြောင်းကို ညွှန်ပြသည်။ အဂ္နేయ ပုံစံအတွင်း မူလမန္တရကို နောက်ပိုင်း ပူဇော်ရေးအသုံးချမှု (prayoga) နှင့် ယန္တရ/စက္ကရ ပုံဖော်အသုံးချမှုများ ထွက်ပေါ်လာသည့် မျိုးစေ့အာဏာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ မူလကို အရင်တည်ထောင်ပြီးမှ စည်းကမ်းတကျ အစဉ်လိုက်၊ နျာသ (nyāsa) နှင့် ယန္တရ/စက္ကရ တည်ဆောက်မှုတို့ဖြင့် ခွဲခွာတိုးချဲ့သည့် ပူရာဏပညာပေးနည်းကို ထင်ရှားစေသည်။ ထို့ပြင် သင်္ခါရ-ဆက်စပ်မှုနှင့် စာတမ်းဆက်လက်မှုကို ခိုင်မာစေကာ နောက်အခန်းကို သီးခြားမန္တရများမဟုတ်ဘဲ သမ္မာကျမ်းစည်းကမ်းအောက်တွင် ဓမ္မ-ကာမ-အර්ထ အကျိုးရလဒ်များကို ရည်ညွှန်းသည့် စနစ်တကျ နည်းပညာအဖြစ် ဖတ်ရှုရန် ပြင်ဆင်ပေးသည်။
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरितामूलमन्त्रो नाम दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथैकादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरिताविद्या अग्निर् उवाच विद्याप्रस्तावमाख्यास्ये धर्मकामादिसिद्धिदम् नवकोष्ठविभागेन विद्याभेदञ्च विन्दति
ဤသို့ အဂ္နိမဟာပုရာဏ၌ «တွဝရိတာ၏ မူလမန္တရ» ဟူသော အခန်း ၃၁၁ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၃၁၂ «တွဝရိတာ-ဝိဒျာ» စတင်၏။ အဂ္နိက မိန့်တော်မူသည်– «ဓမ္မ၊ ကာမ စသည်တို့နှင့် ဆိုင်သော စိဒ္ဓိများကို ပေးစွမ်းသော ဤဝိဒျာ၏ အစပျိုးဖွဲ့စည်းပုံကို ငါရှင်းလင်းမည်။ ထို့ပြင် အခန်းကဏ္ဍ ၉ ခုအဖြစ် ခွဲခြားခြင်းအားဖြင့် ဤဝိဒျာအတွင်းရှိ အမျိုးအစားကွဲပြားမှုကိုလည်း သိမြင်နိုင်မည်»။
Verse 2
अनुलोमविलोमेन समस्तव्यस्तयोगतः कर्णाविकर्णयोगेन अत ऊर्ध्वं विभागशः
ဤနေရာမှစ၍ ခွဲခြားပုံစံများကို စနစ်တကျ ဖော်ပြရမည်—ရှေ့လိုက်နှင့် ပြန်လှန်လိုက် (အနုလိုမ၊ ဝိလိုမ) အစီအစဉ်၊ ပေါင်းစည်းထားခြင်းနှင့် ခွဲထုတ်ထားခြင်း (သမஸ္တ၊ ဝျသ္တ) အစီအစဉ်၊ ထို့ပြင် ကර්ဏ နှင့် အဝိကර්ဏ ပေါင်းစပ်နည်းများအတိုင်း ဖြစ်သည်။
Verse 3
त्रित्रिकेण च योगेन देव्या सन्नद्धविग्रहः जानाति सिद्धिदान्मन्त्रान् प्रस्तावान्निर्गतान् बहून्
သုံးဆင့် (တရိတရိက) စည်းကမ်းနှင့် ဤယောဂအားဖြင့်၊ ဒေဝီ၏ အကာအကွယ်ဖြင့် ကိုယ်ရုပ်ကို အပြည့်အဝ တပ်ဆင်ခိုင်ခံ့ထားသော အကျင့်ထမ်းသည် စိဒ္ဓိပေးသော မန္တရများစွာကို၊ ထိုမန်တရတို့၏ သင့်လျော်သော အစပျိုးအသုံးချမှုနှင့် ပူဇော်ပွဲဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများနှင့်အတူ သိမြင်လာသည်။
Verse 4
