Adhyaya 298

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे गोनसादिचिकित्सा नाम सप्तनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः षष्टिव्योषगुडक्षीरयोग इति क , ज , ञ , ट च अथाष्टनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः बलग्रहहरबालतन्त्रम् अग्निर् उवाच बालतन्त्रं प्रवक्ष्यामि बालादिग्रहमर्दनं अथ जातदिने वत्सं ग्रही गृह्णाति पापिनी

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘கோனசாதி சிகிச்சை’ எனப்படும் இருநூற்று தொண்ணூற்று ஏழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது; ‘அறுபது (மருந்துகள்) + வ்யோஷம் + வெல்லம் + பால்’ எனும் யோகம் (க, ஜ, ஞ, ட வகுப்புகளில்) குறிப்பிடப்பட்டது. இப்போது இருநூற்று தொண்ணூற்று எட்டாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது—‘பல-கிரஹஹர பாலதந்திரம்’. அக்னி கூறினார்—குழந்தைகள் முதலியவர்களைப் பீடிக்கும் கிரஹங்களை அடக்கி/நீக்கும் பாலதந்திரத்தை நான் உரைப்பேன். பிறந்த நாளிலேயே பாபினி கிரஹிணி கன்று/சிசுவை பற்றிக் கொள்கிறது.

Verse 2

गात्रोद्वेगो निराहारो नानाग्रीवाविवर्तनं तच्चेष्टितमिदं तस्यान्मातॄणाञ्च बलं हरेत्

உடலில் நடுக்கம்/அவசரம், உணவு ஏற்காமை, மேலும் கழுத்தை பல திசைகளில் மீண்டும் மீண்டும் திருப்புதல்—இவை அந்த (கிரஹப் பீடை) அறிகுறிகள்; மேலும் இது மாத்ருகைகளின் வலிமையையும் கவரும் எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 3

सत्स्यमांससुराभक्ष्यगन्धस्रग्धूपदीपकैः लिम्पेच्च धातकीलोध्रमञ्जिष्ठातालचन्दनैः

மீன், மாமிசம், சுரா மற்றும் உண்ணத்தக்க நறுமணப் பொருட்களின் மணத்துடன், மாலை, தூபம், தீபம் ஆகியவற்றோடு (நபர்/பொருள்) மீது பூச வேண்டும்; மேலும் தாதகீ, லோத்ரம், மஞ்சிஷ்டா, தாலம், சந்தனம் ஆகியவற்றால் செய்த லேபனத்தையும் பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 4

महिषाक्षेण धूपश् च द्विरात्रे भौषणी ग्रही तच्चेष्टा कासनिश्वासौ गात्रसङ्कोचनं मुहुः

மஹிஷாக்ஷம் எனும் திரவியத்தால் இரண்டு இரவுகள் தூபம் செய்தால் நோயாளி பௌஷணீ-கிரஹப் பீடைக்கு ஆளாவான். அறிகுறிகள்—விசித்திர அசைவுகள், இருமல், மூச்சுத்திணறல், மேலும் மீண்டும் மீண்டும் அங்கச் சுருக்கம்/இழுக்கு।

Verse 5

आजमूत्रैर् लिपेत् कृष्णासेव्यापामार्गचन्दनैः गोशृङ्गदन्तकेशैश् च धूपयेत् पूर्ववद्बलिः

ஆட்டின் சிறுநீரில் கிருஷ்ணா, அசேவ்யா, அபாமார்கம், சந்தனம் ஆகியவற்றை கலந்து பூச்சு செய்ய வேண்டும். பின்னர் பசுவின் கொம்பு, பல், முடி ஆகியவற்றால் முன்புபோல் தூபம் செய்து, முன் விதிப்படி பலி செலுத்த வேண்டும்.

Verse 6

ग्रही त्रिरात्रे घण्ठाली तच्चेष्टा क्रन्दनं मुहुः जृम्भणं स्वनितन्त्रासो गात्रोद्वेगमरोचनं

கிரஹப் பீடையால் பாதிக்கப்பட்டவருக்கு மூன்று இரவுகளுக்குள் மணி ஒலிபோன்ற ஒலி (தலை/காதில்) தோன்றும். அறிகுறிகள்—விசித்திர அசைவுகள், அடிக்கடி அழுதல், மீண்டும் மீண்டும் கொட்டாவி, தன் ஒலிக்கே அச்சம், அங்கக் கலக்கம், மற்றும் அருச்சி (உணவின்மை).

