
Nīrājana-vidhiḥ (Procedure of Nīrājana / Auspicious Lamp-Waving and Royal Propitiation)
ဤအခန်းသည် နီရာဇန (မင်္ဂလာမီးလှည့်ပူဇော်ခြင်း) ကို သာန္တိ (အပျက်အဆီးပြေစေခြင်း) နှင့် အောင်ပွဲရစေသော အကျင့်အဖြစ် အချိန်ဇယားတကျ ဆောင်ရွက်ရသော မင်းရိုးရာပူဇော်ပွဲစဉ်ကို ဖော်ပြသည်။ ပုෂ္ကရက နှစ်စဉ်၊ လစဉ် ပူဇော်မှုများကို သတ်မှတ်ပြီး အထူးသဖြင့် မိမိမွေးနက္ခတ်နေ့နှင့် စင်္ကရန္တိတိုင်းတွင် ဆောင်ရွက်ရန် ဆိုသည်။ ထို့နောက် ရာသီပွဲများ—အဂஸ္တျာကြယ်ထွက်ချိန်တွင် ဟရိကို စာတုర్మာသျ ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဗိṣṇုနိုးထချိန် ငါးရက်ပွဲ—ကို တင်ပြသည်။ ထို့ပြင် အင်္ဒြာကို ဗဟိုထားသော လူထုအခမ်းအနားအဖြစ် အင်္ဒြာဓဇ ထူထောင်ခြင်း၊ သာစီနှင့် သက္ကရ ပူဇော်ခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် တိထိအလိုက် လုပ်ဆောင်ချက်များ၊ အောင်ပွဲခေါ်ဆောင်သော စတုတ္ထများကို ရွတ်ဆိုကာ နတ်အုပ်စုများစွာကို ရေတွက်ဖော်ပြသည်။ စစ်ရေးနှင့် မင်းအာဏာသင်္ကေတများ—လက်နက်၊ မင်းတံဆိပ်များ ပူဇော်ခြင်းနှင့် အောင်ပွဲအတွက် ဘဒ္ရကာလီ ပူဇော်ခြင်း—ကို ပေါင်းစည်းပြီး နီရာဇနလှည့်ပတ်မှုကို အီရှာနာဦးတည်ရာမှ စတင်ကာ တိုရဏ တပ်ဆင်ခြင်း၊ ဂြဟများနှင့် ဆင်ရှစ်ကောင်တို့ပါဝင်သော နတ်စာရင်းကို စနစ်တကျ ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပုရောဟိတ် ဟောမအတွက် ပစ္စည်းများ၊ မြင်းနှင့် ဆင် ရေချိုးခြင်း၊ တံခါးပေါက်များမှ စီတန်းလှည့်လည်နည်း၊ ဘလိ ဖြန့်ဝေခြင်း၊ အလင်းရောင်ဖြင့် လေးဘက်ကို ထွန်းညှိကာ သုံးကြိမ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ခြင်းတို့ကို သတ်မှတ်ပြီး နိုင်ငံတော်ကာကွယ်ရေး၊ စည်းစိမ်တိုးပွားရေးနှင့် ရန်သူချေမှုန်းရေး အကျင့်အဖြစ် အဆုံးသတ်ထားသည်။
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे महेश्वरस्नानलक्षकोटिहोमादयो नाम षट्षष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ सप्तषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः नीराजनविधिः पुष्कर उवाच कर्म सांवत्सरं राज्ञां जन्मर्क्षे पूजयेच्च तं मासि मासि च संक्रान्तौ सूर्यसोमादिदेवताः
ဤသို့ အဂ္နိမဟာပုရာဏ၌ «မဟေရှ్వరရေချိုးပူဇော်ခြင်း၊ လက္ခ–ကုဋိ ဟောမနှင့် ဆက်စပ်သော ကర్మများ» ဟူသော အခန်း ၂၆၆ ပြီးဆုံး၏။ ယခု အခန်း ၂၆၇ «နီရာဇန (မင်္ဂလာမီးလှည့်) နည်းလမ်း» စတင်၏။ ပုရှ္ကရက ဆိုသည်– «မင်းတို့အတွက် နှစ်ပတ်လည် ကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်၊ မွေးနက္ခတ်နေ့တွင်လည်း ထိုပူဇော်မှု/ဒေဝတာကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် လစဉ် လစဉ် သင်္ကရန္တိ (နေဝင်ရောက်ရာသီ) တိုင်းတွင် စူရျနှင့် စောမ စသည့် ဒေဝတာများကို ပူဇော်ရမည်»။
