
Dānādi-māhātmya — The Glory of Gifts, Manuscript-Donation, and Purāṇic Transmission
ဤအধ্যာယာသည် ဝေဒခွဲများအကြောင်း အခန်းပြီးနောက်တွင် ဒါနကို ဓမ္မ၏ အဓိကကိရိယာနှင့် မျိုးဆက်လိုင်းဖြင့် ဗျာဒိတ်ကို ထိန်းသိမ်းပေးသော နည်းလမ်းအဖြစ် ပြောင်းလဲတင်ပြသည်။ ပုෂ္ကရက ပြည့်လပြည့်နေ့များ၊ လများ၊ နက္ခတ်များ၊ ဗိသုဝနှင့် အယနတို့ကဲ့သို့ ပြက္ခဒိန်အမှတ်အသားများနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ကုသိုလ်တိုးစေသည့် ဒါနအစီအစဉ်ကို ရှင်းလင်းသည်။ ထူးခြားစွာ “ပညာကို ဒါန” ဟူ၍ သင်္ကြန်စာတမ်းများကို ရေးကူး၍ သင့်တင့်စွာ ပူဇော်ပေးခြင်း—အထူးသဖြင့် အိတိဟာသနှင့် ပုရာဏစာတမ်းများ—ကို အလေးပေးထားသည်။ ရေ-နွား၊ ထန်းလျှာ-နွား၊ နှမ်း-နွား စသည့် သင်္ကေတဓေနုဒါနများနှင့် ရွှေဖြင့် သင်္ကေတပုံစံများ (ခြင်္သေ့၊ လိပ်၊ ငါး၊ ဟံသ၊ ဂရုဍ) ကို ပုရာဏစုစည်းမှုများ၊ စာပိုဒ်ရေတွက်ချက်များနှင့် ဗျာဒိတ်မျိုးဆက်လိုင်းများ (ဥပမာ အဂ္နိမှ ဝသိဋ္ဌသို့၊ ဘဝမှ မနုသို့၊ သာဝရဏိမှ နာရဒသို့) နှင့် တွဲဖက်ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဘာရတ ရွတ်ဖတ်ပွဲစဉ်များအတွင်း ရွတ်ဖတ်သူများနှင့် လက်ရေးမူများကို အစာကျွေး၊ ဂုဏ်ပြု၊ ထပ်တလဲလဲ ဒါနပေးရန် စည်းကမ်းတကျ မော်ဒယ်တစ်ရပ်ကို ချမှတ်သည်။ သဘောတရားအနှစ်ချုပ်မှာ ဓမ္မစာပေကို ထိန်းသိမ်း၊ ဆက်လက်ပို့ဆောင်၊ ရက်ရောစွာ ထောက်ပံ့ခြင်းသည် လောကီကောင်းကျိုး (အသက်ရှည်၊ ကျန်းမာ) နှင့် အမြင့်ဆုံးရလဒ် (သုဂတိ/စွဝဂ္ဂ၊ မောက္ခ) ကို ပေးစွမ်းသည်ဟု ဆိုသည်။
Verse 1
इत्याग्नेये महापुराणे वेदशाखादिकीर्तिनं नाम सप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथैकसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः दानादिमाहत्म्यं पुष्कर उवाच ब्रह्मणाभिहितं पूर्वं यावन्मात्रं मरीचये लक्षार्धाद्धन्तु तद्ब्राह्मं लिखित्वा सम्प्रदापयेत्
ဤသို့ အာဂ္နိ မဟာပုရာဏတွင် “ဝေဒသಾಖာတို့နှင့် ဆက်စပ်အရာများကို ရေတွက်ဖော်ပြခြင်း” ဟု အမည်ရသော ၂၇၁ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံးသည်။ ယခု ၂၇၂ မြောက် အခန်း “ဒါနနှင့် ဆက်စပ်ကိစ္စတို့၏ မဟာတန်ခိုး” စတင်သည်။ ပုရှ္ကရက ပြောသည်– “ယခင်က ဘြဟ္မာက မရီချိအား သင်ကြားပေးခဲ့သော သာသနာတော်၏ ပမာဏအတိုင်း၊ ထို ဘြဟ္မာ-သင်ကြားချက်အတွက် လက္ခ၏ တစ်ဝက် (ငွေ/ယူနစ်) ကို ပေးလှူရမည်၊ ထို့နောက် စာမူရေးကူးစေပြီး သင့်လျော်စွာ ဆက်ကပ်လှူဒါန်းရမည်။”
