Chaturtha Pada
The Narration of the Brāhma Purāṇa’s Account (Brāhma Purāṇānukramaṇikā)
ນາຣະດະ ຍິນດີຕໍ່ຄໍາອະທິບາຍກ່ອນຂອງກຸມາຣະ ຈຶ່ງຂໍເລື່ອງປູຣານະທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ: ການຈັດປະເພດປູຣານະທັງໝົດ, ການແບ່ງພາກ, ຈໍານວນສະລອກ/ຉັນທະ, ຈັນຍາວັດຕາມວັນນາສຣະມະ, ວຣະຕະ ແລະ ປະຫວັດລາຊະວົງ. ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ ຄັງປູຣານະກວ້າງໃຫຍ່ຕາມຫຼາຍກັລປະ ແລະ ໃຫ້ໄປຫາ ສະນາຕະນະ. ສະນາຕະນະ ຫຼັງຈາກສະມາທິໃນ ນາຣາຍະນະ ຊົມເຊີຍຈິດໃຈອັນໝັ້ນຄົງຂອງນາຣະດະ ແລະ ຖ່າຍທອດຄໍາສອນເກົ່າຂອງພຣະພຣະຫມາແກ່ ມະຣີຈິ: ໃນແຕ່ລະກັລປະ ເດີມມີປູຣານະໃຫຍ່ອັນດຽວ ແລ້ວແຜ່ອອກເປັນສາດສະຕຣາທັງປວງ; ຮຣິ ປາກົດເປັນ ວຍາສະ ໃນທຸກດວາປະຣະ ເພື່ອຈັດລະບຽບໃໝ່ໃຫ້ເປັນຈໍານວນສີ່ແສນ ແລະ ແບ່ງເປັນ 18. ຕໍ່ມາ ເປັນຕົວຢ່າງອະນຸກຣະມະນິກາ ບົດນີ້ສະຫຼຸບ ບຣາຫມະປູຣານະ: ໂຄງສ້າງສອງພາກ, ເລື່ອງເທວະ, ປຣະຊາປະຕິ, ສູຣຍະແລະລາຊະວົງ, ຣາມະແລະກຣິສນະ; ພູມິສາດ (ດວີປ, ວັຣສະ, ສະວັນ, ປາຕາລ, ນະຣົກ), ພິທີຕີຣຖະ, ສຣາດທະແລະໂລກຂອງຍະມະ, ຍຸກະທັມ, ປຣະລະຍະ, ໂຢກະ–ສາງຂະຍະ, ບຣະຫມະວາດ ແລະ ຈົບດ້ວຍອານຸສົງຂອງການຄັດລອກ/ຖວາຍ ແລະ ການຟັງ/ສະດຸດສະດອງ.
The Description of the Index (Anukramaṇikā) of the Padma Purāṇa
ພຣະພຣະຫມາອະທິບາຍ Padma Purāṇa ເປັນຄຳສອນທຳລາຍບາບ ຈັດເປັນ 5 khaṇḍa ແລະ Pulastya ສອນໃຫ້ Bhīṣma ຕາມລຳດັບການສ້າງໂລກ ອຸດົມດ້ວຍທຳມະຜ່ານນິທານ ປະຫວັດ ແລະ vrata/ພິທີປະພຶດ. ພຣະອົງລຽງຫົວຂໍ້ເດັ່ນ: Puṣkara-māhātmya, ວິທີ Brahma-yajña, ໝາຍການສະດຸດສຽງໃນການສວດເວດ, dāna ແລະ vrata, ພິທີແຕ່ງງານຂອງ Pārvatī, ເຫດການ Tāraka, ການສັນລະເສີນງົວ ແລະການປາບອະສູຣ. ຕໍ່ມາຊີ້ Sṛṣṭi-khaṇḍa (ບູຊາ graha ແລະທານ) ແລະລຽງສາຍເລື່ອງ Bhūmi-khaṇḍa (Śivaśarman, Suvrata, Vṛtra, Pṛthu, Nahuṣa, Yayāti, Guru-tīrtha, Aśokasundarī, Huṇḍa ແລະອື່ນໆ) ພ້ອມຄອສໂມໂລຊີ ການຈັດໂລກ ແລະບັນຊີ tīrtha ໃຫຍ່ (Narmadā, Kurukṣetra, Yamunā, Kāśī, Gayā, Prayāga). ພາກຫຼັງມີ karma-yoga ຕາມ varṇa-āśrama, samudra-manthana, Ūrjja 5 ມື້, Aśvamedha ແລະພິທີຂຶ້ນຄອງຂອງ Rāma, Jagannātha ແລະ Vṛndāvana, Kṛṣṇa-līlā, ຜົນບຸນການອາບ Mādhava, ພັກຕິຕໍ່ Śiva (bhasma, Śiva-gītā) ແລະ Uttara-khaṇḍa ວ່າດ້ວຍວົງຈອນ vrata (Ekādaśī, Mahā-Dvādaśī, Kārtika, Māgha-snāna), Viṣṇu-dharma, Viṣṇu-sahasranāma, avatāra-kathā, Rāma-nāma-śata ແລະການສັນລະເສີນ Gītā/ Bhāgavata. ທ້າຍບົດ phala-śruti ກ່າວວ່າ ຟັງ/ສວດອະນຸກຣະມະນິກາ ໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຟັງ Padma Purāṇa ທັງໝົດ ແລະຖວາຍປຶ້ມ Purāṇa ທີ່ຂຽນໄວ້ໃນ Jyeṣṭhā Pūrṇimā ຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະ Vaiṣṇava.
The Outline (Anukramaṇī) of the Viṣṇu Purāṇa
ພຣະພຣະມາປະກາດອະນຸກຣະມະນີຂອງ ວິສນຸປຸຣານ ອັນເປັນມະຫາວາຍສະນະວະ ບອກຂະໜາດແລະອານຸພາບລ້າງບາບ. ຈາກນັ້ນລຽງ 6 ອຳສະ: (1) ການສ້າງໂລກ, ກຳເນີດເທວະ, ການກວນມະຫາສະມຸດ, ວົງສາຈາກທັກສະ; ທຣຸວະ, ປຣຶຖຸ, ປຣະເຈຕັສ, ປຣະຫລາດ, ສາຍປຣິຍະວຣະຕະ ແລະພູມສັນຖານ (ທະວີບ/ວັຣສະ). (2) ໂລກໃຕ້ດິນແລະນະຣົກ, ສະຫວັນ 7 ຊັ້ນ, ດາລາສາດພຣະອາທິດ-ພຣະຈັນ, ລັກສະນະວັນປະຈຳອາທິດ; ຄຳສອນປົດປ່ອຍຂອງພາຣະຕະ ແລະສົນທະນາ ນິດາຄະ–ຣຶບຫຸ. (3) ມັນວັນຕະຣະ, ການອະວະຕານຂອງວຽາສະ, ພິທີພົ້ນນະຣົກ, ທຳມະຂອງ ສະຄະຣະ–ອໍຣະວະ, ວິທີສຣາດທະ, ໜ້າທີ່ວັນນາສຣະມະ, ຕາມດ້ວຍສະດາຈາຣະ ແລະຄວາມຫຼົງທີ່ເກີດຈາກມາຍາ. (4) ວົງສຸຣະຍະ ແລະ ຈັນທຣະ ພ້ອມເລື່ອງກະສັດ. (5) ການສອບຖາມເລື່ອງກຣິສນະອະວະຕາຣະ ແລະລີລາຈາກໂກກຸລະໄປມະຖຸຣາ ແລະທະວາຣະກາ, ການປາບດາຍຕະ, ການແຕ່ງງານ, ແລະເລື່ອງອັສຕາວັກຣະ. (6) ຈັນຍາບັນໃນກະລິຍຸກ, ປຣະລະຍະ 4 ປະເພດ, ພຣະຍານພຣະພຣະມັນຂອງຄານຑິກຍະ; ພ້ອມທັງຄຳສອນທຳມະໃນ ວິສນຸທັມໂມຕຕະຣະ (ວຣະຕະ, ຢະມະ/ນິຢະມະ), ທັມມະສາດ–ອັດຖະສາດ, ເວດານຕະ, ໂຊຕິສະ, ສະໂຕຕຣະ ແລະມະນຸ. ທ້າຍບົດມີຜົນອານິສົງ: ອ່ານ, ຟັງ, ຂຽນ, ຖວາຍ, ແລະສອນ ຄວາມໝາຍປຸຣານ ນຳໄປສູ່ພຣະວິສນຸທາມ.
The Outline (Anukramaṇī) of the Vāyavīya (Vāyu) Purāṇa
ພຣະພຣະມາໄດ້ກ່າວກັບພຣາຫມະນະ ແລະສັນລະເສີນ ວາຍະວີຍະ (ວາຍຸ) ປຸຣານະ ເປັນທາງເຖິງພຣະອາວາດສູງສຸດຂອງພຣະຣຸດຣະ. ທ່ານລະບຸວ່າມີ 24,000 ຄາຖາ ແລະມີພື້ນຫຼັງໃນ ສເວຕະກັລປະ ທີ່ພຣະວາຍຸສອນທຳມະ. ປຸຣານະນີ້ແບ່ງເປັນສອງພາກ ແລະຄົບຖ້ວນຕາມລັກສະນະປັນຈະລັກສະນະ ເລີ່ມຈາກ ສັກຄະ (ການສ້າງ) ຮວມທັງວົງສາມັນວັນຕະຣະ ແລະເລື່ອງການປາບ ກາຍາສຸຣະ. ຍັງສອນມະຫາຕະມະຂອງເດືອນຕ່າງໆ (ເນັ້ນເດືອນ ມາຄະ), ທານະທຳມະ, ຣາຊະທຳມະ, ການແບ່ງປະເພດສັດຕະວະໃນໂລກຕ່າງໆ ແລະການແບ່ງວຣະຕະ/ຂໍ້ປະພຶດເກົ່າ. ພາກຫຼັງມີ ນະຣະມະດາ ຕີຣຖະ-ມະຫາຕະມະ ຢ່າງກວ້າງຂວາງ ສອດຄ່ອງກັບ ສິວະສັມຫິຕາ: ພຣະສິວະສະຖິດຢູ່ທົ່ວຝັ່ງ, ນ້ຳນະຣະມະດາເທົ່າກັບພຣະພຣະມັນ ແລະໂມກສະ, ແລະການເສດັດລົງຂອງເທວີສັກຕິ (ເຣວາ). ບົດນີ້ນັບສັງຄະມະ 35 ແຫ່ງ ແລະຕີຣຖະອີກຫຼາຍຮ້ອຍ ພ້ອມຈຳນວນສັກສິດອັນເກີນຄາດ; ສຸດທ້າຍກ່າວເຖິງກົດການທານ/ການສວດ (ຖວາຍທານສຣາວະນີ ດ້ວຍ “ງົວນ້ຳຕານອ້ອຍ”) ແລະຜົນບຸນ: ໄດ້ເຖິງ ຣຸດຣະໂລກ ຕະຫຼອດ 14 ອິນດຣະ ແລະບຸນຈາກການຟັງປຸຣານະທັງໝົດຜ່ານອະນຸກຣະມະນີ.
The Exposition of the Index (Anukramaṇī) of the Śrīmad Bhāgavata
ພຣະພຣະຫມາສອນມາຣີຈິ ໂດຍນໍາເສີນອນຸກຣະມະນີຢ່າງຫຍໍ້ຂອງ «ສຣີມັດ ພາຄະວະຕະ ປຸຣານະ» ຂອງເວທະວະຍາສະ ປະກາດວ່າເປັນຄໍາສອນດັ່ງເວທ (brahma-sammita) ມີ 18,000 ສະໂລກ ແລະ 12 ສະກັນທະ. ຈາກນັ້ນຈັດສັນເນື້ອເລື່ອງແລະຫົວຂໍ້ທາງທຳມະຕາມສະກັນທະ: ສູຕະສະພາ ແລະກອບເລື່ອງ ວະຍາສະ–ປານດະວະ–ປະຣີກຊິດ; ການສ້າງສອງຢ່າງ ແລະພຣະລີລາ; ວິທຸຣະ–ໄມເຕຣຍ ແລະກະປິລະສາງຂະຍະ; ທຣຸວະ, ປຣຶຖຸ, ປຣາຈີນະບະຣຫິສ; ຈັກກະວານ, ນະຣະກະ, ອະຊາມິລະ, ແລະດັກຊະ; ວຣິຕຣະ ແລະມະຣຸດ; ປຣາຫລາດ ກັບວັຣນາສຣະມ; ມັນວັນຕະຣະ, ຄະເຈນດຣະ, ການກວນທະເລນ້ຳນົມ, ແລະບະລິ; ອະວະຕາຣ ແລະລາຊະວົງສຸຣະຍະ/ຈັນທຣະ; ລີລາຂອງກຣິສນະໃນວຣາຊ; ມະທຸຣາ–ທວາຣະກາ, ການບັນເທົາພາລະແຜ່ນດິນ ແລະນິໂຣທ; ອຸດທະວະ ແລະຄໍາສອນຍະດຸ, ການພິນາດຂອງຍາດະວະ, ລັກສະນະກາລິ, ແລະການຫຼຸດພົ້ນຂອງປະຣີກຊິດ; ການຮວບຮວມເວທະສາຂາ, ຕະປັສຂອງມາຣກັນເດຍ, ການປາກົດຂອງສູຣະຍະ, ແລະສາດວະຕະທຳ; ຈົນຈົບດ້ວຍການນັບລາຍຊື່ປຸຣານະ. ທ້າຍບົດກ່າວເຖິງອານຸສົງສໍາລັບຜູ້ຖ່າຍທອດແລະຜູ້ຟັງ ແລະກໍານົດພິທີຖວາຍຄຳພີໃນວັນເພັງ Prauṣṭhapadī ພ້ອມຕາສັນຍາສິງຄໍາ ແກ່ພຣາຫມະນະຜູ້ເປັນພາຄະວະຕະ.
