Shloka 124
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
कुतः क्षीरं वनस्थानां मुनीनां गिरिवासिनाम् | “जो बालखिल्योंद्वारा सेवित दिव्य नदी गंगाका सहारा लिये बैठे हैं, पर्वतों और वनोंमें रहनेवाले उन मुनियोंको दूध कहाँसे मिलेगा? || १२३ $ ।।
kutaḥ kṣīraṃ vanasthānāṃ munīnāṃ girivāsinām |
ວາສຸເທວະກ່າວວ່າ: «ນົມຈະມາຈາກໃສ ສຳລັບພວກມຸນີຜູ້ຢູ່ປ່າ ແລະອາໄສຢູ່ພູ?» ຄຳຖາມນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຫຼັກທຳ: ນັກຕະປະຜູ້ລະທິ້ງຊີວິດບ້ານເຮືອນ ແລະຊັບສິນ ບໍ່ຄວນຖືກຄາດຫວັງໃຫ້ມີຂອງກິນຂອງໃຊ້ແບບຄົນໂລກ; ດັ່ງນັ້ນ ຢ່ານຳຄວາມຕ້ອງການ ຫຼືມາດຕະຖານຂອງຊີວິດໂລກມາກົດທັບພວກເຂົາ.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Do not expect renunciants living in forests and mountains to provide or procure comforts typical of household life; ethical judgment must consider a person’s station (āśrama) and circumstances.
Vāsudeva poses a rhetorical question to highlight the practical reality of ascetic life: sages living away from settlements lack access to domestic resources like milk, implying that demands placed upon them should be restrained and fair.