
Viṣṇu-Pañjara (विष्णुपञ्जरम्) — The Protective Armor of Viṣṇu
ဤအধ্যာယတွင် ကာဝစ (kavaca) ပုံစံ “ဗိဿဏု-ပဉ္ဇရ” ကို အာဏာရှိသော သင်ကြားချက်အဖြစ် တင်ပြသည်။ သီဝ၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ တိုက်ပွဲ—တိရိပူရကို သတ်ဖြတ်ခြင်း—မတိုင်မီ ဘြဟ္မာက သင်္ကရာကို ကာကွယ်ရန် ဤဗိဿဏု-ပဉ္ဇရကို ပေးအပ်ကာ အမြင့်ဆုံး ဒေဝတားများတောင် သတ်မှတ်ထားသော ကာကွယ်ရေး ဝိဓိအတိုင်း လုပ်ဆောင်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ ပုෂ္ကရက ဗိဿဏု၏ ရုပ်ပုံများနှင့် လက်နက်များကို အာကာသတစ်လျှောက် ချိတ်ဆက်ကာ ကာကွယ်ရေး၏ အတွင်းသဘောကို ရှင်းပြသည်—အရှေ့တွင် စုဒർശနချကရ၊ တောင်တွင် ဂဒါ၊ အနောက်တွင် ဓနု (Śārṅga)၊ မြောက်တွင် ဓားဟု သတ်မှတ်ပြီး အလယ်တန်းဦးတည်ချက်များ၊ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါက်များ၊ မြေ (ဝရာဟ) နှင့် မိုးကောင်းကင် (နရသിംဟ) ထိ တိုးချဲ့ကာ စောင့်ရှောက်စေသည်။ ထို့နောက် စုဒർശန၏ အပေါ်ယံကာကွယ်ရေးအာနိသင်၊ မီးလောင်တောက်ပသော ဂဒါနှင့် Śārṅga ၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ တုန်ခါသံတို့ဖြင့် ရာက္ခသ၊ ဘူတ၊ ပိသာစ၊ ဍာကိနီ၊ ပရေတ၊ ဝိနာယက၊ ကုရှ္မာဏ္ဍ စသည့် ရန်သူအမျိုးအစားများနှင့် တိရစ္ဆာန်၊ မြွေတို့အပါအဝင် အန္တရာယ်များကို နှင်ထုတ်ဖျက်ဆီးနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ နိဂုံးတွင် ဝါစုဒေဝကို ကီရ္တနာပြုခြင်းဖြင့် ဉာဏ်၊ စိတ်နှင့် အင်္ဒြိယတို့၏ ကျန်းမာရေးကို ရရှိစေပြီး ဗိဿဏုကို အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်အဖြစ် ထုတ်ဖော်ကာ အမှန်တရားရှိသော နာမတော်ကို ရွတ်ဆိုခြင်းက “အဆုဘ သုံးမျိုး” (trividha aśubha) ကို ဖျက်ဆီးသဖြင့် ပူဇော်ကာကွယ်ရေးနှင့် အဒွိတ-ဧကဒေဝ သဘောတရားကို ပေါင်းစည်းထားသည်။
Verse 1
अ प्रणीतम् श्रीलश्री वङ्गदेशीयासियातिक्-समाजानुज्ञया श्रीराजेन्द्रलालमित्रेण परिशोधितम् कलिकाताराजधान्यां गणेशयन्त्रे मुद्रितञ्च संवत् अग्निपुराणम् अथोनसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः विष्णुपञ्जरं पुष्कर उवच त्रिपुरञ्जघ्नुषः पूर्वं ब्रह्मणा विष्णुपञ्जरं शङ्करस्य द्विजश्रेष्थ रक्षणाय निरूपितं
ပုရှ္ကရက ပြောသည်—(ရှီဝ) သည် တြိပုရကို မသတ်မီ၊ ဘြဟ္မာသည် ဒွိဇအထူးမြတ်သူရေ၊ သင်္ကရအား ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ဗိဿဏု၏ ကဝစ (အကာအကွယ်အာမော်) ကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အခန်း ၂၆၉ «ဗိဿဏုပဉ္ဇရ» ဖြစ်သည်။
Verse 2
वागीशेन च शक्रस्य बलं हन्तुं प्रयास्यतः तस्य स्वरूपं वक्ष्यामि तत्त्वं शृणु जयादिमत्
ထို့ပြင် ဝါဂီရှ သည် သက္ကရ (အိန္ဒြ) ၏ စစ်တပ်ကို သတ်ရန် ထွက်ခွာသည့်အခါ၊ သူ၏ အမှန်တကယ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ငါဖော်ပြမည်။ အို ဂျယာဒီမတ်၊ ထိုတတ္တဝါ (အမှန်တရား) ကို နားထောင်လော့။
Verse 3
विष्णुः प्राच्यां स्थितश् चक्री हरिर्दक्षिनणतो गदी प्रतीच्यां शार्ङ्गधृग्विष्णुर्जिष्णुः खड्गी ममोत्तरे