शास्त्रे शास्त्रे स्मृता मन्त्राः प्रयोगास्तत्र दुर्लभाः गुरुः स्यात् प्रथमो वर्णः पूर्वेद्युर्न च वर्ण्यते
ကျမ်းတမ်းတိုင်းတွင် မန္တရများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်မှာ မှန်၏; သို့သော် ထိုနေရာတွင် လက်တွေ့အသုံးချနည်းများကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသည်။ ပထမနှင့် အထွတ်အထိပ် သဘောတရားမှာ ဂုရု ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် မနေ့က သင်ကြားခဲ့သည့်အရာကို ထပ်မံ အပြည့်အစုံ မဖော်ပြတော့။
Verse 5
प्रस्तावे तत्र चैकार्णा द्व्यर्णास्त्र्यर्णादयो ऽभवन् तिर्यगूर्ध्वगता रेखाश् चतुरश् चतुरो भजेत्
ထိုအစပျိုးအစီအစဉ်တွင် တစ်အက္ခရာ၊ နှစ်အက္ခရာ၊ သုံးအက္ခရာ စသည့် အစုအဖွဲ့များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထို့ပြင် အလျားလိုက်နှင့် ဒေါင်လိုက် သွားသော မျဉ်းများ—လေးကြောင်းရှိသည်—ကို လေးပိုင်း ခွဲဝေရမည်။
Verse 6
नव कोष्ठा भवन्त्येवं मध्यदेशे तथा इमान् प्रदक्षिणेन संस्थाप्य प्रस्तावं भेदयेत्ततः
ထို့ကြောင့် အလယ်ဒေသ၌ အခန်းခွဲ ၉ ခု ရှိသည်။ ထိုအခန်းများကို နာရီလက်တံအတိုင်း စီစဉ်ပြီးနောက် ဝင်ပေါက်/လမ်းကြောင်းကို ထို့နောက် ခွဲ၍ အမှတ်အသားပြုရမည်။
Verse 7
प्रस्तावक्रमयोगेन प्रस्तावं यस्तु विन्दति करमुष्टिस्थितास्तस्य साधकस्य हि सिद्धयः
ပရஸ္တာဝ (အစပိုင်း) ၏ အစဉ်အလာမှန်ကန်မှုကို အသုံးချ၍ ပရஸ္တာဝကို အောင်မြင်စွာ ရှာဖွေ/ရေးဖွဲ့နိုင်သူအတွက်၊ ထိုစાધက၏ စိဒ္ဓိများသည် လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
Verse 8
त्रैलोक्यं पादमूले स्यान्नवखण्डां भुवं लभेत् कपाले तु समालिख्य शिवतत्त्वं समन्ततः
ခြေဖျားအောက်၌ သုံးလောကကို တည်စေ၍၊ မြေပြင်ကို ကိုးပိုင်းခွဲထားသကဲ့သို့ ရယူ/ရေးဆွဲရမည်။ ထို့နောက် ကပာလ (ဦးခေါင်းအရိုး) ပေါ်တွင် သေချာစွာ ရေးထိုးပြီး၊ ရှိဝတတ္တဝ (Śiva-တတ္တဝ) ကို အနှံ့အပြား ပုံဖော်ရမည်။
Verse 9
श्मशानकर्पटे वाथ वाह्यं निष्क्रम्य मन्त्रवित् तस्य मध्ये लिखेन्नाम कर्णिकोपरि संस्थितम्
သို့မဟုတ် သင်္ချိုင်းမြေမှ ယူလာသော အဝတ်ပေါ်တွင် မန္တရသိသူသည် အပြင်ဘက်နေရာသို့ ထွက်ပြီးနောက်၊ ယန္တရ၏ အလယ်ဗဟို (ကဏ္ဏိကာ) ပေါ်တွင် တည်စေကာ အဝတ်၏ အလယ်၌ အမည်ကို ရေးရမည်။
Verse 10
तापयेत्खादिराङ्गारैर् भूर्जमाक्रम्य पादयोः सप्ताहादानयेत् सर्वं त्रेलोक्यं सचराचरम्