Verse 2
अगस्त्यस्योदये ऽगस्त्यञ्चातुर्मास्यं हरिं यजेत् शयनोत्थापने पञ्चदिनं कुर्यात्समुत्सवम्
အဂஸ္တျာ တက်ရောက်ပေါ်ထွန်းချိန်တွင် အဂஸ္တျာနှင့်ဆိုင်သော စာတုర్మာသျ ဝရတဖြင့် ဟရီကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် (ဗိဿဏု၏) အိပ်စက်ခြင်းမှ နိုးထချိန်တွင် ငါးရက်ကြာ မဟာပွဲတော်ကို ကျင်းပရမည်။
Verse 3
प्रोष्ठपादे सिते पक्षे प्रतिपत्प्रभृतिक्रमात् शिविरात् पूर्वदिग्भागे शक्रार्थं भवनञ्चरेत्
ပရောෂ္ဌပာဒါ လ၏ လင်းလက်သော ပက္ခ၌ ပထမတိထိ (ပရတိပဒ်) မှ စ၍ အစဉ်လိုက်၊ စခန်းမှစတင်ကာ အရှေ့ဘက်ဒေသ၌ သက္ကရာ (အိန္ဒြ) အတွက် နေရာတည်ဆောက်ရာ အိမ်/မဏ္ဍပ်ကို တည်ထောင်ရမည်။
Verse 4
तत्र शक्रध्वजं स्थाप्य शची शक्रञ्च पूजयेत् अष्टम्यां वाद्यघोषेण तान्तु यष्टिं प्रवेशयेत्
ထိုနေရာ၌ သက္ကရာဓွဇ (အိန္ဒြ၏ အလံ) ကို တင်ထားပြီးနောက် သချီနှင့် သက္ကရာကို ပူဇော်ရမည်။ အဋ္ဌမီ (၈ ရက်မြောက်) တွင် တူရိယာသံကြွေးကြော်မှုနှင့်အတူ ကြိုးချည်ထားသော အလံတိုင် (ယဿ္ဋိ) ကို ထည့်သွင်းတင်မြှောက်ရမည်။
Verse 5
एकादश्यां सोपवासो द्वादश्यां केतुमुत्थितम् यजेद्वस्त्रादिसंवीतं घटस्थं सुरपं शचीं
ဧကာဒသီ (၁၁ ရက်မြောက်) တွင် အစာရှောင်၍၊ ဒွာဒသီ (၁၂ ရက်မြောက်) တွင် ထ၍ ကေတုကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့အပြင် ဒေဝတို့၏ အရှင်၏ မဟာမိဖုရား သချီ—အိန္ဒြာဏီကိုလည်း အဝတ်အစားနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသော ကလသ (အိုး) အတွင်း တည်နေသကဲ့သို့ ဖိတ်ခေါ်ကာ ပူဇော်ရမည်။
Verse 6
वर्धस्वेन्द्र जितामित्र वृत्रहन् पाकशासन देव देव महाभाग त्वं हि भूमिष्ठतां गतः
အို အိန္ဒြာ—ရန်သူအနိုင်ယူသူ၊ ဝෘတြာကိုသတ်သူ၊ ပါကကိုအပြစ်ပေးသူ၊ သင် ကြီးပွားပါစေ။ အို နတ်တို့၏နတ်၊ ကံကောင်းကြီးသူ—အမှန်တကယ် သင်သည် မြေပြင်ပေါ်၌ တည်ကြည်မှုကို ရောက်ရှိပြီးပြီ။
Verse 7
त्वं प्रभुः शाश्वतश् चैव सर्वभूतहिते रतः अनन्ततेजा वै राजो यशोजयविवर्धनः
သင်သည် အမြဲတမ်းတည်မြဲသော အရှင်အုပ်စိုးသူဖြစ်၍ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးကို အမြဲလိုလားသူဖြစ်သည်။ အို မင်းကြီး၊ သင်၏ တေဇောသည် အဆုံးမရှိ၊ ဂုဏ်သတင်းနှင့် အောင်ပွဲကို တိုးပွားစေသူဖြစ်သည်။
Verse 8
तेजस्ते वर्धयन्त्वेते देवाः शक्रः सुवृष्टिकृत् ब्रह्मविष्णुमहेशाश् च कार्त्तिकेयो विनायकः