Verse 7

केशराञ्जनगोहस्तिदन्तं साजपयो लिपेत् नखराजीबिल्वदलैर् धूपयेच्च बलिं हरेत्

குங்குமப்பூ (கேசரம்), அஞ்சனம், கோ-உற்பத்திகள் (நெய் முதலியவை), யானைத் தந்தம் ஆகியவற்றை ஆட்டுப்பாலுடன் கலந்து பூச்சு செய்ய வேண்டும். பின்னர் நகத் துருவல்கள் மற்றும் பில்வ இலைகளால் தூபம் செய்து, அதன் பின் பலி செலுத்த வேண்டும்.

Verse 8

ग्रही चतुर्थी काकोली गात्रोद्वेगप्ररोचनं फेनोद्गारो दिशो दृष्टिः कुल्माषैः सासवैर् बलिः

கிரஹப் பீடையுற்றவருக்கு சதுர்த்தி திதியில் காகோலீப் பறவையின் குரல் நிமித்தமாகக் கூறப்படுகிறது. அங்கக் கலக்கம், அருச்சி, நுரை வரும் ஏப்பம், மேலும் திசைகளைக் நோக்கி பார்வை (இடம் இடமாக நோட்டம்) உண்டாகும். சாந்திக்காக குல்மாஷம் (வேகவைத்த பருப்பு) மற்றும் ஆசவம் (புளித்த மதம்) உடன் பலி செலுத்த வேண்டும்.

Verse 9

गजदन्ताहिनिर्मोकवाजिमूत्रप्रलेपनं सराजीनिम्बपत्रेण धूतकेशेन छूपयेत्

யானைத் தந்தம், பாம்பு தோலுரிதல் (நிர்மோகம்), குதிரைச் சிறுநீர் ஆகியவற்றை கலந்து வெளிப்பூச்சாகப் பூச வேண்டும். கோடுகளுள்ள வேப்பிலை மற்றும் கழுவிய கூந்தலுடன் விதிப்படி தூபனம்/சூபனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 10

हंसाधिका पञ्चमी स्याज्जृम्भाश्वासोर्धधारिणी मुष्टिबन्धश् च तच्चेष्टा बलिं मत्स्यादिना हरेत्

ஐந்தாம் முத்திரை ‘ஹம்ஸாதிகா’ எனப்படும். இது கொட்டாவி போன்ற மூச்செடுப்பு, மேலே உயர்த்தி தாங்குதல், மற்றும் கைத்தடம் (முஷ்டி) இறுக்குதல் ஆகியவால் செய்யப்படுகிறது. அதே முத்திரையால் மீன் முதலியவற்றுடன் தொடங்கி பலி செலுத்த வேண்டும்.

Verse 11

मेषशृङ्गबलालोध्रशिलातालैः शिशुं लिपेत् फट्कारी तु ग्रही षष्ठी भयमोहप्ररोदनं

ஆட்டுக் கொம்பு, பலா, லோத்ரம், சிலா, தாலம் (ஹர்தாள்) ஆகியவற்றால் செய்த கலவையால் குழந்தையைப் பூச வேண்டும். இது ‘ஷஷ்டீ’ எனும் கிரஹியின் தாக்கத்தால் வரும் அச்சம், மயக்கம், மிகுதியான அழுகையைத் தணிக்கும் மருந்தாகும்.

Verse 12

निराहारो ऽङ्गविक्षेपो हरेन्मत्स्यादिना बलिं राजीगुग्गुलुकुष्ठेभदन्ताद्यैर् धूपलेपनैः

உண்ணாவிரதம் இருந்து, அங்கங்களில் துடிப்பு/இழுக்கம் ஏற்பட்டால், மீன் முதலியவற்றால் பலி செலுத்தி (தாக்கத்தை) நீக்க வேண்டும். கடுகு, குக்குலு, குஷ்டம், ஏபதந்தம் முதலியவற்றால் செய்த தூபம் மற்றும் பூச்சுகளால் சாந்தி செய்ய வேண்டும்.

