Adhyaya 284
मृतसञ्जीवनीकरसिद्धयोगः (Mṛtasañjīvanī-kara Siddha-yogaḥ) — Perfected Formulations for Revivification and Disease-Conquest
இந்த அதிகாரத்தில் மந்திர-செய்யப்பட்ட மருந்துகள் பற்றிய முன்தலைப்பிலிருந்து அடுத்து, ஆயுர்வேதத்தின் புதிய தொகுப்பாக ஆத்திரேயர் கூறி தன்வந்தரி மீண்டும் போதித்த ‘சித்த-யோகங்கள்’ விளக்கப்படுகின்றன. ஜ்வரம், காச-சுவாச-ஹிக்கா, அரோசகம், சర్దி-த்ருஷ்ணா, குஷ்ட-விஸ்போடம், வ்ரணம் மற்றும் நாடி/பகவந்தரம், ஆமவாதம்-வாதசோணிதம், சோதை, அர்சஸ், அதிசாரம், க்ஷயம், பெண்கள் நோய்கள், கண் நோய்கள் முதலிய முக்கிய நோய்குழுக்களுக்கான சிகிச்சை முறைகள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. க்வாதம், சூர்ணம், க்ருதம், தைலம், லேபம், குடிகை, அஞ்சனம், நஸ்யம், சேகம், வமனம், விரேசனம் போன்ற மருந்துரூபங்களும் செயல்முறைகளும் படி யோகங்கள் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டுள்ளன. இறுதியில் விரேசன சிகிச்சை—குறிப்பாக ‘நாராச’ யோகம்—மிகச் சிறந்தது என உறுதிப்படுத்தி, சுஷ்ருதர் சான்றுடன் இச் சித்த-யோகங்கள் அனைத்துநோய் நாசகங்கள்; தர்மரட்சணைக்காக உயிர் காக்கவும் சாதனாசக்தி வளர்க்கவும் உதவும் என கூறுகிறது।
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे मन्त्ररूपौषधकथनं नाम त्र्यशीत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ चतुरशीत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः मृतसञ्जीवनीकरसिद्धयोगः धन्वन्तरिर् उवाच सिद्धयोगान् पुनर्वक्षे मृतसञ्जीवनीकरान् आत्रेयभाषितान् दिव्यान् सर्वव्याधिविमर्दनान्
இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘மந்திரரூபமான மருந்துகளின் விளக்கம்’ எனும் 283ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது 284ஆம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது—‘ம்ருதஸஞ்ஜீவனீகர சித்தயோகங்கள்’. தன்வந்தரி கூறினார்: ஆத்திரேயர் உரைத்த, தெய்வீகமான, எல்லா நோய்களையும் அடக்கும், இறந்தவரையும் உயிர்ப்பிக்கும் சித்தயோகங்களை நான் மீண்டும் விளக்குகிறேன்.
Verse 2
आत्रेय उवाच विल्वादिपञ्चमूलस्य क्वाथः स्याद्वातिके ज्वरे पावनं पिप्पलीमूलं गुडूची विष्वजो ऽथ वा
ஆத்திரேயர் கூறினார்—வாதத்தால் உண்டாகும் காய்ச்சலில் ‘வில்வாதி பஞ்சமூலம்’ கஷாயம் அளிக்க வேண்டும். சுத்திகரிக்கும் மருந்தாக பிப்பலி வேர், அல்லது குடூசி, அல்லது ‘விஷ்வஜ’ எனும் மூலிகையையும் வழங்கலாம்.
Verse 3
वीरकार्ये इति ख एकनामाथ सर्थकमिति ख , ञ च सर्वव्याधिविनाशकानिति ख आमलक्यभया कृष्ण वह्निः सर्वज्वरान्तकः विल्वाग्निमन्थश्योनाककाश्मर्यः पार्ला स्थिरा
‘வீரகார்யே’—இது க-பிரதியின் பாடம்; ‘ஏகநாம’ ‘ஸார்த்தகம்’—இவையும் க-பிரதியின் பாடம்; மேலும் ‘ஸர்வவ்யாதிவிநாஶகான்’—இதுவும் க-பிரதியின் பாடம். (மருந்துப் பொருட்கள்) ஆமலகி, அபயா, கிருஷ்ணா, வஹ்னி, ஸர்வஜ்வராந்தக, வில்வம், அக்னிமந்தம், ஷ்யோநாகம், காஷ்மர்யம், பார்லா, ஸ்திரா ஆகியவை.
