
Somavaṃśa-saṃkṣepaḥ (Conclusion of the Lunar Dynasty Description)
ဤအခန်းပိတ်ပိုဒ်သည် အဂ္နိပုရာဏ၏ ဝంశဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း စောမဝంశ (လဝంశ) အကြောင်းကို တရားဝင် အဆုံးသတ်ကြောင်း ကြေညာသည်။ အယ်ဒီတာကော်လိုဖွန်သည် ယခင်မျိုးရိုးကို ဓမ္မမှတ်ဉာဏ်၏ ပြီးစီးသည့် အစုအဖြစ် တံဆိပ်ခတ်ပြီး နောက်ဝంశစီးကြောင်းသို့ နားထောင်သူကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။ အဂ္နိ–ဝသိဋ္ဌ သင်ကြားပုံစံအရ မျိုးရိုးဇယားသည် သာသနာကျမ်းဆိုင်ရာ ကိရိယာတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းသမိုင်းကို နားလည်လွယ်သည့် ဆက်စပ်အစဉ်အဆက်အဖြစ် စီစဉ်ကာ ရာဇဓမ္မ၊ ရိတုအာဏာနှင့် အဝတာရပတ်ဝန်းကျင်ကို သိမြင်ရန် ထောက်ပံ့သည်။ ထို့အပြင် ပုရာဏ၏ စွယ်စုံကျမ်းနည်းလမ်းကိုလည်း ပြသကာ ဝంశအကြောင်းဖြစ်သော်လည်း အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ဥပမာများ၊ ဆက်လက်တည်တံ့မှုနှင့် အကျိုးဆက်များမှတစ်ဆင့် ဓမ္မကို သင်ကြားခြင်းဖြစ်သည်။
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे सोमवंशवर्णनं नम त्रिसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ चतुःसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः यदुवंशवर्णनं अग्निर् उवाच यदोरासन्पञ्च पुत्रा ज्येष्ठस्तेषु सहस्रजित्
ဤသို့ အဂ္နိမဟာပုရာဏ၌ «ဆိုမဝంశ (လဝန်းမျိုးဆက်) ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း—၂၇၄ အခန်း—ပြီးဆုံး၏။ ယခု «ယဒုဝంశ ဖော်ပြချက်» ဟူသော ၂၇၅ အခန်း စတင်၏။ အဂ္နိက မိန့်တော်မူသည်– ယဒု၌ သားငါးယောက် ရှိ၍ ထိုသူတို့အနက် အကြီးဆုံးမှာ သဟသ္ရဇိတ ဖြစ်သည်။
Verse 2
धर्मनेत्रो हैहयस्य धर्मनेत्रस्य संहनः
ဟဲဟယ၌ ဓမ္မနေတ্ৰ ရှိ၏။ ဓမ္မနေတ্ৰမှ စံဟန (Saṃhana) မွေးဖွားလာ၏။
Verse 3
महिमा संहनस्यासीन्महिम्नओ भद्रसेनकः भद्रसेनाद् दुर्गमो ऽभूद्दुर्गमात्कनको ऽभवत्
မဟိမာသည် သံဟန၏ သားဖြစ်၏။ မဟိမာမှ ဘဒ္ဒရစေနက ပေါ်ထွန်း၏။ ဘဒ္ဒရစေနကမှ ဒုရ္ဂမ ဖြစ်၍ ဒုရ္ဂမမှ ကနက ပေါ်ထွန်း၏။
Verse 4
कनकात् कृतवीर्यस्तु कृताग्निः करवीरकः कृतौजाश् च चतुर्थो ऽभूत् कृतवीर्यात्तु सो ऽर्जुनः
ကနကမှ ကෘတဝီရျ ပေါ်ထွန်း၏။ (သူ၏ သားများမှာ) ကෘတာဂ္နိ၊ ကရဝီရက နှင့် ကෘတောဇာ ဖြစ်ကြ၍ စတုတ္ထသားမှာ ကෘတဝီရျမှ မွေးဖွားသော အာర్జုန ဖြစ်၏။
Verse 5
दत्तो ऽर्जुनाय तपते सप्तद्वीपमहीशताम् ददौ बाहुसहस्रञ्च अजेयत्वं रणे ऽरिणा
