Adhyaya 291

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे गजशान्तिर्नाम नवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः कृद्वान्यस्मिन्निति ख , ज , ञ च अथैकनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः शान्त्यायुर्वेदः धन्वन्तरिर् उवाच गोविप्रपालनं कर्यं रज्ञा गोशान्तिमावदे गावः पवित्रा माङ्गल्या गोषु लोकाः प्रतिष्ठिताः

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘கஜசாந்தி’ எனப்படும் இருநூற்று தொண்ணூறாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது ‘சாந்த்யாயுர்வேதம்’ எனப்படும் இருநூற்று தொண்ணூற்று ஒன்றாம் அதிகாரம் தொடங்குகிறது. தன்வந்தரி கூறினார்—அரசன் பசுக்களையும் பிராமணர்களையும் பாதுகாக்க வேண்டும்; இப்போது கோசாந்தி விதியை நான் உரைக்கிறேன். பசுக்கள் தூயவையும் மங்களகரமுமானவையும்; உலகங்கள் பசுக்களில் நிலைபெற்றுள்ளன.

Verse 2

शकृन्मूत्रं परं तासामलक्ष्मीनाशनं परं गवां कण्डूयनं वारि शृङ्गस्याघौघमर्दनम्

சாணமும் கோமூத்திரமும் அவற்றிற்கு உத்தமம்; அலட்சுமியை அழிப்பதில் முதன்மை. பசுக்களின் அரிப்பைத் தணிக்க நீர் சிறந்தது; கொம்பு பாபக் கூட்டத்தை மிதித்து அழிப்பதாகும்.

Verse 3

गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पश् च रोचना शडङ्गं परमं पाने दुःस्वप्नाद्यादिवारणं

கோமூத்திரம், சாணம், பால், தயிர், ஸர்ப (பாம்பு-தொடர்புடைய பொருள்) மற்றும் ரோசனா—இவை ஆறங்கங்களான உத்தமப் பானம்; தீய கனவுகள் முதலிய துன்பங்களைத் தடுக்கிறது.

Verse 4

रोचना विषरक्षोघ्नी ग्रासदः स्वर्गगो गवां यद्गृहे दुःखिता गावः स याति नरकन्नरः

ரோசனா விஷத்தை அழித்து தீய ஆவிகள்/ராக்ஷசக் கூட்டத்தைத் துரத்தும்; பசுக்களுக்கு தீவனம் அளிப்பவன் ஸ்வர்க்கம் அடைவான். ஆனால் எந்த வீட்டில் பசுக்கள் துயருறுகின்றனவோ, அந்த மனிதன் நரகத்திற்குச் செல்கிறான்.

Verse 5

परगोग्रासदः स्वर्गी गोहितो ब्रह्मलोकभाक् गोदानात्कीर्तनाद्रक्षां कृत्वा चोद्धरते कुलम्

பிறரின் பசுவின் தீவனம்/மேய்ச்சலைப் பறிக்காதவன், ஸ்வர்க்கம் அடைவான்; கோஹிதத்தில் ஈடுபடுவான்; அவன் பிரம்மலோகப் பங்காளி ஆவான். கோதானம், (அதன்) கீர்த்தனம், பாதுகாப்பு ஆகியவற்றால் தன் குலத்தையும் உயர்த்துவான்.

Verse 6

गवां श्वासात् पवित्रा भूः स्पर्शनात्किल्विषक्षयः गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पिः कुशोदकम्

பசுக்களின் மூச்சால் பூமி தூய்மையடைகிறது; அவற்றின் தொடுதலால் பாவம் குறைகிறது. அதுபோல கோமூத்திரம், சாணம், பால், தயிர், நெய், குசா-புனித நீரும் தூய்மையளிப்பவை.

Verse 7

एकरात्रोपवासश् च श्वपाकमपि शोधयेत् सर्वाशुभविनाशाय पुराचीरतमीश्वरैः

ஒரு இரவு உபவாசம் செய்தால், சமூக மரபில் மிக அசுத்தன் எனக் கருதப்படும் ச்வபாகனும் தூய்மையடைவான். எல்லா அசுபங்களையும் அழிக்கப் பழங்காலத்தில் ஈச்வரர்கள் இதை விதித்தனர்.

