Adhyaya 14
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ (Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony)
Upa-parva: Śiva-mahātmyānuśāsana (Śiva-stuti and the economy of boons)
Chapter 14 opens with Yudhiṣṭhira requesting Bhīṣma to enumerate Śiva’s names and explain Śiva’s auspicious supremacy “tattvataḥ.” Bhīṣma redirects the competence of the account to Vāsudeva (Kṛṣṇa), presenting the tradition of a thousand divine names transmitted by Taṇḍin in Brahmaloka. Vāsudeva then frames a theological epistemology: the full trajectory of Īśvara’s karmic governance is not knowable even to subtle-seeing gods and sages, yet some attributes can be narrated for instruction. The chapter transitions into an embedded autobiographical/legendary chain: Jāmbavatī’s request for a son, Kṛṣṇa’s departure under auspicious blessings, the arrival at Himavat, and the detailed depiction of Upamanyu’s divine āśrama (flora, fauna, ascetic practices, and ritual soundscape). The narrative culminates in Upamanyu’s encounter with Śiva (including deceptive Indra-form), Upamanyu’s exclusive allegiance to Paśupati, Śiva’s revelation with Pārvatī and divine retinue, the description of Śiva’s weapons (notably Pāśupata and Śūla), and a sustained stuti that identifies Śiva as the underlying principle across gods, cosmic functions, and metaphysical categories. Boons follow: enduring youth, knowledge, sustenance, and continued darśana—presented as the ethical fruit of unwavering devotion and disciplined practice.
Chapter Arc: शरशय्या पर पड़े भीष्म युधिष्ठिर को आज्ञा देते हैं कि वह श्रीकृष्ण के साथ महादेव शंकर के विश्वरूप, तत्त्व और महिमा का श्रवण करे—क्योंकि वही अव्यक्त-कारण, देवासुर-गुरु और सर्वव्यापी होकर भी अदृश्य हैं। → भीष्म स्वीकार करते हैं कि महादेव के गुणों का पूर्ण वर्णन उनकी सामर्थ्य से परे है; फिर भी वे अनेक दिव्य आख्यानों और स्तुतियों के सहारे शिव-तत्त्व को खोलते हैं—भक्तों को वर, देवताओं को आश्रय, और असंभव को संभव करने वाली शिव-कृपा के उदाहरणों सहित। → विश्वरूप महेश्वर का तेज—अग्नि-प्रभा की भाँति—मेघ-गर्जना सहित आकाश को व्याप्त करता है, मानो सहस्र सूर्य एक साथ उदित हों; तीनों लोकों के बीच शरद्-मेघों से मुक्त परिधिस्थ सूर्य की तरह शिव का दिव्य रूप स्थिर होकर प्रकट होता है। → भीष्म शिव-चरित और शिव-भक्ति के फल को निष्कर्षित करते हैं: इन्द्र जैसे देव भी काशी में भस्मभूषित दिगम्बर महादेव की आराधना से देवराजत्व पाते हैं; नारद-प्रदत्त गान/गीति-उपासना जैसी नित्य साधना से भक्त शिव के अनुग्रह-पथ पर चलता है। → भीष्म आगे के उपाख्यानों की ओर संकेत करते हैं—परशुराम द्वारा पृथ्वी को त्रिःसप्तकृत्वः नि:क्षत्रिया करने जैसे महाकर्म भी शिव/दैवी वर-सम्बन्ध और धर्म-सीमा के प्रश्न उठाते हैं—जिनका विस्तार आगामी अध्यायों में होगा।
Shlokas
Verse 1
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके २०४३ “लोक मिलाकर कुल २१०३ श्लोक हैं) भी्न्आा+ज (2) आस मना चतुर्दशो<5 ध्याय: भीष्मजीकी आज्ञासे भगवान् श्रीकृष्णका युधिष्ठिरसे महादेवजीके माहात्म्यकी कथामें उपमन्युद्वारा महादेवजीकी स्तुति-प्रार्थना, उनके दर्शन और वरदान पानेका तथा अपनेको दर्शन प्राप्त होनेका कथन युधिछ्िर उवाच त्वया55पगेन नामानि श्रुतानीह जगत्पते: । पितामहेशाय विभो नामान्याचक्ष्व शम्भवे,युधिष्ठिरने कहा--गंगानन्दन! आपने ब्रह्माजीके भी ईश्वर कल्याणकारी जगदीश्वर भगवान् शिवके जो नाम सुने हों, उन्हें यहाँ बताइये
ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ບຸດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ! ເຈົ້າໄດ້ຍິນຢູ່ນີ້ແລ້ວ ນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ—ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອົງອະທິບາຍເຖິງພຣະພຣະຫມາດ້ວຍ. ໂອ ຜູ້ມີລິດ! ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່ານາມເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ຂ້ອຍ—ນາມຂອງສັມພູ—ດ້ວຍ.”
Verse 2
बश्रवे विश्वरूपाय महाभाग्यं च तत्त्वतः । सुरासुरगुरौ देवे शंकरेडव्यक्तयोनये,जो विराट विश्वरूपधारी हैं, अव्यक्तके भी कारण हैं, उन सुरासुरगुरु भगवान् शंकरके माहात्म्यका यथार्थरूपसे वर्णन कीजिये
“ຂໍໃຫ້ທ່ານພັນລະນາໃຫ້ຂ້ອຍ ຕາມຄວາມຈິງ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເຖິງມະຫິມາ ແລະ ຄວາມສຸກສົມບູນອັນສູງສຸດຂອງພຣະສັງກະຣະ—ຜູ້ເປັນຄູອາຈານແຫ່ງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ, ຜູ້ຖືຮູບສາກົນ (ວິສະວະຣູປະ), ແລະ ເປັນຕົ້ນເຫດແມ່ນກະທັ້ງຂອງອະວິຍັກຕະ (ອັນບໍ່ປາກົດ). ຈົ່ງບອກພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມທີ່ເປັນ.”
Verse 3
भीष्म उवाच अशक्तोडहं गुणान् वक्तुं महादेवस्य धीमतः । यो हि सर्वगतो देवो न च सर्वत्र दृश्यते
ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດພັນລະນາຄຸນທັງປວງຂອງມະຫາເທວະຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ຄົບຖ້ວນ. ເພາະພຣະອົງແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວທຸກສິ່ງ ແຕ່ກໍບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນທຸກບ່ອນ.”
Verse 4
ब्रह्मविष्णुसुरेशानां स्रष्टा च प्रभुरेव च । ब्रह्मादय: पिशाचान्ता यं हि देवा उपासते
ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ເປັນທັງຜູ້ສ້າງ ແລະ ເປັນອົງອະທິບາຍສູງສຸດ ແມ່ນກະທັ້ງເທິງພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສະນຸ, ແລະ ບັນດາຈອມເທວະ. ແທ້ຈິງ ບັນດາເທວະກໍບູຊາພຣະອົງ ພ້ອມດ້ວຍສັດທັງປວງ—ຈາກພຣະພຣະຫມາຜູ້ສູງສຸດ ຫາປີສາຈຜູ້ຕ່ຳສຸດ—ເພື່ອຢືນຢັນວ່າ ຄວາມເຄົາລົບທີ່ແທ້ ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ຕົ້ນກຳເນີດ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງອົງດຽວ ຜູ້ຢູ່ເຫນືອທຸກລຳດັບ.”
Verse 5
प्रकृतीनां परत्वेन पुरुषस्य च य: पर: । चिन्त्यते यो योगविद्धिर््रषिभिस्तत्त्वदर्शिभि: । अक्षरं परम॑ ब्रह्म असच्च सदसच्च य:
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ຄວາມເປັນຈິງອັນສູງສຸດນັ້ນ—ສູງກວ່າຄຸນທັງສາມແຫ່ງປະກຣິຕິ ແລະຍັງເຫນືອກວ່າປຸຣຸສະປະຈໍາຕົວ—ທີ່ຣິສີຜູ້ຮູ້ໂຍຄະ ແລະຜູ້ເຫັນຕັດຕະວະ ພາກັນພິຈາລະນາ; ນັ້ນແມ່ນ “ອັກສະຣະ” ພຣະພຣະຫມັນອັນສູງສຸດ—ເຫນືອທັງອະສັດ ແລະສັດ ແຕ່ກໍຄອບຄຸມທັງສອງພ້ອມກັນ.
Verse 6
प्रकृतिं पुरुषं चैव क्षो भयित्वा स्वतेजसा । ब्रह्माणमसृजत् तस्माद् देवदेव: प्रजापति:
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍເຕຊະອັນເປັນພະລັງຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະເທວະເທວະ—ປຣະຊາປະຕິ—ໄດ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ປະກຣິຕິ ແລະປຸຣຸສະ ເຄື່ອນໄຫວ; ແລ້ວຈຶ່ງບັງເກີດພຣະພຣະຫມາ (Brahmā).
Verse 7
को हि शक्तो गुणान् वक्तुं देवदेवस्प धीमत: । गर्भजन्मजरायुक्तो मर्त्यों मृत्युसमन्वित:
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ໃນບັນດາມະນຸດ—ຜູ້ຜູກພັນກັບການປະສົບຄັນ, ການເກີດ, ຄວາມແກ່ ແລະມີຄວາມຕາຍຕິດຕາມຢູ່ເສມອ—ໃຜຈະສາມາດກ່າວຖຶງຄຸນຄ່າຂອງພຣະເທວະເທວະຜູ້ປັນຍານັ້ນໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ?
Verse 8
भीष्मजी कहते हैं--राजन! मैं परम बुद्धिमान महादेवजीके गुणोंका वर्णन करनेमें असमर्थ हूँ। जो भगवान् सर्वत्र व्यापक हैं
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ! ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ຖືກນັບວ່າມີປັນຍາ—ກໍບໍ່ອາດພັນລະນາຄຸນຂອງມະຫາເທວະໄດ້. ພຣະອົງສະພັງພະຍາບານຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແຕ່ບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນທົ່ວໄປ ເພາະພຣະອົງເປັນອາດຕະມັນພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ສ້າງ ແລະເຈົ້ານາຍແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະພຣະອິນທຣະ. ຕັ້ງແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍມີພຣະພຣະຫມາເປັນຫົວ ຈົນເຖິງປິສາດ ລ້ວນນະມັດສະການພຣະອົງ. ພຣະອົງເຫນືອກວ່າປະກຣິຕິ ແລະຍັງແຕກຕ່າງຈາກປຸຣຸສະ; ຣິສີຜູ້ຮູ້ໂຍຄະ ແລະຜູ້ເຫັນຕັດຕະວະ ພາກັນພິຈາລະນາພຣະອົງ. ພຣະອົງເປັນອະວິນາສ ເປັນພຣະພຣະຫມັນອັນສູງສຸດ ມີສະພາບຄອບຄຸມທັງສັດ ແລະອະສັດ. ພຣະເທວະເທວະ ປຣະຊາປະຕິ-ສິວະ ໄດ້ໃຊ້ເຕຊະຂອງພຣະອົງກະຕຸ້ນປະກຣິຕິ ແລະປຸຣຸສະ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ການສ້າງຂອງພຣະພຣະຫມາເລີ່ມຕົ້ນ. ມະນຸດໃດ—ຜູ້ມີຄັນ, ເກີດ, ແກ່, ແລະຕາຍ—ຈະສາມາດພັນລະນາຄຸນຂອງມະຫາເທວະຜູ້ປັນຍານັ້ນໄດ້ຄົບຖ້ວນ? ແທ້ຈິງ ລູກເອີຍ, ນອກຈາກນາຣາຍະນະ—ຜູ້ຖືສັງຂະ, ຈັກຣະ, ແລະຄະທາ—ແລ້ວ ໃຜຈະຮູ້ຕັດຕະວະຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ສິວະ ໄດ້ເຫມືອນຂ້າພະເຈົ້າ?»
Verse 9
एष विद्वान गुणश्रेष्ठो विष्णु: परमदुर्जय: । दिव्यचक्षुर्महातेजा वीक्षते योगचक्षुषा
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະວິສນຸອົງນີ້ ເປັນຜູ້ຮູ້ທັງປວງ ເປັນຜູ້ຍອດເຢັ້ນໃນຄຸນທັງຫຼາຍ ແລະບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໄດ້. ພຣະອົງມີທິບພະຈັກຂຸ ແລະເຕຊະອັນໃຫຍ່; ດ້ວຍຈັກຂຸແຫ່ງໂຍຄະ ພຣະອົງເຫັນທຸກສິ່ງ.»
Verse 10
रुद्रभवत्या तु कृष्णेन जगद् व्याप्तं महात्मना । त॑ं प्रसाद्य तदा देवं बदर्या किल भारत
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ໂດຍພຣະກຣິດສະນະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຜູ້ມີພະລັງຂອງຣຸດຣະ ໂລກທັງປວງຖືກແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມ. ໂອ ລູກຫຼານພາຣະຕະ ເຂົາເວົ້າວ່າ ໃນການກ່ອນ ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ບູຊາໃຫ້ພຣະເທວະ (ມະຫາເທວະ) ພໍໃຈຢູ່ບະດາຣີ ແລະໄດ້ຮັບຈາກພຣະອົງຜູ້ມີທິບຍະທັດສະນະ ສະພາບແຫ່ງຄວາມເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າທຸກສິ່ງ—ຈຶ່ງເປັນຜູ້ທີ່ຖືກຮັກທີ່ສຸດໃນທຸກໂລກ.
Verse 11
अर्थात् प्रियतरत्वं च सर्वलोकेषु वै तदा । प्राप्तवानेव राजेन्द्र सुवर्णक्षान्महेश्वरात्
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນຜູ້ທີ່ຖືກຮັກທີ່ສຸດໃນທຸກໂລກ—ປານດັ່ງໄດ້ຮັບມາຈາກມະເຫສະວະຣະເອງ. ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງພາຣະຕະ ເຂົາເວົ້າວ່າ ໃນການກ່ອນ ຫຼັງຈາກເຮັດໃຫ້ມະຫາເທວະພໍໃຈຢູ່ບະດາຣິກາສຣະມະ ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ຮັບຈາກພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ມີທິບຍະທັດສະນະ ຄວາມເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າການບັນລຸທັງປວງ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຜູ້ທີ່ຖືກຮັກທີ່ສຸດໃນທຸກພູມ.
Verse 12
पूर्ण वर्षमहस्रं तु तप्तवानेष माधव: । प्रसाद्य वरदं देवं चराचरगुरुं शिवम्,इन माधवने वरदायक देवता चराचरगुरु भगवान् शिवको प्रसन्न करते हुए पूर्वकालमें पूरे एक हजार वर्षतक तपस्या की थी
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ມາດະວະນີ້ ໃນການກ່ອນ ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາເຕັມໜຶ່ງພັນປີ. ໂດຍຕະປະສະຍາອັນຍືນຍາວນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະສິວະ—ຜູ້ປະທານພອນ ແລະເປັນຄູອາຈານແຫ່ງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ພໍໃຈ.
Verse 13
युगे युगे तु कृष्णेन तोषितो वै महेश्वर: । भकक्त्या परमया चैव प्रीतश्चैव महात्मन:,श्रीकृष्णने प्रत्येक युगमें महेश्वरको संतुष्ट किया है। महात्मा श्रीकृष्णकी परम भक्तिसे वे सदा प्रसन्न रहते हैं
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ໃນທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ເຮັດໃຫ້ມະເຫສະວະຣະພໍໃຈແທ້. ໂດຍພັກຕິອັນສູງສຸດຂອງພຣະກຣິດສະນະ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນຈຶ່ງຊື່ນບານຢູ່ເສມອ.
Verse 14
ऐश्वर्य यादृशं तस्य जगद्योनेर्महात्मन: । तदयं दृष्टवान् साक्षात् पुत्रार्थे हरिरच्युत:
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ຄວາມອະລັງການແຫ່ງພຣະອົງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຜູ້ເປັນຄັນຄອດແລະຕົ້ນກຳເນີດຂອງຈັກກະວານ ເປັນເຊັ່ນໃດ—ເມື່ອພຣະຫຣິ (ອະຈະຍຸຕະ) ບຳເນັດຕະປະສະຍາເພື່ອຂໍບຸດ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນອຳນາດອັນທິບນັ້ນດ້ວຍຕາຕົນເອງ.
Verse 15
यस्मात् परतरं चैव नान्यं पश्यामि भारत | व्याख्यातुं देवदेवस्य शक्तो नामान्यशेषत:
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພາຣະຕະ! ເນື່ອງຈາກຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນຜູ້ໃດອື່ນນອກຈາກ ພຣະກຣິດສະນະ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ທີ່ສາມາດອະທິບາຍນາມທັງປວງຂອງ ມະຫາເທວະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງຫຼາຍ ໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ບໍ່ເຫຼືອຕົກ»។
Verse 16
एष शक्तो महाबाहुर्वक्तुं भगवतो गुणान् । विभूतिं चैव कार्त्स्न्येन सत्यां माहेश्वरी नूप
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ! ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້ານີ້—ພຣະກຣິດສະນະ—ແຕ່ຜູ້ດຽວ ທີ່ສາມາດພັນລະນາໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ທັງຄຸນທັງປວງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະອຳນາດອັນແທ້ຈິງອັນດຸດດັ່ງມະເຫສະວະຣະ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ສຣີ ກຣິດສະນະ»។
Verse 17
वैशम्पायन उवाच एवमुक्त्वा तदा भीष्मो वासुदेवं॑ महायशा: । भवमाहात्म्यसंयुक्तमिदमाह पितामह:
ໄວສັມປາຍະນະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພີສະມະ ຜູ້ມີກຽດສັກສີຍິ່ງ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້—ອັນປະກອບດ້ວຍມະຫິມາຂອງ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ)—ໂດຍອ້າງເຖິງ ວາສຸເທວະ»។
Verse 18
भीष्म उवाच सुरासुरगुरो देव विष्णो त्वं वक्तुमहसि । शिवाय विश्वरूपाय यन्मां पृच्छद् युधिष्ठिर:
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ເປັນຄູອາຈານອັນເຄົາລົບຂອງທັງເທວະແລະອະສຸຣະ! ມີແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ເໝາະສົມຈະກ່າວເລື່ອງນີ້. ພຣະຍຸທິສະຖິຣະໄດ້ຖາມຂ້າພະເຈົ້າເຖິງມະຫິມາຂອງພຣະສິວະໃນຮູບສາກົນ; ຜູ້ທີ່ມີຄຸນສົມບັດແທ້ຈິງໃນການອະທິບາຍຄວາມສັກສິດນັ້ນ ຄືພຣະອົງ»។
Verse 19
नाम्नां सहस्र॑ं देवस्य तण्डिना ब्रह्मयोनिना । निवेदितं ब्रह्मलोके ब्रह्मणो यत् पुराभवत्
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ນາມພັນປະການຂອງພຣະເຈົ້າ ເຄີຍຖືກ ຕັນຑິ—ຜູ້ເກີດແຕ່ສາຍພົວພັນຂອງພຣະພຣະຫມາ—ນຳໄປທູນຖວາຍໃນ ພຣະຫມາໂລກ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນມາແຕ່ພຣະພຣະຫມາໃນການກ່ອນ»។
Verse 20
द्वैपायनप्रभूतयस्तथा चेमे तपोधना: । ऋषय: सुव्रता दान्ता: शृण्वन्तु गदतस्तव
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ບັນດາລຶສີເຫຼົ່ານີ້—ມີ ທວຍປາຍະນະ (ວະຍາສະ) ເປັນຜູ້ເດັ່ນທີ່ສຸດ—ພ້ອມດ້ວຍນັກຕະປະຜູ້ມີຕະປະອັນອຸດົມ, ຜູ້ຖືວຣະຕະດີ ແລະສຳລວມຕົນ, ຈົ່ງຟັງເມື່ອທ່ານກ່າວ».
