Adhyaya 272
Veda-vidhana & VamshaAdhyaya 27239 Verses

Adhyaya 272

Sūryavaṃśa-kīrtana (Proclamation of the Solar Dynasty)

အဂ္နိဘုရားသည် မျိုးဆက်ဇယားကို စနစ်တကျ ချမှတ်ကာ နေမျိုးဆက်၊ လမျိုးဆက်နှင့် ရာဇဝင်မျိုးဆက်တို့ကို စကြဝဠာမျိုးရိုး (ဟရီ → ဘြဟ္မာ → မရီချိ → ကശ്യပ → ဝိဝස්ဝန်) မှ စတင်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ဝိဝස්ဝန်၏ ဇနီးများနှင့် သားသမီးများ (မနု၊ ယမ-ယမုနာ၊ အရှွင်များ၊ သနိ စသည်) ကိုတစ်ဆင့် နေမျိုးဆက်ကို ချဲ့ထွင်ကာ ဝိုင်ဝස්ဝတ မနုကို လူမှုစည်းကမ်းနှင့် ရာဇဓမ္မကို ဆက်လက်ပို့ဆောင်သူအဖြစ် ထင်ရှားစေသည်။ မနုမှ အိက္ရှဝါကု မျိုးရိုးနှင့် စကာတို့အပါအဝင် ဒေသနိုင်ငံများ (ဥတ္ကလ၊ ဂယာပူရီ၊ ပရတိဋ္ဌာန၊ အာနရတ/ကုသသ္ထလီ) သို့ ခွဲထွက်သွားသည်။ ကကုတ်မီ-ရိုင်ဝတ အပိုင်းတွင် ကောစမစ်အချိန်ကွာဟမှုကြောင့် မြေပြင်မင်းဆက်ပြောင်းလဲမှုကို ဆက်စပ်ပြပြီး ဒွာရဝတီနှင့် ရေဝတီ၏ ဘလဒေဝနှင့် လက်ထပ်မှုဖြင့် သာသနာတော်သမိုင်းနှင့် မျိုးဆက်ကို ချိတ်ဆက်သည်။ အိက္ရှဝါကုဆက်စဉ်တွင် မန္ဓာတာ၊ ဟရိශ්ချန္ဒြ၊ သဂရ၊ ဘဂီရထ စသည့် မင်းကြီးများမှ ရဂုမျိုး၊ ဒဿရထ၊ ရာမအထိ ရောက်ပြီး ရာမဇာတ်ကို နာရဒထံမှ ကြားနာ၍ ဝါလ္မီကီရေးသားသည်ဟု ဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကုသမှ စ၍ သြရုတာယုစ်အထိ ဆက်ခံသူများကို နေမျိုးဆက်ထိန်းသိမ်းသူများဟု သတ်မှတ်ကာ ရာဇဓမ္မ၊ ဒေသမှတ်ဉာဏ်နှင့် မဟာကဗျာပုံပြင်ကို မျိုးရိုးတစ်ခုတည်းအတွင်း တည်မြဲစေသည်။

Shlokas

Verse 1

इत्यग्नेये महपुरणे दानादिमाहत्म्यं नामैक सप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ द्विसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः सूर्यवंशकीर्तनं अग्निर् उवाच सूर्यवंशं सोमवंशं रज्ञां वंशं वदमि ते हरेर्ब्रह्मा पद्मगो ऽभून्मरीचिर्ब्रह्मणः सुतः

ဤသို့ အဂ္နိ မဟာပုရာဏ၌ “ဒါနာဒီ မာဟာတ္မ്യ” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ ၂၇၁ ခန်း အဆုံးသတ်၏။ ယခု ၂၇၂ ခန်း “နေမင်းမျိုးဆက် ကီရ္တန” ကို စတင်၏။ အဂ္နိ မိန့်တော်မူသည်– “နေမျိုးဆက်၊ လမျိုးဆက်နှင့် မင်းတို့၏ မျိုးရိုးဇာတ်စဉ်ကို သင်တို့အား ငါကြေညာမည်။ ဟရိမှ ပဒ္မဇ ဘြဟ္မာ ပေါ်ထွန်း၍၊ မရီချိသည် ဘြဟ္မာ၏ သားဖြစ်၏”။