Anukramaṇī (Synoptic Table of Contents) of the Śrī Bṛhannāradīya Purāṇa
ພຣະພຣະມາ ຕອບກັບພຣາຫມະນະ ແລະລຽງລຳຂອບເຂດຂອງ «ນາຣະດີຍະປຸຣານະ» (๒໕,໐໐໐ ຄາຖາ, ສາຍ Bṛhat-kalpa) ພ້ອມຕາຕະລາງເນື້ອຫາ. ມີປະເພນີສົນທະນາ ສູຕ–ເສົານະກະ ແລະເລື່ອງການສ້າງໂລກຢ່າງຫຍໍ້; ປາດທຳອິດກັບຄຳສອນຂອງສະນະກະ ແລະປາດທີສອງ «ໂມກສະທັມມະ»; ວິຊາເວດາງຄະ ແລະກຳເນີດຂອງສຸກະ ທີ່ສະນັນດະນະເລົ່າໃຫ້ນາຣະດະຟັງ. ມະຫາຕັນຕຣະກ່າວເຖິງການປົດປ່ອຍຈາກພັນທະຂອງຊີວະ, ການຊຳລະມັນຕຣະ, ດີກສາ, ການກຳເນີດມັນຕຣະ, ວິທີບູຊາ ແລະຄຳພີພິທີ (prayoga, kavaca, nāma-sahasra, stotra) ສຳລັບ ຄະເນສະ, ສູຣຍະ, ວິສນຸ, ສິວະ, ແລະ ສັກຕິ. ຕໍ່ມາ ສະນັດກຸມາຣະສອນ Purāṇa-lakṣaṇa, pramāṇa ແລະ ທານ ພ້ອມກຳນົດ tithi ຕາມເດືອນ. ປາດທີສີ່ (ສະນາຕະນະ) ເລີ່ມຈາກວຣະຕະ Pratipadā ໄປສູ່ Ekādaśī ມີນິທານ ມານທາຕຣະ–ວະສິດຖະ, ຣຸກມາງກະດະ, ແລະ ໂມຫິນີ (ຄຳສາບ/ການພົ້ນ). ຍັງພາຍໃນມີຕີຣຖະ-ມາຫາຕມະ ແລະວິທີຍາຕຣາ: ຄົງຄາ, ຄະຍາ, ກາສີ, ປຸຣຸສົດຕະມະ, ປຣະຍາກ, ກຸຣຸເກສຕຣະ, ຫະຣິດວາຣ, ບະດະຣີ, ກາມາກຊາ, ປຣະພາສະ, ປຸສກະຣະ, ໂຄຕະມະ, ເວດະປາດະ-ສະຕຸຕິ, ໂກກັນນະ, ເສຕຸ, ນັຣມະດາ, ອະວັນຕີ, ມະຖຸຣາ, ວຣິນດາວະນະ ແລະນິທານຍົກຍ້ອງຄຸນຄ່າ. ຈົບດ້ວຍຜົນບຸນຂອງການຟັງ/ສວດ ແລະຜົນທານ (ຖວາຍງົວ 7 ຕົວພ້ອມກະບອກລູກສອນ) ຮັບປະກັນການພົ້ນທຸກ ຫຼືໄດ້ສະຫວັນ।
The Anukramaṇī (Summary/Index) of the Mārkaṇḍeya Purāṇa
ໃນບົດນີ້ ພຣະສີຣີ ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວອະນຸກຣະມະນີ (ສະຫຼຸບ/ດັດຊະນີ) ຂອງ ມາຣະກັນເດຍະປຸຣານະ: ຄວາມຍາວປະມານ 9,000 ຄຳກອນ, ການອະທິບາຍທຳມະແນວ “ນົກ” ແລະລາຍການເລື່ອງຕາມລຳດັບ—ຄຳຖາມຂອງມາຣະກັນເດຍະຜ່ານໄຈມິນີ; ທຳມະນົກແລະກຳເນີດ; ຊາດກ່ອນ; ການແປງອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອາທິດ; ການຈາລິກທີ່ສັກສິດຂອງບະລະຣາມ; ລູກຊາຍຂອງດຣອບະດີ; ຫຣິສະຈັນດຣະ; ສົງຄາມອາຑີບະກະ; ເລື່ອງພໍ່–ລູກ; ດັດຕາເຕຣຍະ; ຕຳນານໄຫຫະຍະ; ມະດາລະກາ ແລະ ອະລະຣະກະ; ການສ້າງ 9 ປະເພດ ພ້ອມເວລາສິ້ນກັລປະ, ການສ້າງຢັກສະ, ແລະການກຳເນີດຈາກຣຸດຣະ; ຈັນຍາບັນໃນດວີປະແລະການເດີນທາງ; ເລື່ອງມັນວັນຕະຣະ; ໃນພາກທີ 8 ມີ ທຸຣຄາ-ກະຖາ; ກຳເນີດພຣະນະວະຈາກລັດສະໝີເວດ; ການເກີດແລະມະຫິມາຂອງມາຣຕັນຑະ; ສາຍສະກຸນຂອງໄວວັສວະຕະມະນຸ; ວັດສະປຣີ; ຄະນິຕຣະ; ອະວິກສິ ແລະ ກິມິຈະ-ວຣະຕະ; ນະຣິສຍັນຕະ; ອິກສະວາກຸ; ນະລະ; ຣາມະຈັນດຣະ; ສາຍກຸສະ; ວົງຈັນທຣະ; ປຸຣູຣະວະສະ; ນະຫຸສະ; ຢະຢາຕິ; ສາຍຢະດຸ; ລີລາເດັກນ້ອຍຂອງພຣະກຣິສນະ; ປະຫວັດມາຖຸຣາ; ດວາຣະກາ; ເລື່ອງອະວະຕາຣ; ແລະສັງຂະຍະຢ່າງຫຍໍ້ ສອນວ່າໂລກທີ່ປາກົດເປັນ “ອະສັດ”. ທ້າຍບົດມີຜົນບຸນ: ຟັງ/ສອນດ້ວຍພັກຕິໄດ້ບັນລຸສູງສຸດ; ຂຽນແລະຖວາຍຄຳພີພ້ອມຊ້າງຄຳໃນເດືອນກາຣຕິກະໄດ້ເຖິງພຣະຫມາໂລກ; ຟັງອະນຸກຣະມະນີກໍໄດ້ຜົນຕາມປາຖະໜາ។
The Exposition of the Table of Contents (Anukramaṇī) of the Agni Purāṇa
ພຣະສີ ພຣະພຣະມາ ຊີ້ແຈງອະນຸກຣະມະນີຢ່າງເປັນລະບຽບຂອງ ອາກເນຍ/ອັກນິ ປຸຣານະ ຕາມສາຍຖ່າຍທອດໃນ ອີສານ-ກັລປະ ທີ່ພຣະອັກນິໄດ້ກ່າວແກ່ ວະສິດຖະ. ພຣະອົງກ່າວວ່າມີ 15,000 ຄາຖາ ແລະມີອານຸພາບຊໍາລະບາບແກ່ຜູ້ອ່ານແລະຜູ້ຟັງ. ຈາກນັ້ນລຽນລໍາຫົວຂໍ້ກວ້າງໃຫຍ່: ນິທານອະວະຕາຣ, ການສ້າງໂລກ, ການບູຊາແບບໄວສະນະວະ, ພິທີໄຟ, ທິດສະດີມັນຕຣະ-ມຸດຣາ, ດີກສາ ແລະ ອະພິເສກ, ການອອກແບບມັນດະລະ, ການຊໍາລະພິທີ, ການຕິດຕັ້ງປະວິຕຣະ, ກົດວັດ, ປະຕິມາວິທະຍາ, ນະຍາສະ, ປະຕິສະຖາ ແລະ ການສ້າງວັດ, ການບູຊາວິນາຍະກະ ແລະ ກຸບຊິກາ, ໂກຕິ-ໂຮມ, ມັນວັນຕະຣະ, ອາສຣະມະ-ທັມ (ເລີ່ມຈາກ ພຣະຫມະຈັຣຍະ), ສຣາດທະ, ກຣະຫະ-ຍັດຍະ, ປຣາຍັດຈິຕຕະ, ວຣະຕະຕາມຕິຖິ/ວັນ/ນັກສັດ ແລະ ເດືອນ, ທານໂຄມໄຟ, ການບູຊາວຍູຫະ, ນະຣະກະ, ນາດີ-ຈັກຣະ ແລະ ສັນທະຍາ-ວິທີ, ອະທິບາຍຄາຍາຕຣີ, ລິງຄະ-ສະໂຕຕຣະ, ມັນຕຣະອະພິເສກກະສັດ ແລະ ຣາຊະທັມ, ຄວາມຮູ້ເລື່ອງຝັນ/ນິມິດ, ດີກສາອັນມີອັນມະນີ ແລະ ຣັດນະ-ສາສະຕຣະ, ນີຕິຂອງພຣະຣາມ, ທະນຸຣະເວດ, ວຍະວະຫາຣະ, ສົງຄາມເທວະ-ອະສຸຣະ, ອາຍຸຣະເວດ ແລະ ສັດຕະວະແພດພ້ອມພິທີສັນຕິ, ຉັນທະສ, ວັນນະຄະດີ, ໂກສະ/ພະຈະນານຸກົມ, ທິດສະດີປຣະລະຍະ, ການວິເຄາະຮ່າງກາຍ, ໂຢຄະ, ແລະ ຜົນແຫ່ງພຣະພຣະຫມະຍານຈາກການຟັງ. ທ້າຍບົດກໍານົດພິທີທານ: ຖວາຍຄັດລອກຄໍາພີພ້ອມປາກກາຄໍາ ແລະ ຕິລະ-ເທນຸ ໃນເດືອນ ມາຣກະສີຣສະ ແລະຢືນຢັນຜົນດີທັງໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ.
The Exposition of the Contents (Anukramaṇī) of the Bhaviṣya Purāṇa
ພຣະພຣະຫມາອະທິບາຍ «ພະວິສະຍະປຸຣານະ» ວ່າເປັນຜູ້ປະທານຜົນສໍາເລັດ ແລະສືບສາຍຄໍາສອນຈາກພຣະຫມາໄປຫາ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ ຜູ້ຖາມເຖິງ ທັມມະ ເປັນທາງໄປສູ່ ປຸຣຸສາຣຖະ ທັງຫມົດ. ຕໍ່ມາ ວະຍາສະ ຮວບຮວມແລະແບ່ງຄັງທັມມະເປັນ 5 ພາກ ມີເລື່ອງອະໂດຣະ-ກັລປະ ແລະເປີດດ້ວຍ ບຣາຫມະປະຣະວັນ. ຂໍ້ຄວາມຢູ່ໃນສາຍສົນທະນາ ສູຕະ–ເຊົານະກະ ແລະກ່າວວ່າມີເຄື່ອງໝາຍປຸຣານະ (ເລີ່ມຈາກການສ້າງໂລກ) ເປັນແກ່ນຂອງສາດສະຕຣາ ພ້ອມບັນທຶກເລື່ອງການຂຽນຕົ້ນສະບັບໃນປຶ້ມ/ໃບຕານ. ມັນລາຍລະອຽດສັງສະກາຣະ ແລະນັບກັລປະພິທີຕາມຕິຖິ/ຄື່ງເດືອນ; ກັລປະທີ່ເຫຼືອຈັດໄວ້ໃນ ໄວສະນະວະປະຣະວັນ ແຕ່ປະເພນີ ໄສວະ ແລະ ເສົາຣະ ຈັດຕ່າງກັນ. ພາກທີ 5 «ປຣະຕິສັຣກະ» ຈົບດ້ວຍສະຫຼຸບ. ບົດນີ້ກ່າວເຖິງ “ຄວາມເທົ່າທຽມ” ຂອງເທວະດາຕາມຂັ້ນກັບຄຸນະ ແລະສັ່ງໃຫ້ຄັດລອກແລະຖວາຍປຸຣານະໃນວັນ ປຸສຍະ ພ້ອມ ກຸດ-ເທນຸ ແລະທານອື່ນໆ, ບູຊາຜູ້ສະດຸດອ່ານແລະປຶ້ມ, ອົບພົບອາຫານ, ຟັງ/ອ່ານ—ສັນຍາວ່າຈະທໍາລາຍບາບ ໄດ້ສຸກໂລກີ ແລະເຖິງໂມກສະ.
