Adhyaya 288

Verse 1

आयः गोर्जितास्ते ऽतिकीर्तिता इति ख यथाञ्चितमिति ञ मृगञ्जय इति ख , ञ च अथाष्टाशीत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अश्वचिकित्सा शालिहोत्र उवाच अश्वानां लक्षणं वक्ष्ये चिकित्साञ्चैवसुश्रुतअप्_२८८००१अभीनदन्तो विदन्तश् चकराली कृष्णतालुकः

இப்போது இருநூற்று எண்பத்தெட்டாம் அதிகாரம்—அச்வசிகிச்சை. சாலிஹோத்ரர் கூறினார்: ஓ சுஶ்ருதா, குதிரைகளின் தனிச்சிறப்புகளையும் அவற்றின் சிகிச்சையையும் நான் விளக்குகிறேன்; உதாரணமாக—பற்கள் உடையாதது, பற்கள் வெளிப்படையாகத் தெரிதல், பயங்கர தாடை, கருந்தாளு உடையது.

Verse 2

कृष्णजिह्वश् च यमजोजातमुष्कश् च यस् तथा द्विशफश् च तथा शृङ्गी त्रिवर्णो व्याघ्रवर्णकः

மேலும் ‘கிருஷ்ணஜிஹ்வ’ எனப்படும் வகை; அதுபோல ‘யமஜோஜாதமுஷ்க’; ‘த்விஷப’ மற்றும் ‘ஶ்ருங்கீ’; மேலும் ‘த்ரிவர்ண’ மற்றும் ‘வ்யாக்ரவர்ணக’ (புலி நிறம்) வகைகளும் உள்ளன.

Verse 3

खरवर्णो भस्मवर्णो जातवर्णश् च काकुदी श्वित्री च काकसादी च खरसारस्तथैव च

‘கரவர்ண’ (கரடுமுரடான/மங்கலான நிறம்), ‘பஸ்மவர்ண’ (சாம்பல் நிறம்), ‘ஜாதவர்ண’ (பிறவியிலேயே உள்ள நிறம்), ‘காகுதீ’ (கூம்பு/உயர்வு போன்ற வீக்கம்), ‘ஶ்வித்ரீ’ (வெள்ளைத் தழும்புகள்), ‘காகசாதீ’ (காகம் போல கருமை/மங்கல்), மேலும் ‘கரசார’ (கடின-அடர்த்தி) —இவையும் பெயரிடப்பட்ட வகைகளாகக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 4

वानराक्षः कृष्णशटः कृष्णगुह्यस्तथैव च कृष्णप्रोथश् च शूकश् च यश् च तित्तिरिसन्निभः

(கிரக/பீடையூட்டும் உயிர்கள்) வானராக்ஷ, கிருஷ்ணஷட, கிருஷ்ணகுஹ்ய, மேலும் கிருஷ்ணப்ரோத; அதுபோல் சூக மற்றும் ‘ய’—தித்திரி பறவையை ஒத்த உருவமுடையது।

Verse 5

विषमः श्वेतपादश् च ध्रुवावर्तविवर्जितः अशुभावर्तसंयुक्तो वर्जनीयस्तुरङ्गमः

உடல் அமைப்பு சீரற்றதும், வெள்ளைப் பாதங்களும் உடையதும், நிலையான (சுப) ஆவர்த்தம் இல்லாததும், அசுப ஆவர்த்தங்கள் கொண்டதும் ஆகிய குதிரை தவிர்க்கப்பட வேண்டும்।

Verse 6

रन्ध्रोपरन्ध्रयोर्द्वौ द्वौ द्वौ द्वौ मस्तकवक्षसोः प्रयाणे च ललाटे च कण्ठावर्ताः शुभा दश

இரண்டு ரந்த்ர-உபரந்த்ரங்களில் தலா இரண்டு, தலை மற்றும் மார்பில் தலா இரண்டு; மேலும் சிகை (ப்ரயாண) மற்றும் நெற்றியில்—கழுத்தின் சுப ஆவர்த்தங்கள் மொத்தம் பத்து.