Verse 2
वैशाख्याम्पौर्णमास्याञ्च स्वर्गार्थी जलधेनुमत् पाद्मं द्वादशसाहस्रं द्यैष्ठे दद्याच्च धेनुमत्
ဝိုင်ရှာခ လပြည့်နေ့တွင် ကောင်းကင်ဘုံကို လိုလားသူသည် “ရေ-နွား” (jala-dhenu) ဟု ခေါ်သော ဒါနကို ပေးလှူရမည်။ ဂျျေဋ္ဌ လတွင် ဒွါဒသသဟသ္ရ (၁၂,၀၀၀) ပဒ္မ ဒါနကို ပေးလှူရပြီး နွားတစ်ကောင်ကိုလည်း ဒါနအဖြစ် ပေးရမည်။
Verse 3
वराहकल्पवृत्तान्तमधिकृत्य पराशरः त्रयोविंशतिसाहस्रं वैष्णवं प्राह चार्पयेत्
ဝရာဟ-ကလ္ပ၏ အကြောင်းအရာကို အခြေခံ၍ ပရာရှရက ဗိုင်ရှ္ဏဝ ပုရာဏကို (၂၃,၀၀၀) သုံးနှစ်ဆယ်သုံးထောင် ပုဒ်ဖြင့် ရှင်းလင်းဟောကြားခဲ့ပြီး၊ ထိုကို ဆက်လက် လက်ဆင့်ကမ်း ပေးအပ်ရမည်။
Verse 4
जलधेनुमदाषाढ्यां विष्णोः पदमवाप्नुयात् चतुर्दशसहस्राणि वायवीयं हरिप्रियं
အာသာဍ္ဍဟ် ပူဇာနှင့်အတူ «ရေ-နွား» (jaladhenu) ကို လှူဒါန်းလျှင် ဗိဿနု၏ နေရာတော်ကို ရောက်နိုင်သည်။ ဤကောင်းမှုသည် ၁၄,၀၀၀ အကျိုးတရားရှိ၍ ဝါယဝီယ သဘောတရားဖြစ်ကာ ဟရိအတွက် ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်။
Verse 5
श्वेतकल्पप्रसङ्गेन धर्मान् वायुरिहाब्रवीत् दद्याल्लिखित्वा तद्विप्रे श्रावण्यां गुडधेनुमत्
«ရှွေတကల్ప» ဇာတ်ကြောင်းအတွင်း၌ ဗာယုသည် ဓမ္မစည်းကမ်းများကို ဤနေရာတွင် ကြေညာ하였다။ ထိုအရာကို ရေးမှတ်စေပြီး «ရှရာဝဏီ» နေ့တွင် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား «ဂုဍဓေနု»—ဂျက်ဂရီ (အချိုတုံး) ကို အဓိကထားသော နွားပူဇာ—ကို လှူဒါန်းရမည်။
Verse 6
यत्राधिकृत्य गायत्रीं कीर्त्यते धर्मविस्तरः वृत्रासुरबधोपेतं तद्भागवतमुच्यते
ဂါယတြီကို အစပြု၍ ဓမ္မကို ကျယ်ပြန့်စွာ ရှင်းလင်းကြေညာထားပြီး၊ ဝೃತ್ರာဆုရ နတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းပါဝင်သော ထိုပုရာဏကို «ဘ္ဟာဂဝတ» (Bhāgavata) ဟု ခေါ်သည်။
Verse 7
सारस्वतस्त कल्पस्य प्रोष्ठपद्यान्तु तद्ददेत् अष्टादशसहस्राणि हेमसिंहसमन्वितं
«သာရသ္ဝတ ကల్ప» အခမ်းအနားတွင် «ပရိုဋ္ဌပဒါ» အခါသမယ၌ ထိုအရာကို လှူဒါန်းရမည်—တန်ဖိုး ၁၈,၀၀၀ နှင့်အတူ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်သော ခြင်္သေ့ရုပ် (အမှတ်တံဆိပ်) ပါဝင်စေ၍ ဖြစ်သည်။
Verse 8
यत्राह नारदो धर्मान् वृहत्कल्पाश्रितानिहं पञ्चविंशसहस्राणि नारदीयं तदुच्यते
