Adhyaya 297

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुरणे विषहृन्मन्त्रौषधं नाम षन्नवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ सप्तनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः गोनसादिचिकित्सा अग्निरुचाच गोनसादिचिकित्साञ्च वशिष्ठ शृणु वच्मि ते ह्रीं ह्रीं अमलपक्षि स्वाहा ताम्बूलखादनान्मन्त्री हरेन्मण्डलिनो विषं

இவ்வாறு ஆக்னேய மகாபுராணத்தில் “விஷஹர மந்திர-ஔஷதம்” எனும் 297ஆம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது 298ஆம் அதிகாரம்—“கோனஸ முதலியவற்றின் சிகிச்சை” தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்—வசிஷ்டரே, கேளுங்கள்; கோனஸ முதலிய பாம்புக் கடிகளுக்கான சிகிச்சையைச் சொல்கிறேன். ‘ஹ்ரீம் ஹ்ரீம் அமலபக்ஷி ஸ்வாஹா’ மந்திரம் ஜபித்து தாம்பூலம் உண்டால் மண்டலின் பாம்பின் விஷம் நீங்கும்.

Verse 2

लशुनं रामठफलं कुष्ठाग्निव्योषकं विषे स्नुहीक्षीरं गव्यघृतं पक्षं पीत्वाहिजे विषे

விஷநிலைகளில் பூண்டு, ராமடப் பழம், குஷ்டம், அக்னி (சித்ரகம்) மற்றும் த்ரியோஷம் (சுக்கு-மிளகு-திப்பிலி) ஆகியவற்றை அளிக்க வேண்டும். பாம்பு விஷத்தில் ஸ்நுஹியின் பால் (லேடெக்ஸ்) பசு நெய்யுடன் கலந்து பதினைந்து நாட்கள் குடித்தால் விஷம் தணியும்.

Verse 3

अथ राजिलदष्टे च पेया कृष्णा समैन्धवा आज्यक्षौद्रशकृत्तोयं पुरीतत्या विषापहं

இப்போது ராஜிலா பாம்பு கடியில் கிருஷ்ணா (மிளகு) மற்றும் சைந்தவ உப்புடன் தயாரித்த மெல்லிய கஞ்சி அளிக்க வேண்டும். மேலும் நெய், தேன், கோமய நீர், புரீதத்யா ஆகியவற்றின் கலவையும் விஷநிவாரணி.

Verse 4

सकृष्णाखण्डदुग्धाज्यं पातव्यन्तेन माक्षिकं व्योषं पिच्छं विडालास्थि नकुलाङ्गरुहैः समैः

கிருஷ்ணாகண்டம் (கரும்புச் சர்க்கரை), பால், நெய் ஆகியவற்றுடன் கலந்து அதனுடன் தேனைப் பருக வேண்டும். மேலும் த்ரிகடு/வ்யோஷம் (சுக்கு-மிளகு-திப்பிலி), பிச்சம் (இறகின் மென்மையான நார்), பூனை எலும்பு, கீரிப்பிள்ளையின் உடல் முடி—இவற்றை சம அளவில் கலந்து அளிக்க வேண்டும்.

Verse 5

चूर्णितैर् मेषदुग्धाक्तैर् धूपः सर्वविषापहः रोमनिर्गुण्डिकाकोकवर्णैर् वा लशुनं समं

ஆட்டுப்பாலில் நனைத்துப் பொடியாக்கிய பொருட்களால் செய்யப்படும் தூபம் எல்லாவித விஷத்தையும் நீக்கும். அல்லது ரோமா, நிர்குண்டிகா, கோகவರ್ಣம் ஆகியவற்றை சமபங்காக எடுத்து அதே அளவு பூண்டு சேர்த்து தூபம் செய்யலாம்.

Verse 6

मुनिपत्रैः कृतस्वेदं दष्टं काञ्चिकपाचितैः मूषिकाः षोडश प्रोक्ता रसङ्कार्पासजम्पिवेत्

முனி இலைகளால் வெப்பச் சிகிச்சை (ஸ்வேதனம்) செய்து கடியுண்ட இடத்தைப் பராமரிக்க வேண்டும்; காஞ்சிகா (புளித்த மண்டை/கிண்வப் பானம்) இல் சமைத்த மருந்தை அளிக்க வேண்டும். மூஷிகா பதினாறு வகைகள் கூறப்பட்டுள்ளன; மேலும் கார்பாசம் மற்றும் ஜம்பு சேர்த்த ரசத்தைப் பருகச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 7

सतैलं मूषिकार्तिघ्नं फलिनीकुसुमन्तथा सनागरगुडम्भक्ष्यं तद्विषारोचकापहं

எண்ணெயுடன் சேர்த்து உட்கொண்டால் இது மூஷிகா காரணமான வேதனையைத் தணிக்கும். அதுபோல பலினீ மலரை சுக்கு (நாகர) மற்றும் வெல்லத்துடன் உண்டால் அந்த விஷத்தால் ஏற்பட்ட அருச்சி (பசிக்குறைவு) நீங்கும்.

