Vrata & Dharma-shastra
Ritual Vows & Sacred Observances
Prescriptions for vratas (religious vows), fasting observances, festival rites, and their spiritual merit according to dharma-shastra.
Adhyayas in Vrata & Dharma-shastra
Adhyaya 175
Chapter 175 — प्रायश्चित्तानि (Prāyaścittāni: Expiations)
ບົດນີ້ປິດທ້າຍວົງຈອນຄໍາສອນເລື່ອງ «ປຣາຍັດຈິຕຕະ» (ພິທີແກ້ບາບ/ຊໍາລະຄວາມຜິດ) ໃນອັກນິປຸຣານະ ໂດຍວາງໃຫ້ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການຮັກສາທັມມະ. ຕາມວິທີອັກເນຍ ການແກ້ບາບບໍ່ແມ່ນການລົງໂທດຢ່າງດຽວ ແຕ່ເປັນວິທະຍາການພິທີກໍາເພື່ອຟື້ນຟູ ໃຫ້ຜູ້ປະຕິບັດກັບຄືນສູ່ລະບຽບຂອງຊາສຕຣະຫຼັງການລ່ວງລະເມີດ. ການສະຫຼຸບປຣາຍັດຈິຕຕະກ່ອນການນິຍາມ «ວຣະຕະ» ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຕໍ່ເນື່ອງ: ເມື່ອວິໄນພັງ ການແກ້ບາບຊ່ວຍຊໍາລະ; ເມື່ອຮັບວຣະຕະ ມັນປ້ອງກັນແລະປ່ຽນແປງ. ອັກນິໃນສຽງຄູອາຈານກ່າວກັບວະສິດຖະ ເນັ້ນວ່າຄວາມກ້າວໜ້າທາງວິນຍານເກີດຈາກຂັ້ນຕອນທີ່ແນ່ນອນ ເຊື່ອມເຈດຕະນາຈິດ ການກະທໍາພິທີ ແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ສັງຄົມ. ການປ່ຽນຜ່ານນີ້ຍັງປູທາງໄປສູ່ກອບປະຕິທິນແລະກົດລະບຽບຂອງບົດຕໍ່ໄປ ໂດຍຊີ້ວ່າການຊໍາລະແລະການຖືວຣະຕະມີຖານທາງເຕັກນິກຮ່ວມກັນ: ເວລາ ອາຫານ ຄວາມບໍລິສຸດ ມັນຕຣະ ແລະທານ ເພື່ອຄວາມມັ່ນຄົງໂລກີ ແລະການຫຼຸດພົ້ນ.
Adhyaya 176
Pratipadā-vratāni (Vows Observed on the Lunar First Day)
ພຣະອັກນິເລີ່ມເປີດເຜີຍວຣະຕະທີ່ອີງໃສ່ວັນປະຕິປະດາ (ວັນຂຶ້ນ 1 ຄ່ຳ) ຢ່າງເປັນລະບຽບ ໂດຍຖືວ່າວັນຈັນທຣະຄະຕິວັນທຳອິດແມ່ນຈຸດເຂົ້າສູ່ວິໄນຕະຫຼອດ 1 ປີ. ພຣະອົງກ່າວວ່າ ປະຕິປະດາໃນເດືອນ ກາຣຕຕິກາ, ອາສວະຍຸຊາ, ແລະ ໄຈຕຣາ ແມ່ນຕິຖິຂອງພຣະພຣະຫມາ ເພື່ອເຊື່ອມເວລາປະຕິທິນກັບການບູຊາເທວະຕາສະເພາະ. ຈາກນັ້ນອະທິບາຍ “ເທັກໂນໂລຊີວຣະຕະ”: ກົດການອົດອາຫານ (ທັງອົດດົນ ແລະ ກຳນົດແບບການກິນ), ຈະປະມັນຕຣະ «Oṃ tat sat brahmaṇe namaḥ» ຄູ່ກັບ ຄາຍະຕຣີ, ແລະ ການນຶກພາບພຣະພຣະຫມາ (ສີຄຳ, ຜົມມັດ, ຖືອັກສະມາລາ ແລະ ທັບພີຮົມາ ພ້ອມກະມັນດະລຸ) ຢ່າງຊັດເຈນ. ທານຖືກລວມເປັນຜົນດ້ານຈິດທຳທີ່ວັດໄດ້—ຖວາຍນົມຕາມກຳລັງ—ໄດ້ຜົນເປັນຄວາມບໍລິສຸດ, ຄວາມສຸກໃນສະຫວັນ, ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໂລກີສຳລັບພຣາຫມະນ. ອີກສາຍໜຶ່ງແນະນຳ ທັນຍະວຣະຕະ ໃນເດືອນ ມາຣກະສີຣສະ ດ້ວຍວິໄນນັກຕະ (ກິນຕອນກາງຄືນ) ແລະ ຮົມາ, ຕາມດ້ວຍການບູຊາພຣະອັກນິ 1 ປີ ແລະ ຈົບດ້ວຍການຖວາຍງົວສີນ້ຳຕານ. ທ້າຍບົດເອີ້ນຊື່ ສິຂີວຣະຕະ ແລະ ຜົນ—ໄດ້ຮັບສະຖານ/ຖິ່ນຢູ່ ວາຍສະວານະຣະ—ເຊື່ອມວຣະຕະກັບທັງ ພຸກຕິ (ຄວາມຮັ່ງມີ) ແລະ ເປົ້າໝາຍທາງວິນຍານທີ່ສູງສົ່ງ.
Adhyaya 177
Adhyāya 177 — Dvitīyā-vratāni (Observances for the Lunar Second Day)
ພຣະອັກນີກ່າວຖຶງລຳດັບວຣະຕະທີ່ຍຶດ “ດວິຕີຍາ” (ວັນທີ 2 ຕາມຈັນທະປະຕິທິນ) ໂດຍກຳນົດເດືອນ–ປັກສະ–ຕິຖິ ຢ່າງແນ່ນອນ ເພື່ອໄດ້ທັງ bhukti (ຜົນໂລກີ) ແລະ mukti (ຫຼຸດພົ້ນ)។ ເປີດດ້ວຍ Dvitīyā-vrata ກິນອາຫານເປັນດອກໄມ້ ແລະບູຊາອັສວິນ ໃຫ້ຄວາມຮັ່ງມີ ຄວາມງາມ ແລະບຸນສະຫວັນ; ສາຂາ Kārttika śukla-dvitīyā ໃຫ້ບູຊາພຣະຍະມະ। ຕໍ່ມາ Aśūnya-śayana (Śrāvaṇa kṛṣṇa-dvitīyā) ເນັ້ນການຄຸ້ມຄອງຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງເຮືອນ—ໄຟບູຊາ ເທວະດາ ບັນພະບຸລຸດ ແລະຄວາມສາມັກຄີຄູ່ສົມລົດ—ໂດຍອາວາຫນະ Viṣṇu ພ້ອມ Śrī (Lakṣmī) ມີການບູຊາ, Soma-arghya ປະຈຳເດືອນພ້ອມມັນຕຣາ, ໂຮມະດ້ວຍເນີຍໃສ, ວິໄນກາງຄືນ ແລະດານາຢ່າງຈັດລະບຽບ (ຕຽງ, ໂຄມໄຟ, ເຄື່ອງໃຊ້, ຮົ່ມ, ເກີບ, ບ່ອນນັ່ງ, ໝໍ້ນ້ຳ, ຮູບບູຊາ, ພາຊະນະ)។ ຕໍ່ໄປ Kānti-vrata (ປັກສະສວ່າງເດືອນ Kārttika) ກິນພຽງຕອນກາງຄືນ ແລະບູຊາ Bala–Keśava ເພື່ອຮັບຄວາມສະຫວ່າງ ອາຍຸຍືນ ແລະສຸຂະພາບ। ສຸດທ້າຍ Śiṣṇu-vrata ເປັນພິທີ 4 ມື້ ເລີ່ມ Pauṣa śukla-dvitīyā ກຳນົດອາບນ້ຳຕາມຂັ້ນ (ເມັດມັດສະຕາດ, ງາດຳ, vacā, ສົມຸນໄພ sarvauṣadhi) ບູຊາຕາມນາມ Kṛṣṇa/Acyuta/Ananta/Hṛṣīkeśa ພ້ອມວາງດອກໄມ້, ຖວາຍອາຣະຄະຍະແກ່ດວງຈັນດ້ວຍຄຳສັນລະເສີນ ແລະສະຫຼຸບຜົນເປັນການຊຳລະບາບຍາວນານ ພ້ອມກ່າວເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງໃນຕົ້ນສະບັບ ແລະຜູ້ປະຕິບັດຕາມປະເພນີ (ກະສັດ, ແມ່ຍິງ, ເທວະດາ)។
Adhyaya 178
Tṛtīyā-vratāni (Vows for the Third Lunar Day): Lalitā Tṛtīyā, Mūla-Gaurī Vrata, and Saubhāgya Observances
ພຣະອັກນິເປີດບົດນີ້ໂດຍຍ້າຍຈາກວຣະຕາດວິຕີຍາໄປສູ່ວຣະຕາຕຣິຕີຍາ ແລະກ່າວຊັດວ່າໃຫ້ທັງພຸກຕິ ແລະ ມຸກຕິ. ຈາກນັ້ນອະທິບາຍພິທີມູລ-ເກົາຣີ ໃນວັນໄຈຕຣະ ສຸກລະ ຕຣິຕີຍາ ເພື່ອລະລຶກການອະພິເສກຂອງເກົາຣີກັບຮະຣະ (ພຣະສິວະ). ເລີ່ມດ້ວຍການອາບນ້ຳງາເພື່ອຊຳລະ ແລະບູຊາຮ່ວມກັນພຣະສຳບູກັບເກົາຣີ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາມົງຄຸນ (ເຊັ່ນ “ໝາກຄຳ”). ແກນພິທີຍາວແມ່ນມັນຕຣະ-ນຍາສະ/ອາວາຫນະຕາມອະວັຍະວະ ກຳນົດນາມແລະພະລັງໃຫ້ແກ່ຕີນ ຂໍ້ຕີນ ນ່ອງ ເຂົ່າ ແອວ ທ້ອງ ອົງອົບ ຄໍ ມື ແຂນ ໃບໜ້າ ດັ່ງ ຄິ້ວ ເພດານປາກ ຜົມ ແລະສີສະ ເພື່ອປະສານທິດສະດີສິວະ-ສັກຕິໃນການບູຊາດ້ວຍຮ່າງກາຍ. ກຳນົດດອກໄມ້ ແລະຂອງຫອມ ພ້ອມລຳດັບການຖວາຍຕາມເດືອນ ແລະຈົບດ້ວຍທານ: ນັບຖືຄູ່ພຣາຫມັນ ໃຫ້ຊຸດຂອງຕ່າງໆ ແລະທານໃຫຍ່ເຊັ່ນຮູບອຸມາ–ມະເຫສະວະຣະທອງຄຳພ້ອມງົວ. ມີເວລາທາງເລືອກ (ໄວສາຂະ, ພາດຣະປະດະ/ນາພະສະຍະ, ມາຣກະສີຣສະ) ແລະວິທີທີສອງທີ່ບູຊາຊ້ຳໆ ຮວມທັງການສະດຸດມັນຕຣະມຣິຕຍຸນຊະຍະ. ທ້າຍສຸດ ພຣະອັກນິແນະນຳສໍາພັນວຣະຕາ (ການງົດເກືອຈາກຟາລກຸນ ຕຣິຕີຍາ) ແລະລາຍຊື່ຮູບແບບເທວີຕາມວັນຕຣິຕີຍາ ພ້ອມສັນຍາຜົນເປັນສໍາພັນ ແລະ ສະຫວັນ.
