Shloka 99
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
विकर्णश्व महादेवं तथा भक्तसुखावहम् | प्रसाद्य भगवान् सिद्धि प्राप्तवान् मधुसूदन,मधुसूदन! ऐश्वर्यशाली विकर्णने भक्तसुखदायक महादेवजीको प्रसन्न करके मनोवांछित सिद्धि प्राप्त की थी
vikarṇaś ca mahādevaṁ tathā bhakta-sukhāvaham | prasādya bhagavān siddhiṁ prāptavān madhusūdanaḥ ||
ວາສຸເທວາກ່າວວ່າ: «ເຊັ່ນດຽວກັນ ວິກັນນະ (Vikarṇa) ໄດ້ທໍາໃຫ້ມະຫາເທວະ (Mahādeva) ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ນໍາຄວາມສຸກແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ ພໍໃຈ ແລະໄດ້ຮັບສິດທິ (siddhi) ຕາມທີ່ປາດຖະໜາ. ດັ່ງນັ້ນ ມະທຸສູດນະ (Kṛṣṇa) ຈຶ່ງປະກາດວ່າ ພັກຕິອັນຈິງໃຈ ແລະການບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣະສິວະ ສາມາດນໍາຄວາມສໍາເລັດມາໃຫ້; ເພາະພຣະກະລຸນາຕອບຮັບຕໍ່ພັກຕິທີ່ແທ້ ບໍ່ແມ່ນຕໍ່ອໍານາດ ຫຼືຊາດຕະກູນ».
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that sincere devotion and propitiation of Mahādeva, who is especially benevolent to devotees, can lead to the attainment of one’s intended success; divine grace is portrayed as responsive to genuine bhakti.
Vāsudeva (Kṛṣṇa) cites Vikarṇa as an example: Vikarṇa pleased Mahādeva through devotion and thereby obtained a desired accomplishment, illustrating the efficacy of worship and the bestowal of boons by Śiva.