Adhyaya 295

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे दष्टचिकित्सा नाम चतुर्णवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः पञ्चाङ्गरुद्रविधानं अग्निर् उवाच वक्ष्ये रुद्रविधानन्तु पञ्चाङ्गं सर्वदं परं हृदयं शिवसङ्कल्पः शिवः सूक्तन्तु पौरुषम्

இவ்வாறு ஆக்னேய மஹாபுராணத்தில் “தஷ்டசிகித்ஸா” எனப்படும் இருநூற்று தொண்ணூற்று நான்காம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது இருநூற்று தொண்ணூற்று ஐந்தாம் அதிகாரம்—“பஞ்சாங்க ருத்ரவிதானம்”—தொடங்குகிறது. அக்னி கூறினார்: “நான் ருத்ரவிதானத்தை உரைப்பேன்; இது பரமம், ஐந்தங்கங்களுடையது, அனைத்துப் பயன்களையும் அளிப்பது: ஹ்ருதயம், சிவசங்கல்பம், சிவ (மந்திரம்), ஸூக்தம், பௌருஷம்।”

Verse 2

शिखाभ्यः सम्भृतं सूक्तमाशुः कवचमेव च शतरुद्रियमस्त्रञ्च रुद्रस्याङ्गानि पञ्च हि

சிகைகளிலிருந்து ‘ஆசு’ எனப்படும் ஸூக்தம் தொகுக்கப்படுகிறது; அதுபோல ‘கவசம்’ மற்றும் ‘சதருத்ரீயம்’ ‘அஸ்திரம்’ ஆக—இவையே ருத்ரனுடைய ஐந்து அங்கங்கள்.

Verse 3

पञ्चाङ्गान्न्यस्य तं ध्यात्वा जपेद्रुद्रांस्तः क्रमात् यज्जाग्रत इति सूक्तं यदृचं मानसं विदुः

ஐந்து அங்க ந்யாசம் செய்து அவரைத் தியானித்த பின், வரிசையாக ருத்ர மந்திரங்களை ஜபிக்க வேண்டும். ‘யஜ் ஜாக்ரத…’ எனத் தொடங்கும் ஸூக்தமும் அந்தச் சிறப்பு ருக்-கும்—இவை மனஸ்ஜபமாகக் கருதப்படுகின்றன.

Verse 4

ऋषिः स्याच्छिवमङ्कल्पश्छन्दस्त्रिष्टुवुदाहृतं शिवः सहस्रशीर्षेति तस्य नारायणो ऽप्यृषिः

ரிஷி ‘சிவமங்கல்ப’ எனக் கூறப்படுகிறார்; சந்தஸ் திரிஷ்டுப் என அறிவிக்கப்படுகிறது. தேவதை சிவன்—‘சஹஸ்ரசீர்ஷ’ எனப் போற்றப்படுகிறார்; அந்த ஸூக்தத்திற்கு நாராயணனும் ரிஷியாகக் கருதப்படுகிறார்.

Verse 5

देवता पुरुषो ऽनुष्टुप्छन्दो ज्ञेयञ्च त्रैष्टुभम् अभ्यश्रसम्भृतं सूक्तमृषिरुत्तरगोनरः

தேவதை ‘புருஷன்’ என அறியப்பட வேண்டும்; சந்தஸ் அனுஷ்டுப், மேலும் திரிஷ்டுப் என்றும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். ‘அப்யஷ்ரஸம்ப்ருத’ எனும் ஸூக்தத்தின் ரிஷி ‘உத்தரகோநர’ ஆவார்.

Verse 6

आद्यानान्तिमृणां त्रिष्टुप्छन्दो ऽनुष्ठुव्द्वयोरपि उत्तरगोनस इति ज , ट च छन्दस्त्रिष्टुभमन्त्यायाः पुरुषो ऽस्यापि देषता

‘ஆ’ எனத் தொடங்கி ‘ம்ரு’ என முடியும் (கண/எழுத்துக் குழு)க்கு சந்தஸ் திரிஷ்டுப்; அனுஷ்டுப் உள்ள இரு வடிவங்களுக்கும் ‘உத்தர-கணம்’ எனப்படுகிறது. கணங்கள் ‘ஜ’ மற்றும் ‘ட’ எழுத்துகளால் குறிக்கப்படுகின்றன; இறுதியின் சந்தஸ் திரிஷ்டுப், அதன் தேவதையும் ‘புருஷன்’ ஆகும்.