Adhyaya 179
Caturthī-vratāni (Vows of the Fourth Lunar Day)
ພຣະອັກນິເລີ່ມອະທິບາຍວຣະຕະທີ່ອີງໃສ່ວັນຈະຕຸຣຖີ (Caturthī) ຢ່າງເປັນລະບຽບ ໂດຍຊີ້ຊັດວ່າເປັນວິໄນທີ່ໃຫ້ຜົນສອງປະການ—ພຸກຕິ (ຄວາມສຸກໂລກີ) ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ຕອນຕົ້ນມີຂໍ້ສັງເກດສັ້ນໆເກືອບກັບຄວາມແຕກຕ່າງຂອງສຳນວນ/ໃບລານ ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ຂໍ້ກຳນົດຕາມເດືອນ ແລະ ຕິຖີ. ສຳລັບ Māgha śukla-caturthī ໃຫ້ອົດອາຫານ ແລະ ບູຊາ ໂດຍໃຫ້ ‘Guṇa’ (ຄຸນຄວາມດີ/ຄວາມເລີດ) ເປັນຈຸດເນັ້ນພິທີ. ປະຕິບັດຕໍ່ໄປຮອດ pañcamī ດ້ວຍການຖວາຍເຂົ້າປົນງາ ເພື່ອຄວາມສຸກສະຫງົບປອດອຸປະສັກຕະຫຼອດປີ ແລະແນະນຳມູລະມັນຕຣາ “gaṁ svāhā” ພ້ອມການນຳໃຊ້ໃນ aṅga-nyāsa (ມັນຕຣາຫົວໃຈ ແລະ ອະວັຍະວະ ເລີ່ມດ້ວຍ “gām”). ບົດນີ້ຍັງກຳນົດລຳດັບ āvāhana ແລະ visarjana ດ້ວຍ “āgaccha ulkā” ແລະ “gaccha ulkā” ພ້ອມການຖວາຍກິ່ນ guggulu ແລະຂອງຫວານ modaka ພ້ອມມັນຕຣາແນວ Gaṇeśa-gāyatrī ເພີ່ມ. ທ້າຍສຸດ ລະບຸວຣະຕະພິເສດ: Bhādrapada Caturthī Kṛcchra, ການອົດອາຫານກາງຄືນ Phālguna Caturthī ຊື່ Avighnā, ແລະ Caitra Caturthī ບູຊາ Gaṇa ດ້ວຍ damana/dūrvā ເພື່ອມົງຄຸນ ແລະ ການຊຳລະຈິດວິນຍານ.
Adhyaya 180
Chapter 180 — Pañcamī-vratāni (The Pañcamī Observances)
ໃນລຳດັບ Vrata-khaṇḍa ພຣະອັກນິໄດ້ອະທິບາຍວິນັຍຂອງ Pañcamī-vrata ຢ່າງເຂັ້ມງວດ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນທັງທັນທີ ແລະສູງສຸດ: ārōgya (ສຸຂະພາບ), svarga (ບຸນສະຫວັນ) ແລະ mokṣa (ຫຼຸດພົ້ນ). ຕອນເປີດມີຂໍ້ສັງເກດວ່າມີການອ່ານຕ່າງກັນໃນຊັ້ນມັນຕຣາ/ການສວດ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມເນັ້ນໃສ່ການອອກສຽງຖືກຕ້ອງ ແລະຄວາມແມ່ນຍຳຂອງພິທີ. ຈາກນັ້ນກຳນົດເວລາ: ປະຕິບັດໃນ śukla-pakṣa (ຄື່ງເດືອນສວ່າງ) ຕະຫຼອດເດືອນ Nabhas, Nabhasya, Āśvina ແລະ Kārttika. ອົງປະກອບສຳຄັນແມ່ນການລະລຶກ/ສວດຊື່ນາກຜູ້ໃຫຍ່—Vāsuki, Takṣaka, Pūjya, Kāliya, Maṇibhadra, Airāvata, Dhṛtarāṣṭra, Karkoṭaka, Dhanañjaya—ເພື່ອເປັນເກາະປ້ອງກັນ ແລະມງຄົງ. ຜົນທີ່ກ່າວໄວ້ຄື ຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວ, ອາຍຸຍືນ, ຄວາມຮູ້, ຊື່ສຽງ ແລະຄວາມຮັ່ງມີ ສະທ້ອນການປະສານຂອງ Agni Purāṇa: ວຣະຕະເປັນທັງວິນັຍທາງຈິດ ແລະເຕັກໂນໂລຊີແຫ່ງຄວາມຜາສຸກໃນ Agneya Vidyā.
Adhyaya 181
Vows of the Sixth Lunar Day (Ṣaṣṭhī-vratāni)
ພຣະອັກນີສືບຕໍ່ການສອນໃນ Vrata-khaṇḍa ຕາມປະຕິທິນ ໂດຍຍ້າຍຈາກ Pañcamī-vrata ໄປສູ່ Ṣaṣṭhī-vrata ແລະຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າວັນຈັນທຣະຄະຕິທີ 6 ເປັນຈຸດພິທີກຳທີ່ໃຫ້ໄດ້ທັງ bhukti ແລະ mukti. ຕອນເປີດພຣະອັກນີສັນຍາຈະອະທິບາຍການຖືວັດ Ṣaṣṭhī; ໃນສຳນວນໜຶ່ງກ່າວວ່າເລີ່ມຈາກເດືອນ Kārttika ແຕ່ສຳເນົາຕົ້ນສະບັບອື່ນໆມີການເປີດແລະການອ່ານທີ່ແຕກຕ່າງ. ການປະຕິບັດຫຼັກຄືການຄວບຄຸມອາຫານ (ກິນແຕ່ໝາກໄມ້ ຫຼືອາຫານງ່າຍໆບໍລິສຸດ ຕາມສຳນວນ) ແລະການຖວາຍ arghya ແລະອື່ນໆ. ພຣະອັກນີຍັງລະບຸ Skanda-Ṣaṣṭhī ວ່າເປັນ akṣaya ເມື່ອຖືໃນວັນທີ 6 ເດືອນ Bhādrapada ແລະປະກາດວັດຕໍ່ໄປ Kṛṣṇa-Ṣaṣṭhī ໃນເດືອນ Mārgaśīrṣa. ທ້າຍສຸດຍົກຂຶ້ນຄວາມເຂັ້ມງວດ: ການອົດອາຫານຕະຫຼອດ 1 ປີສາມາດໃຫ້ຜົນ puruṣārtha ຄູ່ ຄືຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະການຫຼຸດພົ້ນ ຊີ້ວິທີທີ່ Agni Purāṇa ເຊື່ອມວິນັຍພິທີກຳກັບຄວາມພົ້ນທຸກ.
Adhyaya 182
Saptamī-vratāni (Vows of the Seventh Lunar Day)
ພຣະອັກນິເລີ່ມສອນວິທີປະຕິບັດສັປຕະມີ-ວຣະຕະ ທັນທີຫຼັງຈາກຈົບພາກສະສະຖີ-ວຣະຕະ ໂດຍສືບຕໍ່ການຈັດລະບົບທຳມະຕາມຕິຖີໃນວຣະຕະຂັນຑະ. ທ່ານກ່າວວ່າ ການຖືສັປຕະມີທີ່ເນັ້ນການບູຊາພຣະສູຣຍະ/ອາຣກະ (Sūrya/Arka) ໃຫ້ຜົນທັງພູກຕິ (bhukti) ແລະ ມຸກຕິ (mukti) ແລະຮັບປະກັນການພົ້ນຈາກຄວາມໂສກເສົ້າ ເມື່ອບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນເດືອນມາຄະ (ຂ້າງຂຶ້ນ). ຕໍ່ມາຈຳແນກຜົນຕາມເດືອນແລະປັກສະ: ໃນພາດຣະ ອາຣກະປູຊາໃຫ້ບັນລຸຈຸດປະສົງໄວ; ໃນເປົາສະ (ຂ້າງຂຶ້ນ) ເນັ້ນການອົດອາຫານພ້ອມບູຊາອາຣກະເປັນວິໄນທຳລາຍບາບ. ຍັງກ່າວເຖິງອຳນາດຂອງມາຄະ-ກຣິສນະ-ສັປຕະມີ ສຳລັບ “ຄວາມສຳເລັດທຸກຢ່າງ”, ແນະນຳຟາລກຸນະ-ຂ້າງຂຶ້ນ-ສັປຕະມີ ທີ່ກ່ຽວກັບນັນດາຜ່ານການບູຊາພຣະອາທິດ, ແລະກຳນົດວຣະຕະມີຊື່ພິເສດໃນມາຣກະສີຣສະ-ຂ້າງຂຶ້ນ—ອະປະຣາຊິຕາ ສັປຕະມີ ແລະ ປຸຕຣີຍາ ສັປຕະມີ ປະຈຳປີສຳລັບແມ່ຍິງ—ສະແດງການປະສານປະຕິທິນພິທີ, ການເນັ້ນພຣະສູຣຍະ, ແລະໂຄງສ້າງວຣະຕະ ເປັນສະໂຕເຕຣີຍະທີ່ປະຕິບັດໄດ້.