Verse 21
पूर्वकालमें ब्रह्मपुत्र तण्डीमुनिके द्वारा ब्रह्मलोकमें ब्रह्माजीके समक्ष जिस शिव- सहस्रनामका निरूपण किया गया था, उसीका आप वर्णन करें और ये उत्तम व्रतका पालन करनेवाले व्यास आदि तपोधन एवं जितेन्द्रिय महर्षि आपके मुखसे इसका श्रवण करें ।।
«ໂອ ພຣະບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ, ຂໍໃຫ້ທ່ານພັນລະນາ “ພັນນາມ” ຂອງພຣະສິວະ ດັ່ງທີ່ໃນການກ່ອນ ຕັນດີມຸນີ ໄດ້ອະທິບາຍໃນພຣະໂລກພຣະຫມາ ຕໍ່ໜ້າພຣະພຣະຫມາ; ແລະຂໍໃຫ້ມະຫາລຶສີຜູ້ມີຕະປະ ເຊັ່ນ ວະຍາສະ ແລະອື່ນໆ, ຜູ້ຖືວຣະຕະດີ ແລະຊະນະອິນທຣີ, ໄດ້ຟັງຈາກປາກຂອງທ່ານ. ຈົ່ງກ່າວນາມອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ: ທຣຸວະ, ນັນດິນ, ໂຫຕຣະ, ໂກປຕຣະ, ວິສະວະສຣິດ, ອັກນິ, ມຸນດິນ, ກະປັຣດິນ».
Verse 22
जो ध्रुव (कूटस्थ), नन्दी (आनन्दमय), होता, गोप्ता (रक्षक), विश्वस्रष्टा, गार्हपत्य आदि अग्नि, मुण्डी (चूड़ारहित) और कपर्दी (जटाजूटधारी) हैं, उन भगवान् शंकरके महान् सौभाग्यका आप वर्णन कीजिये ।।
«ພຣະອົງເປັນ ທຣຸວະ (ຜູ້ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ), ນັນດິ (ຜູ້ເປັນອານັນ), ໂຫຕຣະ, ໂກປຕຣະ (ຜູ້ປົກປ້ອງ), ຜູ້ສ້າງໂລກ, ອັກນິ (ເຊັ່ນ ກາຣຫະປັດຍະ), ມຸນດິນ (ບໍ່ມີຈຸກ), ແລະ ກະປັຣດິນ (ຜູ້ມີຜົມມັດ). ຂໍໃຫ້ທ່ານພັນລະນາມະຫາສິຣິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະສັງກະຣະ.» ວາສຸເທວະ (ພຣະກຣິດສະນະ) ກ່າວວ່າ: «ທາງເດີນແຫ່ງກຳກັບກິດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ມີ ຫິຣັນຍະຄັຣພະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເປັນປະທານ, ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະ ແລະມະຫາລຶສີ, ກໍບໍ່ອາດຮູ້ຈັກພຣະອົງຕາມທີ່ພຣະອົງເປັນ».
Verse 23
न विदुर्यस्थ भवनमादित्या: सूक्ष्मदर्शिन: । स कथ॑ नरमात्रेण शक््यो ज्ञातुं सतां गति:
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ອາທິດຍະຜູ້ເຫັນໄດ້ລະອຽດ ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ຖຶງຖິ່ນພຳນັກທີ່ພຣະອົງສະຖິດຢູ່. ແລ້ວມະນຸດທົ່ວໄປຈະຮູ້ຈັກພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງແລະເປົ້າໝາຍຂອງຄົນດີ—ໄດ້ແນວໃດ?»
Verse 24
तस्याहमसुरघ्नस्य कांश्चिद् भगवतो गुणान् । भवतां कीर्तयिष्यामि व्रतेशाय यथातथम्,अतः मैं उन असुरविनाशक व्रतेश्वर भगवान् शंकरके कुछ गुणोंका आपलोगोंके समक्ष यथार्थरूपसे वर्णन करूँगा
«ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສັນລະເສີນໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຟັງ—ຕາມຄວາມເປັນຈິງ ແລະຕາມທີ່ມັນເປັນ—ເຖິງຄຸນບາງປະການຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ: ພຣະສິວະ ຜູ້ປາບອະສຸຣະ ແລະເຈົ້າແຫ່ງວຣະຕະ.»
Verse 25
वैशम्पायन उवाच एवमुक्त्वा तु भगवान् गुणांस्तस्य महात्मन: । उपस्पृश्य शुचिर्भूत्वा कथयामास धीमत:
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງກໍໄດ້ເລີ່ມພັນລະນາຄຸນຄ່າຂອງຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ. ຫຼັງຈາກໄດ້ປະກອບພິທີອາຈະມະນະ (ācamana) ແລະເປັນຜູ້ບໍລິສຸດຕາມພິທີແລ້ວ ພຣະອົງກໍເລີ່ມເລົ່າດ້ວຍປັນຍາ ແລະຄວາມຮູ້ແຈ້ງ ເຖິງຄຸນຄວາມດີອັນສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ (Śiva) ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ດ້ວຍບັນຍາກາດແຫ່ງຄວາມເຄົາລົບ ແລະວິໄນ.
Verse 26
वासुदेव उवाच शुश्रूषध्व॑ ब्राह्म॒णेन्द्रास्त्वं च तात युधिष्ठिर । त्वं चापगेय नामानि शृणुष्वेह कपर्दिने
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: “ພວກພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ນັ່ງຢູ່ນີ້ ຈົ່ງຟັງເຖີດ; ແລະເຈົ້າດ້ວຍ ທ່ານຍຸທິສຖິຣະ ຜູ້ເປັນດຸດລູກ. ຈົ່ງຟັງຢູ່ນີ້ ບັນດານາມອັນຄວນແກ່ການຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ ຂອງພຣະກະປັດດິນ (Kapardin) ຄືພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara).”
Verse 27
यदवाप्तं च मे पूर्व साम्बहेतो: सुदुष्करम् । यथावद् भगवान् दृष्टो मया पूर्व समाधिना
“ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍເຄີຍໄດ້ບັນລຸມາກ່ອນ—ອັນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ—ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ ສາມບະ (Sāmba); ແລະວິທີທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍສະມາທິ (samādhi) ໃນອະດີດ ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະຄົບຖ້ວນ—ຂ້ອຍຈະເລົ່າເຫດການທັງໝົດນັ້ນໃຫ້ຟັງບັດນີ້.”
Verse 28
शम्बरे निहते पूर्व रौक्मिणेयेन धीमता । अतीते द्वादशे वर्षे जाम्बवत्यब्रवीद्धि माम्
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຍຸທິສຖິຣະ, ໃນອະດີດ ເມື່ອອະສຸຣະ ຊື່ ຊັມບະຣະ (Śambara) ຖືກສັງຫານໂດຍບຸດຜູ້ມີປັນຍາຂອງ ຣຸກມິນີ (Rukmiṇī), ແລະເມື່ອຜ່ານໄປແລ້ວສິບສອງປີ, ຈາມບະວະຕີ (Jāmbavatī) ຜູ້ປາຖະໜາບຸດ ໄດ້ມາຫາຂ້ອຍ ແລະກ່າວດັ່ງນີ້.”
Verse 29
प्रद्युम्नचारुदेष्णादीन् रुक्मिण्या वीक्ष्य पुत्रकान् पुत्रार्थिनी मामुपेत्य वाक्यमाह युधिछ्िर
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຍຸທິສຖິຣະ, ເມື່ອນາງ ຈາມບະວະຕີ (Jāmbavatī) ໄດ້ເຫັນ ປຣັດຍຸມນະ (Pradyumna), ຈາຣຸເທສນະ (Cārudeṣṇa) ແລະບຸດອື່ນໆຂອງ ຣຸກມິນີ (Rukmiṇī) ແລ້ວ, ນາງຜູ້ປາຖະໜາບຸດ ກໍມາຫາຂ້ອຍ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້. ເພາະປຣັດຍຸມນະ ບຸດຜູ້ສະຫຼາດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງ ຣຸກມິນີ ໃນອະດີດໄດ້ສັງຫານອະສຸຣະ ຊັມບະຣະ (Śambara) ແລະກັບຄືນສູ່ ດວາຣະກາ (Dvārakā); ເມື່ອຜ່ານໄປແລ້ວສິບສອງປີນັບແຕ່ນັ້ນ, ຈາມບະວະຕີ ເຫັນບຸດຂອງຣຸກມິນີ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າມາຫາຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະມີລູກ ແລະກ່າວດັ່ງນີ້.”
Verse 30
शूरं बलवतां श्रेष्ठ कान्तरूपमकल्मषम् | आत्मतुल्यं मम सुतं प्रयच्छाच्युत माचिरम्
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ອັຈຍຸຕະ, ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານບຸດໃຫ້ຂ້າໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ—ເປັນຜູ້ກ້າຫານ, ເປັນຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ມີກໍາລັງ, ຮູບງາມນ່າຊົມ ແລະ ບໍ່ມີມົນທິນ. ຢ່າໃຫ້ມີການຜັດຜ່ອນເລີຍ».
Verse 31
न हि ते<प्राप्यमस्तीह त्रिषु लोकेषु किंचन । लोकान् सूजेस्त्वमपरानिच्छन् यदुकुलोद्वह
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນວົງຢະດຸ, ໃນສາມໂລກນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ທ່ານບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້. ຖ້າທ່ານປາດຖະໜາ ທ່ານຍັງສາມາດສ້າງໂລກອື່ນໆ ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໄດ້».
Verse 32
त्वया द्वादशवर्षाणि व्रती भूतेन शुष्यता । आराध्य पशुभर्तारें रुक्मिण्यां जनिता: सुता:
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ຕະຫຼອດສິບສອງປີ ທ່ານດໍາລົງຢູ່ໃນວິນັຍແຫ່ງວຣະຕະ ທໍາຕະປະສະຍາຈົນກາຍຊູບຜອມ. ແລ້ວໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາພຣະປະສຸປະຕິ—ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ; ແລະບຸດທັງຫຼາຍກໍເກີດຈາກພຣະນາງຣຸກມິນີ».
Verse 33
चारुदेष्ण: सुचारुश्ष चारुवेशो यशोधर: । चारुश्रवाश्लारुयशा: प्रद्युम्न: शम्भुरेव च
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະທຸສູດະນ, ຈາຣຸເດສະນະ, ສຸຈາຣຸ, ຈາຣຸເວສະ, ຢະໂສທະຣະ, ຈາຣຸສຣະວາ, ຈາຣຸຢະສາ, ປຣະດຸມນະ, ແລະ ຊັມບຸ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບຸດຜູ້ສູງສົງ ແລະ ກ້າຫານຂອງຂ້າ. ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ປະທານບຸດເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຂ້າ ຜ່ານຄັນຂອງພຣະນາງຣຸກມິນີ, ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານບຸດໃຫ້ຂ້າອີກເຊັ່ນກັນ».
Verse 34
यथा ते जनिताः पुत्रा रुक्मिण्यां चारुविक्रमा: । तथा ममापि तनयं प्रयच्छ मधुसूदन
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະທຸສູດະນ, ດັ່ງທີ່ບຸດຂອງທ່ານ—ເກີດຈາກຣຸກມິນີ—ຮູບງາມ ແລະ ກ້າຫານມີວິລະຍະ, ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານບຸດໃຫ້ຂ້າອີກຜູ້ໜຶ່ງເຊັ່ນກັນ».
Verse 35
इत्येवं चोदितो देव्या तामवोच॑ सुमध्यमाम् | अनुजानीहि मां राज्ञि करिष्ये वचनं तव
ເມື່ອຖືກເທວະນາງຊັກຊວນດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງເວົ້າກັບພຣະມະເຫສີຜູ້ເອວບາງນັ້ນວ່າ: «ໂອ ພຣະມະເຫສີ, ຂໍຈົ່ງອະນຸຍາດໃຫ້ຂ້ອຍໄປ. ຂ້ອຍຈະປະຕິບັດຕາມພຣະດໍາລັດຂອງທ່ານ ແລະສໍາເລັດຄໍາຂໍນັ້ນ».
Verse 36
सा च मामब्रवीद् गच्छ शिवाय विजयाय च | ब्रह्मा शिव: काश्यपश्च नद्यो देवा मनो5नुगा:
ນາງເວົ້າກັບຂ້ອຍວ່າ: «ຈົ່ງໄປ—ໄປຫາພຣະສິວະ ແລະໄປຫາໄຊຊະນະ»। ນາງຊີ້ວ່າ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະສິວະ, ກາສະຍະປະ ພ້ອມທັງແມ່ນ້ໍາ ແລະເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ຕາມໃຈປາຖະໜາ ລ້ວນເປັນຝ່າຍສະໜັບສະໜູນ; ດັ່ງນັ້ນຄວນກ້າວໄປດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈ ເພື່ອຊອກຫາຄວາມສໍາເລັດອັນຊອບທໍາພາຍໃຕ້ພຣະພອນ.
Verse 37
क्षेत्रीौषध्यो यज्ञवाहाश्छन्दांस्यृषिगणाध्वरा: । समुद्रा दक्षिणास्तोभा ऋक्षाणि पितरो ग्रहा:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ທົ່ງທີ່ສັກສິດ ແລະພືດຢາຮັກສາ; ຜູ້ອຸ້ມຊູຍັດຍະ; ສັນທະ (ສຳນວນສັນທະວິທີ) ແລະຫມູ່ລະສີຜູ້ດໍາເນີນພິທີ; ມະຫາສະຫມຸດ ແລະທັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາໃນຍັດຍະ); ບົດຮ້ອງສະໂຕບະ; ດາວກຸ່ມ, ບັນພະບຸລຸດ, ແລະດາວເຄາະ—ທັງໝົດນີ້ກໍຢູ່ໃນລະບຽບທິບທີ່ຂ້ອຍກ່າວເຖິງ».
Verse 38
देवपत्न्यो देवकन्या देवमातर एव च | मन्वन्तराणि गावश्न चन्द्रमा: सविता हरि:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ເມຍຂອງເທວະ, ລູກສາວຂອງເທວະ, ແລະແມ່ຂອງເທວະເອງ; ມັນວັນຕະຣະທີ່ສືບຕໍ່ກັນ ແລະຝູງງົວ; ພຣະຈັນ, ພຣະອາທິດ, ແລະ ຮະຣິ—ທັງໝົດນີ້ກໍຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບບູຊາ».
Verse 39
सावित्री ब्रह्म॒विद्या च ऋतवो वत्सरास्तथा । क्षणा लवा मुहूर्ताश्न निमेषा युगपर्यया:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ສາວິຕຣີ (ຄາຍະຕຣີອັນສັກສິດ) ແລະພຣະວິທະຍາແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ; ລະດູການ ແລະປີ; ພ້ອມທັງມາດຕາເວລາ—ຂະນະ, ລະວະ, ມຸຫູຣຕະ, ນິເມສະ (ກະພິບຕາ), ແລະການຫມຸນວຽນຂອງຍຸກ—ທັງໝົດນີ້ກໍຖືກຮວມໄວ້ (ໃນຫຼັກສູງສຸດນັ້ນ)».
Verse 40
रक्षन्तु सर्वत्र गतं त्वां यादव सुखाय च । अरिए्टं गच्छ पन्थानमप्रमत्तो भवानघ
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ພວກຢາດະວະ ປົກປ້ອງເຈົ້າທຸກແຫ່ງທີ່ເຈົ້າໄປ ແລະຂໍໃຫ້ເປັນເພື່ອຄວາມສຸກສະບາຍຂອງເຈົ້າ. ຈົ່ງເດີນທາງຕາມເສັ້ນທາງປອດໄພ ບໍ່ໃຫ້ມີອັນຕະລາຍ; ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ຈົ່ງມີສະຕິຢູ່ເສມອ»។
Verse 41
उसने कहा--'प्राणनाथ! आप कल्याण और विजय पानेके लिये जाइये। यदुनन्दन! ब्रह्मा
ຈາມບະວະຕີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງໄປເພື່ອໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວັດດີ ແລະ ໄຊຊະນະ. ໂອ ຄວາມປິຕິຂອງຊາວຢາດຸ, ຂໍໃຫ້ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະສິວະ, ກາສະຍະປະ, ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ, ເທວະທັງປວງຜູ້ເປັນມິດຕໍ່ໃຈ, ທົ່ງທີ່ສັກສິດ, ສະຫມຸນໄພຢາ, ຜູ້ນຳພາຍັດ—ມັນຕຣາ—ພ້ອມດ້ວຍສັນທະ (chandas), ລຶສີທັງຫຼາຍ, ພິທີຍັດເອງ, ມະຫາສະຫມຸດ, ທັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາຍັດ), ສະໂຕບະແຫ່ງການຮ້ອງສາມັນ, ດາວນັກຂັດ, ປິຕຣະ, ດາວເຄາະ, ພຣະມະເຫສີຂອງເທວະ, ນາງເທວະ ແລະ ເທວະມານດາ, ມັນວັນຕະຣະ, ງົວ, ຈັນທຣາ, ສຸຣິຍະ, ອິນທຣະ, ສາວິຕຣີ, ພຣະພຣະຫມະວິທະຍາ, ລະດູການ, ປີ, ແລະ ມາດຕາເວລາທັງປວງ—ຂະນະ, ລະວະ, ມຸຫູຣຕະ, ນິເມສ, ແລະ ຍຸກ—ຈົ່ງປົກປ້ອງພຣະອົງທຸກແຫ່ງ. ຈົ່ງເດີນທາງໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ; ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຈົ່ງມີສະຕິຢູ່ເສມອ». ເມື່ອນາງໄດ້ກ່າວພອນມົງຄຸນນີ້ແລ້ວ, ຂ້ອຍໄດ້ຂໍລາຈາກເຈົ້າຍິງນັ້ນ ແລະໄປພົບບິດາຜູ້ປະເສີດ ວາສຸເທວະ, ມານດາ ເທວະກີ, ແລະ ພຣະຣາຊາ ອຸກຣະເສນ. ຂ້ອຍໄດ້ລາຍງານທຸກຢ່າງທີ່ເຈົ້າຍິງວິທະຍາທະຣະ ຈາມບະວະຕີ ໄດ້ວອນຂໍຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈ, ແລະຂໍອະນຸຍາດເດີນທາງໄປປະຕິບັດຕະປະ. ຂ້ອຍຍັງໄດ້ອຳລາ ກະດະ ແລະ ພຣະບະລະຣາມະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່; ທັງສອງເວົ້າກັບຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມໂສກແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກວ່າ: «ນ້ອງເອີຍ, ຂໍໃຫ້ຕະປະຂອງເຈົ້າສຳເລັດໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ».
Verse 42
गत्वा समावेद्य यदब्रवीन्मां विद्याधरेन्द्रस्य सुता भृशार्ता । तानभ्यनुज्ञाय तदातिदुःखाद् गदं तथैवातिबलं च रामम् | अथोचतुः प्रीतियुतौ तदानीं तपःसमृद्धिर्भवतो<स्त्वविघध्नम्
ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ໄປເຖິງ ແລະ ໄດ້ລາຍງານທຸກຢ່າງແລ້ວ, ຂ້ອຍໄດ້ຖ່າຍທອດຄຳວອນຂໍຂອງທິດາແຫ່ງພຣະຣາຊາວິທະຍາທະຣະ—ຜູ້ທຸກໃຈຢ່າງຫນັກ—ທີ່ນາງໄດ້ອ້ອນວອນຂ້ອຍ. ແລ້ວໃນຄວາມໂສກອັນໃຫຍ່ນັ້ນ, ຂ້ອຍໄດ້ຂໍລາຈາກພວກເຂົາ ແລະ ອຳລາ ກະດະ ກັບ ພຣະຣາມະ (ບະລະຣາມະ) ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່. ໃນເວລານັ້ນ ທັງສອງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ແຕ່ໃຈໜັກ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: «ນ້ອງເອີຍ, ຂໍໃຫ້ຕະປະຂອງເຈົ້າໄດ້ຜົນສົມບູນ ໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກໃດໆ».