Verse 7

मृक्कण्याञ्च ललाटे च कर्णमूले निगालके बाहुमूले गले श्रेष्ठा आवर्तास्त्वशुभाः परे

இடுப்பு/புடைப்புப் பக்கத்தில், நெற்றியில், காதின் வேரில், தொண்டைக் குழியில் (நிகாலக), தோள்மூலத்தில் மற்றும் கழுத்தில் உள்ள ஆவர்த்தங்கள் சிறந்தவை; பிற இடங்களில் உள்ளவை அசுபம்.

Verse 8

शुकेन्द्रगोपचन्द्राभा ये च वायससन्निभाः सुवर्णवर्णाः स्निग्धाश् च प्रशस्यास्तु सदैव हि

கிளி, இந்திரகோபப் பூச்சி அல்லது நிலா போன்ற ஒளிவீச்சு உடையவர்களும், காகத்தின் நிறத்தை ஒத்தவர்களும்; மேலும் பொன்னிறமும் மென்மையான பளபளப்பும் உடையவர்களும்—எப்போதும் புகழத்தக்க சுபமானவர்கள் எனக் கருதப்படுவர்।

Verse 9

दीर्घग्रीवाक्षिकूटाश् च ह्रस्वकर्णाश् च शोभनाः चिकित्सन्तवेति ञ राक्षान्तुरङ्गमा यत्र विजयं वर्जयेत्ततः

நீண்ட கழுத்தும், கண் மேடு (அக்ஷிகூடம்) தெளிவாகத் தோன்றியும், குறுகிய காதுகளும் உடைய குதிரைகள் அழகானவை, நல்விளக்குறிகளுடையவை எனக் கூறப்படுகின்றன. அஸ்வ வைத்தியர்/பராமரிப்பாளர் முறையாகப் பராமரிக்க வேண்டும்; ஆனால் ‘ராக்ஷா’ எனும் தீய தாக்கம்/நோயால் குதிரை பாதிக்கப்பட்ட இடத்தில் வெற்றியை எதிர்பார்க்க வேண்டாம்।

Verse 10

पालितस्तु हयो दन्ती शुभदो दुःखदो ऽन्यथा श्रियः पुत्रास्तु गन्धर्वा वाजिनो रत्नमुत्तमम्

நன்றாகப் பராமரிக்கப்பட்ட குதிரையும், தந்தம் உடைய யானையும் நல்விளைவு தருவன; இல்லையெனில் அவையே துன்பத்திற்குக் காரணமாகும். குதிரைகள் ‘ஸ்ரீ’ (லக்ஷ்மி)யின் புதல்வர்கள், கந்தர்வருடன் தொடர்புடையோர், மேலும் ரத்தினங்களில் சிறந்த செல்வம் எனப் போற்றப்படுகின்றன।

Verse 11

अश्वमेधे तु तुरगः पवित्रत्वात्तु हूयते वृषो निम्बवृहत्यौ च गुडूची च समाक्षिका

அஸ்வமேத யாகத்தில் குதிரை அதன் தூய்மைப் பண்பினால் அக்னியில் ஆஹுதியாக அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது. அதுபோலவே காளையும்; மேலும் வேம்பு, பிருஹதி, குடூசி மற்றும் தேன் சேர்த்த பொருட்களும் (ஹவிசில்) பயன்படுத்தப்படுகின்றன।

Verse 12

सिंहा गन्धकारी पिण्डी स्वेदश् च शिरसस् तथा हिङ्गु पुष्करमूलञ्च नागरं साम्लवेतसं

சிம்ஹா, கந்தகாரி, பிண்டி மற்றும் தலையிற்கான ஸ்வேதம் (வியர்வைச் சிகிச்சை); அதுபோல ஹிங்கு, புஷ்கரமூலம், நாகரம் (சுக்கு) மற்றும் புளிப்பான வேதசம் (சாம்ல-வேதசம்)—இவை மருந்துப் பொருட்களாக (கலவையில்) பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்।