တပသီ အာర్జုနအား မြေကြီးနှင့် ခုနစ်ဒွီပတို့အပေါ် အာဏာပိုင်မှုကို ပေးအပ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် လက်တစ်ထောင်နှင့် ရန်သူတို့နှင့် စစ်ပွဲ၌ မရှုံးနိုင်သော အနိုင်မခံမှုကိုလည်း ချီးမြှင့်တော်မူ၏။
Verse 6
अधर्मे वर्तमानस्य विष्णुहस्तान्मृतिर्ध्रुवा दश यज्ञसहस्राणि सो ऽर्जुनः कृतवान्नृपाः
အဓမ္မ၌ ဆက်လက်တည်နေသူအတွက် ဗိဿ္ဏု၏ လက်မှ သေခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်၏။ အို မင်းတို့၊ အာర్జုနသည် ယဇ్ఞ တစ်သောင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။
Verse 7
अनष्टद्रव्यता राष्ट्रे तस्य संस्मरणादभूत् न नूनं कार्त्तवीर्यस्य गतिं यास्यन्ति वै नृपः
နိုင်ငံအတွင်း၌ သူ့ကို သတိရခြင်းကြောင့် “ဥစ္စာမပျက်စီးခြင်း” ဟူသော အခြေအနေ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ အမှန်တကယ် မင်းတို့သည် ကာရ္တ္တဝီရျ၏ ဂတိကို မရောက်နိုင်ကြမည်။
Verse 8
यज्ञैर् दानैस्तपोभिश् च विक्रमेण श्रुतेन च कर्तवीर्यस्य च शतं पुत्राणां पञ्च वै पराः
ယဇ္ဈပူဇာများ၊ ဒါနအလှူများ၊ တပသ်အကျင့်များနှင့်၊ ရဲရင့်မှုနှင့် ဗေဒသင်ယူမှုတို့ကြောင့် ကာရ္တဝီရျ၌ သားတော်တစ်ရာရှိ၍၊ ထိုအထဲမှ ငါးဦးသည် အထူးထင်ရှားကြသည်။
Verse 9
सूरसेनश् च सूरश् च धृष्टोक्तः कृष्ण एव च जयध्वजश् च नामासीदावन्त्यो नृपतिर्महान्
စူရသေန၊ စူရာ၊ ဓೃဋ္ဌိုက္တ၊ ထို့ပြင် ကృష్ణ၊ နှင့် ဂျယဓွဇ ဟူသော အမည်ရှိ မင်းများရှိခဲ့၍—ထိုမျိုးဆက်တွင် အဝန္တီ၏ မဟာနရပတိလည်း ပါဝင်သည်။
Verse 10
जयध्वजात्तालजङ्घस्तालजङ्घात्ततः सुताः हैहयानां कुलाः पञ्च भोजाश्चावन्तयस् तथा
ဂျယဓွဇမှ တာလဇင်္ဃ မွေးဖွားလာ၍၊ တာလဇင်္ဃမှ နောက်တစ်ဆက် သားတော်များ ပေါ်ထွန်းကာ—ဟೈဟယ မျိုးရိုးငါးခွဲ ဖြစ်လာသည်။ ထို့အတူ ဘောဇာများနှင့် အဝန္တီများလည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။
Verse 11
वीतिहोत्राः स्वयं जाताः शौण्डिकेयास्तथैव च वीतिहोत्रादनन्तो ऽभुदनन्ताद्दुर्जयो नृपः
ဝီတိဟောတရမှ ဝီတိဟောတရ မျိုးတော်များ ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ထို့အတူ ရှောင်္ဍိကေယ မျိုးတော်များလည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဝီတိဟောတရမှ အနန္တ ပေါ်လာ၍၊ အနန္တမှ နရပတိ ဒုရ္ဇယ မင်း ဖြစ်လာသည်။
Verse 12
क्रोष्टोर्वंशं प्रवक्ष्यामि यत्र जातो हरिः स्वयम् क्रोष्टोस्तु वृजिनीवांश् च स्वाहाभूद्वृजिनीवतः