The Exposition of the Table of Contents of the Brahmavaivarta Purāṇa
ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວຕໍ່ “ລູກ” ຂອງພຣະອົງ ແລະແນະນຳປູຣານະລຳດັບທີ 10 ໃນອະນຸກຣະມະນິກາ ຄື Brahmavaivarta Purāṇa ເປັນຄູ່ມືເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍແຫ່ງເວດ ແລະເສັ້ນທາງແຫ່ງເວດ. ບົດນີ້ລະບຸວ່າຜູກພັນກັບ Rathantara-kalpa, ຖືກຫຍໍ້ໃນປະເພນີ Śata-koṭi Purāṇa, ແລະພຣະວະຍາສະໄດ້ຈັດເປັນ 4 khaṇḍa ລວມ 18,000 ຄຳກອນ: Brahmā-khaṇḍa, Prakṛti-khaṇḍa, Vighneśa-khaṇḍa, Kṛṣṇa-khaṇḍa ໃນກອບສົນທະນາ Sūta–ິສີ. ຕໍ່ມາສະຫຼຸບເນື້ອໃນ: ການສ້າງໂລກ; ຂໍ້ຂັດແຍ່ງລະຫວ່າງ Nārada ແລະ Brahmā; ການເຖິງໂລກຂອງ Śiva ແລະຄວາມຮູ້ທີ່ມາຈາກ Śiva; ການເດີນທາງສັກສິດຂອງ Sāvarṇi; ແລະການເຂົ້າສູ່ອຳສ/ກະລາຂອງ Prakṛti ພ້ອມວັດຖຸພິທີ. ພາກ Vighneśa ກ່າວເຖິງການສອບຖາມເລື່ອງກຳເນີດ Gaṇeśa, ວຣະຕະ ແລະຄວາມຂັດແຍ່ງ (ຮວມ Jamadagnya). ພາກ Kṛṣṇa ສະຫຼຸບກຳເນີດພຣະກຣິສນະ, ລີລາໃນ Gokula, ຣາສະກັບພວກ gopī ແລະ Rādhā, ເຫດການ Mathurā, saṃskāra, ການຮຽນກັບ Sāṃdīpani, ການປາບສັດຕູ ແລະກັບສູ່ Dvārakā. ທ້າຍສຸດມີ phalaśruti: ການອ່ານ ຟັງ ຂຽນ ບໍລິຈາກ ຫຼືແມ່ນຟັງອະນຸກຣະມະນິກາ ກໍໄດ້ມົກສະໂດຍພຣະກຣິສນະປະທານພຣະກະລຸນາ.
The Exposition of the Anukramaṇī (Index/Summary) of the Liṅga Purāṇa
ພຣະພຣະຫມາໄດ້ແນະນຳ «ລິງຄະປຸຣານະ» ເປັນປຸຣານະສາຍໄສວະ ທີ່ໃຫ້ທັງ bhukti (ຄວາມສຸກໂລກີ) ແລະ mukti (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ດ້ວຍການຟັງ ແລະການສວດທ່ອງ. ພຣະສິວະຜູ້ສະຖິດໃນລິງຄະໄຟ ເປັນແຫຼ່ງເປີດເຜີຍພຣະທຳ ແລະເນື້ອເລື່ອງອີງກອບ Agni-kalpa. ກ່າວເຖິງການຮຽບຮຽງໂດຍ Vyāsa, ການແບ່ງເປັນ 2 ພາກ, ປະມານ 11,000 ຄາຖາ ແລະການຍົກຍ້ອງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ Hara. ຈາກນັ້ນພຣະພຣະຫມາລຽນລຳດັບເນື້ອໃນ: ຄຳຖາມເປີດ, ການສ້າງໂລກແຕ່ດັ້ງເດີມແບບຫຍໍ້, ຄຳສອນໂຍຄະ, ເລື່ອງກັລປະ, ການປາກົດຂອງລິງຄະແລະ Ambā, ສົນທະນາກັບ Sanatkumāra, Dadhīca, ທຳມະແຫ່ງຍຸກ, bhuvana-kośa, ວົງສາລະວົງສຸລິຍະ/ຈັນທະ, ການສ້າງໂລກຂະຫຍາຍ, ຕຣິປຸຣະ, ພິທີສະຖາປະນາລິງຄະ, ການຫຼຸດພົ້ນຈາກ paśu-pāśa, ວຣະຕະຂອງພຣະສິວະ, ācāra, prāyaścitta, ລາງຮ້າຍແລະການປັດເປົ່າ, Kāśī ແລະ Śrīśaila, Andhaka, Varāha ແລະ Narasiṃha, ການປະຫານ Jalandhara, Śiva-sahasranāma, ການທຳລາຍຍັດຍະຂອງ Dakṣa, Kāma-dahana, ແລະພິທີແຕ່ງງານຂອງ Pārvatī. ທ້າຍບົດມີ phalaśruti: ຖວາຍສຳເນົາທີ່ຂຽນພ້ອມ tila-dhenu ໃນວັນ Phālguna Pūrṇimā ໄດ້ບຸນຫຼາຍ; ການຟັງ/ສວດທ່ອງ ທຳລາຍບາບ ແລະນຳໄປສູ່ພຣະສະຖານຂອງພຣະສິວະ ແລະ Śiva-sāyujya.
The Description of the Anukramaṇikā (Chapter-wise Summary) of the Varāha Purāṇa
ພຣະພຣະຫມາ ມອບບົດສະຫຼຸບແບບດັດຊະນີ (ອນຸກຣະມະນິກາ) ຂອງ ວະຣາຫະປຸຣານະ (24,000 ຄາຖາ; 2 ພາກ) ໂດຍເນັ້ນການເປີດເລື່ອງເປັນສົນທະນາ ພູມີ–ວະຣາຫະ ແລະຍົກຍ້ອງ ວະຍາສະ ເປັນອະວະຕາຣະຂອງ ນາຣາຍະນະ. ມີການລຽນລຳດັບວົງຈອນເລື່ອງ (ຣັມພາ, ດຸຣຊະຍະ, ສະເວຕະ, ເຫດການລູກຊາຍິສີທີ່ເກືອບກັບຍະມະ) ແລະພາກທີ່ເນັ້ນເທວະດາ (ການປະກົດຂອງ ເກົາຣີ, ວິນາຍະກະ, ນາກ, ຄະນະ, ກຸເບຣ/ທະນະດະ, ອາດິຕະຍະ). ພ້ອມທັງຄຳສອນ-ພິທີ: ວິທີສຣາດທະ, ການຖືປະເພນີປະຣະວັນ, ການໃຫ້ທານງົວ, ວຣະຕະ, ການເດີນທາງຕີຣະຖະ, ແລະປຣາຍັດຈິຕຕະສຳລັບຄວາມຜິດ 32 ປະການ. ເນັ້ນຕີຣະຖະມະທຸຣາ ແລະ ໂກກັຣນະ ຜູ້ທຳລາຍບາບ; ພາກອຸດຕະຣະ ເປັນສົນທະນາ ປຸລັສຕະຍະ–ກຸຣຸ ອະທິບາຍຕີຣະຖະມາຫາດມະຍະ (ລວມພຸສກະຣະ) ແລະການຖືງານບຸນ. ທ້າຍບົດກ່າວເຖິງຜົນຂອງການຟັງ/ສວດ/ຂຽນ ທີ່ເພີ່ມ ວິສນຸ-ພັກຕິ ແລະສັນຍາການເຖິງສະຖານະໄວສະນະວະ, ພ້ອມການກຳນົດທານ: ກະຣຸດະຄຳ, ຕິລະເທນຸ, ແລະທານໃນເດືອນໄຈຕຣະແກ່ພຣາຫມະນະ.
The Description of the Skanda Purāṇa’s Anukramaṇī (Index/Summary)
ພຣະພຣະຫມາສອນມາຣີຈິ ໂດຍນໍາເສີນອນຸກຣະມະນີຂອງ ສະກັນດະປຸຣານະ: ຄວາມກວ້າງໃຫຍ່, ສານະສໍາຄັນທີ່ວຍາສະກັ່ນອອກ, ແລະແບ່ງເປັນ 7 ຂັນດາ. ມາເຫສະວະຣະ-ຂັນດາ ລຽນລໍາດັບເລື່ອງພຣະສິວະ (ຍັດຍະຂອງດັກສະ, ບູຊາລິງຄະ, ກວນທະເລນ້ໍານົມ, ກໍາເນີດສະກັນດະ, ຊະນະຕາຣະກະ) ແລະຄອສໂມກຣາຟີ. ວະຍສະນະວະ-ຂັນດາ ມີເລື່ອງອະວະຕາຣ, ການປະຕິບັດພັກຕິ, ແລະວຣະຕະ-ກັລປະລະອຽດ (ກາຣຕິກ, ມາຄະ, ເອກາດະສີ, ພິທີງານບຸນ) ພ້ອມມາຫາຕະມະຍະຂອງ ມະຖຸຣາ/ອະໂຍທະຍາ. ພຣະຫມາ-ຂັນດາ ກ່າວເຖິງ ເສຕຸ/ທັມມາຣັນຍະ, ວັນນາສຣະມະທັມ, ທານ, ຈາຕຸຣມາສະຍະ, ມັນຕຣະ-ໂຍຄະ, ແລະພິທີໄສວະ (ສິວະຣາຕຣີ, ປຣະໂດສະ). ກາສີ-ຂັນດາ ສໍາຫຼວດພູມສັນຖານສັກສິດຂອງ ວາຣານາສີ ແລະກົດປະພຶດ; ອະວັນຕີ-ຂັນດາ ລວບລວມຕີຣຖະໃນອຸຊໄຊນີ/ປ່າມະຫາກາລ ແລະການຊໍາລະບາບ; ນາຄະຣະ-ຂັນດາ ເພີ່ມເລື່ອງ ຮະຣີສຈັນດຣະ/ວິສວາມິຕຣະ/ຕຣິສັງຄຸ ແລະຕີຣຖະທ້ອງຖິ່ນ; ປຣາພາສິກະ-ຂັນດາ ຈົບລົງດ້ວຍການເດີນທາງສັກກະລະບູຊາທີ່ ປຣາພາສະ ແລະ ດວາຣະກາ-ໂຄມະຕີ. ທ້າຍບົດຍົກຍ້ອງບຸນກຸສົນຂອງການຄັດລອກ ແລະຖວາຍທານອນຸກຣະມະນີນີ້ ອັນເປັນການສັນລະເສີນພຣະສິວະ.
The Anukramaṇikā (Contents-Outline) of the Vāmana Purāṇa
ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສະຫຼຸບ ວາມນະປຸຣານະ ເປັນຄຳກະວີ 10,000 ສະໂລກ ມີ ຕຣິວິກຣະມະ (ວາມນະ-ວິສນຸ) ເປັນແກນ ແບ່ງເປັນຫມວດແລະສອງພາກ. ທ່ານໄດ້ລຽນລຳດັບເນື້ອເລື່ອງສຳຄັນ: ການສອບຖາມເກືອບປຸຣານະ, ການຕັດຫົວພຣະພຣະຫມາ ແລະການພົ້ນຈາກບາບກະໂຫຼກ, ການຖືກລົບກວນພິທີຍັດຍະຂອງ ດັກສະ, ພຣະສິວະເປັນເວລາ ແລະການເຜົາ ກາມະ, ຄວາມຂັດແຍ່ງຂອງ ປຣະຫລາດ, ນາຣາຍະນະ, ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ, ຕອນ ສຸເກສີ–ອາຣກະ, ພູມສັນຖານຈັກກະວານ, ກາມຍະ-ວຣະຕະ, ແລະປະຫວັດສັກສິດຂອງ ເທວີ ດຸຣກາ. ຍັງມີ ຕະປະຕີ, ກຸຣຸກເສດຕຣະ, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ສັດຍາ, ການເກີດຂອງ ປາຣວະຕີ, ຕະປະສະ ແລະການແຕ່ງງານ, ເກົາຣີ/ເກົາສິກີ, ກຸມາຣະ, ການສັງຫານ ອັນທະກະ ແລະເຂົ້າຮ່ວມໃນ ຄະນະ, ການເກີດຂອງ ມາຣຸດ, ວິລະກຳຂອງ ບະລະ, ເລື່ອງ ລັກສະມີ, ຕີຣຖະຂອງ ປຣະຫລາດ, ທຸນທຸ, ປຣະເຕຕະ-ອຸປາຂະຍານ, ນັກສັດຕຣະ-ປຸຣຸສ ແລະ ສຣີດາມ. ພາກ ບຣິຫັດ-ວາມນະ ກ່າວວ່າມີ 4 ສັມຫິຕາ—ມາເຮສະວະຣີ, ພາຄະວະຕີ, ສາວຣີ, ຄາເນສະວະຣີ—ແຕ່ລະອັນ 1,000 ຫົວຂໍ້ ຍົກຍ້ອງພະສາວົກຂອງ ກຣິສນະ, ເທວີຊ່ວຍປົດປ່ອຍ ຂາຖະ, ຄຸນຄ່າຂອງພຣະອາທິດທີ່ທຳລາຍບາບ, ແລະກິດຈະກຳຂອງ ຄະເນສະ. ບົດຈົບດ້ວຍສາຍສືບທອດ (ປຸລັສຕະຍະ → ນາຣະດະ → ວະຍາສະ → ໂຣມະຫະຣະສະນະ) ແລະຟະລະສຣຸຕິ ສັນລະເສີນການອ່ານ, ຟັງ, ຄັດລອກ, ຖວາຍທານ (ໂດຍສະເພາະວັນສະເໝີພາກລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ) ແລະທານເຊັ່ນ ‘ງົວນ້ຳມັນເນີຍ’ ຈົນໄດ້ບັນລຸພຣະທີ່ສູງສຸດຂອງ ພຣະວິສນຸ.
