Sukta 40

Mantra 1

रथं यान्तं कुह को ह वां नरा प्रति द्युमन्तं सुविताय भूषति । प्रातर्यावाणं विभ्वं विशेविशे वस्तोर्वस्तोर्वहमानं धिया शमि ॥

進みゆく汝らの戦車を、二人の英雄よ、いずこにて誰が迎え奉るのか——善き行路のために輝くその光明の威力を。暁に来たり、遍く行きわたり、部族ごとに訪れ、朝ごと夕ごとに運び進む汝らよ——我らは思惟（dhī）によって汝らを安らがせ、汝らの来臨が我らの内に平安を据えんことを。

Mantra 2

कुह स्विद्दोषा कुह वस्तोरश्विना कुहाभिपित्वं करतः कुहोषतुः । को वां शयुत्रा विधवेव देवरं मर्यं न योषा कृणुते सधस्थ आ ॥

アシュヴィン双神よ、夜にはいずこに、暁にはいずこにおられるのか。いずこで親密な合一を成し、いずこで憩われるのか。誰が汝らの交わりの座を整えるのか――寡婦が夫の兄弟を求めるように、乙女が愛しき人のために備えるように――汝らが共なる住処へ来たらんために。

Mantra 3

प्रातर्जरेथे जरणेव कापया वस्तोर्वस्तोर्यजता गच्छथो गृहम् । कस्य ध्वस्रा भवथः कस्य वा नरा राजपुत्रेव सवनाव गच्छथः ॥

暁に汝らは目覚める、震えを伴う老女のごとく。夕ごと暁ごとに、祭らるべき者よ、汝らは家へと赴く。汝らは誰の親しき伴侶となるのか、また誰のものか、勇士たちよ。王子のごとく、汝らはサヴァナ（搾りの祭次）へと下り行く。

Mantra 4

युवां मृगेव वारणा मृगण्यवो दोषा वस्तोर्हविषा नि ह्वयामहे । युवं होत्रामृतुथा जुह्वते नरेषं जनाय वहथः शुभस्पती ॥

汝ら二柱は、野の獣を求める狩人のごとく、夜と暁に供物をもってわれらは呼び招く。美の主たちよ、ホートリ（Hotṛ）が時にかなって順序正しく供犠を捧げるとき、汝らは「ナレーシャ（nareṣa）」—男の力・英雄の精髄—を人々のもとへ運び来たらす。

Mantra 5

युवां ह घोषा पर्यश्विना यती राज्ञ ऊचे दुहिता पृच्छे वां नरा । भूतं मे अह्न उत भूतमक्तवेऽश्वावते रथिने शक्तमर्वते ॥

アシュヴィンの二神よ、王の娘ゴーシャー（Ghoṣā）は求めてさまよい、あなたがたに語りかけた。勇士たる二神よ、彼女はあなたがたに問うた。 「わが昼に臨み、またわが夜にも臨め。馬を持つ者に、戦車を駆る者に、走る者に力を授けよ——前へと進むいのちに剛健を。」

Mantra 6

युवं कवी ष्ठः पर्यश्विना रथं विशो न कुत्सो जरितुर्नशायथः । युवोर्ह मक्षा पर्यश्विना मध्वासा भरत निष्कृतं न योषणा ॥

アシュヴィンの二神よ、あなたがたは詩聖の力そのもの。戦車のまわりを巡りつつ、あなたがたは諸族を安らかにする。クツァ（Kutsa）が歌い手を滅びから救うように。 あなたがたの周りには、アシュヴィンよ、たちまち蜜の歓喜が満ちる。それをここへ運べ——よく整えられ、解き放たれたものを乙女が差し出すように。

Mantra 7

युवं ह भुज्युं युवमश्विना वशं युवं शिञ्जारमुशनामुपारथुः । युवो ररावा परि सख्यमासते युवोरहमवसा सुम्नमा चके ॥