Verse 13

पिप्पलीसैन्धवयुतं शूलघ्नं चीष्णवारिणा नागरातिविषा मुस्ता सानन्ता बिल्वमालिका

திப்பிலி மற்றும் சைந்தவ உப்பை கலந்து, வெந்நீருடன் உட்கொண்டால் அது சூலம் (வயிற்றுவலி) நீங்கச் செய்கிறது. (இந்த மருந்துக் கலவையில்) நாகரம் (சுக்கு), அதிவிஷா, முஸ்தா, அனந்தா மற்றும் பில்வம்—இவற்றை வரிசையாக இணைத்த ‘பில்வமாலிகா’ என்ற யோகம் பயன்படுத்தப்படுகிறது।

Verse 14

क्वाथमेषां पिवेद्वाजी सर्वातीसारनाशनम् प्रियङ्गुसारिवाभ्याञ्च युक्तमाजं शृतं पयः

இவ்வரிய மருந்துப் பொருட்களின் க்வாதத்தை குதிரை குடிக்க வேண்டும்; அது எல்லா வகை அதிசாரம்/பேதி நோயை அழிக்கும். மேலும் பிரியங்கு, சாரிவா சேர்த்து காய்ச்சிய ஆட்டுப்பாலையும் அருந்தச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 15

पर्याप्तशर्करं पीत्वा श्रमाद्वाजी विमुच्यते द्रोणिकायान्तु दातव्या तैलवस्तिस्तुरङ्गमे

போதிய அளவு சர்க்கரைநீர் குடித்தால் குதிரை களைப்பிலிருந்து விடுபடும். குதிரைக்கு த்ரோணிகா அளவின்படி தைலவஸ்தி (எண்ணெய் எனிமா) அளிக்க வேண்டும்.

Verse 16

कोष्ठजा च शिरा वेध्या तेन तस्य सुखं भवेत् दाऋइमं त्रिफला व्योषं गुडञ्च समभाविकम्

கோஷ்டத்திலிருந்து உண்டாகும் நோய்களில் சிராவேதம் (இரத்தவிடுதல்) செய்ய வேண்டும்; அதனால் நிவாரணம் கிடைக்கும். பின்னர் மாதுளை, திரிபலா, வ்யோஷம் (திரிகடு) மற்றும் வெல்லம்—இவற்றை சம அளவில் பயன்படுத்த வேண்டும்.

Verse 17

पिण्डमेतत् प्रदातव्यमश्वानां काशनाशनम् प्रियङ्गुलोध्रमधुभिः पिवेद्वृषरसं हयः

இந்த பிண்டம் (உருண்டை/போலஸ்) குதிரைகளுக்கு இருமல் நாசினியாக அளிக்க வேண்டும். குதிரை பிரியங்கு, லோத்ரம், தேன் சேர்த்த வ்ருஷரசம் (தோனிக் சாறு) குடிக்க வேண்டும்.

Verse 18

क्षीरं वा पञ्चकोलाद्यं काशनाद्धि प्रमुच्यते प्रस्कन्धेषु च सर्वेषु श्रेय आदौ विशोधणम्

அல்லது பால், அல்லது பஞ்சகோல முதலியவற்றால் தொடங்கும் தயாரிப்பை எடுத்தால் இருமலிலிருந்து நிச்சயமாக விடுபடலாம். மேலும் மேல்பகுதி (ப்ரஸ்கந்த) சார்ந்த எல்லா நோய்களிலும் தொடக்கத்தில் சோதனம் (விசோதனம்) செய்வதே சிறந்தது.

Verse 19

अभ्यङ्गोद्वर्तनैः स्नेहं नस्यवर्तिक्रमः स्मृतः ज्वरितानां तुरङ्गाणां पयसैव क्रियाक्रमः

அப்யங்கமும் உத்வர்த்தனமும் செய்து ஸ்நேஹனம் செய்ய வேண்டும்; நஸ்யமும் வர்த்திகர்மமும் விதிக்கப்பட்டுள்ளன. காய்ச்சலுற்ற குதிரைகளுக்கு சிகிச்சை முறை பால் மட்டும் கொண்டு செய்வதே உரியது என கூறப்படுகிறது.