Kūrmāpurāṇa-Anukramaṇikā (Index/Summary of the Kūrma Purāṇa)
ພຣະພຣະຫມາສອນມາຣີຈິ ໂດຍຍົກສະຫຼຸບຢ່າງເປັນລະບຽບຂອງ «ກູຣມະປູຣານະ» ຊຶ່ງກ່າວວ່າດໍາເນີນຕາມ ລັກສະມີ-ກັລປະ ແລະເນັ້ນພຣະຫຣິໃນຮູບອະວະຕານເຕົ່າ. ຄໍາພີນີ້ຖືກຈັດເປັນ 4 ພາກ 17,000 ສະໂລກ ສອນປຸຣຸສາຣຖະ 4 ຜ່ານເລື່ອງລາວສອດປະສານ ມີທັງສົນທະນາ ລັກສະມີ–ອິນດຣະດຍຸມນະ ແລະລະດັບລຶກຂອງລຸງພຣະິສີທີ່ກ່ຽວກັບກູຣມະ. ມັນລຽງຫົວຂໍ້ທາງທິດສະດີ: ວັນນະ–ອາສຣະມະ, ການກໍ່ກໍາເນີດໂລກ, ການນັບເວລາ–ປຣະລະຍະ ແລະສະໂຕຕຣະສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍ; ພ້ອມທັງສ່ວນທີ່ເນັ້ນພຣະສິວະ (ເລື່ອງສັງກະຣະ, ປາຣະວະຕີ-ສະຫັສຣະນາມ, ໂຍຄະ). ມີວົງສາວະຕານ (ພຣຶກຸ, ສະວາຍັມພູວະມະນຸ, ກາສຍະປະ, ອາຕເຣຍ), ເຫດການທໍາລາຍ–ສ້າງຍັດຍະຂອງດັກສະ, ກິດຈະກໍາຂອງພຣະກຣິສນະ, ຍຸກະທັມ, ການສົນທະນາ ວະຍາສະ–ໄຈມິນິ, ພູມສັກສິດ (ວາຣານາສີ, ປຣະຍາກ) ແລະການອະທິບາຍສາຂາເວດ. ຍັງກ່າວເຖິງກີຕາທີ່ຝັງໄວ້ (ໄອສະວະຣີ, ວະຍາສະ-ກີຕາ), ຕີຣຖະ-ມາຫາຕມະຍະ, ປຣະຕິສັຣຄະເປັນ ບຣາຫມີຍະສັມຫິຕາ, ແລະ ພາຄະວະຕີສັມຫິຕາ ກ່ຽວກັບອາຊີບຂອງວັນນະ (ມີຄໍາອະທິບາຍ 5 ບາດ ທີ່ອ້າງວ່າຂອງສັງກະຣະຈະ) ພ້ອມຄໍາສອນສາວຣີ ແລະ ວາຍສະນະວີ ຈະຕຸຣຖີ ວຣະຕະ. ທ້າຍບົດມີຜົນອານິສົງ ແລະພິທີທານ: ຄັດລອກຄໍາພີພ້ອມຕາເຕົ່າຄໍາ ແລະຖວາຍໃນຍາມອະຍະນະ ເພື່ອບັນລຸຄວາມສູງສຸດ.
Matsya-purāṇa Anukramaṇikā (Synopsis / Table of Contents)
ພຣະພຣະຫມາ ສະແດງອະນຸກຣະມະນິກາ ຢ່າງຫຍໍ້ ກ່ຽວກັບຂອບເຂດ «ມັດສະຍະປຸຣານະ»: ບົດສົນທະນາ ມະນຸ–ມັດສະຍະ; ຈັກກະວານພຣະຫມັນດ; ກຳເນີດພຣະພຣະຫມາ ເທວະ ອະສຸຣ ແລະ ມາຣຸດ; ກອບໂຄງ ມັນວັນຕະຣະ–ຍຸກ ພ້ອມທຳມະຕາມຍຸກ; ລາຊະວົງ ແລະ ສາຍພັນພິຕຣ ພ້ອມເວລາສຣາດທະ. ກ່າວເຖິງວົງຈອນເທວະກະຖາ (ຕາຣະກະ, ຕະປັດຂອງປາຣະວະຕີ ແລະ ພິທີອະພິເສກ, ກຳເນີດສະກັນດະແລະຊະນະ, ນະຣະສິງຫະ, ວະຣາຫະ, ວາມະນະ, ອັນທະກະ); ມະຫິມາຕີຣຖະ (ວາຣານະສີ, ນະຣະມະດາ, ປຣະຍາກະ); ບັນຊີວຣະຕະກັລປະ (ດວາດະສີ, ສັປຕະມີ, ສະຍານະ, ປະຕິຍານຕາມນັກສັດ) ແລະ ທານ (ເມຣຸທານ, ກຣິສນາຊິນ) ພ້ອມການສະຫງົບເຄາະ ແລະ ອະພິເສກໃນຄາວຄຣາສ. ຍັງຍົກວາສຕຸສາສຕຣ, ປະເພດຮູບເທວະ/ວິຫານ ແລະ ມັນດະປະ, ກະສັດອະນາຄົດ, ມະຫາທານ ແລະ ວົງຈອນກັລປະ. ທ້າຍສຸດມີຜົນສຣຸຕິ ແລະ ພິທີຖວາຍຕົ້ນສະບັບ (ມອບພ້ອມປາຄຳ ແລະ ງົວ ໃນວິສຸວະ) ສັນຍາວ່າຈະໄດ້ເຖິງພຣະສະຖານຂອງຮະຣິ.
The Description of the Index/Summary of the Garuḍa (Purāṇa)
ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວຕໍ່ມາຣີຈິ ປະກາດສະຫຼຸບອັນເປັນມງຄົດຂອງ «ຄຣຸດະປຸຣານະ» ໃນຮູບແບບພຣະພາຄະວານສອນແກ່ຄຣຸດ (ຕາຣກສະຍະ)។ ບົດນີ້ເປັນອະນຸກຣະມະນິກາ ລະບຸວ່າມີ 19,000 ຄາຖາ ແລະຈັດລຳດັບຫົວຂໍ້: ການສ້າງໂລກ; ລະບົບບູຊາພຣະອາທິດ ແລະເທວະອື່ນໆ, ດີກສາ, ສຣາດທະ, ວິຍູຫະບູຊາ, ບົດປ້ອງກັນແບບໄວສະນະວະ (ປັນຈະຣະ), ໂຍຄະ ແລະ ວິສນຸ-ສະຫັສຣະນາມ; ບູຊາພຣະສິວະ, ຄະເນສະ, ໂຄປາລະ, ສຣີທະຣະ; ຍາສະ ແລະ ສັນທະຍາ; ທຸຣຄາ ແລະເທວະບູຊາ; ພິທີຕິດຕັ້ງພະວິຕຣະ, ສະມາທິຮູບພຣະ, ວາສຕຸ ແລະລັກສະນະວັດ, ກົດການປະຕິສະຖາ; ທານ/ປຣາຍັດຈິດຕະ; ພູມິສາດໂລກ ແລະນະຣົກ, ໂຊຕິສະ, ສາມຸທຣິກະ, ສະວະຣະ, ວິຊາເພັດ; ຕີຣຖະມາຫາຕມະ (ໂດຍສະເພາະ ຄະຍາ), ມັນວັນຕະຣະ, ພິຕຣິທັມ, ວັນນາສຣະມ, ຄວາມບໍລິສຸດ, ພິທີບູຊາດາວ, ນີຕິສາດ, ວົງສາ ແລະອະວະຕາຣ, ແພດສາດ, ໄວຍາກອນ, ເວທາງຄະ, ແລະພິທີຍຸກ/ສັງກຣານຕິ. ຕໍ່ມາຍົກ «ເປຣຕະກັລປະ»: ການເຜີຍແຜ່ທັມແກ່ໂຍຄີ, ມັນຕຣະແລະທານຫຼັງຄວາມຕາຍ, ເສັ້ນທາງໄປຫາຍະມະ, ອາການແລະທຸກຂ໌ຂອງເປຣຕະ, ປິນຑີກະຣະນະ, ຄຸນສົມບັດແລະເວລາພິທີສົບ, ນາຣາຍະນະບະລິ, ວຶຣສົດສະຣຄະ, ກຳມະສຸກງອມ, ແຜນທີ່ໂລກ, ປຣະລະຍະ, ແລະຜົນບຸນຈາກການຟັງ/ສວດ ແລະການຖວາຍຄຳພີ.
The Description of the Brahmāṇḍa Purāṇa’s Table of Contents (Anukramaṇī)
ໃນພາກຕົ້ນຂອງ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະ ປຸຣານະ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວກັບ ມາຣີຈິ ແລະລຽງລາຍຂອບເຂດກັບການແບ່ງພາຍໃນຂອງ ບຣະຫມານະດະ ປຸຣານະ. ພຣະອົງກຳນົດ 4 pāda—Prakriyā, Anuṣaṅga, Upodghāta, Upasaṃhāra—ເປັນພາກກ່ອນ ພາກກາງ ແລະພາກຫຼັງ ແລ້ວລຽງລາຍເນື້ອຫາ: ພິທີກຳແລະໜ້າທີ່ທາງທຳ, ເລື່ອງ Naimiṣa, Hiraṇyagarbha ແລະການກໍ່ຮ່າງໂລກ; kalpa/ manvantara; ການສ້າງດ້ວຍໃຈ, ການເກີດຂອງ Rudra, ປາກົດການຂອງ Mahādeva ແລະການສ້າງິສີ; ພູມິສາດໂລກ (Bhārata, ດິນແດນອື່ນ, dvīpa 7, ໂລກລຸ່ມ-ໂລກເທິງ), ວົງໂຄຈອນດາວ, ຮູບຮ່າງດວງອາທິດ; ຫຼັກຍຸກ ແລະເຫດການສິ້ນຍຸກ; ວິບັດວິການແຫ່ງເວດ, Manus ເຊັ່ນ Svāyambhuva, ການບີບນົມແຜ່ນດິນ; Vaivasvata Manu ແລະສາຍວົງກະສັດ/ິສີ (Ikṣvāku, ສາຍ Atri, Yayāti, Yadu, Kārtavīrya, Paraśurāma, Vṛṣṇi, Sagara), ສົງຄາມເທວະ–ອະສຸຣະ, ອະວະຕາຣຂອງ Kṛṣṇa, ບົດສັນລະເສີນ ແລະສາຍ Bali; ເນື້ອຫາ Bhaviṣya ສຳລັບ Kali; ຕໍ່ມາກ່ຽວກັບ pralaya, ການວັດເວລາ, loka 14, ນະຣົກ, ເມືອງ Manomaya, ການລະລາຍ Prakṛti, ໝາຍເຫດ Śaiva Purāṇa, ຊະຕາກຳຕາມ guṇa ແລະການຊີ້ Brahman ດ້ວຍ anvaya–vyatireka. ບົດຈົບດ້ວຍສາຍການສືບທອດປຸຣານະ, ຜົນບຸນຂອງການຟັງ/ອ່ານ/ຂຽນ, ແລະກົດຈັນຍາບັນໃນການໃຫ້ແລະສອນຢ່າງຖືກທຳ.
