Adhyaya 282
Chapter 282 — नानारोगहराण्यौषधानि (Medicines that Remove Various Diseases)
இந்த அதிகாரத்தில் தன்வந்தரியின் மருத்துவ அதிகாரத்தை முன்வைத்து, அக்னேய ஆயுர்வேதத்தில் பல நோய்களை நீக்கும் மருந்துக் குறிப்புகள் தொகுப்பாக வழங்கப்படுகின்றன. முதலில் குழந்தை மருத்துவம்—குழந்தைகளின் வயிற்றுப்போக்கு, பால் தொடர்பான கோளாறு, இருமல், வாந்தி, காய்ச்சலுக்கு கஷாயம், லேஹியம்; பின்னர் மேத்ய (அறிவை வளர்க்கும்) டானிக் மற்றும் கிருமிநாசினி யோகங்கள் கூறப்படுகின்றன. நஸ்யம் மூலம் மூக்குரத்தக் கசிவு, கழுத்து வீக்கம்; காதில் மருந்து நிரப்புதல் மூலம் காதுவலி; கவள/கண்டூஷம் மூலம் நாக்கு-வாய் நோய்கள்; மேலும் உட்வர்த்தனம், லேபனம், வற்றி, மருந்துத் தைலம் ஆகியவற்றால் தோல் நோய்கள் மற்றும் காயங்களுக்கு வெளிப்புற சிகிச்சைகள் விளக்கப்படுகின்றன. தொடர்ந்து பிரமேகம், வாதசோணிதம், கிரஹணி, பாண்டு-காமலை, ரக்தபித்தம், க்ஷயம், வித்ரதி, பகந்தரம், மூத்திரக்ருச்சிரம்-அஷ்மரி, வீக்கம், குல்மம், விசர்பம் போன்றவற்றின் சிகிச்சைகள் வருகின்றன. முடிவில் திரிபலா மையமான ரசாயனத்தால் நீண்ட ஆயுள் கூறப்பட்டு, தூபனம், அதிசயக் காட்சி, ஷட்கர்மம் போன்ற சித்தி-குறிப்புகள் மூலம் மருத்துவம், அனுஷ்டான சக்தி, புருஷார்த்தங்கள் ஆகியவற்றின் சமநிலை காட்டப்படுகிறது.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे वृक्षायुर्वेदो नामैकाशीत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ द्व्यशीत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः नानारोगहराण्यौषधानि धन्वन्तरिर् उवाच सिंही शटी निशायुग्मं वत्सकं क्वाथसेवनं शिशोः सर्वातिसारेषु स्तन्यदोषेषु शस्यते
இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘விருக்ஷாயுர்வேதம்’ எனப்படும் 281ஆம் அதிகாரம். இப்போது 282ஆம் அதிகாரம்—‘பலவகை நோய்களை நீக்கும் மருந்துகள்’ தொடங்குகிறது. தன்வந்தரி கூறினார்: சிம்ஹீ, ஷடீ, நிஷா-யுக்மம் (மஞ்சள், தாருஹரித்ரா) மற்றும் வத்ஸகத்தின் க்வாதம், குழந்தையின் எல்லா வயிற்றுப்போக்குகளிலும் தாய்ப்பால் குறைபாடால் உண்டாகும் நோய்களிலும் உகந்தது।
Verse 2
शृङ्गीं सकृष्णातिविषां चूर्णितां मधुना लिहेत् एका चातिविशा काशच्छर्दिज्वरहरी शिशोः
ஷ்ருங்கீயை கிருஷ்ணா மற்றும் அதிவிஷாவுடன் பொடியாக்கி தேனுடன் நக்கச் செய்ய வேண்டும். அதிவிஷா மட்டும் கூட குழந்தையின் இருமல், வாந்தி, காய்ச்சலை நீக்கும்।
Verse 3
बालैः सेव्या वचा साज्या सदुग्धा वाथ तैलयुक् यष्टिकां शङ्खपुष्पीं वा बालः क्षीरान्वितां पिवेत्
குழந்தைகளுக்கு வசா (வசம்) நெய்யுடன் கலந்து, நல்ல பாலுடன் அல்லது எண்ணெயுடன் கலந்து அளிக்க வேண்டும். அல்லது குழந்தை யஷ்டிகா (யஷ்டிமது) அல்லது சங்கபுஷ்பியை பாலுடன் சேர்த்து அருந்தலாம்.