Verse 13

सप्तमे मुक्तकेश्यार्तः पूतिगन्धो विजृम्भणं सादः प्ररोदनङ्कासो धूपो व्याघ्रनखैर् लिपेत्

ஏழாம் தாக்கத்தில் நோயாளி கூந்தலை அவிழ்த்த நிலையில் துயருறுவான்; துர்நாற்றம், அடிக்கடி கொட்டாவி, சோர்வு, அழுகை, மற்றும் இருமல் உண்டாகும். புலியின் நகங்களைப் பயன்படுத்தி தூபனம் செய்து பாதுகாப்புப் பூச்சு செய்ய வேண்டும்.

Verse 14

वचागोमयगोमूत्रैः श्रीदण्डी चाष्टमे ग्रही दिशो निरीक्षणं जिह्वाचालनङ्कासरोदनं

வசா, கோமயம், கோமூத்திரம் ஆகியவற்றால் சாந்தி/சிகிச்சை செய்ய வேண்டும். எட்டாவது நிலையில் ‘ஸ்ரீதண்டீ’ எனும் கிரகம் குழந்தையைப் பிடிக்கும்; அறிகுறிகள்—திசைகளை மீண்டும் மீண்டும் நோக்குதல், நாக்கு நடுக்கம்/திடீர் அசைவு, தொண்டை அடைபட்டதுபோல் ஒலியுடன் அழுதல்.

Verse 15

बलिः पूर्वैव मत्स्याद्यैर् धूपलेपे च हिङ्गुला वचासिद्धर्थलशुनैश्चोर्ध्वग्राही महाग्रही

முதலில் மீன் முதலியவற்றால் பலி அளிக்க வேண்டும். தூபமும் லேபனமும் (காப்புச் செயல்கள்) செய்ய ஹிங்குலா (சின்னாபர்) விதிக்கப்பட்டது; மேலும் வசா, சித்தார்த்தம் (வெள்ளை கடுகு), பூண்டு ஆகியவற்றுடன் ‘ஊர்த்வக்ராஹி’ மற்றும் ‘மஹாக்ராஹி’ கிரகப் பீடையைச் சாந்தப்படுத்த வேண்டும்.

Verse 16

उद्वेजनोर्ध्वनिःश्वासः स्वमुष्टिद्वयखादनं रक्तचन्दनकुष्ठाद्यैर् धूपयेल्लेपयेच्छिशुं

குழந்தையில் திடுக்கிடும் பயம், மேல்நோக்கி சிரமமான மூச்சு, மற்றும் தன் இரு குத்துகளையும் கடித்து/மெல்லும் பழக்கம் தோன்றினால், செங்கந்தனம், குஷ்டம் முதலியவற்றால் தூபம் செய்து, லேபனம் பூசி சிகிச்சை செய்ய வேண்டும்.

Verse 17

कपिरोमनखैर् धूपो दशमी रोदनी ग्रही तच्चेष्टा रोदनं शश्वत् सुगन्धो नीलवर्णता

குரங்கின் முடி, நகம் போன்ற தூப/வாசனை; தசமி திதி; ‘ரோதனீ’ எனும் கிரகப் பீடை. அதன் செயல்-அறிகுறிகள்—எப்போதும் அழுதல், நறுமணம், மற்றும் நீல நிறத் தோற்றம்.

Verse 18

धूपो निम्बेन भूतोग्रराजीसर्जरसैर् लिपेत् बलिं वहिर्हरेल्लाजकुल्माषकवकोदनम्

தூபத்திற்காக வேம்பும், பூதாக்ரா, ராஜீ, சர்ஜ ஆகியவற்றின் சாறு/பிசினாலும் லேபனம் செய்ய வேண்டும். மேலும் பலியை வெளியே எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்—லாஜா (வறுத்த நெல்), குல்மாஷ (வேகவைத்த பருப்பு), கவக, மற்றும் ஓதன (சமைத்த அரிசி) உடன்.