ယခု ငါသည် ဟရိ (ဗိဿဏု) ကိုယ်တိုင် မွေးဖွားခဲ့သည့် ကရိုးෂ္ဋု မျိုးဆက်ကို ကြေညာမည်။ ကရိုးෂ္ဋုမှ ဝೃဇိနီဝာန် ပေါ်လာ၍၊ ဝೃဇိနီဝာန်မှ စွာဟာ မွေးဖွားလာသည်။
Verse 13
स्वाहापुत्रओ रुषद्गुश् च तस्य चित्ररथः सुतः शशविन्दुश्चित्ररथाच्चक्रवर्ती हरौ रतः
Svāhā ၏သားမှာ Ruṣadgu ဖြစ်သည်။ သူ၏သားမှာ Citraratha ဖြစ်၏။ Citraratha မှ Śaśavindu မွေးဖွားလာပြီး စကြဝတီ (cakravartin) အဖြစ် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်သော မင်းကြီးဖြစ်ကာ Hari (Viṣṇu) ကို သဒ္ဓါဖြင့် ကိုးကွယ်သူ ဖြစ်သည်။
Verse 14
शशविन्दोश् च पुत्त्राणां शतानामभवच्छतम् धीमतां चारुरूपाणां भूरिद्रविणतेजसाम्
Śaśavindu ၏သားများသည် ရာချီရှိသော်လည်း အထူးသဖြင့် တစ်ရာပြည့်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသူတို့အားလုံးသည် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝ၍ ရုပ်ရည်လှပကာ ဥစ္စာဓနနှင့် တေဇောအလင်းအာရုံ ပေါများသူများ ဖြစ်ကြသည်။
Verse 15
पृथुश्रवाः प्रधानो ऽभूत्तस्य पुत्रः सुयज्ञकः सुयज्ञस्योशनाः पुत्रस्तितिक्षुरुशनःसुतः
Pṛthuśravā သည် အဓိကခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာ하였다။ သူ၏သားမှာ Suyajñaka ဖြစ်၏။ Suyajña ၏သားမှာ Uśanā ဖြစ်ပြီး၊ Uśanā ၏သားမှာ Titikṣu ဖြစ်သည်။
Verse 16
तितिक्षोस्तु मरुत्तो ऽभूत्तस्मात्कम्बलवर्हिषः पञ्चाशद्रुक्मकवचाद्रुक्मेषुः पृथुरुक्मकः
Titikṣu မှ Marutta မွေးဖွားလာ၏။ ထို့မှ Kambalavarhiṣ ဖြစ်လာသည်။ Pañcāśad မှ Rukmakavaca မွေးဖွား၍၊ Rukmakavaca မှ Rukmeṣu ဖြစ်လာကာ၊ ထို့မှ Pṛthurukmaka မွေးဖွားလာသည်။
Verse 17
विषांशुश्चेति ज हविर्ज्यामघः पापघ्नो ज्यामघः स्त्रीजितो ऽभवत् सेव्यायां ज्यामघादासीद्विदर्भस्तस्य कौशिकः
Viṣāṁśu ဟူသော မင်းရှိခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် Ja၊ Havir နှင့် အပြစ်ကိုဖျက်သိမ်းသူ Jyāmagha တို့ ဆက်လက်ပေါ်ထွန်း하였다။ ထို Jyāmagha သည် မိမိဇနီး၏ အာဏာအောက်တွင် ကျရောက်သူ ဖြစ်လာ၏။ Jyāmagha မှ Sevyā အားဖြင့် Vidarbha မွေးဖွားလာပြီး၊ သူ၏ သား/ဆက်နွယ်သူမှာ Kauśika ဖြစ်သည်။
Verse 18
लोमपादः क्रथः श्रेष्ठात् कृतिः स्याल्लोमपदतः कौशिकस्य चिदिः पुत्रस्तस्माच्चैद्या नृपाः स्मृताः
«Śreṣṭha» မှ «Kratha» မွေးဖွား၍၊ «Kratha» မှ «Lomapāda»၊ «Lomapāda» မှ «Kṛti» ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် «Kauśika» ၏သားမှာ «Cidi» ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူမှ ဆင်းသက်လာသော မင်းများကို «Caidya» ဟု မှတ်တမ်းတင်ကြ၏။