Verse 43
प्राप्पानुज्ञां गुरुजनादहं ताक्ष्यमचिन्तयम् । सो5वहद्धिमवन्तं मां प्राप्प चैनं व्यसर्जयम्
ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ແລ້ວ, ຂ້ອຍໄດ້ເອີ້ນຕາກຊະຍະ (ກະຣຸດ) ໃນໃຈ. ລາວໄດ້ພາຂ້ອຍໄປຮອດຮິມະວານ (ພູຫິມາໄລ) ແລະເມື່ອຂ້ອຍຮອດແລ້ວ ຂ້ອຍໄດ້ສົ່ງລາລາວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.
Verse 44
तत्राहमद्भुतान् भावानपश्यं गिरिसत्तमे । क्षेत्र च तपसां श्रेष्ठ पश्याम्यद्भुतमुत्तमम्
ທີ່ນັ້ນ ເທິງພູອັນປະເສີດທີ່ສຸດ, ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນສະພາບແລະໝາຍສັນຍາອັນນ່າອັດສະຈັນ. ແລະຂ້ອຍໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ສະຖານທີ່ນັ້ນເປັນພື້ນທີ່ອັນພິເສດ ແລະ ສູງສຸດ—ເໝາະຢ່າງຍິ່ງສຳລັບການປະຕິບັດຕະປະ—ຄວນແກ່ການຂົ່ມໃຈຕົນ ແລະ ຄວາມພາກພຽນທາງວິນຍານ.
Verse 45
दिव्यं वैयाच्रपद्यस्य उपमन्योर्महात्मन: । पूजितं देवगन्धर्वै््राह्म्या लक्ष्म्यमा समावृतम्
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ມີອາສຣົມອັນອັດສະຈັນແຫ່ງໜຶ່ງ ເປັນຂອງ ອຸປະມັນຍຸ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ສືບສາຍຈາກ ວຽາຄຣະປາດ. ອາສຣົມນັ້ນຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍສະຫງ່າລາສີແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ ແລະໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາຈາກເທວະ ແລະ ຄັນທະວະ»។
Verse 46
धवककुभकदम्बनारिकेलै: कुरबककेतकजम्बुपाटलाभि: । वटवरुणकवत्सना भबिल्वै: सरलकपित्थप्रियालसालतालै:
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: ອາສຣົມນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍໄມ້ປ່າຫຼາຍຊະນິດ ທີ່ໃຫ້ທັງດອກແລະໝາກ— dhava, kakubha, kadamba, ໝາກພ້າວ, kurabaka, ketaka, jambū, pāṭala, ໄທບານຍັນ, varuṇaka, vatsanābha, bilva, śarala, kapittha, priyāla, śāla ແລະ tāla. ທົ່ວທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍດອກໄມ້ ພຸ່ມໄມ້ ແລະເຄືອໄມ້; ກຸ່ມກ້ວຍຫຼາຍແຫ່ງຍິ່ງເພີ່ມຄວາມງາມໃຫ້ມັນອີກ.
Verse 47
बदरीकुन्दपुन्नागैरशोकाम्रातिमुक्तकै: । मधूकै: कोविदारैश्न चम्पकैः पनसैस्तथा
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: ອາສຣົມນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍໄມ້ປ່າຫຼາຍຊະນິດ ທີ່ໃຫ້ທັງດອກແລະໝາກ— badarī (ໝາກພຸດ), kunda (ດອກມະລິ), punnāga, aśoka, ໝາກມ່ວງ, ເຄືອ atimuktaka, madhūka, kovidāra, campaka ແລະ panasa (ໝາກຂະໜຸນ). ທົ່ວທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍດອກໄມ້ ພຸ່ມໄມ້ ແລະເຄືອໄມ້; ກຸ່ມກ້ວຍຫຼາຍແຫ່ງຍິ່ງເພີ່ມຄວາມງາມ. ພາບນີ້ຍ້ຳໃຫ້ເຫັນຈິນຕະນາການດ້ານຈັນຍາຂອງມະຫາພາຣະຕະ: ອາສຣົມເປັນພື້ນທີ່ແຫ່ງສັນຕິ ການສຳລວມ ແລະ ທຳມະ—ທີ່ຄວາມອຸດົມສົມບູນຂອງທຳມະຊາດສະທ້ອນລະບຽບພາຍໃນ ແລະການບຳເນັດທາງວິນຍານ.
Verse 48
वन्यैर्बहुविधैर्वृक्षैः फलपुष्पप्रदैर्युतम् । पुष्पगुल्मलताकीर्ण कदलीषण्डशोभितम्
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ອາສຣົມນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍໄມ້ປ່າຫຼາຍຊະນິດ ອຸດົມດ້ວຍໝາກແລະດອກ. ມັນເຕັມໄປທົ່ວທີ່ດ້ວຍດອກໄມ້ ພຸ່ມໄມ້ ແລະເຄືອໄມ້; ແລະຄວາມງາມຂອງມັນຍິ່ງເພີ່ມຂຶ້ນດ້ວຍກຸ່ມກ້ວຍຫຼາຍແຫ່ງ»។
Verse 49
नानाशकुनिसम्भोज्यै: फलैरव॑क्षेरलंकृतम् । यथास्थानविनिक्षिप्तैर्भूषितं भस्मराशिभि:
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: ອາສຣົມນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍໝາກໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ ທີ່ເໝາະໃຫ້ນົກນານາພັນກິນ ແລະດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ທີ່ຫ້ອມຫຸ້ມໄປດ້ວຍໝາກເຫຼົ່ານັ້ນ. ກອງຂີ້ເຖົ່າທີ່ວາງໄວ້ຖືກທີ່ຖືກທາງ ຍິ່ງເພີ່ມຄວາມງາມອັນສົມຖະຂອງມັນ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຊີວິດມີວິໄນ ແລະພິທີກຳອັນສັກສິດ ບໍ່ແມ່ນເຄື່ອງປະດັບແບບໂລກີ.
Verse 50
रुरुवानरशार्दूलसिंहद्वीपिसमाकुलम् । कुरड़बर्हिणाकीर्ण मार्जारभुजगावृतम् । पूगैश्न मृगजातीनां महिषर्क्षनिषेवितम्
ປ່າໃກ້ອາສຣົມນັ້ນແອອັດໄປດ້ວຍຮູຣູ (ກວາງຮູຣູ), ລີງ, ເສືອໃຫຍ່, ສິງ, ເສືອດາວ ແລະສັດປ່ານານາຊະນິດ. ມີນົກຢູງຫຼາຍ, ມີແມວ ແລະງູຄອຍຫ້ອມລ້ອມ. ຝູງກວາງຫຼາຍຊະນິດ, ຄວາຍປ່າ ແລະຫມີ ກໍມາອາໄສຢູ່ປ່ານັ້ນເຊັ່ນກັນ.
Verse 51
सकृप्प्रभिन्नैश्व गजैर्विं भूषित॑ प्रहृषष्नानाविधपक्षिसेवितम् । सुपुष्पितैरम्बुधरप्रकाशै- महीरुहाणां च वनैर्विचित्रै:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: ສວນປ່າໃນອາສຣົມນັ້ນງາມສະຫງ່າດ້ວຍຊ້າງທີ່ຂົມຂມັນຢູ່—ທີ່ຂມັບຂອງມັນເຄີຍແຕກພຸ່ງອອກເປັນສາຍມັດຄັ້ງທໍາອິດພຽງຄັ້ງດຽວ. ນົກນານາຊະນິດຜູ້ຍິນດີຮ້ອງຂັບຂານ ມາອາໄສຢູ່ຕາມກິ່ງໄມ້. ປ່າໄມ້ຫຼາກຫຼາຍທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໄມ້ໃຫຍ່ ບານດອກງາມສະພັ່ງ ສະຫວ່າງດັ່ງເມກຝົນ ເຮັດໃຫ້ອາສຣົມທັງໝົດດູງາມພິເສດ ແລະສະງົບສຸກ.
Verse 52
नानापुष्परजोमिश्रो गजदानाधिवासित: । दिव्यस्त्रीगीतबहुलो मारुतो5भिमुखो ववौ
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: ລົມອ່ອນໆອັນເປັນມົງຄຸນໄດ້ພັດມາຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ—ອຸ້ມໄວ້ດ້ວຍຝຸ່ນເກສອນຂອງດອກໄມ້ນານາຊະນິດ ແລະຫອມກຸ່ນດ້ວຍກິ່ນມັດຂອງຊ້າງ. ໃນລົມນັ້ນຍັງແຜ່ຊັດເຈນໄປດ້ວຍສຽງຮ້ອງເພງອັນຫວານຊຶ້ງຂອງນາງຟ້າ.
Verse 53
धारानिनादैर्विहगप्रणादै: शुभैस्तथा बूंहितैः: कुज्जराणाम् | गीतैस्तथा किन्नराणामुदारै: शुभै: स्वनै: सामगानां च वीर
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ວີຣະບຸລຸດ! ໂອ ວີຣະບຸລຸດ! ບ່ອນປ່ານັ້ນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນດັ່ງດົນຕີດ້ວຍສຽງມົງຄຸນ—ສຽງນ້ຳຕົກຮົ່ມຮື້ທີ່ໄຫຼລົງຈາກຍອດພູ, ສຽງຮ້ອງອັນໄພຣະຂອງນົກ, ສຽງຮ້ອງຂອງຊ້າງ, ເພງອັນສູງສົ່ງແລະມ່ວນຊື່ນຂອງກິນນະຣະ, ແລະສຽງອວຍພອນຂອງຜູ້ຂັບຮ້ອງສາມະ (Sāma).”
Verse 54
अचिन्त्यं मनसाप्यन्यै: सरोभि: समलंकृतम् । विशालैश्वाग्निशरणैर्भूषितं कुसुमावृतै:
ພູມິພາກເຂົານັ້ນມີຄວາມງາມອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຈົນຄົນອື່ນໆແມ່ນແຕ່ຄິດໃນໃຈກໍຍາກຈະນຶກຖືງ. ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍສະໂຣວອນຫຼາຍແຫ່ງ ແລະຖືກຕົກແຕ່ງດ້ວຍອາຄານບູຊາໄຟ (ອັກນິຊາລາ) ຂະໜາດໃຫຍ່ ທີ່ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍດອກໄມ້.
Verse 55
विभूषितं पुण्यपवित्रतोयया सदा च जुष्टं नृप जह्लुकन्यया । विभूषितं धर्मभृतां वरिष्ठै- महात्मभिव॑द्लिसमानकल्पै:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ! ສະຖານທີ່ນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍນ້ຳອັນສັກສິດ ແລະຊຳລະມົນທິນໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະແມ່ນ້ຳຊາຫນະວີ—ທິດາຂອງຊະຫນຸ—ກໍມາຢ້ຽມຢາມຢູ່ເປັນນິດ ດັ່ງຜູ້ຊື່ນຊົມສະຖານນັ້ນ. ຍັງມີມະຫາຕະມະຫຼາຍທ່ານ—ຜູ້ທຳຮັກສາທຳມະອັນຍິ່ງ—ມີລັດສະໝີດັ່ງໄຟ ມາເຮັດໃຫ້ສະຖານນັ້ນສົດງາມ. ດັ່ງນັ້ນ ຊາຫນະວີຜູ້ມີສາຍນ້ຳເປັນກຸສົນ ຈຶ່ງເພີ່ມພູນຄວາມງາມໃຫ້ແດ່ດິນສັກສິດນັ້ນຢູ່ເສມອ».
Verse 56
वाय्वाहारैरम्बुपैर्जप्यनित्यै: सम्प्रक्षालैयोंगिभिर्ध्याननित्यै: । धूमप्राशैरूष्मपै: क्षीरपैश्न संजुष्टं च ब्राह्मणेन्द्रै: समन्तात्
ທີ່ນັ້ນຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກທິດດ້ວຍພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງ. ບາງຄົນດຳລົງຊີວິດໂດຍດື່ມແຕ່ລົມ, ບາງຄົນດື່ມນ້ຳເປັນອາຫານ. ບາງຄົນພາກພຽນສະເໝີໃນການສວດມົນ. ນັກບຳເນັດບາງທ່ານຊຳລະຈິດໃຈດ້ວຍວິໄນແຫ່ງການຊຳລະພາຍໃນ; ຍອກຄີບາງທ່ານດຳລົງຢູ່ໃນສະມາທິຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ອື່ນໆອາໄສຄວັນໄຟບູຊາ, ອາໄສຄວາມຮ້ອນແຫ່ງຕະປະ, ຫຼືດື່ມນົມ—ແຕ່ລະຄົນປະພຶດການຂັດເກົາ ແລະການຄວບຄຸມຕົນ ເປັນເຄື່ອງປະຈັກຂອງທຳມະ.
Verse 57
गोचारिणो<5थाश्मकुट्टा दन्तोलूखलिकास्तथा । मरीचिपा: फेनपाश्चव तथैव मृगचारिण:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ບາງຄົນຮັບປະຕິຍານບຳເນັດຮັບໃຊ້ງົວ ແລະຢູ່ອາໄສພ້ອມທັງທ່ອງທ່ຽວກັບຝູງງົວ. ບາງຄົນກິນອາຫານທີ່ບົດດ້ວຍຫີນ; ບາງຄົນກະທັ້ງໃຊ້ແຂ້ວເປັນຄົກແລະສາກ. ບາງຄົນດຳລົງຊີວິດໂດຍດື່ມແສງຕາເວັນ ແລະຟອງນ້ຳ; ແລະອີກຫຼາຍລະສີຮັບປະຕິຍານດຳລົງດັ່ງກວາງ ທ່ອງທ່ຽວຢູ່ກັບຝູງກວາງ.»
Verse 58
अश्वत्थफलभक्षाश्व तथा हुदकशायिन: । चीरचर्माम्बरधरास्तथा वल्कलधारिण:,कोई पीपलके फल खाकर रहते, कोई जलमें ही सोते तथा कुछ लोग चीर, वल्कल और मृगचर्म धारण करते थे
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ບາງຄົນດຳລົງຊີວິດໂດຍກິນໝາກຂອງຕົ້ນອັສວັດຖະ; ບາງຄົນນອນຢູ່ໃນນ້ຳ; ແລະບາງຄົນນຸ່ງຜ້າຂາດ, ເສັ້ນໃຍເປືອກໄມ້, ແລະໜັງກວາງ.»
Verse 59
सुदुःखान् नियमांस्तांस्तान् वहतः सुतपोधनान् । पश्यन् मुनीन् बहुविधानू प्रवेष्टमुपचक्रमे
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເຫັນມຸນີນັກບຳເນັດຫຼາຍຫຼາຍປະເພດ—ຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະ ແລະຊັບສິນທາງວິນຍານ—ກຳລັງແບກຮັບວິໄນແລະຂໍ້ຈຳກັດອັນທຸກທົນຢ່າງຍິ່ງ, ຂ້ອຍຈຶ່ງເລີ່ມກ້າວເຂົ້າໄປສູ່ອາສຣົມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ.»
Verse 60
सुपूजितं देवगणैर्महात्मभि: शिवादिभिर्भारत पुण्यकर्मभि: । रराज तच्चाश्रममण्डलं सदा दिवीव राजन् शशिमण्डलं यथा
ໂອ ກະສັດຜູ້ສືບສາຍພະຣະຕະ! ອາສຣົມອັນເປັນເຂດລ້ອມນັ້ນ ຖືກບູຊາຢ່າງສູງໂດຍຫມູ່ເທວະ ໂດຍມະຫາວິນຍານເຊັ່ນ ພຣະສິວະ ແລະຜູ້ມີກຸສົນກຳ; ມັນສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ເສມອ. ໂອ ພຣະຣາຊາ! ມັນຮຸ່ງເຮືອງໃນຟ້າ ດັ່ງດວງຈັນໃນນະພາ.
Verse 61
क्रीडन्ति सर्पर्नकुला मृगैर्व्याच्रिश्व मित्रवत् । प्रभावाद् दीप्ततपसां सैनिकर्षान्महात्मनाम्
ໂດຍອານຸພາບອັນສ່ອງສະຫວ່າງຂອງມະຫາວິນຍານຜູ້ມີຕະປະສະຍາອັນແຮງກ້າ ຄວາມເປັນສັດຕູຕາມທຳມະຊາດກໍຖືກລະງັບ: ພັງພອນ (ເນວລ) ຫຼິ້ນກັບງູ ແລະສັດປ່າຢູ່ກັບເສືອດັ່ງເປັນມິດ.
Verse 62
तत्राश्रमपदे श्रेष्ठे सर्वभूतमनोरमे । सेविते द्विजशार्टूलैवेंदवेदाड़पारगै:
ທີ່ນັ້ນ ໃນອາສຣົມອັນປະເສີດ ອັນເປັນທີ່ຊື່ນຊົມແກ່ສັດທັງປວງ ແລະມີບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ເລີດລ້ຳ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນເວທະແລະເວທາງຄະ ມາພຳນັກຢູ່—ເມື່ອຂ້ອຍເຂົ້າໄປ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນ ອຸປະມັນຍຸ ຜູ້ເປັນເພັດແຫ່ງພຣາຫມັນ: ຜົມມັດເປັນຊະຕາ ນຸ່ງຫົ່ມເປືອກໄມ້ ມີອານຸພາບແລະຣັດສະໝີ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟໂດຍຕະປະສະຍາ ມີໃຈສະງົບ ແລະມີພະລັງແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ ນັ່ງຢູ່ທ່າມກາງສາວົກຂອງທ່ານ.
Verse 63
नानानियमविख्यातैर्षिभि: सुमहात्मभि: । प्रविशन्नेव चापश्यं जटाचीरधरं प्रभुम्
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຂ້ອຍເຂົ້າໄປໃນອາສຣົມອັນປະເສີດນັ້ນ—ອັນຮຸ່ງເຮືອງໂດຍລິສີມະຫາວິນຍານຜູ້ລືຊື່ດ້ວຍວິໄນນານາ—ຂ້ອຍກໍເຫັນທັນທີ ອຸປະມັນຍຸ ພຣາຫມັນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ: ຜົມມັດເປັນຊະຕາ ນຸ່ງຫົ່ມເປືອກໄມ້ ມີອານຸພາບແລະຣັດສະໝີ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟໂດຍຕະປະສະຍາ ມີໃຈສະງົບ ແລະເປັນໜຸ່ມ ນັ່ງຢູ່ທ່າມກາງສາວົກຂອງທ່ານ.
Verse 64
तेजसा तपसा चैव दीप्यमानं यथानलम् । शिष्यैरनुगतं शान्तं युवान ब्राह्मणर्षभम्
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: “ອຸປະມັນຍຸ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງພຣາຫມັນ ນັ່ງຢູ່ທ່າມກາງສາວົກຂອງທ່ານ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຕຊະແລະຕະປະສະຍາ ດັ່ງໄຟ, ມີໃຈສະງົບ ແລະຢູ່ໃນພະລັງແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ. ເມື່ອຂ້ອຍເຂົ້າໄປໃນອາສຣົມອັນປະເສີດນັ້ນ ອັນເປັນທີ່ຊື່ນຊົມແກ່ສັດທັງປວງ, ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນທ່ານ: ຜົມມັດເປັນຊະຕາ ນຸ່ງຫົ່ມເປືອກໄມ້, ມີກຽດສັກສີ ແລະຮຸ່ງເຮືອງໂດຍຕະປະສະຍາ; ແລະລິສີມະຫາວິນຍານຜູ້ລືຊື່ດ້ວຍວິໄນນານາ ໄດ້ເພີ່ມພູນສິຣິຂອງອາສຣົມນັ້ນ ແລະຖວາຍການນັບຖືແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ ຜູ້ສຳເລັດໃນເວທະແລະເວທາງຄະ.”
