
अध्याय १ — यजुर्विधानम् (Agni Purana, Chapter 259: Yajur-vidhāna)
ဤအခန်းသည် Ṛg-vidhāna မှ Yajur-vidhāna သို့ ပြောင်းလဲကာ Puṣkara က Rāma ကို ယဇုရအခြေပြု ဝိဓာနပူဇာများသည် bhukti (အောင်မြင်ပျော်ရွှင်မှု) နှင့် mukti (လွတ်မြောက်မှု) နှစ်မျိုးလုံး ပေးနိုင်ကြောင်း၊ Oṃ နှင့် မဟာ Vyāhṛti များ၏ အရေးကြီးမှုမှ စတင်သင်ကြားသည်။ ထို့နောက် အခန်းသည် ပူဇာအညွှန်းစာတမ်းကဲ့သို့ homa-dravya (ဃီ၊ ဘာလီ၊ နှမ်း၊ သီးနှံ၊ နို့ချဉ်၊ နို့၊ pāyasa) samidh (udumbara, apāmārga, palāśa စသည်) နှင့် မန္တရစုများကို ရည်ရွယ်ချက်အလိုက် သတ်မှတ်ကာ śānti, pāpa-nāśa, puṣṭi, ārogya, dhana/lakṣmī, vaśya/vidveṣa/uccāṭana၊ စစ်အောင်မြင်မှု၊ လက်နက်နှင့် ရထားကာကွယ်မှု၊ မိုးခေါ်ခြင်း၊ သူခိုး၊ မြွေ၊ rākṣasa အင်အားများနှင့် abhicāra မကောင်းမႈများကို တားဆီးခြင်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် အရေအတွက်စည်းကမ်း (ထောင်ကြိမ်၊ လက္ခ/ကုဋိ homa)၊ အချိန်ကန့်သတ်ချက် (လကွယ်/လကြတ်ကဲ့သို့) နှင့် အိမ်တွင်း/အများပြည်သူအသုံး (vāstu-doṣa ဖယ်ရှားခြင်း၊ ရွာ/ဒေသ ရောဂါကပ်ဘေး śānti၊ လမ်းဆုံပူဇာ) ကိုလည်း ထည့်သွင်းသည်။ အဆုံးတွင် Gāyatrī သည် Vaiṣṇavī ဖြစ်၍ Viṣṇu ၏ အမြင့်ဆုံးနေရာဟု အတည်ပြုကာ ဤလက်တွေ့ပူဇာများအားလုံးကို dharma ထောက်ပံ့၍ အဆုံးစွန် ဝိညာဉ်ရေးရောက်ရှိမှုသို့ ဦးတည်သည့် သန့်စင်လမ်းကြောင်းအတွင်း ထားရှိသည်။
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे ऋग्विधानं नामाष्टपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथोनषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः यजुर्विधानं पुष्कर उवाच यजुर्विधानं वक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिप्रदं शृणु ओंकारपूर्विका राम महाव्याहृतयो मताः
ဤသို့ အဂ္နိမဟာပုရာဏ၌ “ဋဂ္-ဝိဓာန” ဟူသော အခန်းသည် နှစ်ရာငါးဆယ်ရှစ်မြောက် ဖြစ်၏။ ယခု နှစ်ရာငါးဆယ်ကိုးမြောက် အခန်း “ယဇုရ်-ဝိဓာန” စတင်၏။ ပုရှ္ကရက မိန့်ကြားသည်—“ယဇုရ်-ဝိဓာနကို ငါဟောမည်၊ လောကီအပျော်အပါးနှင့် မောက္ခကို ပေးစွမ်းသဖြင့် နားထောင်လော့။ အို ရာမ၊ မဟာဗျာဟෘတိတို့သည် ‘အောမ်’ သရကို ရှေ့တင်ထားသည်ဟု ယူဆကြသည်။”
Verse 2
सर्वकल्मषनाशिन्यः सर्वकामप्रदास् तथा आज्याहुतिसहस्रेण देवानाराधयेद्बुधः
ထိုမဟာဗျာဟෘတိတို့သည် အညစ်အကြေး(ကလ္မသ) အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံးကိုလည်း ပေးစွမ်းသည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိသည် ဂhee (အာဇျ) ဖြင့် အဟုတိ တစ်ထောင်ပြုကာ ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်နှစ်သက်စေသင့်သည်။
Verse 3
मनसः काङ्क्षितं राम मनसेप्सितकामदं शान्तिकामो यवैः कुर्यात्तिलैः पापापनुत्तये
အို ရာမ၊ စိတ်၌ တောင့်တသောအရာ—လိုချင်သည့်အကျိုးကို ပေးစွမ်းသော အမှုကို—ငြိမ်းချမ်းမှုကို လိုလားသူသည် ယဝ (barley) ဖြင့် ပြုလုပ်သင့်၏။ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားလိုလျှင် တီလ (နှမ်း) ဖြင့် ပြုလုပ်သင့်၏။
Verse 4
धान्यैः सिद्धार्थकैश् चैव सर्वकाम करैस् तथा औदुम्बरीभिरिध्माभिः पसुकामस्य शस्यते
နွားနှင့် တိရစ္ဆာန်များကို လိုလားသူအတွက် သီးနှံများနှင့် စိဒ္ဓာရ္ထက (အဖြူမုစတာစေ့) ဖြင့် ပူဇော်ခြင်းကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့အပြင် ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော ပစ္စည်းများနှင့်အတူ ဥဒုမ္ဗရ (cluster fig) သစ်ပင်၏ မီးထိုးတုတ်များကို လောင်စာအဖြစ် သုံးရန် ချီးမွမ်းထားသည်။
Verse 5
दध्ना चैवान्नकामस्य पयसा शान्तिमिच्छतः अपामार्गसमिद्धस्तु कामयन् कनकं बहु
အစားအစာကို လိုလားသူအတွက် နို့ချဉ်ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရှာသူအတွက် နို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ရွှေများစွာကို လိုလားသူသည် အပာမာရ္ဂ (apāmārga) သစ်တံဖြင့် မီးပူဇော်ကို မီးထွန်း၍ ကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 6
कन्याकामो घृताक्तानि युग्मशो ग्रथितानि तु जातीपुष्पाणि जुहुयाद्ग्रामार्थी तिलतण्डुलान्
မိန်းကလေးကို (ဇနီးအဖြစ်) လိုလားသူသည် ဂီ (ghee) လိမ်းထားပြီး နှစ်ပွင့်စီ ချည်ထားသော ဇာတိပန်း (jāti—စံပယ်) ကို မီးထဲသို့ ပူဇော်ရမည်။ ရွာ သို့မဟုတ် နေရာအပိုင်ကို လိုလားသူသည် နှမ်းနှင့် ဆန်စေ့များကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 7
वश्यकर्मणि शाखोढवासापामार्गमेव च विषासृङ्मिश्रसमिधो व्याधिघातस्य भार्गव
ဝသျကර්မ (vaśyakarma) အာဏာသက်ရောက်စေသော ကర్మအတွက် śākhōḍha၊ vāsa နှင့် apāmārga တို့၏ သစ်တံ (samidh) ကို သုံးရမည်။ ရောဂါဖျက်ဆီးရန်အတွက်မူ၊ အို ဘာရ္ဂဝ (Bhārgava)၊ အဆိပ်နှင့် သွေး ရောစပ်ထားသော သစ်တံပူဇော်ကို သုံးရမည်။
Verse 8