Verse 4
वाग्रूपसम्पद्युक्तायुर्मेधाश्रीर्वर्धते शिशोः वचाह्यग्निशिखावासाशुण्ठीकृष्णानिशागदं
குழந்தைக்கு வாக்குத் திறன், அழகு, செல்வம், ஆயுள், மேதைமை, ஸ்ரீ (மங்களம்) ஆகியவை வளர்கின்றன. வசா, அக்னிசிகா, வாஸா, சுண்டி, கிருஷ்ணா, நிசா ஆகிய நோய்தடுக்கும் மூலிகைகளின் பயன்பாட்டால் இது நிகழும்.
Verse 5
सयष्टिसैन्धवं बालः प्रातर्मेधाकरं पिवेत् देवदारुमहाशिग्रुफलत्रयपयोमुचां
குழந்தை காலைவேளையில் யஷ்டிமதுவுடன் சைந்தவம் (கல் உப்பு) கலந்து மேதைமையை வளர்க்கும் கலவையை அருந்த வேண்டும். அதுபோல தேவதாரு, மகாசிக்ரு, பலத்ரயம் (திரிபலா), பயோமுசா முதலியவற்றின் மேத்யப் பயன்பாடுகளும் விதிக்கப்பட்டுள்ளன.
Verse 6
क्वाथः सकृष्णा मृद्वीका कल्कः सर्वान् कृमीन्हरेत् त्रिफलाभृङ्गविश्वानां रसेषु मधुसर्पिषोः
கிருஷ்ணா (பிப்பலி) மற்றும் மிருத்வீகா (உலர் திராட்சை) கொண்டு செய்த க்வாதமும், கல்கப் பயன்பாடும் எல்லா வகை கிருமிகளையும் நீக்கும். இதை திரிபலா, ப்ருங்க (ப்ருங்கராஜ) மற்றும் விஷ்வா (உலர் இஞ்சி) சாறுகளில் தேன், நெய்யுடன் சேர்த்து உட்கொள்ள வேண்டும்.
Verse 7
मेषीक्षीरे च गोमूत्रे सिक्तं रोगे हितं शिशोः नासारक्तहरो नस्याद्दुर्वारस इहोत्तमः
நோய்நிலையில் குழந்தைக்கு ஆட்டுப்பாலும் கோமூத்திரமும் கொண்டு நனைத்த (சிக்தம் செய்த) பயன்பாடு நன்மை தரும். மூக்கில் இரத்தப்போக்கை நீக்க நஸ்யமாக தூர்வா சாறு இங்கு சிறந்தது என கூறப்படுகிறது.
Verse 8
लशुनार्द्रकशिग्रूणां रसः कर्णस्य पूरणम् तैलमार्द्रकजात्यं वा शूलहा चौष्ठरोगनुत्
பூண்டு, பச்சை இஞ்சி, சிக்ரு (முருங்கை) ஆகியவற்றின் பிழிந்த சாறை காதில் நிரப்புதல் விதிக்கப்பட்டது. அல்லது இஞ்சி‑சித்த எண்ணெய் பயன்படுத்தலாம்; அது காதுவலியைத் தணித்து உதட்டு நோய்களை நீக்கும்.
Verse 9
सिंही षष्टीति ख शूलहा इत्य् अत्र पुंस्त्वनिर्देश आर्षः मूत्रहा शोषरोगनुदिति ञ जातीपत्रं फलं व्योषं कवलं मूत्रकं निशा दुग्धक्वाथे ऽभयाकल्के सिद्धं तैलं द्विजार्तिनुत्
‘சிம்ஹீ ஷஷ்டீ’ (க) என்ற சூத்திரத்தில் ‘சூலஹா’ என்ற சொல்லின் புல்லிங்கக் குறிப்பு ஆர்ஷ (பழமையான) வழக்கம்; ‘மூத்ரஹா, சோஷரோகவ்நுத்’ (ஞ) என்பதிலும் அதே. இப்போது மருத்துவம்—ஜாதிப்பத்திரம், பலம் (ஏலக்காய்), வ்யோஷம் (திரிகடு), கவல, மூத்ரகம், நிசா (மஞ்சள்) ஆகியவற்றை, அபயா (ஹரீதகி) கல்கத்துடன் பால் க்வாதத்தில் எண்ணெய் சித்தம் செய்தால், அந்த மருந்தெண்ணெய் த்விஜர்களின் துயரை நீக்கும்.
