Sarga 86

Verse 1

आचचक्षेऽथ सद्भावं लक्ष्मणस्य महात्मनः।भरतायाप्रमेयाय गुहो गहनगोचरः।।।।

その後、森の道に通じたグハは、計り知れぬ徳を備えたバラタに、偉大なるラクシュマナの高貴な心と諸徳を語り明かした。

Verse 2

तं जाग्रतं गुणैर्युक्तं शरचापासिधारिणम्।भ्रातृगुप्त्यर्थमत्यन्तमहं लक्ष्मणमबृवम्।।।।

ラクシュマナが完全に目覚め、徳を備え、矢と弓と剣を携え、ただ兄を守るために立っているのを見て、私は彼に語りかけた。

Verse 3

इयं तात सुखा शय्या त्वदर्थमुपकल्पिता।प्रत्याश्वसिहि शेष्वास्यां सुखं राघवनन्दन।।।।

「親しい友よ、この心地よい寝床はあなたのために整えられた。安らげ、ラグ族の喜びよ。ここに横たわり、静かに休みなさい。」

Verse 4

उचितोऽयं जनस्सर्वो दुःखानां त्वं सुखोचितः।धर्मात्मंस्तस्य गुप्त्यर्थं जागरिष्यामहे वयम्।।।।

「この人々は皆、苦難に慣れているが、あなたは安楽に慣れておられる、法にかなう正しき方よ。ゆえに彼を守るため、我らが見張りをいたそう。」

Verse 5

नहि रामात्प्रियतरो ममास्ति भुवि कश्चन।मोत्सुकोऽभूर्ब्रवीम्येतदप्यसत्यं तवाग्रतः।।।।

この地上で、私にとってラーマほど愛しい方はおりません。どうか案じなさらぬように；私はあなたの御前で、この真実を申し上げているのです。

Verse 6

अस्य प्रसादादाशंसे लोकेऽस्मिन् सुमहद्यशः।धर्मावाप्तिं च विपुलामर्थकामौ च केवलम्।।।।

その御慈愛の恵みにより、私はこの世で大いなる名声を得たいと願います――豊かなダルマの成就、そしてアルタとカーマもまた余すところなく。

Verse 7

सोऽहं प्रियसखं रामं शयानं सह सीतया।रक्षिष्यामि धनुष्पाणि स्सर्वै स्स्वैर्ज्ञातिभिस्सह।।।।

ゆえに私は、弓を手にし、我が一族の者たちと共に、愛しき友ラーマがシーターとともに横たわり休むあいだ、必ずお守りいたします。

Verse 8

न हि मेऽविदितं किञ्चिद्वनेऽस्मिंश्चरत स्सदा।चतुरङ्गं ह्यपि बलं प्रसहेम वयं युधि।।।।

この森で私に知らぬものは何もない。常にここを歩き回っているからだ。戦いにおいては、四部から成る軍勢であっても我らは耐え抜けよう。

Verse 9

एवमस्माभिरुक्तेन लक्ष्मणेन महात्मना।अनुनीता वयं सर्वे धर्ममेवानुपश्यता।। ।।

このように、ダルマを見つめ続ける大いなる魂ラクシュマナの言葉によって、我らは皆なだめられ、説き伏せられた。

Verse 10

कथं दाशरथौ भूमौ शयाने सह सीतया।शक्या निद्रा मया लब्धुं जीवितं वा सुखानि वा।।।।

ダシャラタの子ラーマが、シーターとともに裸の大地に横たわっているというのに、どうして私に眠りが得られよう。いや、命さえ、安らぎなど得られようか。

Verse 11

यो न देवासुरैस्सर्वैश्शक्यः प्रसहितुं युधि।तं पश्य गुह संविष्टं तृणेषु सह सीतया।।।।

グハよ、見よ。戦においては諸天と阿修羅がことごとく力を合わせても抗し得ぬラーマが、今はシーターとともに草の上に身を横たえ、憩っておられる。

Verse 12

महता तपसा लब्धो विविधैश्च परिश्रमैः।एको दशरथस्यैष पुत्रस्सदृशलक्षणः।।।।

大いなる苦行とさまざまな労苦によって得られたこのダシャラタの御子は、ただ一人、父に真に似た徳相を具えて立っている。

Verse 13

अस्मिन्प्रव्राजिते राजा न चिरं वर्तयिष्यति।विधवा मेदिनी नूनं क्षिप्रमेव भविष्यति।।।।

彼が追放されたなら、王は長くは生きられまい。大地はきっと、ほどなく寡婦となる。

Verse 14

विनद्य सुमहानादं श्रमेणोपरताः स्त्रियः।निर्घोषो विरतो नूनमध्य राजनिवेशने।।।।

大いなる叫び声をあげて嘆き終え、疲れ果てた宮中の女たちは沈黙したに違いない。きっと今日、王宮の喧噪は鎮まった。

Verse 15

कौसल्या चैव राजा च तथैव जननी मम।नाशंसे यदि जीवेयुस्सर्वे ते शर्वरीमिमाम्।।।।

王もカウサリヤも、そして我が母も――皆この夜を越えて生きられるとは思えない。

Verse 16

जीवेदपि च मे माता शत्रुघ्नस्यान्ववेक्षया।दुःखिता या तु कौसल्या वीरसूर्विनशिष्यति।।।।