Verse 19

यावत्त्रयोदशाहं स्यादेवं धूपादिका क्रिया गृह्नाति मासिकं वत्सं पूतनासङ्कुली ग्रही

குழந்தையின் துன்பம் பதின்மூன்று நாட்கள் வரை நீடித்தால், அதுவரை இவ்விதமாக தூபம் முதலிய சடங்குகளைச் செய்ய வேண்டும்; ஏனெனில் துணைவர்களுடன் கூடிய பூதனா-கிரஹி ஒரு மாதக் குழந்தையைப் பிடிக்கிறது।

Verse 20

काकवद्रोदनं श्वासो मूत्रगन्धो ऽक्षिमीलनं गोमूत्रस्नपनं तस्य गोदन्तेन च धूपनम्

காகம் போல அழுதல், மூச்சுத் திணறல், சிறுநீர் நாற்றம், கண்கள் மூடுதல்—இவ்வறிகுறிகள் தோன்றினால், கோமூத்திரத்தால் குளிப்பாட்டி, பசுவின் பல்லால் தூபம் காட்ட வேண்டும்।

Verse 21

धूपदीपे चेति ट करकोदनमिति ख पीतवस्त्रं ददेद्रक्तस्रग्गन्धौ तैलदीपकः त्रिविधं पायसम्मद्यं तिलमासञ्चतुर्विधम्

தூபமும் தீபமும்—இவை ‘ட-வகுப்பு’; ‘கரகோதனம்’ என்பது ‘க-வகுப்பு’ எனக் கூறப்படுகிறது. மஞ்சள் ஆடை அளிக்க வேண்டும்; சிவப்பு மாலை மற்றும் நறுமணத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; எண்ணெய்த் தீபம் ஏற்ற வேண்டும். பாயசமும் மதுவும் மூன்று வகை; எள்ளும் உளுந்தும் நான்கு வகை.

Verse 22

करञ्जाधो यमदिशि सप्ताहं तैर् बलिं हरेत् द्विमासिकञ्च मुकुटा वपुः शीतञ्च शीतलं

கரஞ்ச மரத்தின் கீழ், யம திசையில், அவ்வஸ்துக்களுடன் ஏழு நாட்கள் பலி செலுத்த வேண்டும். இருமாதக் காலத்தில் (பிரேதம்) கிரீடம் அணிந்ததாகும்; அதன் உடல் குளிர்ந்தது, குளிர்ச்சியிலேயே தங்கும்.

Verse 23

छर्धिः स्यान्मुखशोषादिपुष्पगन्धांशुकानि च अपूपमोदनं दीपः कृष्णं नीरादि धूपकम्

வாந்தி ஏற்படலாம்; வாய்வறட்சி முதலிய அறிகுறிகளும் தோன்றலாம். இதற்குப் பூநறுமணம் கொண்ட துணிகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும்; அப்பூபம், மோதகம் அளிக்கலாம். தீபம் ஏற்ற வேண்டும்; மேலும் நீர முதலியவற்றால் தயாரித்த கருநிறத் தூபகமும் செய்யப்பட வேண்டும்।

Verse 24

तृतीये गोमुखी निद्रा सविन्मूत्रप्ररोदनम् यवाः प्रियङ्गुः पलनं कुल्माषं शाकमोदनम्

மூன்றாம் நிலையில் கோமுகீ-நித்திரை என முகம் கீழாக வைத்து உறங்க வேண்டும்; விடியற்கால சூரியோதயத்தில் மூத்திரவிடுதல் செய்ய வேண்டும்; யவம், பிரியங்கு, பலனம், குல்மாஷம் மற்றும் கீரையுடன் ஓதனம் உண்ண வேண்டும்।

Verse 25

क्षीरं पूर्वे ददेन्मध्ये ऽहनि धूपश् च सर्पिषा पञ्चभङ्गेन तत् स्नानं चतुर्थे पिङ्गलार्तिहृत्

முதலில் பால் அளிக்க வேண்டும்; மதியத்தில் நெய்யால் தூபனம் செய்ய வேண்டும்; பின்னர் பஞ்சபங்க கலவையால் ஸ்நானம் விதிக்கப்படுகிறது; நான்காம் நாள்/பயன்பாட்டில் அது பிங்கலா துயரை நீக்கும்।

Verse 26

तनुः शीता पूतिगन्धः शोषः स म्रियते ध्रुवम् पञ्चमी ललना गात्रसादः स्यान्मुखशोषणं

உடல் குளிர்ந்து மெலிந்து துர்நாற்றம் வெளிப்பட்டு சோஷம் (க்ஷயம்) ஏற்பட்டால் அவன் நிச்சயமாக இறக்கிறான். ஐந்தாம் நாளில் பெண்ணிற்கு உடல் சோர்வும் வாயின் உலர்ச்சியும் உண்டாகும்।