Verse 2

मरीचेः कश्यपस्तस्माद्विवस्वांस्तस्य पत्न्यपि संज्ञा राज्ञी प्रभा तिस्रो राज्ञी रैवतपुत्रिका

မရီချိမှ ကശ്യပ ဖြစ်ပေါ်၍၊ ထိုသူမှ ဝိဝස්ဝါန် (နေမင်း) ပေါ်ထွန်း၏။ သူ၏ မဟာမိဖုရားများမှာ သံဉ္ဉာ နှင့် ပ္ရဘာ ဖြစ်ပြီး၊ စုစုပေါင်း မိဖုရား သုံးပါး—ရိုင်ဝတ မင်း၏ သမီးတော်လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 3

रेवन्तं सुषुवे पुत्रं प्रभातञ्च प्रभा रवेः त्वाष्ट्री संज्ञा मनुं पुत्रं यमलौ यमुनां यमम्

ပ္ရဘာသည် ရဝိ (နေမင်း) အတွက် ရေဝန္တ သားတော်နှင့် ပ္ရဘာတ ကိုလည်း မွေးဖွား၏။ တွာஷ္ဋṛ၏ သမီး သံဉ္ဉာသည် မနု ကို သားတော်အဖြစ် မွေးဖွားပြီး၊ အမွှာများဖြစ်သော ယမုနာ နှင့် ယမ (ယမရာဇ) ကိုလည်း မွေးဖွား၏။

Verse 4

छाया संज्ञा च सावर्णिं मनुं वैवस्वतं सुतम् शनिञ्च तपतीं विष्टिं संज्ञायाञ्चाश्विनौ पुनः

ချာယာနှင့် သံဉ္ဉာ သည် သူ၏ မဟာမိဖုရားများ ဖြစ်ကြ၏။ (ထိုတို့မှ) သာဝရ္ဏိ နှင့် ဝိုင်ဝस्वတ မနု သားတော် ပေါ်ထွန်း၍၊ ထို့ပြင် ရှနိ၊ တပတီ၊ ဝိဋ္ဋိ တို့လည်း ရှိ၏။ ထို့နောက် သံဉ္ဉာမှ အရှ္ဝိန် အမွှာတော်တို့ကို ထပ်မံ မွေးဖွား၏။

Verse 5

मनोर्वैवस्वतस्यासन् पुत्रा वै न च तत्समाः इक्ष्वाकुश् चैव नाभागो धृष्टःशर्यातिरेव च

ဝိုင်ဝသ္ဝတ မနု၌ သားတော်များ အမှန်တကယ် ရှိကြပြီး အင်အားနှင့် သတ္တိ၌ မည်သူမျှ မတူနိုင်ကြသည်။ အိက္ရှွာကူ၊ နာဘာဂ၊ ဓೃဿ္ဌ နှင့် ရှရယာတိ တို့ဖြစ်သည်။

Verse 6

नरिष्यन्तस् तथा प्रांशुर्नाभागादिष्टसत्तमाः करुषश् च पृषध्रश् च अयोध्यायां महाबलाः

ထိုနည်းတူ နရိရှျန္တ နှင့် ပရಾಂရှု တို့သည် နာဘာဂ စသည့်အမျိုးအနွယ်အတွင်း အထူးမြတ်သူ အာဒိဋ္ဌ တို့နှင့်အတူ၊ ကရုရှ နှင့် ပೃષဓ್ರ တို့ပါဝင်၍ အယောဓျာ၌ အင်အားကြီးသော သူရဲကောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 7

कन्येला च मनोरासीद्बुधात्तस्यां पुरूरवाः पुरूरवसमुच्पाद्य सेला सुद्युम्नताङ्गता

ထို့နောက် ကန်ယေလာ သည် မနု၏ မဟာမိဖုရား ဖြစ်လာ하였다။ ဗုဓ ထံမှ သူမ၌ ပုရူရဝါ သားတော် မွေးဖွားလာ၏။ ပုရူရဝါ ကို မွေးပြီးနောက် စေလာ သည် စုဒျုမ္န အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိ하였다။