Verse 20

लोध्रकन्धरयोर्मूलं मातुलाङ्गाग्निनागराः राज्ञीतुरङ्गमा यत्रेति ख घृतमिति ख कुष्ठहिङ्गुवचारास्नालेपोयं शोथनाशनः

லோத்ரம், கந்தரா ஆகியவற்றின் வேர்கள்; மாதுலுங்கம் (சிட்ரன்), அக்னி (சித்ரகம்), நாகரம் (சுக்கு) ஆகியவற்றுடன்—(சில பாடங்களில் ராஜ்ஞீ, துரங்கமா, ‘யத்ர’ அல்லது ‘க்ருத’ எனும் வேறுபாடுகளும்)—குஷ்டம், ஹிங்கு, வசா, ராஸ்னா சேர்த்து செய்யும் இந்த லேபம் சோதை (வீக்கம்) அழிக்கும்.

Verse 21

मञ्जिष्ठा मधुकं द्राक्षावृहत्यौ रक्तचन्दनम् त्रपुषीवीजमूलानि शृङ्गाटककशेरुकम्

மஞ்சிஷ்டா, மதுகம் (யஷ்டிமது), திராட்சை, இரு ப்ருஹதிகள் (ப்ருஹதி, கண்டகாரி), ரக்தசந்தனம், த்ரபுஷியின் விதை மற்றும் வேர், மேலும் ஸ்ருங்காடகம், கஷேருகம்—இவை கூறியபடி பயன்பாட்டிற்குரிய திரவியங்கள்.

Verse 22

अजापयःशृतमिदं सुशीतं शर्करान्वितं पीत्वा नीरशनो वाजी रक्तमेहात् प्रमुच्यते

ஆட்டுப்பாலில் காய்ச்சிய இந்த கஷாயத்தை நன்றாக குளிரவைத்து சர்க்கரை கலந்து குடித்து, பின்னர் நிராஹாரமாக இருந்தால் மனிதன் ரக்தமேகம் என்னும் நோயிலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 23

मन्याहनुनिगालस्थशिराशोथो गलग्रहः अभ्यङ्गः कटुतैलेन तत्र तेष्वेव शस्यते

மன்யா (கழுத்தின் பின்புறம்), ஹனு (தாடை), நிகால (தொண்டைப் பகுதி) ஆகிய இடங்களில் உள்ள நரம்பு வீக்கம் மற்றும் கலக்ரஹம் (தொண்டை இறுக்கம்) ஆகியவற்றில், அந்த நோய்களுக்கே காரமான மருந்துத் தைலத்தால் அப்யங்கம் சிறப்பாகப் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.

Verse 24

गलग्रहगदो शोथः प्रायशो गलदेशके प्रत्यक्पुष्पी तथा बह्निः सैन्धवं सौरसो रसः

கலாக்ரஹம் (தொண்டை இறுக்கம்) மற்றும் தொண்டைப் பகுதியில் ஏற்படும் வீக்கத்தில் பிரத்யக்புஷ்பீ, பஹ்னி, சைந்தவம் (கல் உப்பு), சௌரஸரசம் (புளிப்பு சாறு) ஆகியவற்றை மருந்துக் கலவையாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்।

Verse 25

कृष्णाहिङ्गुयुतैर् एभिः कृत्वा नस्यं न सीदति निशे ज्योतिष्मती पाठा कृष्णा कुष्ठं वचा मधु

இவற்றில் கிருஷ்ணா (கருமிளகு) மற்றும் ஹிங்கு சேர்த்து நஸ்யம் செய்தால் துன்பம் ஏற்படாது. இரவில் ஜ்யோதிஷ்மதி, பாதா, கிருஷ்ணா, குஷ்டம், வசா, தேன் ஆகியவற்றால் நஸ்யம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 26

जिह्वास्तम्भे च लेपो ऽयं गुडमूत्रयुतो हितः तिलैर् यष्ट्या रजन्या च निम्बपत्रैश् च योजिता

நாவுத் தடை/உறைப்பு (ஜிஹ்வாஸ்தம்பம்) ஏற்பட்டால் வெல்லம் மற்றும் மூத்திரம் சேர்த்த இந்த லேபம் நன்மை தரும்; எள், யஷ்டிமது, ரஜனி (மஞ்சள்), வேப்பிலை சேர்த்து தயாரிக்க வேண்டும்।

Verse 27

क्षौद्रेण शोधनी पिण्डी सर्पिषा व्रणरोपणी अभिघातेन खञ्जन्ति ये ह्य् अश्चास्तीव्रवेदनाः

தேன் கொண்டு செய்த பிண்டி காயத்தைச் சுத்திகரிக்கும்; நெய் கொண்டு செய்த பிண்டி காயம் ஆறச் செய்யும். அடிபட்டதால் நொண்டியாகி கடும் வலியுற்ற குதிரைகளுக்கு இவை பயன்படும்.