Verse 65
शिरसा वन्दमानं मामुपमन्युरभाषत
ເມື່ອຂ້ອຍກ້ອມສີສະລົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ອຸປະມັນຍຸໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: «ໂອ ປຸນດະຣີກາກສະ (ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ) ຂໍຕ້ອນຮັບ. ເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ແຕ່ກັບມາບູຊາຂ້ອຍ; ເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການເບິ່ງເຫັນ ແຕ່ກັບປາຖະໜາຈະເບິ່ງຂ້ອຍ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຕະປະສະຍາຂອງພວກເຮົາໄດ້ອອກຜົນ».
Verse 66
स्वागतं पुण्डरीकाक्ष सफलानि तपांसि नः । यः पूज्य: पूजयसि मां द्रष्टव्यो द्रष्टमिच्छसि
ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ຂໍຕ້ອນຮັບ ໂອ ປຸນດະຣີກາກສະ. ຕະປະສະຍາຂອງພວກເຮົາໄດ້ອອກຜົນໃນມື້ນີ້: ເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ແຕ່ກັບມາບູຊາຂ້ອຍ; ເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການເບິ່ງເຫັນ ແຕ່ກັບປາຖະໜາຈະເບິ່ງຂ້ອຍ».
Verse 67
तमहं प्राउ्जलिर्भूत्वा मृगपक्षिष्वथाग्निषु । धर्मे च शिष्यवर्गे च समपृच्छमनामयम्,तब मैंने हाथ जोड़कर आश्रमके मृग, पक्षी, अग्निहोत्र, धर्मांचरण तथा शिष्यवर्गका कुशल-समाचार पूछा
ແລ້ວຂ້ອຍພະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໄດ້ຖາມຂ່າວຄວາມສຸກທຸກຂອງອາສຣົມ—ທັງກວາງແລະນົກ, ໄຟບູຊາອັກນິໂຫຕຣະ, ການປະພຶດທຳຕາມທັມມະ, ແລະຫມູ່ສິດ—ວ່າທຸກຢ່າງປອດໄພ ບໍ່ມີໂລກໄພ ແລະບໍ່ມີຄວາມລົບກວນຫຼືບໍ່.
Verse 68
ततो मां भगवानाह साम्ना परमवल्गुना । लप्स्यसे तनयं कृष्ण आत्मतुल्यमसंशयम्
ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອຸປະມັນຍຸໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນ ແລະປອບໃຈຢ່າງຍິ່ງວ່າ: «ໂອ ກຣິສນະ, ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດຜູ້ເທົ່າທຽມຕົນເອງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ».
Verse 69
तप: सुमहदास्थाय तोषयेशानमीश्वरम् । इह देव: सपत्नीक: समाक्रीडत्यधोक्षज
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງອາໄສຕະປະສະຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເຮັດໃຫ້ອີສານະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ພໍພຣະໄທ. ທີ່ນີ້ ພຣະມະຫາເທວະກຳລັງສຳລານກັບພຣະມະຫາເທວີ ອຸມາ ຜູ້ເປັນຄູ່ຄອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອະໂທກສະຈະ, ຈົ່ງປະພຶດຕະປະຢູ່ທີ່ນີ້ ເພື່ອໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ».
Verse 70
इह्ैनं दैवतश्रेष्ठं देवा: सर्षिगणा: पुरा । तपसा ब्रह्मचर्येण सत्येन च दमेन च
ໃນບູຮານການ ຢູ່ທີ່ນີ້ ບັນດາເທວະພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ລະສີ ໄດ້ນະມັດສະການ ແລະບັນລຸເທວະພາບອັນສູງສຸດນີ້ ດ້ວຍຕະປະສະຍາ, ພຣະຫມະຈັນຍາ, ຄວາມສັດຈິງ ແລະການຂົ່ມໃຈຕົນເອງ.
Verse 71
शत्रुनाशक श्रीकृष्ण! आप जिनकी प्रार्थना करते हैं
ໂອ ພຣະສີກຣິດສະນາ ຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ! ຜູ້ທີ່ພຣະອົງອະທິຖານບູຊານັ້ນ ແມ່ນພຣະພະຄະວານ ສັງກະຣະ—ຄັງແຫ່ງລັດສະຫມີ ແລະຕະປະສະຍາ ອັນຫາທີ່ຄາດຄິດບໍ່ໄດ້—ປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ຕະຫຼອດການ ຄຽງຄູ່ກັບເທວີປາຣະວະຕີ ສ້າງຄຸນທຳອັນດີເຊັ່ນ ຄວາມສະຫງົບ ແລະກຳຈັດອາລົມຊົ່ວເຊັ່ນ ກາມ (ຕັນຫາ).
Verse 72
शुभाशुभान्वितान् भावान् विसृजन् संक्षिपन्नपि । आस्ते देव्या सदाचिन्त्यो य॑ प्रार्थयसि शत्रुहन्
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ສັງຫານສັດຕູ, ພຣະອົງຜູ້ທີ່ທ່ານອະທິຖານຫາ—ຜູ້ອັນຫາທີ່ຄາດຄິດບໍ່ໄດ້—ປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ຄຽງຄູ່ກັບເທວີ ແລະຍັງສ້າງຄຸນທຳອັນດີຢູ່ເລື້ອຍໆ ພ້ອມທັງຂົ່ມ ຫຼືລະລາຍອາລົມຊົ່ວ. ດັ່ງນັ້ນ ສັງກະຣະ—ຄັງແຫ່ງລັດສະຫມີ ແລະຕະປະສະຍາ—ແມ່ນແຫຼ່ງແຫ່ງຄວາມສະຫງົບພາຍໃນ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍຕັນຫາ».
Verse 73
तोषयित्वा शुभान् कामान् प्राप्तवन्तो जनार्दन । जनार्दन! यहाँ सुरश्रेष्ठ महादेवजीको तपस्या
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈະນາຣະດະນະ, ໃນບູຮານການ ຢູ່ທີ່ນີ້ ເທວະຫຼາຍອົງ ແລະມະຫາລະສີຫຼາຍທ່ານ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາເທວະ—ພໍພຣະໄທ ດ້ວຍຕະປະສະຍາ, ພຣະຫມະຈັນຍາ, ຄວາມສັດຈິງ ແລະການຂົ່ມອິນຊີ; ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມປາຖະໜາອັນດີ. ແທ້ຈິງ ອະສຸຣະ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ຜູ້ທຳໃຫ້ພູເມຣຸຍັງສັ່ນໄຫວ ເຄີຍໄດ້ຮັບຈາກ ສະຣະວະ (ຊິວະ) ອຳນາດ ແລະສະຫງ່າລາສີຂອງເທວະທັງປວງ ຕະຫຼອດໄລຍະ ‘ອັຣບຸດ’ ໜຶ່ງ—ສິບກົດປີ».
Verse 74
तस्यैव पुत्रप्रवरो मन्दारो नाम विश्रुत: । महादेववराच्छक्रं वर्षार्बुदमयोधयत्,उसीका श्रेष्ठ पुत्र मन्दार नामसे विख्यात हुआ, जो महादेवजीके वरसे एक अर्बुद वर्षोंतक इन्द्रके साथ युद्ध करता रहा
ໃນບັນດາລູກຂອງເຂົາ ຜູ້ເປັນລູກຊາຍອັນເລີດທີ່ສຸດ ໂດຍນາມອັນລືຊາ ແມ່ນ ມັນດາຣະ. ດ້ວຍພອນຈາກພຣະມະຫາເທວະ ເຂົາໄດ້ຮົບກັບ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຕະຫຼອດໄລຍະ ‘ອັຣບຸດ’ ໜຶ່ງ—ສິບກົດປີ.
Verse 75
विष्णोश्ष॒क्रंं च तद् घोरं वज़ञमाखण्डलस्य च । शीर्ण पुराभवत् तात ग्रहस्याड्रेषु केशव
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໂອ ເກສະວະ—ທັງຈັກຣະອັນນ່າຢ້ານຂອງພຣະວິສນຸ ແລະ ວັຊຣະ (ສາຍຟ້າ) ຂອງອາຂັນດະລະ (ອິນທຣະ) ໃນການກ່ອນ ເຄີຍສຶກຫຼ່ອ ແລະ ແຕກພັງໄປເມື່ອປະທະກັບອວັຍວະຂອງກຣາຫະນັ້ນ. ນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ອາວຸດເທວະທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ກໍອາດບໍ່ໄດ້ຜົນ ເມື່ອຜູ້ໃດຖືກປົກປ້ອງດ້ວຍອໍານາດພິເສດ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າພຶງພາແຕ່ກໍາລັງ ແຕ່ຈົ່ງສະແຫວງຫາວິທີທີ່ຖືກທໍາ ແລະ ລະບຽບອັນສູງສຸດທີ່ຄອບຄອງຊັຍຊະນະ»។
Verse 76
यत् तद् भगवता पूर्व दत्त चक्रं तवानघ । जलान्तरचरं हत्वा दैत्यं च बलगर्वितम्
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ຈັກຣະນັ້ນທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຄີຍປະທານໃຫ້ເຈົ້າ ຫຼັງຈາກສັງຫານອະສຸຣະຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສດ້ວຍກໍາລັງ ຜູ້ເຄີຍເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນນໍ້າ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍພຣະວຣຶສະທະວະຊະ (ພຣະສິວະ) ເອງ ແລະ ປະທານໃຫ້ເຈົ້າ. ອາວຸດນັ້ນລຸກໂຊດເຫມືອນໄຟ ມີສະຫງ່າລາສີອັນອັດສະຈັນ ແລະ ບໍ່ອາດຕ້ານທານໄດ້»។
Verse 77
उत्पादितं वृषाड्केन दीप्तज्वलनसंनिभम् | दत्तं भगवता तुभ्य॑ दुर्धर्ष तेजसाद्भुतम्
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ອາວຸດນັ້ນ ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍພຣະຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍຮູບງົວ (ພຣະສິວະ) ສະຫວ່າງໄສດັ່ງໄຟທີ່ລຸກໂຊດ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ປະທານໃຫ້ເຈົ້າ. ມັນມີລາສີອັນອັດສະຈັນ ຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ ແລະ ບໍ່ອາດພິຊິດໄດ້—ເປັນພຣະອະນຸສອນທີ່ຊັງກະຣະເຄີຍປະທານໃນການກ່ອນ ຫຼັງຈາກສັງຫານອະສຸຣະຜູ້ຫຍິ່ງຍະໂສ ຜູ້ເຄີຍອາໄສຢູ່ໃນນໍ້າ»។
Verse 78
न शव्यं द्रष्टमन्येन वर्जयित्वा पिनाकिनम् । सुदर्शनं भवत्येवं भवेनोक्तं तदा तु तत्
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ບໍ່ມີໃຜອື່ນສາມາດເບິ່ງມັນໄດ້ ນອກຈາກຜູ້ຖືພິນາກະ (ພຣະສິວະ). ໃນເວລານັ້ນ ພະວະ (ພຣະສິວະ) ກ່າວວ່າ ‘ຂໍໃຫ້ມັນເປັນສິ່ງທີ່ເບິ່ງງ່າຍ—ສຸດັຣຊະນະ.’ ຈາກນັ້ນມາ ອາວຸດນັ້ນຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໂລກດ້ວຍນາມ ‘ສຸດັຣຊະນະ’»។
Verse 79
सुदर्शनं तदा तस्य लोके नाम प्रतिष्ठितम् । तज्जीर्णमभवत्् तात ग्रहस्याड्रेषु केशव
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໃນເວລານັ້ນ ອາວຸດນັ້ນໄດ້ຮັບການຍອມຮັບໃນໂລກດ້ວຍນາມ ‘ສຸດັຣຊະນະ’ (‘ເບິ່ງງ່າຍ’). ແຕ່ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ໂອ ເກສະວະ—ແມ່ນແຕ່ອາວຸດອັນໂດ່ງດັງນັ້ນ ກໍກາຍເປັນດັ່ງຂອງສຶກຫຼ່ອເມື່ອປະທະກັບອວັຍວະຂອງກຣາຫະນັ້ນ»។
Verse 80
ग्रहस्यथातिबलस्याजड्रे वरदत्तस्य धीमत: । न शस्त्राणि वहन्त्यड्रे चक्रवज्ञशतान्यपि
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ກຣາຫາຜູ້ມີກໍາລັງຫນັກແລະມີປັນຍາ ຜູ້ໄດ້ຮັບພອນ ມີຄວາມຄົງທົນຈົນແມ່ນອາວຸດນັບຮ້ອຍທີ່ແຫຼມຄົມດັ່ງຈັກຣະ ແລະວັດຊຣະ ກໍບໍ່ອາດຈະທະລຸຮ່າງກາຍຂອງເຂົາໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ກໍາລັງແລະອາວຸດລ້ວນໆ ຍ່ອມໄຮ້ຜົນຕໍ່ຜູ້ທີ່ມີພຣະພອນຄຸ້ມຄອງ».
Verse 81
अर्द्धमानाश्च विबुधा ग्रहेण सुबलीयसा । शिवदत्तवरान् जष्नुरसुरेन्द्रान सुरा भूशम्
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອກຣາຫາຜູ້ມີພະລັງຫນັກນັ້ນເລີ່ມກໍ່ກວນເທວະທັງຫຼາຍ, ພວກເທວະ—ແມ່ນຈະຖືກກົດດັນ—ກໍຕີກັບ ແລະປະຫານບັນດາເຈົ້າອະສຸຣະຜູ້ໄດ້ພອນຈາກພຣະສິວະ. ດັ່ງນັ້ນ ສົງຄາມອັນຍາວນານຈຶ່ງດໍາເນີນຕໍ່ໄປ, ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ອໍານາດທີ່ມີພອນຄຸ້ມຄອງ ຫາກນໍາໄປໃຊ້ເພື່ອຂົ່ມເຫັງ ຍ່ອມເຊີນໃຫ້ເກີດການຕໍ່ຕ້ານແລະຄວາມຂັດແຍ້ງອັນຍືດເຢື້ອ».
Verse 82
तुष्टो विद्युत्प्रभस्यापि त्रिलोकेश्वरतां ददौ | शतं वर्षसहस्राणां सर्वलोकेश्वरो5भवत्
«ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະຣຸດຣະໄດ້ພໍໃຈຕໍ່ໄດຕະຍະນາມ ວິດຍຸດປຣະພະ ແລະປະທານອໍານາດເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກໃຫ້. ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາເປັນອະທິເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກຢູ່ຕະຫຼອດໜຶ່ງແສນປີ».
Verse 83
ममैवानुचरो नित्यं भवितासीति चाब्रवीत् | तथा पुत्रसहस्राणामयुतं च ददौ प्रभु:
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງຍັງກ່າວອີກວ່າ ‘ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງເຮົາຕະຫຼອດໄປ’ ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນຍັງປະທານ “ອະຍຸຕະແຫ່ງພັນ” ບຸດຊາຍ—ລູກຫຼານຈໍານວນມະຫາສານ—ໃຫ້ເຂົາອີກດ້ວຍ».
Verse 84
कुशद्वीपं च स ददौ राज्येन भगवानज: । तथा शतमुखो नाम धात्रा सृष्टो महासुर:
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ພຣະອະຊະ—ພຣະຜູ້ບໍ່ເກີດ—ໄດ້ປະທານ ກຸສະດວີປະ ພ້ອມດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງລາຊະອານາຈັກ. ແລະດັ່ງດຽວກັນ ອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນາມ ສະຕະມຸຂະ ຖືກ ທາຕຣິ (Dhātṛ) ສ້າງຂຶ້ນ».
Verse 85
त॑ प्राह भगवांस्तुष्ट: कि करोमीति शंकर:
ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ສັງກະຣະ ພໍພຣະໄທແລ້ວ ຈຶ່ງຖາມວ່າ: «ຈົ່ງບອກມາ—ເຮົາຈະເຮັດສິ່ງໃດໃຫ້ເຈົ້າ? ປາຖະໜາໃດຂອງເຈົ້າຈະໃຫ້ເຮົາສຳເລັດ?» ແລ້ວ ສະຕະມຸຂະ ທູນຕອບວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ເທວະ, ຂໍປະທານພະລັງຍົກຍ້າຍແຫ່ງໂຍຄະອັນອັດສະຈັນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຂໍປະທານກຳລັງອັນຖາວອນ ບໍ່ເຄີຍຫຼົ່ນຫາຍ».
Verse 86
त॑ं वै शतमुख: प्राह योगो भवतु मे5द्भुत: । बलं॑ च दैवतश्रेष्ठ शाश्वतं सम्प्रयच्छ मे
ແລ້ວ ສະຕະມຸຂະ ທູນວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ເທວະ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພະລັງໂຍຄະອັນອັດສະຈັນ; ແລະຂໍປະທານກຳລັງອັນຖາວອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ».
Verse 87
तथेति भगवानाह तस्य तद् वचन प्रभु: । स्वायम्भुव: क्रतुश्चापि पुत्रार्थम भवत् पुरा
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີອຳນາດໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ກໍຕອບວ່າ «ຕະຖາສະຕຸ»—«ຈົ່ງເປັນໄປຕາມນັ້ນ»—ແລ້ວປະທານໃຫ້. ໃນທຳນອງດຽວກັນ ໃນການກ່ອນ ກຣະຕຸ ບຸດຂອງສະວະຍັມພູ ປາຖະໜາບຸດ ໄດ້ປະພຶດໂຍຄະສາມຮ້ອຍປີ ໂດຍໃຫ້ໃຈຈົດຈໍ່ຢູ່ໃນການລະລຶກພຣະສິວະ; ດັ່ງນັ້ນ ສັງກະຣະ ຈຶ່ງປະທານບຸດໜຶ່ງພັນໃຫ້ກຣະຕຸ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ເຄີຍປະທານມາກ່ອນ.
Verse 88
आविश्य योगेनात्मानं त्रीणि वर्षशतान्यपि । तस्य चोपददौ पुत्रान् सहस्न॑ क्रतुसम्मितान्
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ເຂົາເຂົ້າສູ່ຕົນເອງດ້ວຍໂຍຄະ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມດູດດື່ມນັ້ນຕະຫຼອດສາມຮ້ອຍປີ. ເມື່ອສັງກະຣະພໍພຣະໄທ ກໍປະທານບຸດໜຶ່ງພັນໃຫ້ເຂົາ ຜູ້ມີຄຸນຄ່າທຽບທັນກຣະຕຸ.»
Verse 89
योगेश्वरं देवगीतं वेत्थ कृष्ण न संशय: । याज्ञवल्क्य इति ख्यात ऋषि: परमधार्मिक:
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ກຣິດສະນະ, ເຈົ້າຮູ້ແນ່ນອນເຖິງບົດຂັບຮ້ອງອັນເທວະດາຂອງຈອມແຫ່ງໂຍຄະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ມີລະສີຜູ້ໜຶ່ງມີນາມລືຊາວ່າ ຢາຊະນະວັນກະຍະ, ເປັນຜູ້ຍຶດຖືທຳມະຢ່າງສູງສຸດ.»