Verse 4
त्रिकण्टकं पृश्नपर्णी वृहती कण्टकारिकाः ज्वराविपाकपार्श्वार्तिकाशनुत् कुशमूलकम्
திரிகண்டகம், ப்ருஷ்ணிபர்ணீ, வ்ருஹதீ, கண்டகாரிகா—குசமூலத்துடன்—காய்ச்சல், அஜீரணம்/விபாகக் கோளாறு மற்றும் பக்கவலி ஆகியவற்றைத் தணிக்கும் மருந்துக் கூட்டம் ஆகும்।
Verse 5
गुडूची पर्पटी मुस्तं किरातं विश्वभेषजम् वातपित्तज्वरे देयं पञ्चभद्रमिदं स्मृतम्
குடூசி, பர்படீ, முஸ்தா, கிராதம், விஶ்வபேஷஜம்—இவ்வைந்து வாத-பித்தக் காய்ச்சலில் அளிக்கத் தக்கவை; இது ‘பஞ்சபத்ரம்’ என நினைவுறுத்தப்படுகிறது।
Verse 6
त्रिवृद्विशालकटुकात्रिफलारग्बधैः कृतः स्ंस्कारो भेदनक्वाथः पेयः सर्वज्वरापहः
திரிவ்ருத், விஷாலா, கடுகா, திரிபலா, ஆரக்வதம் ஆகியவற்றால் சமைத்து உருவாக்கும் ‘பேதன-க்வாதம்’ (பானம்) எல்லா வகைக் காய்ச்சலையும் அகற்றும்।
Verse 7
देवदारुबलावासात्रिफलाव्योपपद्मकैः सविडङ्गैः सितातुल्यं तच्चुर्णं पञ्चकाशजित्
தேவதாரு, பலா, வாஸா, திரிபலா, வ்யோபபத்மகம், விடங்கம்—இவற்றின் பொடியை சம அளவு சர்க்கரையுடன் கலந்து—ஐந்து வகைக் காசம் (இருமல்) நீங்கச் செய்கிறது।
Verse 8
दशमूलीशटीरास्नापिप्पलीबिल्वपौष्करैः शृङ्गीतामलकीभार्गीगुडूचीनागवल्लिभिः
தசமூலம், ஷடீ, ராஸ்னா, பிப்பலி, பில்வம், பௌஷ்கரம்; மேலும் ஷ்ருங்கீ, தாமலகீ, பார்கீ, குடூசி, நாகவல்லீ—இவ்வரிசை மூலிகைகளுடன் (யோகம்)।
Verse 9
यवाग्रं विधिना सिद्धं कशायं वा पिवेन्नरः काशहृद्ग्रहणीपार्श्वहिक्वाश्वासप्रशान्तये
முறையாகச் செய்த யவம் (பார்லி) கஷாயத்தை மனிதன் அருந்த வேண்டும்; அது இருமல், இதயக் கிளேசம், கிரஹணி நோய், பக்கவலி, விக்கல், மூச்சுத்திணறல் ஆகியவற்றைத் தணிக்கும்.
Verse 10
मधुकं मधुना युक्तं विप्पलीं शर्करान्वितां नागरं गुडसंयुक्तं हिक्वाघ्नं लावणत्रयम्
தேன் சேர்த்த யஷ்டிமதுகம், சர்க்கரை சேர்த்த பிப்பலி, வெல்லம் சேர்த்த நாகரம் (சுக்கு), மேலும் திரிலவணம்—இவை விக்கலை அழிக்கும் மருந்தாகும்.
Verse 11
कारव्यजाजीमरिचं द्राक्षा वृक्षाम्लदाडिमम् सौवर्चलं गुडं क्षौद्रं सर्वारोचननाशनम्
கரவி, ஜாஜி (சீரகம்), மிளகு; திராட்சை; வ்ருக்ஷாம்லம் மற்றும் மாதுளை—சௌவர்ச்சல உப்பு, வெல்லம், தேன் ஆகியவற்றுடன்—எல்லா வகை அரோசனை (உணவின் விருப்பு இழப்பு) நீக்கும்.
Verse 12
शृङ्गवेररसञ्चैव मधुना सह पाययेत् अरुचिश्वासकाशघ्नं प्रतिश्यायकफान्तकम्
சிருங்கவேர் (புதிய இஞ்சி) சாறை தேனுடன் கலந்து அருந்தச் செய்ய வேண்டும்; அது அருசி, மூச்சுத்திணறல், இருமல் ஆகியவற்றை அழித்து, சளி (பிரதிஷ்யாயம்) மற்றும் கபத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வரும்.
Verse 13
वटं शृङ्गी शिलालोध्रदाडिमं मधुकं मधु पिवेत् तण्डुलतोयेन च्छर्दितृष्णानिवारणम्
ஆல் (வட்டம்), சிருங்கி, சிலா-லோத்ரம், மாதுளை, யஷ்டிமதுகம்—இவற்றை தேனுடன் சேர்த்து அரிசிநீர் (தண்டுலதோயம்) கலந்து அருந்த வேண்டும்; அது வாந்தி மற்றும் மிகுந்த தாகத்தைத் தணிக்கும்.
Verse 14
देवदारुबलारास्नात्रिफलाव्योषपद्मकैर् इति ख गुडुची वासकं लोध्रं पिप्पलीक्षौद्रसंयुतम् कफान्वितञ्जयेद्रक्तं तृष्णाकासज्वरापहम्
(மற்றொரு யோகம்:) தேவதாரு, பலா, ராஸ்னா, திரிபலா, திரிகடு (வ்யோஷ) மற்றும் பத்மக; மேலும் குடூசி, வாசக, லோத்ரம் ஆகியவற்றை பிப்பலி மற்றும் தேனுடன் சேர்த்த தயாரிப்பு—கபத்துடன் தொடர்புடைய இரத்தக் கோளாறுகளை அடக்கி, தாகம், இருமல், காய்ச்சலைத் தணிக்கிறது।
Verse 15
वासकस्य रसस्तद्वत् समधुस्ताम्रजो रसः शिरीषपुष्पसुरसभावितं मरिचं हितं
வாசகச் சாறு தேனுடன் எடுத்தால் நன்மை தரும்; அதுபோலத் தாமிரத்திலிருந்து பெறும் ரசமும் தேனுடன் உகந்தது. சிரீஷப் பூவும் சுரசா (துளசி) சாரமும் ஊறவைத்து பதப்படுத்திய மிளகு (கருமிளகு) பத்தியமாகும்।
Verse 16
सर्वार्तिनुन्मसूरो ऽथ पित्तमुक् तण्ड्लीयकं निर्गुण्डी शारिवा शेलु रङ्गोलश् च विषापहः
பின்னர்—மசூரம் எல்லா துன்பங்களையும் நீக்கும்; தண்டுலீயகம் பித்தத்தைத் தணிக்கும்; மேலும் நிர்குண்டீ, சாரிவா, சேலு, ரங்கோல—இவை விஷநாசகப் பொருட்கள்।
Verse 17
महौषधं मृतां क्षुद्रां पुष्करंग्रन्थिकोद्भवं पिवेत् कणायुतं क्वाथं मूर्छायाञ्च मदेषु च
மயக்கம் மற்றும் மதநிலை (மயக்கமூட்டம்) ஆகியவற்றில்—மஹௌஷத, ம்ருதா, க்ஷுத்ரா, புஷ்கர, கிரந்திகோத்பவம் ஆகியவற்றுடன் கனா (பிப்பலி) சேர்த்த கஷாயத்தை அருந்த வேண்டும்।
Verse 18
हिङ्गुसौर्चलव्योषैर्द्विप्लांशैर्घृताढकं चतुर्गुणे गवां मूत्रे सिद्धमुन्मादनाशनं
ஹிங்கு, சௌர்சல மற்றும் வ்யோஷ—ஒவ்வொன்றையும் இரு-ப்லாம்ஶ அளவில் சேர்த்து—நான்கு மடங்கு கோமூத்திரத்தில் ஒரு ஆடக அளவு நெய்யைச் சித்தம் (சமைத்து) செய்தால்; அது உன்மாதம் (மனக்குழப்பம்) நீக்கும்.