Verse 10
धान्याम्बु नारिकेलं गोमूत्रं क्रमूकविश्वयुक् क्वाथितं कबलं कार्यमधिजिह्वाधिशान्तये
தான்யாம்பு (அரிசி கழுவிய நீர்) மற்றும் தேங்காய் நீர், கோமூத்திரத்துடன், க்ரமூக (பாக்கு) மற்றும் விஷ்வா (சுக்கு) சேர்த்து காய்ச்ச வேண்டும். அதனால் கவலம் (கண்டூஷ/கொப்பளிப்பு) செய்தால் நாவும் அதன் மேல்பகுதியும் உள்ள குறைகள் தணியும்.
Verse 11
साधितं लाङ्गलीकल्के तैलं निर्गुण्डिकारसैः गण्डमालागलगण्डौ नाशयेन्नस्यकर्मणा
லாங்கலீ கல்கமும் நிர்குண்டீ சாறும் கொண்டு சித்தம் செய்த எண்ணெயை நஸ்யகர்மமாகப் பயன்படுத்தினால், கண்டமாலா (சுரப்பி வீக்கம்) மற்றும் கலகண்ட (கழுத்துக் கட்டி/கோயிட்டர்) நீங்கும்.
Verse 12
पल्लवैर् अर्कपूतीकस्नुहीरुग्घातजातिकैः उद्वर्तयेत् सगोमूत्रः सर्वत्वग्दोषनाशनैः
அர்க்க, பூதீக, ஸ்நூஹீ, ருக்ாத, ஜாதி ஆகியவற்றின் இளந்தளிர்களால் (பொடி/லேபம்) செய்து, கோமூத்திரம் கலந்து உட்வர்த்தனம் (உடல் தேய்த்தல்) செய்ய வேண்டும்; இது எல்லா தோல் குறைகளையும் நீக்கும்.
Verse 13
वाकुची सतिला भुक्ता वत्सरात् कुष्ठनाशनी पथ्या भल्लातकी तैलगुडपिण्डी तु कुष्ठजित्
வாகுசியை எள்ளுடன் சேர்த்து உணவாக எடுத்தால் குஷ்டம் (நீடித்த தோல் நோய்) நீங்கும்; ஒரு ஆண்டு தொடர்ந்து சேவித்தால் அது உறுதியான நிவாரணம் தரும். அதுபோல பத்தியா (ஹரீதகி)யை பல்லாதகத்துடன் எண்ணெய், வெல்லம் சேர்த்து உருண்டையாக செய்து எடுத்தால் குஷ்டத்தை வெல்லும்.
Verse 14
पूतीकवह्निरजनी त्रिफलाव्योषचूर्णयुक् तक्रं गुदाङ्कुरे पेयं भक्ष्या वा सगुडाभया
குதாங்குரம் (அர்ஷம்/மூலவியாதி) உள்ளவர்களுக்கு பூதீக, வஹ்னி, ரஜனி, திரிபலா, வ்யோஷம் ஆகியவற்றின் பொடி கலந்த தக்ரம் (மோர்) குடிக்க வேண்டும்; அல்லது வெல்லத்துடன் அபயா (ஹரீதகி)யை உண்ண வேண்டும்.
Verse 15
फलदार्वीविषाणान्तु क्वाथो धात्रीरसो ऽथवा पातव्यो रजनीकल्कः क्षौद्राक्षौद्रप्रमेहिणा
க்ஷௌத்ர-க்ஷௌத்ர (தேன் அல்லது கரும்புச் சாறு போன்ற) பிரமேகம் உள்ள நோயாளி பலதார்வீ மற்றும் விஷாணம் ஆகியவற்றின் க்வாதம் அல்லது தாத்ரீ (ஆமலகி) சாறு குடிக்க வேண்டும்; அல்லது ரஜனி (மஞ்சள்) கல்கத்தை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
Verse 16
वासागर्भो व्याधिघातक्वाथ एरण्डतैलयुक् वातशोणितहृत् पानात् पिप्पली स्यात् प्लीहाहरी
சாறு தங்கிய வாசா (வாசாகர்ப) மற்றும் ‘வ்யாதிஹாத’ க்வாதத்தை ஆமணக்கு எண்ணெயுடன் கலந்து குடித்தால் வாத-சோணிதம் (வாதத்தால் உண்டாகும் இரத்தவிகாரம்) தணியும். பிப்பலி மில்தோல்/ப்ளீஹா நோயை நீக்கும் எனக் கூறப்படுகிறது.
