Sukta 40

Mantra 1

रथं यान्तं कुह को ह वां नरा प्रति द्युमन्तं सुविताय भूषति । प्रातर्यावाणं विभ्वं विशेविशे वस्तोर्वस्तोर्वहमानं धिया शमि ॥

ஓ இரு வீர நரர்களே, உங்கள் நகரும் ரதத்தை—இனிய பயணத்திற்கான உங்கள் ஒளிமிக்க வலிமையை—எவர் வரவேற்பார்? நீங்கள் விடியற்காலையில் வருபவர்கள், அனைத்திலும் பரவியவர்கள், குலம் குலமாகச் செல்வோர், ஒவ்வொரு விடியலும் ஒவ்வொரு மாலையும் முன்னே கொண்டு செல்லப்படுபவர்கள்—எங்கள் தியா (தியான-சிந்தனை) யில் உங்களை அமைதிப்படுத்துவோம்; உங்கள் வருகை எங்களுள் அமைதியை நிலைநிறுத்தட்டும்.

Mantra 2

कुह स्विद्दोषा कुह वस्तोरश्विना कुहाभिपित्वं करतः कुहोषतुः । को वां शयुत्रा विधवेव देवरं मर्यं न योषा कृणुते सधस्थ आ ॥

ஓ அஶ்வினர்களே! உண்மையில் இரவில் நீங்கள் எங்கே? விடியற்காலத்தில் எங்கே? நீங்கள் உங்கள் நெருங்கிய இணைவை எங்கே நிகழ்த்துகிறீர்கள், எங்கே ஓய்கிறீர்கள்? யார் உங்கள் நட்புறவின் ஆசனத்தை அமைக்கிறார்—விதவை தன் தேவரை நாடுவது போல, இளம்பெண் தன் காதலனைத் தயார் செய்வது போல—நீங்கள் இந்தப் பொதுவான சதஸில், இந்தச் சேர்க்கைத் தங்குமிடத்தில் வரும்படியாக?

Mantra 3

प्रातर्जरेथे जरणेव कापया वस्तोर्वस्तोर्यजता गच्छथो गृहम् । कस्य ध्वस्रा भवथः कस्य वा नरा राजपुत्रेव सवनाव गच्छथः ॥

விடியற்காலத்தில் நீங்கள் நடுங்கும் முதியவள்போல் விழித்தெழுகிறீர்கள்; மேலும் மாலைமாலை, விடியல்விடியல், ஓ யஜனத்திற்குரியவர்களே, நீங்கள் இல்லத்திற்குச் செல்கிறீர்கள். யாருடைய நெருங்கிய துணையர் நீங்கள், யாருடையவர்களோ, ஓ வீரர்களே? அரசகுமாரர்கள் போல நீங்கள் சவனங்களுக்கு—சோமப் பிழிவுகளுக்கு—செல்கிறீர்கள்.

Mantra 4

युवां मृगेव वारणा मृगण्यवो दोषा वस्तोर्हविषा नि ह्वयामहे । युवं होत्रामृतुथा जुह्वते नरेषं जनाय वहथः शुभस्पती ॥

நீங்கள் இருவரும், காட்டுமிருகத்தை நாடும் வேட்டையாடிகள் போல, இரவும் விடியலும் ஹவிஸுடன் நாங்கள் அழைக்கிறோம். ஓ ஶுபஸ்பதிகளே, காலமுறையின்படி, விதிக்கிரமமாக, ஹோத்ரு ஜுஹூவால் ஆஹுதி செலுத்தும் போது, ‘நரேஷ’—மனித-வலிமை, வீர-சாரம்—என்பதைக் குடிகளிடம் நீங்கள் கொண்டு செல்கிறீர்கள்.

Mantra 5

युवां ह घोषा पर्यश्विना यती राज्ञ ऊचे दुहिता पृच्छे वां नरा । भूतं मे अह्न उत भूतमक्तवेऽश्वावते रथिने शक्तमर्वते ॥

ஓ அஸ்வினௌ! அரசனின் மகள் கோஷா, தேடலில் அலைந்து, உங்களிடம் உரைத்தாள்; ஓ நர வீரர்களே, அவள் கேட்டாள்—“என் பகலில் இருப்பீராக; என் இரவிலும் இருப்பீராக; குதிரையுடையவனுக்கும், ரதியனுக்கும், ஓடுபவனுக்கும் ஆற்றல் அளியுங்கள்—முன்னே செல்லும் வாழ்விற்கு வலிமை தாருங்கள்.”