Verse 19
क्रथाद्विदर्भपुत्राश् च कुन्तिः कुन्तेस्तु धृष्टकः धृष्टस्य निधृतिस्तस्य उदर्काख्यो विदूरथः
«Kratha» မှ «Vidarbha» ၏သားများ မွေးဖွား၍၊ (ထိုအထဲတွင်) «Kuntī» လည်း ပါ၏။ «Kuntī» မှ «Dhṛṣṭaka»၊ «Dhṛṣṭaka» မှ «Nidhṛti» ဖြစ်၍၊ ထိုသူ၏သားမှာ «Vidūratha» ဖြစ်ကာ «Udarka» ဟုလည်း ခေါ်ကြ၏။
Verse 20
दशार्हपुत्रो व्योमस्तु व्योमाज्जीमूत उच्यते जीमूतपुत्रो विकलस्तस्य भीमरथः सुतः
«Daśārha» ၏သားမှာ «Vyoma» ဖြစ်၏။ «Vyoma» မှ «Jīmūta» ဟု ခေါ်သောသူ မွေးဖွား၏။ «Jīmūta» ၏သားမှာ «Vikala» ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူ၏သားမှာ «Bhīmaratha» ဖြစ်၏။
Verse 21
भीमरथान्नवरथस्ततो दृढरथो ऽभवत् शकुन्तिश् च दृढरथात् शकुन्तेश् च करम्भकः
«Bhīmaratha» မှ «Navaratha» မွေးဖွား၍၊ ထို့နောက် «Dṛḍharatha» ဖြစ်ပေါ်၏။ «Dṛḍharatha» မှ «Śakunti» မွေးဖွားပြီး၊ «Śakunti» မှ «Karambhaka» မွေးဖွား၏။
Verse 22
करम्भाद्देवलातो ऽभूत् देवक्षेत्रश् च तत्सुतः देवक्षेत्रान्मधुर्नाम मधोर्द्रवरसो ऽभवत्
«Karambha» မှ «Devalāta» မွေးဖွား၍၊ ထိုသူ၏သားမှာ «Devakṣetra» ဖြစ်၏။ «Devakṣetra» မှ «Madhu» ဟု အမည်ရသူ မွေးဖွားပြီး၊ «Madhu» မှ «Dravarasa» မွေးဖွား၏။
Verse 23
द्रवरसात् पुरुहूतो ऽभूज्जन्तुरासीत्तु तत्सुतः गुणी तु यादवो राजा जन्तुपुत्रस्तु सात्त्वतः
ဒြဝရသမှ ပုရုဟူတ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူ၏သားမှာ ဇန္တု ဖြစ်၏။ ဇန္တုမှ သီလဂုဏ်ပြည့်စုံသော ယာဒဝ မင်း စာတ္တဝတ ပေါ်ထွန်းလာ၏။
Verse 24
सात्त्वताद्भजमानस्तु वृष्णिरन्धक एव च देवावृधश् च चत्वारस्तेषां वंशास्तु विश्रुताः
စာတ္တဝတမှ ဘဇမာန ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့အတူ ဝೃෂ္ဏိ၊ အန္ဓက၊ ဒေဝာဝೃဓ တို့လည်း ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။ ဤလေးဦး၏ မျိုးဆက်များသည် အလွန်ကျော်ကြား၏။
Verse 25
भजमानस्य वाह्यो ऽभूद्वृष्टिः कृमिर्निमिस् तथा देवावृधाद्वभ्रुरासीत्तस्य श्लोको ऽत्र गीयते
ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်နေသူအတွက် အနာရောဂါသည် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားကာ နောက်တစ်ဖန် သက်သာစေသော မိုးကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။ ထို့အတူ ပိုးနှင့် «နိမိစ်» ဟုခေါ်သော အလွန်သေးငယ်သော ပိုးပင်လည်း ဖယ်ရှားခံရ၏။ ဒေဝာဝೃဓ၏ ကရမကန့်ကွက်ဖြင့် အညိုရောင် အမှတ်တစ်ခု ပေါ်လာ၍ ထိုအကြောင်းကို ဤနေရာတွင် ဂါထာဖြင့် သီဆိုကြ၏။