အရှေ့ဘက်တွင် စကြာကိုင် ဗိဿဏုက ငါ့ကို ကာကွယ်ပါစေ။ တောင်ဘက်တွင် ဂဒါကိုင် ဟရီက ကာကွယ်ပါစေ။ အနောက်ဘက်တွင် ရှာရင်္ဂ (လေး) ကိုင် ဗိဿဏုက ကာကွယ်ပါစေ။ မြောက်ဘက်တွင် ဓားကိုင် ဂျိဿ္ဏုက ငါ့ကို စောင့်ရှောက်ပါစေ။
Verse 4
हृषीकेशो विकोणेषु तच्छिद्रेषु जनार्दनः क्रोडरूपी हरिर्भूमौ नरसिंहो ऽम्बरे मम
အလယ်တန်းဦးတည်ရာများတွင် ဟೃṣīkēśa က တည်ရှိပါစေ။ အပေါက်အဝင်အထွက်များကို Janārdana က စောင့်ရှောက်ပါစေ။ မြေပြင်တွင် ဝရာဟ (ဝက်တော) ရုပ်ဖြင့် ဟရီက ငါ့ကို ကာကွယ်ပါစေ။ ကောင်းကင်တွင် နရာစിംဟက ငါ့ကို ကာကွယ်ပါစေ။
Verse 5
क्षुरान्तममलञ्चक्रं भ्रमत्येतत् सुदर्शनं अस्यांशुमाला दुष्प्रेक्ष्या हन्तुं प्रेतनिशाचरान्
ဓားသွားကဲ့သို့ အနားမြှားသော အပြစ်ကင်းစင်သည့် စုဒർശန စကြာသည် လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်နေသည်။ ၎င်း၏ ရောင်ခြည်ပန်းကုံးသည် ကြည့်မရအောင် တောက်ပ၍ သရဲနှင့် ညအတွင်း လှည့်လည်သော နိသာချရများကို သတ်ရန် ဖြစ်သည်။
Verse 6
गदा चेयं सहस्रार्चिःप्रदीप्तपावकोज्ज्वला रक्षोभूतपिशाचानां डाकिनीनाञ्च नाशनी
ဤဂဒါသည် မီးလျှံတစ်ထောင်ကဲ့သို့ တောက်လောင်၍ မီးထွန်းသကဲ့သို့ ရောင်ပြန်တောက်ပသည်။ ရာက္ခသ၊ ဘူတ၊ ပိသာစ နှင့် ဒာကိနီတို့ကို ဖျက်ဆီးသော အာယုဓဖြစ်သည်။
Verse 7
शार्ङ्गविस्फूर्जितञ्चैव वासुदेवस्य मद्रिपून् तिर्यङ्मनुष्यकुष्माण्डप्रेतादीन् हन्त्वशेषतः
ထို့ပြင် ဝါသုဒေဝ၏ ရှာရင်္ဂ (လေး) မှ ထွက်သော မိုးကြိုးတုန်သံကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသံမြည်သည် ငါ၏ ရန်သူတို့ကို အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးပါစေ—တိရစ္ဆာန်၊ လူ၊ ကုရှ္မာဏ္ဍ၊ ပရေတ စသည်တို့ ဖြစ်စေကာမူ မကျန်အောင်။
Verse 8
खड्गधारोज्ज्वलज्जो ऽत्स्नानिर्धूता ये समाहिताः ते यान्तु शाम्यतां सद्यो गरुडेनेव पन्नगाः
ဓားသွားကဲ့သို့ တောက်ပလောင်ကျွမ်းနေသော ထိုရန်လိုအင်အားတို့သည်—ရေချိုးပူဇော်ပွဲဖြင့် လှုပ်ခါဖယ်ရှားခံရပြီး အာရုံစူးစိုက်သော ကရမကာန်တရားဖြင့် အနိုင်ယူခံရသူတို့—ချက်ချင်း ထွက်ခွာ၍ ငြိမ်းချမ်းပါစေ၊ ဂရုဍက မြွေတို့ကို နှိမ်နင်းသကဲ့သို့။
Verse 9
ये कुष्माण्डास्था यक्षा ये दैत्या ये निशाचराः प्रेता विनायकाः क्रूरा मनुष्या जम्भगाः खगाः
ကုရှ္မာဏ္ဍာတွင် နေထိုင်သူများဖြစ်စေ၊ ယက္ခ၊ ဒೈတျ၊ ညလှည့်သွားသော နိသာစရ၊ ပရေတ၊ အတားအဆီးပေးသော ဝိနာယက၊ ကြမ်းကြုတ်သော လူသား၊ ဇမ္ဘဂ၊ သို့မဟုတ် ရန်လိုသော ငှက်တို့ဖြစ်စေ—အန္တရာယ်ရှိသမျှကို ကာကွယ်ရန် အမည်တပ်ဖော်ပြထားသည်။
Verse 10
सिंहादयश् च पशवो दन्दशूकाश् च पन्नगाः सर्वे भवन्तु ते सौम्याः कृष्णशङ्खरवाहताः
ခြင်္သေ့တို့မှ စ၍ တိရစ္ဆာန်အမျိုးမျိုး၊ ကိုက်တတ်သော ပိုးမွှားများနှင့် မြွေတို့ အားလုံးသည် သင့်အပေါ် နူးညံ့သဘောထားကြပါစေ။ အနက်ရောင် သင်္ခါ၏ မြည်သံ (ရဝ) ကြောင့် နှိမ်နင်းခံရသကဲ့သို့။
Verse 11
चित्तवृत्तिहरा ये मे ये जनाः स्मृतिहारकाः बलौजसञ्च हर्तारश्छायाविभ्रंशकाश् च ये