Verse 8

चिकित्सा विंषतिर्भूता लूताविषहरो गणः पद्मकं पाटली कुष्ठं नतमूशीरचन्दनं

இது இருபது வகையான சிகிச்சை முறையாகும். சிலந்தி விஷத்தை நீக்கும் மருந்துக் குழு: பத்மகம், பாடலி, குஷ்டம், நதம், உசீரம், சந்தனம்.

Verse 9

निर्गुण्डी शारिवा शेलु लूतार्तं सेचयेज्जलैः गुञ्जानिर्गुण्डिकङ्कोलपर्णं शुण्ठी निशाद्वयं

சிலந்திக் கடியால் பாதிக்கப்பட்ட இடத்தை நிர்குண்டீ, சாரிவா, சேலு ஆகியவற்றால் தயாரித்த நீரால் கழுவி/செய்சனம் செய்ய வேண்டும். மேலும் குஞ்சா, நிர்குண்டிகா, கங்கோல இலை, சுக்கு, நிஷா-இரட்டை (மஞ்சள் மற்றும் தாருஹரித்ரா) சேர்த்த யோகத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 10

करञ्जास्थि च तत्पङ्कैः वृश्चिकार्तिहरं शृणु मञ्जिष्ठा चन्दनं व्योषपुष्पं शिरीषकौमुदं

இப்போது தேள் கடியால் உண்டாகும் துன்பத்தை நீக்கும் மருந்தை கேள்—கரஞ்ச விதை/அஸ்தி மற்றும் அதன் லேபம்; மேலும் மஞ்சிஷ்டா, சந்தனம், வ்யோஷப் பூ, சிரீஷம், கௌமுதம்।

Verse 11

संयोज्याश् चतुरो योगा लेपादौ वृश्चिकापहाः ॐ नमो भगवते रुद्राय चिवि छिन्द किरि भिन्द खड्गे न छेदय शूलेन भेदय चक्रेण दारय ॐ ह्रूं फट् मन्त्रेण मन्त्रितो देयो गर्धभादीन्निकृन्तति

நான்கு யோகங்களைச் சேர்த்து லேபம் முதலிய முறையில் பயன்படுத்தினால் தேள்-விஷம் நீங்கும். மந்திரம்—“ஓம் நமோ பகவதே ருத்ராய; சிவி, சிந்த, கிரி, பிந்த; கத்தியில் வெட்டு, சூலால் துளை, சக்கரால் கிழி—ஓம் ஹ்ரூம் பட்।” இம்மந்திரத்தால் அபிமந்திரித மருந்தை அளித்தால் தேள் முதலியவற்றால் உண்டான துன்பம் அறுந்து போகும்.

Verse 12

त्रिफलोशीरमुस्ताम्बुमांसीपद्मकचन्दनं अजाक्षीरेण पानादेर्गर्धभादेर्विषं हरेत्

திரிபலா, உசீரம், முஸ்தா, அம்பு (குளிர் நீர்ச் சித்தம்), மாம்ஸீ, பத்மகம், சந்தனம்—இவற்றை ஆட்டுப்பாலுடன் குடிப்பதுபோல அளித்தால் கழுதை முதலியவற்றின் கடி/தீண்டலால் உண்டான விஷம் நீங்கும்.

Verse 13

हरेत् शिरीषपञ्चाङ्गं व्योषं शतपदीविषं सकन्धरं शिरीषास्थि हरेदुन्दूरजं विषं

சிரீஷத்தின் பஞ்சாங்கம், வ்யோஷம், நூற்றுக்கால் பூச்சி (சென்டிபீடு) விஷநாசினி மருந்து ஆகியவற்றை அளிக்க வேண்டும்; மேலும் சகந்தரமும் சிரீஷ விதை/அஸ்தியும்—இவை எலி/சுண்டெலி காரணமான விஷத்தை நீக்கும்.