क्रुद्धस्तु जुहुयात्सम्यक् शत्रूणां बधकाम्यया सर्वव्रीहिमयीं कृत्वा राज्ञः प्रतिकृतिं द्विज
သို့ရာတွင် ဒေါသထွက်နေစဉ်၊ အို ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ)၊ ရန်သူတို့ကို သတ်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် ပူဇော်မှုကို စနစ်တကျ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့အပြင် ဆန်စေ့များဖြင့်သာ ပြည့်စုံအောင် ဘုရင်၏ ရုပ်ပုံတုကို ဖန်တီးထားရမည်။
Verse 9
सहस्रशस्तु जुहुयाद्राजा वशगतो भवेत् वस्त्रकामस्य पुष्पाणि दर्वा व्याधिविनाशिनी
ပူဇော်မှုကို တစ်ထောင်ကြိမ် ပြုလုပ်လျှင် ဘုရင်တောင်မှ မိမိ၏ အာဏာသက်ရောက်မှုအောက်သို့ ဝင်လာမည်။ အဝတ်အစားကို လိုလားသူအတွက် ပန်းများကို ပူဇော်ရမည်။ ဒါရ္ဝာ (darvā) မြက်သည် ရောဂါဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်သည်။
Verse 10
ब्रह्मवर्चसकामस्य वासोग्रञ्च विधीयते प्रत्यङ्गिरेषु जुहुयात्तुषकण्टकभस्मभिः
ဗြဟ္မဝရ္စ (brahma-varcas) ဟူသော သန့်ရှင်းရောင်ခြည်ကို လိုလားသူအတွက် အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီကို သတ်မှတ်ပေး၏။ ထို့ပြင် Praty-aṅgirasa များသို့ ရည်ညွှန်းသော ကర్మများတွင် စပါးခွံနှင့် ဆူးခက်တို့၏ ပြာဖြင့် ဟောမအာဟုတိကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 11
विद्वेषणे च पक्ष्माणि काककौशिकयोस् तथा कापिलञ्च घृतं हुत्वा तथा चन्द्रग्रहे द्विज
ဗိဒ္ဝေṣဏ (vidveṣaṇa) ဟူသော ရန်လိုမှုကို ဖြစ်စေသည့် ကర్మတွင် ကာက (ကျီး) နှင့် ကောသိက (အူလ်) တို့၏ pakṣmāṇi (မျက်တောင်/အမွှေးကဲ့သို့သော အမွှေး) ကို အာဟုတိအဖြစ် ဟောမပူဇော်ရမည်။ ထို့အပြင် kāpila (အညိုရောင်) ဂျီကိုလည်း ပူဇော်ရပြီး လအဂြိုဟ် (လကြတ်) အချိန်တွင် အထူးသဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်၊ အို ဒွိဇ။
Verse 12
वचाचूर्णेन सम्पातात्समानीय च तां वचां सहस्रमन्त्रितां भुक्त्वा मेधावी जायते नरः
vacā အမှုန့်ဖြင့် လိမ်းကပ်၍ ထို vacā ကို မန္တရား ၁၀၀၀ ကြိမ် ရွတ်ဆိုကာ အာနုဘော်ဖြည့်ပြီးနောက် ပြင်ဆင်ကာ စားသုံးလျှင်၊ ထိုသူသည် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော မေဓာဝီ ဖြစ်လာသည်။
Verse 13
एकादशाङ्गुलं शङ्कु लौहं खादिरमेव च द्विषतो बधोसीति जपन्निखनेद्रिपुवेश्मनि
“သင်သည် ရန်သူကို သတ်ခြင်း ဖြစ်၏” ဟူသော မန္တရားကို ဂျပ်ရွတ်ကာ၊ ရန်သူ၏ အိမ်တွင် လက်ချောင်းအလျား ၁၁ ချောင်းစာရှိသော သံတံ (stake) ကို—khadira သစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော—မြှုပ်နှံရမည်။
Verse 14
उच्चाटनमिदं कर्म शत्रूणां कथितं तव चक्षुष्या इति जप्त्वा च विनष्टञ्चक्षुराप्नुयात्
ရန်သူများကို နှင်ထုတ်သော uccāṭana ကర్మကို သင့်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ ထို့ပြင် “cakṣuṣyā” ဟူသော စကားဖြင့် အဆုံးသတ်သော မန္တရားကို ဂျပ်ရွတ်လျှင် ပျောက်ဆုံးသွားသော မြင်နိုင်စွမ်းကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်သည်။
Verse 15
उपयुञ्जत इत्य् एदनुवाकन्तथान्नदं तनूनपाग्ने सदिति दूर्वां हुत्वार्तिवर्जितः
«upayuñjata» ဖြင့်အစပြုသော အနုဝါကကို ရွတ်ဆိုပြီး၊ ထို့အတူ «annada», «tanūnapāgne», «sad iti» မန္တရများကိုလည်း ရွတ်ဆိုကာ မီးထဲသို့ ဒူర్వာမြက်ကို အာဟုတိအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ဒုက္ခဝေဒနာနှင့် အန္တရာယ်ကင်းလွတ်သည်။
Verse 16
भेषजमसीति दध्याज्यैर् होमः पशूपसर्गनुत् खादिरमेव वेति ग , घ , ञ च पशूपसर्गहेति क , छ च त्र्यम्वकं यजामहे होमः सौभाग्यवर्धनः
ဒိန်ချဉ်နှင့် ဂျီ (ghee) ဖြင့် ဟောမကို ပူဇော်ရာတွင် «သင်သည် ဆေးဖြစ်၏» ဟု မန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထိုဟောမသည် နွားတိရစ္ဆာန်တို့ကို ထိခိုက်စေသော အန္တရာယ်ရောဂါများကို ဖယ်ရှားသည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် «Khādira indeed…» ကို ga, gha, ña အုပ်စုများအတွက်၊ «နွားရောဂါအပေါ် ဆေးဖြစ်၏» ကို ka နှင့် cha အတွက် သတ်မှတ်ထားသည်။ «Tryambakaṃ yajāmahe» မန္တရဖြင့် ဟောမပြုလျှင် ကံကောင်းခြင်းကို တိုးပွားစေသည်။
Verse 17
कन्यानाम गृहीत्वा तु कन्यलाभकरः परः भयेषु तु जपन्नित्यं भयेभ्यो विप्रमुच्यते
မိန်းကလေးတို့၏ အမည်များကို ယူ၍ ရွတ်ဆိုလျှင် မိန်းကလေး (သတို့သမီး) ကို ရရှိစေသော အထွတ်အမြတ်နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကြောက်ရွံ့ချိန်တွင် အမြဲတမ်း ဂျပ်ဆိုသူသည် ကြောက်ရွံ့မှုများမှ လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်သည်။
Verse 18
धुस्तूरपुष्पं सघृतं हुत्वा स्यात् सर्वकामभाक् हुत्वा तु गुग्गुलं राम स्वप्ने पश्यति शङ्करं
ဓုစတူရာပန်းကို ဂျီ (ghee) နှင့်အတူ မီးထဲသို့ ဟုတ၍ ပူဇော်လျှင် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် ဂုဂ္ဂုလု (guggulu) ကို ဟုတ၍ ပူဇော်လျှင်၊ အို ရာမ၊ အိပ်မက်ထဲတွင် သင်္ကရ (Śaṅkara) ကို မြင်ရသည်။