Verse 8

प्रत्येकञ्च त्र्यहाभ्यम्तं महासान्तपनं स्मृतं सर्वकामप्रदञ्चैतत् सर्वाशुभविमर्दनम्

ஒவ்வொரு அனுஷ்டானமும் மூன்று நாட்கள் செய்யப்படின் அது ‘மஹா-சாந்தபன’ எனப்படும். இது எல்லா விருப்பங்களையும் அளித்து, அனைத்துப் அசுபங்களையும் ஒடுக்கி நீக்கும்.

Verse 9

कृच्छ्रातिकृच्छ्रं पयसा दिवसानेकविंशतिं निर्मलाः सर्वकामाप्त्या स्युर्गगाः स्पुर् नतोत्तमाः

இருபத்தொரு நாட்கள் பால் கொண்டு ‘க்ருச்ச்ராதிக்ருச்ச்ர’ அனுஷ்டானம் செய்தால் அவர்கள் தூய்மையடைவார்கள்; எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறி, அவர்கள் மிகச் சிறந்தவர்களாய் ஒளிவீசி வானில் உலாவுவர்.

Verse 10

त्र्यहमुष्णं पिवेन्मूत्रं त्र्यहमुष्णं घृतं पिवेत् त्र्यहमुष्णं पयः पीत्वा वायुभक्षः परं त्र्यहम्

மூன்று நாட்கள் சூடான மூத்திரம் அருந்த வேண்டும்; மூன்று நாட்கள் சூடான நெய் அருந்த வேண்டும். மூன்று நாட்கள் சூடான பால் அருந்திய பின், அடுத்த மூன்று நாட்கள் வாயுவையே உணவாகக் கொண்டு (முழு உபவாசம்) இருக்க வேண்டும்.

Verse 11

तप्तकृच्छ्रव्रतं सर्वपापघ्नं ब्रह्मलोकदं शीतैस्तु शीतकृच्छ्रं स्याद्ब्रह्मोक्तं ब्रह्मलोकदं

‘தப்தக்ருச்ச்ர’ விரதம் எல்லாப் பாவங்களையும் அழித்து பிரம்மலோகத்தை அளிக்கும். அதேபோல் குளிர் (சீதத் தபம்) முறையுடன் செய்தால் அது ‘சீதக்ருச்ச்ர’; பிரம்மா கூறியபடி அதுவும் பிரம்மலோகத்தை வழங்கும்.

Verse 12

गोमूत्रेणाचरेत्स्नानं वृत्तिं कुर्याच्च गोरसैः गोभिर्व्रजेच्च भुक्तासु भुञ्जीताथ च गोव्रती

கோவிரதம் அனுஷ்டிப்பவன் கோமூத்திரத்தால் நீராட வேண்டும்; பசுவின் பால் முதலிய உற்பத்திகளால் வாழ்வாதாரம் நடத்த வேண்டும்; கோசாலை/மேய்ச்சலில் பசுக்களுடன் உலாவ வேண்டும்; பசுக்கள் உண்ட பின்பே உணவு கொள்ள வேண்டும்.

Verse 13

मासेनैकेन निष्पापो गोलोकी स्वर्गगो भवेत् विद्याञ्च गोमतीं जप्त्वा गोलोकं परमं व्रजेत्

ஒரே மாதத்தில் அவன் பாவமற்றவனாகி, ஸ்வர்க்கத்தில் உள்ள கோலோக லோகத்தை அடைகிறான்; மேலும் கோமதி-வித்யையை ஜபித்து பரம கோலோகத்தை அடைகிறான்.

Verse 14

गितैर् नृत्यैर् अप्सरोभिर्विमाने तत्र मोदते गावः सुरभयो नित्यं गावो गुग्गुलगन्धिकाः

அங்கே திவ்ய விமானத்தில் அப்சரஸ்களின் பாடல், நடனம் ஆகியவற்றிடையே அவன் மகிழ்கிறான். அங்கே பசுக்கள் எப்போதும் நறுமணமுடையவை—இனிய வாசனையுடன், குக்குலு நறுமணத்தால் மணமூட்டப்பட்ட பசுக்கள்.