Verse 17
सेव्या जठरिणा कृष्णा स्नुक्षीरवहुभाविता पयो वा रच्यदन्त्याग्निविडङ्गव्योषकल्कयुक्
ஜடர நோயாளிக்கு கிருஷ்ணா (கருமிளகு)வை ஸ்நுக்ஷீரம் (ஸ்நுஹி பால்/லேடெக்ஸ்) கொண்டு மீண்டும் மீண்டும் பாவித்து அளிக்க வேண்டும்; அல்லது தந்த்யாக்னி, விடங்கம், வ்யோஷம் ஆகியவற்றின் கல்கம் கலந்த பாலை வழங்க வேண்டும்.
Verse 18
ग्रन्थिकोग्राभया कृष्णा विडङ्गाक्ता घृते स्थिता सांसन्तक्रं ग्रहण्यर्शःपाण्डुगुल्मकृमीन् हरेत्
கிரந்திகா, உக்ரா, அபயா, கிருஷ்ணா (பிப்பலி) மற்றும் விடங்கம் ஆகியவற்றை நெய்யில் சித்தம் செய்து, நன்றாக புளித்த மோர் உடன் அளித்தால் கிரஹணி நோய், மூலநோய், பாண்டு, குல்மம் மற்றும் குடல் புழுக்கள் நீங்கும்।
Verse 19
फलत्रयामृता वासा तिक्तभूनिम्बजस् तथा क्वाथः समाक्षिको हन्यात् पाण्डुरोगं सकामलं
திரிபலா, குடூசி, வாசா, கசப்பான பூநிம்பம் ஆகியவற்றின் கஷாயத்தை தேனுடன் எடுத்தால் பாண்டு நோயும் காமலை (மஞ்சள் காமாலை)யும் அழியும்।
Verse 20
रक्तपित्ती पिवेद्वासासुरसं ससितं मधु वरीद्राक्षाबलाशुण्ठीसाधितं वा पयः पृथक्
ரக்தபித்தம் உள்ளவர் வாசா சாற்றை சர்க்கரை மற்றும் தேனுடன் கலந்து குடிக்க வேண்டும்; அல்லது வரீ, திராட்சை, பலா, சுண்டி சேர்த்து தனியாகச் சித்தம் செய்த பாலை குடிக்க வேண்டும்।
Verse 21
वरी विदारी पथ्या बलात्रयं सवासकं श्वदंष्ट्रामधुसर्पिर्भ्यामालिहेत् क्षयरोगवान्
க்ஷய நோயாளர் வரீ, விதாரி, பத்யா, மூன்று பலா, வாசகம் ஆகியவற்றை ஸ்வதம்ஷ்ட்ராவுடன் சேர்த்து, தேன் மற்றும் நெய் கலந்து லேஹ்யமாக நக்கி உண்ண வேண்டும்।
Verse 22
पथ्याशिग्रुकरञ्जार्कत्वक्सारं मधुसिन्धुमत् समूत्रं विद्रधिं हन्ति परिपाकाय तन्त्रजित्
பத்யா (ஹரீதகி), சிக்ரு, கரஞ்சம், அர்க்கத் தோல் சாரம் ஆகியவற்றை தேன் மற்றும் சைந்தவம் சேர்த்து, மூத்திரத்துடன் அளித்தால் வித்ரதி (ஆழ்ந்த புண்/புண்ணை) நீங்கும்; வீக்கம் முறையாக ‘பக்குவம்’ அடைய இதை வழங்குவர்।
Verse 23
त्रिवृता जीवती दन्ती मञ्जिष्ठा शर्वरीद्वयं तार्क्षजं निम्बपत्रञ्च लेपः शस्तो भगन्दरे
திரிவ்ருதா, ஜீவதி, தந்தி, மஞ்சிஷ்டா, இரு சர்வரிகள், தார்க்ஷஜம், வேப்பிலை ஆகியவற்றால் செய்த லேபம் பகந்தர (பிஸ்டுலா) நோய்க்கு பரிந்துரைக்கப்படுகிறது।
Verse 24
रुग्घातजनीलाक्षाचूर्णाजक्षौद्रसंयुता वासोवत्तिर्व्रणे योज्या शोधनी गतिनाशनी