ဤနတ်တို့သည် သင်၏ တေဇောကို တိုးပွားစေကြပါစေ—မင်္ဂလာမိုးကို ပေးသူ သက္ကရ (အိန္ဒြာ) နှင့်၊ ထို့ပြင် ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ မဟေရှ (ရှီဝ) တို့၊ ကာရ္တ္တိကေယ နှင့် ဝိနာယက (ဂဏေရှ) တို့လည်း ပါဝင်သည်။
Verse 9
आदित्या वसवो रुद्राः साध्याश् च भृगवो दिशः मरुद्गुणा लोकपाला ग्रहा यक्षाद्रिनिम्नगाः
အာဒိတျယများ၊ ဝသုများ၊ ရုဒြများနှင့် သာဓျများ၊ ဘൃဂုများ၊ အရပ်ဒిశများ၊ မရုတ်များနှင့် ၎င်းတို့၏အဖွဲ့များ၊ လောကပာလများ၊ ဂြိုဟ်များ၊ ယက္ခများ၊ တောင်တန်းများနှင့် ထိုတောင်များမှ စီးဆင်းဆင်းသက်လာသော မြစ်များ—ဤအရာတို့ကို ရေတွက်ဖော်ပြနေသော နတ်အမျိုးအစားများဟု နားလည်ရမည်။
Verse 10
समुद्रा श्रीर्मही गौरी चण्डिका च सरस्वती प्रवर्तयन्तु ते तेजो जय शक्र शचीपते
သမုဒြာ၊ သရီ၊ မဟီ၊ ဂေါရီ၊ ခဏ္ဍိကာ နှင့် သရသွတီတို့သည် သင်၏ တေဇောကို လှုံ့ဆော်၍ တိုးပွားစေကြပါစေ။ အို သက္ကရ၊ ရှချီပတိ—သင်၌ အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ။
Verse 11
तव चापि जयान्नित्यं मम सम्पठ्यतां शुभं प्रसीद राज्ञां विप्राणां प्रजानामपि सर्वशः
သင်၏အောင်မြင်မှုသည်လည်း အမြဲတမ်းတည်မြဲပါစေ။ ငါ၏ဤမင်္ဂလာဝါကျကို အပြည့်အစုံ ရွတ်ဖတ်စေကြပါစေ။ ဘုရင်တို့၊ ဗြာဟ္မဏပညာရှင်တို့နှင့် ပြည်သူအပေါင်းတို့အပေါ် အစဉ်မပြတ် ကရုဏာတော်ပြပါစေ။
Verse 12
भवत्प्रसादात् पृथिवी नित्यं शस्यवती भवेत् शिवं भवतु निर्विघ्नं शाम्यन्तामीतयो भृशं
သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် မြေကြီးသည် အမြဲတမ်း သီးနှံပေါများပါစေ။ ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ဖြစ်ပါစေ။ အတားအဆီးကင်းစင်ပါစေ။ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရောဂါဒုက္ခတို့သည် အလွန်အမင်း သက်သာငြိမ်းပါစေ။
Verse 13
पटस्थमिति क , ग , छ , ज , ट च मन्त्रेणेन्द्रं समभ्यर्च्य जितभूः स्वर्गमाप्नुयात् भद्रकालीं पटे लिख्य पूजयेदाश्विने जये
«ပဋသ္ထမ်» ဟူ၍ စတင်သော မန္တရ (က၊ ဂ၊ ချ၊ ဇ၊ ဋ ဟူသော အက္ခရာများကို သုံး၍) အင်ဒြာကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်။ ထိုသူသည် မြေပြင်ကို အောင်နိုင်သူဖြစ်ကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်နိုင်သည်။ အဝတ်ပေါ် (ပဋ) တွင် ဘဒ္ရကာလီကို ရေးဆွဲပြီး အာရှွိန လတွင် အောင်ပွဲအတွက် ပူဇော်ရမည်။
Verse 14
शुक्लपक्षे तथाष्टम्यामायुधं कार्मुकं ध्वजम् छत्रञ्च राजलिङ्गानि शस्त्राद्यं कुसुमादिभिः
ထို့အတူ လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) အဋ္ဌမတိထီနေ့တွင် လက်နက်များကို—အထူးသဖြင့် မြားတံ (ကာမ္မုက) ကို—အလံ၊ ထီး (ချတ်တရ) နှင့် ရာဇသင်္ကေတများနှင့်အတူ ဂုဏ်ပြုရမည်။ ထို့ပြင် လက်နက်နှင့် ဆက်စပ်ကိရိယာများကို ပန်းနှင့် အလှူပစ္စည်းတို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။