Verse 19
युञ्जते मनो ऽनुवाकं जप्त्वा दीर्घायुराप्नुयात् विष्णोरवाटमित्येतत् सर्वबाधाविनाशनं
«Mano-’nuvāka» ဟုခေါ်သော မန္တရကို ဂျပ် (japa) ပြုလျှင် အသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိသည်။ «viṣṇor avāṭam» ဖြင့်အစပြုသော ဤမန္တရသည် အန္တရာယ်နှင့် အတားအဆီး အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။
Verse 20
रक्षोघ्नञ्च यशस्यञ्च तथैव विजयप्रदं अयत्नो अग्निरित्येतत् संग्रामे विजयप्रदं
(ဤမန္တရား) သည် ရာက္ခသ (ရန်သူ/ဒေမုန်အင်အား) ကို သတ်ဖျက်သူ၊ ဂုဏ်သတင်းပေးသူ၊ ထို့အပြင် အောင်ပွဲပေးသူ ဖြစ်သည်။ «ayatno ’gnir» ဟူသော အုတ်တော်မူချက်—ဤမန္တရားတည်းဟူ၍—စစ်ပွဲ၌ အောင်မြင်မှုကို ပေးတတ်သည်။
Verse 21
इदमापः प्रवहत स्नाने पापापनोदनं विश्वकर्मन्नु हविषा सूचीं लौहीन्दशाङ्गुलाम्
«အို ရေတို့၊ စီးဆင်းထွက်ကြလော့»—ရေချိုးသည့်အခါ (ဤကိရိယာ) သည် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသူ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် ဝိශ්ဝကರ್ಮန်ကို ဖိတ်ခေါ်၍၊ ဟဝစ် (ပူဇော်သကာ) ဖြင့် အင်္ဂုလ ဆယ်တန် အရှည်ရှိ သံအပ်တစ်ချောင်းကို ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။
Verse 22
कन्याया निखनेद्द्वारि सान्यस्मै न प्रदीयते देव सवितरेतेन जुहुयाद्बलकामो द्विजोत्तम
မိန်းကလေးအတွက် တံခါးဝ၌ (ဤအမူလက်/ကိရိယာ) ကို မြှုပ်နှံရမည်; ထို့နောက် သူမကို အခြားသူထံ မပေးအပ်တော့။ အို ဒွိဇောတ္တမ၊ အင်အားကို လိုလားသူသည် ဤမန္တ/ဤကိရိယာဖြင့် နတ်သဝိတೃ ထံသို့ ဟောမပူဇော်ရမည်။
Verse 23
अग्नौ स्वाहेति जुहुयाद्बलकामो द्विजोत्तम तिलैर् यवैश् च धर्मज्ञ तथापामार्गतण्डुलैः
အို ဒွိဇောတ္တမ၊ အင်အားကို လိုလားသူသည် မီးထဲသို့ «svāhā» ဟု ဆိုကာ ဟောမပူဇော်ရမည်။ ဓမ္မကို သိသူအို၊ နှမ်းစေ့နှင့် မုယောစေ့တို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့အတူ အပာမာර්ဂ (apāmārga) ၏ ဆန်စေ့/အမှုန့်စေ့တို့ဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။
Verse 24
सहस्रमन्त्रितां कृत्वा तथा गोरोचनां द्विज तिलकञ्च तथा कृत्वा जनस्य प्रियतामियात्
အို ဒွိဇ၊ မန္တကို တစ်ထောင်ကြိမ် ရွတ်ဆို၍ ဂိုရိုချနာ (gorocanā) ကို အာနုဘော်ဖြစ်စေပြီး၊ ထို့နောက် ထီလက (tilaka) အဖြစ်လည်း လိမ်းသုတ်လျှင် လူအများ၏ ချစ်ခင်နှစ်သက်မှုကို ရရှိမည်။
Verse 25
रुद्राणाञ्च तथा जप्यं सर्वाघविनिसूदनं सर्वकर्मकरो होमस् तथा सर्वत्र शन्तिदः
ထို့အတူ ရုဒ္ဒရမန်တရားများကို ဂျပ (japa) ဖြင့် ရွတ်ဆိုကျင့်သုံးရမည်။ ၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။ ဟိုးမ (homa) မီးပူဇော်ခြင်းသည် ကర్మပွဲအမျိုးမျိုးကို ပြီးမြောက်စေပြီး နေရာတိုင်း၌ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပေးတော်မူသည်။
Verse 26
अजाविकानामश्वानां कुञ्जराणां तथा गवां मनुष्याणान्नरेन्द्राणां बालानां योषितामपि
ဆိတ်နှင့် သိုးတို့၊ မြင်းတို့၊ ဆင်တို့၊ ထို့အတူ နွားတို့အကြောင်း—လူသားတို့၊ မင်းများ၊ ကလေးများနှင့် မိန်းမများအကြောင်းပါ (အောက်တွင် ဖော်ပြမည့် နိမိတ်လက္ခဏာ/အကျိုးရလဒ်များကို ဤသဘောဖြင့် နားလည်ရမည်)။
Verse 27
ग्रामाणां नगरानाञ्च देशानामपि भार्गव विष्णोर्विराटमित्येतदिति घ , ञ च विष्टोरराटमित्येतदिति क , ज , ट च उपद्रुतानां धर्मज्ञ व्याधितानां तथैव च
အို ဘာရ္ဂဝ၊ ရွာများ၊ မြို့များ၊ ထို့ပြင် တိုင်းဒေသကြီးများကိုပါ ကာကွယ်ရန် «ဗိෂ္ဏု—ဗိရာဋ» ဟူသော မန္တရကို gha နှင့် ña သရအက္ခရာများနှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုရမည်။ ထို့အတူ «ဗိṣ္ṭောရ—ရာဋ» ဟူသော မန္တရကို ka, ja နှင့် ṭa သရအက္ခရာများနှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုရမည်—ဓမ္မကို သိမြင်သူအို၊ ဘေးအန္တရာယ်များကြောင့် ထိခိုက်သူများနှင့် နာမကျန်းသူများအတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။
Verse 28
मरके समनुप्राप्ते रिपुजे च तथा भये रुद्रहोमः परा शान्तिः पायसेन घृतेन च
သေမင်းဆန်သော ရောဂါဘေး နီးကပ်လာသောအခါ၊ ထို့အတူ ရန်သူကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ကာလတွင် ရုဒ္ဒရဟိုးမ (Rudra-homa) သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ငြိမ်းချမ်းစေသော ပူဇော်ပွဲဖြစ်သည်—ပာယသ (pāyasa) နှင့် ဂျီ (ghee) ဖြင့် ဆောင်ရွက်ရသည်။
Verse 29
कुष्माण्डघृतहोमेन सर्वान् पापान् व्यपोहति शक्तुयावकभैक्षाशी नक्तं मनुजसत्तम
ကူෂ္မာဏ္ဍ (kuṣmāṇḍa—ဖရုံဖြူ/ဝင်တာမယ်လွန်) နှင့် ဂျီ (ghee) ဖြင့် ဟိုးမ ပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်လျှင် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။ အို လူတို့အထဲတွင် အမြတ်ဆုံးသူ၊ ကျင့်သုံးသူသည် śaktu (မုန့်မှုန့်)၊ yāvaka (ပျစ်ရည်/ဆန်ပြုတ်မျိုး) နှင့် bhaikṣa (အလှူအစာ) ဖြင့်သာ အသက်မွေးကာ ညအချိန်တွင်သာ စားသုံးရမည်။