Verse 28

परिषेकक्रिया तेषां तैलेनाशु रुजापहा दोषकोपाभिघाताभ्यां पक्वभिन्ने व्रणक्रमः

அவர்களுக்கு எண்ணெயால் பரிஷேக (தெளிப்பு/பாசனம்) செய்வது விரைவில் வலியைத் தணிக்கும். தோஷக் கோபம் அல்லது காயம் காரணமாக புண் பழுத்து வெடித்தால், புண் சிகிச்சை முறையைப் பின்பற்ற வேண்டும்।

Verse 29

अश्वत्थोडुम्बरप्लक्षमधूकवटकल्कनैः

அச்வத்த, உதும்பர, ப்லக்ஷ, மதூக, வட்ட மரங்களால் தயாரித்த ഔஷத கல்கம் (லேபம்) கொண்டு।

Verse 30

प्रभूतसलिलः क्वाथः सुखोष्णः व्रणशोधनः शताह्वा नागरं रास्ना मञ्जिष्ठाकुष्ठसैन्धवैः

மிகுந்த நீரால் செய்த க்வாதம், இனிய வெப்பத்தில் வைத்தால், புண்களைச் சுத்தம் செய்கிறது—சதாஹ்வா, நாகர, ராஸ்னா, மஞ்சிஷ்டா, குஷ்ட, சைந்தவம் சேர்த்து.

Verse 31

देवदारुवचायुग्मरजनीरक्तचन्दनैः तैलसिद्धं कषायेण गुडूच्याः पयसा सह

தேவதாரு, வசா, யுக்ம-ரஜனி (இரு மஞ்சள் வகைகள்), ரக்தசந்தனம் ஆகியவற்றுடன்; குடூசி கஷாயமும் பாலுமாக எள்ளெண்ணெயைச் சமைத்து மருந்துத் தைலம் தயாரிக்க வேண்டும்।

Verse 32

तिलतैलेनेति ख म्रक्षेण वस्तिनश्ये च योज्यं सर्वत्र लिङ्गिने रक्तस्रावो जलौकाभिर् नेत्रान्ते नेत्ररोगितः

‘எள்ளெண்ணெயால்’—என்று விதி: மசாஜ்/அப்யங்கமாகத் தடவவும்; பஸ்தி தேவையான நோய்களிலும், சிதைவு/க்ஷய நிலையிலும் பயன்படுத்தவும். லிங்கத்தின் எல்லா நோய்களிலும் ஜலௌகைகளால் ரத்தமோட்சணம் செய்ய வேண்டும்; கண் மூலையில் நோய் இருந்தால் உரிய நேத்ர சிகிச்சை செய்ய வேண்டும்।

Verse 33

खादितोडुम्बराश्वत्थकषायेण च साधनम् धात्रीदुरालभातिक्ताप्रियङ्गुकुङ्कुमैः समैः

உதும்பரமும் அச்வத்தமும் ஆகியவற்றின் கஷாயத்தால் மருந்து தயாரிக்க வேண்டும்; தாத்ரீ, துராலபா, திக்தா, பிரியங்கு, குங்குமம்—இவற்றை சம அளவில் சேர்க்க வேண்டும்।

Verse 34

गुडूच्या च कृतः कल्को हितो युक्तावलम्बिने उत्पाते च शिले श्राव्ये शुष्कशेफे तथैव च

