Shloka 41
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
उसने कहा--'प्राणनाथ! आप कल्याण और विजय पानेके लिये जाइये। यदुनन्दन! ब्रह्मा
jāmbavaty uvāca— “prāṇanātha! tvaṃ kalyāṇaṃ vijayaṃ ca prāptuṃ gaccha. yadunandana! brahmā śivaḥ kāśyapo nadyaḥ manonukūlā devagaṇāḥ kṣetrāṇy oṣadhayo yajñavāho (mantraḥ) chandāṃsi ṛṣigaṇā yajñaḥ samudro dakṣiṇā stobhaḥ nakṣatrāṇi pitaraḥ grahā devapatnyaḥ devakanyāś ca devamātaraś ca manvantarāṇi gāvaś candramāḥ sūrya indraḥ sāvitrī brahmavidyā ṛtavo varṣāṇi kṣaṇā lava-muhūrta-nimeṣā yugāni ca—ete sarvatra tvāṃ rakṣantu. tvaṃ svamārge nirvighnaṃ yātrāṃ kuru; anagha! tvaṃ satataṃ sāvadhāno bhava.” iti. evaṃ kṛtasvastyayanas tayāhaṃ tato ’bhyanujñāya nṛrendraputrīm pituḥ samīpaṃ narasattamasya mātuś ca devakyāḥ tathā rājña ugrasenasyāpi jagāma. tatra yā sā vidyādhararājakumārī jāmbavatī mayi ārtā prārthayām āsa, tat sarvaṃ tebhyo nyavedayam; tapasāṃ gantum anuśaśāsaṃ ca. gadasya ca balavato balarāmasya ca vidāṃ cakāra; tau ca duḥkhena premṇā ca tadā mām ūcatuḥ— “bhrātaḥ! tava tapasā nirvighnā samāptiḥ syāt.”
ຈາມບະວະຕີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງໄປເພື່ອໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວັດດີ ແລະ ໄຊຊະນະ. ໂອ ຄວາມປິຕິຂອງຊາວຢາດຸ, ຂໍໃຫ້ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະສິວະ, ກາສະຍະປະ, ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ, ເທວະທັງປວງຜູ້ເປັນມິດຕໍ່ໃຈ, ທົ່ງທີ່ສັກສິດ, ສະຫມຸນໄພຢາ, ຜູ້ນຳພາຍັດ—ມັນຕຣາ—ພ້ອມດ້ວຍສັນທະ (chandas), ລຶສີທັງຫຼາຍ, ພິທີຍັດເອງ, ມະຫາສະຫມຸດ, ທັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາຍັດ), ສະໂຕບະແຫ່ງການຮ້ອງສາມັນ, ດາວນັກຂັດ, ປິຕຣະ, ດາວເຄາະ, ພຣະມະເຫສີຂອງເທວະ, ນາງເທວະ ແລະ ເທວະມານດາ, ມັນວັນຕະຣະ, ງົວ, ຈັນທຣາ, ສຸຣິຍະ, ອິນທຣະ, ສາວິຕຣີ, ພຣະພຣະຫມະວິທະຍາ, ລະດູການ, ປີ, ແລະ ມາດຕາເວລາທັງປວງ—ຂະນະ, ລະວະ, ມຸຫູຣຕະ, ນິເມສ, ແລະ ຍຸກ—ຈົ່ງປົກປ້ອງພຣະອົງທຸກແຫ່ງ. ຈົ່ງເດີນທາງໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ; ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຈົ່ງມີສະຕິຢູ່ເສມອ». ເມື່ອນາງໄດ້ກ່າວພອນມົງຄຸນນີ້ແລ້ວ, ຂ້ອຍໄດ້ຂໍລາຈາກເຈົ້າຍິງນັ້ນ ແລະໄປພົບບິດາຜູ້ປະເສີດ ວາສຸເທວະ, ມານດາ ເທວະກີ, ແລະ ພຣະຣາຊາ ອຸກຣະເສນ. ຂ້ອຍໄດ້ລາຍງານທຸກຢ່າງທີ່ເຈົ້າຍິງວິທະຍາທະຣະ ຈາມບະວະຕີ ໄດ້ວອນຂໍຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈ, ແລະຂໍອະນຸຍາດເດີນທາງໄປປະຕິບັດຕະປະ. ຂ້ອຍຍັງໄດ້ອຳລາ ກະດະ ແລະ ພຣະບະລະຣາມະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່; ທັງສອງເວົ້າກັບຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມໂສກແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກວ່າ: «ນ້ອງເອີຍ, ຂໍໃຫ້ຕະປະຂອງເຈົ້າສຳເລັດໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ».
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes auspicious speech and ritual blessing (svastyayana) as ethical support for righteous action: one should proceed toward a difficult duty with divine remembrance, communal goodwill, and constant vigilance (sāvadhāna), seeking protection through alignment with cosmic and Vedic order.
Jāmbavatī offers an extensive protective benediction invoking deities, ritual elements, and cosmic measures of time. After receiving her leave, Vāsudeva (Kṛṣṇa) goes to his parents Vasudeva and Devakī and to King Ugrasena, reports Jāmbavatī’s distressed request, and obtains permission to depart for austerities; he then takes leave of Gada and Balarāma, who wish his tapas to conclude without obstacles.