Verse 15

गावः प्रतिष्ठा भूतानां गावः स्वस्त्ययनं परं अन्नमेव परं गावो देवानां हविरुत्तमम्

பசுக்கள் எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதாரம்; பசுக்களே உன்னத நலமும் மங்களமும் தரும் வழி. பசுக்களே உண்மையில் உயர்ந்த அன்னம்; தேவர்களுக்கு பசுவே சிறந்த ஹவிஸ் (யாக நிவேதனம்).

Verse 16

पावनं सर्वभूतानां क्षरन्ति च वदन्ति च हविषा मन्त्रपूतेन तर्पयन्त्यमरान्दिवि

அவர்கள் எல்லா உயிர்களையும் தூய்மைப்படுத்துவோர்; ஹவிஸை ஊற்றுகின்றனர், மந்திரங்களை உச்சரிக்கின்றனர். மந்திரத்தால் புனிதப்படுத்தப்பட்ட நெய்-ஹவிஸால் அவர்கள் விண்ணில் அமரர்களை திருப்திப்படுத்துகின்றனர்.

Verse 17

ऋषीणामग्निहोत्रेषु गावो होमेषु योजिताः सर्वेषामेव भूतानां गावः शरणमुत्तमं

ரிஷிகளின் அக்னிஹோத்ரக் கர்மங்களில் ஹோம யாகங்களில் பசுக்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன; எல்லா உயிர்களுக்கும் பசுவே நிச்சயமாக உயர்ந்த அடைக்கலம்.

Verse 18

गावः पवित्रं परमं गावो माङ्गल्यमुत्तमं गावः स्वर्गस्य सोपानं गावो धन्याः सनातनाः

பசுக்கள் பரமப் புனிதம்; பசுக்களே உயர்ந்த மங்களம். பசுக்கள் சொர்க்கத்திற்கான படிக்கட்டு; பசுக்கள் சனாதனமாகப் பாக்கியமிக்கவை, பாக்கியம் அளிப்பவை.

Verse 19

नमो गोभ्यः श्रीमतीभ्यः सौरभेयीभ्य एव च नमो ब्रह्मसुताभ्यश् च पवित्राभ्यो नमो नमः

செல்வமிக்க பசுக்களுக்கு வணக்கம்; சௌரபேயி பசுக்களுக்கும் வணக்கம். பிரம்மாவின் புதல்விகளுக்கும் வணக்கம்; புனிதமானவர்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

Verse 20

ब्राह्मणाश् चैव गावश् च कुलमेकं द्विधा कृतम् एकत्र मन्त्रास्तिष्ठन्ति हविरेकत्र तिष्ठति

பிராமணரும் பசுவும் ஒரே குலம்; அது இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது. ஒரு புறம் மந்திரங்கள் நிலைகொள்கின்றன; மற்றொரு புறம் ஹவி (யாக ஆஹுதி) நிலைகொள்கிறது.

Verse 21

देवब्राह्मणगोसाधुसाध्वीभिः सकलं जगत् धार्यते वै सदा तस्मात् सर्वे पूज्यतमा मताः

தேவர்கள், பிராமணர்கள், பசுக்கள், சாதுக்கள், சாத்விகள்—இவர்களால் முழு உலகமும் எப்போதும் தாங்கப்படுகிறது; ஆகவே இவர்களெல்லாம் மிகப் பூஜ்யர் எனக் கருதப்படுகின்றனர்.

Verse 22

पिवन्ति यत्र तत्तीर्थं गङ्गाद्या गाव एव हि गवां माहात्म्यमुक्तं हि चिकित्साञ्च तथा शृणु

மாடுகள் நீர் அருந்தும் இடம் கங்கை முதலிய புனித நதிகளுக்கு ஒப்பான தீர்த்தமே. கோமகிமை கூறப்பட்டது; இனி அவற்றின் மருத்துவப் பயன்பாடுகளையும் அதுபோலக் கேள்.