Verse 30
बहिःस्नानरतो मासान्मुच्यते ब्रह्महत्यया मधुवातेति मन्त्रेण होमादितो ऽखिलं लभेत्
တစ်လပတ်လုံး အပြင်ဘက်တွင် ရေချိုးခြင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကျင့်သုံးလျှင် ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်။ ထို့ပြင် «madhu-vāta…» ဟူသော မန္တရဖြင့် ဟောမနှင့် ဆက်စပ်ကర్మများကို ပြုလုပ်လျှင် သန့်စင်ဖလအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိမည်။
Verse 31
दधि क्राव्नेति हुत्वा तु पुत्रान् प्राप्नोत्यसंशयं तथा घृतवतीत्येतदायुष्यं स्यात् घृतेन तु
«dadhi krāvṇe» မန္တရဖြင့် ဟုတ (အလှူ) ပြုလျှင် သံသယမရှိဘဲ သားများကို ရရှိသည်။ ထို့အတူ «ghṛtavatī» မန္တရသည် အသက်ရှည်ခြင်းအတွက် ဖြစ်၍ ဂျီ (ghee) ဖြင့် ပူဇော်ရသည်။
Verse 32
स्वस्तिन इन्द्र इत्य् एतत्सर्वबाधाविनाशनं इह गावः प्रज्यायध्वमिति पुष्टिविवर्धनम्
«svastina indra» ဖြင့် စတင်သော မန္တရသည် အတားအဆီးနှင့် ဘေးဒုက္ခအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထို့ပြင် «iha gāvaḥ prajyāyadhvam» ဟူသော ဝါကျသည် အာဟာရ၊ စည်းစိမ်နှင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို တိုးပွားစေသော မန္တရဖြစ်သည်။
Verse 33
घृताहुतिसहस्रेण तथा लक्ष्मीविनाशनं श्रुवेण देवस्य त्वेति हुत्वापामार्गतण्डुलं
ထို့အတူ လက္ရှ္မီ (စည်းစိမ်ကံ) ကို ဖျက်ဆီးရန် ဂျီ (ghee) ဖြင့် ဟုတတစ်ထောင် ပြုရမည်။ ထို့ပြင် «devasya tvā» ဟု ရွတ်ဆိုကာ လှော် (ladle) ဖြင့် အပာမာရ္ဂ (apāmārga) ဆန်စေ့များကို ပူဇော်လျှင် ကర్మသည် ပြည့်စုံအောင်မြင်သည်။
Verse 34
मुच्यते विकृताच्छीघ्रमभिचारान्न संशयः रुद्र पातु पलशस्य समिद्भिः कनकं लभेत्
အဘိချာရ (မကောင်းမုန်းတီးသော မန္တရ/အဘိဓာန်) ကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခနှင့် ပျက်ယွင်းမှုမှ လျင်မြန်စွာ လွတ်မြောက်သည်—သံသယမရှိ။ ရုဒြာက ကာကွယ်ပါစေ။ ပလာရှ (palāśa) မီးထိုးတုတ်များဖြင့် ဟောမပြုလျှင် ရွှေကို ရရှိမည်။
Verse 35
शिवो भवेत्यग्न्युत्पाते व्रीहिभिर्जुहुयान्नरः याः सेना इति चैतच्च तस्करेभ्यो भयापहम्
မီးနှင့်ဆိုင်သော မကောင်းသင်္ကေတ (အဂ္နိ-ဥတ္ပါတ) ဖြစ်ပေါ်လာသော် လူသည် ဆန်စေ့ (ဗြီဟိ) ကို မီးထဲသို့ ဟုတ၍ «ရှီဗို ဘဝေတ်» (ကောင်းမြတ်ပါစေ) ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့အပြင် «ယာ့ စေနာ့» မန္တရကိုလည်း သုံးရမည်; ဤကర్మသည် သူခိုးတို့ကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသည်။
Verse 36
यो अस्मभ्यमवातीयाद्धुत्वा कृष्णतिलान्नरः सहस्रशो ऽभिचाराच्च मुच्यते विकृताद्द्विज
အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ လူတစ်ယောက်က အဂ္နိကို ပူဇော်သဘောဖြင့် အနက်ရောင် နှမ်းစေ့ (ကృష్ణတိလ) ကို မီးထဲသို့ ဟုတလျှင်၊ အဘိချာရ (မကောင်းမန်တရ/မနာလိုမေတ္တာ) ၏ အကျိုးဆက်များနှင့် အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော ချို့ယွင်းဒုက္ခများမှ ထောင်ပေါင်းများစွာအထိ လွတ်မြောက်သည်။
Verse 37
अन्नेनान्नपतेत्येवं हुत्वा चान्नमवाप्नुयात् हंसः शुचिः सदित्येतज्जप्तन्तोये ऽघनाशनं
«အန္နေန အန္နပတေ» (အစားအစာဖြင့် အစားအစာ၏ အရှင်ကို ပူဇော်သည်) ဟု ရွတ်ဆိုကာ ဟုတပြုလျှင် အစားအစာနှင့် စားနပ်ရိက္ခာပေါများမှုကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် «ဟံသး၊ သုချိး၊ သတ်» မန္တရကို ရေပေါ်တွင် ဂျပ်တ (တိတ်တဆိတ်ရွတ်) လျှင် အပြစ်ဖျက်စီးသူ ဖြစ်လာသည်။
Verse 38
चत्वारि भङ्गेत्येतत्तु सर्वपापहरं जले देवा यज्ञेति जप्त्वा तु ब्रह्मलोके महीयते
«စတ္ဝာရီ ဘင်ဂေ…» ဟု စတင်သော မန္တရကို ရေထဲတွင် ရွတ်ဆိုလျှင် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထို့ပြင် «ဒေဝါ ယဇ္ဈေ…» ဟု ရွတ်ဆိုပြီးနောက် ဘြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။
Verse 39
वसन्तेति च हुत्वाज्यं आदित्याद्वरमाप्नुयात् सुपर्णोसीति चेत्यस्य कर्मव्याहृतिवद्भवेत्
«ဝသန္တ…» ဟု စတင်သော မန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ ဂhee (အာဇျ) ကို ဟုတပြုလျှင် အာဒိတျ (နေမင်း) ထံမှ အလိုတော်ကောင်းချီးကို ရရှိသည်။ «သုပဏ္ဏို’သိ» မန္တရ၏ ကర్మအသုံးချမှုမှာ ကရ္မဝျာဟෘတိ (လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ဝျာဟෘတိ) များကဲ့သို့ အစဉ်အလာအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 40
नमः स्वाहेति त्रिर्जप्त्वा बन्धनान्मोक्षमाप्नुयात् अन्तर्जले त्रिरावर्त्य द्रुपदा सर्वपापमुक्
မန္တရ “နမဟ် စွာဟာ” ကို သုံးကြိမ် ရွတ်ဆိုလျှင် ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရသည်။ ထို့ပြင် ရေထဲတွင် သုံးကြိမ် မြုပ်နှံ/လှည့်ပတ်လျှင် ခြေတည်မြဲကာ အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းလွတ်သည်။