Verse 26
यथैव शृणुमो दूरात् गुणांस्तद्वत्समन्तिकात् वभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर् देवावृधःसमः
အဝေးမှပင် သူ၏ဂုဏ်သတ္တိများကို ကျွန်ုပ်တို့ကြားသကဲ့သို့၊ နီးကပ်လျက်လည်း ထိုသို့ပင် ကြားရ၏။ ဝဘ္ရုသည် လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍၊ ဒေဝတို့၏အမြင်၌ ဒေဝာဝೃဓနှင့် တန်းတူတော်မူ၏။
Verse 27
चत्वारश् च सुता वभ्रोर्वासुदेवपरा नृपाः धृतिरिति ञ देवरातो ऽभुदिति ख , ग , घ , ज , ञ , ट , च विस्तृता इति क , छ , च कुहुरो भजमानस्तु शिनिः कम्बलवर्हिषः
ဝဘ္ရုတွင် ဝါစုဒေဝကို အထူးသက္ကာပြုသော မင်းသားလေးဦး ရှိ၏။ (အချို့သော ပုဒ်မူများတွင်) ဓೃတိ ဟုဖတ်ကြပြီး၊ အခြားမူများတွင် ဒေဝရာတ ဟုဖတ်ကြကာ၊ ထပ်မံအခြားမူများတွင် ဝိස්တೃတာ ဟုဖတ်ကြ၏။ (ထို့နောက်) ကုဟုရ၊ ဘဇမာန၊ ရှိနိ၊ နှင့် ကမ္ဗလဝर्हိષ တို့ကို ဖော်ပြထား၏။
Verse 28
कुहुरस्य सुतो धृष्णुधृष्णोस्तु तनयो धृतिः धृतेः कपोतरोमाभूत्तस्य पुत्रस्तु तित्तिरिः
ကူဟုရ၏ သားမှာ ဓೃષ્ણု ဖြစ်၏။ ဓೃષ્ણု၏ သားမှာ ဓೃတိ ဖြစ်၏။ ဓೃတိ မှ ကပောတရောမာ မွေးဖွား၍၊ ထိုသူ၏ သားမှာ တိတ္တိရိ ဖြစ်၏။
Verse 29
तित्तिरेस्तु नरः पुत्रस्तस्य चन्दनदुन्दुभिः पुनर्वसुस्तस्य पुत्र आहुकश्चाहुकीसुतः
တိတ္တိရိ၏ သားမှာ နရ (Nara) ဟု အမည်ရ၏။ နရ၏ သားမှာ စန္ဒနဒုန္ဒုဘိ (Candana-dundubhi) ဖြစ်၏။ စန္ဒနဒုန္ဒုဘိ၏ သားမှာ ပုနရဝသု (Punarvasu) ဖြစ်၍၊ ပုနရဝသု၏ သားမှာ အာဟုက (Āhuka) ဖြစ်ကာ အာဟုကီ (Āhukī) မှ မွေးဖွားသည်ဟု ဆို၏။
Verse 30
आहुकाद्देवको जज्ञे उग्रसेनस्ततो ऽभवत् देववानुपदेवश् च देवकस्य सुताः स्मृताः
အာဟုက (Āhuka) မှ ဒေဝက (Devaka) မွေးဖွား၍၊ ထိုသူမှ ဥဂ္ရသေန (Ugrasena) ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဒေဝဝါန် (Devavān) နှင့် ဥပဒေဝ (Upadeva) တို့ကို ဒေဝက၏ သားများဟု မှတ်သားကြ၏။
Verse 31
तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ देवकी श्रुतदेवी च मित्रदेवी यथोधरा
ထိုသူတို့အနက် အစ်မ/ညီမ ခုနစ်ယောက် ရှိကြ၏။ ထိုအစ်မညီမတို့ကို ဝసုဒေဝ (Vasudeva) ထံသို့ လက်ထပ်ပေးခဲ့ကြသည်—ဒေဝကီ (Devakī)၊ ရှရုတဒေဝီ (Śrutadevī)၊ မိတ္ရဒေဝီ (Mitradevī) နှင့် ထို့အတူ ယထောဓရာ (Yathodharā) တို့ဖြစ်၏။
Verse 32
श्रीदेवी सत्यदेवी च सुरापी चेति सप्तमी नवोग्रसेनस्य सुताः कंसस्तेषाञ्च पूर्वजः