ဘူရ္ဇ (birch-bark) ကို ခြေအောက်တွင် ထား၍ ခဒိရသစ် မီးခဲများဖြင့် အပူပေးကာ အပူပေးပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ခုနှစ်ရက်အတွင်း လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါဝင်သော သုံးလောကလုံးကို မိမိ၏ အာဏာအောက်သို့ ဆွဲယူနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။
Verse 11
वज्रसम्पुटगर्भे तु द्वादशारे तु लेखयेत् मध्ये गर्भगतं नाम सदाशिवविदर्भितम्
ဗဇ္ရ-သမ္ပုဋ (အဒမန်တိုင်အကာအရံ) ၏ အတွင်းခန်း၌ ဒွါဒသ-အရ (စက်ဝိုင်း ၁၂ ချောင်း) ပါသော ယန္တရပေါ်တွင် ရေးထိုးရမည်။ အလယ်ဗဟို၌လည်း ဂರ್ಭ (အနှစ်) အတွင်းထားသော နာမကို စဒာရှီဝ၏ သက္တိဖြင့် ဝန်းရံပြည့်စုံအောင် ရေးရမည်။
Verse 12
कुड्ये फलकके वाथ शिलापट्टे हरिद्रया मुखस्तम्भं गतिस्तम्भं सैन्यस्तम्भन्तु जायते
နံရံပေါ်၊ သစ်သားပြားပေါ် သို့မဟုတ် ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ဟရိဒြာ (နနွင်း) ဖြင့် အမှတ်အသား/လိမ်းရေးပြုလျှင် ‘မုခ-စတမ္ဘ’ ‘ဂတိ-စတမ္ဘ’ နှင့် ‘စૈန்ய-စတမ္ဘ’ ဟူသော အကျိုးများ ပေါ်ထွန်းသည်။ အနက်မှာ စကား/မျက်နှာ တားဆီးခြင်း၊ လှုပ်ရှားမှု တားဆီးခြင်း၊ စစ်တပ်ကို မလှုပ်မရှား ဖြစ်စေခြင်း ဖြစ်သည်။
Verse 13
विषरक्तेन संलिख्य श्मशाने कर्परे बुधः षट्कोणं दण्डमाक्रान्तं समन्ताच्छक्तियोजितम्
ဘုဒ္ဓိရှိသော সাধကသည် အဆိပ်ရောသွေးဖြင့် သင်္ချိုင်းမြေ၌ အိုးကွဲတစ်စိတ်ပေါ် ရေးထိုးရမည်။ ထိုသည်မှာ ဩဋ္ဌကောဏ (ခြောက်ထောင့်) ပုံစံတစ်ခု၊ ဒဏ္ဍ (တံတား/တုတ်) အမှတ်ဖြင့် ဖိနှိပ်ကျော်လွန်ထားသောပုံ၊ ထို့ပြင် အရပ်ရပ်၌ သက္တိများ (စွမ်းအား-လက်နက်) ဖြင့် တပ်ဆင်ထားသောပုံ ဖြစ်သည်။
Verse 14
मारयेदचिरादेष श्मशाने निहतं रिपुं छेदं करोति राष्ट्रस्य चक्रमध्ये न्यसेद्रिपुं
ဤကရိယာဖြင့် ရန်သူကို မကြာမီ သတ်မိစေနိုင်သည်။ ရန်သူသည် သင်္ချိုင်းမြေ၌ ထိုးနှက်၍ လဲကျသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ရန်သူ၏ နိုင်ငံ/အာဏာကို ‘ဖြတ်တောက်ခြင်း’ (ချေဒ) ကို ဖြစ်စေသည်။ ထုံးတမ်းစက်ဝိုင်း (ချက္ရ) ၏ အလယ်၌ ရန်သူကို တင်ထား/နိယမပြုရမည်။
Verse 15
चक्रधाराङ्गतां शक्तिं रिपुनाम्ना रिपुं हरेत् तार्क्ष्येणैव तु वीजेन खड्गमध्ये तु लेखयेत्
ချက္ရဓာရ (စက်ဝိုင်းလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်သော သခင်) ၏ အင်္ဂတ သက္တိကို အသုံးပြု၍ ရန်သူ၏ နာမကို ရေးကာ ရန်သူကို ဖိနှိပ်/သိမ်းယူရမည်။ ထို့ပြင် တာရ္ကၐျ-ဗီဇ (ဂရုဍ မန္တရသီး) ဖြင့် ဓား၏ အလယ်၌ ထိုစာကို ရေးထိုးရမည်။
Verse 16
विदर्भरिपुनामाथ श्मशानाङ्गारलेखितम् सप्ताहात्साधयेद्देशं ताडयेत् प्रेतभस्मना
