Sukta 40

Mantra 1

रथं यान्तं कुह को ह वां नरा प्रति द्युमन्तं सुविताय भूषति । प्रातर्यावाणं विभ्वं विशेविशे वस्तोर्वस्तोर्वहमानं धिया शमि ॥

कुह कः वा नरा युवयोः यान्तं रथं प्रति द्युमन्तं सुविताय भूषति? प्रातर्यावाणौ विभ्वौ विशे-विशे गच्छन्तौ, वस्तोर्-वस्तोर् वहमानौ—वयं धिया युवां शमयाम; युवयोः आगमनं अस्मासु शान्तिं नयतु।

Mantra 2

कुह स्विद्दोषा कुह वस्तोरश्विना कुहाभिपित्वं करतः कुहोषतुः । को वां शयुत्रा विधवेव देवरं मर्यं न योषा कृणुते सधस्थ आ ॥

कुह स्विद्दोषा कुह वस्तोरश्विना कुहाभिपित्वं कुरुथः कुहोषथुः। को वां शयुत्रां विधवेव देवरं मर्यं न योषा कृणुते सधस्थ आ॥

Mantra 3

प्रातर्जरेथे जरणेव कापया वस्तोर्वस्तोर्यजता गच्छथो गृहम् । कस्य ध्वस्रा भवथः कस्य वा नरा राजपुत्रेव सवनाव गच्छथः ॥

प्रातर्जरेथे जरणेेव कापया वस्तोर्वस्तोर्यजता गच्छथो गृहम्। कस्य ध्वस्रा भवथः कस्य वा नरा राजपुत्रेव सवनाव गच्छथः॥

Mantra 4

युवां मृगेव वारणा मृगण्यवो दोषा वस्तोर्हविषा नि ह्वयामहे । युवं होत्रामृतुथा जुह्वते नरेषं जनाय वहथः शुभस्पती ॥

युवां मृगेव वारणां मृगण्यवो दोषा वस्तोर् हविषा नि ह्वयामहे। युवं होत्रामृतुथा जुह्वते नरेषं जनाय वहथः शुभस्पती॥

Mantra 5

युवां ह घोषा पर्यश्विना यती राज्ञ ऊचे दुहिता पृच्छे वां नरा । भूतं मे अह्न उत भूतमक्तवेऽश्वावते रथिने शक्तमर्वते ॥

हे अश्विनौ, युवां ह घोषा राज्ञो दुहिता यती पर्युचे; नरा युवां पृच्छे—“मे अह्नि च रात्रौ च भूतम्; अश्वावते रथिनेऽर्वते च शक्तिं दत्त, अग्रगामिने जीवनाय बलं दत्त।”

Mantra 6

युवं कवी ष्ठः पर्यश्विना रथं विशो न कुत्सो जरितुर्नशायथः । युवोर्ह मक्षा पर्यश्विना मध्वासा भरत निष्कृतं न योषणा ॥

हे अश्विनौ, युवां कवीष्ठौ; रथं परितः पर्येत्य विशो रक्षथः—यथा कुत्सो जरितारं नाशात् पालयति। युवयोः परितः शीघ्रं मध्वासः प्रमोदः; तं इह भरतम्—यथा योषा निष्कृतं सु-प्रसन्नं च वस्तु प्रकटयति।

Mantra 7

युवं ह भुज्युं युवमश्विना वशं युवं शिञ्जारमुशनामुपारथुः । युवो ररावा परि सख्यमासते युवोरहमवसा सुम्नमा चके ॥

हे अश्विनौ, युवां ह भुज्युम् पुनरानयतम्; युवां वशम् आनयतम्; उशनाम् शिञ्जारम् अपि समीपम् उपारथुः। युवयोः परितः ररावाः सख्ये उपविशन्ति; युवयोः अवसा अहं स्वस्य सुम्नम्—सुख-समृद्धेः प्रसादम्—आचके।