Verse 14

व्योषं ससर्पिः पिण्डीतमूलमस्य विषं हरेत् तत्पक्षैर् इति ज , ञ , ट च चिरि इति ज क्षारव्योषवचाडिङ्गुविडङ्गं सैन्धवन्नतं

நெய்யுடன் வ்யோஷமும் இடித்த வேரும் கொடுத்தால் இவ்விஷம் நீங்கும். இவ்வகை விஷத்திற்கு ‘ஜ, ஞ, ட’ என்ற கண-குறியும், ‘சிரி’ என்ற குறிப்பும் சொல்லப்பட்டுள்ளது. க்ஷாரச் சித்தத்தில் வ்யோஷம், வசா, டிங்கு/ஹிங்கு, விடங்கம், சைந்தவம் (கல் உப்பு) மற்றும் ‘ன்னத’ மூலிகை சேர்த்து எதிர்விஷமாக அளிக்கப்படுகிறது.

Verse 15

अम्बष्ठातिबलाकुष्ठं सर्वकीटविषं हरेत् यष्टिव्योषगुडक्षीरयोगः शूनो विषापहः

அம்பஷ்டா, அதிபலா, குஷ்டம் ஆகியவற்றின் சேர்க்கை எல்லா பூச்சி விஷத்தையும் நீக்கும். யஷ்டி, திரிகடு, வெல்லம், பால் சேர்த்த யோகம் வீக்கம் மற்றும் விஷத்திற்கு எதிர்மருந்து.

Verse 16

ॐ सुभद्रायै नमः ॐ सुप्रभायै नमः यान्यौषधानि गृह्यन्ते विधानेन विना जनैः

ॐ சுபத்ராயை நமः; ॐ சுப்ரபாயை நமः। விதிமுறை இன்றி மக்கள் சேகரிக்கும் எந்த மூலிகைகளோ—

Verse 17

तेषां वीजन्त्व्या ग्राह्यमिति ब्रह्माब्रवीच्च ताम् ताम्प्रणम्यौषधीम्पश्चात् यवान् प्रक्षिप्य मुष्टिना

பிரம்மா கூறினார்—“அவற்றை விசிறி அசைத்தபடியே சேகரிக்க வேண்டும்.” பின்னர் ஒவ்வொரு மூலிகைக்கும் வணங்கி, பின்பு கைப்பிடி அளவு யவத்தை (அர்ப்பணமாக) இட வேண்டும்.

Verse 18

दश जप्त्वा मन्त्रमिदं नमस्कुर्यात्तदौषधं त्वामुद्धराम्यूर्ध्वनेत्रामनेनैव च भक्षयेत्

இந்த மந்திரத்தை பத்து முறை ஜபித்து வணங்க வேண்டும். பின்னர் அந்த மூலிகையை நோக்கி—“ஓ ஊர்த்வநேத்ரா மூலிகையே, உன்னை நான் பறித்து எடுக்கிறேன்,” என்று கூறி, அதே மந்திரவிதியுடன் அதை உட்கொள்ள வேண்டும்.

Verse 19

नमः पुरुषसिंहाय नमो गोपालकाय च आत्मनैवाभिजानाति रणे कृष्णपराजयं

புருஷசிங்கம் (நரசிம்மன்) அவருக்கு வணக்கம்; கோபாலனுக்கும் வணக்கம். அவன் தானே போரில் கிருஷ்ணனின் தோல்வியை அறிகிறான்.

Verse 20

एतेन सत्यवाक्येन अगदो मे ऽस्तु सिध्यतु नमो वैदूर्यमाते तन्न रक्ष मां सर्वविषेभ्यो गौरि गान्धारि चाण्डालि मातङ्गिनि स्वाहा हरिमाये औषधादौ प्रयोक्तव्यो मन्त्रो ऽयं स्थावरे विषे

இந்த சத்தியவாக்கினால் என் அகதம் (விஷநாசினி) நிறைவேறுக. வைதூர்யமாதா, உமக்கு நமஸ்காரம்; எல்லா விஷங்களிலிருந்தும் என்னைக் காக்க. கௌரி, காந்தாரி, சாண்டாளி, மாதங்கினி—ஸ்வாஹா! ஹரிமாயே—நிலையான/அசைவற்ற (ஸ்தாவர) விஷத்திற்கு மருந்து முதலியவற்றில் இம்மந்திரம் பயன்படத்தக்கது.

Verse 21

भुक्तमात्रे स्थिते ज्वाले पद्मं शीताम्बुसेवितं पाययेत्सघृतं क्षौद्रं विषञ्चेत्तदनन्तरं

உண்ட உடனே எரிச்சல் தோன்றியபோது, குளிர்ந்த நீரில் ஊறவைத்து/செயல்படுத்திய தாமரையை நெய் மற்றும் தேனுடன் குடிக்கச் செய்ய வேண்டும்; அதன் பின் விதிப்படி விஷசிகிச்சை செய்ய வேண்டும்.