The Exposition of the Pratipadā Vrata for the Twelve Months
ນາຣະດະ ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍລໍາດັບຕິຖິຢ່າງເປັນຂັ້ນ ເພື່ອກໍານົດວຣະຕະໃຫ້ຊັດ. ສະນາຕະນະ ເລີ່ມລໍາດັບດ້ວຍ ປຣະຕິປະດາ ແລະກ່າວວ່າ ການຮັກສາລໍາດັບຕິຖິໃຫ້ຖືກ ກໍໃຫ້ສິດທິໄດ້. ບົດນີ້ຜູກ ປຣະຕິປະດາ ກັບການສ້າງເດືອນໄຈຕຣະ ໃນເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ ແລະສອນໃຫ້ປະຕິບັດພິທີສໍາຄັນແບບ pūrvaviddhā. ກໍານົດ ມະຫາຊານຕິ ເພື່ອລ້າງມົນທິນ ອັບມົງຄຸນ ແລະບາບແຫ່ງກະລິຍຸກ: ບູຊາພຣະພຣະຫມາ (pādya/arghya ດອກໄມ້ ທູບ ເຄື່ອງນຸ່ງ ເຄື່ອງປະດັບ naivedya) ຕາມດ້ວຍ homa ແລະອິ່ມໃຈພຣາຫມະນະ ແລ້ວບູຊາເທວະຕາຕາມລໍາດັບ. ບັງຄັບໃຫ້ທານຜ້າແລະຄໍາ ພ້ອມ “ໂອມ” ແລະນໍ້າສັກສິດ; ການສໍາເລັດຕ້ອງມີ dakṣiṇā ເອີ້ນວ່າ ສໍຣີ-ວຣະຕະ ແລະຍັງເປັນ ວິທະຍາ-ວຣະຕະ ໃນຕິຖິດຽວກັນ. ນໍາເສີນພິທີ ‘tilaka’ ທີ່ກຣິສນະສອນ (ດອກ karavīra ເມັດງອກ 7 ຢ່າງ ໝາກໄມ້ ມັນຕຣາຂໍອະໄພ) ແລະກ່າວວ່າ ປຣະຕິປະດາ ສຸກລະ ເດືອນພາດຣະປະດາ ໃຫ້ລັກສະມີ ແລະປັນຍາ; ເລີ່ມວັນຈັນ 3.5 ເດືອນ ມີອົດອາຫານ/ບູຊາໃນກາຣຕິກ ແລະທານ vāyana. ຍັງກ່າວເຖິງ ມະອຸນ-ວຣະຕະ ແດ່ພຣະສິວະ (ຖວາຍ 16 ເທື່ອ ຮູບສິວະຄໍາເທິງ kumbha ທານງົວ), ອະໂສກ-ວຣະຕະ, ນະວະຣາຕຣະ (ghaṭa-sthāpana ເມັດງອກ ອ່ານ Devī-māhātmya kumārī-pūjā), ອັນນະກູຏຂອງວິສນຸທີ່ໂກວັຣທະນ, ທະນ-ວຣະຕະ ໃນມາຣກະສີຣສະ ກຣິສນະປັກສະ, ແລະພິທີຕໍ່ໄປແດ່ພຣະອາທິດ/ອັກນິ/ສິວະ; ໃນໄວສາຂະ ບູຊາວິສນຸນໍາໄປສູ່ sāyujya. ທ້າຍບົດຍໍ້າໃຫ້ຮັກສາ brahmacarya ແລະກິນ haviṣyānna ເປັນກົດທົ່ວໄປຂອງວຣະຕະປຣະຕິປະດາທັງຫມົດ.
The Second Twelve-Month Vrata: Dvitīyā Observances and Their Fruits
ສນາຕນະສອນພຣາຫມັນເຖິງວຣະຕະ 12 ເດືອນ “ຊຸດທີສອງ” ທີ່ຍຶດວັນດວິຕີຍາ (ວັນທີ 2 ຂອງເດືອນຈັນ). ເລີ່ມຈາກ ໄຈຕຣະ ສຸກລະ-ດວິຕີຍາ ຜູ້ຖືວຣະຕະບູຊາພຣະພຣະຫມາພ້ອມສັກຕິ ດ້ວຍຮະວິສ ແລະ ກິ່ນຫອມ ເພື່ອສົມປາດຖະນາ ແລະ ບັນລຸພຣະພຣະຫມັນ. ຕໍ່ມາກໍມີຮູບແບບຕາມເດືອນ: ບູຊາພຣະພຣະຫມາເປັນພຣະວິສນຸດ້ວຍເຂົ້າ 7 ຢ່າງ (ຣາທາ), ບູຊາສູຣະຍະ/ພາສກະຣະ (ເຈຍສຖະ) ໄດ້ໄປໂລກພຣະອາທິດ, ຂະບວນລົດພຣະຣາມ–ສຸພັດຣາ (ອາສາດ), ວິສະວະກັມມາ/ປຣະຊາປະຕິ ໃນ “ສະວະປິຕີ/ອະໂສກ-ໄສຍະນະ” ພ້ອມຄຳອະທິຖານປົກປ້ອງເຮືອນ (ນະພັດ), ບູຊາຮູບອິນທຣະ ແລະ ຖວາຍ “ຈັນຄຶ່ງດວງ” (ພາທຣະປະດະ), ເນັ້ນທານບໍ່ໝົດ (ອາສວິນ), ແລະ ວຣະຕະຢະມະ–ຢະມຸນາ “ຢະມາ” ໃຫ້ກຽດແລະເລີ້ຍງອ້າຍນ້ອງສາວ (ອູຣຈາ). ມີພິທີສຣາດທະບັນພະບຸຣຸດ (ມາຣກະສີຣສະ), ອາບນ້ຳທີ່ຊຳລະດ້ວຍເຂົາງົວ ແລະ ອັຣຄະຍະຈັນເສີຍວ (ເປົາສະ), ບູຊາສູຣະຍະ/ປຣະຊາປະຕິ ດ້ວຍດອກໄມ້ແດງ ງົວ ແລະ ຮູບຄຳ (ມາຄະ), ແລະ ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍດອກໄມ້ຂາວຫອມ ແລະ ການກົ້ມກາບເຕັມຕົວ (ພາລກຸນ). ພິທີຍັງຂະຫຍາຍໄປຫາດວິຕີຍາຝ່າຍກຣິສນະ-ປັກສະ ໂດຍຖືວ່າ ອັກນິ—ປ່ຽນຮູບຕາມເດືອນ—ແມ່ນເທວະຕາພື້ນຖານຂອງດວິຕີຍາ ແລະ ເຊື່ອມພຣະຫມະຈັຣຍະກັບພະລັງພິທີກຳ.
The Account of the Third-day Vow Observed through the Twelve Months (Tṛtīyā-vrata)
ສະນາຕະນະສອນນາຣະດະເຖິງວຣະຕະທີ່ຜູກພັນກັບວັນຈັນທຣະຄະຕິວັນທີ 3 (ຕຣິຕີຍາ) ໂດຍເນັ້ນພິທີຂອງແມ່ຍິງເພື່ອສໍາພັນມົງຄຸນແຫ່ງຄູ່ຄອງ (saubhāgya), ລູກຫຼານ ແລະຄວາມຜາສຸກໃນເຮືອນ. ເລີ່ມດ້ວຍ ໄຈຕຣະ ສຸກລະ-ຕຣິຕີຍາ ກໍຣີ-ວຣະຕະ: ປັ້ນຮູບຄູ່ຂອງພຣະນາງກໍຣີກັບພຣະສະຫວາມີ (ໂລຫະຫຼືດິນ), ບູຊາດ້ວຍຫຍ້າດູຣະວາ ແລະເຄື່ອງປະດັບ, ອົດອາຫານ, ຕື່ນຍາມຄ່ໍາ, ຖວາຍທານແກ່ອາຈານ, ແລະນໍາໄປຈົມນໍ້າ. ຕໍ່ມາກ່າວເຖິງການຖືວຣະຕະຍາວ 12 ປີ ແລະທານປິດທ້າຍ (dhenudvādaśa-saṅkalpa). ຕໍ່ໄປແມ່ນ ອັກສະຍາ (ຣາທາ) ຕຣິຕີຍາ ທີ່ກຸສົນກາຍເປັນບໍ່ໝົດສິ້ນ; ຜູກເວລາຕິຖິກັບການເລີ່ມຍຸກ ແລະກໍານົດໃຫ້ບູຊາພຣະວິສນຸ–ສຣີ, ອາບນໍ້າຄົງຄາ, ໃຊ້ອັກສະຕະ, ແລະເລີ້ຍງພຣາຫມັນ. ຍັງມີວຣະຕະຕາມເດືອນ: ຣັມພາ (ເຈຍສຖະ), ບູຊາເກສະວະ–ລັກສມີ (ອາສາດ), ສະວັນນະ-ກໍຣີ (ພາດຣະປະດະ) ວົງຈອນ 16 ປີ ແລະອຸດຍາປະນະມີໂຮມະກັບການແຈກວາຍະນະ, ຮາຣິຕາລະກະ, ຮັສຕະ-ກໍຣີ (ຕິຖິກົງກັບນັກສັດຣະຮັສຕະ), ໂກຕີສະວະຣີ/ລັກເສສະວະຣີ (4 ປີ, ເມັດທັນຍາ 1 ແສນ ແລະຮູບນົມ), ມະຫາກໍຣີ-ວຣະຕະ (ອີສະ, 5 ປີ) ບູຊາສຸວາສິນີ 5 ຄົນ ແລະພາຊະນະພິທີ, ພ້ອມວຣະຕະຄູ່ອື່ນໆ (ວິສນຸ-ກໍຣີ, ຮະຣະ-ກໍຣີ, ພຣະຫມາ-ກໍຣີ, ສໍາພັນມົງຄຸນ-ສຸນທະຣີ). ບົດຈົບດ້ວຍແບບພິທີມາດຕະຖານ: ບູຊາເທວີ, ນັບຖືພຣາຫມັນ, ທານ, ໂຮມະ, ແລະວິສັຣຊະນະ/ສົ່ງຄືນ.
The Explanation of the Twelve-Month Caturthī Vrata
ສນາຕນະສອນພຣາຫມັນເຖິງການຖືວຣະຕະ Caturthī ຕາມເດືອນຈັນທະຄະຕິທັງ 12 ໂດຍຖືວ່າເປັນ vrata-kalpa ບັນດານພອນ. ເລີ່ມດ້ວຍ Caitra Caturthī ບູຊາພຣະຄເນຊະ ຜູ້ຖືກຮູ້ຈັກວ່າເປັນ Vāsudeva; ຈາກນັ້ນຈັດເດືອນຕໍ່ໆໄປກັບ vyūha ແຫ່ງໄວສະນະວະ—Saṅkarṣaṇa (Vaiśākha; ຖວາຍສັງຂ໌), Pradyumna (Jyeṣṭha; ໝາກໄມ້/ຮາກ), Aniruddha (Āṣāḍha; ຖວາຍພາຊະນະຟັກໃຫ້ນັກບວດ)—ຈົນຄົບວົງຈອນ 12 ປີ ແລະ udyāpana. ຕໍ່ມາອະທິບາຍວຣະຕະພິເສດ: Satī-vrata (Jyeṣṭha), Caturthī ເດືອນ Āṣāḍha ຜູກກັບ Rathaṃtara-kalpa, Jāti-Candrodaya (Śrāvaṇa) ພ້ອມການພິຈາລະນາຮູບພຣະ ແລະຖືກິນ modaka ເທົ່ານັ້ນ, ແລະ Dūrvā-Gaṇapati ມີ yantra/ແຜນຜັງ, ເຄື່ອງບູຊາສີແດງ, ໃບສັກສິດ 5 ແລະການຮັບໃຊ້ຄູອາຈານຍາວນານ. Bhādrapada ກ່າວເຖິງ Bahulādhenu (ຖວາຍງົວ; ໄດ້ Goloka). ພາກໃຫຍ່ສອນ Siddha-Vināyaka Vrata: ຖວາຍໃບ 21 ຕາມ 21 ນາມ, ຈົບດ້ວຍການຖວາຍຮູບ Vināyaka ຄຳ ແລະປະຕິບັດ 5 ປີ. ເຕືອນບໍ່ໃຫ້ເບິ່ງດວງຈັນໃນ Caturthī ແລະໃຫ້ມົນຕຣາຊຳລະບາບ. ຍັງມີ Kaparddīśa (Īṣa), Karaka-vrata ສຳລັບແມ່ຍິງ (Kārttika ຂ້າງມືດ), Nāga-vrata (Ūrja ຂ້າງສວ່າງ) ປ້ອງກັນພິດ, ວິໄນ 4 ປີພ້ອມ homa ແລະບົດສັນລະເສີນ 16 ນາມຂອງຄເນຊະ (ເທົ່າ Vara-vrata), Pauṣa ຖວາຍ modaka-dakṣiṇā, Saṅkaṣṭa-vrata (Māgha ຂ້າງມືດ) ບູຊາເວລາຈັນຂຶ້ນ ແລະຖວາຍ arghya ແກ່ຈັນ, Gaurī-vrata (Māgha ຂ້າງສວ່າງ) ມີນາມ Ḍhuṃḍhi/Kuṇḍa/Lalitā/Śānti. ຈົບດ້ວຍ Phālguna ບູຊາ Ḍhuṃḍhirāja, ກ່າວຜົນພິເສດຂອງ Caturthī ວັນອາທິດ/ອັງຄານ, ແລະຊູ້ນຊົມພັກຕິຕໍ່ Vighneśa ໃນ Caturthī ທຸກຄັ້ງ.