Verse 90
वेदव्यासश्न योगात्मा पराशरसुतो मुनि:
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ແລະ ເວດະວະຍາສະ—ຜູ້ມີສະພາບແຫ່ງໂຍຄະ, ມຸນີຜູ້ເປັນບຸດຂອງ ປາຣາຊະຣະ»។
Verse 91
सो<5पि शड्करमाराध्य प्राप्तवानतुलं यश: । पराशरजीके पुत्र मुनिवर वेदव्यास तो योगके स्वरूप ही हैं। उन्होंने भी शंकरजीकी आराधना करके वह महान् यश पा लिया, जिसकी कहीं तुलना नहीं है ।।
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ທ່ານນັ້ນເອງກໍໄດ້ບູຊາ ສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວບັນລຸຊື່ສຽງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ເວດະວະຍາສະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ບຸດຂອງ ປາຣາຊະຣະ ແມ່ນຜູ້ເປັນຮູບທຳຂອງໂຍຄະໂດຍແທ້; ທ່ານກໍໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາພຣະສິວະ ແລ້ວໄດ້ຊື່ສຽງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ບໍ່ມີສິ່ງໃດທຽບໄດ້. ແທ້ຈິງ ໃນການກ່ອນ ພວກມຸນີ ບາລະຂິລະຍາ ເຄີຍຖືກ ມະຄະວັດ (ອິນທຣະ) ດູໝິ່ນ»។
Verse 92
तांक्षापि दैवतश्रेष्ठ: प्राह प्रीतो जगत्पति:
ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ເທວະ ມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ກ່າວກັບນາງດ້ວຍເຊັ່ນກັນ។
Verse 93
महादेवस्य रोषाच्च आपो नष्टा: पुराभवन्
ໃນການກ່ອນ ເນື່ອງຈາກຄວາມພິໂລດຂອງ ມະຫາເທວະ (ພຣະສິວະ) ນ້ຳໄດ້ສູນຫາຍໄປ. ແລ້ວພວກເທວະໄດ້ຮັບນ້ຳຄືນອີກຄັ້ງ ໂດຍພິທີຍັດ «ສັບຕະກະປາລະ» ທີ່ມີ ຣຸດຣະ ເປັນອົງປະທານ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອ ພຣະສິວະຜູ້ມີສາມພຣະເນດ ພໍພຣະໄທ ແລ້ວ ນ້ຳຈຶ່ງປາກົດມີໃນພື້ນພິພົບ.
Verse 94
ताक्ष सप्तकपालेन देवैरन्या: प्रवर्तिता: । ततः पानीयमभवत् प्रसन्ने >यम्बके भुवि
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນ ເມື່ອນ້ຳຖືກທຳລາຍເນື່ອງຈາກຄວາມພິໂລດຂອງ ມະຫາເທວະ, ພວກເທວະໄດ້ເລີ່ມວິທີອື່ນໂດຍພິທີ “ສັບຕະກະປາລະ” ທີ່ມີ ຣຸດຣະ ເປັນອົງປະທານ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ນ້ຳດື່ມໄດ້ປາກົດມີໃນແຜ່ນດິນ ເມື່ອ ຕຣິຍັມບະກະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີສາມພຣະເນດ ພໍພຣະໄທ»។
Verse 95
अन्रेर्भार्यापि भर्तां संत्यज्य ब्रह्म॒वादिनी । नाहं तस्य मुनेर्भूयो वशगा स्यां कथंचन
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ພັນລະຍາຂອງອະນຣ໌ ຜູ້ຍຶດສັດຈະ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງພຣະພຣະຫມ (ພຣະເວດ) ກໍຍັງລະທິ້ງຜົວຂອງນາງ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະບໍ່ຕົກຢູ່ໃນອໍານາດຂອງມຸນີນັ້ນອີກເລີຍ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ».
Verse 96
निराहारा भयादवत्रेस्त्रीणि वर्षशतान्यपि
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ນາງຢູ່ໂດຍບໍ່ກິນອາຫານ—ແມ່ນແຕ່ຫຼາຍຮ້ອຍປີ».
Verse 97
तामब्रवीद्धसन् देवो भविता वै सुतस्तव
ພຣະອົງຜູ້ເປັນເທວະດາຍິ້ມແລ້ວກ່າວກັບນາງວ່າ: «ບຸດຊາຍຈະເກີດແກ່ເຈົ້າແນ່ນອນ. ໂອ ເທວີ! ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ເພີຍແຕ່ດື່ມນ້ໍາຈາກ “ຈາຣຸ” (caru) ອັນເປັນເຄື່ອງບູຊາໃນຍັດຍະ ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີການຮ່ວມມືຈາກຜົວ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລະໃນວົງຕະກູນຂອງເຈົ້າ ລາວຈະໄດ້ຊື່ສຽງ ໂດຍຖືຊື່ຂອງເຈົ້າເອງ ຕາມທີ່ປາດຖະໜາ».
Verse 98
विना भर्त्रां च रुद्रेण भविष्यति न संशय: । वंशे तवैव नाम्ना तु ख्यातिं यास्यति चेप्सिताम्
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ໂດຍບໍ່ມີຜົວ—ແລະໂດຍອໍານາດຂອງຣຸດຣະ (Rudra)—ມັນຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ, ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໃນວົງຕະກູນຂອງເຈົ້າ ບຸດນັ້ນຈະໄດ້ຊື່ສຽງຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ ແລະຊື່ສຽງນັ້ນຈະຜູກພັນກັບຊື່ຂອງເຈົ້າເອງ».
Verse 99
विकर्णश्व महादेवं तथा भक्तसुखावहम् | प्रसाद्य भगवान् सिद्धि प्राप्तवान् मधुसूदन,मधुसूदन! ऐश्वर्यशाली विकर्णने भक्तसुखदायक महादेवजीको प्रसन्न करके मनोवांछित सिद्धि प्राप्त की थी
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ເຊັ່ນດຽວກັນ ວິກັນນະ (Vikarṇa) ໄດ້ທໍາໃຫ້ມະຫາເທວະ (Mahādeva) ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ນໍາຄວາມສຸກແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ ພໍໃຈ ແລະໄດ້ຮັບສິດທິ (siddhi) ຕາມທີ່ປາດຖະໜາ. ດັ່ງນັ້ນ ມະທຸສູດນະ (Kṛṣṇa) ຈຶ່ງປະກາດວ່າ ພັກຕິອັນຈິງໃຈ ແລະການບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣະສິວະ ສາມາດນໍາຄວາມສໍາເລັດມາໃຫ້; ເພາະພຣະກະລຸນາຕອບຮັບຕໍ່ພັກຕິທີ່ແທ້ ບໍ່ແມ່ນຕໍ່ອໍານາດ ຫຼືຊາດຕະກູນ».
Verse 100
शाकल्य: संशितात्मा वै नववर्षशतान्यपि । आराधयामास भवं मनोयज्ञेन केशव,केशव! शाकल्य ऋषिके मनमें सदा संशय बना रहता था। उन्होंने मनोमय यज्ञ (ध्यान)-के द्वारा भगवान् शिवकी नौ सौ वर्षोतक आराधना की
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ເກສະວະ! ິສີ ຊາກັລຍະ—ຜູ້ໝັ້ນຄົງ ແລະ ຄວບຄຸມຕົນໄດ້—ໄດ້ບູຊາ ພະພະວະ (ພະສິວະ) ດ້ວຍຍັດຍະພາຍໃນໃຈ (ມະໂນຍັດຍະ) ແລະ ສືບຕໍ່ຄວາມພາກພຽນນັ້ນດົນເຖິງ 900 ປີ. ຕອນນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນພະລັງຂອງວິໄນພາຍໃນທີ່ຍືນຍົງ: ການບູຊາແທ້ບໍ່ແມ່ນແຕ່ພິທີພາຍນອກ ແຕ່ແມ່ນຈິດຕະນາທີ່ແນ່ນອນ, ການສຳລວມ, ແລະ ຄວາມອົດທົນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.»
Verse 101
त॑ चाह भगवांस्तुष्टो ग्रन्थकारो भविष्यसि । वत्साक्षया च ते कीर्तिस्त्रिलोक्ये वै भविष्यति
ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພໍໃຈໃນທ່ານ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ, ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຮຽບຮຽງຄຳພີອັນສັກສິດ, ແລະ ກຽດຊື່ຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ສູນສິ້ນ—ຈະແຜ່ກວ້າງໄປທົ່ວສາມໂລກ.»
Verse 102
अक्षयं च कुल ते<स्तु महर्षिभिरलंकृतम् । भविष्यति द्विजश्रेष्ठ: सूत्रकर्ता सुतस्तव,“तुम्हारा कुल अक्षय एवं महर्षियोंसे अलंकृत होगा। तुम्हारा पुत्र एक श्रेष्ठ ब्राह्मण एवं सूत्रकार होगा'
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ວົງຕະກູນຂອງເຈົ້າບໍ່ສູນສິ້ນ ແລະ ຖືກປະດັບດ້ວຍມະຫາິສີທັງຫຼາຍ. ບຸດຂອງເຈົ້າຈະເປັນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແລະ ເປັນຜູ້ຮຽບຮຽງສູຕຣະ—ຜູ້ປະພັນຖ້ອຍຄຳສັ້ນໆອັນເປັນຫຼັກ ແລະ ຮັກສາວິຊາອັນສັກສິດ.»
Verse 103
सावर्णिश्वापि विख्यात ऋषिरासीत् कृते युगे । इह तेन तपस्तप्तं षष्टिवर्षशतान्यथ,सत्ययुगमें सावर्णिनामसे विख्यात एक ऋषि थे। उन्होंने यहाँ आकर छ: हजार वर्षोतक तपस्या की
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ໃນຍຸກກຣິຕະ (ສັດຕະຍຸກ) ຍັງມີິສີຜູ້ໂດ່ງດັງນາມວ່າ ສາວັຣນິ. ທ່ານໄດ້ມາຍັງສະຖານທີ່ນີ້ ແລະ ບຳເນັດຕະປະສະຍາຢ່າງເຂັ້ມງວດເປັນເວລາ ຫົກສິບຮ້ອຍປີ—ຄື ຫົກພັນປີ.»
Verse 104
तमाह भगवान् रुद्र: साक्षात् तुष्टोडस्मि तेडनघ । ग्रन्थकूल्लोकविख्यातो भवितास्यजरामर:
ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຣຸດຣະ ປາກົດພຣະອົງຕໍ່ໜ້າ ແລະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈໃນເຈົ້າຢ່າງຍິ່ງ. ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຮຽບຮຽງຄຳພີທີ່ໂດ່ງດັງໄປທົ່ວໂລກ, ແລະ ເຈົ້າຈະບໍ່ແກ່ ບໍ່ຕາຍ.»
Verse 105
शक्रेण तु पुरा देवो वाराणस्यां जनार्दन । आराधितो<भूद् भक्तेन दिग्वासा भस्मगुण्ठित:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ທີ່ນະຄອນວາຣານະສີ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ້ນຈາກສັກຣະ (ອິນທຣະ)—ພຣະອົງປາກົດເປັນດຸດດັ່ງດາບສຜູ້ນຸ່ງອາກາດ (ດິກວາສ) ແລະພຣະກາຍທາດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ.
Verse 106
नारदेन तु भक्त्यासौ भव आराधित: पुरा
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ຣິຊີນາຣະດະ ໄດ້ບູຊາພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມພັກດີຢ່າງເລິກຊຶ້ງ. ພຣະພະວະພໍໃຈ ແລະປະທານພອນວ່າ: “ໂດຍບົດເພງ ແລະດົນຕີ ເຈົ້າຈະຕິດຕາມ ແລະປະກາດຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ເສມອ.”
Verse 107
तस्य तुष्टो महादेवो जगौ देवगुरुगगुरु: । तेजसा तपसा कीर्त्या त्वत्ममो न भविष्यति
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈໃນຕົວເຂົາ ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນຄູອາຈານແມ່ນແຕ່ຂອງເທວະທັງຫຼາຍ—ໄດ້ປະກາດວ່າ: “ໃນຄວາມສະຫວ່າງສະໄຫວ (tejas), ໃນພະລັງຕະປະ (tapas), ແລະໃນກຽດຊື່ (kīrti) ຈະບໍ່ມີໃຜເທົ່າເຈົ້າ.”
Verse 108
मयापि च यथा दृष्टो देवदेव: पुरा विभो
ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍໄດ້ເຫັນ “ເທວະເທວະ” ໃນການກ່ອນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ພັນລະນາໄວ້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ.
Verse 109
यदर्थ च मया देव: प्रयतेन तथा विभो
ໂອ ຜູ້ມີລິດອຳນາດ, ຈຸດປະສົງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພາກພຽນສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້ານັ້ນ ບັດນີ້ໄດ້ສຳເລັດສົມປາດຖະນາແລ້ວ.
Verse 110
यदवाप्तं॑ च मे पूर्व देवदेवान्महेश्वरात्
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ແລະສິ່ງທີ່ຂ້າເຄີຍໄດ້ຮັບໃນກ່ອນ ຈາກມະເຫສະວະຣະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ນັ້ນ ບັດນີ້ຂ້າຈະເລົ່າອອກ ແລະຖືເປັນຄໍາອ້າງອີງອັນແທ້»។
Verse 111
पुरा कृतयुगे तात ऋषिरासीन्महायशा:
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນອັນໄກ ໃນຍຸກກຣິຕະ, ໂອ້ລູກເອີຍ, ມີລິສີຜູ້ມີກຽດສັກສີຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຊື່ສຽງກວ້າງໄກ ອາໄສຢູ່»។
Verse 112
तस्याहमभवं पुत्रो धौम्यश्चापि ममानुज:,उन्हींका मैं पुत्र हूँ। मेरे छोटे भाईका नाम धौम्य है। माधव! किसी समय मैं धौम्यके साथ खेलता हुआ पवित्रात्मा मुनियोंके आश्रमपर आया
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າເປັນລູກຊາຍຂອງທ່ານນັ້ນ, ແລະ ທໍາຍະ (Dhaumya) ເປັນນ້ອງຊາຍຂອງຂ້າ. ໂອ້ ມາທະວະ, ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າຫຼິ້ນກັບທໍາຍະ, ຂ້າໄດ້ໄປຮອດອາສຣົມຂອງມຸນີຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດ»។
Verse 113
कस्यचित् त्वथ कालस्य धौम्येन सह माधव । आगच्छमाश्रमं क्रडिन् मुनीनां भावितात्मनाम्
ໃນຄາວໜຶ່ງ ໂອ້ ມາທະວະ, ຂ້າໄດ້ໄປຮອດ—ໃນຂະນະທີ່ຫຼິ້ນກັບທໍາຍະ—ອາສຣົມຂອງມຸນີຜູ້ຝຶກຝົນຈິດໃຈ ແລະບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ।
Verse 114
तत्रापि च मया दृष्टा दुह्ममाना पयस्विनी । लक्षितं च मया क्षीरं स्वादुतो हमृतोपमम्,वहाँ मैंने देखा, एक दुधारू गाय दुही जा रही थी। वहीं मैंने दूध देखा, जो स्वादमें अमृतके समान होता है
ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຂ້າໄດ້ເຫັນງົວຜູ້ໃຫ້ນ້ຳນົມ ກໍາລັງຖືກຮີດນ້ຳນົມ; ແລະຂ້າໄດ້ສັງເກດນ້ຳນົມນັ້ນ—ຫວານລະມຸນ ດັ່ງອະມຣິຕະ (ນ້ຳອະມະຕະ)។
Verse 115
ततो&5हमन्रुवं बाल्याज्जननीमात्मनस्तथा । क्षीरोदनसमायुक्त भोजन हि प्रयच्छ मे,तब मैंने बालस्वभाववश अपनी मातासे कहा--“माँ! मुझे खानेके लिये दूध-भात दो”
ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມເປັນເດັກນ້ອຍ ຂ້ອຍໄດ້ເວົ້າກັບແມ່ຂອງຕົນວ່າ: «ແມ່ເອີຍ ຂໍອາຫານ—ເຂົ້າປົນນົມ»។
Verse 116
अभावाच्चैव दुग्धस्य दु:खिता जननी तदा । ततः पिष्टं समालोड्य तोयेन सह माधव
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອບໍ່ມີນົມ ແມ່ກໍເສົ້າໃຈທຸກທ້ອນ. ຈາກນັ້ນ ໂອ ມາທະວະ ນາງໄດ້ນໍາແປ້ງມາຄົນປົນໃຫ້ເຂົ້າກັນດີກັບນໍ້າ»។
Verse 117
अथ गव्यं पयस्तात कदाचित् प्राशितं मया,तात! उसके पहले एक दिन मैंने गायका दूध पीया था। पिताजी यज्ञके समय एक बड़े भारी धनी कुटुम्बीके घर मुझे ले गये थे। वहाँ दिव्य सुरभी गाय दूध दे रही थी
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ, ຄັ້ງໜຶ່ງຂ້ອຍເຄີຍໄດ້ດື່ມນົມງົວ. ກ່ອນນັ້ນ ໃນວັນໜຶ່ງ ໃນເວລາປະກອບພິທີຍັດຍະ ພໍ່ໄດ້ພາຂ້ອຍໄປບ້ານຂອງເຈົ້າເຮືອນຜູ້ຮັ່ງມີຫຼາຍ. ທີ່ນັ້ນ ງົວສຸຣະພີອັນວິເສດກໍກໍາລັງໃຫ້ນົມ»។
Verse 118
पित्राहं यज्ञकाले हि नीतो ज्ञातिकुलं महत् । तत्र सा क्षरते देवी दिव्या गौ: सुरनन्दिनी
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ, ໃນເວລາພິທີຍັດຍະຂອງພໍ່ ຂ້ອຍຖືກພາໄປຫາເຮືອນຍາດພີ່ນ້ອງອັນໃຫຍ່. ທີ່ນັ້ນ ງົວທິບອັນເປັນເທວະ—ສຸຣະພີ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານຂອງເທວະດາ—ກໍກໍາລັງໃຫ້ນົມ»។
Verse 119
तस्याहं तत् पय: पीत्वा रसेन हमृतोपमम् । ज्ञात्वा क्षीरगुणांश्नैव उपलभ्य हि सम्भवम्
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ດື່ມນົມນັ້ນ—ຫວານຊື່ນດັ່ງນ້ໍາອະມະຕະ—ຂ້ອຍກໍໄດ້ຮູ້ວ່າ ຄຸນຄ່າຂອງນົມແທ້ໆເປັນແນວໃດ ແລະຈະໄດ້ມາຢ່າງໃດ»។
Verse 120
स च पिष्टरसस्तात न मे प्रीतिमुपावहत् । ततो5हमन्रुवं बाल्याज्जननीमात्मनस्तदा
ແລະອາຫານທີ່ເປັນດັ່ງນ້ຳຂ້າວຕົ້ມນັ້ນ ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ບໍ່ນຳຄວາມພໍໃຈມາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ। ດັ່ງນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ວັຍເດັກ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າກັບແມ່ຂອງຕົນໃນເວລານັ້ນ।
Verse 121
तात! इसीलिये वह आटेका रस मुझे प्रिय नहीं लगा; अतः मैंने बालस्वभाववश ही अपनी मातासे कहा-- ।।
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ລົດຊາດຂອງນ້ຳຂ້າວຕົ້ມຫຍາບໆນັ້ນບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດແບບເດັກນ້ອຍ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວກັບແມ່ວ່າ: ‘ແມ່ເອີຍ, ສິ່ງທີ່ແມ່ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້ານີ້ ບໍ່ແມ່ນເຂົ້ານົມ.’ ແລ້ວແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຖືກຄວາມໂສກແລະຄວາມທຸກຄອບງຳ—ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ນາງກອດຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຮັກຂອງແມ່ ແລະດົມກິ່ນທີ່ຫົວ ແລ້ວກ່າວວ່າ: ‘ລູກເອີຍ, ພວກມຸນີຜູ້ຢູ່ປ່າເປັນນິດ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຫົວມັນ ຮາກ ແລະຜົນໄມ້ ຈະໄດ້ເຂົ້ານົມມາຈາກໃສ?’»