Verse 23

शृङ्गामयेषु धेनूनां तैलं दद्यात् ससैन्धवं शृङ्गवेरबलामांसकल्कसिद्धं समाक्षिकं

மாடுகளின் கொம்பு நோய்களில் சைந்தவ உப்பு கலந்த எண்ணெய் அளிக்க வேண்டும். சுக்கு, பலா, இறைச்சிக் கல்கம் கொண்டு சமைத்த எண்ணெயை தேனுடன் சேர்த்து பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 24

कर्णशूलेषु सर्वेषु मञ्जिष्ठाहिङ्गुसैन्धवैः सिद्धं तैलं प्रदातव्यं रसोनेनाथ वा पुनः

எல்லா வகை காதுவலியிலும் மஞ்சிஷ்டா, ஹிங்கு, சைந்தவம் சேர்த்து சமைத்த எண்ணெயை காதில் விட வேண்டும்; அல்லது பூண்டு சேர்த்து தயாரித்த எண்ணெயையும் பயன்படுத்தலாம்.

Verse 25

बिल्वमूलमपामार्गन्धातकी चसपाटला कुटजन्दन्तमूलेषु लेपात्तच्छूलनाशनं

வில்வவேர், அபாமார்கம், தாதகி, பாடலா, குடஜம் ஆகியவற்றால் செய்த லேபத்தை பற்களின் வேர்ப்பகுதியில் (ஈறுகளில்) தடவினால் அந்தப் பல் வலி நீங்கும்.

Verse 26

दन्तशूलहरैर् द्रव्यैर् घृतं राम विपाचितं मुखरोगहरं ज्ञेयं जिह्वारोगेषु सैन्धवं

ஓ ராமா! பல் வலியைத் தணிக்கும் பொருட்களால் சமைத்த நெய் வாய்நோய்களை நீக்கும் மருந்தென அறிய வேண்டும். நாக்கு நோய்களில் சைந்தவ உப்பு விதிக்கப்படுகிறது.

Verse 27

शृङ्गवेरं हरिद्रे द्वे त्रिफला च गलग्रहे हृच्छूले वस्तिशूले च वातरोगे क्षये तथा

தொண்டை அடைப்பு/இறுக்கம், இதயப் பகுதியில் வலி, பஸ்தி/மூத்திரவழி வலி, வாத நோய்கள் மற்றும் க்ஷயத்தில் சிருங்கவேர் (உலர் இஞ்சி), ஹரித்ரா இரண்டும், திரிபலா ஆகியவை விதிக்கப்படுகின்றன।

Verse 28

त्रिफला घृतमिश्रा च गवां पाने प्रशस्यते अतीसारे हरिद्रे द्वे पाठाञ्चैव प्रदापयेत्

அதிசாரத்தில் நெய் கலந்த திரிபலாவை பானமாக அளிப்பது மிகப் புகழத்தக்கது. அதிசாரத்தில் ஹரித்ரா இரண்டும் மற்றும் பாதாவையும் வழங்க வேண்டும்।

Verse 29

सर्वेषु कोष्ठरोगेषु तथाशाखागदेषु च शृङ्गवेरञ्च भार्गीञ्च कासे श्वासे प्रदापयेत्

அனைத்து கோஷ்ட நோய்களிலும், மேலும் சாகை (அங்க) சார்ந்த நோய்களிலும், இருமல் மற்றும் மூச்சுத்திணறலில் சிருங்கவேர் (உலர் இஞ்சி) மற்றும் பார்கீயை அளிக்க வேண்டும்।

Verse 30

दातव्या भग्नसन्धाने प्रियङ्गुर्लबणान्विता तैलं वातहरं पित्ते मधुयष्टीविपाचितं

எலும்பு முறிவு இணைப்பு (பக்ன-சந்தான) हेतु பிரியங்கு மற்றும் உப்பு சேர்த்த எண்ணெய் அளிக்க வேண்டும். அது வாதத்தைத் தணிக்கும் எண்ணெயாக இருக்க வேண்டும்; பித்த நிலைகளில் மதுயஷ்டி கொண்டு சமைத்த எண்ணெய் வழங்க வேண்டும்।