Verse 19
शङ्खपुष्पीवत्ताकुष्ठैः सिद्धं ब्राह्मीरसैर् युतं पुराणं हन्त्यपस्मारं सोन्मादं मेध्यमुत्तमं
சங்கபுஷ்பி, வத்தா, குஷ்டம் ஆகியவற்றால் சித்தம் செய்து, பிராம்ஹி ரசத்துடன் இணைக்கப்பட்ட ‘புராண’ தயாரிப்பு அபஸ்மாரம் (வலிப்பு) மற்றும் உன்மாதம் (மனக்குழப்பு) ஆகியவற்றை அழிக்கும்; இது சிறந்த மேத்யம்.
Verse 20
पञ्चगव्यं घृतं तद्वत् कुष्ठनुच्चाभयायुतं पटोलत्रिफलानिम्बगुडुचीधावणीवृषैः
அதேபோல் பஞ்சகவ்யத்தால் சித்தமான நெய்யை பயன்படுத்த வேண்டும்; அதில் குஷ்டம் (குஷ்டநாசகம்) மற்றும் அபயா (ஹரீதகி) சேர்த்து, பட்டோலம், திரிபலா, நிம்பம், குடூசி, தாவணி, வ்ருஷம் ஆகியவற்றையும் இணைக்க வேண்டும்.
Verse 21
सकरञ्जैर् घृतं सिद्धं कुष्ठनुद्वज्रकं स्मृतं निम्बं पटोलं व्याघ्री च गुडूची वासकं तथा
கரஞ்சம் முதலியவற்றால் சித்தமான நெய் குஷ்டநாசகமான ‘வஜ்ரகம்’ எனப் புகழப்படுகிறது; அதில் நிம்பம், பட்டோலம், வ்யாக்ரீ, குடூசி, வாசகம் ஆகியவற்றையும் சேர்க்க வேண்டும்.
Verse 22
कुर्याद्दशपलान् भागान् एकैकस्य सकुट्टितान् जलद्रोणे विपक्तव्यं यावत्पादावशेषितं
ஒவ்வொரு பொருளையும் பத்து பல அளவாக எடுத்துக் கொரகொரப்பாக இடிக்க வேண்டும்; பின்னர் ஒரு த்ரோண அளவு நீரில் காய்ச்சி, நான்கில் ஒன்று மட்டுமே மீதமிருக்கும் வரை வேகவைக்க வேண்டும்.
Verse 23
घृतप्रस्थम्पचेत्तेन त्रिफलागर्भसंयुतं पञ्चतिक्तमिति ख्यातं सर्पिः कुष्ठविनाशनं
அந்த கஷாயத்துடன் திரிபலா-கர்பமாக (திரிபலா சேர்த்து) ஒரு பிரஸ்த அளவு நெய்யை சமைக்க வேண்டும்; அந்த சர்ப்பிஸ் ‘பஞ்சதிக்தம்’ எனப் புகழ்பெற்று குஷ்டத்தை அழிக்கும்.
Verse 24
अशीतिं वातजान्रोगान् चत्वारिंशच्च पैत्तिकान् वङ्कोलश्चेति ख , ञ , च पुष्पकमिति ज ग्रन्थिलोद्भवमिति ख त्रिफलाशर्करायुतमिति ख , ञ च विंशतिं श्लैष्मिकान् कासपीनसार्शोव्रणादिकान्
இந்த யோகம் வாதத்தால் உண்டாகும் எண்பது நோய்களையும், பித்தத்தால் உண்டாகும் நாற்பது நோய்களையும், கபத்தால் உண்டாகும் இருபது நோய்களையும் நீக்குகிறது; மேலும் இருமல், பீனசம் (மூக்குநோய்/ரைநைட்டிஸ்), அர்ஷஸ் (மூலநோய்), புண் முதலியவற்றிலும் பயனளிக்கிறது. சில பாடங்களில் ‘வங்கோல’ அல்லது ‘புஷ்பக’ எனவும், சிலவற்றில் ‘கிரந்திலோத்பவ’ தொடர்பான வாசகமும்; மற்றொரு வாசகத்தில் ‘திரிபலா-சர்க்கரை சேர்த்து’ எனவும் கூறப்படுகிறது.
Verse 25
हन्त्यन्यान् योगरजो ऽयं यथार्कस्तिमिरं खलु त्रिफलायाः कषायेन भृङ्नराजरसेन च
இந்த மருந்துப் பொடி பிற நோய்களையும் அழிக்கிறது; சூரியன் நிச்சயமாக இருளை அகற்றுவது போல. இதை திரிபலா கஷாயத்துடனும், ப்ரிங்கராஜச் சாறுடனும் சேர்த்து பயன்படுத்த வேண்டும்.
Verse 26
व्रणप्रक्षालनङ्कुर्यादुपदंशप्रशान्तये पटीलदलचूर्णेन दाडिमत्वग्रजो ऽथ वा
உபதம்சம் (புண் உண்டாக்கும் தொற்று/குப்தநோய்) தணிய, புண்ணை கழுவ வேண்டும்—படீல இலைப் பொடியால், அல்லது மாதுளைத் தோல் பொடி/தூளால்.