Verse 122
पुत्रस्नेहात् परिष्वज्य मूर्थ्नि चाप्राय माधव । कुतः क्षीरोदनं वत्स मुनीनां भावितात्मनाम्
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍຄວາມຮັກລູກ, ນາງໄດ້ກອດເຈົ້າ ແລະຈູບທີ່ຫົວ, ໂອ້ ມາທະວະ; ແລ້ວນາງກ່າວວ່າ: ‘ລູກເອີຍ, ເຂົ້ານົມຈະມາຈາກໃສ ສຳລັບພວກມຸນີຜູ້ຝຶກຝົນຕົນເອງຈົນສົມບູນ?’»
Verse 123
आस्थितानां नदीं दिव्यां वालखिल्यैनिषेविताम्
ວາສຸເທວະໄດ້ເວົ້າເຖິງແມ່ນ້ຳອັນເປັນທິບ—ແມ່ນ້ຳທີ່ຜູ້ມີຄວາມໝັ້ນຄົງໄດ້ເຂົ້າໄປພຶງພາ ແລະທີ່ພວກມຸນີວາລະຄິລຍະເຂົ້າມາສະເໝີ—ເປັນພາບຂອງສະຖານທີ່ບໍລິສຸດ ທີ່ຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍຄວາມຕັ້ງໝັ້ນຂອງນັກຕະປະ ແລະຖືກຊຳລະໃຫ້ສະອາດໂດຍການມາຢ້ຽມຢາມຂອງພວກລະດັບດີຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.
Verse 124
कुतः क्षीरं वनस्थानां मुनीनां गिरिवासिनाम् | “जो बालखिल्योंद्वारा सेवित दिव्य नदी गंगाका सहारा लिये बैठे हैं, पर्वतों और वनोंमें रहनेवाले उन मुनियोंको दूध कहाँसे मिलेगा? || १२३ $ ।।
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ນົມຈະມາຈາກໃສ ສຳລັບພວກມຸນີຜູ້ຢູ່ປ່າ ແລະອາໄສຢູ່ພູ?» ຄຳຖາມນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຫຼັກທຳ: ນັກຕະປະຜູ້ລະທິ້ງຊີວິດບ້ານເຮືອນ ແລະຊັບສິນ ບໍ່ຄວນຖືກຄາດຫວັງໃຫ້ມີຂອງກິນຂອງໃຊ້ແບບຄົນໂລກ; ດັ່ງນັ້ນ ຢ່ານຳຄວາມຕ້ອງການ ຫຼືມາດຕະຖານຂອງຊີວິດໂລກມາກົດທັບພວກເຂົາ.
Verse 125
नास्ति पुत्र पयो5रण्ये सुरभीगोत्रवर्जिते
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ! ໃນປ່ານີ້ບໍ່ມີນ້ຳນົມເລີຍ ເພາະບໍ່ມີສາຍພັນຂອງ ສຸຣະພີ (ງົວເທວະ) — ບໍ່ມີງົວຢູ່ນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບພວກເຮົາດຸດສີຜູ້ຢູ່ຕາມແມ່ນ້ຳ, ຖ້ຳ, ພູເຂົາ ແລະ ທ່ານ້ຳສັກສິດຫຼາຍປະເພດ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນຕະປະສະຍາ ແລະ ການສວດມົນ ທີ່ພຶ່ງສູງສຸດຄື ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ເທົ່ານັ້ນ».
Verse 126
नदीगदह्दरशैलेषु तीर्थेषु विविधेषु च । तपसा जप्यनित्यानां शिवो न: परमा गति:
«ຕາມແມ່ນ້ຳ, ຖ້ຳ, ຊ່ອງພູ ແລະ ຜາຫີນສູງ, ພ້ອມທັງທ່ານ້ຳສັກສິດຫຼາຍປະເພດ—ພວກເຮົາຜູ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາ ແລະ ສວດມົນຊ້ຳໆ ຢ່າງບໍ່ຂາດ—ຖືວ່າ ພຣະສິວະ ແມ່ນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ ແລະ ເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍ».
Verse 127
अप्रसाद्य विरूपाक्षं वरदं स्थाणुमव्ययम् । कुत: क्षीरोदनं वत्स सुखानि वसनानि च
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ! ຖ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ ວິຣູປາກສະ (Virūpākṣa) ຜູ້ປະທານພອນ, ຜູ້ມັ່ນຄົງຕະຫຼອດການ ແລະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ພໍພຣະໄທກ່ອນ, ຈະໄດ້ຂ້າວນົມ (kṣīrodana), ຄວາມສຸກສະບາຍ ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມດີໆ ມາແຕ່ໃສ?»
Verse 128
त॑ प्रपद्य सदा वत्स सर्वभावेन शड्करम् | तत्प्रसादाच्च कामेभ्य: फल प्राप्स्यसि पुत्रक,“बेटा! सदा सर्वतोभावसे उन्हीं भगवान् शंकरकी शरण लेकर उनकी कृपासे ही इच्छानुसार फल पा सकोगे'
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ! ຈົ່ງເຂົ້າພຶ່ງ ພຣະສັງກະຣະ ຢູ່ເສມອ ດ້ວຍທັງດວງໃຈແລະທັງຊີວິດ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ປາຖະໜາ».
Verse 129
जनन्यास्तद् वच: श्रुत्वा तदाप्रभृति शत्रुहन् प्राउजलि: प्रणतो भूत्वा इृदमम्बामचोदयम्,शत्रुसूदन! जननीकी वह बात सुनकर उसी समय मैंने उनके चरणोंमें प्रणाम किया और हाथ जोड़कर माताजीसे यह पूछा--
ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງແມ່ ນັບແຕ່ຂະນະນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ຂ້ອຍ—ຜູ້ປາບສັດຕູ—ໄດ້ກົ້ມກາຍດ້ວຍມືປະນົມ. ຫຼັງຈາກຖວາຍຄວາມນົບນ້ອມທີ່ພຣະບາດຂອງແມ່ແລ້ວ ຂ້ອຍໄດ້ຖາມແມ່ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເພື່ອຂໍຄຳນຳທາງອັນຖືກຕ້ອງ.
Verse 130
को5यमम्ब महादेव: स कथं च प्रसीदति । कुत्र वा वसते देवो द्रष्टव्यो वा कथठचन,“अम्व! ये महादेवजी कौन हैं? और कैसे प्रसन्न होते हैं? वे शिव देवता कहाँ रहते हैं और कैसे उनका दर्शन किया जा सकता है?
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ແມ່ເອີຍ, ມະຫາເທວະນີ້ແທ້ຈິງແມ່ນໃຜ? ດ້ວຍວິທີໃດພຣະອົງຈຶ່ງເມດຕາ ແລະ ພໍໃຈ? ພຣະເທວະນັ້ນສະຖິດຢູ່ໃສ, ແລະ ຈະສາມາດເຫັນພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ—ຖ້າຈະເປັນໄປໄດ້?»
Verse 131
तुष्यते वा कथं शर्वो रूपं॑ तस्य च कीदृशम् । कथं ज्ञेय: प्रसन्नो वा दर्शयेज्जननि मम
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ແມ່ເອີຍ, ຊາຣະວະ (ຊິວະ) ຈະພໍໃຈໄດ້ແນວໃດ, ແລະ ຮູບພຣະອົງເປັນແນວໃດ? ຈະຮູ້ຈັກພຣະອົງໃຫ້ແທ້ໄດ້ດ້ວຍວິທີໃດ? ຫຼືເມື່ອພຣະອົງພໍໃຈແລ້ວ ຈະປະທານໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນພຣະອົງແນວໃດ?»
Verse 132
एवमुक्ता तदा कृष्ण माता मे सुतवत्सला । मूर्थन्याप्राय गोविन्द सबाष्पाकुललोचना
ເມື່ອຂ້ອຍເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ແມ່ຂອງຂ້ອຍ—ອ່ອນໂຍນດ້ວຍຄວາມຮັກຂອງແມ່—ກໍຖືກນ້ຳຕາຖ້ວມທ້ວນ. ໂອ ໂກວິນດະ, ນາງເຂົ້າມາໃກ້ ແລ້ວແນບໃບໜ້າກັບສີສະຂອງຂ້ອຍ ດັ່ງຈະດົມກິ່ນ; ດວງຕາຂອງນາງຂຸ່ນມົວດ້ວຍນ້ຳຕາ ແລະ ມືຂອງນາງລູບໄລ້ອວຍວະຂອງຂ້ອຍ. ແລ້ວນາງຈຶ່ງເວົ້າດ້ວຍສຽງຕ່ຳ ແລະ ເສົ້າສະເຫຼີມ.
Verse 133
प्रमार्जन्ती च गात्राणि मम वै मधुसूदन । दैन्यमालम्ब्य जननी इदमाह सुरोत्तम
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະທຸສູດະນະ, ແມ່ຂອງຂ້ອຍຖືກຄວາມທຸກໂສກຄອບງຳ ແລະ ໄດ້ລູບໄລ້ອວຍວະຂອງຂ້ອຍຢ່າງອ່ອນໂຍນ. ແລ້ວນາງຈຶ່ງເວົ້າຄຳເຫຼົ່ານີ້ກັບຂ້ອຍ ດ້ວຍສຽງຕ່ຳອັນເສົ້າ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ.»
Verse 134
अम्बोवाच दुर्विज्ञेयो महादेवो दुराधारो दुरन्तक: । दुराबाधश्र दुर्ग्राह्मो दुर्दुश्यो हकृतात्मभि:
ອຳບາ ກ່າວວ່າ: «ມະຫາເທວະນັ້ນ ຍາກຈະເຂົ້າໃຈຢ່າງຍິ່ງ; ຍາກຈະຮັກສາໄວ້ໃນໃຈ; ແລະ ການບັນລຸພຣະອົງກໍຖືກຂັດຂວາງດ້ວຍອຸປະສັກອັນໃຫຍ່. ສຳລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ອາດຄວບຄຸມຕົນເອງ, ພຣະອົງຍາກຈະເຂົ້າໃກ້, ຍາກຈະຈັບຕ້ອງ, ແມ່ນແຕ່ຍາກຈະເຫັນ.»
Verse 135
यस्य रूपाण्यनेकानि प्रवदन्ति मनीषिण: । स्थानानि च विचित्राणि प्रसादाक्षाप्पनेकश:
ນັກປັນຍາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຊົງມີຮູບຫຼາຍປະການ. ສະຖານທີ່ປະທັບຂອງພຣະອົງກໍອັດສະຈັນ ແລະຫຼາກຫຼາຍ; ແມ່ນແຕ່ພຣະພອນແຫ່ງຄວາມເມດຕາກໍປາກົດໃນຫຼາຍຮູບແບບ—ສອນໃຫ້ຮູ້ວ່າ ພຣະເທວະພາບບໍ່ອາດຖືກຈຳກັດໃນຮູບດຽວ ສະຖານທີ່ດຽວ ຫຼືວິທີປະທານພອນດຽວໄດ້.
Verse 136
को हि तत्त्वेन तद् वेद ईशस्य चरितं शुभम् । कृतवान् यानि रूपाणि देवदेव: पुरा किल | क्रीडते च तथा शर्व: प्रसीदति यथा च वै
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: ໃຜເລົ່າຈະຮູ້ໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ກ່ຽວກັບກິດຈະກຳອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະຄວາມລຶກລັບຂອງພຣະເຈົ້າ—ວ່າໃນການກ່ອນ ພຣະເທວະເທວະ (Mahādeva) ຊົງຮັບຮູບໃດໆແດ່? ແລະໃຜຈະເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າ Śarva (Śiva) ຊົງຫຼິ້ນກິລາເທວະຢ່າງໃດ ແລະດ້ວຍວິທີໃດຈຶ່ງຊົງພໍພຣະໄທ? ຄຳກ່າວນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຂອບເຂດແຫ່ງປັນຍາມະນຸດ ແລະເຊີນໃຫ້ຖ່ອມຕົນ ພ້ອມຄວາມເຄົາລົບສັດທາ ແທນການອ້າງຮູ້ຢ່າງຫຍິ່ງຜະຍອງ.
Verse 137
हृदिस्थ: सर्वभूतानां विश्वरूपो महेश्वर: । भक्तानामनुकम्पार्थ दर्शनं च यथाश्रुतम्
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: “ພຣະມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara) ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນທັງປວງ ສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງຫຼາຍ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມີພັກຕິ, ພຣະອົງຈຶ່ງປະທານໃຫ້ເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະອົງ—ດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນ ແລະສືບທອດກັນມາໃນປະເພນີອັນສັກສິດ.”
Verse 138
कृतवान् यानि रूपाणि कथितानि दिवौकसै:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ, ຈົ່ງຟັງໂດຍຫຍໍ້ ຮູບຫຼາຍປະການທີ່ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວໄວ້—ຮູບທີ່ຊົງຮັບເພື່ອປະທານອະນຸເຄາະແກ່ພຣາຫມະນະ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້ອຍ, ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງທັງໝົດ.”
Verse 139
अनुग्रहर्थ विप्राणां शूणु वत्स समासत: । तानि ते कीर्तयिष्यामि यन्मां त्वं परिपृच्छसि
“ເພື່ອປະທານອະນຸເຄາະແກ່ພຣາຫມະນະ, ລູກເອີຍ, ຈົ່ງຟັງໂດຍຫຍໍ້. ຂ້ອຍຈະກ່າວສັນລະເສີນເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ຮູບເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ເທວະໄດ້ກ່າວໄວ້—ທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້ອຍ.”
Verse 140
अम्बोवाच ब्रह्मविष्णुसुरेन्द्राणां रुद्रादित्याश्विनामपि । विश्वेषामपि देवानां वपुर्धारयते भव:
ອຳບາ ກ່າວວ່າ: «ພະພະວະ (ພະສິວະ) ຊົງຮັບເອົາຮ່າງກາຍຂອງ ພະພຣະຫມາ, ພະວິສນຸ, ພະອິນທຣະ, ພວກຣຸທຣະ, ພວກອາທິຕະ, ພວກອັສວິນ ແລະທັງປວງເທວະທັງຫມົດ».
Verse 141
नराणां देवनारीणां तथा प्रेतपिशाचयो: । किरातशबराणां च जलजानामनेकश:
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໃນຫມູ່ມະນຸດ, ໃນຫມູ່ນາງເທວະ, ແລະທັງໃນຫມູ່ເປຣຕະ ແລະ ປິສາຈ; ໃນຫມູ່ກິຣາຕະ ແລະ ສະບະຣະ ດ້ວຍ; ແລະໃນຫມູ່ສັດຫຼາຍຊະນິດທີ່ເກີດໃນນ້ຳ—(ຫຼັກນີ້ປາກົດຢູ່ທົ່ວໄປ)».
Verse 142
कूर्मो मत्स्यस्तथा शड्ख: प्रवालाड्कुरभूषण:
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງປາກົດເປັນເຕົ່າ, ເປັນປາ, ແລະເປັນຫອຍສັງຂ໌—ປະດັບດ້ວຍຍອດອ່ອນຄ້າຍປະກາລັງ. ແທ້ຈິງ ໃນຮູບແບບໃໝ່ໆຢູ່ເລື້ອຍ—ເຊັ່ນລະດູການທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກລະດູໃບໄມ້ຜຸດ ທີ່ງາມດ້ວຍຍອດໃໝ່—ພຣະອົງພຽງອົງດຽວປາກົດ. ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຍັງຮັບເອົາຮູບຂອງຍັກສະ, ຣາກສະ, ນາກ, ໄດຕະ, ດານະວະ ແລະຜູ້ອາໄສໃນປາຕາລະ (ໂລກໃຕ້ດິນ) ດ້ວຍ».
Verse 143
यक्षराक्षससर्पाणां दैत्यदानवयोरपि । वपुर्धारयते देवो भूयश्व विलवासिनाम्
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເທວະ ຮັບເອົາຮູບຂອງຍັກສະ, ຣາກສະ, ແລະນາກ; ທັງຂອງໄດຕະ ແລະ ດານະວະ ດ້ວຍ. ແທ້ຈິງ ພຣະອົງຍັງຮັບເອົາຮ່າງຂອງຜູ້ອາໄສໃນອານາຈັກໃຕ້ດິນ ຢູ່ເລື້ອຍໆ».
Verse 144
व्याप्रसिंहमृगाणां च तरक्ष्वृक्षपतत्रिणाम् उलूकश्चशृगालानां रूपाणि कुरुतेडपि च,वे व्याप्र, सिंह, मृग, तरक्षु, रीछ, पक्षी, उल्लू, कुत्ते और सियारोंके भी रूप धारण कर लेते हैं
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງສາມາດຮັບເອົາຮູບຂອງເສືອ, ສິງ, ແລະກວາງ; ຂອງໄຮອີນາ, ຫມີ, ແລະນົກ; ແລະຍັງຂອງນົກຮູກ, ຫມາ, ແລະໝາປ່າ (jackal) ດ້ວຍ».
Verse 145
हंसकाकमयूराणां कृकलासकसारसाम् | रूपाणि च बलाकानां गृध्रचक्राज़््योरपि
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ມະຫາເທວະ (ພຣະສິວະ) ຮັບຮູບເປັນຫົງ, ກາ, ນົກຢູງ, ກິ້ງກ່າ (ຈິ້ງຈອກ), ແລະນົກກະຮຽງ; ພຣະອົງຍັງຮັບຮູບເປັນນົກບົກ (heron), ນົກແຮ້ງ, ແລະນົກຈັກກະຣະວາກາ ອີກດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າປາກົດໃນຮູບຊີວິດນັບບໍ່ຖ້ວນ ຊີ້ວ່າຄວາມສັກສິດແຜ່ຊຶມຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ແລະບໍ່ມີສັດໃດຢູ່ນອກຂອບເຂດແຫ່ງການເຄົາລົບ».
Verse 146
करोति वा स रूपाणि धारयत्यपि पर्वतम् । गोरूपं च महादेवो हस्त्यश्वोष्टखराकृति:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງຮັບຮູບຫຼາຍປະການ; ແມ່ນແຕ່ພູເຂົາກໍຍັງສາມາດທົນຮັບໄວ້ໄດ້. ມະຫາເທວະຍັງປາກົດເປັນງົວ ແລະເປັນຮູບຊ້າງ, ມ້າ, ອູດ, ແລະລາ».
Verse 147
छागशार्दूलरूपश्न अनेकमृगरूपधृक् । अण्डजानां च दिव्यानां वपुर्धारयते भव:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພະພະ (ພຣະສິວະ) ຮັບກາຍໃນຮູບຫຼາຍປະການ—ປາກົດເປັນແບ້ ແລະເປັນເສືອ; ພຣະອົງຍັງຮັບຮູບສັດປ່ານານາ ແລະແມ່ນແຕ່ຮູບຂອງນົກທິບພະຍະອັນສັກສິດ. ຄໍາສອນນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການສະຖິດຢູ່ທົ່ວໄປ ແລະຄວາມປ່ຽນຮູບໄດ້ທຸກຢ່າງຂອງພຣະອົງ ພ້ອມເຊີນໃຫ້ເຄົາລົບຊີວິດໃນການປາກົດອັນຫຼາກຫຼາຍຂອງມັນ».
Verse 148
दण्डी छत्री च कुण्डी च द्विजानां धारणस्तथा । षण्मुखो वै बहुमुखस्त्रिनेत्रो बहुशीर्षक:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງຮັບເອົາເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກຂອງພຣາຫມັນ—ຖືໄມ້ທ່ອນ, ຖືຮົ່ມ, ແລະຖືຄະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ໍາ). ບາງຄັ້ງປາກົດມີຫົວໜ້າຫົກ, ບາງຄັ້ງມີຫຼາຍໜ້າ; ບາງຄັ້ງມີສາມຕາ, ແລະບາງຄັ້ງມີຫຼາຍຫົວ».