Verse 31

कफे व्योषञ्च समधु सपुष्टकरजो ऽस्रजे तैलाज्यं हरितालञ्च भग्नक्षतिशृतन्ददेत्

கபக் கோளாறுகளில் தேன் சேர்த்த வ்யோஷம் மற்றும் புஷ்டகரஜப் பொடியை அளிக்க வேண்டும். அஸ்ரஜ (இரத்தக் கோளாறு/இரத்தப்போக்கு) நிலையில் எண்ணெய், நெய் மற்றும் ஹரிதாலமும் வழங்க வேண்டும்; மேலும் முறிவு-காயங்களுக்கு சமைத்து/செயல்படுத்திய மருந்தை அளிக்க வேண்டும்।

Verse 32

मासास्तिलाः सगोधूमाः पशुक्षीरं घृतं तथा एषां पिण्डी सलवणा वत्सानां पुष्टिदात्वियं

மாஷம், எள், கோதுமை, மேலும் மிருகப் பால் மற்றும் நெய்—இவற்றை உப்புடன் பிண்டியாகச் செய்து கொடுத்தால் அது கன்றுகளுக்கு ஊட்டமும் வலிமையும் தரும்।

Verse 33

बलप्रदा विषाणां स्यद्ग्रहनाशाय धूपकः देवदारु वचा मांसी गुग्गुलुर्हिङ्गुसर्षपाः

விஷங்களைத் தணித்து வலிமை அளிக்கும், கிரஹத் துன்பங்களை நீக்கும் தூபம்—தேவதாரு, வசா, மாம்ஸீ, குக்குலு, பெருங்காயம், கடுகு ஆகியவை।

Verse 34

ग्रहादिगदनाशाय एष धूपो गवां हितः घण्ठा चैव गवां कार्या धूपेनानेन भूपिता

கிரஹ முதலிய நோய்களை அழிக்க இந்தத் தூபம் மாடுகளுக்கு நன்மை தரும். மாடுகளுக்காக மணி ஒன்றும் செய்ய வேண்டும்; அதையும் இதே தூபத்தால் தூய்மைப்படுத்தி அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 35

अश्वगन्धातिलैः शुक्लं तेन गौः क्षीरिणी भवेत् रसायनञ्च पिन्याकं मत्तो यो धार्यते गृहे

அஸ்வகந்தா மற்றும் எள்ளுடன் வெண்மையான (எள் தயாரிப்பு) கலவை கொடுத்தால் பசு பால் வளம் பெறும். மேலும் ரசாயனமாகிய பிண்யாகம் (எண்ணெய்க் கேக்) வீட்டில் வைத்துக் கொடுத்து வந்தால் விரும்பிய பயன் தரும்।

Verse 36

भवां पुरीषे पञ्चभ्यां नित्यं शान्त्यै श्रियं यजेत् वासुदेवञ्च गन्धाद्यैर् अपरा शान्तिरुच्यते

சாந்திக்காக பஞ்சகव्यம் எனும் ஐந்து கோ-உற்பத்திகளால், சாணம் முதலியவற்றுடனும், தினமும் ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி)யை வழிபட வேண்டும். மேலும் நறுமணப் பொருட்கள் முதலியவற்றால் வாசுதேவனையும் வழிபட வேண்டும்—இதுவே மற்றொரு சாந்தி முறையாக கூறப்படுகிறது।

Verse 37

अश्वयुक्शुक्लपक्षस्य पञ्चदश्यां यजेद्धरिं हरिरुद्रमजं सूर्यं श्रियमग्निं घृतेन च

அஸ்வயுஜ மாதத்தின் சுக்லபக்ஷ பஞ்சதசி (பௌர்ணமி) நாளில் ஹரியை வழிபட வேண்டும். மேலும் ஹரி, ருத்ரன், அஜன் (பிரம்மா), சூரியன், ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி), அக்னி ஆகியோருக்கு நெய் ஆஹுதியால் ஆராதனை செய்ய வேண்டும்.