Verse 8

अत्र छायेतिपाठो युक्तः सुद्युम्नादुत्कलगयौ विनताश्वस्त्रयो नृपाः उत्कलस्योत्कलं राष्ट्रं विनताश्वस्य पश्चिमा

ဤနေရာ၌ ‘ချာယာ’ ဟု ဖတ်ခြင်းသည် သင့်လျော်သည်။ စုဒျုမ္န ထံမှ ဥတ္ကလ နှင့် ဂယ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ထို့ပြင် ဝိနတာရှွ လည်း ရှိသဖြင့် မင်းသုံးပါး ဖြစ်သည်။ ဥတ္ကလ၏ နိုင်ငံကို ဥတ္ကလ ဟု ခေါ်ပြီး ဝိနတာရှွ၏ နိုင်ငံသည် အနောက်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။

Verse 9

दिक् सर्वा राजवर्यस्य गयस्य तु गयापुरी वशिष्ठवाक्यात् सुद्युम्नः प्रतिष्ठानमवाप ह

မင်းမြတ် ဂယ ၏ ဂုဏ်သတင်းသည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့ခဲ့ပြီး၊ ဂယ အတွက် ဂယာပူရီ ဟု ခေါ်သော မြို့တော် ရှိ하였다။ ဝသိဋ္ဌ ၏ စကားတော် (အမိန့်/ကောင်းချီး) ကြောင့် စုဒျုမ္န သည် ပရတိဋ္ဌာန ကို ရရှိ하였다။

Verse 10

तत् पुरूरवसे प्रादात्सुद्युम्नो राज्यमाप्य तु नरिष्यतः शकाः पुत्रा नाभागस्य च वैष्णवः

နိုင်ငံတော်ကို ရရှိပြီးနောက် စုဒျုမ္နသည် ပူရူရဝသအား အာဏာကို ပေးအပ်하였다။ နရိෂ္ယတမှ သာကာတို့ မွေးဖွားလာပြီး၊ နာဘာဂမှ ဝိုင်ရှ္ဏဝဟု ခေါ်သောသူ မွေးဖွားလာသည်။

Verse 11

अम्बरीषः प्रजापालो धार्ष्टकं धृष्टतः कुलम् सुकल्पानर्तौ शर्यार्तेर्वैरोह्यानर्ततो नृपः

အမ္ဗရီရှသည် ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော မင်းဖြစ်하였다။ ဓೃષ્ટတမှ ဓာရ္ଷ္ဋက မျိုးရိုး ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ထို့နောက် စုကလ္ပနှင့် အာနရ္တ လာသည်။ သရျာရ္တိမှ ဝိုင်ရောဟျ၊ အာနရ္တမှ ထိုမျိုးရိုး၏ မင်း ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 12

आनर्तविषयश्चासीत् पुरी चासीत् कुशस्थली रेवस्य रैवतः पुत्रः ककुद्मी नाम धार्मिकः

အာနရ္တ ဒေသရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ မြို့တော်မှာ ကုရှသ္ထလီ ဖြစ်하였다။ ရေဝ၏ သားမှာ ရိုင်ဝတ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ သားမှာ ဓမ္မတရားရှိသော ကကုဒ္မီ ဟု အမည်ရသူ ဖြစ်သည်။

Verse 13

ज्येष्ठः पुत्रशतस्यासीद्राज्यं प्राप्य कुशस्थलीम् स कन्यासहितः श्रुत्वा गान्धर्वं ब्रह्मणो ऽन्तिके

ပုတြသတ၏ သားတစ်ရာအနက် အကြီးဆုံးသည် ကုရှသ္ထလီကို အုပ်စိုးသော အာဏာကို ရရှိ하였다။ ကညာနှင့်အတူ သွားကာ ဗြဟ္မာ၏ အနီး၌ ဂန္ဓဗ္ဗ ပုံစံ (အိမ်ထောင်ရေး) ကို ကြားနာ하였다။

Verse 14

मुहूर्तभूतं देवस्य मर्त्ये बहुयुगं गतम् आजगाम जवेनाथ स्वां पुरीं यादवैर् वृताम्

ဒေဝတအတွက် မုဟူရ္တ တစ်ခဏသာ ဖြစ်သော်လည်း လူ့လောက၌ ယုဂ အများကြီး ကုန်လွန်သွား하였다။ ထို့နောက် သူသည် ယာဒဝတို့ ဝိုင်းရံထားသော မိမိမြို့တော်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လာ하였다။