The exposition of the Pañcamī vow to be observed in the twelve months
ສະນາຕະນະສອນນາຣະດະເຖິງວຣະຕະວັນປັນຈະມີ ໃຫ້ເປັນວົງຈອນປະຈໍາປີຢ່າງເປັນລະບຽບ. ເລີ່ມດ້ວຍ ໄຈຕຣະ ສຸກລະ ປັນຈະມີ: ມັດສະຍະຊະຍັນຕີ ແລະ ສຣີປັນຈະມີ, ມີການບູຊາພຣະລັກສະມີດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະ ເຂົ້າຫວານ. ຕໍ່ມາລຽງລໍາດັບວຣະຕະປັນຈະມີອື່ນໆ (ປຣຶຖວີ, ຈັນທຣະ, ຫຍະຄຣີວ) ແລະພິທີຕາມເດືອນ: ວາຍສາຂະບູຊາເສສ/ອະນັນຕະ; ເຈຍສຖະບູຊາປິຕຣະ ແລະເລີ້ຍງພຣາຫມະນ; ອາສາດະມີພິທີວາຍຸພິເສດ ດ້ວຍທຸງ 5 ສີ, ບູຊາໂລກະປາລະ, ອົດອາຫານຕາມຍາມ ແລະກວດສອບດ້ວຍຄວາມຝັນ; ຖ້າມີລາງຮ້າຍ ຕ້ອງເພີ່ມການອົດບູຊາພຣະສິວະ ແລະເລີ້ຍງພຣາຫມະນ 8 ຄົນ. ສຣາວະນະ ກຣິສນະ ປັນຈະມີ ອະນນາວຣະຕະ: ຈັດອາຫານ ແລະປະພອຍນໍ້າ, ຖວາຍປິຕຣະ-ຣິສິ, ແຈກອາຫານແກ່ຜູ້ຂໍ, ບູຊາລິງຄະໃນເວລາປຣະໂດສະ ພ້ອມຈະປະພັນຈາກສະຣີ ແລະອະທິຖານໃຫ້ເຂົ້າກິນອຸດົມ. ສຣາວະນະ ສຸກລະ ປັນຈະມີ ເພີ່ມບູຊາອິນທຣານີ ແລະທານຊັບ. ພາດຣະປະດະມີຖວາຍນົມແກ່ນາຄາ (ກຣິສນະ ປັນຈະມີ) ແລະວຣະຕະ 7 ປີ ແດ່ສັບຕະຣິສິ: ສ້າງແທ່ນດິນ, ອະຣະຄະຍະ, ເມັດພືດບໍ່ປູກ, ຮູບຄໍາ, ອາບດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະ, ໂຮມ ແລະນົບນ້ອມຄູ/ພຣາຫມະນ ຈົນໄດ້ບຸນເຖິງວິມານສະຫວັນ. ເດືອນຕໍ່ໆໄປ: ອາສວິນ ອຸປາງຄະ-ລະລິຕາວຣະຕະ; ກາຣຕິກະ ຊະຍາວຣະຕະ ພ້ອມອາບຊໍາລະບາບ; ມາຣກະສີຣສະ ບູຊານາຄາເພື່ອຄວາມບໍ່ຢ້ານ; ເປົາສະ ບູຊາພຣະວິສນຸ. ທ້າຍສຸດກ່າວວ່າ ທຸກເດືອນວັນປັນຈະມີທັງສອງປັກ ການບູຊາປິຕຣະ ແລະນາຄາ ເປັນມົນຄຸນຍິ່ງ.
The Exposition of the Ṣaṣṭhī-vrata Observed Through the Twelve Months
ສະນາຕະນະສອນນາຣະດະເຖິງວຣະຕະ Ṣaṣṭhī (ວັນທີ 6 ຕາມຈັນທະຄະຕິ) ເປັນປະຕິທິນພິທີບູຊາຕາມເດືອນ. ເລີ່ມຈາກ Caitra Śukla Ṣaṣṭhī (Kumāra-vrata) ໄປຈົນຄົບປີ ກໍານົດເທວະຕາແລະຜົນບຸນ: ບູຊາ Ṣaṇmukha/Skanda ເພື່ອສົມປາດຖະນາ ແລະໄດ້ລູກຫຼານມີຄຸນທໍາ; ເດືອນ Jyeṣṭha ບູຊາພຣະອາທິດເພື່ອຄວາມສຸກຂອງແມ່; Āṣāḍha ປະຕິບັດ Skanda-vrata ເພື່ອສາຍຕະກູນ; Śrāvaṇa ບູຊາ Śarajanmā ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາ 16 ຢ່າງ. ສ່ວນໃຫຍ່ອະທິບາຍ Bhādrapada Kṛṣṇa Ṣaṣṭhī Lalitā-vrata ສໍາລັບແມ່ຍິງ: ອາບນ້ໍາເຊົ້າ ນຸ່ງຂາວ ໄປສັນດອນທີ່ຈຸດບັນຈົບແມ່ນ້ໍາ ໃຊ້ພາຊະນະໄມ້ໄຜ່ ແລະຮູບກ້ອນ, ລາຍຊື່ດອກໄມ້, ຈໍານວນ 108 ແລະ 28, ອະທິຖານຕາມ tīrtha, ຖວາຍ naivedya ຫຼາຍຢ່າງ, ຈຸດໂຄມ/ທູບ, ແລະຢາມຄືນທັງຄືນໂດຍຫ້າມນອນ; ຕໍ່ມາໃຫ້ທານ ເລີ້ຍງພຣາຫມະນ/ສາວນ້ອຍ ແລະເຄົາລົບແມ່ຍິງມີຜົວ. ຕໍ່ໄປ Āśvina Śukla Ṣaṣṭhī ບູຊາ Kātyāyanī ໄດ້ຜົວ/ລູກ; ເດືອນອື່ນໆມີ Ṣaṣṭhī ຊື່ Candanā, Varuṇā ແລະບູຊາພຣະອາທິດ/Viṣṇu/Varuṇa/Paśupati ຈົນສຸດທ້າຍໄດ້ເຖິງໂລກຂອງ Śiva ຕາມຄໍາສັນຍາ।
The Exposition of the Saptamī Vow Observed Across Twelve Months (Saptamī-vrata-prakāśana)
ສານາຕະນະສອນນາຣະດະເຖິງ “ສັບຕະມີ” ເປັນຕິຖິຂອງພຣະອາທິດ ເໝາະສໍາລັບການບູຊາສູຣະຍະ ແລະວຣະຕະຕາມເດືອນ. ເລີ່ມດ້ວຍພິທີ Caitra-Śukla-Saptamī: ອາບນ້ໍາກາງແຈ້ງເທິງແທ່ນດິນບໍລິສຸດ, ວາດມັນດະລາດອກບົວ 8 ກີບ, ອັນເຊີນ Vibhāva ໄວ້ກາງ, ແລະຈັດວາງຄູ່ສັດ/ອົງຄ໌ຕາມທິດ (Gandharva, Rākṣasa, Nāga/Kādraveya, Yātudhāna, Ṛṣi) ພ້ອມດາວເຄາະໃນທິດອີສານ. ບູຊາດ້ວຍ upacāra ຕາມປະເພນີ, ຕໍ່ດ້ວຍ homa ຖວາຍເນີຍຂີ 800 ຄັ້ງ ແລະອາຫຸຕິ 64 ແກ່ພຣະອາທິດ ແລະແກ່ອື່ນໆເທົ່າກັນ, ຈົບດ້ວຍ dakṣiṇā ແລະສັນຍາຄວາມສຸກ ພ້ອມການໄປສູ່ຖິ່ນສູງສຸດ “ຜ່ານວົງພຣະອາທິດ” ຫຼັງຄວາມຕາຍ. ຕໍ່ມາກໍກໍານົດວຣະຕະສັບຕະມີຕາມເດືອນ: Gaṅgā-vrata (Vaiśākha) ດ້ວຍໝໍ້ນ້ໍາ 1000, Kamala-vrata ດອກບົວຄໍານ້ອຍ ແລະຖວາຍງົວ kapilā (ພ້ອມອົບອາຫານ), Nimba-leaf vrata ພ້ອມມັນຕຣາແລະຄວາມງຽບ, Śarkarā-saptamī ຍົກຍ້ອງຄວາມສັກສິດຂອງນ້ໍາຕານ, ການເກີດ Indra ເປັນພຣະອາທິດ (Jyeṣṭha), ການປາກົດ Vivasvān (Āṣāḍha), Avyaṅga-vrata ແລະພະລັງ Hasta-nakṣatra (Śrāvaṇa), Amuktābharaṇa ແລະບູຊາ Maheśa ໃນພາກ Soma ພ້ອມ Phala-saptamī ຖວາຍໝາກໄມ້ ແລະສາຍປ້ອງກັນ (Bhādra), Śubha-saptamī ແລະ pañcagavya (Āśvina), Śāka-vrata ຖວາຍຜັກ (Kārttika), Mitra-vrata ຮູ້ວ່າຕາຂວາຂອງ Viṣṇu ແມ່ນ Mitra (Mārgaśīrṣa), Abhaya-vrata ບູຊາສາມສັນທະຍາ ແລະຖວາຍ modaka (Pauṣa), Sarvāpti ໃນ Māgha-Kṛṣṇa ດ້ວຍຈານພຣະອາທິດຄໍາ ແລະການເຝົ້າຄືນ, Rathā-saptamī ຖວາຍລົດ, Bhāskarī Saptamī ອາບນ້ໍາຕອນຮຸ່ງດ້ວຍໃບ arka/badarī, Putra-saptamī ເພື່ອບຸດຫຼານ, ແລະ Phālguna Arkapuṭa/Trivargadā ບູຊາໃບ arka ແລະວິໄນອາຫານ. ສຸດທ້າຍກ່າວວ່າ ການບູຊາ Bhāskara ໃນສັບຕະມີທຸກເດືອນ ມີຜົນສໍາເລັດຕາມປາດຖະນາໄດ້ໂດຍຕົນເອງ.
द्वादशमासेषु अष्टमी-व्रत-कथनम् (Account of the Aṣṭamī Vow Across the Twelve Months)
ສນາຕະນະສອນພຣາຫມັນເຖິງວຣະຕະອັດສະຖະມີ (Aṣṭamī) ທີ່ຈັດຕາມເດືອນຈັນທະຄະຕິທັງ 12. ເລີ່ມຈາກ ໄຈຕຣະ ສຸກລາອັດສະຖະມີ ເປັນວັນສະເຫຼີມພຣະເທວີພະວານີ: ວຽນປະທັກສິນາ, ຢາຕຣາ, ດາຣະຊະນະ ແລະພິທີອະໂສກບຸດ (Aśokāṣṭamī/ Mahāṣṭamī). ຕໍ່ໄປໃນ ໄວສາຂ–ເຈຍສຖະ ເນັ້ນການອົດອາຫານ ແລະບູຊາອະປະຣາຊິຕາ ກັບຮູບພຣະສິວະ/ເທວີ. ອາສາດະມີພິທີລະອຽດ: ອາບນ້ຳກາງຄືນ, ອະພິເສກ, ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ແລະຖວາຍທອງເປັນດັກຊິນາ. ເດືອນພາດຣະປະດະ (ນະພັສ) ນຳເຂົ້າວຣະຕະເພື່ອເພີ່ມພູນບຸດຫຼານ ໂດຍມີ “ດະສາພະລະ” ວຣະຕະ 10 ວັນບູຊາພຣະກຣິສນະ: ໂຮມ 108 ຄັ້ງ, ບູຊາໃບຕຸລະສີ, ຖວາຍປູຣິກາ, ກູຣຸດານ ແລະປະພຶດຍາວນານ; ຕາມດ້ວຍພິທີຈັນມາອັດສະຖະມີຂອງພຣະກຣິສນະຢ່າງຄົບຖ້ວນ: ມັນດະປະ, ມັນດະລະ, ກະລະສະ, ອະພິເສກກາງຄືນ, ໄນເວດຍະ, ຢາມຕື່ນ ແລະຖວາຍຮູບພຣະກັບງົວຄຳ. ຍັງກ່າວເຖິງ ຣາທາວຣະຕະ, ດູຣວາອັດສະຖະມີພ້ອມມັນຕຣາເພື່ອບຸດຫຼານ, ແລະມະຫາລັກສະມີວຣະຕະ 16 ວັນ (ດໍຣະກະ 16 ປົກ, ອຸດຍາປະນ, ອາຣະຄະຍະແກ່ດວງຈັນ, ຖວາຍ 16 ຢ່າງ). ທ້າຍສຸດລຽງວຣະຕະອັດສະຖະມີອື່ນໆ: ທຸຣຄາມະຫາອັດສະຖະມີ (ອາສວິນ), ກະຣະກະວຣະຕະ (ອູຣຈາ), ໂກປາອັດສະຖະມີ (ກາຣຕິກ), ອະນະຄາ/ອະນະຄະພິທີ (ມາຣກະສີຣສະ), ອົດອາຫານກາລະໄພຣະວະ (ມາຣກະສີຣສະ ສຸກລາອັດສະຖະມີ), ອັດສະກາ-ຊຣາດທະ ແລະບູຊາພຣະສິວະ (ເປົາສະ), ພັດຣະກາລີ ແລະຖວາຍແກ່ພຣະບີສະມະ (ມາຄະ), ບີມາ ແລະບູຊາສິວະ-ສິວາ (ພາລກຸນ), ພ້ອມສີຕະລາອັດສະຖະມີທີ່ມີມັນຕຣາແລະຮູບລັກສະນະພິເສດ—ຈົບດ້ວຍຂໍ້ກຳນົດທົ່ວໄປໃຫ້ບູຊາພຣະສິວະ/ສິວາໃນວັນອັດສະຖະມີທຸກເດືອນ.