Verse 15
जाग्रन्निशि बलिन्दद्याद्द्वितीये ऽह्नि पुनर्यजेत् भद्रकालि महाकालि दुर्गे दुर्गार्तिहारिणि
ညအခါတွင် နိုးကြားစောင့်ကြည့်၍ ဘလိ (ရိုးရာအနုဘော) ကို ပူဇော်ရမည်။ ဒုတိယနေ့တွင် ထပ်မံပူဇော်ကာ—«ဘဒ္ရကာလီ၊ မဟာကာလီ၊ ဒုရ္ဂါ၊ ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားသူ» ဟု ခေါ်ဆိုရမည်။
Verse 16
त्रैलोक्यविजये चण्डि मम शान्तौ जये भव नीराजनविधिं वक्ष्ये ऐशान्यान्मन्दिरं चरेत्
အို ချဏ္ဍီ၊ လောကသုံးပါးကို အောင်မြင်သူမ၊ ငါ၏ ငြိမ်းချမ်းစေခြင်းနှင့် အောင်ပွဲအတွက် ဖြစ်ပါစေ။ ယခု နီရာဇန (မီးအလင်းလှုပ်ခတ်ပူဇော်) အခမ်းအနားကို ငါရှင်းပြမည်၊ ဣရှာန (အရှေ့မြောက်) ဘက်မှ စ၍ သန့်ရှင်းရာ မန္ဒိရကို ပတ်လည်လှည့်ရမည်။
Verse 17
तोरणत्रितयं तत्र गृहे देवान्यजेत् सदा चित्रान्त्यक्त्वा यदा स्वातिं सविता प्रतिपद्यते
ထိုနေရာ၌ တိုရဏ (toraṇa) အခမ်းအနားတံခါး သုံးခုကို တည်ဆောက်ပြီးနောက် အိမ်တွင်းရှိ ဒေဝတားတို့ကို အမြဲပူဇော်ရမည်။ နေမင်းသည် စိတြာ (Citrā) ၏ အဆုံးကို ကျော်လွန်ပြီး စွာတီ (Svātī) နက္ခတ်သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ဖြစ်သည်။
Verse 18
ततः प्रभृति कर्तव्यं यावत् स्वातौ रविः स्थितः ब्रह्मा विष्णुश् च शम्भुश् च शक्रश् चैवानलानिलौ
ထိုအချိန်မှစ၍ နေမင်းသည် စွာတီ (Svātī) တွင် တည်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဤပူဇော်မှုကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုအခါ ဘြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု၊ သမ္ဘု (ရှီဝ)၊ သက္က (အိန္ဒြ) နှင့် အဂ္နိ၊ ဝါယုတို့ကိုလည်း သတိပြု၍ ဖိတ်ခေါ်ရမည်။
Verse 19
विनायकः कुमारश् च वरुणो धनदो यमः विश्वेदेवा वैश्रवसो गजाश्चाष्टौ च तान्यजेत्
ဝိနာယက (ဂဏေရှ)၊ ကုမာရ (စကန္ဒ)၊ ဝရုဏ၊ ဓနဒ (ကူဗေရ)၊ ယမ၊ ဝိශ්ဝေဒေဝါများ၊ ဝိုင်ශ්ရဝဏ (ကူဗေရ) နှင့် ဆင်ရှစ်ကောင်တို့ကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 20
कुमुदैरावणौ पद्मः पुष्पदन्तश् च वामनः सुप्रतीको ऽञ्जनो नीलः पूजा कार्या गृहादिके
ကုမုဒ၊ အဲရာဝဏ၊ ပဒ္မ၊ ပုෂ္ပဒန္တ၊ ဝာမန၊ သုပရတီက၊ အဉ္ဇန နှင့် နီလ တို့ကို အိမ်နှင့် ဆက်စပ်သော နေရာ/အဆောက်အဦများတွင် ပူဇော်ရမည်။
Verse 21
पुरोधा जुहुयादाज्यं समित्सिद्धार्थकं तिलाः कुम्भा अष्टौ पूजिताश् च तैः स्नाप्याश्वगजोत्तमाः