Adhyaya 183
Aṣṭamī-vratāni — Jayantī (Janmāṣṭamī) Vrata with Rohiṇī in Bhādrapada
ພຣະອັກນິເລີ່ມວົງຈອນວຣະຕະອັດຖະມີ ໂດຍກຳນົດພິທີອັນສູງສຸດເມື່ອວັນຈັນທີ 8 ຕົງກັບນັກສັດຣາ ໂຣຫິນີ ໃນເດືອນພາດຣະປະດາ ຂ້າງແຮມ—ເອີ້ນວ່າ “ຊະຍັນຕີ” ເນື່ອງຈາກເປັນການປະສົມກັນທີ່ພຣະສຣີກຣິດສະນະປະສູດ. ວຣະຕະນີ້ເນັ້ນການບູຊາກາງຄືນ ເລີ່ມຈາກການຊຳລະໃຈດ້ວຍອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ໄປສູ່ການຕັ້ງອົງເທວະ ແລະການຖວາຍບູຊາຫຼາຍຊັ້ນ. ຜູ້ປະຕິບັດເຊີນພຣະກຣິດສະນະພ້ອມພຣະບະລະພັດຣະ ແລະວົງພໍ່ແມ່ (ເທວະກີ, ວະສຸເທວະ, ຢະໂຊດາ, ນັນດະ) ແລ້ວປະກອບອຸປະຈາຣະຕາມມັນຕຣະ: ສະນານ, ອັຣຄະຍະ, ດອກໄມ້, ທູບ, ປະທີບ, ແລະນິເວດຍະ ພ້ອມສັນລະເສີນ Govinda ເປັນຕົ້ນກຳເນີດໂຍກະ ຍັດຍະ ທັມມະ ແລະຈັກກະວານ. ມີອົງປະກອບດ້ານດາວ-ຈັນ: ບູຊາພຣະຈັນພ້ອມໂຣຫິນີ ແລະຖວາຍອັຣຄະຍະແດ່ Śaśāṅka. ຕອນກາງຄືນສຸດ ຖວາຍນ້ຳຕານອ້ອຍກ້ອນປົນກີ ເປັນສາຍໆ ພ້ອມສະຫຼອງນາມອັນສັກສິດ. ຈົບດ້ວຍທານ (ຜ້າ, ຄຳ) ແລະລ້ຽງພຣາຫມັນ ສັນຍາຜົນ: ລ້າງບາບ 7 ຊາດ, ໄດ້ລູກ, ຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວເມື່ອປະຕິບັດທຸກປີ, ແລະໄປຮອດວິສນຸໂລກ—ຮວມພຸກຕິກັບມຸກຕິໄວ້ດ້ວຍກັນ.
Adhyaya 184
Chapter 184 — अष्टमीव्रतानि (Aṣṭamī Observances: Kṛṣṇāṣṭamī, Budhāṣṭamī/Svargati-vrata, and Mātṛgaṇa-Aṣṭamī)
ອັກນິເທວະສອນວະສິດຖະເຖິງວຣະຕະທີ່ຍຶດອາສະຖະມີ (ວັນທີ 8) ເຊິ່ງປະສານການນັບປະຕິທິນຢ່າງແນ່ນອນ, ການຂັດເກົ່າກາຍ, ພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ແລະ ໜ້າທີ່ພິທີກຳທາງສັງຄົມ. ເລີ່ມດ້ວຍ ມາຕຣະຄະນ-ອາສະຖະມີ: ບູຊາເທວີແມ່ທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກ ພຣະພຣະຫມານີ ໃນວັນ ກຣິສນາອາສະຖະມີ ເດືອນໄຈຕຣະ ໃຫ້ຜົນເປັນຄວາມຮັ່ງມີ ແລະ ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມໂລກຂອງພຣະກຣິສນະ. ຕໍ່ມາອະທິບາຍວຣະຕະ ກຣິສນາອາສະຖະມີ ຕະຫຼອດ 1 ປີ ເລີ່ມເດືອນມາຣຄະສີຣສະ: ອົດອາຫານແບບນັກຕະ (ກິນຕອນກາງຄືນ), ຊຳລະພິທີ, ນອນພື້ນ, ແລະ ບູຊາພຣະສິວະຕາມເດືອນ (ສັງກະຣະ/ສັມພູ/ມະເຫສະວະຣະ/ມະຫາເທວະ/ສະຖານຸ/ປະສຸປະຕິ/ຕຣະຍັມບະກະ/ອີສະ) ຄູ່ກັບກົດອາຫານເຂັ້ມງວດ (ນ້ຳປັດສະວະງົວ, ນ້ຳມັນເນີຍ, ນົມ, ງາ, ເຂົ້າບາເລ, ໃບບິລວະ, ເຂົ້າ ແລະອື່ນໆ). ພິທີສິ້ນສຸດດ້ວຍ ໂຮມະ, ບູຊາມັນດະລະ, ລ້ຽງພຣາຫມະນະ ແລະ ທານ (ງົວ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ຄຳ) ໃຫ້ຜົນທັງພົບພາບແລະຫຼຸດພົ້ນ. ຍັງມີ Budhavāra-Aṣṭamī (Svargati-vrata) ທີ່ກ່າວວ່າໃຫ້ຕຳແໜ່ງພຣະອິນທຣະ: ຖວາຍເຂົ້າຕາມມາດຕະຖານໃນພາຊະນະໃບມ່ວງ ພ້ອມຫຍ້າກຸສະ, ບູຊາແບບສາດຕະວິກ, ຟັງກະຖາ ແລະ ໃຫ້ດັກຊິນາ. ນິທານຕົວຢ່າງເລື່ອງຄອບຄົວຂອງທີຣະ, ງົວຜູ້ Vṛṣa, ການສູນເສຍ-ໄດ້ຄືນ, ໂລກຂອງຍະມະ ແລະ ຜົນຂອງການຖື Budhāṣṭamī ສອງຄັ້ງ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນອຳນາດການກູ້ພົ້ນ ຍົກບັນພະບຸລຸດຈາກນະຣົກໄປສະຫວັນ. ທ້າຍບົດກ່າວເຖິງພິທີດື່ມຍອດອ່ອນອະໂສກະໃນວັນ Punarvasu ແລະ ຄຳອະທິຖານອາສະຖະມີເພື່ອຂັບຄວາມໂສກ, ພ້ອມຢືນຢັນວ່າການບູຊາແມ່ເທວີຈາກເດືອນໄຈຕຣະເປັນຕົ້ນໄປ ນຳໄປສູ່ຊັຍຊະນະເໜືອສັດຕູ.
Adhyaya 185
Chapter 185 — नवमीव्रतानि (The Observances for Navamī)
ພຣະອັກນິສອນພຣະວະສິດຖະເຖິງນະວະມີວຣະຕະ (Navamī-vrata) ທີ່ຜູກພັນກັບ ເກົາຣີ/ດຸຣຄາ ແລະຮັບປະກັນສິດທິທັງພູກຕິ (bhukti) ແລະມຸກຕິ (mukti)។ ພິທີຍຶດຕາມປະຕິທິນຢ່າງແນ່ນອນ: ນະວະມີເອີ້ນວ່າ Piṣṭakā ໂດຍພິຈາລະນາເວລາ ອາສວິນ ສຸກລະ ແລະເງື່ອນໄຂນັກສັດຕຣາ; ຫຼັງບູຊາເທວີແລ້ວຈຶ່ງບໍລິໂພກອາຫານທີ່ເຮັດຈາກແປ້ງ। ຕໍ່ມາເປັນລິທູຣຈີປົກປ້ອງພຣະຣາຊາ ໂດຍດຸຣຄາເປັນ Mahīṣamardinī ຢູ່ໃນ 9 ສະຖານີ ຫຼືສານບູຊາດຽວ ແລະກໍານົດການພິຈາລະນາຮູບພາບຫຼາຍແຂນຖືອາວຸດ/ເຄື່ອງມືຈໍາເພາະ। ການປະຕິບັດມັນຕຣາລະອຽດ: ມັນຕຣາປົກປ້ອງດຸຣຄາ 10 ພະຍາງ, ສູດອື່ນໆ, ແລະນຍາສະຕາມຮ່າງກາຍຈາກນິ້ວໂປ້ງເຖິງນິ້ວກ້ອຍ ເນັ້ນຄວາມລັບແລະບໍ່ໃຫ້ມີອຸປະສັກ। ພິທີຍັງມີບູຊາອາວຸດ, ນາມເທວີອັນດຸດັນ, ການຖວາຍຕາມທິດ (ບາງສໍານວນກ່າວເຖິງເລືອດ/ເນື້ອ) ແລະສຸດທ້າຍເປັນການປົກປ້ອງລັດ: ທໍາລາຍຮູບສັດຕູຈາກແປ້ງ, ບູຊາກາງຄືນແກ່ມາຕຣິກາ ແລະຮູບດຸ, ອາບນ້ໍາປັນຈາມຣິຕະ, ບະລິ, ພ້ອມເຄື່ອງໝາຍງານບຸນເຊັ່ນ dhvaja ແລະ ratha-yātrā ເພື່ອປະສານພະຄະຕິ, ຮູບພາບວິທະຍາ, ແລະການຄຸ້ມຄອງຕາມຣາຊະທັມມະ।
Adhyaya 186
Daśamī-vrata (Observance for the Tenth Lunar Day)
ຫຼັງຈາກຈົບວຣະຕະນະວະມີ ພຣະອັກນີໄດ້ແນະນຳວຣະຕະດະສະມີຕາມລຳດັບຕາມຕິຖິ. ພຣະອົງກ່າວເຖິງຜົນຂອງຄຳປະຕິຍານໃນພາສາປຸຣຸສາຣຖະ—ທຳມະ, ກາມ ແລະເປົ້າໝາຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ—ເພື່ອຊີ້ວ່າວິໄນພິທີເປັນເຄື່ອງມືທັງບຸນທາງຈິດໃຈ ແລະຄວາມເຈຣິນທາງໂລກ. ໃນວັນດະສະມີ ຄວນປະຕິບັດເອກະພັກຕະ (ກິນອາຫານພຽງຄັ້ງດຽວ) ເນັ້ນການຄວບຄຸມການບໍລິໂພກເພື່ອຊຳລະ. ວຣະຕະສິ້ນສຸດດ້ວຍທານ: ບໍລິຈາກງົວ 10 ໂຕ; ແລະມີທານອັນມີກຽດອີກຢ່າງ ຄື ຖວາຍທິດ 8 (ດິກ) ທຳດ້ວຍຄຳ ເຊື່ອວ່າຍົກສະຖານະຜູ້ໃຫ້ເຖິງຄວາມເປັນເຈົ້ານາຍໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ວິໄນພາຍໃນ, ເວລາສັກສິດຕາມຕິຖິ, ແລະຄວາມເອື້ອເຟື້ອພາຍນອກ ຖືກຮ້ອຍເຂົ້າເປັນໂຄງການທຳມະອັນດຽວ.
