Adhyaya 296

Verse 1

माकृत्रिमविषमुपविषं नाशय नानाविषं दष्टकविषं नाशय धम दम वम मेघान्धकारधाराकर्षनिर्विषयीभव संहर गच्छ आवेशय विषोत्थापनरूपं मन्त्रान्ताद्विषधारणं ॐ क्षिप ॐ क्षिप स्वाहा ॐ ह्रीं खीं सः ठन्द्रौं ह्रीं ठः जपादिना साधितस्तु सर्पान् बध्नाति नित्यशः

செயற்கை விஷத்தையும் துணை-விஷத்தையும் அழி; பலவகை விஷங்களையும் கடியால் உண்டான விஷத்தையும் அழி. ‘தம, தம, வம’—மேகமய இருள் ஓட்டம்போல் பரவும் விஷத்தை இழுத்துக்கொள்; விஷநீக்கியாகு; அழித்துவிடு, அகன்று போ, புகுந்து பற்றிக்கொள், விஷத்தை மேலெழுப்பி வெளியேற்றும் வடிவம் கொள். மந்திர முடிவில் விஷ-தாரணம்: ‘ஓம் க்ஷிப ஓம் க்ஷிப ஸ்வாஹா; ஓம் ஹ்ரீம் க்ஹீம் ஸஃ ட்ஹந்த்ரௌம் ஹ்ரீம் ட்ஹஃ’. ஜபம் முதலியவற்றால் सिद्धமாயின் இது பாம்புகளை எப்போதும் கட்டுப்படுத்தும்.

Verse 2

एकद्वित्रिचतुर्वीजः कृष्णचक्राङ्गपञ्चकः गोपीजनवल्लभाय स्वाहा सर्वार्थसाधकः

ஒரு-இரு-மூன்று-நான்கு பீஜங்களுடன், கிருஷ்ணன், சக்கரம் மற்றும் (விஷ்ணுவின்) ஐந்து அங்கச் சின்னங்களுடன் கூடி, ‘கோபீஜனவல்லபாய ஸ்வாஹா’ என முடியும் இந்த மந்திரம் எல்லா நோக்கங்களையும் நிறைவேற்றும்.

Verse 3

ॐ नमो भगवते रुद्राय प्रेताधिपतये गुत्त्व गर्ज भ्रामय मुञ्च मुह्य कट आविश सुवर्णपतङ्ग रुद्रो ज्ञापयति ठ पातालक्षोभमन्त्रोयं मन्त्रणाद्विषनाशनः दंशकाहिदंशे सद्यो दष्टः काष्ठशिलादिना

ஓம் பகவான் ருத்ரனுக்கு நமஸ்காரம்; பிரேதகணங்களின் அதிபதிக்கு வணக்கம். “பிடித்து கட்டு, கர்ஜி, சுழற்று, விடு, மயக்கு, அடி, புகு; ஓ பொன்னிறச் சிறகுடையவனே!”—என்று ருத்ரன் ஆணையிடுகிறான். இது ‘பாதாள-க்ஷோப’ மந்திரம்; இதை ஜபித்தால் விஷம் அழியும். தேள்/பூச்சிக் கடி மற்றும் பாம்புக் கடியில், திடீரென கடிக்கப்பட்டால், மரம்-கல் முதலியவற்றின் தொடுதலால் ஏற்பட்ட துன்பத்திலும், உடனடி விஷநிவாரணத்திற்காக இதை பயன்படுத்த வேண்டும்।

Verse 4

विषशान्त्यै देहाद्दंशं ज्वालकोकनदादिना शिरीषवीजपुष्पार्कक्षीरवीजकटुत्रयं

விஷத்தை அமைதிப்படுத்த உடலில் உள்ள கடி-முத்திரையை சூடாக்கிய கருவியால் (ஜ்வாலக/காட்டரி கத்தி முதலியவை) வெட்டி அகற்ற வேண்டும்; பின்னர் சிரீஷ விதை-மலர், அர்க்கப் பால் (லேடெக்ஸ்), அர்க்க விதைகள், மற்றும் கடுத்ரயம் (மூன்று காரப் பொருட்கள்) ஆகியவற்றை கலந்து லேபமாகப் பூச வேண்டும்।

Verse 5

विषं विनाशयेत् पानलेपनेनाञ्जनादिना शिरीषपुश्पस्य रसभावितं मरिचं सितं

பானமாக அளித்தல், லேபமாகப் பூசுதல், அஞ்சனம் (கண் பயன்பாடு) முதலிய முறைகளால் விஷத்தை அழிக்கலாம். மருந்து—சிரீஷ மலர்சாறில் ஊறவைத்து தயாரித்த வெள்ளை மிளகு।

Verse 6

पाननस्याञ्जनाद्यैश् च विषं हन्यान्न संशयः कोषातकीवचाहिङ्गुशिरीशार्कपयोयुतं

பானம், நஸ்யம், அஞ்சனம் முதலிய பயன்பாடுகளால் விஷம் அழியும்—சந்தேகம் இல்லை. கோஷாதகீ, வசா, ஹிங்கு, சிரீஷம், மற்றும் அர்க்கப் பால் (லேடெக்ஸ்) சேர்த்த கலவையைப் பயன்படுத்த வேண்டும்।

Verse 7

गुलु इति ञ ज्वालको कलदालिनेति ख कुटुत्रयं समेषाम्भो हरेन्नस्यादिना विषं रामठेक्ष्वाकुसर्वाङ्गचूर्णं नस्याद्विषापहं

‘குலு’, ‘ஜ்வாலக’, ‘கலதாலின்’—இம்மூன்றையும் சம அளவு நீருடன் அரைத்து நஸ்யம் முதலிய முறையில் அளிக்க வேண்டும்; அதனால் விஷம் நீங்கும். அதுபோல ‘ராமட’ உடன் இக்ஷ்வாகு (தும்பி) செடியின் முழு உறுப்புகளின் பொடியை நஸ்யமாக அளித்தால் விஷம் அகலும்।

Verse 8

इन्द्रबलाग्निकन्द्रोणं तुलसी देविका सहा तद्रसाक्तं त्रिकटुकं चूर्णम्भक्ष्ययिषापहं पञ्चाङ्गं कृष्णपञ्चभ्यां शिरीषस्य विषापहं

இந்திரபலா, அக்னிகந்தம், த்ரோணம், துளசி, தேவிகா, சஹா—இவற்றின் சாறுடன் கலந்து திரிகடுகச் சூர்ணத்தை உட்கொண்டால் விஷம் நீங்கும். அதுபோல சிரீஷ மரத்தின் பஞ்சாங்கத்தை ‘கிருஷ்ணா’ ஐந்து பொருட்களுடன் சேர்த்தால் அதுவும் விஷநாசகம்.