ருக்ாதஜம், நீலாக்ஷா பொடிகளை தேனுடன் கலந்து துணி-வத்தியாக செய்து காயத்தில் வைக்க வேண்டும்; அது காயத்தைச் சுத்தம் செய்து நோயின் பரவல்-நடையை அழிக்கும்।
Verse 25
श्यामायष्टिनिशालोध्रपद्मकोत्पलचन्दनैः समरीचैः शृतं तैलं क्षीरे स्याद्ब्रणरोहणं
ஷ்யாமா, யஷ்டி (அதிமதுரம்), நிஷா (மஞ்சள்), லோத்ரம், பத்மகம், உத்பலம், சந்தனம், மிளகு ஆகியவற்றுடன் பாலில் சுட்டெடுத்த எண்ணெய் காயம் ஆறும் மருந்தாகும்।
Verse 26
श्रीकार्पासदलैर् भस्मफलोपलवणा निशा तत्पिण्डीस्वेदनं ताम्रे सतैलं स्यात् क्षतौषधं
ஸ்ரீகார்பாச இதழ்கள், பஸ்மம், பலம், உபலவணம், நிஷா ஆகியவற்றுடன் பிண்டி-ஸ்வேதனம் செய்ய வேண்டும்; செம்புப் பாத்திரத்தில் செய்து எண்ணெயுடன் பயன்படுத்தினால் அது க்ஷத (காயம்) மருந்தாகும்।
Verse 27
कुम्भीसारं पयोयुक्तं वह्निदग्धं व्रणे लिपेत् तदेव नाशयेत्सेकान्नारिकेलरजोघृतम्
கும்பீயின் உள்ள்சாறு பாலுடன் கலந்து தீயில் சூடாக்கி காயத்தில் பூச வேண்டும்; அதே நிலை தேங்காய்-ரஜம் (தூள்/மகரந்தம்) மற்றும் நெய் கலவையால் சேகம் செய்தால் தணியும்।
Verse 28
विष्वाजमोदसिन्धूत्थचिञ्चात्वग्भिः समाभया तक्रेणोष्णाम्बुना वाथ पीतातीसारनाशनी
விஷ்வா, அஜமோதா, சைந்தவம் (கல் உப்பு), புளியமரத்தின் பட்டை, மேலும் சம அளவு அபயா (ஹரீதகி) சேர்த்து செய்த மருந்தை மோர் அல்லது சூடுநீருடன் அருந்தினால் வயிற்றுப்போக்கு (அதிசாரம்) நீங்கும்।
Verse 29
वत्सकातिविषाविश्वविल्लमुस्तशृतं जलं सामे पुराणे ऽतीसारे सामृक्शूले च पाययेत्
வத்ஸக, அதிவிஷா, விஷ்வா, வில்ல (வீலா) மற்றும் முஸ்தா சேர்த்து காய்ச்சிய நீரை—ஆமம் உடைய அல்லது நீண்டகால அதிசாரம், மேலும் சளி/இரத்தம் கலந்து வரும் வயிற்றுவலி (ஆம்ருக்-சூலம்) உள்ளபோது நோயாளிக்கு குடிக்க அளிக்க வேண்டும்।
Verse 30
अङ्गारदग्धं सुगतं सिन्धुमुष्णाम्बुना पिवेत् शूलवानथ वा तद्धि सिन्धुहिंगुकणाभया
சூலம் உள்ளவர் தீக்கனலில் வறுத்துச் சுத்தமான சைந்தவத்தை சூடுநீருடன் அருந்த வேண்டும்; அல்லது அந்தச் சூலத்திற்கு சைந்தவம், ஹிங்கு, கண் (பிப்பலி) மற்றும் அபயா சேர்த்த கலவையும் உகந்தது।
Verse 31
कटुरोहोत्कणातङ्कलाजचूर्णं मधुप्लुतं कटुरोहोत्पलातङ्कलाजचूर्णमिति ट वस्त्रच्छिद्रगतं वक्त्रे न्यस्तं तृष्णां विनाशयेत्