The Narration of the Navamī Vow Observed Across the Twelve Months
ສນາຕນະ ສອນນາຣະດະ ແລະຊຸມຊົນພຣາຫມະນະ ກ່ຽວກັບວຣະຕະນະວະມີ (ວັນຈັນທຣະຄະຕິວັນທີ 9) ຕະຫຼອດ 12 ເດືອນ. ເລີ່ມດ້ວຍ ໄຈຕຣະ ສຸກລະ-ນະວະມີ ເປັນ ສຣີຣາມະ-ນະວະມີ: ອົບອົດອາຫານ ຫຼື ກິນຄັ້ງດຽວຫຼັງພິທີຕອນທ່ຽງ, ຖວາຍອາຫານຫວານແກ່ພຣາຫມະນະ ແລະໃຫ້ທານ ງົວ ດິນ ງາ ຄຳ ເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະເຄື່ອງປະດັບ ເພື່ອລ້າງບາບ ແລະໄດ້ເຖິງພຣະວິສນຸ. ຕໍ່ມາເລົ່າໃນກອບຊາກຕະ: ມາຕຣິ-ວຣະຕະ ຜູກກັບ ໄພຣະວະ, ບູຊາໂຢກິນີ 64 ແລະ ພັດຣະກາລີ, ບູຊາ ຈັນດິກາ ດ້ວຍກີບດອກບົວ. ເດືອນຕໍ່ໆມາກຳນົດ ອຸມາ-ວຣະຕະ (ເຈຍສຖະ), ບູຊາອິນທຣະຕອນກາງຄືນ (ນຶກເຫັນສີຂາວເທິງໄອຣາວະຕະ), ຈັນດິກາຮູບກຸມາຣີໃນ ສຣາວະນະ (ກິນຕອນຄືນ ຫຼື ອົບອົດເປັນຄື່ງເດືອນ), ແລະ ນັນດາ-ນະວະມີ ໃນ ພາດຣະປະດະ ສຳລັບ ທຸຣຄາ. ອາສວິນ ມະຫາປູຣວາ ມີບູຊາຕົ້ນຊະມີ ແລະສັກກາລະອາວຸດ/ເຄື່ອງໝາຍຕອນຄືນ, ຈົນສຸດທ້າຍຖວາຍບະລິແກ່ ພັດຣະກາລີ ແລະມອບດັກຊິນາ. ກາຣຕິກ ອັກຊະຍາ-ນະວະມີ ມີຕັຣປະນະທີ່ຮາກອັສວັດຖະ ແລະຖວາຍອາຣຄະຍະແກ່ພຣະສູຣຍະ; ຕໍ່ມາເອີ້ນ ນັນດິນີ (ມາຣຄະສີຣສະ), ບູຊາ ມະຫາມາຍາ (ເປົາສະ), ມະຫານັນດາ (ມາຄະ), ແລະ ອານັນດາ (ພາລຄຸນະ) ພ້ອມປະກາດບຸນອັນບໍ່ເສື່ອມ ແລະການສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາ.
Daśamī-vrata: Observances for the Bright Tenth Day Through the Twelve Months
ສະນາຕະນະສອນນາຣະດະເຖິງວຣະຕະດະສະມີ (Śukla Daśamī) ຈັດຕາມເດືອນທັງ 12. ເດືອນໄຈຕຣະ ບູຊາທັມມະຣາຊ (ຍະມະ) ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຕາມລະດູ, ອົດອາຫານ, ເລີ້ຍງພຣາຫມະນ ແລະໃຫ້ດັກຊິນາ ໄດ້ຜົນເປັນຍາດທິບ. ເດືອນມາທະວະ ບູຊາພຣະວິສນຸດ້ວຍດອກໄມ້ຂາວຫອມ ແລະເດີນປະທັກສິນາຫຼາຍ ເພື່ອໄດ້ເຖິງໄວສນະວະໂລກ. ເດືອນເຈຍດຖະ ກ່າວເຖິງການລົງມາຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະດະສະຫະຣາ “ດະສະ-ໂຍກ” ອັນມີບຸນສູງ, ລະບຸນັກສັດ, ວັນ, ກະຣະນະ, ໂຍກ ແລະຕຳແໜ່ງລາສີ; ອາບນ້ຳພິທີນຳໄປສູ່ທີ່ຢູ່ຂອງຮະຣິ. ເດືອນຕໍ່ໆໄປ ກຳນົດອາບນ້ຳ/ຈະປະ/ໂຮມະ/ທານ (ອາສາດ), ບູຊາສິວະພ້ອມອົດອາຫານແລະຂອງຂວັນ (ສຣາວະນະ), ແລະວຣະຕະດະສາວະຕາຣະ (ພາດຣະປະດະ) ມີຕັຣປະນະ ແລະຖວາຍຮູບອະວະຕາຣະຄຳ 10. ອາສວິນມີວິຊະຍາດະສະມີ ສ້າງວົງຈັກດ້ວຍຂີ້ງົວ ບູຊາພຣະຣາມະແລະພີ່ນ້ອງ ໃຫ້ຄອບຄົວຮ່ວມ ໄດ້ຊັຍຊະນະແລະຊັບສິນ. ກາຣຕິກະແນະນຳສາຣວະພະອຸມະວຣະຕະ: ບາລີຕາມທິດຕອນທ່ຽງຄືນ, ມັນດະລະ 8 ກີບ, ມັນຕຣາທຳລາຍບາບແດ່ດິກປາລະ ແລະອະນັນຕະ, ຈົນສຸດທ້າຍບູຊາພຣາຫມະນ ໄດ້ບຸນດັ່ງຄວາມເປັນກະສັດ. ຕໍ່ມາມີອາໂຣກະຍະກະ (ມາຣຄະສີຣສະ), ບູຊາວິສເວເທວະພ້ອມຮູບ 10 ຂອງເກສະວະ (ເປົາສະ), ບູຊາເທວາງຄິຣະສະ (ມາຄະ), ແລະທ້າຍສຸດບູຊາຍະມາ 14 ພ້ອມຕັຣປະນະ ແລະອັຣຄະຍະແດ່ພຣະສຸຣິຍະ ໄດ້ຄວາມຮັ່ງມີແລະວິສນຸໂລກ.
The Account of the Ekādaśī Vow Observed Throughout the Twelve Months
ສານາຕະນະສອນນາຣະດະເຖິງແບບວຣະຕະເອກາດະສີທີ່ເປັນມາດຕະຖານ: ຈັດມັນດະປະປະດັບດອກໄມ້, ອາບນ້ຳຕາມກົດ, ບູຊາພຣະວິສນຸດ້ວຍມັນຕຣາ, ໂຮມ, ເດີນວຽນ, ອ່ານສະໂຕຕຣະ, ດົນຕຣີ, ການກົ້ມກາບເຕັມຕົວ, ຮ້ອງໄຊ ແລະອະທິວາດຕະຫຼອດຄືນ. ບົດນີ້ຍັງລຽນລຳດັບເອກາດະສີຕາມເດືອນ ແລະການສຳເລັດໃນດວາດະສີ—ບູຊາດ້ວຍອຸປະຈາຣ 16, ລ້ຽງພຣາຫມະນ, ໃຫ້ດັກສິນາ—ສັນຍາທຳລາຍບາບ, ຄວາມຮັ່ງມີ, ລູກຫຼານ ແລະໄດ້ເຖິງໄວກຸນຖະ. ເນັ້ນພິເສດ: ວຣູທິນີກັບທານຄຳ ອາຫານ ງົວ ແລະອື່ນໆ; ນິຣຈະລາມີບຸນເທົ່າ 24 ເອກາດະສີ; ໂຢກິນີກັບບຸນຈາກການບໍລິຈາກ; ຊາຍນີການຕິດຕັ້ງພຣະ ແລະບູຊາດ້ວຍປາວຣຸສະສູກຕະເຂົ້າສູ່ຈາຕຸຣມາສະຍະ; ປຣະໂບທິນີພິທີ “ປຸກ” ດ້ວຍມັນຕຣາເວດ ແລະເຄື່ອງບູຊາມ່ວນຊື່ນ. ທ້າຍສຸດກຳນົດວິໄນ 3 ມື້ (ດະສະມີ–ເອກາດະສີ–ດວາດະສີ): ຫຼຸດອາຫານ, ຈຳກັດພາຊະນະ/ອາຫານ, ແລະຮັກສາສິນ—ຄວາມຈິງ, ອະຫິງສາ, ຄວາມບໍລິສຸດ, ຫ້າມນິນທາ ແລະຫ້າມຫຼົງກາມ.
The Exposition of the Dvādaśī Vow for the Twelve Months (Dvādaśī-vrata-nirṇaya and Mahā-dvādaśī Lakṣaṇas)
ສະນາຕະນະສອນນາຣະດະເຖິງວຣະຕະທີ່ຍຶດດວາດະສີເປັນຫຼັກ ເລີ່ມຈາກມະດະນະ-ວຣະຕະ ໃນວັນສຸກລະດວາດະສີເດືອນໄຈຕຣະ: ຈັດຕັ້ງຄະຕະບໍລິສຸດ (ເຂົ້າ, ໝາກໄມ້, ອ້ອຍ, ຜ້າຂາວ, ຈັນທະນະ) ບູຊາພຣະອະຈະຍຸຕະ, ອົດອາຫານ, ແລ້ວມື້ຖັດໄປເລີ້ຍງພຣາຫມະນະພ້ອມທັກສິນາ ແລະຂອງຖວາຍປິດປີ (ຕຽງ, ງົວ, ຄຳ, ຮູບກາມະເທວະ). ຕໍ່ມາມີພະຣະຕຣິ-ດວາດະສິກາ ເພື່ອຄວາມໝັ້ນຄົງຄູ່ຄອງ: ບູຊາຮຣິພ້ອມສຣີເທິງຕຽງ, ຢືນຍາມກາງຄືນດ້ວຍດົນຕີ-ຟ້ອນລຳ, ຖວາຍຮູບຮຣິຄຳແລະຕຽງ. ບົດນີ້ລຽງຕາມເດືອນເຖິງຮູບພຣະວິສນຸ (ມາທະວະ, ຕຣິວິກຣະມະ, ສຣີທະຣະ, ວາມະນະ, ປັດມະນາພະ, ດາໂມທະຣະ) ກຳນົດອາຫານ, ຈຳນວນພຣາຫມະນະ (ມັກ 12), ພາຊະນະ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ແລະທັກສິນາຄຳ/ເງິນ. ກໍວັດສະ-ດວາດະສີເດືອນກາຣຕິກະ ມີສັນຍາລັກງົວ-ລູກງົວ, ມົນຕຣາອັຣຄະຍະສຸຣະພີ, ແລະຫ້າມບໍລິໂພກນົມ. ນີຣາຈະນະ-ວຣະຕະຂະຫຍາຍເປັນມະຫາຊານຕິສຳລັບລາຊາ/ປະຊາຊົນ: ອາຣະຕີໄຟແດ່ພຣະຮຣິ ແລະລຳດັບຈັກກະວານ (ພຣະອາທິດ, ພຣະສິວະ, ມາຣດາ, ປິຕຣະ, ນາກະ) ພ້ອມງົວແລະເຄື່ອງໝາຍລາຊະ. ສາທະຍະ-ວຣະຕະ ແລະວຣະຕະ 12 ອາທິດຍະ ຈັດລະບົບນາມ/ຮູບ 12 ປະການ ປິດປີດ້ວຍຮູບຄຳແລະເລີ້ຍງພຣາຫມະນະ ນຳຈາກຄວາມສຸກໃນສູຣຍະໂລກະໄປສູ່ການຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ. ອະຄັນດະ-ວຣະຕະ (ຮູບຈະນາຣະດະນະຄຳ; ກິນຕອນກາງຄືນ 12 ເດືອນ) ແລະຣູປະ-ວຣະຕະ (ກ້ອນຂີ້ງົວ 108, ໂຮມະດ້ວຍມົນຕຣາດວາດະສາກສະຣີ, ຖວາຍຮູບແດ່ຄູອາຈານ) ຖືກລາຍລະອຽດ. ສຸຈັນມະ-ດວາດະສີ ກຳນົດທານປະຈຳເດືອນ (ເນີຍກີ, ເຂົ້າເກັບ, ງາ, ຄຳ/ເງິນ, ຜ້າ, ຈັນທະນະ) ແລະຈົບດ້ວຍຮູບພຣະອາທິດຄຳ. ທ້າຍບົດ ນາຣະດະຖາມ ແລະສະນາຕະນະອະທິບາຍນິຍາມແລະຜົນຂອງມະຫາດວາດະສີ (ຕຣິສປຣິຊາ, ອຸນມີລິນີ, ວຳຈຸລີ, ປັກສະວັດທິນີ, ຊະຍາ, ວິຊະຍາ, ຊະຍັນຕີ, ອະປະຣາຊິຕາ) ພ້ອມກົດການຍ້າຍການອົດຈາກເອກາດະສີໄປດວາດະສີເມື່ອຕິຖິຊ້ອນ ແລະກ່າວວ່າ ເອກາດະສີ–ດວາດະສີ ແມ່ນວິໄນຕະຫຼອດຊີວິດ ບໍ່ຕ້ອງມີອຸດຍາປະນະແຍກຕ່າງຫາກ.