Verse 27

अपानः पीतवर्णश् च मत्स्याद्यैर् दक्षिणे बलिः षण्मासे पङ्कजा चेष्टा रोदनं विकृतः स्वरः

இது அபான-தோஷத்தின் குறியீடு; நிறம் மஞ்சளாகும்; மீன் முதலியவற்றால் வலப்புறத்தில் பலி செலுத்த வேண்டும். ஆறாம் மாதத்தில் தாமரைபோன்ற நிலையற்ற அசைவு, அழுகை, குரல் விகாரம் உண்டாகும்।

Verse 28

मत्स्यमांससुराभक्तपुष्पगन्धादिभिर्बलिः सप्रमे तु निराहारा पूतिगन्धादिदन्तरुक्

மீன், மாம்சம், சுரா, பக்தம் (சமைத்த அன்னம்), மலர்கள், நறுமணப் பொருட்கள் முதலியவற்றால் பலி செய்யலாம். ஆனால் சப்ரமே வகைக்கு பலி நிராஹாரமாக—துர்நாற்றப் பொருட்களுடன், தந்தருக் சேர்த்து செய்ய வேண்டும்।

Verse 29

पिष्टमांससुरामांसैर् बलिः स्याद्यमुनाष्टमे विस्फोटशोषणाद्यं स्यात् तच्चिकित्सान्न कारयेत्

யமுனைத் துறையில் அஷ்டமித் திதியில் அரைத்த மாம்சம், சுரா மற்றும் மாம்சத்தால் பலி செலுத்த வேண்டும். விச்போடம், சோஷணம் முதலிய நோய்கள் தோன்றினால், அதற்கு மருத்துவம் செய்யாமல் விதிக்கப்பட்ட சாந்திகர்மத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 30

नवमे कुम्भकर्ण्यार्तो ज्वरी च्छर्दति पालकम् रोदनं मांसकुल्माषमद्याद्यैर् वैश्वके बलिः

ஒன்பதாம் நாளில் கும்பகர்ணீப் பீடை ஏற்பட்டால் குழந்தையின் பாதுகாவலன் காய்ச்சலுற்று வாந்தி எடுப்பான்; அழுகையும் உண்டாகும். வைஶ்வதேவச் சடங்கில் மாம்சம், குல்மாஷம் (வேகவைத்த பருப்பு), மதியம் முதலியவற்றால் பலி செலுத்த வேண்டும்.

Verse 31

दशमे तापसी चेष्टा निराहारोक्षिमीलनम् घण्टा पताका पिष्टोक्ता सुरामांसबलिः समे

பத்தாம் நாளில் தாபஸ ஒழுக்கம்—உண்ணாவிரதமும் கண்களை மூடுதலும். சடங்கில் மணி மற்றும் கொடி பயன்படும்; பிஷ்டம் (மாவு) பலி விதிக்கப்பட்டது; அதே சடங்கில் சுரா-மாம்ச பலியும் செலுத்தப்பட வேண்டும்.

Verse 32

राक्षस्येकादशी पीडा नेत्राद्यं न चिकित्सनम् चञ्चला द्वादशे श्वासः त्रासादिकविचेष्टितम्

ராக்ஷஸீப் பீடையில் ஏகாதசி நாளில் வலி உண்டாகும்; கண் முதலிய கோளாறுகளுக்கு மருத்துவம் செய்ய வேண்டாம். த்வாதசி நாளில் அசைவு, மூச்சுத்திணறல், அச்சத்தால் உண்டாகும் கலக்கமான அசைவுகள் முதலிய அறிகுறிகள் தோன்றும்.

Verse 33

बलिः पूर्वे ऽथ मध्याह्ने कुल्मापाद्यैस्तिलादिभिः यातना तु द्वितीये ऽब्दे यातनं रोदनादिकम्

முதலில் பலி செலுத்த வேண்டும்; பின்னர் மதிய வேளையில் குல்மாஷம் முதலிய உணவுகளும் எள்ளு முதலியவையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ஆனால் துன்பத்தின் காலம் இரண்டாம் ஆண்டில்; அந்தத் துன்பம் அழுகை முதலிய வேதனைகளாகும்.