குடூசீயால் தயாரித்த கல்கம் (லேபம்) ஆதரவுக் கட்டு தேவைப்படும் அந்திரவிருத்தி/ஹெர்னியா நோயாளிக்கு நன்மை தரும்; மேலும் குடவீழ்ச்சி, மூத்திரக் கல்/கற்கள், மூத்திரக்கிருச்சிரம் மற்றும் லிங்க உலர்ச்சியிலும் பயன்படும்।

Verse 35

क्षिप्रकारिणि दोषे च सद्यो विदलमिष्यते गोशकृन्मञ्जिकाकुष्ठरजनीतिलमर्षपैः

தோஷங்களின் திடீர் (தீவிர) கோளாறு ஏற்பட்டால் உடனடியாக அளிக்கத் தகுந்த சூர்ணம் கூறப்படுகிறது—கோமயம், மஞ்சிகா, குஷ்டம், மஞ்சள், எள் மற்றும் கடுகு (மர்ஷப) சேர்த்து.

Verse 36

गवां मूत्रेण पिष्टैश् च मर्दनं कण्डुनाशनम् शीतो मधुयुतः क्वाथो नाशिकायां सशर्करः

பசுமூத்திரத்தில் அரைத்த லேபத்தால் உரசினால் அரிப்பு நீங்கும். குளிரவைத்த தேன் கலந்த கஷாயம், சர்க்கரையுடன், மூக்கில் செலுத்த வேண்டும்.

Verse 37

रक्तपित्तहरः पानादश्वकर्णैस्तथैव च सप्तमे सप्तमे देयमश्वानां लवणं दिने

பானமாக அளித்தால் இது ரத்தபித்தத்தைத் தணிக்கும்; அஸ்வகர்ணத்துடன் கூட வழங்கலாம். குதிரைகளுக்கு ஒவ்வொரு ஏழாவது நாளும் உப்பு அளிக்க வேண்டும்.

Verse 38

तथा भुक्तवतान्देया अतिपाने तु वारुणी जीवनीयैः समधुरैर् मृद्वीकाशर्करायुतैः

அதேபோல் உணவு உண்டவருக்கும் இதை அளிக்க வேண்டும்; ஆனால் அதிகமாக மதுபானம் செய்த நிலையில் வாருணீ அளிக்க வேண்டும்—ஜீவனீய, சமமதுரப் பொருட்களால் தயாரித்து, உலர்திராட்சை (ம்ருத்வீகா) மற்றும் சர்க்கரையுடன் கூடியது.

Verse 39

सपिप्पलीकैः शरदि प्रतिपानं सपद्मकैः विडङ्गापिप्पलीधान्यशताह्वालोध्रसैन्धवैः

சரத் காலத்தில் பிப்பலி மற்றும் பத்மகத்துடன் தயாரித்த பிரதிபானத்தை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; அதில் விடங்கம், பிப்பலி, தான்யம், சதாஹ்வா, லோத்ரம், சைந்தவம் (கல் உப்பு) சேர்க்கப்பட வேண்டும்.

Verse 40

मचित्रकैस्तुरङ्गाणां प्रतिपानं हिमागमे लोध्रप्रियङ्गुकामुस्तापिप्पलीविश्वभेषजैः

குளிர்காலத்தில் குதிரைகளுக்கு சித்ரகத்துடன் தயாரித்த பிரதிபானம் அளிக்க வேண்டும்; அதில் லோத்ரம், பிரியங்கு, முஸ்தா, பிப்பலி, விஷ்வபேஷஜம் (உலர்ந்த இஞ்சி) சேர்க்க வேண்டும்.

Verse 41

सक्षौद्रैः प्रतिपानं स्याद्वसन्ते कफनाशनम् प्रियङ्गुपिप्पलीलोध्रयष्ट्याक्षैः समहौषधैः

வசந்தத்தில் தேனுடன் எடுத்துக்கொள்ளும் பிரதிபானம் கபத்தை அழிக்கும் மருந்தாகக் கூறப்படுகிறது; இது பிரியங்கு, பிப்பலி, லோத்ரம், யஷ்ட்யாஹ்வம் (அதிமதுரம்) போன்ற ஒத்த மூலிகைகளுடன் தயாரிக்கப்பட வேண்டும்.