ရာဇပုရောဟိတ်သည် အဂ္နိမီးထဲသို့ ဂျီ (ghee) ကို ဟောမအဖြစ် လောင်းပူဇော်ရမည်။ ထို့နှင့်အတူ သန့်ရှင်းသော မီးဖိုတုတ်များ၊ မုန်ညင်းဖြူနှင့် နှမ်းစေ့တို့ကိုလည်း ထည့်ပူဇော်ရမည်။ ကုမ္ဘ (ရေအိုး) ရှစ်လုံးကို စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီး ထိုရေဖြင့် အကောင်းဆုံး မြင်းနှင့် ဆင်တို့ကို ပူဇော်သန့်စင်ရေချိုးပေးရမည်။
Verse 22
अश्वाः स्नाप्या ददेत् पिण्डान् ततो हि प्रथमं गजान् निष्क्रामयेत्तोरणैस्तु गोपुरादि न लङ्घयेत्
မြင်းတို့ကို ရေချိုးပြီးနောက် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ဟုခေါ်သော အစာလုံးများကို ပေးရမည်။ ထို့နောက် အရင်ဆုံး ဆင်တို့ကို ထုတ်ခေါ်၍ လမ်းထွက်စေရမည်။ တိုရဏ (toraṇa) တံခါးမုခ်များ၊ ဂိုပုရ (gopura) နှင့် ဆင်တူသော အဆောက်အဦးများကို ကျော်လွန်၍ မဖြတ်သန်းရ။
Verse 23
विक्रमेयुस्ततः सर्वे राजलिङ्गं गृहे यजेत् शेखरादीति क वारुणे वरुणं प्रार्च्य रात्रौ भूतबलिं ददेत्
ထို့နောက် အားလုံးသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ကြရမည်။ မိမိအိမ်တွင် ရာဇလင်္ဂ (rāja-liṅga) ကို ပူဇော်ရမည်။ ဝါရုဏ (Vāruṇa) ပွဲတော်၌ ဝရုဏ (Varuṇa) ကို စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးနောက် ညအချိန်တွင် ဘူတဗလိ (bhūta-bali) ဟုခေါ်သော သတ္တဝါ/ဝိညာဉ်တို့အတွက် အစာပူဇော်ကို ဆက်ကပ်ရမည်။
Verse 24
विशाखायां गते सूर्ये आश्रमे निवसेन्नृपः अलङ्कुर्याद्दिने तस्मिन् वाहनन्तु विशेषतः
နေမင်းသည် ဝိသာခာ (Viśākhā) သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ဘုရင်သည် အာရှရမ် (တောကျောင်း/သီလရှင်နေရာ) တွင် နေထိုင်ရမည်။ ထိုနေ့တွင် အထူးသဖြင့် မိမိ၏ ယာဉ်/စီးနင်းသတ္တဝါကို အလှဆင်ရမည်။
Verse 25
पूजिता राजलिङ्गाश् च कर्तव्या नरहस्तगाः हस्तिनन्तुरगं छत्रं खड्गं चापञ्च दुन्दुभिम्
ရာဇသင်္ကေတများကို စနစ်တကျ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်၊ ထို့နောက် အမှုထမ်းများက ကိုင်ဆောင်၍ လိုက်ပါသယ်ဆောင်ရမည်။ ထိုသင်္ကေတများမှာ—ဆင်နှင့် မြင်း၊ ရာဇထီး (parasols)၊ ဓား၊ လေးနှင့် စစ်ဒုန္ဒုဘိ (စစ်တီးဝိုင်း) တို့ဖြစ်သည်။
Verse 26
ध्वजं पताकां धर्मज्ञ कालज्ञस्त्वभिमन्त्रयेत् अभिमन्त्र्य ततः सर्वान् कुर्यात् कुञ्जरधूर्गतान्
ဓမ္မကိုသိသူ၊ အချိန်ကာလကိုမှန်ကန်စွာရွေးတတ်သူသည် သံလွင်တံခွန်နှင့် ပတാകာကို မန္တရဖြင့် အဘိမန္တရကာ သာသနာတော်အရ သန့်စင်ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အဘိမန္တရပြီးလျှင် အားလုံးကို ဆင်တပ်အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အတန်းအစားများတွင် စီစဉ်ထားရမည်။
Verse 27