Verse 27
गुण्डयेच्च गजेनापि त्रिफलाचूर्णकेन च त्रिफलायोरजोयष्ठिमार्कवोत्पलमारिचैः
இதனை கஜம் (கல் அரைப்பான்/சில்பட்டை) கொண்டு நன்றாக அரைத்து, திரிபலா பொடியையும் பயன்படுத்த வேண்டும்; மேலும் திரிபலா, ரஜம் (மகரந்தம்/தூள்), யவம், யஷ்டிமது, மார்கவம், உத்பலம், மிளகு ஆகியவற்றுடன் சேர்த்து தயாரிக்க வேண்டும்.
Verse 28
समैन्धवैः पचेत्तैलमभ्यङ्गाच्छर्दिकापहं सक्षीरान् मार्कवरसान् द्विप्रस्थमधुकोत्पलैः
சைந்தவம் (கல் உப்பு) சம அளவில் சேர்த்து எண்ணெயை காய்ச்ச வேண்டும்; அப்யங்கம் (எண்ணெய் மசாஜ்) செய்தால் வாந்தி/உமிழ்வை நீக்கும். பால் சேர்த்த மார்கவச் சாறுடன், மேலும் மதுகம் (யஷ்டிமது) மற்றும் உத்பலம் இரு பிரஸ்த அளவில் கொண்டு காய்ச்ச வேண்டும்.
Verse 29
पचेत्तु तैलकुडवं तन्नस्यं पलितापहं निम्बम्पटोलं त्रिफला गुडूची स्वदिरं वृषं
எண்ணெயை ஒரு குடவ அளவு சமைத்து சித்தமாக்க வேண்டும்; அந்த சித்த எண்ணெயை நஸ்யமாகப் பயன்படுத்தினால் முடி நரைத்தல் நீங்கும். இது வேம்பு, பட்டோல, திரிபலா, குடூசி, ஸ்வதிர, வ்ருஷ ஆகியவற்றால் சித்தம் செய்யப்படுகிறது.
Verse 30
भूनिम्बपाठात्रिफलागुडूचीरक्तचन्दनं योगद्वयं ज्वरं हन्ति कुष्ठविस्फोटकादिकं
பூநிம்பம், பாதா, திரிபலா, குடூசி, ரத்தச் சந்தனம் ஆகியவற்றால் அமைந்த இருவகை யோகம் காய்ச்சலை அழிக்கிறது; குஷ்டம், வெடிப்புப் புண்கள் போன்ற தோல் நோய்களையும் தணிக்கிறது.
Verse 31
पटोलामृतभूनिम्बवासारिष्टकपर्पटैः खदिरान्तयुतैः क्वाथो विस्फोटज्वरशान्तिकृत्
பட்டோலா, அம்ருதா (குடூசி), பூநிம்பம், வாஸா, அரிஷ்டக, பர்பட—இவற்றுடன் கதீரம் போன்ற கசாயாந்த மருந்துகளைச் சேர்த்து செய்த கஷாயம் வெடிப்பு நோய்களையும் காய்ச்சலையும் தணிக்கிறது.
Verse 32
दशमूली च्छिन्नरुहा पथ्या दारु पुनर्नवा ज्वरविद्रधिशोथेषु शिग्रुविश्वजिता हिताः
தசமூலி, சின்னருஹா (குடூசி), பத்தியா (ஹரீதகி), தாரு (தேவதாரு), புனர்நவா—சிக்ரு மற்றும் விஷ்வஜிதா உடன்—காய்ச்சல், புண்கட்டி, வீக்கம் ஆகியவற்றில் நன்மை தரும்.
Verse 33
मधूकं निम्बपत्राणि लेपः स्यद्व्रणशोधनः त्रिफला खदिरो दार्वी न्यग्रोधातिबलाकुशाः
மதூகமும் வேம்பு இலைகளும் சேர்த்த லேபம் காயத்தைச் சுத்திகரிக்கும். அதுபோல திரிபலா, கதீரம், தார்வீ, ந்யக்ரோதம், அதிபலா, குசம் ஆகியனவும் காயச் சுத்திக்குப் பயன்படும்.
Verse 34
निम्बमूलकपत्राणां कषायाः शोधने हिताः करञ्जारिष्टनिर्गुण्डीरसो हन्याद्व्रणक्रमीन्
புண்களைச் சுத்திகரிக்க வேம்பின் வேர் மற்றும் இலைகளின் கஷாயம் பயனுள்ளது. கரஞ்சம், அரிஷ்டம், நிர்குண்டி ஆகியவற்றின் சாறு புண்களில் உண்டாகும் கிருமி/புழுக்களை அழிக்கிறது.
Verse 35
गुण्डयेन्नगजेनापीति ख , ञ च धातकिचन्दनबलासमङ्गामधुकोत्पलैः दार्वीमेदोन्वितैर् लेपः समर्पिर्व्रणरोपणः
தாதகி, சந்தனம், பலா, சமங்கா, மதுகம், உத்பலம் ஆகியவற்றுடன் தார்வி, மேதா சேர்த்து நெய்யுடன் லேபம் செய்தால் புண்கள் ஆறும்.
Verse 36
गुग्गुलुत्रिफलाव्योषसमांर्शैर् घृतयोगतः नाडी दुष्टव्रणं शूलम्भगन्दरमुखं हरेत्
குக்குலு, திரிபலா, வ்யோஷம் ஆகியவற்றை சம அளவில் நெய்யுடன் சேர்த்த மருந்து நாடி நோய், தீய புண், வலி, மற்றும் பகந்தரத்தின் வாயை நீக்கும்.
Verse 37
हरितकीं मूत्रसिद्धां सतैललवणान्वितां प्रातः प्रातश् च सेवेत कफवातामयापहां
மூத்திரத்தில் வேகவைத்து தயாரித்த ஹரீதகியை எண்ணெய் மற்றும் உப்புடன் தினமும் காலை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்; அது கப-வாத நோய்களை நீக்கும்.