ငါ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခိုးယူသူတို့၊ မှတ်ဉာဏ်ကို ဖျက်ဆီးခိုးယူသူတို့၊ အင်အားနှင့် အသက်စွမ်းအားကို လုယူသူတို့၊ အရိပ်ကို ပျက်ယွင်းစေ သို့မဟုတ် ပျောက်ကွယ်စေသူတို့—ထိုသူတို့အားလုံးကို တားဆီးနှင်ထုတ်စေပါ။
Verse 12
ये चोपभोगहर्तारो ये च लक्षणनाशकाः कुष्माण्डास्ते प्रणश्यन्तु विष्णुचक्ररवाहताः
ပျော်ရွှင်ခံစားမှုကို ခိုးယူသူ ကုရှ္မာဏ္ဍာတို့နှင့် မင်္ဂလာလက္ခဏာများကို ဖျက်ဆီးသူတို့—ဗိෂ္ဏု၏ စက်ရ (ဒစ္စက) ၏ ဟုန်းဟုန်းတောက်တောက် တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ထိခိုက်ကာ အကုန်လုံး ပျက်စီးစေပါစေ။
Verse 13
बुद्धिस्वास्थ्यं मनःस्वास्थ्यं स्वास्थ्यमैन्द्रियकं तथा ममास्तु देवदेवस्य वासुदेवस्य कीर्तनात्
ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော ဝာစုဒေဝကို ကီရ္တန (ချီးမွမ်းသီဆို) ခြင်းကြောင့် ငါ၌ ဉာဏ်၏ ကျန်းမာခြင်း၊ စိတ်၏ ကျန်းမာခြင်း၊ ထို့အတူ အာရုံခံအင်္ဂါတို့၏ ကျန်းမာခြင်း ရရှိပါစေ။
Verse 14
पृष्ठे पुरस्तान्मम दक्षिणोत्तरे विकोणतश्चास्तु जनार्दनोहरिः तमीड्यमीशानमनन्तमच्युतं जनार्दनं प्रणिपतितो न सीदति
ဂျနာရ္ဒန ဟရိသည် ငါ၏နောက်၌လည်းကောင်း၊ ရှေ့၌လည်းကောင်း ရှိပါစေ။ ငါ၏ညာဘက်၊ ဘယ်ဘက်နှင့် ထောင့်ချိုးအလယ်အလတ်ဦးတည်ရာများတွင်လည်း ရှိပါစေ။ ချီးမွမ်းထိုက်သော အရှင်—ဂျနာရ္ဒန၊ အုပ်စိုးရှင်၊ အနန္တ၊ အချျုတ—ထံ ဦးချကန်တော့သူသည် ဒုက္ခသို့ မကျရောက်ပါ။
Verse 15
यथा परं ब्रह्म हरिस् तथा परः जगत्स्वरूपश् च स एव केशवः सत्येन तेनाच्युतनामकीर्तनात् प्रणाशयेत्तु त्रिविधंममाशुभं
ဟရိသည် အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန် ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုအတိုင်းပင် အမြင့်ဆုံးသော အရှင်လည်း ဖြစ်သည်။ ကေရှဝတည်းဟူသော သူတစ်ပါးတည်းကပင် ကမ္ဘာလောက၏ ရုပ်သဘောတရား ဖြစ်၏။ ထိုသစ္စာတရားအားဖြင့်၊ အချျုတ၏ နာမကီရ္တန (နာမသီဆို) ကြောင့် ငါ၏ မကောင်းမှု သုံးမျိုးကို ပျက်စီးစေပါစေ။
Protection is constructed as a spatial grid (dikbandhana): Viṣṇu’s weapon-bearing forms are stationed in the cardinal and intermediate directions, with additional guardianship over apertures, earth (Varāha), and sky (Narasiṁha).
It names multiple categories of harmful beings and forces—rākṣasas, bhūtas, piśācas, ḍākinīs, pretas, vināyakas, kuṣmāṇḍas, night-roamers, hostile animals and serpents—along with afflictions such as memory-loss, mind-disturbance, vitality-theft, and shadow-distortion.
It culminates in theological identity: Viṣṇu/Hari as Parabrahman and the universe-form, asserting that nāma-kīrtana of Acyuta/Vāsudeva grants inner health and destroys trividha aśubha, aligning apotropaic practice with devotion and metaphysical truth.