कुञ्जरोपरिगौ स्यातां सांवत्सरपुरोहितौ मन्त्रितांश् च समारुह्य तोरणेन विनिर्गमेत्
နှစ်ပတ်လည် နန်းတော်ပုရောဟိတ်နှင့် အိမ်တော်ပုရောဟိတ်တို့ကို ဆင်ပေါ်တင်ထားစေ။ ထို့ပြင် ကာကွယ်ရေးအဘိမန္တရပူဇော်မှုများကို ပြုလုပ်ပြီး အစီအစဉ်တကျ တက်ရောက်ကာ တိုရဏ (အခမ်းအနားတံခါး) မှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာရမည်။
Verse 28
निष्क्रम्य नागमारुह्य तोरणेनाथ निर्गमेत् बलिं विभज्य विधिवद्राजा कुञ्जरधूर्गतः
နန်းတော်မှ ထွက်ပြီး ဆင်ပေါ်တက်ကာ မင်းကြီးသည် တိုရဏ (အခမ်းအနားတံခါး) မှတစ်ဆင့် ထွက်ခွာရမည်။ စည်းကမ်းအတိုင်း ဘလိ (bali) ပူဇော်သက္ကာများကို ခွဲဝေပေးပြီးနောက် ဆင်ဟောဒါ (howdah) ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားရမည်။
Verse 29
उन्मूकानान्तु निचयमादीपितदिगन्तरं राजा प्रदक्षिणं कुर्यात्त्रीन् वारान् सुसमाहितः
သို့ရာတွင် မင်းကြီးသည် စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သုံးကြိမ် ပရဒက္ခိဏ (ဝန်းလှည့်) ပြုရမည်။ အသံမထွက်သူ၊ စကားမပြောနိုင်သူတို့၏ အစုအဝေးကို မိမိ၏ ညာဘက်တွင် ထားလျက်၊ အရပ်လေးမျက်နှာကို အဝေးဆုံးအထိ မီးအလင်းဖြင့် ထွန်းညှိထားရမည်။
Verse 30
चतुरङ्गबलोपेतः सर्वसैन्येन नादयन् एवं कृत्वा गृहं गच्छेद्विसर्जितजलाञ्जलिः
လေးမျိုးတပ် (စစ်တပ်) ဖြင့် ပြည့်စုံကာ စစ်တပ်တစ်ရပ်လုံးကို အသံကြီးစွာ မြည်ဟည်းစေပြီး ထိုသို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် မင်းကြီးသည် လက်တစ်ဆုပ်ရေကို ပူဇော်၍ လွှတ်ချပြီးမှ အိမ်တော်သို့ ပြန်သွားရမည်။
Verse 31
शान्तिर् नीराजनाख्येयं वृद्धये रिपुमर्दनी
ဤသက်သာစေသော ပူဇော်ပွဲကို «နီရာဇန» ဟု သိရမည်။ စီးပွားတိုးတက်မှုနှင့် ကြီးပွားခြင်းကို ပေးပြီး ရန်သူတို့ကို ချေမှုန်းသည်။
It is defined as a śānti rite that increases prosperity and growth while crushing enemies, implemented through lamp-waving, bali distribution, and a protected royal procession.
Key triggers include saṅkrānti (monthly solar ingress), one’s birth-asterism, the rising of Agastya, Viṣṇu’s awakening festival, the bright fortnight of Proṣṭhapadā with tithi-specific actions, and performance during the Sun’s stay in Svātī (and later mention of Viśākhā).
By sacralizing kingship through regulated rites—banner installation, weapon/insignia worship, deity rosters, homa, and procession rules—royal authority is portrayed as stabilized by mantra, timing, and offerings rather than mere force.