ရှရီဒေဝီ (Śrīdevī)၊ သတ္တျဒေဝီ (Satyadevī) နှင့် စုရာပီ (Surāpī) — ဤတို့ကို ခုနစ်ယောက်အနက် (သတ္တမ) ဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။ ထိုသူတို့သည် နဝိုဂ္ရသေန (Navograsena) ၏ သမီးများဖြစ်ပြီး၊ ကံသ (Kaṃsa) သည် သူတို့၏ အကြီးဆုံး (အရင်မွေး) ဖြစ်၏။
Verse 33
न्यग्रोधश् च सुनामा च कङ्कः शङ्कुश् च भूमिपः सुतनूराष्ट्रपालश् च युद्धमुष्टिः सुमुष्टिकः
ထို့နောက် နျဂ္ရောဓ၊ စုနာမာ၊ ကင်္က၊ နှင့် ရှင်္ကူ တို့ရှိ၍၊ ထို့ပြင် ဘူမိပ မင်း၊ စုတနူ၊ ရာဋ္ဌရပါလ၊ ယုဒ္ဓမုဋ္ဌိ နှင့် စုမုဋ္ဌိက တို့လည်း ရှိ하였다။
Verse 34
भजमानस्य पुत्रो ऽथ रथमुख्यो विदूरथः राजाधिदेवः शूरश् च विदूरथसुतो ऽभवत्
ထို့နောက် ဘဇမာန၏ သားမှာ ရထားစစ်သူရဲတို့အနက် အထူးထင်ရှားသော ဝိဒူရထ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဝိဒူရထ၏ သားမှာ ရာဇာဓိဒေဝ ဟုလည်း ခေါ်သော ရှူရ ဖြစ်하였다။
Verse 35
राजाधिदेवपुत्रौ द्वौ शोणाश् चः श्वेतवाहनः शोणाश्वस्य सुताः पञ्च शमी शत्रुजिदादयः
ရာဇာဓိဒေဝတွင် သားနှစ်ယောက်ရှိ၍၊ ၎င်းတို့မှာ ရှိုဏာශ්ච နှင့် ရှွေတဝာဟန ဖြစ်သည်။ ရှိုဏာශ්ဝ၏ သားငါးယောက်မှာ သမီ နှင့် ရှတရုဇိတ် တို့မှ စ၍ ဖြစ်하였다။
Verse 36
शमीपुत्रः प्रतिक्षेत्रः प्रतिक्षेत्रस्य भोजकः भोजस्य हृदिकः पुत्रो ह्य् अदिकस्य दशात्मजाः
သမီမှ ပရတိက္ခေတ္ရ မွေးဖွား၍၊ ပရတိက္ခေတ္ရမှ ဘောဇက ဖြစ်လာသည်။ ဘောဇကမှ ဟృဒိက ဖြစ်၍၊ ဟృဒိက၏ သားမှာ အဒိက ဖြစ်ကာ သားဆယ်ယောက် ရှိ하였다။
Verse 37
कृतवर्मा शतधन्वा देवार्हो भीषणादयः कुकुरो भजमानस्त्विति क सुन्दरो भजमानस्त्विति ज कुकुरस्येति क शक्रजिदादय इति ख देवार्हात् कम्बलवर्हिरसमौजास्ततो ऽभवत्
ထိုဝంశတွင် ကೃတဝರ್ಮာ၊ ရှတဓန္ဝာ၊ ဒေဝာर्ह နှင့် ဘီषण စသည့်သူတို့ ပေါ်ထွန်း하였다။ ကုကုရမှ ဘဇမာန ထွက်ပေါ်သည်ဟု (စာမူတစ်မျိုးတွင်) ဆိုပြီး၊ အခြားစာမူတွင် စုန္ဒရသည်ပင် ဘဇမာန ဟု ဆိုသည်။ (အချို့မူ) «ကုကုရ၏» ဟု ဖတ်ကြပြီး၊ (အချို့မူ) «သက္ကရဇိတ် စသည့်သူတို့» ဟု ဖတ်ကြသည်။ ထို့နောက် ဒေဝာर्ह မှ ကမ္ဗလ၊ ဝर्हိ နှင့် အသမೌဇာစ် တို့ မွေးဖွား하였다။
Verse 38
सुदंष्ट्रश् च सुवासश् च धृष्टो ऽभूदसमौजसः गान्धारी चैव माद्री च धृष्टभार्ये बभूवतुः
Sudaṃṣṭra နှင့် Suvāsa တို့ရှိ၏။ Dhṛṣṭa သည် Asamaujasa မှ မွေးဖွားလာ၏။ ထို့ပြင် Gāndhārī နှင့် Mādrī တို့သည် Dhṛṣṭa ၏ ဇနီးနှစ်ပါး ဖြစ်လာကြ၏။
Verse 39
सुमित्रो ऽभूच्च गान्धार्यां माद्री जज्ञे युधाजितम् अनमित्रः शिनिर्धृष्टात्ततो वै देवमीढुषः