Verse 15

कृतां द्वारवतीं नाम बहुद्वारां मनोरमाम् भोजवृष्ण्यन्धकैर् गुप्तां वासुदेवपुरोगमैः

အရှင်သည် တံခါးများစွာရှိ၍ သာယာလှပသော “ဒွာရဝတီ” ဟူသော မြို့တော်ကို တည်ထောင်하였다။ ထိုမြို့ကို ဘောဇ၊ ဝೃෂ္ဏိ၊ အန္ဓက တို့က ကာကွယ်၍ ဝါစုဒေဝကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထား하였다။

Verse 16

रेवतीं बलदेवाय ददौ ज्ञात्वा ह्य् अनिन्दिताम् तपः सुमेरुशिखरे तप्त्वा विष्ण्वालयं गतः

ရေဝတီကို အပြစ်ကင်းစင်သူဟု သိမြင်ပြီး ဘလဒေဝအား ပေးအပ်하였다။ ထို့နောက် စုမေရု တောင်ထိပ်၌ တပဿာ ကျင့်ပြီးနောက် ဗိෂ္ဏု၏ နေရာတော်သို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 17

नाभागस्य च पुत्रौ द्वौ वैश्यौ ब्राह्मणतां गतौ करूषस्य तु कारूषाः क्षत्रिया युद्धदुर्मदाः

နာဘာဂ၏ သားနှစ်ဦးသည် ဝိုင်ရှျ (Vaiśya) ဖြစ်သော်လည်း ဗြာဟ္မဏ အဆင့်သို့ ရောက်하였다။ ကရုෂမှတော့ ကာရုෂာတို့ ပေါ်ထွန်းလာပြီး စစ်ပွဲ၌ မာန်ထောင်သော က္ෂတ္တရိယ (Kṣatriya) များဖြစ်하였다။

Verse 18

शूद्रत्वञ्च पृषध्रो ऽगाद्धिंसयित्वा गुरोश् च गाम् मनुपुत्रादथेक्षाकोर्विकुक्षिर्देवराडभूत्

ပೃષဓရသည် ဆရာ၏ နွားကို ထိခိုက်စေသဖြင့် ရှုဒ္ဒရ (Śūdra) အဆင့်သို့ ရောက်하였다။ ထို့နောက် မနု၏ သားမှ အိက္ခ္ဝာကု (Ikṣvāku) ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ အိက္ခ္ဝာကုမှ ဗိကုက္ခ္စိ (Vikukṣi) မွေးဖွားကာ နတ်တူသော မင်းဖြစ်하였다။

Verse 19

विकुक्षेस्तु ककुत्स्थो ऽभूत्तस्य पुत्रः सुयोधनः तस्य पुत्रः पृथुर् नाम विश्वगश्वः पृथोः सुतः

ဗိကုက္ခ္စိမှ ကကုတ္သ္ထ (Kakutstha) မွေးဖွားလာ하였다။ သူ၏ သားမှာ စုယောဓန (Suyodhana) ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူ၏ သားမှာ ပೃထု (Pṛthu) ဟူသော အမည်ရှိသည်။ ပೃထု၏ သားမှာ ဝိශ්ဝဂශ්ဝ (Viśvagaśva) ဖြစ်하였다။

Verse 20

आयुस्तस्य च पुत्रो ऽभूद्युवनाश्वस् तथा सुतः युवनाश्वाच्च श्रावन्तः पूर्वे श्रावन्तिका पुरी

ထို့နောက် သူ၏သားမှာ အာယုစ် (Āyus) ဖြစ်၏။ အာယုစ်၏သားမှာ ယုဝနာရှွ (Yuvanāśva) ဖြစ်၏။ ယုဝနာရှွမှ စြာဝန္တ (Śrāvanta) မွေးဖွားလာပြီး၊ ရှေးကာလတွင် စြာဝန္တိကာ (Śrāvantikā) ဟူသော မြို့တစ်မြို့ ရှိခဲ့၏။