Verse 41
इह गावः प्रजायध्वं मन्त्रोयं बुद्धिवर्धनः हुतन्तु सर्पिषा दध्ना पयसा पायसेन वा
“ဤနေရာ၌ အို နွားတို့၊ မျိုးပွား၍ တိုးပွားကြလော့။ ဤမန္တရသည် ဉာဏ်ပညာကို တိုးစေသည်။ ဟောမပူဇာကို ဂျီ (ghee) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဒဿီ (curd) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ နို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပာယသ (pāyasa) ဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇာတင်လော့။”
Verse 42
शतम् य इति चैतेन हुत्वा पर्णफलाणि च आरोग्यं श्रियमाप्नोति जीवितञ्च चिरन्तथा
“သတမ် ယ …” ဟူသော ဤမန္တရဖြင့် ရွက်နှင့် အသီးတို့ကို မီးထဲသို့ ဟောမပူဇာတင်လျှင် ကျန်းမာရေးနှင့် စည်းစိမ်ကို ရရှိပြီး ထို့အတူ အသက်ရှည်ခြင်းကိုလည်း ရရှိသည်။
Verse 43
ओषधीः प्रतिमोदग्ध्वं वपने लवने ऽर्थकृत् अश्वावती पायसेन होमाच्छान्तिमवाप्नुयात्
ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို သင့်တော်စွာ မီးခိုးထုတ်စေ၍ (သို့) အနည်းငယ် မီးလောင်စေပြီးနောက် စိုက်ပျိုးရာနှင့် ရိတ်သိမ်းရာတွင် အသုံးချကာ စည်းစိမ်ကို ရယူစေသင့်သည်။ အရှ္ဝာဝတီ (Aśvāvatī) ဟူသော ဆေးနှင့် ပာယသ (pāyasa) ဖြင့် ဟောမပြုလျှင် သာန္တိ (śānti) အေးချမ်းမှုကို ရရှိသည်။
Verse 44
तस्मा इति च मन्त्रेन बन्धनस्थो विमुच्यते युवा सुवासा इत्य् एव वासांस्याप्नोति चोत्तमम्
“တသ္မာ …” ဟူသော မန္တရအစဖြင့် ချည်နှောင်ခံနေရသူသည် လွတ်မြောက်သည်။ ထို့ပြင် “ယုဝာ စုဝာသာ …” ဟူသော မန္တရဖြင့် အထူးကောင်းမွန်သော အဝတ်အစားများကို ရရှိသည်။
Verse 45
मुञ्चन्तु मा शपथ्यानि सर्वान्तकविनाशनम् मा माहिंसीस्तिलाज्येन हुतं रिपुविनाशनं
ကျိန်စာနှင့် သစ္စာကတိကြောင့် ချည်နှောင်ထားသော အပြစ်ဒဏ်များ အားလုံးသည် ငါ့ကို လွှတ်ပေးပါစေ။ ဤပူဇော်မန်တရားသည် သေမင်းကဲ့သို့သော မဟာဘေးအန္တရာယ် အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။ ငါ့ကို မထိခိုက်စေပါနှင့်—နှမ်းနှင့် ဂီ (ghee) ဖြင့် အဟုတပူဇော်ခြင်းသည် ရန်သူဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။
Verse 46
नमो ऽस्तु सर्वसर्पेभ्यो घृतेन पायसेन तु कृणुधवं राज इत्य् एतदभिचारविनाशनं
မြွေအားလုံးထံ နမောတော်တင်ပါ၏။ ဂီ (ghee) နှင့် ပါယာသ (pāyasa—ဆန်နို့ချို) ဖြင့် ပူဇော်၍ “လုပ်ဆောင်ပါ၊ အို မင်းကြီး” ဟု ဆိုလျက်—ဤသည်မှာ ရန်လိုသော မန္တရားမကောင်း (abhicāra) ကို ဖျက်ဆီးရန် အခမ်းအနား/မန်တရား ဖြစ်၏။
Verse 47
दूर्वाकाण्डायुतं हुत्वा काण्डात् काण्डेति मानवः ग्रामे जनपदे वापि मरकन्तु शमन्नयेत्
ဒူರ್ವာ မြက်တံ ၁၀,၀၀၀ ကို မီးထဲသို့ အဟုတပူဇော်ပြီး “ကာဏ္ဍာတ် ကာဏ္ဍေ” ဟူသော မန်တရားဖြင့် ဆက်လက်ပူဇော်လျှင်၊ လူတစ်ဦးသည် ရွာတစ်ရွာ၌ဖြစ်စေ၊ တိုင်းဒေသကြီးတစ်ခုလုံး၌ဖြစ်စေ ကပ်ရောဂါကြောင့် သေဆုံးမှုကို သက်သာစေ၍ ငြိမ်းချမ်းစေနိုင်သည်။
Verse 48
रोगार्तो मुच्यते रोगात् तथा दुःखात्तु दुःखितः शतञ्चेति ट शतं वेति क औषधयः प्रतिमोदध्यमिति ज सर्वकिल्विषनाशनमिति घ , ञ च विघ्नविनाशनमिति क , छ च औडुम्बरीश् च समिधो मधुमान्नो वनस्पतिः
ရောဂါကြောင့် နာကျင်သူသည် ရောဂါမှ လွတ်မြောက်၏; ထို့အတူ စိတ်ဒုက္ခရှိသူသည် ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်၏။ သတ်မှတ်ထားသော အက္ခရာ/စကားလုံး အစဉ်အတိုင်း—‘śatam’ ကို ṭa ဖြင့်ညွှန်ပြ၏; ‘śatam’ ကို ka ဖြင့်; ‘auṣadhayaḥ’ (ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ) ကို ja ဖြင့်; ‘pratimodadhyam’ ကို ja ဖြင့်; ‘အပြစ်အားလုံး ဖျက်ဆီးသူ’ ကို gha (နှင့် ña) ဖြင့်; ‘အတားအဆီး ဖျက်ဆီးသူ’ ကို ka (နှင့် cha) ဖြင့်။ ထို့ပြင် ပူဇော်မီးအတွက် သစ်တုံး (samidh) သည် auḍumbarī (ဥဒုမ္ဗရ/cluster fig) ဖြစ်၍၊ ပူဇော်အစားအစာ/အပင်မှာ madhumānna (ပျားရည်ပါသော ချိုမြိန်အဟာရ) ဖြစ်သည်။
Verse 49
हुत्वा सहस्रशो राम धनमाप्नोति मानवः सौभाग्यं महदाप्नोति व्यवहारे तथा त्रयम्
အို ရာမ၊ အဟုတပူဇော်ခြင်းကို တစ်ထောင်ကြိမ် ပြုလုပ်သူသည် ငွေကြေးဥစ္စာကို ရရှိ၏။ သူသည် မဟာကံကောင်းခြင်းကို ရရှိပြီး၊ လောကီရေးရာ အပြုအမူများတွင်လည်း သုံးမျိုးသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိ၏။
Verse 50
अपां गर्भमिति हुत्वा देवं वर्षापयेद्ध्रुवम् अपः पिवेति च तथा हुत्वा दधि घृतं मधु
မန္တရ “apāṃ garbham” (“ရေ၏ သန္ဓေ/မျိုးစေ့”) ဖြင့် ဟုတဝါ အာဟုတိ ပူဇော်လျှင်၊ ထိုဒေဝတားသည် မိုးရွာစေသည်ဟု အမှန်တကယ် ဆို၏။ ထို့အတူ “apaḥ pive” (“ရေကို သောက်လော့”) မန္တရဖြင့် ပူဇော်ပြီးနောက် ဒဓိ (နို့ချဉ်)၊ ဂှရိတ (ဂီ) နှင့် မဓု (ပျားရည်) ကို အာဟုတိအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။
Verse 51
प्रवर्तयति धर्मज्ञ महावृष्टिमनन्तरं नमस्ते रुद्र इत्य् एतत् सर्वोपद्रवनाशनं