Adhyaya 187
Ekādaśī-vrata (Observance of Ekādaśī)
ພຣະອັກນິເລີ່ມສອນວຣະຕະເອກາດະສີທັນທີຫຼັງຈາກພາກວຣະຕະດະສະມີ ໂດຍອະທິບາຍການອົດອາຫານເປັນເທັກໂນໂລຊີທາງຈິດວິນຍານທີ່ໃຫ້ທັງ bhukti (ຄວາມສຸກໃນໂລກ) ແລະ mukti (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)។ ວິໄນເລີ່ມຈາກວັນດະສະມີ ດ້ວຍການຄວບຄຸມອາຫານ ແລະຫ້າມກິນເນື້ອສັດກັບຫ້າມກິດຈະກຳທາງເພດ ເພື່ອກຽມກາຍໃຈສູ່ເອກາດະສີ। ໃນວັນເອກາດະສີ ຫ້າມຮັບປະທານທັງຂ້າງຂຶ້ນແລະຂ້າງແຮມ ແລະເນັ້ນຈຸດຕໍ່ປະຕິທິນພິເສດ: ເມື່ອເອກາດະສີຊ້ອນກັບດວາດະສີ ກ່າວວ່າພຣະຫຣິຢູ່ໃກ້ຊິດຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະເວລາ pāraṇa (ແກ້ອົດ) ເປັນຕົວຕັດສິນ। ບົດນີ້ກຳນົດວ່າອາດແກ້ອົດໃນວັນຕຣະໂຢດະສີໄດ້ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂສ່ວນຂອງຕິຖິ ໃຫ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບຍັດຍາວິເທດ 100 ຄັ້ງ ແລະເຕືອນວ່າເອກາດະສີທີ່ປົນກັບດະສະມີບໍ່ຄວນຖື (ນຳໄປສູ່ຜົນຮ້າຍ)។ ການຖືວຣະຕະຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍ saṅkalpa ແຫ່ງຄວາມສັດທາ ຂໍພຶ່ງພາພຣະອັຈຍຸຕະຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ। ນັກສັດຕຣະທີ່ເປັນມົງຄຸນ—ປຸສຍະໃນເອກາດະສີຂ້າງຂຶ້ນ ແລະ ສຣະວະນະກັບເອກາດະສີ/ດວາດະສີ (Vijayā tithi)—ຖືກຍົກຂຶ້ນ; ຟາລກຸນ-ປຸສຍະ-ວິຊະຍາ ສັນຍາບຸນຫຼາຍເທົ່າໂກດິ ເມື່ອຫຼີກເວັ້ນນ້ຳເຜິ້ງແລະເນື້ອສັດ। ທ້າຍສຸດ ຈົບດ້ວຍການບູຊາພຣະວິສນຸເປັນ upakāra ຄົບຖ້ວນ ປະທານຄວາມຮັ່ງມີ ບຸດຫຼານ ແລະກຽດຕິຍົດໃນວິສນຸໂລກ।
Adhyaya 188
Chapter 188: द्वादशीव्रतानि (The Dvādaśī-vows)
ພຣະອັກນີເລີ່ມຈັດລຽງລາຍການວຣະຕະດວາດະສີ (Dvādaśī) ຢ່າງເປັນລະບຽບ ໂດຍຊີ້ວ່າເປັນເຄື່ອງມືທັງເພື່ອຄວາມສຸກໃນໂລກ (bhukti) ແລະການຫຼຸດພົ້ນ (mukti) ຕ້ອງປະຕິບັດດ້ວຍການກິນພຽງມື້ດຽວ, ດ້ວຍພັກຕິ, ແລະຮັບອາຫານໂດຍບໍ່ຮ້ອງຂໍ (ayācita)។ ບົດນີ້ຜູກວຣະຕະເຂົ້າກັບປະຕິທິນພິທີ: ໃນ Caitra-śukla Dvādaśī ບູຊາພຣະຫຣິເປັນຜູ້ປະຫານກາມ ໃນນາມ Madana-Dvādaśī; ໃນ Māgha-śukla Dvādaśī ມີ Bhīma-Dvādaśikā; ໃນ Phālguna-śukla Dvādaśī ຊີ້ເຖິງ Govinda-Dvādaśī ແລະພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ຍັງມີ Viśoka-Dvādaśī ໃນ Āśvayuja ແລະ Govatsa-Dvādaśī ໃນ Bhādrapada ພ້ອມການບູຊາງົວແລະລູກງົວ ເນັ້ນການຊຳລະບາບແລະບຸນກຸສົນ. ສ່ວນສຳຄັນອະທິບາຍ Tiladvādaśī ດ້ວຍເງື່ອນໄຂປະຕິທິນທີ່ແນ່ນອນ: Dvādaśī ຝ່າຍມືດ (Kṛṣṇa-pakṣa) ຫຼັງທ່ຽງ ແລະຮ່ວມກັບ Śravaṇa; ແລ້ວກຳນົດພິທີທີ່ໃຊ້ງາເປັນຫຼັກ—ອາບນ້ຳງາ, ໂຮມາງາ, ນາເວດຍາງາ, ໂຄມນ້ຳມັນງາ, ນ້ຳງາ, ແລະທານງາ—ຈົນສິ້ນສຸດດ້ວຍການບູຊາວາສຸເດວະ ດ້ວຍມັນຕຣາ “Oṃ namo bhagavate vāsudevāya।” ຕໍ່ມາລາຍນາມ Ṣaṭ-tila Dvādaśī (ຜົນສະຫວັນ), Nāmadvādaśī (ບູຊາຕາມລຳດັບນາມເກສະວະຕະຫຼອດປີ), Sumati ແລະ Ananta Dvādaśī, Sugati Dvādaśī ພ້ອມຄຳສັນລະເສີນ “Kṛṣṇa-jaya”, ແລະປິດທ້າຍໂດຍກ່າວເຖິງເວລາ Pauṣa-śukla Dvādaśī ສຳລັບວຣະຕະທີ່ກ່ຽວກັບ Sampprāpti ຕາມແນວຄິດປູຣານະທີ່ເຫັນທຳມະເປັນວິທະຍາພິທີມຸ່ງສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ।
Adhyaya 189
Śravaṇa Dvādaśī Vrata (श्रवणद्वादशीव्रतम्)
ພຣະອັກນິໄດ້ກໍານົດໃຫ້ິສີວະສິດຖະ ປະຕິບັດວຣະຕະ «ສຣາວະນ ດວາດະສີ» ໃນຂ້າງຂຶ້ນເດືອນພາດຣະປະດາ ເມື່ອນັກສັດຣາ Śravaṇa ຕົງກັນ. ບົດນີ້ຍົກຍ້ອງວ່າວຣະຕະນີ້ມີອານຸພາບຍິ່ງ ເນື່ອງຈາກອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ແລະຄວາມມົງຄຸນຂອງການຟັງທຳ ແລະຖ້ອຍຄໍາຂອງປັນຍາຊົນ. ຜູ້ປະຕິບັດຮັກສານິຣາຫາຣາໃນວັນທີ 12 ແລະເຮັດປາຣະນາໃນວັນທີ 13 ແມ່ນແມ່ນຈະຂັດກັບຂໍ້ຫ້າມທົ່ວໄປກໍຕາມ. ບູຊາພຣະວິສນຸ-ວາມະນະ ໂດຍອາວາຫນະເຂົ້າໃນກະລະສະນ້ໍາ ຕັ້ງເທິງຢັນຕຣະຄໍາ; ທໍາອະພິເສກດ້ວຍນ້ໍາບໍລິສຸດ ແລະປັນຈາມຣິຕະ ພ້ອມຜ້າຂາວຄຸມ, ຮົ່ມ, ແລະເກີບ ເປັນພິທີການບູຊາຢ່າງເປັນລະບຽບ. ຕໍ່ມາມີການບູຊາຕາມອະວັຍະວະ ກໍານົດມັນຕຣະໃຫ້ແກ່ອວັຍະວະຂອງພຣະວິສນຸ (ຄ້າຍນະຍາສ), ຖວາຍນະໄວເດຍອາຫານຫຸງດ້ວຍເນີຍກີ, ແລະຖວາຍທານຫມໍ້ເຂົ້າຄຸດ; ຢາມຄ່ໍາຕື່ນຢູ່, ອາບນ້ໍາຕອນຮຸ່ງທີ່ຈຸດບັນຈົບແມ່ນ້ໍາ, ແລະອະທິຖານພຸດສະປານຈະລີແດ່ພຣະໂກວິນດະ (Budhaśravaṇa). ພິທີສິ້ນສຸດດ້ວຍດັກຊິນາ, ລ້ຽງພຣາຫມະນ, ແລະຢືນຢັນຫຼັກທຳວ່າ ພຣະວາມະນະແຜ່ຊຶມໃນເຄື່ອງຖວາຍ ຮັບເອົາ ແລະປະທານພອນ—ພູກຕິ, ກຽດສັກສີ, ບຸດຫຼານ, ອິດທິອໍານາດ, ແລະມຸກຕິ.
Adhyaya 190
Chapter 190: Akhaṇḍa-dvādaśī-vrata (The Unbroken Dvādaśī Vow)
ພຣະອັກນີສອນພຣະິສີວະສິດຖະ ເຖິງວຣະຕະ «ອະຂັນດະ-ດວາດະຊີ» ເພື່ອໃຫ້ຄຳປະຕິຍານທັງຫຼາຍສົມບູນ ບໍ່ຂາດຕອນ (vrata-sampūrṇatā). ຜູ້ປະຕິບັດອົບອົດອາຫານໃນວັນດວາດະຊີຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນມາຣກະສີຣສະ ບູຊາພຣະວິສນຸ ຫຼັງອາບນ້ຳປັນຈະກະວະຍະ ແລະຮັບສານຊຳລະຕາມພິທີ. ສ່ວນສຳຄັນແມ່ນທານ: ໃນວັນດວາດະຊີ ຖວາຍພາຊະນະທີ່ບັນຈຸຂ້າວບາເລຍ ແລະເຂົ້າ ໃຫ້ພຣາຫມັນ. ບົດນີ້ຍັງໃຫ້ແນວອະທິຖານ: ຜູ້ຖືວຣະຕະຂໍໃຫ້ພຣະວິສນຸຊ່ວຍຊ່ອມແປງຄວາມບໍ່ສົມບູນຂອງວຣະຕະທີ່ສະສົມມາ 7 ຊາດ ໂດຍອ້າງອີງພາບມະຕະຟິຊິກວ່າ ຈັກກະວານ «ບໍ່ຂາດຕອນ» ຢູ່ໃນພຣະປຸຣຸໂສຕຕະມະ. ອັກນີຍັງຂະຫຍາຍເປັນວິໄນປະຈຳເດືອນ ແລະ Cāturmāsya ພ້ອມເຄື່ອງຖວາຍຕາມເດືອນ ເຊັ່ນ ຖ້ວຍ śaktu (ແປ້ງບາເລຍຄົ້ວ). ທ້າຍສຸດ ເນັ້ນເວລາທີ່ຖືກຕ້ອງຈາກ Śrāvaṇa ຫາການປາຣະນາ (pāraṇa) ທ້າຍເດືອນ Kārttika ເຕືອນວ່າຄວາມບົກພ່ອງອາດສົ່ງຜົນຂ້າມ 7 ຊາດ; ແຕ່ຖ້າປະຕິບັດສຳເລັດ ຈະໄດ້ອາຍຸຍືນ ສຸຂະພາບ ໂຊກລາບ ອຳນາດ ແລະຄວາມສຸກສົມບູນ।
Adhyaya 191
Trayodaśī-vratāni — Anaṅga-Trayodaśī and Kāma-Trayodaśī (Chapter 191)
ພຣະອັກນິເລີ່ມອະທິບາຍຢ່າງເປັນລະບົບເກືອບທັງໝົດກ່ຽວກັບວຣະຕະ Trayodaśī (ວັນຈັນທຣະຄະຕິທີ 13) ໂດຍຍົກ Anaṅga‑Trayodaśī ທີ່ຜູກກັບ Anaṅga/ກາມ ແລະການບູຊາຄູ່ Anaṅga ກັບ Hara (ພຣະສິວະ) ເປັນອັນດັບທໍາອິດ. ບົດນີ້ຈັດຕາຕະລາງຕາມເດືອນເລີ່ມຈາກ Mārgaśīrṣa ໄປ ປະກອບດ້ວຍການເຊີນເທວະ, ອາຫານຕະປະ/ອົດອາຫານສະເພາະ, ແລະຮອມາກາງຄືນ (ເນີຍໃສ່ງາ ແລະເຂົ້າ). ທ້າຍສຸດມີຂໍ້ກໍານົດທານະຊັດເຈນ—ເສື້ອຜ້າ, ງົວ, ຕຽງ, ຮົ່ມ, ໝໍ້, ເກີບ, ບ່ອນນັ່ງ, ແລະພາຊະນະ—ຊີ້ວ່າວຣະຕະສໍາເລັດດ້ວຍການແບ່ງປັນອັນສັກສິດ. ອີກສ່ວນໜຶ່ງໃນເດືອນ Caitra ໃຫ້ລະລຶກກາມພ້ອມ Rati, ວາດຕົ້ນອະໂສກດ້ວຍສີມົງຄຸນ, ແລະບູຊາຕໍ່ເນື່ອງ 15 ມື້ເພື່ອສົມປາດຖະໜາ. ທັງໝົດເປັນເທັກໂນໂລຢີທາງທຳມະ: ວິໄນເວລາ, ການຄວບຄຸມອາລົມ, ພິທີກຳ ແລະທານະ ຮວມເປັນສາທະນາດຽວເພື່ອຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະບຸນສູງສຸດ.
Adhyaya 192
Chapter 192: चतुर्दशीव्रतानि (Vows of the Fourteenth Lunar Day)
ອັກນິເລີ່ມສອນເລື່ອງວຣະຕະ “ຈະຕຸຣະດະສີ” ໂດຍຍົກວ່າການຖືສິນ-ອົບພະຍົມໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 ເປັນ “ພຸກຕິ-ມຸກຕິ-ປຣະດາຍະກະ” ໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ໂດຍພິເສດເມື່ອບູຊາພຣະສິວະພ້ອມອົບພະຍົມໃນເດືອນກາຣຕິກ. ບົດນີ້ຍັງລຽງລຳດັບວິໄນຫຼາຍແບບ: (1) ສິວະ-ຈະຕຸຣະດະສີ ໃຫ້ອາຍຸຍືນ ຊັບສິນ ແລະ ຄວາມສຳລານ ຕາມການຕົງກັນຂອງປະຕິທິນ; (2) ຟະລະ-ຈະຕຸຣະດະສີ (ຫຼື 12/14) ກິນແຕ່ໝາກໄມ້ ຫ້າມເຫຼົ້າ ແລະ ຖວາຍທານໝາກໄມ້; (3) ອຸພະຍະ-ຈະຕຸຣະດະສີ ອົບພະຍົມ ແລະ ບູຊາພຣະສັມພູໃນວັນ 14 (ແລະ 8) ທັງຂ້າງຂຶ້ນ-ຂ້າງແຮມ ເພື່ອໄດ້ສະຫວັນ. ຍັງກຳນົດ “ນັກຕະ” (ກິນຕອນກາງຄືນ) ໃນກຣິສນະ ອັສຕະມີ ແລະ ກຣິສນະ ຈະຕຸຣະດະສີ ເພື່ອຄວາມສຸກໂລກີ ແລະ ຄະຕິດີຫຼັງມໍລະນະ. ຕໍ່ມາເວົ້າເຖິງພິທີ: ອາບນ້ຳໃນກາຣຕິກ ກຣິສນະ ຈະຕຸຣະດະສີ, ບູຊາພຣະອິນທຣະດ້ວຍເສົາຮູບທົງທະວະຈະ, ແລະ ສຸດທ້າຍພິທີອະນັນຕະໃນສຸກລະ ຈະຕຸຣະດະສີ—ບູຊາພຣະຫຣິເປັນອະນັນຕະ ຈັດດັບພະ ແລະ ພາຊະນະນ້ຳ, ຖວາຍປູປະຈາກແປ້ງເຂົ້າ (ແບ່ງຄື່ງໃຫ້ພຣາຫມະນ), ອ່ານເລື່ອງພຣະຫຣິທີ່ຈຸດບັນຈົບແມ່ນ້ຳ, ແລະ ຜູກດ້າຍສັກສິດທີ່ມືຫຼືຄໍເພື່ອຄວາມຮັ່ງມີແລະຄວາມສຸກ.
Adhyaya 193
Śivarātri-vrata (The Observance of Śivarātri)
ພຣະອັກນິສອນພຣະວະສິດຖະເຖິງວຣະຕະ «ສິວະຣາຕຣີ» ເປັນພິທີທີ່ໃຫ້ທັງ bhukti (ຜົນສຸກໃນໂລກ) ແລະ mokṣa (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ກຳນົດຕາມປະຕິທິນໃນວັນ Kṛṣṇa-caturdaśī ລະຫວ່າງເດືອນ Māgha ແລະ Phālguna. ຜູ້ປະຕິບັດຖືອຸປະວາສ (ອົບອາຫານ) ໃນວັນທີ 14 ແລະເຮັດ jāgaraṇa (ຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ) ເປັນແກ່ນການບູຊາ. ບົດສັນລະເສີນເຊີນ Śambhu ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ, ຍົກຍ້ອງ Śiva ເປັນເຮືອພາສັດທັງຫຼາຍຂ້າມ «ມະຫາສະໝຸດນະລົກ», ແລະອະທິຖານຂໍລູກຫຼານ, ອຳນາດ, ໂຊກດີ, ສຸຂະພາບ, ວິຊາ, ທັມມະ, ຊັບສິນ, ຈົນເຖິງສະຫວັນແລະ mokṣa. ທ້າຍບົດຍ້ຳວ່າວຣະຕະນີ້ເຂົ້າເຖິງງ່າຍ ແລະປ່ຽນແປງຊີວິດໄດ້; ແມ່ນແຕ່ນາຍພານ ຫຼືຄົນບາບ Sundarasena ກໍຍັງໄດ້ບຸນຈາກການປະຕິບັດນີ້.
Adhyaya 194
Aśoka-Pūrṇimā and Related Vows (अशोकपूर्णिमादिव्रत)
ສືບຕໍ່ວຣະຕະຂັນດາທີ່ກ່ຽວກັບວິໄນຕາມປະຕິທິນ, ພຣະອັກນິສອນວະສິດຖະເຖິງກຸ່ມພິທີຖືສິນທີ່ແປເວລາສັກສິດໃຫ້ເປັນທຳມະຢ່າງເປັນລະບຽບ. ເລີ່ມດ້ວຍການກ່າວວ່າ ສິວະຣາຕຣີວຣະຕະໃຫ້ທັງພົບພາບ–ມຸກຕິ, ແລ້ວກ່າວເຖິງ ອະໂສກະປູຣນິມາ: ໃນຂ້າງຂຶ້ນເດືອນພາລກຸນ ບູຊາພູທະຣະ ແລະ ພູວະ, ຮັກສາວຣະຕະ 1 ປີ ເພື່ອໄດ້ຄວາມສຸກແລະການຫຼຸດພົ້ນ. ຕໍ່ມາແນະນຳພິທີເດືອນກາຣຕຕິກາ ທີ່ມີ vṛṣotsarga (ປ່ອຍ/ຖວາຍງົວຜູ້) ຄູ່ກັບ naktam (ກິນອາຫານຄັ້ງດຽວຕອນກາງຄືນ), ຖືວ່າເປັນວຣະຕະສູງສຸດ ນຳໄປສູ່ພຣະສິວະ. ຈາກນັ້ນສອນ ປິຕຣະອະມາວາສະຍາ: ຖວາຍທານອັກຊັຍຍະແກ່ບັນພະບຸລຸດ ພ້ອມວິໄນອົດອາຫານ 1 ປີ ແລະບູຊາປິຕຣະ ເພື່ອລົບບາບ ແລະໄດ້ສະຫວັນ. ສຸດທ້າຍແມ່ນ ສາວິຕຣີອະມາວາສະຍາ: ໃນວັນທີ 15 ເດືອນຊເຍດຖະ ແມ່ຍິງອົດອາຫານ 3 ຄືນ, ບູຊາເທວີຜູ້ຮັກສາພຣະສັດຕະຍາທີ່ຮາກຕົ້ນໄຊ (banyan) ດ້ວຍເມັດພືດ 7 ຢ່າງ, ເຄື່ອງປະດັບ, ຢາມຄືນພ້ອມຮ້ອງເພງແລະຟ້ອນ, ຖວາຍນະໄວເທຍແກ່ພຣາຫມັນ, ເລີ້ຍງພຣາຫມັນ ແລະທຳພິທີສົ່ງກັບ ເພື່ອຂໍສະໂພກຍະ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງມົງຄຸນໃຫ້ເທວີພໍໃຈ.