နာရဒသည် ဤနေရာတွင် «မဟာကల్ప»—အကြီးမားဆုံး ရိတု-ကောစမစ် စည်းမျဉ်း—အပေါ် အခြေခံသော ဓမ္မတရားများကို ရှင်းလင်းဟောကြားထားပြီး စုစုပေါင်း ၂၅,၀၀၀ ရှိသော ထိုကျမ်းကို «နာရဒီယ» (Nāradiya) ဟု ခေါ်သည်။
Verse 9
सधेनुञ्चाश्विने दद्यात्सिद्धिमात्यन्तिकीं लभेत् यत्राधिकृत्य शत्रूनान्धर्माधर्मविचारणा
အရှွင်နတ်တို့အား နွားတစ်ကောင်ကို ဒါနပြုသင့်သည်။ ထိုဒါနကြောင့် အဆုံးစွန်သော စိဒ္ဓိ (အမြင့်ဆုံးအောင်မြင်မှု) ကို ရရှိမည်။ ထိုအကြောင်းအရာတွင် ရန်သူတို့ကို အခြေခံ၍ ဓမ္မနှင့် အဓမ္မကို စိစစ်သုံးသပ်ခြင်း ရှိသည်။
Verse 10
कार्त्तिक्यां नवसाहस्रं मार्कण्डेयमथार्पयेत् अग्निना यद्वशिष्ठाय प्रोक्तञ्चाग्नेयमेव तत्
«ကာတ္တိက്യ» ပုရာဏတွင် ဂါထာ ၉,၀၀၀ ရှိသည်။ ထို့နောက် «မာရ္ကဏ္ဍေယ» ပုရာဏ၏ အရေအတွက်ကိုလည်း သတ်မှတ်ရမည်။ အဂ္နိက ဝသိဋ္ဌအား ဟောကြားခဲ့သမျှသည် အဂ္နေယ (Agneya) ပုရာဏပင် ဖြစ်သည်။
Verse 11
लिखित्वा पुस्तकं दद्यान्मार्गशीर्ष्यां स सर्वदः द्वादशैव सहस्राणि सर्वविद्यावबोधनं
စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ရေးသားပြီး မာရ္ဂရှီရ္ษ လတွင် ဒါနပြုသင့်သည်။ ထိုသို့ ဒါနပြုသူသည် အချိန်တိုင်း ဗဟုသုတကို ပေးကမ်းသူ ဖြစ်လာသည်။ ကုသိုလ်အကျိုးသည် ၁၂,၀၀၀ ဟု ဆိုကြပြီး ပညာရပ်အားလုံး၏ နားလည်မှုကို နိုးထစေသည်။
Verse 12
चतुर्दशसहस्राणि भविष्यं सूर्यसम्भवं भवस्तु मनवे प्राह दद्यात् पौष्यां गुडादिमत्
နေမင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော «ဘဝိရှ္ယ» ပုရာဏတွင် ဂါထာ ၁၄,၀၀၀ ပါရှိသည်။ ဘဝ (Bhava) သည် မနု (Manu) အား ဤအကြောင်းကို ဟောကြားခဲ့သည်—ပုရှျာ (Puṣyā) နက္ခတ်နေ့တွင် ဂုဍ (jaggery) စသည့် အရာများပါဝင်သော ဒါနကို ပေးသင့်သည်။
Verse 13
सावर्णिना नारदाय ब्रह्मवैवर्तमीरितं रथान्तरस्य वृत्तान्तमष्टादशसहस्रकं
သာဝර්ဏိ (Sāvarṇi) သည် နာရဒ (Nārada) အား «ဗြဟ္မဝೈဝර්တ» ပုရာဏကို ကြေညာဟောကြားခဲ့သည်—ရထာန္တရ (Rathāntara) ၏ အကြောင်းအရာပါဝင်ပြီး ဂါထာ ၁၈,၀၀၀ ရှိသည်။
Verse 14
माघ्यान्दद्याद्वराहस्य चरितं ब्रह्मलोकभाक् यत्रग्निलिङ्गमध्यस्थो धर्मान्प्राह महेश्वरः
မာဃလတွင် ဝရာဟ (ဝက်တောအဝတား) ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ဒါနပြု၍ ပေးကမ်းသင့်သည်။ ထိုကောင်းမှုကြောင့် ဗြဟ္မလောကကို ဝေမျှခံစားသူ ဖြစ်လာသည်။ အကြောင်းမှာ အဂ္နိလင်္ဂအတွင်း ထိုင်နေသော မဟေရှ္ဝရက ဓမ္မ၏ စည်းကမ်းများကို ကြေညာခဲ့သော သန့်ရှင်းသော ကထာဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 15