Verse 42

निदाघे सगुडा देया मदिरा प्रतिपानके वेधनमिस्यत इति ज , ञ च लोध्रकाष्ठं सलवणं पिप्पल्यो विश्वभेषजम्

கோடை காலத்தில் பிரதிபானமாக வெல்லம் கலந்த மதுபானம் அளிக்க வேண்டும். வேதனா (குத்தும் வகை வலி) ஏற்பட்டால் லோத்ரக் கட்டை, உப்பு, பிப்பலி, விஷ்வபேஷஜம் (உலர்ந்த இஞ்சி) ஆகியவை விதிக்கப்படுகின்றன.

Verse 43

भवेत्तैलयुतैर् एभिः प्रतिपानं घनागमे निदाघोद्वृतपित्तार्ताः शरत्सु पुष्टशोणिताः

மழைக்காலத்தில் இவ்வே மருந்துகளை எண்ணெயுடன் கலந்து பிரதிபானமாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். கோடையில் அதிகரித்த பித்தத்தால் துன்புற்றவர்கள் சரத் காலத்தில் இரத்தம் நன்கு ஊட்டம் பெற்று வலிமை பெறுவர்.

Verse 44

प्रावृड्भिन्नपुरीषाश् च पिवेयुर्वाजिनो घृतम् पिवेयुर्वाजिनस्तैलं कफवाय्वधिकास्तु ये

மழைக்காலத்தில் மலச்சிக்கல் தளர்ந்து போகும் குதிரைகளுக்கு நெய் குடிக்கச் செய்ய வேண்டும்; கபமும் வாயுவும் மேலோங்கிய குதிரைகளுக்கு எண்ணெய் குடிக்கச் செய்வது விதியாகும்।

Verse 45

स्नेहव्यापद्भवो येषां कार्यं तेषां विरूक्षणम् त्र्यहं यवागूरूक्षा स्याद् भोजनं तक्रसंयुतम्

ஸ்நேஹபானத்தால் உண்டான உபத்ரவங்கள் ஏற்பட்டவர்களுக்கு ரூக்ஷண சிகிச்சை செய்ய வேண்டும். மூன்று நாட்கள் அவர்களின் உணவு உலர்ந்த யவாகு ஆகி, அது தக்ரத்துடன் சேர்த்து எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்।

Verse 46

शरन्निदाघयोः सर्पिस्तैलं शीतवसन्तयोः वर्षासु शिशिरे चैव वस्तौ यमकमिष्यते

சரத்காலமும் வெப்பகாலமும் நெய் மற்றும் எண்ணெய் பரிந்துரைக்கப்படுகின்றன; குளிர்காலமும் வசந்தமும், மேலும் மழைக்காலமும் ஹேமந்தமும் ஆகிய காலங்களிலும் ‘யமக’ (நெய்-எண்ணெய் கலவை) பயன்பாடு விதிக்கப்படுகிறது।

Verse 47

गुर्वभिष्यन्दिभक्तानि व्यायामं स्नाजमातपम् वायुवर्जञ्च वाहस्य स्नेहपीतस्य वर्जितम्

ஸ்நேஹபானம் செய்தவருக்கு கனமானதும் அபிஷ்யந்தி (சளி பெருக்கும்) உணவுகளும் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்; அதுபோல உடற்பயிற்சி, குளியல், வெயில்/வெப்பம், நேரடி காற்று, வாகனப் பயணம் ஆகியனவும் தடை.

Verse 48

स्नानं पानं शकृत्क्रूष्ठमश्वानां सलिलागमे अत्यर्थं दुर्दिने काले पानमेकं प्रशस्यते

குதிரைகளுக்கு நீர் கிடைத்தவுடன் குளித்தல், குடித்தல், மலம்-மூத்திரம் கழித்தல் இயல்பானது; ஆனால் மிகக் கடுமையான மோசமான வானிலையிலும் தவறான நேரத்திலும் நீர் மட்டும் குடிக்கச் செய்வதே சிறந்தது.