Verse 34

तिलमांसमद्यमांसैर् बलिः स्नानादि पूर्ववत् तृतीये रोदनी कम्पो रोदनं रक्तमूत्रकं

எள், மாமிசம், மதுபானம் மற்றும் பிற மாமிசங்களால் பலி செய்ய வேண்டும்; நீராடுதல் முதலியவை முன் கூறிய முறையிலேயே. மூன்றாம் நிலையில் அழுகையும் நடுக்கமும் உண்டாகும்; மேலும் இரத்தம் கலந்த சிறுநீர் வெளியேறும்.

Verse 35

गुडौदनं तिलापूपः प्रतिमा तिलपिष्टजा तिलस्नानं पञ्चपत्रैर् धूपो राजफलत्वचा

வெல்லம் சேர்த்த சோறு (இனிப்பு ஓதனம்), எள் அப்பூபம், மேலும் எள் மாவால் செய்யப்பட்ட பிரதிமை விதிக்கப்படுகிறது. எள் கலந்த நீரால் நீராட வேண்டும்; ஐந்து இலைகளால் தூபம் அளித்து, ராஜபலத்தின் தோலால் புகையிட வேண்டும்.

Verse 36

चतुर्थे चटकाशोफो ज्वरः सर्वाङ्गसादनम् मत्स्यमांसतिलाद्यैश् च बलिः स्नानञ्च धूपनम्

நான்காம் நிலையில் திடீர் வீக்கம், காய்ச்சல், மற்றும் உடல் முழுவதும் தளர்ச்சி ஏற்படும். மீன், மாமிசம், எள் முதலியவற்றால் பலி செய்து, நீராடலும் புகையிடுதலும் செய்ய வேண்டும்.

Verse 37

चञ्चला पञ्चमे ऽब्दे तु ज्वरस्त्रासो ऽङ्गसादनम् मांसौदनाद्यैश् च बलिर्मेषशृङ्गेण धूपनम्

ஐந்தாம் ஆண்டில் ‘சஞ்சலா’ (கிரகப் பீடை) காய்ச்சல், அச்சம், மற்றும் அங்கத் தளர்ச்சியை உண்டாக்கும். அதனைச் சாந்தி செய்ய மாமிசம், ஓதனம் முதலியவற்றால் பலி செய்து, ஆட்டுக் கொம்பால் புகையிட வேண்டும்.

Verse 38

पलाशोदुम्बराश्वत्थवटबिल्वदलाम्बुधृक् षष्ठे ऽब्दे धावनीशोषो वैरस्यं गात्रसादनम्

பாலாச, உதும்பர, அச்வத்த, வட்ட, பில்வ இலைகள் ஊறிய நீரை ஆதாரமாகக் கொண்டு வாழ்பவனுக்கு—ஆறாம் ஆண்டில்—உடல் உலர்ச்சி, வாயில் வைரஸ்யம் (கசப்பு/அருச்சி), மற்றும் அங்கத் தளர்ச்சி ஏற்படும்.

Verse 39

सप्ताहोभिर्बलिः पूर्वैर् धुपस्नानञ्च भङ्गकैः सप्तमे यमुनाच्छर्दिरवचोहासरोदनम्

முந்தைய வாரங்களில் வலிமை குறைவு உண்டாகும்; தூபம் சேர்த்த ஸ்நானமும் உடல் சோர்வு/சிதைவும் ஏற்படும். ஏழாம் நாளில் யமுனை நீரைப் போன்ற வாந்தி, தெளிவற்ற பேச்சு, சிரிப்பு மற்றும் அழுகை உண்டாகும்.

Verse 40

मांसपाद्यसमद्याद्यैर् बलिः स्नानञ्च धूपनम् अष्टमे वा जातवेदा निराहारं प्ररोदनम्

மாம்சம், சமைத்த உணவு முதலியனவும் மதுபானம் முதலியனவும் சேர்த்து பலி செலுத்த வேண்டும்; ஸ்நானமும் தூபனமும் செய்ய வேண்டும். அல்லது எட்டாம் நாளில் ஜாதவேதஸ் (அக்னி)க்கு உபவாசம் இருந்து விதிப்படி புலம்பல்/அழுகை செய்ய வேண்டும்.