கடுரோஹ, உத்கணா, டங்கம், லாஜம் ஆகியவற்றின் பொடியை தேனில் நனைத்து—அல்லது கடுரோஹ, உத்பலம், டங்கம், லாஜம் பொடியை—துளையுள்ள துணியில் வைத்து வாயில் வைத்தால் மிகுந்த தாகம் நீங்கும்।
Verse 32
पाठादार्वीजातिदलं द्राक्षामूलफलत्रयैः साधितं समधु क्वाथं कवलं मुखपापहृत्
பாதா, தார்வீ, ஜாதி (மல்லிகை) இலைகள்; திராட்சை, வேர் மற்றும் பலத்ரயம் (திரிபலா) சேர்த்து காய்ச்சிய கஷாயத்தை தேனுடன் கலந்து கவளம் (கொப்பளிப்பு) செய்தால் வாயின் குற்றங்கள்/அழுக்குகள் நீங்கும்।
Verse 33
कृष्णातिविषतिक्तेन्द्रदारूपाठापयोमुचां क्वाथो मूत्रे शृतः क्षौद्री सर्वकण्ठगदापहः
கிருஷ்ணா (பிப்பலி), அதிவிஷா, திக்த மூலிகைகள், இந்திரதாரு, பாதா, பயோமுசு ஆகியவற்றின் கஷாயத்தை மூத்திரத்தில் காய்ச்சி, தேனுடன் அருந்தினால் தொண்டை நோய்கள் அனைத்தும் நீங்கும்।
Verse 34
पथ्यागोक्षुरदुस्पर्शराजवृक्षशिलाभिदां कषायः समधुः पीतो मूत्रकृच्छ्रं व्यपोहति
பத்யா, கோக்ஷுர, துஸ்பர்ஷா, ராஜவ்ருக்ஷ, ஶிலாபித் ஆகியவற்றின் கஷாயத்தை தேனுடன் அருந்தினால் மூத்திரக் கிருச்சிரம் (வலி/கடின மூத்திரம்) நீங்கும்।
Verse 35
वंशत्वग्वरुणक्वाथः शर्कराश्मविघातनः शाखोटक्वाथसक्षौद्रक्षीराशी श्लीपदी भवेत्
வம்ஷத்வக் (மூங்கில் பட்டை) மற்றும் வருணன் கஷாயம் சர்க்கரை/அஷ்மரி (மணல், மூத்திரக் கல்) ஆகியவற்றை கரைக்கும். மேலும் ஶ்லீபதம் (யானைக்கால்) உள்ளவர் ஶாகோடக் கஷாயத்தை தேன், பால் சேர்த்து ஒழுங்காக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்।
Verse 36
मासार्कत्वक्पयस्तैलं मधुसिक्तञ्च सैन्धवं पादरोगं हरेत्सर्पिर्जालकुक्कुटजं तथा
மாஷம் (உளுந்து), அர்க்கப் பட்டை, பால் ஆகியவற்றால் தயாரித்த எண்ணெயை தேன் மற்றும் சைந்தவம் (கல் உப்பு) சேர்த்து பயன்படுத்தினால் பாத நோய்கள் நீங்கும்; அதுபோல் ஜாலகுக்குடத்திலிருந்து பெறும் நெய்யும் பாதவியாதிகளை குணமாக்கும்।
Verse 37
शुण्ठीसीवर्चलाहिङ्गुचूर्णं शूण्ठीरसैर् घृतम् रुजं हरेदथ क्वाथो विद्धि बद्धाग्निसाधने
சுண்டி, சீவர்சலா (கருப்பு உப்பு), ஹிங்கு ஆகியவற்றின் பொடியை சுண்டி ரசத்துடன் கலந்து நெய்யுடன் அளித்தால் வலி நீங்கும். இந்தக் கஷாயப் பயன்பாட்டை ‘பத்தாக்னி’ (அடங்கிய ஜடராக்னி) சீராக்கும் மருந்தென அறிக।
Verse 38
सौवर्चलाग्निहिङ्गूनां सदीप्यानां रसैर् युतं विडदीप्यकयुक्तं वा तक्रं गुल्मातुरः पिवेत्