Verse 7

आशुरिन्त्रो द्वादशानां छन्दस्त्रिष्टुवुदाहृतं ऋषिः प्रोक्तः प्रतिरथः सूक्ते सप्तदशार्चके

இந்த பன்னிரண்டு மந்திரங்களுக்கு தேவதை இந்திரன் எனக் கூறப்படுகிறது; சந்தம் திரிஷ்டுப் என அறிவிக்கப்பட்டது; ரிஷி பிரதிரதன்—பதினேழு ருக் கொண்ட ஸூக்தத்தில்.

Verse 8

पृथक् पृथक् देवताः स्युः पुरुविदङ्गदेवता अवशिष्टदैवतेषु छन्दो ऽनुष्टुवुदाहृतं

தேவதைகள் தனித்தனியாக, வரிசையாக நியமிக்கப்பட வேண்டும். ‘புருவித்-அங்க’ பகுதியில் தேவதை குறிப்பிட்டுள்ளது; மீதமுள்ள தேவதை-நியோகங்களில் சந்தம் அனுஷ்டுப் என கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 9

असौ यमो भवित्रीन्द्रः पुरुलिङ्गोक्तदेवताः पङ्क्तिच्छन्दो ऽथ मर्माणि त्वपलिङ्गोक्तदेवताः

‘அஸௌ’ என்று தொடங்கும் மந்திரத்தின் தேவதை யமன்; ‘பவித்ரீ’ மந்திரத்தின் தேவதை இந்திரன். தேவதை ஆண்பாலில் கூறப்பட்ட இடத்தில் சந்தம் பங்க்தி; அடுத்து மர்மங்களுக்கும் தோலுக்கும் நடுப்பாலில் கூறப்பட்ட தேவதைகளே அதிஷ்டாத்ரிகள்.

Verse 10

रौद्राध्याये च सर्वस्मिन्नार्षं स्यात् परमेष्वपि प्रजापतिर्वा देवानां कुत्सस्य तिसृणाम् पुनः

ரௌத்ர அத்தியாயம் முழுவதும்—பரம தேவனைப் பற்றிய இடத்திலும்—இது ‘ஆர்ஷ’ (ரிஷி வெளிப்படுத்தியது) எனக் கருதப்பட வேண்டும். ரிஷி பிரஜாபதி; மேலும் தேவர்களுக்கான மூன்று மந்திரங்களில் மீண்டும் ரிஷி குத்ஸன்.

Verse 11

मनोद्वयोरुमैका स्याद्रुद्रो रुद्राश् च देवताः आद्योनुवाको ऽथ पूर्व एकरुद्राख्यदैवतः

‘மனோத்வய’ எனப்படும் மந்திரக் குழுவிற்கு தேவதை உமா ஒருத்தியே; அடுத்த பகுதியில் ருத்ரனும் ருத்ரகணங்களும் தேவதைகள். ஆனால் முதல் அனுவாகத்தின் முன்னிலை அதிஷ்டாதா ‘ஏக-ருத்ர’ எனப்படும் தேவதை.

Verse 12

छन्दो गायत्र्यमाद्याया अनुष्टुप् तिसृणामृचाम् तिसृणाञ्च तथा पङ्क्तिरनुष्टुवथ संस्मृतम्

முதல் தொகுதியின் சந்தம் காயத்ரீ; மூன்று ருக் மந்திரங்களின் சந்தம் அனுஷ்டுப். அடுத்த மூன்றின் சந்தம் பங்க்தி; பின்னர் மீண்டும் அனுஷ்டுப்—என்று பரம்பரையில் நினைவுறுத்தப்படுகிறது.

Verse 13

द्वयोश् च जगतीछन्दो रुद्राणामप्यशीतयः हिरण्यवाहवस्तिस्रो नमो वः किरिकाय च

இரண்டு (ருக்) மந்திரங்களின் சந்தம் ஜகதீ; ருத்ரர்களுக்கும் எண்பது (வகை/பாடம்) என்று நினைவுறுத்தப்படுகிறது. ஹிரண்யவாஹர்கள் மூவர்; உங்களுக்கு வணக்கம், கிரிகாவிற்கும் வணக்கம்.