Adhyaya 195
Chapter 195 — तिथिव्रतानि (Tithi-vratāni) — Vows according to lunar days (closing colophon)
ບົດນີ້ເປັນເຫດໝາຍການປ່ຽນຕອນ: ມັນປິດຈົບລຳດັບຄຳສອນເກືອບທັງໝົດກ່ຽວກັບວຣະຕະຕາມທິຖິ (tithi-vratāni) ໃນ Vrata-khaṇḍa. ຄຳລົງທ້າຍ (colophon) ຊີ້ວ່າ ລະບົບວິໄນປະຕິທິນທີ່ໃຊ້ວັນຈັນທະຄະຕິເປັນຈຸດພິທີກຳກັບການປະພຶດທາງທຳ ໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ. ການຈົບວົງຈອນທິຖິຢູ່ນີ້ ກະກຽມໃຫ້ຜູ້ປະຕິບັດຍ້າຍຈາກການນັບຕາມດວງຈັນໄປສູ່ການນັບຕາມວັນອາທິດ-ອາທິດສັບດາ, ໂດຍຮັກສາແນວທາງຂອງ ອັກນິປຸຣານະ ທີ່ນຳເສີນເທັກນິກພິທີກຳທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງ ເປັນເສັ້ນທາງສົ່ງເສີມທັງ bhukti (ຊີວິດໂລກຢ່າງເປັນລະບຽບ) ແລະ mukti (ເປົ້າໝາຍວິນຍານ)។
Adhyaya 196
Chapter 196 — Nakṣatra-vratāni (Observances of the Lunar Mansions)
ພຣະອັກນິສອນພຣະລິສີວະສິດຖະ ເຖິງລະບົບ “ນັກສະຕຣະ-ວຣະຕະ” ເລີ່ມຈາກການເຊີນນັກສະຕຣະ-ປຸຣຸສະ ແລະເດືອນໄຈຕຣະ (Caitra). ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ຖືກບູຊາຕາມການຈັດວາງນັກສະຕຣະໃສ່ອະວັຍະວະຂອງກາຍສາກົນ—ຕີນ, ແຂ້ງຂາ, ຫົວເຂົ່າ, ຂາອ່ອນ, ອະໄວຍະວະເພດ, ສະໂພກ, ຂ້າງລໍາຕົວ, ທ້ອງ, ເຕົ້ານົມ, ຫຼັງ, ແຂນ, ນິ້ວມື, ເລັບ, ຄໍ, ຫູ, ປາກ, ແຂ້ວ, ດັ່ງ, ຕາ, ໜ້າຜາກ—ເຮັດໃຫ້ເວລາແຫ່ງຟ້າກາຍເປັນລໍາດັບພິທີທີ່ມີຮ່າງກາຍ. ມີການບູຊາພິເສດໃນ Citrā/Ārdrā ແລະທ້າຍປີ: ຕັ້ງຮູບພຣະຫຣິຄໍາໃນໝໍ້ທີ່ເຕັມນ້ໍາຕານອ້ອຍ (jaggery) ແລະຂອງທານ dakṣiṇā ແຕກຕ່າງຕາມສາຍຕໍາລາ. ຕໍ່ມາອະທິບາຍ Śāmbhavāyanīya-vrata ທີ່ເນັ້ນເດືອນ Kārttika ແລະນັກສະຕຣະ Kṛttikā ໃຊ້ນາມ Keśava ຫຼືມັນຕຣາ Acyuta, ມີການຖວາຍອາຫານຕາມເດືອນ, ຊໍາລະດ້ວຍ pañcagavya, ແລະກໍານົດຫຼັກວ່າ naivedya ແຕກຈາກ nirmālya ຫຼັງ visarjana. ຄໍາອະທິຖານທ້າຍຂໍໃຫ້ບາບຖືກທໍາລາຍ, ບຸນເພີ່ມ, ຄວາມຮັ່ງມີບໍ່ຫມົດ ແລະວົງສານສືບຕໍ່; ປະພຶດ 7 ປີໄດ້ bhukti ແລະ mukti. ສຸດທ້າຍແນະນໍາ Ananta-vrata (Mārgaśīrṣa/Mṛgaśīrṣa) ເນັ້ນການກິນຕອນກາງຄືນບໍ່ໃສ່ນ້ໍາມັນ, ຕາຕະລາງ homa 4 ເດືອນ, ບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ແລະຕົວຢ່າງການເກີດຂອງມານທາຕາຈາກວຣະຕະນີ້.
Adhyaya 197
Chapter 197 — दिवसव्रतानि (Day-based Vows): Dhenu-vrata, Payo-vrata, Trirātra-vrata, Kārttika-vrata, and Kṛcchra Observances
ອັກນິເລີ່ມຫົວຂໍ້ໃໝ່ວ່າດ້ວຍ «ວຣະຕະຕາມວັນ» (divasa-vratāni) ໂດຍເປີດດ້ວຍ Dhenu-vrata ການຖວາຍທານທີ່ກ່ຽວກັບງົວ ແລະກອບພິທີຂອງການໃຫ້ທານ. ຕໍ່ມາອະທິບາຍ payo-vrata (ວຣະຕະນົມ) ເປັນຕະປະສະຍາທີ່ກຳນົດຂັ້ນ: ປະຕິບັດ 1 ມື້ໄດ້ “ຄວາມຮັ່ງມີສູງສຸດ” ແລະຖ້າປະຕິບັດຍາວນານຈະຄູ່ກັບທານເຊິ່ງເປັນນິມິດມູນຄ່າສູງ ເຊັ່ນ ຮູບຈຳລອງຄຳຂອງຕົ້ນໄມ້ສົມປາດຖະໜາ ຫຼື “ແຜ່ນດິນຄຳ” ວັດຕາມນ້ຳໜັກ pala. ຈາກນັ້ນອັກນິກ່າວເຖິງ trirātra-vrata (ວຣະຕະສາມຄືນ) ເນັ້ນການທຳຊ້ຳເປັນປະຈຳ (ທຸກກຶ່ງເດືອນ ຫຼື ທຸກເດືອນ), ການກິນຄັ້ງດຽວ (eka-bhakta) ແລະຈົ່ງໃຈບູຊາ Janārdana/Viṣṇu ຈົນໄດ້ຜົນຕັ້ງແຕ່ຊັບສິນເຖິງການໄປສູ່ທີ່ສະຖິດຂອງ Hari ແລະບາງຕອນກ່າວວ່າຍົກຍ້ອງວົງຕະກູນ. ພິທີຜູກກັບປະຕິທິນ (Mārgaśīrṣa ຂ້າງຂຶ້ນ; Aṣṭamī/Dvādaśī) ມີການຈັບມະນະຕຣາ “Oṃ namo Vāsudevāya”, ລ້ຽງພຣາຫມັນ, ຖວາຍຜ້າ, ຕຽງ, ບ່ອນນັ່ງ, ຮົ່ມ, ສາຍສັກສິດ, ພາຊະນະ ແລະຂໍອະໄພຕໍ່ຄວາມບົກພ່ອງໃນພິທີ. ຕໍ່ມາແນະນຳ Kārttika-vrata ວ່າເປັນ “bhukti-mukti-prada” ໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະມຸກຕິ; ສຸດທ້າຍລົງດ້ວຍ kṛcchra ຕະປະສະຍາຊື່ Māhendra, Bhāskara, Śāntapana ກຳນົດດ້ວຍລຳດັບນົມ/ນົມສົ້ມ/ອົດອາຫານ ແລະຂໍ້ຈຳກັດຕາມຕິຖິ-ວັນ ສະແດງວ່າວິໄນຕະປະສະຍາເປັນວິທະຍາສາດແຫ່ງທຳມະທີ່ມີໂຄງສ້າງ ແລະມຸ່ງຜົນຊັດເຈນ.
Adhyaya 198
Monthly Vows (Māsa-vratāni) and Cāturmāsya Disciplines; Introduction of Kaumudī-vrata
ພຣະອັກນິອະທິບາຍ māsa-vrata ເປັນວິນັຍປະຈໍາເດືອນ ທີ່ໃຫ້ທັງ bhukti (ຜົນໂລກີ) ແລະ mukti (ຫຼຸດພົ້ນ)។ ບົດນີ້ເລີ່ມດ້ວຍຂໍ້ຈໍາກັດແບບ Cāturmāsya ໂດຍສະເພາະການງົດທານ້ໍາມັນທາຕົວໃນລະດູສັກສິດ 4 ເດືອນ ແລ້ວຈຶ່ງລຽງລໍາດັບການງົດຕາມເດືອນ ແລະ dāna ເຊັ່ນ ບໍລິຈາກງົວໃນເດືອນ Vaiśākha; ຖວາຍ “ງົວນ້ໍາຕານອ້ອຍ” (jaggery-cow) ໃນ Māgha ຫຼື Caitra। ມັນເຊື່ອມການອົດອາຫານແລະວິນັຍຄວາມປະພຶດ (nakta-bhojana, ekabhakta, ວຣະຕະຜົນໄມ້, ອົດມື້ສະຫຼັບວັນ, ຄວາມງຽບ, cāndrāyaṇa, prājāpatya) ກັບຜົນປາຍທາງທາງຈິດວິນຍານເປັນຂັ້ນໆ ເຊັ່ນ ສະຫວັນ, Viṣṇuloka ແລະບຸນນໍາໄປສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ। ວຣະຕະສົມບູນດ້ວຍ saṅkalpa ແລະການຍຶດຕາມປະຕິທິນ: ການກຽມ Cāturmāsya, ບູຊາ Hari ເມື່ອດວງອາທິດເຂົ້າ Karkaṭa (Cancer), ແລະອະທິຖານໃຫ້ນັບວ່າສໍາເລັດແມ່ນແຕ່ມີຄວາມຕາຍຂັດຂວາງ. ທ້າຍບົດແນະນໍາ Kaumudī-vrata ໃນ Āśvina ໃຫ້ບູຊາ Viṣṇu ໃນວັນ Dvādaśī ດ້ວຍດອກໄມ້ ໂຄມໄຟ ນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ແລະນ້ໍາມັນງາ ພ້ອມມົນຕຣາ “Om namo Vāsudevāya” ເພື່ອໄດ້ຮັບ puruṣārtha ທັງ 4।
Adhyaya 199
Adhyāya 199 — Nāna-vratāni (Various Vows): Ṛtu-vrata, Saṅkrānti-vrata, Viṣṇu/Devī/Umā Observances
ອັກນິສືບຕໍ່ Vrata-khaṇḍa ໂດຍອະທິບາຍວຣະຕະຫຼາຍຮູບແບບທີ່ໃຫ້ຜົນທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ (bhukti) ແລະການຫຼຸດພົ້ນ (mukti). ເລີ່ມດ້ວຍ ṛtu-vrata ຕາມ 4 ລະດູ ເນັ້ນການສົ່ງເສີມພິທີ homa ດ້ວຍການຖວາຍໄມ້ເຊື້ອໄຟ ແລະຈົບດ້ວຍທານເຊັ່ນ “ງົວເນີຍ (ghee-cow)” ແລະຫມໍ້ເນີຍ ພ້ອມວິໄນຄວາມງຽບໃນເວລາສົນທະຍາ. ຕໍ່ມາມີວຣະຕະແນວ Sārasvata ອາບນ້ຳດ້ວຍ pañcāmṛta ແລະທານງົວທ້າຍປີ; ວຣະຕະພຣະວິສນຸ Ekādaśī ແບບ naktāśī ໃນເດືອນ Caitra ນຳໄປສູ່ພຣະວິສນຸທາມ; ແລະວິໄນຂອງ Śrī/Devī ກິນ pāyasa ແລະທານງົວຄູ່ສຳລັບແອກ ພ້ອມມາລະຍາດກິນຫຼັງຖວາຍແກ່ Pitṛs ແລະ Devas. ຈາກນັ້ນອະທິບາຍ Saṅkrānti-vrata ເນັ້ນການຕື່ນຍາມກາງຄືນເປັນກຳລັງໃຫ້ເກີດສະຫວັນ ແລະເພີ່ມຈຸດເວລາ amāvasyā-saṅkrānti, uttarāyaṇa, viṣuva ຄູ່ກັບການອາບນ້ຳພິທີໃຊ້ເນີຍວັດເປັນ prastha ແລະສານວັດ 32 palas ເພື່ອຊຳລະບາບ. ທ້າຍສຸດນຳເສີນວຣະຕະຂອງຜູ້ຍິງ Umā–Maheśvara ໃນວັນຈັນທຣະຄະຕິທີ 3 ແລະ 8 ເພື່ອຊີວິດຄູ່ມົງຄຸນ ແລະພົ້ນຈາກການພັດພາກ ພ້ອມປິດດ້ວຍຜົນທີ່ກ່າວເຖິງ Sūrya-bhakti ກ່ຽວກັບການເກີດໃໝ່ຕາມເພດ.