Verse 49

युक्तशीतातपे काले द्विःपानं स्नपनं सकृत् ग्रीष्मे त्रिस्नानपानं स्यच्चिरं तस्यायगाहनम्

சமமான குளிர்–வெயில் உள்ள காலத்தில் நாளில் இருமுறை நீர் அருந்தி ஒருமுறை நீராட வேண்டும். கோடைக்காலத்தில் மூன்று முறை நீராடி மூன்று முறை நீர் அருந்துதல் உரியது; அக்காலத்தில் நீரில் நீண்ட நேரம் அவகாஹனம் (மூழ்கி இருப்பது) செய்வதும் சிறந்தது.

Verse 50

निस्तूषाणां प्रदातव्या यवानां चतुराटकी चणकव्रीहिमौद्गानि कलायं वापि दापयेत्

தோல் நீக்கப்பட்ட யவத்தை நான்கு ஆடக அளவில் தானமாக அளிக்க வேண்டும். மேலும் கொண்டைக்கடலை, அரிசி, பாசிப்பயறு (முத்க), அல்லது பட்டாணி (கலாய) ஆகியவற்றையும் தானமாக அளிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 51

अहोरात्रेण चार्धस्य यवसस्य तुला दश अष्टौ शुष्कस्य दातव्याश् चतस्रो ऽथ वुषस्य वा

ஒரு பகல்-இரவு மற்றும் அதன் அரைக்கால அளவிற்காக பச்சை யவம் பதினெட்டு துலா தானமாக அளிக்க வேண்டும்; அல்லது உலர்ந்த (யவம்) நான்கு துலா—அல்லது மாற்றாக வுஷ முதலிய தானிய/உற்பத்தியில் சமஅளவு தானம் செய்யலாம்.

Verse 52

दूर्वा पित्तं यवः कासं वुषश् च श्लोष्मसञ्चयम् नाशयत्यर्जुनः श्वासं तथा मानो बलक्षयम्

தூர்வா பித்தக் கோளாறுகளைத் தணிக்கிறது; யவம் இருமலைக் குறைக்கிறது; வுஷம் கபச் சேர்க்கையை நீக்குகிறது. அர்ஜுன மரம் மூச்சுத்திணறலைத் தணிக்கிறது; மேலும் ‘மான’ எனும் பலவளர்க்கும் மருந்து பலக்குறைவை எதிர்க்கிறது.

Verse 53

वातिकाः पैत्तिकाश् चैव श्लेष्मजाः सान्निपातिकाः न रोगाः पीडयिष्यन्ति दूर्वाहारन्तुरङ्गमम्

வாதஜ, பித்தஜ, கபஜ மற்றும் சன்னிபாதஜ ஆகிய நோய்கள்—தூர்வாவை உணவாகத் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்து உள்ளுறுப்பு பாதுகாக்கப்பட்டவரைத் துன்புறுத்தாது.

Verse 54

द्वौ रज्जुबन्धौ दुष्टानां पक्षयोरुभयोरपि पश्चाद्धनुश् च कर्तर्व्यो दूरकीलव्यपाश्रयः

குறைபாடுள்ள (வளைந்த) வில்லின் இரு கரங்களிலும் இரண்டு கயிற்றுக் கட்டுகள் இட வேண்டும்; பின்னர் தூரத்தில் நாட்டிய ஆணியின் ஆதாரத்தில் தாங்க வைத்து வில்லின் வளைவைச் சீர்செய்ய வேண்டும்।

Verse 55

वासेयुस्त्वास्तृते स्थाने कृतधूपनभूमयः यत्रोपन्यस्तयवसाः सप्रदीपाः सुरक्षिताः कृकवाक्वजकपयो धार्यश्चाश्वगृहे मृगाः

அவற்றை நன்றாகப் படுக்கையிடப்பட்ட இடத்தில் வைத்திருக்க வேண்டும்; தரை தூபனம் (புகைச் சுத்திகரிப்பு) செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும்; அங்கு புல்/யவம் தீவனம் வைக்கப்பட்டு, விளக்குகள் எரிந்து, இடம் பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும். குதிரைத்தொழுவத்தில் க்ருகவாகு பறவைகள், ஆடுகள், பால் தரும் மிருகங்கள் பராமரிக்கப்பட வேண்டும்; மேலும் மான்களையும் குதிரைமனையில் வைத்திருக்கலாம்।