Verse 149
अनेककटिपादश्न अनेकोदरवकक््त्रधृक् । अनेकपाणिपार्श्श्ष अनेकगणसंवृत:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງເປັນຜູ້ມີຮູບຫຼາຍປະການ—ສະໂພກແລະຕີນມີຫຼາຍ; ພຣະອົງມີທ້ອງແລະໃບໜ້ານັບບໍ່ຖ້ວນ. ມືແລະຂ້າງກາຍກໍຫຼາຍປະການ, ແລະຝູງບໍລິວານ (ຄະນະ) ລ້ອມພຣະອົງໄວ້ທຸກທິດ»។ ໃນບົດບາດຂອງເລື່ອງ ຂໍ້ຄວາມນີ້ປຸກຄວາມພິສົດຕໍ່ການປາກົດອັນເຫນືອມະນຸດທີ່ມີອະວັຍວະຫຼາຍ ແລະຍ້ຳວ່າອໍານາດແລະຮູບຮ່າງໃນໂລກເປັນຂອງບໍ່ຖາວອນ; ການເຄົາລົບທີ່ແທ້ຄວນມຸ່ງໄປຫາລະບຽບອັນສັກສິດທີ່ຄອບຄຸມສັດທັງປວງ.
Verse 150
ऋषिगन्धर्वरूपश्व सिद्धचारणरूपधृक् । भस्मपाण्ड्रगात्रश्न चन्द्रार्थकृतभूषण:
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງສາມາດແປງຮູບເປັນລະສີ ແລະ ຄັນທະວະ, ທັງຍັງຮັບຮູບເປັນສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ. ພຣະວະກາຍທັງໝົດເບິ່ງຂາວຈາງເນື່ອງຈາກຖູດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ, ແລະຊົງປະດັບຈັນທຣາຄຶ່ງດວງໄວ້ທີ່ພຣະນະພາກ»។
Verse 151
अनेकरावसंघुष्ट श्वानेकस्तुतिसंस्कृत: । सर्वभूतान्तकः सर्व: सर्वलोकप्रतिछ्तित:
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງກັງວານດ້ວຍສຽງຮ້ອງ ແລະ ຄວາມອື້ອອຶງຫຼາຍປະເພດ; ພຣະອົງໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນານາ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສິ້ນສຸດແຫ່ງສັດທັງປວງ, ເປັນຜູ້ຄອບຄຸມທຸກສິ່ງໃນສະພາບຂອງພຣະອົງ, ແລະສະຖິດຢູ່ໃນທຸກໂລກເປັນພື້ນໃນອັນໃນຂອງທຸກສິ່ງ»។
Verse 152
सर्वलोकान्तरात्मा च सर्वगः सर्ववाद्यपि । सर्वत्र भगवान् ज्ञेयो हृदिस्थ: सर्वदेहिनाम्
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ—ເປັນອັດຕາພາຍໃນຂອງທຸກໂລກ, ຄອບຄຸມທົ່ວທຸກທິດ, ແລະເປັນພື້ນຖານຂອງທຸກຄຳສອນ ແລະ ທຸກຖ້ອຍຄຳ—ຄວນຮູ້ຈັກພຣະອົງຢູ່ທຸກແຫ່ງ, ສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງສັດຜູ້ມີກາຍທັງປວງ»។
Verse 153
यो हि यं कामयेत् काम॑ यस्मिन्नर्थेडर्च्यते पुनः । तत् सर्व वेत्ति देवेशस्तं प्रपद्य यदीच्छसि
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ຄວາມປາຖະໜາໃດທີ່ຄົນໜຶ່ງຖືກຮັກສາໄວ້, ແລະເພື່ອຈຸດປະສົງໃດທີ່ເຂົາບູຊາຊ້ຳໆ—ພຣະສິວະ ຈອມເທວະ, ຊົງຮູ້ທັງໝົດ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາພອນ ຫຼື ຄວາມສຳເລັດໃດໆ ຈົ່ງເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງ»។
Verse 154
नन्दते कुप्यते चापि तथा हुंकारयत्यपि । चक्री शूली गदापाणिर्मुसली खड्गपट्टिशी
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ບາງຄັ້ງພຣະອົງຊົງປິຕິ ແລະເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນປິຕິ; ບາງຄັ້ງຊົງພິໂຣດ ແລະສະແດງພຣະພິໂຣດ; ບາງຄັ້ງຊົງຮ້ອງຄຳຮາມອັນນ່າຢ້ານ. ພຣະອົງຊົງຖືຈັກຣະ, ຖືສູນ, ແລະຖືຄະທາ; ທັງຍັງຖືມຸສະລະ, ດາບ, ແລະຂວານສົງຄາມ»។
Verse 155
भूधरो नागमौज्जी च नागकुण्डलकुण्डली । नागयज्ञोपवीती च नागचर्मोत्तरच्छद:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຮັບພາແຜ່ນດິນ; ຄາດແອວດ້ວຍງູ. ຊົງສວມຕຸ້ມຫູເປັນງູ, ຊົງສະພາຍສາຍຍັດ (ຢັຊໂຍປະວີຕ) ທີ່ເຮັດດ້ວຍງູ, ແລະຊົງຄຸມບ່າດ້ວຍໜັງງູເປັນເຄື່ອງນຸ່ງຊັ້ນເທິງ»។ ຄໍາພັນລະນານີ້ຊູ້ຊັດເຖິງ ເສສະ (Śeṣa) ໃນຖານະຫຼັກຄໍ້າຈຸນຈັກກະວານ—ມີຄວາມອົດກັ້ນ ແລະຫນ້າທີ່ອັນໝັ້ນຄົງ—ເຖິງຂັ້ນເຄື່ອງປະດັບຂອງພຣະອົງກໍເປັນນິມິດຂອງອໍານາດທີ່ຖືກຝຶກຝົນ ເພື່ອຮັບໃຊ້ການຄໍ້າຈຸນໂລກ.
Verse 156
हसते गायते चैव नृत्यते च मनोहरम् । वादयत्यपि वाद्यानि विचित्राणि गणैर्युत:,वे अपने गणोंके साथ रहकर हँसते हैं, गाते हैं, मनोहर नृत्य करते हैं और विचित्र बाजे भी बजाते हैं
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານຂອງພຣະອົງ, ພຣະອົງຫົວເຮາະ ແລະຂັບຮ້ອງ; ຊົງຟ້ອນລໍາອັນງາມຕາ; ແລະຍັງຊົງບັນເລງເຄື່ອງດົນຕີອັນພິສົດຫຼາຍຊະນິດອີກດ້ວຍ».
Verse 157
वल्गते जृम्भते चैव रुदते रोदयत्यपि । उन्मत्तमत्तरूपं च भाषते चापि सुस्वर:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງໂດດໂຜນ ແລະຍືດກາຍດ້ວຍການຫາວ; ຊົງຮ້ອງໄຫ້ ແລະຍັງເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນຮ້ອງໄຫ້. ບາງຄັ້ງຊົງເວົ້າດັ່ງຄົນບ້າ ຫຼືຄົນເມົາ; ແຕ່ບາງຄັ້ງກໍຊົງເວົ້າຖ້ອຍຄໍາອັນດີເລີດ ດ້ວຍສຽງອັນຫວານ».
Verse 158
अतीव हसते रौद्रस्त्रासयन् नयनैर्जनम् । जागर्ति चैव स्वपिति जृम्भते च यथासुखम्
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງຫົວເຮາະຢ່າງເກີນປົກກະຕິ ດ້ວຍອາການດຸຮ້າຍ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫວາດຫວັນດ້ວຍສາຍຕາຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ພຣະອົງກໍຕື່ນຢູ່, ກໍນອນ, ແລະກໍຫາວ—ເຮັດທຸກຢ່າງຕາມພຣະປະສົງ».
Verse 159
कभी भयंकर रूप धारण करके अपने नेत्रोंद्वारा लोगोंमें त्रास उत्पन्न करते हुए जोर- जोरसे अट्टहास करते, जागते, सोते और मौजसे अँगड़ाई लेते हैं ।।
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ເຮັດຈະປະ (japa) ແລະກໍແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນຂານດ້ວຍຈະປະ; ຊົງປະພຶດຕະປະ (tapas) ແລະກໍແມ່ນເປົ້າໝາຍທີ່ຜູ້ຄົນປະພຶດຕະປະເພື່ອເຖິງ. ຊົງໃຫ້ທານ ແລະກໍຊົງຮັບທານ; ຊົງປະກອບໂຍຄະ ແລະຊົງເຮັດທະຍານ (dhyāna) ດ້ວຍ»។ ຄໍາສອນນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຖິດຢູ່ທົ່ວສັບພະສິ່ງ ແມ່ນທັງຜູ້ກະທໍາ ແລະວັດຖຸແຫ່ງການປະພຶດທາງທຳ; ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມພັກດີ ແລະວິໄນທັງປວງ ທ້າຍທີ່ສຸດຍ່ອມມຸ່ງໄປຫາ—ແລະຖືກຄໍ້າຈຸນໂດຍ—ຄວາມເປັນຈິງສູງສຸດອັນດຽວນັ້ນ.
Verse 160
वेदीमध्ये तथा यूपे गोष्ठमध्ये हुताशने । दृश्यते दृश्यते चापि बालो वृद्धों युवा तथा
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງຖືກເຫັນ—ເຫັນຢ່າງແທ້ຈິງ—ໃນເວທີບູຊາ, ເທິງຢູປະ (ເສົາບູຊາ), ໃນຄອກງົວ, ແລະໃນໄຟທີ່ລຸກໂຊນ. ພຣະອົງຍັງຖືກເບິ່ງເຫັນເປັນເດັກ, ເປັນຄົນເຖົ້າ, ແລະເປັນຊາຍໜຸ່ມ».
Verse 161
क्रीडते ऋषिकन्याभिक्रषिपत्नीभिरेव च । ऊर्ध्वकेशो महाशेफो नग्नो विकृतलोचन:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງຫຼິ້ນສະໜຸກກັບລູກສາວຂອງຣິສີ ແລະກັບພັນລະຍາຂອງນັກບຳເນັດ. ບາງຄັ້ງພຣະອົງປາກົດດ້ວຍຜົມຊູງຕັ້ງ, ບາງຄັ້ງດ້ວຍລິງຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ບາງຄັ້ງເປືອຍກາຍ, ແລະບາງຄັ້ງດ້ວຍດວງຕາດຸຮ້າຍແປກປະຫຼາດ».
Verse 162
गौर: श्यामस्तथा कृष्ण: पाण्डुरो धूमलोहित: । विकृताक्षो विशालाक्षो दिग्वासा: सर्ववासक:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງປາກົດໃນຮູບຫຼາຍປະການ—ບາງຄັ້ງຂາວ, ບາງຄັ້ງຄ່ອນຂ້າງຄ້ຳ, ບາງຄັ້ງດຳ, ບາງຄັ້ງຈາງ; ບາງຄັ້ງສີຄືຄວັນ ຫຼືສີແດງຄືທອງແດງ. ບາງຄັ້ງດວງຕາດູບິດເບືອນ; ແຕ່ບາງຄັ້ງກໍງາມດ້ວຍຕາກວ້າງໃຫຍ່. ບາງຄັ້ງພຣະອົງຖືກເຫັນເປືອຍກາຍ; ແລະບາງຄັ້ງກໍປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທຸກຊະນິດ».
Verse 163
अरूपस्याद्यरूपस्य अतिरूपाद्यरूपिण: । अनाट्यन्तमजस्यान्तं वेत्स्यते को5स्य तत्त्वतः
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງໄຮ້ຮູບ; ແລະເປັນຜູ້ທຳອິດໃນບັນດາຜູ້ໄຮ້ຮູບ. ພຣະອົງຢູ່ເຫນືອຮູບທັງປວງ ແຕ່ກໍເປັນບໍ່ເກີດຂອງຮູບທັງປວງ. ເພາະບໍ່ເກີດ ຈຶ່ງບໍ່ມີຕົ້ນ ແລະບໍ່ມີປາຍ. ໃຜຈະຮູ້ທາດແທ້ຂອງພຣະອົງໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ?»
Verse 164
हृदि प्राणो मनो जीवो योगात्मा योगसंज्ञित: । ध्यानं तत्परमात्मा च भावग्राह्मो महेश्वर:
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງ ພຣະສັງກະຣະ (ມະເຫສະວະຣະ) ປະທັບຢູ່ເປັນປຣານະ, ເປັນຈິດ, ແລະເປັນຊີວາຕະມາ. ພຣະອົງແມ່ນສະພາບແຫ່ງໂຍຄະ, ແມ່ນໂຍຄີ, ແມ່ນທຽນ/ສະມາທິ, ແລະແມ່ນປະຣະມາຕະມາ. ພຣະມະເຫສະວະຣະຖືກຮູ້ໄດ້ດ້ວຍພັກຕິ—ດ້ວຍຈິດໃຈແຫ່ງຄວາມເຊື່ອມສັດແລະຄວາມອຸທິດ»។
Verse 165
वादको गायनश्वैव सहस्रशतलोचन: । एकवतक्त्रो द्विवक्त्रश्न त्रिवक्त्रोडनेकवक्त्रक:,वे बाजा बजानेवाले और गीत गानेवाले हैं। उनके लाखों नेत्र हैं। वे एकमुख, द्विमुख, त्रिमुख और अनेक मुखवाले हैं
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ມີຜູ້ບາງຄົນຕີດົນຕີ ແລະມີຜູ້ບາງຄົນຮ້ອງເພງ. ພວກເຂົາຖືກພັນລະນາວ່າມີຕາເປັນຮ້ອຍເປັນພັນ ແລະມີໃບໜ້າໜຶ່ງ ສອງ ສາມ ກະທັ້ງຫຼາຍໃບໜ້າ».
Verse 166
तद्धक्तस्तद्गतो नित्य॑ तन्निष्ठस्तत्परायण: । भज पुत्र महादेवं ततः प्राप्स्यसि चेप्सितम्
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະອົງ; ຈົ່ງໃຫ້ໃຈຂອງເຈົ້າຈົມຢູ່ໃນພຣະອົງເສມອ. ຈົ່ງຍືນຢັນໃນຄວາມມຸ່ງໝັ້ນອັນດຽວນັ້ນ ໂດຍຖືພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ. ລູກເອີຍ, ຈົ່ງນະມັດສະການມະຫາເທວະເປັນນິດ; ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ».
Verse 167
जनन्यास्तद् वच: श्रुत्वा तदाप्रभृति शत्रुहन् । मम भक्तिर्महादेवे नैप्ठेकी समपद्यत
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງແມ່ຂ້ອຍແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູເອີຍ, ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຄວາມສັດທາຂອງຂ້ອຍຕໍ່ມະຫາເທວະ ກໍແນ່ນອນ ແລະບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ».
Verse 168
शत्रुसूदन श्रीकृष्ण! माताका वह उपदेश सुनकर तभीसे महादेवजीके प्रति मेरी सुदृढ़ भक्ति हो गयी ।।
«ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍໄດ້ອາໄສຕະປະ (ການບຳເນັດພະຕະ) ເພື່ອເຮັດໃຫ້ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ພໍໃຈ. ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີເຕັມ ຂ້ອຍຢືນຢູ່ໂດຍອາໄສແຕ່ປາຍນິ້ວໂປ້ຕີນຊ້າຍເທົ່ານັ້ນ».
Verse 169
एकं वर्षशतं चैव फलाहारस्ततो 5भवम् । द्वितीयं शीर्णपर्णाशी तृतीयं चाम्बुभोजन:
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ຕະຫຼອດໜຶ່ງຮ້ອຍປີເຕັມ ຂ້ອຍດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໝາກໄມ້ຢ່າງດຽວ. ໃນຮ້ອຍປີທີສອງ ຂ້ອຍກິນແຕ່ໃບໄມ້ແຫ້ງທີ່ຫຼົ່ນລົງ; ແລະໃນຮ້ອຍປີທີສາມ ຂ້ອຍຮັກສາຊີວິດໄວ້ໂດຍຮັບແຕ່ນ້ຳເທົ່ານັ້ນ».
Verse 170
शतानि सप्त चैवाहं वायुभक्षस्तदा भवम् | एकं वर्षसहसत्रं तु दिव्यमाराधितो मया,फिर शेष सात सौ वर्षोतक केवल हवा पीकर रहा। इस प्रकार मैंने एक सहस्र दिव्य वर्षोतक उनकी आराधना की
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າດໍາລົງຊີວິດໂດຍອາໄສແຕ່ລົມເປັນອາຫານ ຕະຫຼອດເວລາເຈັດຮ້ອຍປີ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບໍາເນັດການບູຊາອັນເຕັມໄປດ້ວຍຕະປະສະຍາ ຄົບໜຶ່ງພັນປີເທວະ»។
Verse 171
ततस्तुष्टो महादेव: सर्वलोके श्वरः: प्रभु: । एकभक्त इतितकज्ञात्वा जिज्ञासां कुरुते तदा,तदनन्तर सम्पूर्ण लोकोंके स्वामी भगवान् महादेव मुझे अपना अनन्यभक्त जानकर संतुष्ट हुए और मेरी परीक्षा लेने लगे
ຕໍ່ມາ ມະຫາເທວະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕແຫ່ງທຸກໂລກ—ກໍເກີດຄວາມພໍໃຈ. ພຣະອົງຮູ້ວ່າຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພັກດີດ້ວຍໃຈດຽວ ຈຶ່ງເລີ່ມທົດສອບຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອພິສູດຄວາມເລິກແລະຄວາມໝັ້ນຄົງແຫ່ງສັດທາ.
Verse 172
शक्ररूपं स कृत्वा तु सर्वैर्देवगणैर्वृत: । सहस्राक्षस्तदा भूत्वा वज्रपाणिमहायशा:
ແລ້ວພຣະອົງກໍປະດັບຮູບເປັນສັກກະ (ອິນທຣາ) ໂດຍມີໝູ່ເທວະທັງຫຼາຍຫ້ອມລ້ອມ. ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະອົງເປັນຜູ້ມີພັນຕາ ມີກຽດສົງ່າຍິ່ງ ແລະຖືວັດຊະຣະໃນພຣະຫັດ.
Verse 173
सुधावदातं रक्ताक्ष॑ं स्तब्धकर्ण मदोत्कटम् । आवेष्टितकरं घोर चतुर्दष्टं महागजम्
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «(ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນ) ຊ້າງໃຫຍ່ອັນມີອໍານາດ—ຂາວຜ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງນ້ໍາອະມຣິຕ, ຕາແດງ, ຫູຕັ້ງແຂງ, ນ່າຢ້ານ ແລະຄືກຄືນດ້ວຍມັດສະ (musth) ຢ່າງຮຸນແຮງ; ງວງມ້ວນ ແລະມີງາສີ່ຂ້າງ»។
Verse 174
समास्थित: स भगवान् दीप्यमान: स्वतेजसा । आजगाम किरीटी तु हारकेयूरभूषित:
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງພຣະອົງເອງ; ພຣະອົງໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ—ສວມມົກກຸດ ແລະປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍ ແລະກໍາໄລແຂນ»។
Verse 175
पाण्डुरेणातपत्रेण प्रियमाणेन मूर्थनि । सेव्यमानो5प्सरोभि श्व् दिव्यगन्धर्वनादितै:
ມີຮົ່ມຂາວຖືຢ່າງອ່ອນໂຍນຢູ່ເທິງສີສະຂອງທ່ານ; ອັບສະຣາທັງຫຼາຍກໍກຳລັງປະຄອງຮັບໃຊ້, ແລະສຽງດົນຕີອັນພິສຸດພິເສດຂອງຄັນທະວະທິບພະກໍດັງກ້ອງໄປທົ່ວ—ເປັນພາບແຫ່ງກຽດສັກສີຮາຊະ ແລະຄວາມສຸກເຫນືອໂລກ ອັນເກີດແຕ່ຜົນບຸນ.