Gāndhārī မှ Sumitra မွေးဖွား၏; Mādrī မှ Yudhājit မွေးဖွား၏။ Anamitra မှ Śini ပေါ်ထွန်း၍ Dhṛṣṭa မှလည်း အမှန်တကယ် Devamīḍhuṣa မွေးဖွား၏။
Verse 40
अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्यापि प्रसेनकः सत्राजितः प्रसेनो ऽथ मणिं सूर्यात्स्यमन्तकम्
Nighna သည် Anamitra ၏ သားဖြစ်၏။ Nighna ၏ သားမှာ Prasenaka ဖြစ်၏။ ထို့နောက် Satrājit နှင့် Prasena ပေါ်ထွန်းလာ၍ (Prasena သည်) နေမင်းထံမှ Syamantaka ဟုခေါ်သော ရတနာကို ရရှိခဲ့၏။
Verse 41
प्राप्यारण्ये चरन्तन्तु सिंहो हत्वाग्रहीन्मणिं हतो जाम्बवता सिंहो जाम्बवान् हरिणा जितः
တောအတွင်းသို့ ရောက်၍ ထိုနေရာ၌ လှည့်လည်နေစဉ် ခြင်္သေ့တစ်ကောင်က (ရတနာကို ကိုင်ဆောင်သူကို) သတ်ပြီး ရတနာကို လုယူသွား၏။ ထိုခြင်္သေ့ကို Jāmbavān သတ်ခဲ့ပြီး၊ Jāmbavān ကိုလည်း နောက်တဖန် Hari (Viṣṇu/Śrī Rāma) က အနိုင်ယူခဲ့၏။
Verse 42
तस्मान्मणिं जाम्बवतीं प्राप्यागाद्दारकां पुरीम् सत्राजिताय प्रददौ शतधन्वा जघान तम्
ထို့ကြောင့် ရတနာနှင့်အတူ Jāmbavatī ကိုလည်း ရယူပြီး Dvārakā မြို့သို့ သွားလေ၏။ ထိုရတနာကို Satrājit ထံ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ နောက်တွင် Śatadhanvā က သူ့ကို သတ်ခဲ့၏။
Verse 43
हत्वा शतधनुं कृष्णो मणिमादाय कीर्तिभाक् बलयादवमुख्याग्रे अक्रूरान्मणिमर्पयेत्
ရှတဓနွာကို သတ်ပြီးနောက်၊ ကီရတိရရှိသူ ကృష్ణသည် မဏိကို ယူဆောင်ကာ၊ ဘလရာမနှင့် ယာဒဝတို့၏ အထင်ကရသူများရှေ့တွင် အကရူရာထံ မဏိကို ပေးအပ်하였다။
Verse 44
मिथ्याभिशस्तिं कृष्णस्य त्यक्त्वा स्वर्गी च सम्पठन् सत्राजितो भङ्गकारः सत्यभामा हरेः प्रिया
ကృష్ణအပေါ် မမှန်ကန်သော စွပ်စွဲချက်ကို စွန့်လွှတ်၍ ဤကို ရွတ်ဆိုသူသည် ကောင်းကင်သို့ ရောက်နိုင်သည်။ စတြာဇိတ်သည် ရွှေခွဲအပိုင်းများကို ပြုလုပ်သူ ဖြစ်ပြီး၊ စတျယဘားမာသည် ဟရိ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်သည်။
Verse 45
अनमित्राच्छिनिर्जज्ञे सत्यकस्तु शिनेः सुतः सत्यकात्सात्यकिर्जज्ञे युयुधानाद्धुनिर्ह्यभूत्
အနမိတ္ရမှ ရှိနိ မွေးဖွားလာပြီး၊ ရှိနိ၏ သားမှာ စတျက ဖြစ်သည်။ စတျကမှ စာတျကိ မွေးဖွားလာပြီး၊ ယုယုဓာနမှ တကယ်တမ်း ဓုနိ မွေးဖွားခဲ့သည်။
Verse 46
धुनेर्युगन्धरः पुत्रः स्वाह्यो ऽभुत् स युधाजितः ऋषभक्षेत्रकौ तस्य ह्य् ऋषभाच्च स्वफल्ककः