Adhyaya 200
Dīpadāna-vrata (The Vow of Offering Lamps)
ພຣະອັກນີສອນວຣະຕະ «ດີປະດານ» (Dīpadāna-vrata) ເປັນຄຳປະຕິຍານທີ່ໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ (bhukti) ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (mukti) ໂດຍເນັ້ນວ່າການຖວາຍໂຄມໄຟຕະຫຼອດ 1 ປີ ໃນສະຖານບູຊາພຣະເທວະ ຫຼືໃນເຮືອນພຣາຫມັນ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຄົບຖ້ວນ. ການໃຫ້ແສງໄຟຖືກຍົກຍ້ອງວ່າມີບຸນສູງສຸດ ໂດຍສະເພາະໃນຊ່ວງ Cāturmāsya ແລະ Kārttika ໃຫ້ເຂົ້າເຖິງໂລກຂອງພຣະວິສນຸ ແລະຄວາມສຸກສະຫວັນ. ພຣະອັກນີເລົ່າເລື່ອງຕົວຢ່າງຂອງລະລິຕາ: ການກະທຳນ້ອຍໆທີ່ເກີ່ຍວກັບໂຄມໄຟໃນວັດພຣະວິສນຸ ແມ່ນແມ່ນບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈ ແຕ່ກໍໃຫ້ຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈົນໄດ້ເກີດໃໝ່ເປັນຜູ້ມີລາຊະສົມບັດ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນຄູ່ຄອງ. ການລັກໂຄມໄຟຖືກປະນາມ ມີຜົນກຳເກີດເປັນຄົນໃບ້/ທຶບ ແລະຕົກນະລົກແຫ່ງຄວາມມືດ. ຕໍ່ມາມີຄຳຕັກເຕືອນສິນທຳ ວິຈານການຫຼົງໃນກາມ ແລະຄວາມປາຖະໜາບໍ່ຊອບ (ໂດຍສະເພາະການຜິດຜົວເມຍ) ແລະນຳໃຫ້ຫັນມາສູ່ການປະຕິບັດທີ່ເຮັດໄດ້ງ່າຍ ເຊັ່ນ ສວດນາມພຣະຫຣິ ແລະຖວາຍໂຄມໄຟ. ທ້າຍບົດຢືນຢັນວ່າ ດີປະດານເພີ່ມພູນຜົນຂອງວຣະຕະທັງປວງ ແລະຜູ້ຟັງພ້ອມນຳໄປປະຕິບັດຈະໄດ້ຄະຕິສູງຂຶ້ນ।
Adhyaya 201
Worship of the Nine Vyūhas (Nava-vyūha-arcana)
ບົດນີ້ເປີດດ້ວຍການປິດສິ້ນວຣະຕະ Dīpadāna ແລ້ວເຂົ້າສູ່ພິທີບູຊານະວະວິຍູຫະ (Navavyūha-arcana) ຕາມທີ່ຮະຣິຖ່າຍທອດ. ອັກນິສອນການຈັດມະນະດະລາດອກບົວ: ວາສຸເທວະ (Vāsudeva) ຢູ່ກາງ ແລະຈັດ Saṅkarṣaṇa, Pradyumna, Aniruddha, Nārāyaṇa ຕາມທິດ ພ້ອມພະຍາງບີຈະ ແລະຕຳແໜ່ງທາດ/ພິທີ (ຮວມການວາງນ້ຳ). ພິທີຂະຫຍາຍໄປສູ່ການຈັບຄູ່ມັນຕຣາ-ບີຈະ ສຳລັບ Sadbrahmā, Viṣṇu, Nṛsiṃha, Bhūr-Varāha ແລະການວາງສ່ວນຊ່ວຍທີ່ປະຕູ ແລະທິດຕາເວັນຕົກ ພ້ອມຂັ້ນຕອນພິເສດກ່ຽວກັບ Garuḍa ແລະມັນຕຣາ gadā (ຄອນ). ຈາກການສ້າງມະນະດະລາພາຍນອກ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ການພາຍໃນ: ບູຊາຕາມ daśāṅga-krama, ວາງ ghaṭa ສຳລັບຜູ້ພິທັກທິດ, ຈິນຕະນາ toraṇa ແລະ vitāna, ແລະສະມາທິກາຍລະອຽດໃນນ້ຳອະມຣິຕະແຫ່ງຈັນ. ທ້າຍສຸດເຮັດ nyāsa ດ້ວຍບີຈະ 12 ສ້າງ “ກາຍທິບ”, ກຳນົດສາວົກໂດຍການໂຍນດອກໄມ້, ກຳນົດຈຳນວນ homa ເພື່ອຊຳລະ ແລະຄ່າ dīkṣā ເພື່ອປະທັບຕາການປະກອບພິທີໃນມິຕິສັງຄົມແລະຈິດວິນຍານ.
Adhyaya 202
Puṣpādhyāya-kathana (Account of Flowers in Worship)
ສືບຕໍ່ຄໍາສອນໃນວຣະຕະຂັນດາ ພຣະອັກນິອະທິບາຍແກ່ລະສີວະສິດຖະ ວ່າການຖວາຍບູຊາ—ໂດຍສະເພາະດອກໄມ້ ແລະ ຂອງຫອມ—ເປັນສື່ແຫ່ງພັກຕິທີ່ມີວິໄນ ເຮັດໃຫ້ຮະຣິ (ວິສນຸ) ພໍພຣະໄທ ແລະໃຫ້ຜົນເປັນຂັ້ນໆ: ລົບບາບ (ປາປະ-ຫານິ), ພົນລາບໂລກີ (ພຸກຕິ), ມຸກຕິ, ແລະເຂົ້າເຖິງວິສນຸໂລກ. ຕອນຕົ້ນລຽງບັນຊີດອກໄມ້-ໃບໄມ້ “ເໝາະແກ່ເທວະ” ແລະຜູກການຖວາຍຫຼາຍຢ່າງກັບຜົນທາງຈິດວິນຍານ; ພ້ອມກໍານົດຂອບເຂດວ່າບໍ່ຄວນໃຊ້ຂອງເຫື່ອຍແຫ້ງ, ແຕກຫັກ, ບົກພ່ອງ ຫຼືອັບມົງຄົນ. ຍັງແຍກຕາມນິກາຍ: ດອກໄມ້ບາງຢ່າງເໝາະສໍາລັບວິສນຸ, ແຕ່ພຣະສິວະບູຊາດ້ວຍດອກອື່ນ ແລະມີຂອງຖວາຍບາງຢ່າງຫ້າມສໍາລັບສິວະ. ຈຸດສໍາຄັນຄືການເຮັດໃຫ້ເປັນພາຍໃນ: “ດອກໄມ້” ສູງສຸດແມ່ນຄຸນທໍາແລະສະມາທິ—ອະຫິງສາ, ຊະນະອິນທຣີຍ, ກະສານຕິ, ດະຍາ, ສະມະ, ຕະປະ, ທະຍານ, ສັດຍະ (ແລະບາງສໍານວນເພີ່ມ ສຣັດທາ) ຊີ້ວ່າພິທີພາຍນອກຕ້ອງສົມບູນດ້ວຍຈິດໃຈ. ທ້າຍບົດວາງໄວ້ໃນກອບພູຊາ: ອາສນະ, ມູຣຕິ-ປັນຈາງຄະ, ອັດຖະ-ປຸສປິກາ ແລະລໍາດັບນາມເທວະ (ວາສຸເທວະ-ອາດິ ສໍາລັບວິສນຸ; ອີສານ-ອາດິ ສໍາລັບສິວະ).
Adhyaya 203
Chapter 203 — नरकस्वरूपम् (Naraka-svarūpa: The Nature of Hell)
ພຣະອັກນິອະທິບາຍແກ່ວະສິດຖະ ວ່າກົດແຫ່ງກຳມະດຳເນີນໄປໃນເວລາຕາຍ ແລະຫຼັງຈາກຕາຍແນວໃດ. ພຣະອົງເລີ່ມດ້ວຍຫຼັກບັກຕິທີ່ປົກປ້ອງ: ການບູຊາພຣະວິສນຸດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງບູຊາ ຊ່ວຍປ້ອງກັນການຕົກນະລົກ. ຄວາມຕາຍເກີດເມື່ອສັດມີກາຍພົບເຫດໃກ້ຕົວ ເຊັ່ນ ນ້ຳ ໄຟ ພິດ ອາວຸດ ຄວາມຫິວໂຫຍ ໂລກໄພ ຫຼືການຕົກ. ຫຼັງນັ້ນ ຈີວະໄດ້ຮັບຮ່າງໃໝ່ຕາມກຳ—ທຸກທໍລະມານສຳລັບບາບ ແລະຄວາມສຸກສຳລັບທຳ. ພຣະອັກນິບອກເສັ້ນທາງຫຼັງຕາຍ: ທູດອັນນ່າຢ້ານຂອງຍະມະນຳຄົນບາບໄປທາງປະຕູທິດໃຕ້ ແລະ “ເສັ້ນທາງຊົ່ວ” ໃນຂະນະທີ່ຄົນດີໄປອີກເສັ້ນທາງ. ໃຈກາງຂອງບົດແມ່ນການລຽນລາຍຊື່ນະລົກຕ່າງໆ ແລະໂທດທັນທີ່ກຳນົດຕາມການລະເມີດ—ຄວາມຮຸນແຮງ ການລັກຂໂມຍ ການປະພຶດທາງເພດຜິດ ການເສື່ອມເສຍພິທີ ແລະການລະເລີຍໜ້າທີ່. ທ້າຍສຸດ ຈາກຄວາມຢ້ານກົວໄປສູ່ທາງແກ້: ການປະຕິບັດວຣະຕະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ—ໂດຍສະເພາະ ອົບອົດອາຫານໜຶ່ງເດືອນ, ຮັກສາເອກາດະສີ, ແລະ ບີສະມະ-ປັນຈະກະ—ເປັນເກາະປ້ອງກັນຊະຕານະລົກຕາມທຳ.
Adhyaya 204
Chapter 204 — मासोपवासव्रतम् (The Vow of Month-long Fasting)
ພຣະອັກນີສອນວະສິດຖະເຖິງວຣະຕະ «ມາໂສປະວາສະ» ເປັນວຣະຕະອັນປະເສີດສຸດ ຄວນປະຕິບັດຫຼັງພິທີບູຊາແບບໄວສະນະວະ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຄູບາອາຈານ. ຜູ້ຖືວຣະຕະກວດຄວາມສາມາດດ້ວຍຕະປະສະຍາກ່ອນ (ເຊັ່ນ ກຣິຈຊຣະ) ແລະຂະຫຍາຍສິດໃຫ້ວານະປຣັສຖະ ນັກບຳເນັດ ແລະແມ່ຍິງ (ລວມທັງແມ່ໝ້າຍ). ເລີ່ມໃນສຸກກະປັກຂອງເດືອນອາສະວິນ ຫຼັງອົບອາຫານໃນວັນເອກາດະຊີ ແລະດຳເນີນ 30 ມື້ ເປັນການນະມັດສະການພຣະວິສນຸຈົນຮອດ «ອຸດຖານ» (ການຕື່ນ) ຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ຖືວຣະຕະບູຊາພຣະວິສນຸວັນລະສາມເທື່ອ ພ້ອມອາບນ້ຳສາມເທື່ອ ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ ສວດມົນ ແລະພິຈາລະນາສະມາທິ ພ້ອມຮັກສາວາຈາ ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະຂໍ້ຫ້າມການສຳຜັດ/ພຶດຕິກຳ. ໃນວັນດວາດະຊີ ສິ້ນສຸດດ້ວຍການບູຊາ ເລີ້ຍງພຣາຫມະນ ໃຫ້ທັກຊິນາ ແລະເຮັດພາຣະນາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ບົດນີ້ລະບຸທານມາດຕະຖານ (ໂດຍເດັ່ນເປັນຊຸດ 13) ແລະຜົນບຸນ: ຄວາມບໍລິສຸດ ຍົກສົງຕະກູນ ແລະໄດ້ເຖິງວິສນຸໂລກ; ຖ້າເປັນລົມຫຼືຫມົດສະຕິ ອະນຸຍາດໃຫ້ດື່ມນົມ ແລະກີ ເພາະເປັນຮະວິສທີ່ພຣາຫມະນຮັບຮອງ.