Verse 14

पञ्चर्चो रुद्रदेवाः स्युर्मन्त्रे रुद्रानुवाककः विंशके रुद्रदेवास्ताः प्रथमा वृहती स्मृता

ருத்ரானுவாக மந்திரத்தில் ருத்ர தேவதைகள் ஐந்து ருக்-களாகக் குழுக்களாக அமைந்துள்ளன. இருபது ருக் தொகுப்பில் அவை எண்ணப்பட்டுள்ளன; முதல் சந்தம் ‘வ்ருஹதீ’ என்று நினைவுறுத்தப்படுகிறது.

Verse 15

ऋग्द्वितीया त्रिजगती त्रिष्टुवेव च अनुष्टुभो यजुस्तिस्र आर्यादिज्ञः सुसिद्धिभाक्

இரண்டாம் சந்தம் ‘ருக்’; மூன்றாம் ‘திரிஜகதீ’; அதுபோல ‘திரிஷ்டுப்’ மற்றும் ‘அனுஷ்டுப்’. இம்மூன்று ‘யஜுஸ்’ சந்தங்களாகக் கூறப்படுகின்றன. ஆர்யா முதலியவற்றை அறிந்தவன் முழு சித்தியைப் பெறுவான்.

Verse 16

त्रैलोक्यमोहनेनापि विषव्याध्यरिमर्दनं भवित्रीति त्रिष्टुब् लिङ्गोक्तदेवतेति ख रुद्रात्मवाचक इति ज , ट च विषव्याधिविमर्दनमिति ज इं श्रीं ह्रीं ह्रौं हूं त्रैलोक्यमोहनाय विष्णवे नमः अगुष्टुभं नृसिंहेन विषव्याधिविनाशनं

‘திரைலோக்யமோஹன’ மந்திரத்தினாலும் பகைவர் மடக்கமும், விஷம் மற்றும் நோய்களின் அடக்கமும் நிகழும்—இது திரிஷ்டுப் சந்தத்தில். தேவதை இலிங்கக் குறிப்பின்படி கூறப்படுகிறது; சில பாடங்களில் இது ருத்ரனின் உள்நிலைச் சுவபாவத்தை வெளிப்படுத்துவது எனச் சொல்லப்படுகிறது. மற்றொரு பாடத்தில் ‘விஷ-வ்யாதி-விமர்தனம்’ என்று உள்ளது. பின்னர் மந்திரம்—“இம் ஸ்ரீம் ஹ்ரீம் ஹ்ரௌம் ஹூம், திரைலோக்யமோஹனாய விஷ்ணவே நமः”—இது அனுஷ்டுப் சந்தத்தில்; நரசிம்ஹ ரூபத்தால் விஷமும் நோயும் அழிக்கப்படுகிறது.

Verse 17

ॐ इं इं उग्रवीरं मंहाविष्णुं ज्वलन्तंसर्वतोमुखं नृसिंहं भीषणं मृत्युमृत्युम्नमाम्यहं

ஓம்। இம் இம்। நான் நரசிம்மனை வணங்குகிறேன்—உக்ர வீரன், மகாவிஷ்ணு, ஜ்வலிப்பவன், எல்லாதிசை முகமுடையவன், பயங்கரன், மரணத்திற்கே மரணம்।

Verse 18

अयमेव तु पञ्चाङ्गो मन्त्रः सर्वार्थसाधकः द्वादशाष्टाक्षरौ मन्त्रौ विषव्याधिविमर्दनौ

இதுவே பஞ்சாங்க மந்திரம்; எல்லா நோக்கங்களையும் நிறைவேற்ற வல்லது. த்வாதசாக்ஷரி மற்றும் அஷ்டாக்ஷரி மந்திரங்களும் விஷமும் நோயும் அழிப்பவை.

Verse 19

कुब्जिका त्रिपुरा गौरी चन्द्रिका विषहारिणी प्रसादमन्त्रो विषहृदायुरारोग्यवर्धनः सौरो विनायकस्तद्वद्रुद्रमन्त्राः सदाखिलाः

‘குப்ஜிகா’, ‘திரிபுரா’, ‘கௌரி’, ‘சந்திரிகா’, ‘விஷஹாரிணீ’—இவை மந்திரப் பெயர்கள். ‘பிரசாத மந்திரம்’ விஷத்தை அகற்றி இதய வலிமை, ஆயுள், ஆரோக்கியத்தை வளர்க்கும். அதுபோல சௌர, விநாயக மற்றும் ருத்ர மந்திரங்களும் எப்போதும் எல்லாச் சூழலிலும் பயனளிப்பவை.