ဓုနိ၏ သားမှာ ယုဂန္ဓရ ဖြစ်သည်။ သူ၏ သားမှာ စွာဟျ ဖြစ်ပြီး ယုဓာဇိတ် ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ထိုသူမှ ရ္ဋ္ဌဘ နှင့် က္ရှေတရက မွေးဖွားလာပြီး၊ ရ္ဋ္ဌဘမှ စွဖလ္ကက မွေးဖွားလာသည်။
Verse 47
स्वफल्कपुत्रो ह्य् अक्रूरो अकूराच्च सुधन्वकः शूरात्तु वसुदेवाद्याः पृथा पाण्डोः प्रियाभवत्
စွဖလ္က၏ သားမှာ အကရူရာ ဖြစ်သည်။ အကူရာမှ စုဓနွက မွေးဖွားလာသည်။ ရှူရမှ ဝစုဒေဝ စသည့်သူများ မွေးဖွားလာပြီး၊ ပೃഥာ သည် ပाण्डု၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီး ဖြစ်လာ하였다။
Verse 48
सुधाजितमिति ख , छ च स्वान्धोभूदिति ख , छ च साक्षो ऽभूदिति ज धर्माद्युधिष्ठिरः पाण्डोर्वायोः कुन्त्यां वृकोदरः इन्द्राद्धनञ्जयो माद्र्यां नकुलः सहदेवकः
«သုဓာဇိတ» ဟု ခာ၊ ချာ စာမူများတွင် ဖတ်ကြသည်; «စွာန္ဓိုဘူ» ဟု ခာ၊ ချာ တွင်; «သာက္ရှ» ဟု ဂျ စာမူတွင် ဖတ်သည်။ ဓမ္မမှ ယုဓိဋ္ဌိရ မွေးဖွား၍၊ ဝါယုမှ ကုန္တီ၌ ဝೃကိုဒရ (ဘီမ) မွေးဖွားသည်; အိန္ဒြမှ ဓနဉ္ဇယ (အာర్జုန) မွေးဖွားသည်; မာဒရီ၌ နကူလနှင့် သဟဒေဝ မွေးဖွားသည်။
Verse 49
वसुदेवाच्च रोहिण्यां रामः सारणदुर्गमौ वसुदेवाच्च देवक्यामादौ जातः सुसेनकः
ဝသုဒေဝနှင့် ရိုဟိဏီမှ ရာမ မွေးဖွား၍၊ ထို့ပြင် စာရဏနှင့် ဒုရ္ဂမ တို့လည်း ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထို့နောက် ဝသုဒေဝနှင့် ဒေဝကီမှ အစဉ်အလာအရ ပထမဦးစွာ သုသေနက မွေးဖွားသည်။
Verse 50
कीर्तिमान् भद्रसेनश् च जारुख्यो विष्णुदासकः भद्रदेहः कंश एतान् षड्गर्भान्निजघान ह
ကီရ္တိမာန်၊ ဘဒ္ရသေန၊ ဂျာရုခ္ယ၊ ဝိષ્ણုဒာသက၊ နှင့် ဘဒ္ရဒေဟ—ဤတို့သည် ဂರ್ಭခြောက်ပါးဖြစ်ကြပြီး ကಂသသည် အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
Verse 51
ततो बलस्ततः कृष्णः सुभद्रा भद्रभाषिणी चारुदेष्णश् च शाम्बाद्याः कृष्णाज्जाम्बवतीसुताः
ထို့နောက် ဘလ (ဘလရာမ) ပေါ်ထွန်းလာ၍၊ ထို့နောက် ကృష్ణ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ (ထို့ပြင်) မင်္ဂလာစကားပြောသော သုဘဒ္ရာနှင့် ချာရုဒေရှ္ဏ၊ ထို့နောက် သာမ္ဗ စသည်တို့—ကృష్ణမှ ဂျာမ္ဗဝတီ၌ မွေးဖွားသော သားတော်များ ဖြစ်ကြသည်။
It marks textual completion, preserves chapter identity, and signals a shift to the next instructional unit—here, from Somavaṃśa to Yaduvaṃśa—within the vaṃśa curriculum.
By treating lineage as an ordered archive of exemplars and outcomes, the text enables readers to compare reigns, virtues, and failures as guidance for rājadharma and personal discipline.