あなたがたはまことにブジュユ（Bhujyu）を連れ戻し、アシュヴィンよ、ヴァシャ（Vasha）を連れ戻し、また渇望するシンジャーラ（Shinjāra）を近くへ導いた。 あなたがたの周りには、響きわたる者たちが友情の座に着く。あなたがたの加護によって、わたしは自らのために、幸い満ちる恩寵（スムナ）を形づくる。

Mantra 8

युवं ह कृशं युवमश्विना शयुं युवं विधन्तं विधवामुरुष्यथः । युवं सनिभ्यः स्तनयन्तमश्विनाप व्रजमूर्णुथः सप्तास्यम् ॥

汝らはまことに弱き者を扶けたり。汝ら、アシュヴィン双神はシャユを扶け、供犠をなす者を、彼女を呑み尽くす寡居の災いより護りたり。汝ら、アシュヴィンは利を求むる者のために、雷鳴する囲いを開き放ちたり——七つの口をもつもの（多くの流れの解放）。

Mantra 9

जनिष्ट योषा पतयत्कनीनको वि चारुहन्वीरुधो दंसना अनु । आस्मै रीयन्ते निवनेव सिन्धवोऽस्मा अह्ने भवति तत्पतित्वनम् ॥

乙女は生まれ、幼き男児は彼女へと飛び寄る。麗しき顎をもつ力々は、業の巧み（ダンサナ）に従いて進む。流れは彼へ、下り坂へ注ぐがごとく流れ来たり、その日に彼には主宰の位、すなわち夫たる権能が成り立つ。

Mantra 10

जीवं रुदन्ति वि मयन्ते अध्वरे दीर्घामनु प्रसितिं दीधियुर्नरः । वामं पितृभ्यो य इदं समेरिरे मयः पतिभ्यो जनयः परिष्वजे ॥

彼らは生ける者のために泣き、しかも供犠のうちに姿を変ず。人々は思いを、長き外へ向かう道筋に沿わせて据う。かくこの運行を促す者らは祖霊（ピトリ）に愛しきものとなり、妻たちは歓びもて夫君を抱きしめる。

Mantra 11

न तस्य विद्म तदु षु प्र वोचत युवा ह यद्युवत्याः क्षेति योनिषु । प्रियोस्रियस्य वृषभस्य रेतिनो गृहं गमेमाश्विना तदुश्मसि ॥

われらはそれを知らぬ——どうか明らかに告げよ。若き力が、若き女の胎（ヨーニ）にいかに住まうのか。アシュヴィンよ、光の種子に富む、愛しき牡牛の家へわれらは赴きたい——まさにそれを希う。

Mantra 12

आ वामगन्त्सुमतिर्वाजिनीवसू न्यश्विना हृत्सु कामा अयंसत । अभूतं गोपा मिथुना शुभस्पती प्रिया अर्यम्णो दुर्याँ अशीमहि ॥

正しき思いは汝らに来たり、豊饒の主よ。アシュヴィンよ、心の願いは内に据えられた。守護者となれ——美の双子の主よ。われらはアリヤマン（Aryaman）の愛しき門口に到らんことを。

Mantra 13

ता मन्दसाना मनुषो दुरोण आ धत्तं रयिं सहवीरं वचस्यवे । कृतं तीर्थं सुप्रपाणं शुभस्पती स्थाणुं पथेष्ठामप दुर्मतिं हतम् ॥

人の家にて歓びつつ、祈り言う者のためにラユ（rayi、豊穣）を据えよ、英雄の力を伴うものを。美の主よ、渡り場を水豊かに整えよ。道に立つ切り株のごとく行路を塞ぐ悪しき思いを打ち払え。

Mantra 14

क्व स्विदद्य कतमास्वश्विना विक्षु दस्रा मादयेते शुभस्पती । क ईं नि येमे कतमस्य जग्मतुर्विप्रस्य वा यजमानस्य वा गृहम् ॥

今日いったい、どこで、いかなる諸族の中で、アシュヴィナーよ、ダスラー（妙なる二神）よ、美の主たち（śubhaspatī）よ、汝らは歓喜しておられるのか。ここに汝らを引き留めたのは誰か——汝らは誰の家へ赴いたのか、聖見者（vipra）の家か、あるいは祭主（yajamāna）の家か。