Mantra 6

युवं कवी ष्ठः पर्यश्विना रथं विशो न कुत्सो जरितुर्नशायथः । युवोर्ह मक्षा पर्यश्विना मध्वासा भरत निष्कृतं न योषणा ॥

ஓ அஸ்வினௌ! நீங்கள் இருவரும் கவிஞர்-சக்திகள்; ரதத்தைச் சுற்றி இயங்கிக் கொண்டு, மக்களைப் பாதுகாப்பீர்கள்—குத்ஸன் பாடகரை அழிவிலிருந்து காப்பது போல. ஓ அஸ்வினௌ, உங்களைச் சுற்றி விரைவாகவே தேன்மய இன்பம் நிறைகிறது; அதை இங்கே கொண்டு வாருங்கள்—நன்கு தயாரிக்கப்பட்ட, ‘நிஷ்க்ருத’ (விடுவிக்கப்பட்ட/வெளிப்படுத்தப்பட்ட) ஒன்றை ஒரு கன்னி முன்வைப்பதுபோல்.

Mantra 7

युवं ह भुज्युं युवमश्विना वशं युवं शिञ्जारमुशनामुपारथुः । युवो ररावा परि सख्यमासते युवोरहमवसा सुम्नमा चके ॥

நீங்களே புஜ்யுவை (விபத்திலிருந்து) மீட்டுக் கொண்டுவந்தீர்கள்; ஓ அஸ்வினௌ, நீங்களே வசனை (அவ்வாறே) கொண்டு சேர்த்தீர்கள்; ஏங்கிய ஷிஞ்ஜாரனை நீங்களே அருகே கொண்டுவந்தீர்கள். உங்களைச் சுற்றி ஒலிப்பவர்கள் நட்பின் ஆசனத்தில் அமர்கிறார்கள்; உங்கள் உதவியால் நான் எனக்காக ‘சும்ன’—நலமிகு அருள்—உருவாக்குகிறேன்.

Mantra 8

युवं ह कृशं युवमश्विना शयुं युवं विधन्तं विधवामुरुष्यथः । युवं सनिभ्यः स्तनयन्तमश्विनाप व्रजमूर्णुथः सप्तास्यम् ॥

நீங்களே பலவீனனுக்கு உதவுகிறீர்கள்; ஓ அஶ்வினௌ, நீங்கள் ஶயுவிற்கும் துணை செய்தீர்கள்; விதவைத்தன்மை விழுங்கிவிடாதபடி யஜமானன்/வழிபடுவோனை நீங்கள் காக்கிறீர்கள். ஓ அஶ்வினௌ, பலன் நாடுவோருக்காக இடிமுழக்கமுள்ள வ்ரஜம் (அடைப்பு/வேலி)—ஸப்தாஸ்யம் (ஏழு-வாய்)—நீங்கள் திறந்து விடுகிறீர்கள்.

Mantra 9

जनिष्ट योषा पतयत्कनीनको वि चारुहन्वीरुधो दंसना अनु । आस्मै रीयन्ते निवनेव सिन्धवोऽस्मा अह्ने भवति तत्पतित्वनम् ॥

கன்னி பிறக்கிறாள்; இளைஞன் (கனீனக) அவளிடம் பறந்து/வேகமாகச் செல்கிறான்; அழகிய தாடையுடைய (சாருஹன்வீ) சக்திகள் செயல்-திறன் (தம்ஸனா) வழியே தொடர்கின்றன. அவனுக்காக ஓடைகள் சரிவை நோக்கி பாய்வதுபோல் பாய்கின்றன; அந்த நாளில் அவனுக்குப் பதித்வம்—ஆட்சி/உரிமையின் நிலை—உண்டாகிறது.