ဓမ္မကို သိမြင်သူရေ၊ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် မိုးကြီးရွာစေသည်။ “namas te rudra” (“ရုဒြာဘုရားသို့ နမස්ကာရ”) ဟူသော မန္တရသည် အန္တရာယ်အပေါင်းကို ဖျက်ဆီးပေးသော သဒ္ဓါမန်တရ ဖြစ်သည်။
Verse 52
सर्वशान्तिकरं प्रोक्तं महापातकनाशनं अध्यवोचदित्यनेन रक्षणं व्याधितस्य तु
ဤသည်ကို အလုံးစုံ ငြိမ်းချမ်းစေသောအရာ၊ မဟာပာတက (အပြစ်ကြီး) များကို ဖျက်ဆီးသောအရာဟု ကြေညာထားသည်။ “adhyavocad” ဟူသော ပုဒ်ဖြင့် ရွတ်ဆိုလျှင် ကာကွယ်မှု ရရှိပြီး၊ အထူးသဖြင့် ရောဂါခံစားနေရသူအတွက် ဖြစ်သည်။
Verse 53
रक्षोघ्नञ्च यशस्यञ्च चिरायुःपुष्टिवर्धनम् सिद्धार्थकानां क्षेपेण पथि चैतज्जपन् सुखी
ဤဇပသည် ရာက္ခသ (အန္တရာယ်ပေးသော အင်အားများ) ကို သတ်ဖြတ်ဖျက်ဆီး၍ ဂုဏ်သတင်းကို ပေးသည်။ အသက်ရှည်ခြင်းနှင့် အာဟာရပြည့်ဝမှုကို တိုးပွားစေသည်။ လမ်းခရီးတွင် စိဒ္ဓာရ္ထက (မုန်ညင်းစေ့) ကို ပစ်ချရုံနှင့် ဤကို ရွတ်ဆိုလျှင်ပင် လူသည် ချမ်းသာ၍ လုံခြုံစိတ်အေး ဖြစ်၏။
Verse 54
असौ यस्ताम्र इत्य् एतत् पठन्नित्यं दिवाकरं उपतिष्ठेत धर्मज्ञ सायं प्रातरतन्द्रितः
ဓမ္မကို သိမြင်သူရေ၊ “asau yaḥ tāmraḥ …” ဟူ၍ စတင်သော မန္တရကို နေ့စဉ် ဖတ်ရွတ်ကာ နေမင်း (ဒိဝာကရ) ကို ရိုသေစွာ ဆည်းကပ်ရမည်။ မပျင်းမနားဖြင့် မနက်နှင့် ညနေ နှစ်ချိန်လုံး ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 55
अन्नमक्षयमाप्नोति दीर्घमायुश् च विन्दति प्रमुञ्च धन्वन्नित्येतत् षड्भिरायुधमन्त्रणं
သူသည် အစားအစာ မကုန်ခန်းသော ပေးကမ်းမှုကို ရရှိပြီး အသက်ရှည်လည်း ရရှိသည်။ «လွှတ်ပါ၊ ဓနုကိုင်သူရေ၊ အမြဲတမ်း!» ဟူသည်မှာ စကား/အက္ခရာ ခြောက်လုံးပါသော အာယုဓမန်တရားညွှန်ကြားချက် ဖြစ်သည်။
Verse 56
रिपूणां भयदं युद्धेनात्रकार्या विचारणा मानो महान्त इत्य् एवं बालानां शान्तिकारकं
ဤကိစ္စ၌ စစ်ပွဲအကြောင်း မစဉ်းစားမိစေရ၊ အကြောင်းမှာ ထိုစစ်ပွဲသည် ရန်သူတို့အတွက် ကြောက်ရွံ့စရာ ဖြစ်လာသည်။ «ကျွန်ုပ်၏ဂုဏ်သိက္ခာသည် ကြီးမားသည်» ဟု ဆိုခြင်းသည် မရင့်ကျက်သူ (ကလေးဆန်သူ) တို့ကို ငြိမ်းချမ်းစေသော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။
Verse 57
नमो हिरण्यवाहवे इत्य् अनुवाकसप्तकम् राजिकां कटुतैलाक्तां जुहुयाच्छत्रुनाशनीं
«နမော ဟိရဏ္ယဝါဟဝေ» ဟူ၍ စတင်သော အနုဝါက ခုနစ်ပိုဒ်ကို ရွတ်ဆိုပြီး၊ စပ်ဆီလိမ်းထားသော မုန်ညင်းစေ့ဖြင့် ဟောမပူဇော်ရမည်။ (ဤကရိယာသည်) ရန်သူဖျက်ဆီးရာ အဖြစ် သင်ကြားထားသည်။
Verse 58
नमो वः किरिकेभ्यश् च पद्मलक्षाहुतैर् नरः राज्यलक्ष्मीमवाप्नोति तथा बिल्वैः सुवर्णकम्
«နမော ဝಃ ကိရိကေဘျရှ်» ဟူ၍—ကိရိကာတို့အား နမಸ್ಕာရ။ ပဒ္မပန်းဖြင့် အဟုတိ တစ်သိန်း ပူဇော်လျှင် လူသည် ရာဇလက္ခမီ (အာဏာပိုင်စည်းစိမ်) ကို ရရှိသည်။ ထို့အတူ ဘိလွပင်၏ အရွက်/အသီးဖြင့် ပူဇော်လျှင် ရွှေကို ရရှိသည်။
Verse 59
इमा रुद्रायेति तिलैर् होमाच्च धनमाप्यते प्रयुञ्जेति ग , घ , ञ च दूर्वाहोमेन चान्येन सर्वव्याधिविवर्जितः
«အိမာ ရုဒ္ရာယ…» မန္တရားဖြင့် နှမ်းစေ့ကို မီးထဲသို့ ဟောမပူဇော်လျှင် ဓနဥစ္စာ ရရှိသည်။ ထို့ပြင် အခြားကရိယာတစ်ရပ်—«ga, gha, ña» အက္ခရာများ ( ‘prayuñje…’ တွင် အသုံးပြုသကဲ့သို့) နှင့်အတူ ဒူರ್ವာမြက်ကို ဟောမပူဇော်လျှင် ရောဂါအပေါင်းမှ ကင်းလွတ်သည်။
Verse 60
आशुः शिशान इत्य् एतदायुधानाञ्च रक्षणे संग्रामे कथितं राम सर्वशत्रुनिवर्हणं
«āśuḥ śiśāna» ဟူသော မန္တရ စတင်ပုဒ်ကို စစ်ပွဲတွင် လက်နက်များကို ကာကွယ်ရန် သင်ကြားထားသည်၊ အို ရာမ; ၎င်းသည် ရန်သူအားလုံးကို တားဆီးနှင်ထုတ်သော မန္တရ ဖြစ်သည်။
Verse 61
राजसामेति जुहुयात् सहस्रं पञ्चभिर्द्विज आज्याहुतीनां धर्मज्ञ चक्षूरोगाद्विमुच्यते
အို ဒွိဇ ပညာရှိ၊ «rājasāmeti» မန္တရဖြင့် ဂhee (အာဇျ) အဟုတီ တစ်ထောင်ကို ပူဇော်ဟောမ ပြုရမည်; ဓမ္မကို သိသူသည် မျက်စိရောဂါများမှ လွတ်မြောက်သည်။
Verse 62
शन्नो वनस्पते गेहे होमः स्याद्वास्तुदोषनुत् अग्न आयूंसि हुत्वाज्यं द्वेषं नाप्नोति केनचित्
အိမ်တွင် «śaṃ no vanaspate» မန္တရနှင့်အတူ ဟောမပြုခြင်းသည် ဝါစ্তুဒိုးရှ (အိမ်ရာချို့ယွင်းချက်) ကို ဖယ်ရှားသည်။ ထို့ပြင် အို အဂ္နိ၊ အသက်ရှည်စေရန် ဂhee ကို မီးထဲသို့ ဟုတ၍ ပူဇော်လျှင် မည်သူ့ထံမှ မုန်းတီးခြင်း မရောက်လာ။
Verse 63
अपां फेनेति लाजाभिर्हुत्वा जयमवाप्नुयात् भद्रा इतीन्द्रियैर् हीनो जपन् स्यात् सकलेन्द्रियः
«apāṃ phena» (“ရေ၏ဖ泡”) မန္တရဖြင့် လာဇာ (ဆန်လှော်) ကို မီးထဲသို့ ဟုတ၍ ပူဇော်လျှင် အောင်မြင်မှုကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် အင်ဒြိယများ ချို့တဲ့သူသည် «bhadrā» မန္တရကို ဂျပ်လျှင် အင်ဒြိယ ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာသည်။
Verse 64
अग्निश् च पृथिवी चेति वशीकरणमुत्तमम् अध्वनेति जपन् मन्त्रं व्यवहारे जयी भवेत्