ထို့နောက် ဗိဒರ್ಭ၏ ရန်သူအမည်ကို သင်္ချိုင်းမီးခိုးမီးသွေးဖြင့် ရေးသား၍ ခုနှစ်ရက်အတွင်း ထိုဒေသကို ထိန်းချုပ်စေရာ; ထို့ပြင် သေသူ၏ ပြာဖြင့် (ပစ်မှတ်/ရုပ်ပုံ) ကို ထိုးနှက်ရမည်။
Verse 17
भेदने छेदने चैव मारणेषु शिवो भवेत् तारकं नेत्रमुद्दिष्टं शान्तिपुष्टौ नियोजयेत्
ခွဲခြမ်းခြင်း၊ ဖြတ်တောက်ခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ရေး အစီအမံများတွင် (ရূপ) ရှိဝကို အသုံးချရမည်။ ‘တာရက’ နေထရ (မန္တရ “မျက်စိ”) ကို ညွှန်ကြားထားပြီး၊ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် ပုෂ္ဌိ/ပေါင်းပွားရေး အတွက် သုံးစွဲရမည်။
Verse 18
दहनादिप्रयोगोयं शाकिनीञ्चैव कर्पयेत् मध्यादिवारुणीं यावद्वक्रतुण्डसमन्वितः
ဤသည်မှာ မီးရှို့ခြင်းမှ စတင်သော အစီအမံဖြစ်၍၊ ရှာကိနီကိုလည်း ချုပ်နှိမ် (နှင်ထုတ်) ရမည်။ အလယ်ပိုင်းမှစ၍ ရှေ့သို့ ‘ဝါရုဏီ’ (ရေ/ဝရုဏနှင့် ဆက်စပ်) လုပ်ငန်းကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ကာ ‘ကွေးသောနှုတ်သီးရှိသူ’ ၏ လက္ခဏာ/ရုပ်ပုံနှင့် တွဲဖက်လာသည်အထိ ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 19
कुण्ड इति क वज्रतुण्दसमन्वित इति ट कुष्टाद्या व्याधयो ये तु नाशयेत्तान्न संशयः मध्यादिउत्तरान्तन्तु करालीबन्धनाज्जपेत्
‘ကුණ္ဍ’ ကို ‘က’ သရ/အက္ခရာနှင့် ရွတ်ဆို၍၊ ‘ဝဇ္ရကဲ့သို့ နှုတ်သီး/တံစို့ ပါဝင်သူ’ ကို ‘ဋ’ အက္ခရာနှင့် ရွတ်ဆိုရမည်။ ထိုကြောင့် ကုဋ္ဌ (အနာကြီး/လက်ပရိုစီ) စသည့် ရောဂါများ ပျက်စီးမည်—သံသယမရှိ။ ‘ကရာလီ-ဗန္ဓန’ (မန္တရ ချည်နှောင်/စီစဉ်ပုံ) အတိုင်း အလယ်မှ အဆုံးထိ ဂျပ (japa) ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 20
रक्षयेदात्मनो विद्यां प्रतिवादी यदा शिवः वारुण्यादि ततो न्यस्य ज्वरकाशविनाशनम्
မိမိ၏ ဝိဒ္ယာ (မန္တရဗဟုသုတ) ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည်။ ပြိုင်ဘက်သည် ‘ရှီဝ’ (အေးချမ်း၍ ကောင်းမွန်စွာ ငြိမ်းသက်) ဖြစ်လာသောအခါ၊ ‘ဝါရုဏ’ ဆိုင်ရာ (နျာသ/တင်သွင်းခြင်း) နှင့် အခြားတို့ကို တင်သွင်းပြီးနောက်၊ ဖျားနာခြင်းနှင့် ချောင်းဆိုးခြင်းကို ပျက်စီးစေသည်။
Verse 21
सौम्यादि मध्यमान्तन्तु गुरुत्वं जायते वटे पूर्वादि मध्यमान्तन्तु लघुत्वं कुरुते क्षणात्
«saumya-» ဟုအစပြုသောအုပ်စုတွင် အလယ်နှင့်အဆုံး သရအက္ခရာတို့သည် ချန်ဒသ်အတိုင်း အလေး (guru) ဖြစ်လာသည်။ သို့ရာတွင် «pūrva-» ဟုအစပြုသောအုပ်စုတွင် အလယ်နှင့်အဆုံး သရအက္ခရာတို့သည် ချက်ချင်း အပေါ့ (laghu) ဖြစ်သွားသည်။