Mantra 8

युवं ह कृशं युवमश्विना शयुं युवं विधन्तं विधवामुरुष्यथः । युवं सनिभ्यः स्तनयन्तमश्विनाप व्रजमूर्णुथः सप्तास्यम् ॥

युवां हि कृशं सहायथः; युवामश्विनौ शयुं सहायथः; युवां च विधन्तं विधवाभावग्रासात् परित्राथः। युवामश्विनौ सनीभ्यः स्तनयन्तं व्रजमपावृणुथः—सप्तास्यं (बहुधाराप्रस्रवणम्)।

Mantra 9

जनिष्ट योषा पतयत्कनीनको वि चारुहन्वीरुधो दंसना अनु । आस्मै रीयन्ते निवनेव सिन्धवोऽस्मा अह्ने भवति तत्पतित्वनम् ॥

जनिष्ट योषा; पतयत्कनीनकः तां प्रति पतति; चारुहन्वीरुधो दंसनान्यनु विचरन्ति। आस्मै निवनेव सिन्धवो रीयन्ते; अस्मा अह्ने तत् पतित्वं (अधिपत्यभावः) भवति।

Mantra 10

जीवं रुदन्ति वि मयन्ते अध्वरे दीर्घामनु प्रसितिं दीधियुर्नरः । वामं पितृभ्यो य इदं समेरिरे मयः पतिभ्यो जनयः परिष्वजे ॥

जीवं रुदन्ति, अध्वरे विमयन्ते; नरो दीर्घामनु प्रसितिं धियं दधुः। वामं पितृभ्यो ये इदं समेरिरे; मयः पतिभ्यो जनयः परिष्वजे।

Mantra 11

न तस्य विद्म तदु षु प्र वोचत युवा ह यद्युवत्याः क्षेति योनिषु । प्रियोस्रियस्य वृषभस्य रेतिनो गृहं गमेमाश्विना तदुश्मसि ॥

न तस्य विद्मः—तद् उ षु प्र वोचत; कथं युवशक्तिः युवत्याः योनिषु क्षेति। प्रियस्य वृषभस्य रेतिनो दीप्तिबीजसमृद्धस्य गृहं गमेम, अश्विनौ; तद् एव वयं कामयामहे।

Mantra 12

आ वामगन्त्सुमतिर्वाजिनीवसू न्यश्विना हृत्सु कामा अयंसत । अभूतं गोपा मिथुना शुभस्पती प्रिया अर्यम्णो दुर्याँ अशीमहि ॥

आ वाम् अगात् सुमतिः, वाजिनीवसू; अश्विनौ, हृत्सु कामाः न्य् अयंसत। गोपा भवतम्, मिथुना शुभस्पती; आर्यम्णः प्रियाः दुर्याः वयं अशीमहि।

Mantra 13

ता मन्दसाना मनुषो दुरोण आ धत्तं रयिं सहवीरं वचस्यवे । कृतं तीर्थं सुप्रपाणं शुभस्पती स्थाणुं पथेष्ठामप दुर्मतिं हतम् ॥

ता मन्दसानौ मनुषो दुरोणे, वचस्यवे सहवीरं रयिं धत्तम्। शुभस्पती, कृतं तीर्थं सुप्रपाणं कुरुतम्; पथे स्थाणुवत् अवस्थितां दुर्मतिम् अप हतम्।

Mantra 14

क्व स्विदद्य कतमास्वश्विना विक्षु दस्रा मादयेते शुभस्पती । क ईं नि येमे कतमस्य जग्मतुर्विप्रस्य वा यजमानस्य वा गृहम् ॥

क्व स्विदद्य कतमासु विक्षु, हे अश्विनौ दस्रौ शुभस्पती, युवां मादयेथे? क ईं निहितवानिह—कतमस्य गृहं जग्मथुः, विप्रस्य वा यजमानस्य वा?