आग्नेयकल्पे तल्लिङ्गमेकादशसहस्रकम् तद्दत्वा शिवमाप्नोति फाल्गुन्यां तिलधेनुमत्
ဤနေရာတွင် ဖော်ပြသော အာဂ္နေယကလ္ပ (Agneya-kalpa) အရ လင်္ဂကို တစ်သောင်းတစ်ထောင် (၁၁,၀၀၀) အတိုင်း ပြုလုပ်၍ ဒါနပေးကမ်းလျှင် ရှိဝ (Śiva) ကို ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ဖာလ္ဂုဏလ (Phālguna) တွင် တီလ-ဓေနု (tila-dhenu) ဟုခေါ်သော နှမ်းနွားကိုလည်း ပေးကမ်းသင့်သည်။
Verse 16
चतुर्दशसहस्राणि वाराहं विष्णुणेरितम् भूमौ वराहचरितं मानवस्य प्रवृत्तितः
ဗိဿ္ဏုက ကြေညာတော်မူသော ဝရာဟ (Varāha) သင်ကြားချက်/ပုရာဏာသည် စုစုပေါင်း တစ်သောင်းလေးထောင် (၁၄,၀၀၀) ပါဝင်သည်။ ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝရာဟ၏ လုပ်ရပ်များကို လူ့ပုံပြင်ပြောထုံးတမ်းအတိုင်း စီစဉ်ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။
Verse 17
सहेमगरुडञ्चैत्र्यां पदमाप्नोति वैष्णवम् सर्वविद्यावधारणमिति ञ चतुरशीतिसाहस्रं स्कान्दं स्कन्देरितं महत्
ချိုင်တရီ (Caitrī) ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသော အနုသီလ/ဝတ္တရားတွင် သူသည် ဝိုင်ရှ္ဏဝ အခြေအနေ၊ အနက် ဗိဿ္ဏု၏ အဘိဓာန်/အဘောဒ်ကို ရရှိပြီး ရွှေဂရုဍ (golden Garuḍa) ဖြင့် သင်္ကေတပြုသော ကုသိုလ်ကိုလည်း ရယူသည်။ ထို့ပြင် ဗိဒ္ယာအမျိုးမျိုးအားလုံးကို မှတ်သားထိန်းသိမ်းနိုင်သော အာဏာကို ရရှိသည်။ ထို့ကြောင့် စကန္ဒက ပြောကြားသော မဟာ စကန္ဒပုရာဏာသည် စုစုပေါင်း ရှစ်သောင်းလေးထောင် (၈၄,၀၀၀) ပါဝင်သည်ဟု ဆို၏။
Verse 18
अधिकृत्य सधर्मांश् च कल्पे तत्पुरुषे ऽर्पयेत् वामनं दशसाहस्रं धौमकल्पे हरेः कथां
သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ထိုကလ္ပအတွင်း တတ်ပုရုရှ (Tatpuruṣa) ထံသို့ ဆက်စပ်သော ဓမ္မများနှင့်အတူ အပ်နှံပူဇော်သင့်သည်။ ဝာမနကလ္ပ (Vāmana-kalpa) တွင် ၎င်းသည် တစ်သောင်း (၁၀,၀၀၀) ပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ဓောမကလ္ပ (Dhauma-kalpa) တွင်တော့ ဟရီ (Hari၊ ဗိဿ္ဏု) ၏ ကထာဖြစ်သည်။
Verse 19
दद्यात् शरदि विषुवे धर्मार्थादिनिबोधनम् कूर्मञ्चाष्टसहस्रञ्च कूर्मोक्तञ्च रसातले