Verse 38
त्रिकटुत्रिफलाक्वाथं सक्षारलवणं पिवेत् कफवातात्मकेष्वेव विरेकः कफवृद्धिनुत्
திரிகடு மற்றும் திரிபலா கஷாயத்தை க்ஷாரம், உப்புடன் குடிக்க வேண்டும். கப-வாத தன்மையுள்ள நோய்களில் இந்த விரேசனம் அதிகரித்த கபத்தை குறைக்கும்.
Verse 39
पप्पलीपिप्पलीमूलवचाचित्रकनागरैः क्वाथितं वा पिवेत्पेयमामवातविनाशनं
பப்பலீ, பிப்பலீ-வேர், வசா, சித்ரகம், உலர்ந்த இஞ்சி (நாகரம்) ஆகியவற்றை காய்ச்சி செய்த மெல்லிய பேயாவை அருந்த வேண்டும்; அது ஆமவாதத்தை அழிக்கும்.
Verse 40
रास्नां गुडुचीमेरण्डदेवदारुमहौषधं पिवेत् सर्वाङ्गिके वाते सामे सन्ध्यस्थिमज्जगे
ராஸ்னா, குடூசீ, எரண்டம், தேவதாரு, மஹௌஷதம் ஆகியவற்றை அருந்த வேண்டும்; ஆமத்துடன் கூடிய முழு உடல் வாதம் மூட்டு, எலும்பு, மஜ்ஜையில் அமர்ந்தால் இது உகந்தது.
Verse 41
दशमूलकशायं वा पिवेद्धा नागराम्भसा शुण्ठीगोक्षुरकक्वाथः प्रातः प्रातिर् निषेवितः
அல்லது தசமூலக் கஷாயத்தை உலர்ந்த இஞ்சி கலந்த நீருடன் அருந்த வேண்டும்; மேலும் சுண்டி மற்றும் கோக்ஷுரக் க்வாதத்தை தினமும் காலை தோறும் ஒழுங்காக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
Verse 42
सामवातकटीशूलपाचनो रुक्प्रणाशनः समूलपत्रशाखायाः प्रसारण्याश् च तैलकं
பிரசாரணியின் வேர், இலை, கிளை ஆகியவற்றால் தயாரித்த தைலம் ஆமத்துடன் கூடிய வாதத்தை ஜீரணப்படுத்தி, இடுப்பு-வலி (கடி-சூலம்) மற்றும் உடல்வலிகளை நீக்கும்.
Verse 43
गुडुच्याः सुरसः कल्कः चूर्णं वा क्वाथमेव च प्रभूतकालमासेव्य मुच्यते वातशोणितात्
குடூசீ மற்றும் சுரச (துளசி) ஆகியவற்றின் கல்கம், சூர்ணம் அல்லது க்வாதம்—இவற்றில் எதையாவது நீண்ட காலம் எடுத்துக் கொண்டால் வாத-சோணிதத்திலிருந்து விடுதலை பெறலாம்.
Verse 44
पिप्पली वर्धमानं वा सेव्यं पथ्या गुडेन वा पटोलत्रिफलातीव्रकटुकासृतसाधितं
பிப்பலியை ‘வர்தமான’ (மெல்ல மெல்ல அளவு அதிகரிக்கும்) முறையில் சேவிக்க வேண்டும்; அல்லது ஹரீதகி (பத்யா)யை வெல்லத்துடன் உட்கொள்ள வேண்டும்; அல்லது படோல, திரிபலா, தீவிரகடுகா ஆகியவற்றால் சித்தமான நெய்யை அருந்த வேண்டும்।
Verse 45
पक्वं पीत्वा जयत्याशु सदाहं वातशोणितं कफवातविनाशिनीमिति ज त्रिकटुत्रिफलाकुष्ठमिति ञ पटोलत्रिफलाभिरुकटुकामृतसाधितमिति ख , छ , ञ च गुग्गुलं कोष्णशीते तु गुडुची त्रिफलाम्भसा
இந்த தயாரிப்பை நன்றாகப் பக்குவப்படுத்தி அருந்தினால், நீடித்த எரிச்சல் (சதா தாகம்/தாஹம்) மற்றும் வாத-சோணிதம் (இரத்தத்தின் வாதஜ விகாரம்) ஆகியவற்றை விரைவில் அடக்கி, கப-வாத நோய்களை அழிக்கிறது—இதற்கு ‘ஜ’ என்று பெயர். ‘திரிகடு–திரிபலா–குஷ்ட’ சேர்க்கை ‘ஞ’. படோல, திரிபலா, அபிரு, கடுகா, அம்ருதா (குடூசி) ஆகியவற்றால் சித்தமானது ‘க/ச/ஞ’ எனக் கூறப்படுகிறது. குக்குலுவை வெதுவெதுப்பாகவோ குளிராகவோ, குடூசி-திரிபலா சுத்திகரித்த நீருடன் அளிக்க வேண்டும்।
Verse 46
बलापुनर् नवैर् अण्डवृहतीद्वयगोक्षुरैः सहिङ्गु लवनैः पीतं सद्यो वातरुजापहं
பலா மற்றும் புனர்நவாவை புதிய அண்டம், இரண்டு ப்ருஹதீகள், கோக்ஷுரம் ஆகியவற்றுடன், ஹிங்கும் உப்புகளும் சேர்த்து அருந்தினால், அது உடனே வாதத்தால் உண்டாகும் வலியை நீக்கும்।
Verse 47
कार्षिकं पिप्पलीमूलं पञ्चैव लवणानि च पिप्पली चित्रकं शुण्ठी त्रिफला त्रिवृता वचा
பிப்பலீ-வேர் ஒரு கார்ஷ அளவு, மேலும் ஐந்து வகை உப்புகள்; அதோடு பிப்பலீ, சித்ரகம், சுண்டி, திரிபலா, திரிவ்ருத், வசா—இவையே கூறப்பட்ட மருந்துக் கலவையின் பொருட்கள்।
Verse 48
द्वौ क्षारौ शाद्वला दन्ती स्वर्णक्षीरी विषाणिका कोलप्रमाणां गुटिकां पिवेत् सौवीरकायुतां
இரண்டு க்ஷாரம், ஷாத்வலா, தந்தீ, ஸ்வர்ணக்ஷீரீ, விஷாணிகா—இவற்றால் கோல (இலந்தை) அளவுள்ள மாத்திரை செய்து, அதை சௌவீரக (புளித்த கஞ்சி/பானம்) உடன் அருந்த வேண்டும்।
Verse 49
शोथावपाके त्रिवृता प्रवृद्धे चोदरादिके क्षीरं शोथहरं दारु वर्षाभूर्नागरैः शुभम्
வீக்கம் பழுத்த நிலையிலும், வயிற்று நோய்களிலும் திரிவிருத் சிறந்தது. தேவதாரு, சாரணை, சுக்கு ஆகியவற்றுடன் காய்ச்சிய பால் வீக்கத்தைப் போக்கும்.