Adhyaya 205
Bhīṣma-pañcaka-vrata (The Bhishma Five-Day Vow)
ພຣະອັກນິແນະນຳ «ພີສະມະ-ປັນຈະກະ» ເປັນວຣະຕະໄວສະນະວະອັນສູງສຸດ ເລີ່ມໃນວັນເອກາດະສີ ຂ້າງຂຶ້ນເດືອນກາຣຕິກ. ການປະຕິບັດ 5 ມື້: ອາບນ້ຳ 3 ເທື່ອຕໍ່ມື້, ທຳຕັຣປະນະແກ່ເທວະ ແລະ ພິຕຣ, ຮັກສາມະອຸນະ (ຄວາມສງົບ/ງຽບ) ແລະຈົບດ້ວຍການບູຊາພຣະຫຣິຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ພິທີເນັ້ນອະພິເສກ: ອາບອົງພຣະດ້ວຍ ປັນຈະກະວະຍະ ແລະ ປັນຈາມຣິຕະ, ທາຈັນທະນະ ແລະ ຖວາຍກຸກກຸລຸກັບກີ. ຖວາຍປະທີບບໍ່ຂາດທັງກາງວັນກາງຄືນ, ນະໄວເທຍະດີ, ແລະ ຈະປະ 108 ເທື່ອ «ໂອມ ນະໂມ ວາສຸເທວາຍ». ມີຮໍມະໃຊ້ ຢະວະ, ວຣີຫິ, ຕິລະ ແລະ ມັນຕຣະຮວມທັງການສະກົດພະຍາງ ແລະ ມັນຕຣະ 6 ພະຍາງພ້ອມ «ສະວາຫາ». ຍັງກຳນົດການບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້/ໃບຕາມອະວະຍະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຕະປະສະຍາ: ນອນພື້ນ, ຄວບຄຸມອາຫານ ລວມທັງປັນຈະກະວະຍະ. ທ້າຍສຸດພຣະອັກນິເຊື່ອມວຣະຕະນີ້ກັບການບັນລຸພຣະຫຣິຂອງພີສະມະ ແລະ ສັນຍາທັງພົບພາບ (ພຸກຕິ) ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ແກ່ຜູ້ປະຕິບັດ.
Adhyaya 206
Agastyārghyadāna-kathana (On the Giving of the Agastya Honor-Offering)
ພຣະອັກນີກໍານົດວຣະຕະບູຊາທີ່ມີອະກັສຕະຍະເປັນສູນກາງ ໂດຍລະບຸຊັດວ່າອະກັສຕະຍະແມ່ນພຣະວິສນຸ ເພື່ອເຊື່ອມການນັບຖືລະດັບລິສີກັບການບັນລຸຮາຣິ. ພິທີມີເວລາກໍານົດ 3 ມື້: ກ່ອນຕາເວັນຂຶ້ນ ອົດອາຫານ ບູຊາ ແລະຖວາຍອາຣະຄະຍະແກ່ອະກັສຕະຍະ. ໃນເວລາປຣະໂດສະ ຕິດຕັ້ງຮູບທໍາດ້ວຍດອກຄາຊະໃນຫມໍ້ນ້ໍາ (ຄຸມພະ/ຄຸມບະ) ແລ້ວຢາມຄ່ໍາຄືນ (ປຣະຈາກາຣ). ຕອນເຊົ້າຖວາຍອາຣະຄະຍະໃກ້ແຫຼ່ງນ້ໍາ ພ້ອມບົດສັນລະເສີນການກະທໍາຕໍານານຂອງອະກັສຕະຍະ (ເຮັດໃຫ້ທະເລແຫ້ງ; ທໍາລາຍອາຕາປິ–ວາຕາປິ) ແລະຂໍພອນກັບຄວາມສຸກດີໃນປະໂລກ. ບົດນີ້ລາຍລະອຽດຂອງເຄື່ອງບູຊາແລະທານ: ໄມ້ຈັນ, ພວງດອກໄມ້, ທູບ, ຜ້າ, ເຂົ້າ/ທັນຍາຫານ, ໝາກໄມ້, ຄໍາ, ແລະຖວາຍຫມໍ້ນ້ໍາແກ່ພຣາຫມັນ ພ້ອມການເລີ້ຍງອາຫານແລະດັກຊິນາ (ງົວ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ຄໍາ). ກ່າວເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງຂອງມັນຕຣາ ແລະກົດວ່າສໍາລັບແມ່ຍິງແລະຊູດຣະ ຄວນເຮັດໂດຍບໍ່ໃຊ້ມັນຕຣາເວດ. ການຖວາຍອາຣະຄະຍະຕໍ່ເນື່ອງ 7 ປີ ໃຫ້ຜົນເປັນຄວາມຮັ່ງມີຄົບຖ້ວນ—ຜູ້ບໍ່ມີລູກໄດ້ລູກ ແລະສາວນ້ອຍໄດ້ສາມີເປັນກະສັດ.
Adhyaya 207
Chapter 207: कौमुदव्रतं (Kaumuda-vrata)
ຕໍ່ເນື່ອງຈາກການຈັດລຽງວຣະຕະໃນ Vrata-khaṇḍa ຢ່າງເປັນລະບຽບ ພຣະອັກນິສອນ «Kaumuda-vrata» ເປັນວິໄນແບບໄວສະນະວະ ນານ 1 ເດືອນ ໃນຂ້າງຂຶ້ນຂອງເດືອນ Āśvina. ຜູ້ປະຕິບັດຕັ້ງຈິດອະທິຖານເພື່ອໄດ້ທັງ bhukti ແລະ mukti ໂດຍຄວບຄຸມອາຫານ (ກິນມື້ດຽວຕໍ່ມື້ ແລະອົດອາຫານ Ekādaśī) ສວດຈະປະນາມພຣະນາມຮຣິຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະປະກອບພິທີບູຊາ Dvādaśī ທີ່ມີພຣະວິສະນຸເປັນສູນກາງ. ພິທີເນັ້ນຄວາມບໍລິສຸດຂອງປະສາດສຳຜັດ ໂດຍທາຈັນທະນ໌, agaru, ແລະ saffron ແລະຖວາຍດອກບົວກັບດອກບົວສີຟ້າ. ຄວາມເລື່ອມໃສຖືກສົ່ງເສີມດ້ວຍໂຄມນ້ຳມັນ ພ້ອມການສຳລວມວາຈາ ແລະການຖວາຍອາຫານທັງກາງວັນກາງຄືນ ເຊັ່ນ pāyasa, āpūpa, modaka. ຜູ້ປະຕິບັດນອບນ້ອມດ້ວຍມັນຕຣາ «Oṃ namo Vāsudevāya» ຂໍອະໄພ ແລະປິດທ້າຍດ້ວຍການເລີ້ຍງພຣາຫມັນ ຈົນຖືກເຫັນວ່າເທວະດາ ‘ຕື່ນ’ ຮັບພິທີ. ບົດສຸດທ້າຍຢືນຢັນວ່າ ຕະປະສະຍາ 1 ເດືອນ ທຳໃຫ້ຜົນບຸນ (phala) ເພີ່ມພູນຢ່າງໃຫຍ່.
Adhyaya 208
A Compendium of Vows and Gifts (Vrata-Dāna-Ādi-Samuccaya)
ພຣະອັກນິເລີ່ມວາງແນວທາງສັ້ນໆແຕ່ເປັນລະບົບ ສໍາລັບວຣະຕະ ແລະ ທານ ໂດຍຈັດຕາມໝາຍເວລາພິທີ—ຕິຖິ(ວັນຈັນທະຄະຕິ), ວາຣ(ວັນອາທິດ), ນັກສັດຕຣະ, ສັງກຣານຕິ(ການເຂົ້າຮາສີຂອງຕາເວັນ), ໂຍກ ແລະ ໂອກາດພິເສດເຊັ່ນ ຄຣາສ ແລະ ວັນມັນວາດິ. ຕໍ່ມາທ່ານຕັ້ງຫຼັກທາງເທວະວິທະຍາທີ່ຮວມເປັນໜຶ່ງ: ທັງ “ກາລະ” (ເວລາ) ແລະ “ດຣະວະຍະ” (ສິ່ງຂອງ) ຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງພຣະວິສນຸ; ແລະ ສູຣຍະ, ອີສະ, ພຣະພຣະຫມາ, ລັກສະມີ ເປັນວິພູຕິຂອງພຣະວິສນຸ ເພື່ອໃຫ້ພິທີຫຼາຍຢ່າງສອດຄ່ອງກັນ. ບົດນີ້ໃຫ້ລໍາດັບບູຊາ: ອາສນ, ປາດຍະ, ອາຣຄຍະ, ມະທຸປຣະກະ, ອາຈະມະນະ, ສນານ, ວັດສະຕຣະ, ຄັນທະ, ປຸສປະ, ທູປະ, ທີປະ, ໄນເວດຍະ; ແລະ ສູດທານມາດຕະຖານທີ່ລະບຸຊື່ພຣາຫມະນະຜູ້ຮັບ ແລະ ໂຄຕຣະ. ຈຸດປະສົງຂອງຜູ້ໃຫ້ຖືກລຽນຈາກການລົບບາບ, ສຸຂະພາບ, ວົງສານ, ຊັຍຊະນະ, ຊັບສິນ ຫາ ການພົ້ນຈາກສັງສາຣ; ແລະປິດທ້າຍດ້ວຍຟະລະສຣຸຕິ ສັນຍາບຸກຕິແລະມຸກຕິແກ່ຜູ້ອ່ານ/ຟັງເປັນປະຈໍາ ພ້ອມເຕືອນວ່າ ການບູຊາວາສຸເທວະ ແລະ ຮູບພຣະອື່ນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຕ້ອງຖືກຕາມກົດລະບຽບອັນດຽວ ບໍ່ຄວນປົນປະສົມວິທີການ.