Verse 176
ततो मामाह देवेन्द्रस्तुष्टस्ते5हं द्विजोत्तम । वरं वृणीष्व मत्तस्त्वं यत् ते मनसि वर्तते
ແລ້ວພຣະເທວະເອນທຣາ (ອິນທຣາ) ຜູ້ພໍໃຈ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້ອຍພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ຈົ່ງເລືອກພອນຈາກຂ້ອຍ—ສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ ຈົ່ງຂໍມາ.” ໄດ້ຍິນຄຳຂອງອິນທຣາ ໃຈຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ລະເລີງ; ແຕ່ຂ້ອຍກໍສະແດງຄວາມຍິນດີດ້ວຍມາລະຍາດພາຍນອກ ແລະຕອບກັບພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ.
Verse 177
शक्रस्य तु वच: श्रुत्वा नाहं प्रीतमनाभवम् । अब्रुवंश्व तदा हृष्टो देवराजमिदं वच:
ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງສັກຣະ (ອິນທຣາ) ໃຈຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ພໍໃຈ. ແຕ່ຂ້ອຍສະແດງຄວາມຍິນດີພາຍນອກ ແລະໃນຂະນະນັ້ນໄດ້ກ່າວກັບພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະທັງປວງດ້ວຍຖ້ອຍຄຳນີ້. ຕອນນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນທ່າທີພາຍໃນອັນມີວິໄນ: ຄົນເຮົາອາດຮັກສາມາລະຍາດສຸພາບຕໍ່ໜ້າອຳນາດ ແຕ່ພາຍໃນຍັງຄົງບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະລະມັດລະວັງວ່າຄວນຂໍ ຫຼືຄວນຮັບສິ່ງໃດ.
Verse 178
नाहं त्वत्तो वरं काडक्षे नान्यस्मादपि दैवतात् | महादेवादृते सौम्य सत्यमेतद् ब्रवीमि ते,'सौम्य! मैं महादेवजीके सिवा तुमसे या दूसरे किसी देवतासे वर लेना नहीं चाहता। यह मैं सच्ची बात कहता हूँ
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຂ້ອຍບໍ່ປາດຖະໜາຂໍພອນຈາກເຈົ້າ ຫຼືຈາກເທວະອື່ນໃດ. ນອກເສຍແຕ່ຈາກມະຫາເທວະ (ພຣະສິວະ) ແຕ່ຜູ້ດຽວ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້ອຍກ່າວແກ່ເຈົ້າ.”
Verse 179
सत्यं सत्यं हि नः शक्र वाक्यमेतत् सुनिश्चितम् | न यन्महे श्वरं मुक्त्वा कथान्या मम रोचते
“ໂອ ສັກຣະ (ອິນທຣາ), ຖ້ອຍຄຳນີ້ຂອງພວກເຮົາແມ່ນຄວາມຈິງ—ຈິງແທ້—ແລະຕັ້ງໃຈໝັ້ນຄົງແລ້ວ. ນອກເສຍແຕ່ມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ), ບໍ່ມີເລື່ອງໃດ ຫຼືຖ້ອຍສົນທະນາໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຊື່ນຊົມໄດ້.”
Verse 180
पशुपतिवचनाद् भवामि सद्य: कृमिरथवा तरुरप्यनेकशाख: । अपशुपतिवरप्रसादजा मे त्रिभुवनराज्यविभूतिरप्यनिष्टा
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍພຣະວາຈາຂອງພຣະປະສຸປະຕິ ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດກາຍເປັນແມ່ທ້ອງ ຫຼືເປັນຕົ້ນໄມ້ມີກິ່ງກ້ານຫຼາຍໄດ້ໃນທັນທີ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ. ແຕ່ຖ້າຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງອຳນາດເຫນືອສາມໂລກຈະມາຫາຂ້າພະເຈົ້າໂດຍພອນແລະຄວາມເມດຕາຂອງຜູ້ອື່ນນອກຈາກພຣະປະສຸປະຕິ (ພຣະສິວະ) ແມ່ນແຕ່ນັ້ນກໍບໍ່ເປັນທີ່ປາດຖະໜາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ».
Verse 181
जन्म श्व॒पाकम ध्ये5पि मे5स्तु हरचरणवन्दनरतस्य । मा वानीश्वरभक्तो भवानि भवने5पि शक्रस्य
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ຖ້າການເກີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດໃນພວກຄົນຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ຖືກລະເວັ້ນ ກໍຂໍໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ—ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຍັງຄົງອຸທິດໃຈໃນການນະມັດສະການ ແລະການກ່າວຄຳຄຳນົບຕໍ່ພຣະບາດຂອງຮະຣະ. ແຕ່ຂໍຢ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຂາດຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະໜາຈະຢູ່ແມ່ນແຕ່ໃນວັງຂອງອິນທຣາ ຖ້າບໍ່ມີຄວາມພັກດີອັນເອກະຕໍ່ພຣະສິວະ».
Verse 182
वाय्वम्बुभुजो5पि सतो नरस्य दुःखक्षय: कुतस्तस्य । भवति हि सुरासुरगुरौ यस्य न विश्वेश्वरे भक्ति:
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ຄົນຜູ້ໜຶ່ງຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາກາດແລະນ້ຳເທົ່ານັ້ນກໍຕາມ, ຖ້າບໍ່ມີຄວາມພັກດີຕໍ່ວິສເວສະວະຣະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຄູຂອງທັງເທວະແລະອະສຸຣະ—ແລ້ວຄວາມທຸກຂອງເຂົາຈະສິ້ນໄປໄດ້ແນວໃດ?»
Verse 183
अलमन्याभिस्तेषां कथाभिरप्यन्यधर्मयुक्ताभि: । येषां न क्षणमपि रुचितो हरचरणस्मरणविच्छेद:
ສຳລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ພໍໃຈແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວທີ່ຂາດການລະລຶກເຖິງພຣະບາດຂອງຮະຣະ, ບັນດາເລື່ອງລາວອື່ນໆທີ່ປະກອບດ້ວຍທຳອື່ນ ລ້ວນແຕ່ເປັນຂອງໄຮ້ຄ່າ.
Verse 184
हरचरणनिरतमतिना भवितव्यमनार्जवं युगं प्राप्य । संसारभयं न भवति हरभक्तिरसायनं पीत्वा
ເມື່ອໄດ້ພົບຍຸກກາລີອັນຄົດຄຽວນີ້ ຄົນທັງຫຼາຍຄວນຜູກໃຈໃຫ້ໝັ້ນໃນການລະລຶກເຖິງພຣະບາດຂອງຮະຣະ. ເມື່ອໄດ້ດື່ມ “ຣະສາຍະນະ” ແຫ່ງພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະແລ້ວ ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ໂລກະສັງສານອັນເປັນໂລກພະຍາດ ກໍບໍ່ຫຼືອອີກ.
Verse 185
दिवसं दिवसार्ध वा मुहूर्त वा क्षणं लवम् न हालब्धप्रसादस्य भक्तिर्भवति शडूकरे
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: ສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະສັງກະຣະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ—ແມ່ນແຕ່ມື້ດຽວ, ຄຶ່ງມື້, ມູຫູຣຕະໜຶ່ງ, ຂະນະໜຶ່ງ, ຫຼືຊົ່ວພິບຕາທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດກໍບໍ່ມີ.
Verse 186
अपि कीट: पतड़्जो वा भवेयं शड्कराज्ञया । न तु शक्र त्वया दत्त त्रलोक्यमपि कामये
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍຄໍາສັ່ງຂອງພຣະສັງກະຣະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນແມ່ນແຕ່ແມງນ້ອຍ ຫຼື ແມງປີກບາງກໍໄດ້; ແຕ່ໂອ ສັກຣະ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະໜາແມ່ນແຕ່ອໍານາດເຫນືອສາມໂລກ ຖ້າເປັນຂອງທ່ານປະທານ. ສະພາບໃດກໍຕາມທີ່ມະຫາເທວະກໍານົດ—ແມ່ນແຕ່ຕໍ່າສຸດ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະນັບເປັນການສໍາເລັດອັນສູງສຸດ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະໜາຮັບອໍານາດເຫນືອເທວະທັງຫຼາຍຈາກຜູ້ອື່ນນອກຈາກພຣະອົງ.”
Verse 187
श्वापि महेश्वरवचनाद् भवामि स हि नः पर: काम: । त्रिदशगणराज्यमपि खलु नेच्छाम्यमहेश्वराज्ञप्तम्
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍພຣະວາຈາຂອງມະເຫສະວະຣະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນແມ່ນແຕ່ໝາກໍໄດ້; ເພາະນັ້ນແຫຼະແມ່ນຄວາມປາຖະໜາສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະໜາແມ່ນແຕ່ອໍານາດເຫນືອຝູງເທວະ ຖ້າບໍ່ແມ່ນຕາມຄໍາສັ່ງຂອງມະເຫສະວະຣະ.”
Verse 188
न नाकपृष्ठं न च देवराज्यं न ब्रह्मलोक॑ न च निष्कलत्वम् | न सर्वकामानखिलान् वृणोमि हरस्य दासत्वमहं वृणोमि
ວາສຸເທວາປະກາດວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເລືອກສະຫວັນ, ບໍ່ປາຖະໜາອໍານາດເປັນກະສັດເທວະ, ບໍ່ປາຖະໜາໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ, ແລະບໍ່ປາຖະໜາພາວະອັນບໍ່ມີຮູບຮ່າງແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ເລືອກການສໍາເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງໃນໂລກ. ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເລືອກມີພຽງຢ່າງດຽວ: ການເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງຮະຣະ (ພຣະສິວະ).”
Verse 189
यावच्छशाड्कधवलामलबद्धमौलि- न प्रीयते पशुपतिर्भगवान् ममेश: । तावज्जरामरणजन्मशताभिषघातै- दुःखानि देहविहितानि समुद्गह्यामि
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: “ຕາບໃດທີ່ພຣະປະສຸປະຕິ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນນາຍສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ມີມົງກຸດອັນບໍລິສຸດຂາວສະຫວ່າງດັ່ງຈັນທຣາເຄິ່ງດວງ ບໍ່ທັນພໍໃຈ, ຕາບນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈະຍັງຕ້ອງແບກຮັບທຸກຂ໌ແຫ່ງກາຍ ທີ່ເກີດຈາກການຖືກກະແທກຊໍ້າໆນັບຮ້ອຍຄັ້ງ ດ້ວຍການເກີດ, ແກ່, ແລະຕາຍ.”
Verse 190
दिवसकरशशाड्कवद्िदीप्तं त्रिभुवनसारमसारमाद्यमेकम् । अजरममरमप्रसाद्य रुद्रं जगति पुमानिह को लभेत शान्तिम्
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັງສີຂອງຕາເວັນ ຈັນທຣາ ແລະໄຟ; ເປັນແກ່ນສານຂອງໂລກທັງສາມ ເຫນືອກວ່ານັ້ນບໍ່ມີ “ແກ່ນສານ” ໃດສູງກວ່າ; ເປັນເຫດປັດໃຈດັ້ງເດີມຂອງຈັກກະວານ ໜຶ່ງດຽວບໍ່ມີສອງ ບໍ່ເກີດບໍ່ຕາຍ—ຖ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ) ພໍພຣະໄທດ້ວຍຄວາມພັກດີກ່ອນ ມະນຸດໃດໃນໂລກນີ້ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສະຫງົບ?»
Verse 191
यदि नाम जन्म भूयो भवति मदीयेै: पुनर्दोषै: । तस्मिंस्तस्मिउजन्मनि भवे भवेन्मे$क्षया भक्ति:
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າເພາະຄວາມຜິດພາດທີ່ເກີດຊ້ຳໆຂອງຂ້າ ຈົນຕ້ອງເກີດອີກເກີດອີກໃນໂລກນີ້ ຂໍໃຫ້ຄວາມປາຖະໜານີ້ເປັນຈິງ: ໃນແຕ່ລະການເກີດນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກດີຂອງຂ້າຕໍ່ພຣະສິວະ ບໍ່ເສື່ອມບໍ່ສູນ ແລະບໍ່ມີວັນຫມົດ»។
Verse 192
शक्र उवाच कः पुनर्भवने हेतुरीशे कारणकारणे । येन शरवददृतेडन्यस्मात् प्रसादं नाभिकाड्क्षसि
ສັກກະ (ອິນທຣາ) ຖາມວ່າ: «ໂອ ພຣະອົງ, ໂອ ເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ! ເຫດຜົນ ແລະ ຫຼັກຖານອັນໃດ ທີ່ເຮັດໃຫ້ທ່ານໝັ້ນໃຈໃນການມີຢູ່ ແລະ ຄວາມເປັນສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ, ຈົນວ່ານອກຈາກພຣະສິວະແລ້ວ ທ່ານບໍ່ປາຖະໜາຮັບພຣະກະລຸນາຈາກເທວະອື່ນໃດ?»
Verse 193
उपमन्युरुवाच सदसद् व्यक्तमव्यक्तं यमाहुर्ब्रह्मवादिन: । नित्यमेकमनेकं च वरं तस्माद् वृणीमहे
ອຸປະມັນຍຸ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາເທວະ! ບັນດານັກປັນຍາຜູ້ກ່າວເຖິງພຣະພຣະຫມັນ ເອີ້ນພຣະອົງນັ້ນຕາມທັດສະນະຕ່າງໆ ວ່າ ມີ–ບໍ່ມີ, ປາກົດ–ບໍ່ປາກົດ, ນິລັນດອນ, ໜຶ່ງ ແລະ ຫຼາຍ; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະຂໍພອນຈາກພຣະມະຫາເທວະພຣະອົງນັ້ນ»។
Verse 194
अनादिमध्यपर्यन्तं ज्ञानैश्वर्यमचिन्तितम् । आत्मानं परमं यस्माद् वरं तस्माद् वृणीमहे
«ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີກາງ ບໍ່ມີປາຍ; ຜູ້ທີ່ອຳນາດອັນເປັນເອກະລັກຂອງພຣະອົງຄືຄວາມຮູ້ອັນບໍລິສຸດ; ແລະຜູ້ຢູ່ເຫນືອກວ່າກຳລັງຄິດຂອງຈິດ—ດ້ວຍເຫດນີ້ຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ ອາດຕະມັນສູງສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະຂໍພອນຈາກພຣະມະຫາເທວະພຣະອົງນັ້ນ»។
Verse 195
ऐश्वर्य सकल॑ यस्मादनुत्पादितमव्ययम् | अबीजाद् बीजसम्भूतं वरं तस्माद् वृणीमहे
ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ: «ອຳນາດແລະອິດທິລິດທັງປວງ ເກີດຈາກພຣະອົງ—ບໍ່ຖືກສ້າງ, ບໍ່ເສື່ອມ, ບໍ່ໝົດສິ້ນ. ຈາກຕົ້ນກຳເນີດທີ່ບໍ່ມີເມັດ ສິ່ງທັງຫມົດທີ່ເກີດຈາກເມັດກໍອອກມາ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງເລືອກຂໍພອນຈາກພຣະມະຫາເທວະນັ້ນ»។
Verse 196
तमस: परम ज्योतिस्तपस्तद्वृत्तिनां परम् य॑ ज्ञात्वा नानुशोचन्ति वरं तस्माद् वृणीमहे
ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງແມ່ນແສງສູງສຸດເຫນືອຄວາມມືດ, ແມ່ນຕະປະສູງສຸດສຳລັບຜູ້ຖືຕະປະ. ເມື່ອຮູ້ຈັກພຣະອົງແລ້ວ ນັກປັນຍາບໍ່ໂສກເສົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງເລືອກຂໍພອນຈາກພຣະສິວະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ»។
Verse 197
भूतभावनभावज्ञ सर्वभूताभिभावनम् | सर्वगं सर्वदं देवं पूजयामि पुरन्दर
ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ປະກາດຄວາມນົບນ້ອມວ່າ: «ໂອ ພຸຣັນດະຣະ, ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາພຣະເທວະຜູ້ບັນດານໃຫ້ສັດທັງປວງເກີດ, ຜູ້ຮູ້ໃຈນຶກແລະອາການໃນໃຈຂອງສັດທັງປວງ; ຜູ້ເປັນຖານສຸດທ້າຍທີ່ສັດທັງປວງຖືກລະລາຍລົງ; ຜູ້ສະຫວ່າງຢູ່ທົ່ວທຸກທີ່ ແລະປະທານໄດ້ທຸກສິ່ງ»។
Verse 198
हेतुवादैर्विनिर्मुक्ते सांख्ययोगार्थदं परम् यमुपासन्ति तत्त्वज्ञा वरं तस्माद् वृणीमहे
ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງພົ້ນຈາກການໂຕ້ຖຽງແລະການຈັບຜິດຈັບຖືດ້ວຍເຫດຜົນ; ພຣະອົງປະທານແກ່ຜູ້ສັດທາ ເປົ້າໝາຍສູງສຸດຂອງສາງຂະຍະແລະໂຍຄະ—ການດັບທຸກຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລະການຮູ້ແຈ້ງພຣະພຣະຫມັນໂດຍກົງ—ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງບູຊາຢູ່ເສມອ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຂໍພອນຈາກພຣະມະຫາເທວະນັ້ນ»។
Verse 199
मघवन् मघवात्मान यं वदन्ति सुरेश्वरम । सर्वभूतगुरुं देवं वरं तस्माद् वृणीमहे,मघवन! ज्ञानी पुरुष जिन्हें देवेश्वर इन्द्ररूप तथा सम्पूर्ण भूतोंके गुरुदेव बताते हैं, उन्हींसे हम वर लेना चाहते हैं
ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຄະວັນ, ຜູ້ມີໃຈສູງສົ່ງ—ຜູ້ຄົນເອີ້ນພຣະອົງນັ້ນວ່າ ຈອມເທວະ, ເປັນຄູອາຈານແຫ່ງສັດທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງເລືອກຂໍພອນຈາກພຣະອົງນັ້ນ»។
Verse 200
य: पूर्वमसृजद् देवं ब्रह्माणं लोकभावनम् । अण्डमाकाशमापूर्य वरं तस्माद् वृणीमहे
ສັກກະ (ອິນທຣາ) ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດໃນປະຖົມການໄດ້ບັງເກີດພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນແລະປັ້ນແຕ່ງໂລກ ແລະໄດ້ເຕີມເຕັມອາກາດອັນກວ້າງໃຫຍ່ດ້ວຍໄຂ່ຈັກກະວານ—ຈາກພຣະມະເຫສວຣະອົງນັ້ນ ພວກເຮົາຂໍຮັບພອນ»។
Frequently Asked Questions
Upamanyu faces a choice between accepting boons from a powerful deity in disguise (Śakra/Indra-form) versus maintaining exclusive fidelity to Mahādeva; the dilemma tests whether spiritual aims are instrumentally negotiated or steadfastly oriented to the highest object of devotion.
The chapter teaches that ultimate stability and auspiciousness are pursued through disciplined devotion and self-restraint: even when cosmic power is offered, ethical clarity lies in refusing lesser ends and aligning intention with a single highest principle.
Yes in functional terms: the narrative explicitly links steadfast bhakti and tapas to concrete outcomes—darśana, knowledge, enduring well-being, and divine proximity—positioning the chapter as a model for how understanding and reciting Śiva’s greatness supports liberation-oriented conduct.