Verse 21

श्रावन्ताद् वृहदश्वो ऽभूत् कुबलाश्वस्ततो नृपः धुन्धुमारत्वमगमद्धुन्धोर् नाम्ना च वै पुरा

စြာဝန္တ (Śrāvanta) မှ ဝృဟဒအရှွ (Vṛhadaśva) မွေးဖွားလာ၏။ ထိုသူမှ ဘုရင် ကုဗလာရှွ (Kubalāśva) ပေါ်ထွန်း၏။ ရှေးကာလတွင် သူသည် “ဓုန္ဓုမာရ” (Dhundhumāra) ဟူသော ဘွဲ့နာမကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ဓုန္ဓု (Dhundhu) ကို သတ်သူဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့၏။

Verse 22

धुन्धुमारास्त्रयो भूपा दृढाश्वो दण्ड एव च कपिलो ऽथ दृढाश्वात्तु हर्यश्वश् च प्रमोदकः

“ဓုန္ဓုမာရ” (Dhundhumāra) ဟူသော အမည်ရှိ ဘုရင် သုံးပါး ရှိခဲ့၏။ ထို့နောက် ဒృဍာရှွ (Dṛḍhāśva) နှင့် ဒဏ္ဍ (Daṇḍa) လည်း ရှိ၏။ ထို့နောက် ကပိလ (Kapila) ဖြစ်၏။ ဒృဍာရှွမှ ဟရျရှွ (Haryaśva) နှင့် ပရမောဒက (Pramodaka) ပေါ်ထွန်း၏။

Verse 23

हर्यश्वाच्च निकुम्भो ऽभूत् संहताश्वो निकुम्भतः अकृशाश्वो रणाश्वश् च संहताश्वसुतावुभौ

ဟရျရှွ (Haryaśva) မှ နိကုမ္ဘ (Nikumbha) မွေးဖွားလာ၏။ နိကုမ္ဘမှ စံဟတာရှွ (Saṃhatāśva) ပေါ်ထွန်း၏။ စံဟတာရှွ၏ သားနှစ်ယောက်မှာ အကೃရှာရှွ (Akṛśāśva) နှင့် ရဏာရှွ (Raṇāśva) ဖြစ်ကြ၏။

Verse 24

युवनाश्वो रणाश्वस्य मान्धाता युवनाश्वतः मान्धातुः पुरुकुत्सो ऽभून्मुचुकुन्दो द्वितीयकः

ယုဝနာရှွ (Yuvanāśva) သည် ရဏာရှွ (Raṇāśva) ၏သား ဖြစ်၏။ ယုဝနာရှွမှ မာန္ဓာတာ (Māndhātā) မွေးဖွားလာ၏။ မာန္ဓာတာမှ ပုရုကုတ္စ (Purukutsa) ပေါ်ထွန်းပြီး၊ ဒုတိယသားအဖြစ် မုစုကုန္ဒ (Mucukunda) လည်း ရှိ၏။

Verse 25

पुरुकुत्सादसस्युश् च सम्भूतो नर्मदाभवः सम्भूतस्य सुधन्वाभूत्त्रिधन्वाथ सुधन्वनः

ပုရုကုတ္စမှ အသာသျု မွေးဖွား၍၊ အသာသျုမှ သမ္ဘူတ (နర్మဒါဘဝ ဟုလည်း ခေါ်) မွေးဖွား၏။ သမ္ဘူတမှ စုဓန်ဝန် မွေးဖွား၍၊ စုဓန်ဝန်မှ တြိဓန်ဝန် မွေးဖွား၏။

Verse 26

त्रिधन्वनस्तु तरुणस्तस्य सत्यव्रतः सुतः सत्यव्रतात्सत्यरथो हरिश् चन्द्रश् च तत्सुतः

တြိဓန်ဝန်မှ တရုဏ မွေးဖွား၏။ သူ၏ သားမှာ သတ္တျဝြတ ဖြစ်၏။ သတ္တျဝြတမှ သတ္တျရထ မွေးဖွား၍၊ ဟရိ နှင့် စန္ဒြ သည် ထို၏ သားများ ဖြစ်၏။