Verse 41

कृशरापूपदध्याद्यैर् बलिः स्नानञ्च धूपनम् कालाब्दे नवमे वाह्वोरास्फोटो गर्जनं भयम्

கிச்சடி, பூபம் (இனிப்பு கேக்), தயிர் முதலியவற்றால் பலி செலுத்த வேண்டும்; ஸ்நானமும் தூபனமும் செய்ய வேண்டும். காலச் சுழற்சியின் ஒன்பதாம் ஆண்டில் கைகளில் துடிப்பு/சடுக்கு ஒலி மற்றும் கர்ஜனை பயத்தின் குறியீடுகள்.

Verse 42

बलिः स्यात् कृशरापूपशक्तुकुल्मासपायसैः दशमे ऽब्दे कलहंसी दाहो ऽङ्गकृशता ज्वरः

கிச்சடி, பூபம், சத்து, குல்மாஷம் (வேகவைத்த பருப்பு/தானியம்), பாயசம் ஆகியவற்றால் பலி செலுத்த வேண்டும். பத்தாம் ஆண்டில் சண்டை மனம், எரிச்சல்/தகிப்பு, உறுப்புகள் மெலிவு மற்றும் காய்ச்சல் உண்டாகும்.

Verse 43

वैवर्ण्यमिति ठ भागकैर् इति ख पौलिकापूपदध्यन्नैः पञ्चरात्रं बलिं हरेत् निम्बधूपकुष्ठलेप एकादशमके ग्रही

‘வைவர்ண்ய’ எனப்படும் நோயில் (ṭha–kha வகைப்பாடு படி) பௌலிகா/அரிசிக் கேக் (பூபம்), தயிர், சோறு ஆகியவற்றால் ஐந்து இரவுகள் பலி செலுத்த வேண்டும். பதினொன்றாம் வகையில் கிரஹப் பீடையை வேப்பத் தூபமும் குஷ்ட (கோஸ்டஸ்) லேபமும் கொண்டு தணிக்க வேண்டும்.

Verse 44

देवदूती निष्ठुरवाक् बलिर्लेपादि पूर्ववत् बलिका द्वादशे बलिर्लेपादि पूर्ववत्

தேவதூதி மற்றும் நிஷ்டுரவாக் ஆகியோருக்குப் பலி, லேபனம் முதலியவை முன் கூறிய விதிப்படியே செய்யப்பட வேண்டும். பலிகாவிற்கும் பன்னிரண்டாம் (நாள்/விரதம்) அன்று பலி, லேபனம் முதலிய அனைத்தும் முன்போலவே நடத்தப்பட வேண்டும்.

Verse 45

त्रयोदशे वायवी च मुखवाह्याङ्गसादनम् रक्तान्नगन्धमाल्याद्यैर् बलिः पञ्चदलैः स्नपेत्

பதிமூன்றாம் (நாள்/விரதம்) அன்று வாயவீ விதியைச் செய்ய வேண்டும்—வாய் மற்றும் வெளிப்புற அங்கங்களின் சாதனம்/சம்ஸ்காரம். சிவப்பு அன்னம், நறுமணம், மாலை முதலியவற்றால் பலி அளித்து, ஐந்து இதழ்கள்/இலைகளால் ஸ்நபனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 46

राजीनिस्वदलैर् धूपो यक्षिणी च चतुर्दशे चेष्टा शूलं ज्वरो दाहो मांसभक्षादिकैर् बलिः

ராஜீனி இலைகளால் தூபனம் செய்ய வேண்டும்; பதினான்காம் (நாள்/விரதம்) அன்று யக்ஷிணீ விதி கூறப்பட்டுள்ளது. அசாதாரண அசைவுகள், சூலம், ஜ்வரம், தாகம் முதலியவற்றில் மாம்சம், உண்ணத்தக்கவை முதலியவற்றால் பலி அளிக்க வேண்டும்.

Verse 47

स्नानादि पूर्ववच्छान्त्यै मुण्डिकार्तिस्त्रिपञ्चके तच्चेष्टासृक्श्रवः शश्वत्कुर्याम्मातृचिकित्सनम्

சாந்திக்காக ஸ்நானம் முதலியவற்றை முன்போலவே செய்ய வேண்டும். ‘முண்டிகா’ வலி முதலிய திரி-பஞ்சகத் துன்பங்களில், அசாதாரண அசைவுகளும் தொடர்ந்த இரத்தப்போக்கும் சேர்ந்திருந்தால், மாத்ரு-சிகித்ஸனம் (மாத்ருக்களின் சிகிச்சை-சடங்கு) எப்போதும் செய்ய வேண்டும்.