Verse 38

दधि सम्प्राश्य गाः पूज्य कार्यं वाह्निप्रदक्षिणं वृषाणां योजेयेद् युद्धं गीतवाद्यरवैर् वहिः

தயிர் உண்டு பசுக்களைப் பூஜித்து, புனித அக்னியை வலம் வர வேண்டும். பின்னர் (யாகவெளிக்கு) வெளியே பாடல் மற்றும் வாத்திய ஒலிகளுடன் காளைகளின் போட்டி/மோதலை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

Verse 39

गवान्तु लवणन्देयं ब्राह्मणानाञ्च दक्षिणा नैमित्तिके माकरादौ यजेद्विष्णुं सह श्रिया

பசுக்களை உப்புடன் தானமாக அளிக்க வேண்டும்; பிராமணர்களுக்கு தக்ஷிணையும் வழங்க வேண்டும். நைமித்திகச் சடங்குகளில்—மகரம் முதலிய காலங்களில்—ஸ்ரீ (லக்ஷ்மி) உடன் விஷ்ணுவை வழிபட வேண்டும்.

Verse 40

स्थण्डिलेब्जे मध्यगते दिक्षु केशरगान् सुरान् सुभद्राजो रविः पूज्यो बहुरूपो बलिर्वहिः

சடங்கு நிலத்தில் தாமரை வடிவத்தை வரைந்து நடுவில் தேவதையை நிறுவ வேண்டும்; திசைகளில் உள்ள கேசரங்களில் தேவர்களை அமைக்க வேண்டும். ‘சுபத்ராஜ’ எனப்படும் ரவி பலரூபனாய், கொண்டு செலுத்தப்படும் பலி-ஆஹுதியுடன் வழிபடத்தக்கவன்.

Verse 41

खं विश्वरूपा सिद्धिश् च ऋद्धिः शान्तिश् च रोहिणी दिग्धेनवो हि पूर्वाद्याः कृशरैश् चन्द्र ईश्वरः

‘கம்’, விஸ்வரூபா, சித்தி, ரித்தி, சாந்தி, ரோஹிணி—(இவை பெயர்கள்/சக்திகள்). திக்தேனுக்கள் என்பது கிழக்கு முதலிய திசைகளின் பசுக்கள்; மேலும் ஈஸ்வரனான சந்திரனை கிருஷர (கிச்சடி) நைவேத்தியத்தால் வழிபட வேண்டும்.

Verse 42

दिक्पालाः पद्मपत्रेषु कुम्भेष्वग्नौ च होमयेत् क्षीरवृक्षस्य समिधः सर्षपाक्षततण्डुलान्

திக்காப்பாளர்களைத் திருப்திப்படுத்தத் தாமரை இலைகளாலும், கலசங்களிலும், அக்னியிலும் ஹோமம் செய்ய வேண்டும். பால் சுரக்கும் மரங்களின் சமித்து, கடுகு, அக்ஷதம், அரிசித்தானியங்களை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 43

शतं शतं सुवर्णञ्च कांस्यादिकं द्विजे ददेत् गावः पूज्या विमोक्तव्याः शान्त्यै क्षीरादिसंयुताः

இருபிறப்பாளருக்கு நூறு நூறாகத் தங்கமும் காஞ்சியமும் முதலியவற்றையும் தானம் செய்ய வேண்டும். சாந்திக்காகப் பால் முதலிய பயன்களுடன் கூடிய பசுக்களைப் பூஜித்து பின்னர் விடுதலை செய்ய வேண்டும்.

Verse 44

अग्निर् उवाच शालिहोत्रः सुश्रुताय हयायुर्वेदमुक्तवान् पालकाप्यो ऽङ्गराजाय गजायुर्वेदमब्रवीत्

அக்னி கூறினார்—சாலிஹோத்ரர் சுஶ்ருதருக்கு குதிரை ஆயுர்வேதத்தை உரைத்தார்; பாலகாப்யர் அங்க நாட்டரசருக்கு யானை ஆயுர்வேதத்தை விளக்கினார்.