我が母は、シャトルグナを見守ることに支えられて、なお生きるかもしれない。だが英雄の母カウサリヤは、悲嘆に押し潰されて滅びよう。

Verse 17

अतिक्रान्तमतिक्रान्तमनवाप्य मनोरथम्।राज्ये राममनिक्षिप्य पिता मे विनशिष्यति।।।।

父上は亡くなられる——大切に抱かれた望みが次々と潰えゆく——王国の王座にラーマを据えることができぬゆえに。

Verse 18

सिद्धार्थाः पितरं वृत्तं तस्मिन्काले ह्युपस्थिते।प्रेतकार्येषु सर्वेषु संस्करिष्यन्ति भूमिपम्।।।।

その時が来て父上がそのような境地に至られたなら、大地の主のために亡き者の一切の儀礼を執り行う者たちは、目的を遂げたことになる。

Verse 19

रम्यचत्वरसंस्थानां सुविभक्तमहापथाम्।हर्म्यप्रासादम्पन्नां सर्वरत्नविभूषिताम्।।।।गजाश्वरथसंबाधां तूर्यनादविनादिताम्।सर्वकल्याणसंपूर्णां हृष्टपुष्टजनाकुलाम्।।।।आरामोद्यानसंपूर्णां समाजोत्सवशालिनीम्।सुखिता विचरिष्यन्ति राजधानीं पितुर्मम।।।।

わが父王の都は――愛らしい広場と辻々に彩られ、広い大路は整然と区画され、楼閣と宮殿に満ちて万宝の飾りを戴く。象・馬・戦車が行き交い、楽の音は祭りのように鳴り渡り、あらゆる吉祥と福徳に満ち、喜び健やかな民であふれる。林苑・園圃・遊園も豊かで、集会と祝祭に輝くその都を、人々は安らかに、心地よく行き来するであろう。

Verse 20

रम्यचत्वरसंस्थानां सुविभक्तमहापथाम्।हर्म्यप्रासादम्पन्नां सर्वरत्नविभूषिताम्।।2.86.19।।गजाश्वरथसंबाधां तूर्यनादविनादिताम्।सर्वकल्याणसंपूर्णां हृष्टपुष्टजनाकुलाम्।।2.86.20।।आरामोद्यानसंपूर्णां समाजोत्सवशालिनीम्।सुखिता विचरिष्यन्ति राजधानीं पितुर्मम।।2.86.21।।

わが父王の都は――愛らしい広場と辻々に彩られ、広い大路は整然と区画され、楼閣と宮殿に満ちて万宝の飾りを戴く。象・馬・戦車が行き交い、楽の音は祭りのように鳴り渡り、あらゆる吉祥と福徳に満ち、喜び健やかな民であふれる。林苑・園圃・遊園も豊かで、集会と祝祭に輝くその都を、人々は安らかに、心地よく行き来するであろう。

Verse 21

रम्यचत्वरसंस्थानां सुविभक्तमहापथाम्।हर्म्यप्रासादम्पन्नां सर्वरत्नविभूषिताम्।।2.86.19।।गजाश्वरथसंबाधां तूर्यनादविनादिताम्।सर्वकल्याणसंपूर्णां हृष्टपुष्टजनाकुलाम्।।2.86.20।।आरामोद्यानसंपूर्णां समाजोत्सवशालिनीम्।सुखिता विचरिष्यन्ति राजधानीं पितुर्मम।।2.86.21।।

わが父王の都は――愛らしい広場と辻々に彩られ、広い大路は整然と区画され、楼閣と宮殿に満ちて万宝の飾りを戴く。象・馬・戦車が行き交い、楽の音は祭りのように鳴り渡り、あらゆる吉祥と福徳に満ち、喜び健やかな民であふれる。林苑・園圃・遊園も豊かで、集会と祝祭に輝くその都を、人々は安らかに、心地よく行き来するであろう。

Verse 22

अपिसत्यप्रतिज्ञेन सार्धं कुशलिना वयं।निवृत्ते समये ह्यस्मिन् सुखिताः प्रविशेमहि।।।।

この定められた時が満ち、彼が真実の誓いを守り抜いたのち、私たちは彼とともに無事に、喜びのうちに再びアヨーディヤーへ入ることができるのだろうか。

Verse 23

परिदेवयमानस्य तस्यैवं सुमहात्मनः।तिष्ठतो राजपुत्रस्य शर्वरी साऽत्यवर्तत।।।।

その大いなる魂の王子が、かく嘆きつつそこに立ち尽くしているうちに、夜は過ぎ去った。

Verse 24

प्रभाते विमले सूर्ये कारयित्वा जटा उभौ।अस्मिन् भागीरथीतीरे सुखं सन्तारितौ मया।।।।

夜明け、澄みわたる日輪が昇ると、私はこのバーギーラティーの岸で二人にジャター（結い固めた髪）を結ばせ、安らかに渡し終えた。

Verse 25

जटाधरौ तौ द्रुमचीरवाससौ महाबलौ कुञ्जरयूथपोपमौ।वरेषुचापासिधरौ परन्तपौ व्यपेक्षमाणौ सह सीतया गतौ।।।।

その二人は――ジャターを垂らし、樹皮の衣をまとい、象の群れの長のごとき大いなる力を備え、優れた弓と矢と剣を携える、敵を焼き滅ぼす者。彼らはシーターとともに、周囲を警戒しつつ歩み去った。