Verse 27

हरिश् चन्द्राद्रोहिताश्वो रोहिताश्वाद्वृको ऽभवत् वृकाद्वाहुश् च वाहोश् च सगरस्तस्य च प्रिया

ဟရိශ්စန္ဒြမှ ရိုဟိတာශ්ဝ မွေးဖွား၏။ ရိုဟိတာශ්ဝမှ ဝೃက ဖြစ်ပေါ်၏။ ဝೃကမှ ဘာဟု မွေးဖွား၍၊ ဘာဟုမှ စဂရ မွေးဖွားကာ သူ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော မဟေသီနှင့်အတူ ဖြစ်၏။

Verse 28

प्रभा षष्टिसहस्राणां सुतानां जननी ह्य् अभूत् तुष्टादौर्वान्नृपादेकं भानुमत्यसमञ्जसम्

ပရဘာ သည် သားတော် ခြောက်သောင်း၏ မိခင် ဖြစ်လာ၏။ ထို့ပြင် မင်း တုෂ္ဋ မှ ဘာနုမတီ သည် အောရဝ ရှင်၏ အကျိုးဖြင့် မွေးဖွားသော သားတော် တစ်ပါး—အသမဉ္ဇသ—ကို မွေး၏။

Verse 29

खनन्तः पृथिवीं दग्धा विष्णुना बहुसागराः असमञ्जसो ऽंश्रुमांश् च दिलीपो ऽंशुमतो ऽभवत्

သူတို့သည် မြေကြီးကို တူးဖော်စဉ် ဗိෂ္ဏု၏ အာနုဘော်ကြောင့် မြေပြင်သည် လောင်ကျွမ်းကာ သမုဒ္ဒရာများစွာ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ အသမဉ္ဇသမှ အံရှုရမာန် မွေးဖွား၍၊ အံရှုရမာန်မှ ဒိလီပ မွေးဖွားကာ၊ ဒိလီပမှ အံရှုမာန် မွေးဖွား၏။

Verse 30

भगीरथो दिलीपात्तु येन गङ्गावतारिता मुनिनेति ज भगीरथात्तु नाभागो नाभागादम्बरीषकः

ဒိလီပ မင်းမှ ဘဂီရထ ပေါ်ထွန်းလာ၍ မုနိတို့ ပြောကြသကဲ့သို့ ဂင်္ဂါမြစ်၏ ဆင်းသက်ခြင်းကို ဖြစ်စေ하였다။ ဘဂီရထမှ နာဘာဂ ပေါ်လာပြီး နာဘာဂမှ အမ္ဗရီရှ ပေါ်လာ하였다။

Verse 31

सिन्धुद्वीपो ऽम्बरीषात्तु श्रुतायुस्तत्सुतः स्मृतः श्रुतायोरृतपर्णो ऽभूत्तस्य कल्माषपादकः

အမ္ဗရီရှမှ စင်ဓုဒွီပ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ သူ၏သားကို ရှရုတာယု ဟု မှတ်သားကြသည်။ ရှရုတာယုမှ ဣတပရ္ဏ ပေါ်လာ၍၊ သူ၏သားမှာ ကလ္မာရှပါဒက ဖြစ်သည်။

Verse 32

कल्माषाङ्घ्रेः सर्वकर्मा ह्य् अनरण्यस्ततो ऽभवत् अनरण्यात्तु निघ्नो ऽथ अनमित्रस्ततो रघुः

ကလ္မာရှာင်္ဃရီမှ သာဝကမ္မာ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ထိုမှ အနရဏ്യ ပေါ်လာ하였다။ အနရဏ្យမှ နိဃ္န ပေါ်လာပြီး၊ ထို့နောက် အနမိတ္ရ ပေါ်လာကာ၊ အနမိတ္ရမှ ရဃု ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 33

रघोरभुद्दिलीपस्तु दिलीपाच्चाप्यजो नृपः दीर्घवाहुरजात् कालस्त्वजापालस्ततो ऽभवत्

ရဃုမှ ဒိလီပ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ဒိလီပမှ မင်း အဇ ပေါ်လာ하였다။ ဒီဃဝါဟုမှ ကာလ ပေါ်လာပြီး၊ ထို့နောက် အဇာပါလ ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 34