Verse 50
सेकस् तथार्कवर्षाभूनिम्बक्वाथेन शोथजित् व्योषगर्भं पलाशस्य त्रिगुणे भस्मवारिणि
எருக்கு, சாரணை, வேம்பு கஷாயத்தால் ஒத்தடம் கொடுத்தால் வீக்கம் குறையும். புரசு சாம்பல் நீரில் திரிகடுகு கலந்து உண்ணலாம்.
Verse 51
साधितं पिवतः सर्पिः पतत्यर्शो न संशयः विश्वक्सेनावनिर्गुण्डीसाधितं चापि लावणं
இந்த நெய்யைக் குடிப்பவருக்கு மூல நோய் நீங்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. விஸ்வக்சேனா, நொச்சி கலந்த உப்பும் மருந்தாகும்.
Verse 52
विडङ्गानलसिन्धूत्थरास्नाग्रक्षारदारुभिः तैलञ्चतुर्गुणं सिद्धं कटुद्रव्यं जलेन वा
வாய்விளங்கம், சித்திரமூலம், இந்துப்பு, அரத்தை, யவக்ஷாரம், தேவதாரு சேர்த்து நான்கு பங்கு நீரில் தைலம் காய்ச்சவும்.
Verse 53
गण्डमालापहं तैलमभ्यङ्गात् गलगण्डनुत् शटीकुनागबलयक्वाथः क्षीररसे युतम्
இத்தைலத்தை தேய்ப்பதால் கண்டமாலை, கलगண்டம் நீங்கும். கச்சோலம், குனாகம், சிற்றாமுட்டி கஷாயத்தை பாலுடன் அருந்தவும்.
Verse 54
पयस्यापिप्पलीवासाकल्कं सिद्धं क्षये हितम् वचाविडभयाशुण्ठीहिङ्गुकुष्ठाग्निदीप्यकान्
க்ஷய நோயில் பயஸ்யா, பிப்பலி, வாஸா ஆகியவற்றின் கல்கத்தைச் சித்தம் செய்து உட்கொள்வது நலம் தரும். மேலும் வசா, விடபயா, சுண்டி, ஹிங்கு, குஷ்டம், அக்னிதீப்யகம் போன்ற மருந்துகளும் பயன்படும்.
Verse 55
द्वित्रिषट्चतुरेकांशसप्तपञ्चाशिकाः क्रमात् चूर्णं पीतं हन्ति गुल्मं उदरं शूलकासनुत्
இரண்டு, மூன்று, ஆறு, நான்கு, ஒன்று, ஏழு, ஐம்பது பாகங்கள்—இக்கிரமமாக அளவு கொண்டு—இந்தச் சூர்ணத்தைப் பருகினால் குல்மம், உதரநோய், சூலம், காசம் ஆகியவை நீங்கும்.
Verse 56
पाठानिकुम्भत्रिकटुत्रिफलाग्निषु साधितम् क्तोष्टुशीते ऽथेति ख मूत्रेण चूर्णगुटिका गुल्मप्लीहादिमर्दनी
பாதா, நிகும்பம், திரிகடு, திரிபலா, அக்னி (சித்ரகம்) ஆகியவற்றால் சித்தம் செய்து குளிரவைத்து, அந்தச் சூர்ணத்தால் குளிகை செய்து, மூத்திரத்தை அனுபானமாகக் கொடுத்து உட்கொள்ளச் செய்தால் குல்மம் மற்றும் ப்ளீஹா முதலிய நோய்கள் அடங்கும்.
Verse 57
वासानिम्बपटीलानि त्रिफला वातपित्तनुत् लिह्यात् क्षौद्रेण विडङ्गं चूर्णं कृमिविनाशनम्
வாசா, நிம்பம், படீலா ஆகியவற்றை திரிபலாவுடன் எடுத்தால் வாத-பித்தம் தணியும். அதுபோல் விடங்கச் சூர்ணத்தைத் தேனுடன் லேஹ்யமாக நக்கி உட்கொண்டால் கிருமிகள் அழியும்.
Verse 58
विडङ्गसैन्धवक्षारमूत्रेनापि हरीतकी शल्लकीवदरीजम्बुपियालाम्रार्जुनत्वचः
விடங்கம், சைந்தவம், க்ஷாரம், மூத்திரம் ஆகியவற்றுடன் ஹரீதகியையும் அளிக்கலாம். அதுபோல் சல்லகீ, பதரீ, ஜம்பு, பியால, ஆம்ரம், அர்ஜுனம் ஆகிய மரங்களின் பட்டைகளும் மருந்தாகப் பயன்படும்.