Mantra 10

जीवं रुदन्ति वि मयन्ते अध्वरे दीर्घामनु प्रसितिं दीधियुर्नरः । वामं पितृभ्यो य इदं समेरिरे मयः पतिभ्यो जनयः परिष्वजे ॥

அவர்கள் உயிருள்ளவருக்காக அழுகின்றனர்; மேலும் அத்வர (யாகம்) இல் மாற்றமடைகின்றனர்; மனிதர்கள் நீண்ட பிரசிதி—நீண்ட புறப்பாட்டு பாதை—அழுத்தமாக தங்கள் தியாவை (சிந்தனை) நிலைநிறுத்துகின்றனர். இவ்வாறு இந்த இயக்கத்தைத் தூண்டும் அவர்கள் பித்ருக்களுக்கு பிரியமானவர்கள்; ஜனயः (மனைவியர்) மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் பதிகளை அணைத்துக்கொள்கிறார்கள்.

Mantra 11

न तस्य विद्म तदु षु प्र वोचत युवा ह यद्युवत्याः क्षेति योनिषु । प्रियोस्रियस्य वृषभस्य रेतिनो गृहं गमेमाश्विना तदुश्मसि ॥

அதை நாம் அறியோம்—அதை எங்களுக்கு தெளிவாகச் சொல்லுங்கள்: இளமைச் சக்தி இளம்பெண்ணின் யோனிகளில் (கர்ப்ப-ஆதாரங்களில்) எவ்வாறு குடிகொள்கிறது? ஹே அஷ்வினௌ, ஒளியின் விதையால் செழித்த அன்பிற்குரிய வृषபனின் இல்லத்திற்குச் செல்ல விரும்புகிறோம்—அதுவே எங்கள் ஆசை.

Mantra 12

आ वामगन्त्सुमतिर्वाजिनीवसू न्यश्विना हृत्सु कामा अयंसत । अभूतं गोपा मिथुना शुभस्पती प्रिया अर्यम्णो दुर्याँ अशीमहि ॥

ஹே வாஜினீவஸூ (செல்வ-அதிபதிகள்) அஷ்வினௌ, உங்களிடம் சுமதி (நல்லறிவு) வந்தடைந்தது; இதயங்களில் ஆசைகள் நிலைபெற்றன. ஹே ஷுபஸ்பதீ, இரட்டையராய் கோபா (காவலர்) ஆகுங்கள்; ஆர்யமனின் அன்பிற்குரிய வாசல்களை நாம் அடைவோமாக.

Mantra 13

ता मन्दसाना मनुषो दुरोण आ धत्तं रयिं सहवीरं वचस्यवे । कृतं तीर्थं सुप्रपाणं शुभस्पती स्थाणुं पथेष्ठामप दुर्मतिं हतम् ॥

ஹே இருவரும், மனிதரின் இல்லத்தில் மகிழ்ந்து, வாக்குச் சேவிக்கிறவனுக்காக வீரசக்தியுடன் கூடிய ரயி—செழிப்பு—அருளுங்கள். ஹே ஷுபஸ்பதீ, தீர்த்தத்தை (கடப்பிடி) நன்கு நீர்மிக்கதாகச் செய்யுங்கள்; பாதையைத் தடுத்து மரத்துண்டுபோல் நிற்கும் துர்மதியை (கெட்டமனம்) அடித்து அகற்றுங்கள்.

Mantra 14

क्व स्विदद्य कतमास्वश्विना विक्षु दस्रा मादयेते शुभस्पती । क ईं नि येमे कतमस्य जग्मतुर्विप्रस्य वा यजमानस्य वा गृहम् ॥

இன்று உண்மையில் எங்கே, மேலும் எந்தெந்த மக்களிடையே, ஓ அஶ்வினௌ—ஓ தஸ்ரௌ, ஓ ஶுபஸ்பதீ—நீங்கள் இருவரும் மகிழ்கிறீர்கள்? இங்கே உங்களை யார் தடுத்து வைத்தார்—யாருடைய இல்லத்திற்குச் சென்றீர்கள்: விப்ரன் (ரிஷி) இல்லமா, அல்லது யஜமானன் இல்லமா?