तथ दशरथो जातस्तस्य पुत्रचतुष्टयम् नारायणात्मकाः सर्वे रामस्तस्याग्रजो ऽभवत्

ဤသို့ ဒဿရထ မင်း ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ သူ့ထံ၌ သားလေးပါး မွေးဖွား하였다။ သူတို့အားလုံးသည် နာရာယဏ၏ သဘာဝတရားကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ရာမ သည် အကြီးဆုံးသား ဖြစ်하였다။

Verse 35

रावणान्तकरो राजा ह्य् अयोध्यायां रघूत्तमः वाल्मीकिर्यस्य चरितं चक्रे तन्नारदश्रवात्

ရావဏကို အဆုံးသတ်စေသော ရဂုဝంశ၏ အမြတ်ဆုံး မင်းရာမသည် အယောဓျာ၌ ရှိနေ하였다။ ဝါလ္မီကိသည် နာရဒထံမှ ကြားနာပြီး ထိုမင်း၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ရေးဖွဲ့하였다။

Verse 36

रामपुत्रौ कुशलवौ सीतायां कुलवर्धनौ अतिथिश् च कुशाज्जज्ञे निषधस्तस्य चात्मजः

ရာမ၏ သားနှစ်ပါးမှာ စီတာမှ မွေးဖွားသော ကုသနှင့် လဝ ဖြစ်၍ မျိုးရိုး၏ ဂုဏ်သတင်းကို တိုးပွားစေ하였다။ ကုသမှ အတိသိ မွေးဖွားပြီး၊ နိသဓသည် အတိသိ၏ သားဖြစ်သည်။

Verse 37

निषधात्तु नलो जज्ञे नभो ऽजायत वै नलात् नभसः पुण्डरीको ऽभूत् सुधन्वा च ततो ऽभवत्

နိသဓမှ နလ မွေးဖွား၍၊ နလမှ နဘသ မွေးဖွား하였다။ နဘသမှ ပုဏ္ဍရိက ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ ထို့နောက် သူမှ စုဓနွာ ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 38

सुधन्वनो देवानीको ह्य् अहीनाश्वश् च तत्सुतः अहीनाश्वात् सहस्राश्वश् चन्द्रालोकस्ततो ऽभवत्

စုဓနွာမှ ဒေဝါနီက မွေးဖွား၍၊ သူ၏ သားမှာ အဟီနာသွဝ ဖြစ်သည်။ အဟီနာသွဝမှ သဟသ္ရာသွဝ မွေးဖွားပြီး၊ ထို့မှ စန္ဒြာလောက ပေါ်ထွန်း하였다။

Verse 39

चन्द्रावलोकतस्तारापीडो ऽस्माच्चन्द्रपर्वतः चन्द्रगिरेर्भानुरथः श्रुतायुस्तस्य चात्मजः इक्ष्वाकुवंशप्रभवाः सूर्यवंशधराः स्मृताः

စန္ဒြာဝလိုကမှ တာရာပီဍ မွေးဖွား၍၊ ထို့မှ စန္ဒြပရ္ဝတ ဖြစ်ပေါ်하였다။ စန္ဒြပရ္ဝတမှ စန္ဒြဂိရိ၊ စန္ဒြဂိရိမှ ဘာနုရထ၊ သူ၏ သားမှာ ရှရုတာယုစ် ဖြစ်သည်။ ဤသူတို့ကို အိက္ခဝါကူ မျိုးဆက်၊ နေရောင်ဝంశကို ထိန်းသိမ်းသူများဟု မှတ်ယူကြသည်။

Frequently Asked Questions

A structured vaṃśa-list framed as revealed narration: it alternates between linear succession (Ikṣvāku → Raghu → Rāma) and thematic anchors (regions, peoples, and exemplary kings) to preserve political-theological continuity.

By presenting royal lineage as a dharmic technology: genealogies legitimize governance, connect sacred geography to political centers, and hold up exemplary rulers (e.g., Bhagīratha, Rāma) as models where worldly rule becomes a vehicle for cosmic order and spiritual merit.

Daśaratha and Rāma explicitly connect the lineage to the Rāmāyaṇa, with Vālmīki’s authorship noted as derived from Nārada’s transmission, integrating epic authority into vaṃśa structure.