«အဂ္နိ နှင့် ပృഥివီ» ဟူသော ဖော်မြူလာသည် ဝသီကရဏ (အုပ်ချုပ်အောင်လုပ်ခြင်း) အတွက် အမြင့်ဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ «adhvane» ဟူသော အသံနှင့်အတူ မန္တရကို ဂျပ်လျှင် လောကရေးရာ အပြန်အလှန်လုပ်ငန်းနှင့် အငြင်းပွားမှုများတွင် အောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာသည်။
Verse 65
ब्रह्म राजन्यमिति च कर्मारम्भे तु सिद्धिकृत् संवत्सरोसीति धृतैर् लक्षहोमादरोगवान्
ကర్మအစပြုချိန်တွင် «brahma rājanyam …» ဟူသော မန္တရသည် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ကို ပေးစွမ်းသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် «saṃvatsaro ’si—သင်သည် နှစ်ကာလ ဖြစ်၏» ဟူသော မန္တရကို တည်ကြည်စွာ ပြုလုပ်၍ အာဟုတိ တစ်သိန်း ပူဇော်လျှင် ရောဂါကင်းစင်မည်။
Verse 66
केतुं कृण्वन्नितीत्येतत् संग्रामे जयवर्धनम् इन्द्रोग्निर्धर्म इत्य् एतद्रणे धर्मनिबन्धनम्
«ketuṃ kṛṇvan nīti» ဟူသော “အလံ (ketu) ကို ဖန်တီးခြင်း” မန္တရသည် စစ်မြေတွင် အောင်ပွဲကို တိုးပွားစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် «indra agni dharma» ဟူသော မန္တရသည် စစ်ပွဲအတွင်း သမ္မာဓမ္မ (dharma) ကို ခိုင်မြဲစေသော ချည်နှောင်အာဝါဟန ဖြစ်သည်။
Verse 67
धन्वा नागेति मन्त्रश् च धनुर्ग्राहनिकः परः यजीतेति तथा मन्त्रो विज्ञेयो ह्य् अभिमन्त्रणे
«dhanvā nāga …» ဟူသော မန္တရသည် လေးကို ကိုင်ယူခြင်းအတွက် အထူးကောင်းမွန်သော စာတမ်း (ဖော်မြူလာ) ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ «yajīta …» ဟူသော မန္တရကို အဘိမန္တရဏ (abhimantraṇa) — သန့်စင်အပ်နှံခြင်း/အာသီသနာပြုခြင်း အတွက် သုံးသော မန္တရဟု သိမှတ်ရမည်။
Verse 68
मन्त्रश्चाहिरथेत्येतच्छराणां मन्त्रणे भवेत् वह्नीनां पितरित्येतत्तूर्णमन्त्रः प्रकीर्तितः
«āhirathe …» ဟူသော မန္တရသည် မြားများကို မန္တရဖြင့် အားဖြည့်ခြင်း (မန်တရဏ) အတွက် အသုံးပြုရမည်။ ထို့ပြင် «vahnīnāṃ pitar …» ဟူသော စာတမ်းကို အကျိုးသက်ရောက်မှု မြန်ဆန်သော “တူရဏ” မန္တရဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 69
युञ्जन्तीति तथाश्वानां योजने मन्त्र उच्यते आशुः शिशान इत्य् एतद्यत्रारम्भणमुच्यते
«yuñjantī …» ဟူသော မန္တရသည် မြင်းများကို ယိုက်ခြင်း၊ ချိတ်ဆက်ခြင်းအခါ အသုံးပြုရသော မန္တရဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် «āśuḥ śiśāna …» ဟူသော စာတမ်းသည် လုပ်ငန်းကို စတင်လှုပ်ရှားစေသည့် အချိန်၊ အစပြုချိန်တွင် ရွတ်ဆိုရသော ဖော်မြူလာ ဖြစ်သည်။
Verse 70
धर्मविवर्धनमिति ज मन्त्रश् च हि रथ ह्य् एतच्छराणामिति क , छ ,च विष्णोः क्रमेति मन्त्रश् च रथारोहणिकः परः आजङ्घेतीति चाश्वानां ताडनीयमुदाहृतं
«ဓမ္မဝိဝဓန» ဟူသည် ja-မန္တရ ဖြစ်သည်။ «ဤရထားသည် ဤမြားတို့ဖြင့် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံသည်» ဟူသည် ka-, cha-, ca-မန္တရ ဖြစ်သည်။ «ဗိဿဏု၏ ခြေလှမ်း၌» ဟူသော မန္တရသည် ရထားတက်ရာ၌ အထက်မြတ်သော စာတမ်းဖြစ်သည်။ «Ājaṅgheti» ကို မြင်းများကို တိုက်နှိုး၍ မောင်းနှင်ရန် ခေါ်သံ/ထိုးနှိုးသံအဖြစ် သင်ကြားထားသည်။
Verse 71
याः सेना अभित्वरीति परसैन्यमुखे जपेत् दुन्दुभ्य इति चाप्येतद्दुन्दुभीताड्नं भवेत्
ရန်သူတပ်၏ ရှေ့တန်းကို မျက်နှာမူ၍ «yāḥ senā abhitvarīti» ဟူသော မန္တရအစကို ဂျပ်ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် «dundubhya» ကိုလည်း ဆိုပါက စစ်ဒုန္ဒုဘီ (စစ်ဒရမ်) ကို တီးခတ်သည့် ကర్మဖြစ်လာသည်။
Verse 72
एतैः पूर्वहुतैर् मन्त्रैः कृत्वैवं विजयी भवेत् यमेन दत्तमित्यस्य कोटिहोमाद्विचक्षणः
ဤသို့ ယခင်က မီးထဲသို့ ဟုတ (အဟုတ) ပြုထားသော မန္တရများဖြင့် ဆောင်ရွက်လျှင် အောင်မြင်သူ ဖြစ်လာမည်။ «ယမေန ဒတ္တမ» ဟူသော မန္တရအစကို ကိုဋိဟိုးမ (တစ်ကုဋိ အဟုတ) ပြုလျှင် ဉာဏ်ရှိသော साधक သည် အောင်ပွဲရသည်ဟု ဆိုကြသည်။
Verse 73
रथमुत्पादयेच्छीघ्रं संग्रामे विजयप्रदम् आ कृष्णेति तथैतस्य कर्मव्याहृतिवद्भवेत्
စစ်ပွဲတွင် အောင်ပွဲပေးသော ရထားကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ပေါ်/တပ်ဆင်ရမည်။ ဤအတွက် «ā kṛṣṇa» ဟူသော အော်ဟစ်ချက်ကို သုံးရပြီး၊ ၎င်းသည် ကర్మ (လုပ်ငန်း) နှင့် တွဲဖက်သည့် ပူဇော်ရေး vyāhṛti ကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်သည်။
Verse 74
शिवसंकल्पजापेन समाधिं मनसो लभेत् पञ्चनद्यः पञ्चलक्षं हुत्वा लक्ष्मीमवाप्नुयात्
Śiva-saṅkalpa (ရှီဝကို ဦးတည်သော ဆုံးဖြတ်ချက်/မန္တရ) ကို ဂျပ်ဆိုခြင်းဖြင့် စိတ်၏ သမာဓိကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် «မြစ်ငါးစင်း» အခမ်းအနား၌ အဟုတ ၅ သိန်း ပြုလျှင် လက္ရှ္မီ—စည်းစိမ်နှင့် ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိမည်။
Verse 75
यदा बधून्दक्षायणां मन्त्रेणानेन मन्त्रितम् सहस्रकृत्वः कनकं धारयेद्रिपुवारणं