ဆောင်းဦး ဗိသုဝ်နေ့တွင် ဓမ္မ၊ အာဿ၊ အစရှိသည့် အကျိုးတရားများကို သင်ကြားညွှန်ပြသော လမ်းညွှန်စာတမ်းကို လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ပြင် လိပ်တစ်ကောင်၊ ငွေ/ကော်ရီ ၈,၀၀၀ နှင့် ကူර්မပုရာဏ၌ ရသာတလအကြောင်း သတ်မှတ်ထားသမျှကိုလည်း လှူရမည်။
Verse 20
इन्द्रद्युम्नप्रसङ्गेन दद्यात्तद्धेमकूर्मवत् त्रयोदशसहस्राणि मात्स्यं कल्पादितो ऽब्रवीत्
အိန္ဒြဒျုမ္န အကြောင်းအရာနှင့် ဆက်စပ်၍ ထိုလှူဒါန်းမှုကို ရွှေလိပ်ပုံစံအတိုင်း ပြုလုပ်၍ လှူရမည်။ မတ်စျ (Matsya) ပုရာဏက ကလ္ပ အခန်းမှ စ၍ ထိုအကျိုးကို ၁၃,၀၀၀ ဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 21
मत्स्यो हि मनवे दद्याद्विषुवे हेममत्स्यवत् गारुडञ्चाष्टसाहस्रं विष्णूक्तन्तार्क्षकल्पके
အမှန်တကယ် ဗိသုဝ်နေ့တွင် မနု၏အမည်ဖြင့် (ဗြာဟ္မဏ) သို့ ရွှေဖြင့် ငါးပုံစံလုပ်ထားသော ငါးကို လှူရမည်။ ထို့အတူ ဗိෂ္ဏုက ကြေညာသော တာရ္က္ෂ-ကလ္ပ၌ ဂါရုဍ (Gāruḍa) ဆိုင်ရာ လှူဒါန်းမှု၏ အကျိုးကို ၈,၀၀၀ ဟု ဆိုထားသည်။
Verse 22
विश्वाण्डाद्गरुडोत्पत्तिं तद्दद्याद्धेमहंसवत् ब्रह्मा ब्रह्माण्डमाहात्म्यमधिकृत्याब्रबीत्तु यत्
သူသည် ကမ္ဘာဥ (Viśvāṇḍa) မှ ဂါရုဍ၏ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို ရွှေဟံသာ (Golden Haṃsa) ပုံစံအတိုင်း ဖော်ပြ၍ ရှင်းလင်းပြောကြားရမည်။ ဤသို့ပင် ဘြဟ္မာသည် ဘြဟ္မာဏ္ဍ (Cosmic Egg) ၏ မဟာတန်ခိုးကို အကြောင်းပြု၍ မိန့်ကြားခဲ့သည်။
Verse 23
तच्च द्वादशसाहस्रं ब्रह्माण्डं तद्द्विजे ऽर्पयेत् भारते पर्वसमाप्तौ वस्त्रगन्धस्रगादिभिः
ထို ၁၂,၀၀၀ (ရှ్లోက/အပိုဒ်) ပါသော ဘြဟ္မာဏ္ဍ ပုရာဏကို ထိုဗြာဟ္မဏထံ အပ်နှံပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဘာရတ (မဟာဘာရတ) ၏ ပရဝန်တစ်ပိုင်း ပြီးဆုံးချိန်တွင် အဝတ်အစား၊ အနံ့သာ၊ ပန်းကုံး စသဖြင့် ဂုဏ်ပြုရမည်။
Verse 24
वाचकं पूजयेदादौ भोजयेत् पायसैर् द्विजान् गोभूग्रामसुवर्णादि दद्यात्पर्वणि पर्वणि
အစဉ်အလာအတိုင်း ပထမဦးစွာ ရွတ်ဖတ်သူကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်။ ထို့နောက် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များကို နို့ဆန် (ပယာသ) ဖြင့် ကျွေးမွေးရမည်။ ထို့ပြင် ပဗ္ဗန် (parvan) အခါတိုင်းတွင် နွား၊ မြေ၊ ရွာ၊ ရွှေ စသည့် ဒါနများကို ပေးလှူရမည်။
Verse 25
समाप्ते भारते विप्रं संहितापुस्तकान्यजेत् शुभे देशे निवेश्याथ क्षौमवस्त्रादिनावृतान्