Verse 22
भूर्जे रोचनया लिख्य एतद्वज्राकुलं पुरम् क्रमस्थैर् मन्त्रवीजैस्तु रक्षां देहेषु कारयेत्
ဘူးချ်အခေါက်ပေါ်တွင် gorocanā အရောင်ဖြင့် ဤ «Vajrākula» ကာကွယ်ရေးယန္တရ (မြို့တံခါး/ခံတပ်) ကိုရေးသားပြီး၊ အစီအစဉ်တကျ တည်ငြိမ်စွာစီထားသော မန္တရဘီဇာအက္ခရာများဖြင့် ရည်ရွယ်သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ် ကာကွယ်မှုကို ဆောင်ရွက်စေသင့်သည်။
Verse 23
वेष्टिता भावहेम्ना च रक्षेयं मृत्युनाशिनी विघ्नपापारिदमनी सौभाग्यायुःप्रदा धृता
စိတ်ဓာတ်ဖြင့် အာနုဘော်တင်ထားသော «bhāva-ရွှေ» ဖြင့် ပတ်လည်ထုပ်ပြီး ဤကာကွယ်ရေးအမူလက်ကို ဝတ်ဆင်သင့်သည်။ ၎င်းသည် သေမင်းကိုဖျက်ဆီး၍ အတားအဆီး၊ အပြစ်၊ ရန်သူတို့ကို နှိမ်နင်းကာ ဝတ်ဆင်ထားသော် ကံကောင်းခြင်းနှင့် အသက်ရှည်ခြင်းကို ပေးတတ်သည်။
Verse 24
द्यूते रेणे च जयदा शक्रसैन्ये न संशयः बन्ध्यानां पुत्रदा ह्य् एषा चिन्तामणिरिवापरा
သူမသည် လောင်းကစားတွင်လည်းကောင်း၊ တိုက်ပွဲတွင်လည်းကောင်း အောင်မြင်မှုကို ပေးတတ်ပြီး၊ အင်ဒြာ၏ စစ်တပ်အပေါ်တွင်ပင် အောင်နိုင်စေသည်—သံသယမရှိ။ မျိုးမပွားနိုင်သော မိန်းမတို့အတွက် သားပေးတတ်၍၊ အမှန်တကယ် Cintāmaṇi ကဲ့သို့ ဆန္ဒပြည့်မဏိတစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်။
Verse 25
साधयेत् परराष्ट्राणि राज्यञ्च पृथिवीं जयेत् फट् स्त्रीं क्षें हूं लक्षजप्याद्यक्षादिर्वशगो भवेत्
ဤမန္တရစाधနာကို ပြီးမြောက်စေသော် ပြည်ပနိုင်ငံများကို နှိမ်နင်းနိုင်ပြီး၊ အာဏာပိုင်ရာဇသိက္ခာနှင့် မြေကြီးတစ်လုံးကိုပင် အောင်နိုင်နိုင်သည်။ «phaṭ», «strīṃ», «kṣeṃ», «hūṃ» ဟူသော ဘီဇာသရအက္ခရာများဖြင့် လက္ခ-ဇပ (၁၀၀,၀၀၀ ကြိမ်) ပြုလုပ်လျှင် ယက္ခတို့နှင့် အခြားသတ္တဝါများသည် မိမိအာဏာအောက်သို့ ဝင်လာမည်။
The chapter’s technical emphasis is structural: it establishes the Tvaritā mūla-mantra as the authoritative basis that precedes and governs later prayogas, diagrammatic layouts, and operational sequences described in the following chapter.
By grounding practice in an authorized root-mantra and textual continuity, it reinforces discipline, lineage-dependence, and right ordering—conditions presented in the Agni Purana as necessary for siddhi to remain aligned with dharma rather than mere power-seeking.