குல்ம நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர் சௌவர்ச்சல (கருப்பு உப்பு), பிப்பலி, ஹிங்கு முதலிய தீபனப் பொருட்களின் சாறுடன் கலந்த மோர் அருந்த வேண்டும்; அல்லது விடம் மற்றும் தீப்யகம் சேர்த்த மோரையும் அருந்தலாம்।
Verse 39
धात्रीपटोलमुद्गानां क्वाथः साज्यो विसर्पहा शुण्ठीदारुनवाक्षीरक्वाथो मूत्रान्वितो ऽपरः
தாத்ரீ (நெல்லிக்காய்), படோல, முத்க (பாசிப்பயறு) ஆகியவற்றின் கஷாயத்தை நெய்யுடன் எடுத்தால் விசர்ப்பம் அழியும். மற்றொரு மருந்து—சுண்டி, தாருநவா, பால் கஷாயத்தை மூத்திரத்துடன் அளிக்க வேண்டும்।
Verse 40
सव्योषायोरजःक्षारः फलक्वाथश् च शोथहृत् गुडशिग्रुत्रिवृद्धिश् च सैन्धवानां रजोयुतः
சுண்டி மற்றும் பிப்பலி பொடி-க்ஷாரம், மேலும் பழங்களின் கஷாயம்—இவை சோதை (வீக்கம்) நீக்கும். அதுபோல் வெல்லத்தில் சிக்ரு, திரிவ்ருத் சேர்த்து, சைந்தவ உப்பு பொடியுடன் அளித்தால் வீக்கம் தணியும்।
Verse 41
त्रिवृताफलकक्वाथः सगुडः स्याद्विरेचनः वचाफलकषायोत्थं पयो वमनकृभवेत्
திரிவ்ருத் பழத்தின் கஷாயத்தை வெல்லத்துடன் எடுத்தால் விரேசனம் (மலவிடுதல்) உண்டாகும். வசா மற்றும் பழக் கஷாயத்தில் தயாரித்த பால் வாந்தி உண்டாக்கும் (வாமன) மருந்தாகும்।
Verse 42
त्रिफलायाः पलशतं पृथग्भृङ्गजभावितम् द्राक्षामृतफलत्रयैर् इति ञ , ट च विडङ्गं लोहचूर्णञ्च दशभागसमन्वितम्
திரிபலாவை நூறு பலம் எடுத்து, ஒவ்வொரு பகுதியையும் தேனில் பாவித்து (செயலாக்கி) கொள்ள வேண்டும். பின்னர் திராட்சை, அம்ருதா (குடூசி) மற்றும் ‘பலத்ரயம்’ ஆகியவற்றுடன், விடங்கம் மற்றும் இரும்புத் தூள்—இவற்றைத் தலா பத்தில் ஒரு பங்கு அளவில் சேர்த்து எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்।
Verse 43
शतावरीगुडुच्यग्निपलानां शतविंशतिः मध्वाज्यतिलजैर् लिह्याद्बलीपलितवर्जितः
சதாவரி, குடூசி, அக்னி (சித்ரக) ஆகியவற்றை நூற்று இருபது பல அளவு எடுத்து, தேன், நெய், எள்ளுப் பொருட்களுடன் கலந்து லேஹ்யமாக நக்கிச் சேவிக்க வேண்டும்; இதனால் சுருக்கமும் நரையும் நீங்கும்।
Verse 44
शतमब्दं हि जीवेत सर्वरोगविवर्जितः त्रिफला सर्वरोगघ्नी समधुः शर्क्वरान्विता
உண்மையாகவே ஒருவர் எல்லா நோய்களும் இன்றி நூறு ஆண்டுகள் வாழலாம். தேனுடன் சேர்த்து சர்க்கரை கலந்து எடுத்துக் கொள்ளும் திரிபலா எல்லா நோய்களையும் அழிக்கும்.