မဟာဘာရတ ရွတ်ဖတ်ခြင်း ပြီးဆုံးသော်၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ စုစည်းထားသော စာအုပ်အတွဲများ (saṃhitā) ကို မင်္ဂလာရှိသော နေရာ၌ ချထား၍၊ လင်နင်အဝတ် (kṣauma) စသည့် အဝတ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားရမည်။
Verse 26
नरनारयणौ पूज्यौ पुस्तकाः कुसुमादिभिः गो ऽन्नभूहेम दद्वाथ भोजयित्वा क्षमापयेत्
နရနှင့် နာရာယဏ ကို ပူဇော်ရမည်၊ ထို့ပြင် စာအုပ်များကိုလည်း ပန်းစသည်တို့ဖြင့် ရိုသေကန်တော့ရမည်။ ထို့နောက် နွား၊ အစာ၊ မြေ၊ ရွှေတို့ကို ဒါနပေးလှူပြီး သင့်တော်သူများကို ကျွေးမွေးကာ၊ အခမ်းအနား၌ ချို့ယွင်းချက်များအတွက် ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းရမည်။
Verse 27
महादानानि देयानि रत्नानि विविधानि च मासकौ द्वौ त्रयश् चैव मासे मासे प्रदापयेत्
မဟာဒါနများကို ပေးလှူရမည်၊ ထို့ပြင် အမျိုးမျိုးသော ရတနာများကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။ ထို့နောက် လစဉ်လတိုင်းတွင် မာသက (māṣaka) နှစ်ခု သို့မဟုတ် သုံးခုကို တိုင်းတာထားသော ပမာဏအဖြစ် ပေးလှူရမည်။
Verse 28
अयनादौ श्राबकस्य दानमादौ विधीयते श्रोतृभिः सकलैः कार्यं श्रावके पूजनं द्विज
အယန (ayana) အစတွင် ပထမဦးစွာ śrāvaka (သဒ္ဓါရှိသော လောကီဘက် သာသနာနာ) ထံသို့ ဒါနပေးရန် သတ်မှတ်ထားသည်။ အားလုံးသော နားထောင်သူများသည် śrāvaka ကို ပူဇော်ကန်တော့ရမည်၊ အို ဗြာဟ္မဏ။
Verse 29
इतिहासपुराणानां पुस्तकानि प्रयच्छति पूजयित्वायुरारोग्यं स्वर्गमोक्षमवाप्नुयात्
ဣတိဟာသနှင့် ပုရာဏ စာအုပ်များကို အရင်ဦးစွာ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ပြီး လှူဒါန်းသူသည် အသက်ရှည်ခြင်း၊ ရောဂါကင်းခြင်းကို ရရှိကာ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မောက္ခကိုလည်း ရောက်ရှိမည်။
It elevates textual transmission into a primary form of dāna: writing out sacred instruction and donating manuscripts of Itihāsa–Purāṇa is treated as a meritorious act that supports both social dharma and liberation.
By linking disciplined giving, correct timing, and reverence for scripture/recitation to puṇya (svarga, health, longevity) while explicitly extending the fruit to mokṣa through honoring and donating dharma-literature.