Verse 48

वानरी षोडशी भूमौ पतेन्निद्रा सदा ज्वरः पायसाद्यैस्त्रिरात्रञ्च वलिः स्नानादि पूर्ववत्

பதினாறாம் (திதி/நாள்) அன்று ‘வானரீ’ தோஷம் ஏற்பட்டால் தரையில் படுத்திருக்க வேண்டும்; தூக்கம் வரும், மேலும் ஜ்வரம் தொடர்ந்து இருக்கும். பாயசம் முதலியவற்றால் மூன்று இரவுகள் பலி அளிக்க வேண்டும்; ஸ்நானம் முதலியவை முன்போலவே செய்ய வேண்டும்.

Verse 49

गन्धवती सप्तदशे गात्रोद्वेगः प्ररोदनम् कुल्माषाद्यैर् बलिः स्नानधूपलेपादि पूर्ववत्

பதினேழாம் நாற்றவகையான ‘கந்தவதீ’யில் உடலில் கலக்கம் மற்றும் அழுகை உண்டாகும். குல்மாஷம் முதலியவற்றால் பலி செய்ய வேண்டும்; ஸ்நானம், தூபம், லேபனம் முதலியவை முன்விதிப்படி செய்யப்பட வேண்டும்.

Verse 50

दिनेशाः पूतना नाम वर्षेशाः सुकुमारिकाः आकट्टय एवं सिद्धरूपो ज्ञापयति हरे हरे निर्दोषं कुरु कुरु बालिकां बालं स्त्रियम् पुरुषं वा सर्वग्रहाणामुपक्रमात् चामुण्डे नमो देव्यै ह्रूं ह्रूं ह्रीं अपसर अपसर दुष्टग्रहान् ह्रूं तद्यथा गच्छन्तु गृह्यकाः अन्यत्र पन्थानं रुद्रो ज्ञापयति सर्वबालग्रहेषु स्यान्मन्त्रो ऽयं सर्वकामिकः

தினேசர்கள், ‘பூதனா’ எனப்படும் ஒன்று, வர்ஷேசர்கள், சுகுமாரிகைகள்—இவ்வாறு சித்தரூபம் அறிவிக்கிறது: “ஹரே ஹரே—எல்லா கிரஹங்களின் தாக்குதலிலிருந்து பெண் குழந்தை, ஆண் குழந்தை, பெண் அல்லது ஆண் யாராயினும் குற்றமற்றவராக ஆக்கு, ஆக்கு. ஓ சாமுண்டே தேவியே, வணக்கம்: ஹ்ரூம் ஹ்ரூம் ஹ்ரீம்—துஷ்ட கிரஹங்களே, விலகு விலகு—ஹ்ரூம். வீட்டில் ஒட்டிக் கொள்ளும் ‘க்ருஹ்யக’ கிரஹங்கள் வேறு வழியாகச் செல்லட்டும்; ருத்ரன் வழியை அறிவிக்கிறான்.” எல்லா பால-கிரஹங்களிலும் இம்மந்திரம் பயன்படும்; இது ‘சர்வகாமிக’ம் எனப் போற்றப்படுகிறது.

Verse 51

ॐ नमो भगवति चामुण्डे मुञ्च मुञ्च बलिं बालिकां वा बलिं गृह्ण गृह्ण जय जय वस वस सर्वत्र बलिदाने ऽयं रक्षाकृत् पठ्यते मनुः रक्षन्तु च ज्वराभ्यान्तं मुञ्चन्तु च कुमारकम्

ஓம், பகவதி சாமுண்டேக்கு வணக்கம். விடுவி விடுவி—பலியை (ஏற்று), அது பெண் குழந்தைக்காகவாயினும் வேறாயினும்; பலியை ஏற்று ஏற்று. ஜெய ஜெய; எங்கும் வாசம் செய், வாசம் செய். எல்லா பலிதானங்களிலும் இவ்வரட்சக மந்திரம் பாராயணம் செய்யப்படுகிறது—“ஜ்வரத்தால் பாதிக்கப்பட்டவரைக் காக்கட்டும்; குழந்தையை (அந்த துன்பத்திலிருந்து) விடுவிக்கட்டும்.”