Verse 59
पीताः क्षीरेण मध्वक्ताः पृथक्शीणितवारणाः विल्वाम्रघातकीपाठाशुण्ठीमोचरसाः समाः
பாலுடன் தேன் சேர்த்து, தனித்தனியாகச் சமைத்து குறைத்த பில்வம், ஆம்ரம், காதகீ, பாதா, சுண்டி, மோசரசம் ஆகியவற்றின் சாறு சம அளவில் வாய்வழி அருந்த வேண்டும் என விதிக்கப்படுகிறது।
Verse 60
पीता रुन्धन्त्यतीसारं गुडतक्रेण दुर्जयम् चाङ्गेरीकोलदध्यम्बुनागरक्षारसंयुतम्
வெல்லம் கலந்த மோருடன், சாங்கேரி, கோல, தயிர் கலந்த நீர், சுண்டி மற்றும் காரச் சாறு (க்ஷாரரசம்) சேர்த்த இந்த யோகம் உள்ளே எடுத்தால், அடங்காத வயிற்றுப்போக்கையும் கட்டுப்படுத்தும்।
Verse 61
घृतयुक्क्वाथितं पेयं गुदंभ्रसे रुजापहम् विडङ्गातिविषामुस्तं दारुपाथाकलिङ्गकम्
நெய் சேர்த்து கொதிக்கவைத்து தயாரிக்கும் பேயம், குடப்புரள்ச்சி (குதப்பிரம்சம்) நிலையில் வலிநிவாரணி. இது விடங்கம், அதிவிஷா, முஸ்தா, தாரு, பாதா, கலிங்ககம் ஆகியவற்றால் செய்யப்படுகிறது।
Verse 62
मरीचेन समायुक्तं शोथातीसारनाशनम् शर्करासिन्धुशुण्ठीभिः कृष्णामधुगुडेन वा
மரீசம் (கருமிளகு) சேர்த்தால் இது வீக்கம் (சோதை) மற்றும் வயிற்றுப்போக்கை அழிக்கும். இதை சர்க்கரை, சைந்தவ உப்பு, சுண்டியுடன் அல்லது பிப்பலி, தேன், வெல்லத்துடன் அளிக்கலாம்।
Verse 63
द्वे द्वे खादेद्धरीतक्यौ जीवेद्वर्षशतं सुखी त्रिफला पिप्पलीयुक्ता सम्ध्वाज्या तथैव सा
ஹரீதகியை இரண்டு இரண்டு அளவாக உண்டால் மனிதன் இன்பமாக நூறு ஆண்டுகள் வாழ்வான். அதுபோல பிப்பலி சேர்த்த திரிபலாவை நெய்யுடன் கலந்து எடுத்தாலும் அதே பயன் உண்டாகும்।
Verse 64
चूर्नमामलकं तेन सुरसेन तु भवितम् मध्वाज्यशर्करायुक्तं लिढ्वा स्त्रीशः पयः पिवेत्
ஆமலகப் பொடியை செய்து அதை சுரசா (துளசி) சாறில் பாவித்து கொள்ள வேண்டும். பின்னர் தேன், நெய், சர்க்கரை சேர்த்து நக்கி, அதன் பின் பெண் பால் குடிக்க வேண்டும்.
Verse 65
मासपिप्पलिशालीनां यवगोधूमयोस् तथा चूर्णभागैः समांशैश् च पचेत् पिप्पलीकां शुभां
மாஷ (உளுந்து), பிப்பலி, சாலி அரிசி, மேலும் யவம் மற்றும் கோதுமை—இவற்றின் பொடிகளை சம பங்காக எடுத்து, சுபமான பிப்பலி கலவையைச் சமைத்து தயாரிக்க வேண்டும்.
Verse 66
तां भक्षयित्वा च पिवेत् शर्करामधुरं पयः नवश् चटकवज्जम्भेद् दशवारान् स्त्रियं ध्रुवम्
அந்த தயாரிப்பை உண்டு, சர்க்கரை கலந்து இனிப்பாக்கிய பாலை குடிக்க வேண்டும். பின்னர் சிட்டுக்குருவி போல மீண்டும் மீண்டும், உறுதியாக, பெண்ணுடன் ஒன்பது அல்லது பத்து முறை சேர்க்கை கொள்ள வேண்டும்.
Verse 67
समङ्गाधातकीपुष्पलोध्रनीलोत्पलानि च त्रिपला चाम्लपित्तनुदिति ख , ञ च एतत् क्षीरेन दातव्यं स्त्रीणां प्रदरनशनं
சமங்கா, தாதகி மலர், லோத்ரம், நீலோத்பலம்—இவற்றின் திரிபல (மூன்று பலம்) கலவை ஆம்லபித்தத்தைத் தணிக்கும் என கூறப்படுகிறது. இதை பாலுடன் அளிக்க வேண்டும்; இது பெண்களின் பிரதரத்தை அழிக்கும்.
Verse 68
वीजङ्कौरण्टकञ्चापि मधुकं श्वेतचन्दनं पद्मोत्पलस्य मूलानि मधुकं शर्करातिलान्
மேலும் பீஜங்கௌரண்டக, மதூக (யஷ்டிமது) மற்றும் வெள்ளை சந்தனம்; தாமரை மற்றும் நீலோத்பலத்தின் வேர்கள், அதோடு மதூக, சர்க்கரை, எள் ஆகியவற்றையும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
Verse 69
द्रवमाणेषु गर्भेषु गर्भस्यापनमुत्तमं देवदारु नभः कुष्ठं नलदं विश्वभेषजं
கரு கரைந்து சிதறும் அபாயம் உள்ளபோது, கருவைத் தாங்கச் செய்யும் சிறந்த வழி தேவதாரு, நபஃ, குஷ்டம், நலதம், விஶ்வபேஷஜம் ஆகியவற்றின் சேர்க்கை ஆகும்.