ဒက္ရှာယဏီ မျိုးရိုးရှိ သတို့သမီးက ဤမန္တရဖြင့် အကြိမ်တစ်ထောင် ရွတ်ဆိုကာ ရွှေကို သန့်စင်ကောင်းချီးပေးပြီးနောက် ထိုရွှေကို ရန်သူကာကွယ်ရန် ဝတ်ဆင်ရမည်။
Verse 76
इमं जीवेभ्य द्रति च शिलां लोष्ट्रञ्चतुर्दिशं क्षिपेद्गृहे तदा तस्य न स्याच्चौरभयं निशि
အသက်ရှိသတ္တဝါများအတွက် ဤကာကွယ်ရေးအရာ/ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ပြီး၊ အိမ်အတွင်း၌ ကျောက်တုံးတစ်တုံးနှင့် မြေခဲတစ်ခဲကို လေးဘက်သို့ ပစ်ချလျှင်၊ ထိုသူအတွက် ညအခါ ခိုးသူကို ကြောက်ရမည်မဟုတ်။
Verse 77
परिमेगामनेनेति वशीकरणमुत्तमं हन्तुमभ्यागतस्तत्र वशीभवति मानवः
«parimegāmanena iti» ဟုအစပြုသော မန္တရဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝသီကရဏ (ထိန်းချုပ်/အာဏာသွင်း) ပူဇော်နည်းကို သင်ကြားထားသည်။ သတ်ရန် ရည်ရွယ်၍ လာသူတောင် ထိုနေရာ၌ ထိန်းချုပ်ခံကာ နာခံလာသည်။
Verse 78
भक्ष्यताम्वूलपुष्पाद्यं मन्त्रितन्तु प्रयच्छति यस्य धर्मज्ञ वशगः सोम्य शीघ्रं भविष्यति
သို့ရာတွင် မန္တရဖြင့် သန့်စင်ကောင်းချီးပေးထားသော စားသောက်နိုင်သည့် အရာများ—အမြစ်၊ ပန်း စသည်တို့ကို ပစ်မှတ်သူထံ ပေးလျှင်၊ အို သဘောနူးညံ့သူ၊ ဓမ္မကို သိသူရေ၊ ထိုသူသည် ပေးသူ၏ သြဇာအောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာမည်။
Verse 79
शन्नो मित्र इतीत्येतत् सदा सर्वत्र शान्तिदं गणानां त्वा गणपतिं कृत्वा होमञ्चतुष्पथे
«śaṃ no mitraḥ …» ဟူသော မန္တရသည် အမြဲတမ်း နေရာတိုင်း၌ ငြိမ်းချမ်းမှု ပေးစွမ်းသည်။ «gaṇānāṃ tvā gaṇapatiṃ» ဟု ဂဏပတိ (ဂဏေရှ) ကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး ဟောမ (မီးပူဇော်) ကို လမ်းဆုံလေးခွ (catuṣpatha) တွင် ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 80
वशीकुर्याज्जगत्सर्वम् सर्वधान्यैर् असंशयम् शिवसंकल्प इत्य् एतदिति घ , ज च पराङ्ने गायनेनेतीति क हिरण्यवर्णाः शुचयो मन्त्रोयमभिषेचने
စပါးနှံအမျိုးမျိုးဖြင့် မသံသယဘဲ လောကတစ်လောကလုံးကို မိမိအာဏာအောက်သို့ ဆွဲယူနိုင်သည်။ «śiva-saṃkalpa» ဟူ၍အစပြုသော မန္တရကို ဤနေရာတွင် အသုံးချရမည် (စာမူကွဲများအတိုင်း)။ အခြားစာမူကွဲတစ်ခုတွင် «parāṅne gāyanena» ဟူသော မန္တရကိုလည်း သတ်မှတ်ထားသည်။ «hiraṇyavarṇāḥ śucayaḥ» သည် အဘိသေက (abhiṣeka) သန့်စင်သွန်းလောင်းပူဇော်ပွဲအတွက် မန္တရဖြစ်သည်။
Verse 81
शन्नो देवीरभिष्टये तथा शान्तिकरः परः एकचक्रेति मन्त्रेण हुतेनाज्येन भागशः
«လိုအင်ဆန္ဒ ပြည့်စုံရန်အတွက် ဒေဝီတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့အား မင်္ဂလာဖြစ်စေပါစေ» ဟူ၍ (ထိုသို့) အမြင့်ဆုံးသော သာန္တိကရ—ငြိမ်းချမ်းစေသူကို ဖိတ်ခေါ်သည်။ «ekacakra» မန္တရဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော အပိုင်းအခြားအလိုက် ဂျီ (clarified butter) ကို မီးထဲသို့ ဟောမ (homa) အဖြစ် ပူဇော်ရမည်။
Verse 82
ग्रहेभ्यः शान्तिमाप्नोति प्रसादं न च संशयः गावो भग इति द्वाभ्यां हुत्वाज्यङ्गा अवाप्नुयात्
ဂြိုဟ်တို့ထံမှ သာန္တိ—ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် သူတို့၏ ကရုဏာတော်ကို မသံသယဘဲ ရရှိသည်။ «gāvo» နှင့် «bhaga» ဟူ၍အစပြုသော မန္တရနှစ်ပုဒ်ဖြင့် ဂျီကို ဟောမပူဇော်ပြီးနောက် လိုအင်မင်္ဂလာရလဒ်ကို ရရှိရမည်။
Verse 83
प्रवादांशः सोपदिति गृहयज्ञे विधीयते देवेभ्यो वनस्पत इति द्रुमयज्ञे विधीयते
«pravādāṃśaḥ, sopad» ဟူသော စကားရပ်/ဖော်မြူလာကို အိမ်တွင်းယဇ္ဉ် (gṛhya-yajña) အတွက် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့အပြင် «devebhyo vanaspate» ဟူသော ဖော်မြူလာကို သစ်ပင်ပူဇော်ယဇ္ဉ် (druma-yajña) အတွက် သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 84
गायत्री वैष्णवी ज्ञेया तद्विष्णोः परमम्पदं सर्वपापप्रशमनं सर्वकामकरन्तथा
ဂါယတြီ (Gāyatrī) ကို ဝိုင်ရှ္ဏဝီ (Vaiṣṇavī) ဟူ၍ သိမှတ်ရမည်။ ထိုသည် ဗိဿ္ဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အနေအထား/အထွတ်အထိပ် (paramaṃ padaṃ) ဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်အားလုံးကို သက်သာပျောက်ကင်းစေကာ ဆန္ဒအားလုံးကိုလည်း ပြည့်စုံစေသည်။
It maps desired outcomes (śānti, health, wealth, victory, protection, rain, purification) to precise ritual inputs—specific Yajur-linked mantras, counts of oblations (often 1,000+), and carefully chosen offerings and fuels—creating a practical index of mantra–dravya–phala correspondences.
It repeatedly frames efficacy as purification: taint-destruction, sin-removal, obstacle-clearing, and peace are treated as dharmic disciplines. The closing emphasis on Vaiṣṇavī Gāyatrī and Viṣṇu’s supreme station places ritual success within a larger trajectory of inner refinement leading toward liberation.