Verse 45
सितामधुघृतैर् युक्ता सकृष्णा त्रिफला तथा पथ्याचित्रकशुण्ठाश् च गुडुचीमुषलीरजः
சர்க்கரை, தேன், நெய் சேர்த்து—கிருஷ்ணா (பிப்பலி) உடன்—திரிபலா; மேலும் பத்யா (ஹரீதகி), சித்ரக, சுண்டி, குடூசி மற்றும் முஷலி பொடி—இவை சேர்ந்த மருந்துக் கலவை.
Verse 46
सगुडं भक्षितं रोगहरं त्रिशतवर्षकृत् किञ्चिच्चूर्णं जवापुष्पं पिण्डितं विसृजेज्जले
வெல்லத்துடன் இதை உண்டால் நோய்களை அகற்றும்; மூன்று நூறு ஆண்டுகள் வாழ்ந்தவரின் திறனைப் போன்ற பயன் தரும் எனக் கூறப்படுகிறது. செம்பருத்திப் பூவின் சிறிது பொடியை உருண்டையாக்கி நீரில் விட வேண்டும்.
Verse 47
तैलं भवेद् घृताकारं किञ्चिच्चूर्णं जलान्वितं धूपार्थं दृश्यते चित्रं वृषदंशजरायुना
எண்ணெயை நெய் போன்ற தடிமனாகச் செய்ய வேண்டும்; சிறிது பொடியை நீருடன் கலந்து—இது தூபம்/தூமனம் செய்வதற்கான சிறப்பு தயாரிப்பாக—விருஷதம்ச-ஜராயு (காளை தொடர்புடைய உறை/அபரா) உடன் கூறப்படுகிறது.
Verse 48
पुनर्माक्षिकधूपेन दृश्यते तद्यथा पुरा कर्पूरजलकाभेकतैलं पाटलिमूलयुक्
மீண்டும் மாக்ஷிக (தேனீ மெழுகு) தூபம் இட்டால் அது முன்புபோல் தென்படும். அதுபோல கற்பூர-நீரால் சித்தமான அபிஷேகத் தைலத்தில் பாடலி வேரைச் சேர்த்து பயன்படுத்த வேண்டும்.
Verse 49
पिष्ट्वा लिप्य पदे द्वे च चरेदङ्गारके नरः तृणौत्थानादिकं व्यूह्य दर्शयन्वै कुतूहलं
அந்தப் பொருளை அரைத்து இரு பாதங்களிலும் பூசி, மனிதன் எரியும் அங்காரங்களின் மேல் நடக்க வேண்டும். புல் எழுதல் முதலியவற்றை ஒழுங்காக அமைத்து, அவன் நிச்சயமாக ஒரு வியப்பை வெளிப்படுத்துகிறான்.
Verse 50
विषग्रहरुजध्वंसक्षुद्रनर्म च कामिकं तत्ते षट्कर्मकं प्रोक्तं सिद्धिद्वयसमाश्रयं
விஷநிவாரணம், கிரஹப் பீடை, வலி நாசம், (தீய தாக்கங்களின்) அழிவு, க்ஷுத்ர-நர்மம் (சிறு மாயக் கலைகள்), மற்றும் காமிகம் (ஆகர்ஷண/காம்யச் சடங்கு) — இவை உனக்காகச் சொல்லப்பட்ட ஷட்கர்மங்கள்; இவை இருவகை சித்தியை ஆதாரமாகக் கொண்டவை.
Verse 51
मन्त्रध्यानौषधिकथामुद्रेज्या यत्र मुष्टयः चतुर्वर्गफलं प्रोक्तं यः पठेत्स दिवं व्रजेत्
மந்திர ஜபம், தியானம், ഔஷதிகளின் விளக்கம், முத்திரா பூஜை—முஷ்டி முத்திரைகளுடன்—எங்கு போதிக்கப்படுகின்றனவோ, மேலும் சதுர்வர்கத்தின் பயன் கூறப்படுகின்றதோ; இதை ஓதுபவன் ஸ்வர்க்கம் அடைகிறான்.
Frequently Asked Questions
Primarily disease-based lists (atīsāra, krimi, kusṭha, prameha, etc.) expressed through procedure-ready dosage forms (kvātha, kalka, taila/ghṛta) and therapeutic routes (nasya, kavala, lepa).
It combines clinical recipes, procedural therapies, and rasāyana claims, then closes with siddhi/ṣaṭkarman notes—showing a single continuum from health maintenance to ritual-technical accomplishment within dharma.