Verse 70
लेपः काञ्चिकमम्पष्टस्तैलयुक्तः शिरोर्तिनुत् वस्त्रपूतं क्षिपेत् कोष्णं मिन्धूत्यं कर्णशूलनुत्
காஞ்சிகத்தை நன்றாக அரைத்து எண்ணெயுடன் கலந்து பூசினால் தலைவலி தணியும். மிந்தூத்யத்தை இளஞ்சூடாக்கி துணியில் வடிகட்டி காதில் விட வேண்டும்; அது காதுவலியை நீக்கும்.
Verse 71
लशुनार्द्रकशिग्रूणां कदल्या वा रसःपृथक् बलाशतावरीरास्नामृताः मैरीयकेः पिवेत्
பூண்டு, இஞ்சி, ஷிக்ரு (முருங்கை) ஆகியவற்றின் சாறுகளைத் தனித்தனியாக எடுத்தோ, அல்லது வாழைப்பழச் சாறை எடுத்தோ, பலா, சதாவரி, ராஸ்னா, அம்ருதா (குடூசி) ஆகியவற்றுடன் தயாரித்த மைரீயகத்தை அருந்த வேண்டும்.
Verse 72
त्रिफलासहितं सर्पिस्तिमिरघ्नमनुत्तमं त्रिफलाव्योषसिन्धूप्त्यैर् घृतं सिद्धं पिवेन्नरः
திரிபலாவுடன் சித்தமாக்கப்பட்ட நெய் திமிரத்தை அழிக்கும் ஒப்பற்ற மருந்தாகும். திரிபலா, வ்யோஷம், சைந்தவம் சேர்த்து முறையாகச் சமைத்த நெய்யை மனிதன் அருந்த வேண்டும்.
Verse 73
चाक्षुष्यम्भेदनं हृद्यं दीपनं क्रफरोगनुत् नीलोत्पलस्य किञ्जल्कं गोशकृद्रससंयुतं
நீலத் தாமரையின் மகரந்தத்தை கோசக்ருத்-சாறுடன் சேர்த்தால் அது கண்களுக்கு நலம் தரும், தடையை உடைக்கும் (பேதனம்), இதயத்திற்கு உகந்தது, ஜீரணத்தைத் தூண்டும், கப நோய்களைத் தணிக்கும்.
Verse 74
गुटिकाञ्जनमेतत् स्यात् दिनरात्र्यन्धयोर्हितं यष्टीमधुवचाकृष्णावीजानां कुटजस्य च
இது குண்டிகாஞ்ஜனம் (மாத்திரை-வடிவ அஞ்சனம்) ஆகச் செய்யப்பட வேண்டும்; பகலும் இரவும் ஏற்படும் குருட்டுத்தன்மைக்கு இது நன்மை தரும். யஷ்டிமது, வசா, கிருஷ்ணா விதைகள் மற்றும் குடஜம் ஆகியவற்றால் இது சித்தமாகும்.
Verse 75
कल्केनालोड्य निम्बस्य कषायो वमनाय सः स्निग्धस्विन्नयवन्तोयं प्रदातव्यं विरेचनम्
வேப்பின் கஷாயத்தை அதன் கல்கத்துடன் கலந்து வமனத்திற்காக அளிக்க வேண்டும். ஸ்நேஹனம், ஸ்வேதனம் செய்த பின் யவம் கலந்த இந்த மருந்தை விரேசனமாக வழங்க வேண்டும்.
Verse 76
अन्यथा योजितं कुर्यात् मन्दाग्निं गौरवारुचिं पथ्यासैन्धवकृष्णानां चूर्णमुष्णाम्बुना पिवेत्
இல்லையெனில் மந்தாக்னி, பாரம் (கௌரவம்), அருச்சி ஆகியவற்றில் தக்கவாறு இதை வழங்க வேண்டும். பாத்யா (ஹரிதகி), சைந்தவம், கிருஷ்ணா (கருமிளகு) பொடியை வெந்நீருடன் குடிக்க வேண்டும்.
Verse 77
विरेकः सर्वरोगघ्नः श्रेष्ठो नाराचसंज्ञकः कृष्णमिति ख कुष्ठमिति ञ पथ्यासैन्धवकुष्ठानामिति ख सिद्धयोगा मुनिभ्यो ये आत्रेयेण प्रदर्शिताः सर्वरोगहराः सर्वयोगाग्र्याः सुश्रुतेन हि
விரேசனம் எல்லா நோய்களையும் அழிப்பது; அதில் சிறந்தது ‘நாராச’ எனப்படும் யோகம். ஆத்திரேயர் முனிவர்களுக்கு எடுத்துக் காட்டிய சித்தயோகங்களை சுஶ்ருதர் ‘சர்வரோகஹர’ என்றும் ‘சர்வயோகங்களில் முதன்மை’ என்றும் கூறினார்.
Frequently Asked Questions
To transmit Ātreya-attributed siddha-yogas via Dhanvantari—practical formulations and procedures across multiple disease classes—presented as universally disease-subduing and therapeutically authoritative.
Decoctions (kvātha), powders (cūrṇa), medicated ghee (ghṛta), oils (taila) for massage and nasya, pastes (lepa), pills (guṭikā), collyrium (añjana), affusion (seka), and the major eliminative therapies of vamana (emesis) and virecana (purgation), culminating in the ‘Nārāca’ virecana as best.
By treating healing and regimen as dhārmic preservation of the body-mind instrument, it supports disciplined living (bhukti aligned to dharma) that sustains ritual duty, ethical conduct, and long-term sādhanā oriented toward mukti.
Fever (jvara) and respiratory-gastrointestinal syndromes (kāsa/śvāsa/hikkā/arocana/chardi), skin diseases (kuṣṭha/visphoṭa), wound management (vraṇa/nāḍī/bhagandara), vāta disorders including āmavāta and vāta-śoṇita, edema (śotha), hemorrhoids (arśas), diarrhea (atīsāra), consumption (kṣaya), women’s disorders (pradara/āmlapitta), and eye disease (timira).