The Narration of the Trayodaśī Vow Observed Throughout the Twelve Months
ສານາຕະນະສອນນາຣະດະເຖິງວິທີປະຕິບັດວຣະຕະ “ຕຣະໂຢດະສີ” (ວັນທີ 13) ຕາມເດືອນແລະລະດູ. ເລີ່ມດ້ວຍເດືອນມະດຸ/ໄຈຕຣາ ຂ້າງຂຶ້ນ ບູຊາມະດະນະ/ອະນັງຄະ (ກາມະເທວະ): ປັ້ນດ້ວຍໄມ້ຈັນທະນາ, ວາດຮູບຄັນທະນູດອກໄມ້ແລະລູກສອນ, ປູຊາຕອນທ່ຽງ ພ້ອມມັນຕຣາແລະນາມຂອງວະສັນຕະ ແລະ ພຣະສິວະ, ແລ້ວນັບຖືຄູ່ພຣາຫມັນ. ຕໍ່ມາຂະຫຍາຍເປັນວົງຈອນຕະຫຼອດປີ ຂອງນາມກາມະເທວະ ເຄື່ອງບູຊາ ແລະທານ (ໂດດເດັ່ນແມ່ນແບ້) ພ້ອມຜົນບຸນທີ່ຜູກກັບການອາບນ້ຳແມ່ນ້ຳ. ກ່າວເຖິງເວລາມົງຄຸນທີ່ເພີ່ມຜົນ: ມະຫາວາຣຸນີ (ວາຣຸນີກັບວັນເສົາ) ແລະ ມະຫາມະຫາ (ດາວສະຕະບິສັດ + ວັນເສົາ + ຂ້າງຂຶ້ນໃນຟາລກຸນ/ມະດຸ). ຍັງມີວຣະຕະພິເສດ: ກາມະເທວະວຣະຕະ (ເດືອນຣາທາ), ດໍຣະພາກຍະ-ຊະມະນະ (ເຈຍສຖະ ຂ້າງຂຶ້ນ) ດ້ວຍດອກໄມ້ທີ່ຜູກກັບພຣະອາທິດ, ການຕິດຕັ້ງອຸມາ–ມະເຫສວະຣະຫຼາຍມື້ແລະວົງຈອນ 5 ປີ, ວຣະຕະຣະຕິ–ກາມ (ນະພັສ/ສຣາວະນະ) ສຳເລັດ 14 ປີດ້ວຍປຣະຕິມາແລະຖວາຍງົວ, ກໍຕຣິຣາຕຣະ 3 ຄືນ ລັກສະມີ–ນາຣາຍະນະ (ພາດຣະປະດະ) ດ້ວຍປັນຈາມຣິຕ ແລະມັນຕຣາຖວາຍງົວ, ແລະ ອະໂສກະວຣະຕະ (ອີສະ) ເນັ້ນການຄຸ້ມຄອງຍິງຈາກຄວາມເປັນໝ້າຍ. ຕອນກາຣຕິກະ ຕຣະໂຢດະສີ ປຣະໂດສະ ເນັ້ນຖວາຍໂຄມໄຟ ແລະຈົບດ້ວຍສະຕະນາມະສັນລະເສີນພຣະສິວະ. ທ້າຍບົດຍັງກ່າວເຖິງການປະຕິບັດປະຈຳເດືອນ: ມາຣກະສີຣສະ ບູຊາອະນັງຄະ; ເປົາສະ ຖວາຍພາຊະນະນ້ຳມັນເນີຍໃຫ້ພຣະຫຣິ; ມາຄະ ວຣະຕະອາບນ້ຳ 3 ມື້; ຟາລກຸນ ບູຊາກຸເບຣະດ້ວຍຮູບຜ້າແລະປຣະຕິມາຄຳ. ກ່າວວ່າຜູ້ປະຕິບັດຈະໄດ້ຄວາມຮັ່ງມີ ການຄຸ້ມຄອງ ແລະສຸດທ້າຍເຖິງພຣະສິວະໂລກະ।
The Description of the Caturdaśī Vrata Observed throughout the Twelve Months
ສະນາຕະນະສອນນາຣະດະເຖິງຊຸດວຣະຕະ Caturdaśī ທີ່ແບ່ງຕາມເດືອນ ແລະ ຕາມເທວະດາ. ເລີ່ມດ້ວຍການບູຊາພຣະສິວະໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ: ຂອງຫອມ, ໃບບິລວະ, ອົດອາຫານ/ກິນຄັ້ງດຽວ (ekabhukta), ນັບຖືແມ່, ແລະວັນຖັດໄປປິດພິທີດ້ວຍການມອບມັນຕຣາໃຫ້ພຣາຫມະນ. ຕໍ່ມາມີວຣະຕະຕາມຕິຖິ: ບູຊານຣິສິງຫະດ້ວຍ ṣoḍaśopacāra ແລະ ອະພິເສກ pañcāmṛta; ອານຸພາບການໄປຈາລິກທີ່ Oṃkāreśvara; Liṅga-vrata (ລິງຄະຈາກແປ້ງ); Rudra-vrata ກັບຕະປະ pañcāgni ແລະ ຖວາຍທານງົວຄຳ; ຖວາຍດອກໄມ້ຕາມລະດູ ແລະ Bhādrapada ທຳ pavitra-āropaṇa ແດ່ພຣະເທວີ. ພາກໃຫຍ່ກ່ຽວກັບ Ananta-vrata: ຖວາຍຂ້າວສາລີພ້ອມກິນຄັ້ງດຽວ, ຜູກສາຍດ້າຍ 14 ປົກຕາມເພດ, ຮັກສາ 14 ປີ ແລະ udyāpana ດ້ວຍ sarvatobhadra maṇḍala, kalaśa, ຮູບອະນັນຕະ, ບູຊາເທວະດາປະກອບ, homa ແລະ ການໃຫ້ທານຫຼາຍ. ຕາມດ້ວຍ Kadali-vrata: ບູຊາ Rambhā ໃນສວນກ້ວຍ ແລະ ລ້ຽງອາຫານແກ່ສາວນ້ອຍ/ສຸມັງຄະລີ. ຍັງມີຄຳແນະນຳ śrāddha ສຳລັບການຕາຍບາງຢ່າງ, ທານກ່ຽວກັບ Dharma/Yama ແລະ ພິທີຈຸດໂຄມນ້ຳມັນ (ໂດຍສະເພາະ Kārttika), ບົດບາດ Pāśupata ທີ່ Maṇikarṇikā, Brahma-kūrca (ລະບົບ pañcagavya), Pāṣāṇa-vrata, Virūpākṣa-vrata, Yama-tarpaṇa ໃນ Māgha, ແລະສຸດທ້າຍ Śivarātri ໃນຄຣິສນະຈະຕຸຣະດະສີສຸດທ້າຍ ພ້ອມແບບ udyāpana ຮ່ວມທີ່ໃຊ້ຫມໍ້ 14 ໃບ ແລະ ອຸປະກອນພິທີ।
Pūrṇimā Pūrṇa-vratas: Dharmarāja-vrata, Vaṭa-Sāvitrī-vrata, and Gopadma-vrata
ສານາຕະນະສອນນາຣະດະເຖິງ «ພູຣະນະ-ວຣະຕະ» (pūrṇa-vrata) ຄືວັດຖືພິທີທີ່ສົມບູນ ຜູກພັນກັບວັນເພັງຕໍ່ເນື່ອງ. ເພັງເດືອນໄຈຕຣະເປັນຈຸດຜ່ານຂອງວົງຈອນມັນວັນຕະຣະ ໂດຍໃຫ້ທານໝໍ້ນ້ຳທີ່ມີນ້ຳປົນອາຫານສຸກ ເພື່ອໃຫ້ໂສມະ (Soma) ພໍໃຈ. ເພັງເດືອນໄວສາຂະຖືກສັນລະເສີນວ່າໃຫ້ຜົນທົ່ວໄປ: ທານແກ່ພຣາຫມະນະຈະກັບຄືນເປັນຜົນຕາມສິ່ງທີ່ໃຫ້; ກຳນົດທຳມະຣາຊະ-ວຣະຕະດ້ວຍອາຫານສຸກ, ໝໍ້ນ້ຳ, ແລະທານເທົ່າຄ່າງົວ—ໂດຍພິເສດໜັງກວາງດຳມີກີບແລະເຂົາ ພ້ອມງາ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ຄຳ ຖວາຍດ້ວຍການເຄົາລົບແກ່ທະວິຊະຜູ້ຮູ້. ມີຄຳກ່າວຖຶງບຸນອັນຍິ່ງ (ເຊັ່ນ ໃຫ້ທານແຜ່ນດິນມີ 7 ທະວີບ; ໝໍ້ນ້ຳມີຄຳຊ່ວຍລົບຄວາມໂສກ). ເພັງເດືອນເຈຍສຖະ ກຳນົດວັດ-ສາວິຕຣີສຳລັບແມ່ຍິງ: ອົດອາຫານ, ລາດນ້ຳຕົ້ນໄຊ (banyan), ຜູກດ້ວຍດ້າຍສັກສິດ, ເດີນວຽນ 108 ຮອບ, ອະທິຖານໃຫ້ຄູ່ຄອງຢູ່ຄູ່ກັນຕະຫຼອດຊີວິດ, ເລີ້ຍງແມ່ຍິງມີຜົວ ແລ້ວມື້ຕໍ່ໄປຈຶ່ງກິນເພື່ອ saubhāgya. ເພັງເດືອນອາສາດ ແນະນຳ ໂກປັດມະ-ວຣະຕະ: ຈິນຕະນາແລະບູຊາຮະຣິສີທອງມີ 4 ແຂນ ພ້ອມສຣີ ແລະຄຣຸດ, ສວດພຸຣຸສະສູກຕະ, ເຄົາລົບຄູອາຈານ, ແລະເລີ້ຍງພຣາຫມະນະ—ສຸດທ້າຍໄດ້ສົມປາດຖະນາໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ໂດຍພຣະກຣຸນາຂອງພຣະວິສນຸ.
The Description of the Glory of the Purāṇa (Purāṇa-Māhātmya)
ສູຕະເລົ່າວ່າ ສະນະກາດິ-ກຸມາຣະ ຫຼັງຈາກນັບຖືຄໍາຖາມຂອງ ນາຣະດະ ໄດ້ໄປຢ້ຽມໂລກຂອງ ພຣະສິວະ ຮັບແກ່ນສານຂອງ ສິວະ-ອາຄະມະ ແລະດໍາເນີນຕໍ່ເປັນ “ຕີຣຖະມີຊີວິດ” ທ່ອງໄປ. ນາຣະດະ ໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ທີ່ຮູ້ແຈ້ງ ແລ້ວໄປກາບທູນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະມຸ່ງໄປພູ ໄກລາສະ. ມີການພັນນາພູມທັດໄກລາສະຢ່າງກະວີ: ພືດພັນທິບ, ນົກ, ສິດທະ, ອັບສະຣາ ແລະແມ່ນ້ໍາ ອະລະການັນດາ; ຈົນນາຣະດະເຫັນ ກະປະຣດິນ/ວິຣູປາກສະ/ຈັນທຣະເສກະຣະ ປະທັບກາງຫມູ່ໂຍຄີ. ພຣະສິວະຮັບຢ່າງເມດຕາ; ນາຣະດະຂໍຄວາມຮູ້ ຊາມພະວະ ເພື່ອປົດປ່ອຍຈາກ ປະຊຸ–ປາຊະ ແລະພຣະສິວະສອນ ອັດຖາງຄະ-ໂຍຄະ. ຕໍ່ມານາຣະດະໄປເຝົ້າ ນາຣາຍະນະ ແລະເນື້ອຫາຫັນໄປສູ່ ປຸຣານະ-ມາຫາຕມະ: ອໍານາດເທົ່າວິເທດ, ຜົນບຸນຂອງການຟັງ/ສວດໃນວັດ ແລະສະພານັກຮຽນ, ບຸນຈາກການເດີນທາງຕີຣຖະ (ມະຖຸຣາ, ປະຣະຍາກ, ເສຕຸ, ການຈີ, ປຸສກະຣ ແລະອື່ນໆ) ແລະການນັບຖືຜູ້ອະທິບາຍດ້ວຍທານ, ໂຫມ, ແລະລ້ຽງພຣາຫມະນ. ທ້າຍບົດຍົກ ນາຣາຍະນະ ເປັນສູງສຸດ, ປະກາດ ນາຣະດະປຸຣານະ ເປັນຍອດໃນບັນດາປຸຣານະ ແລະປິດກອບພິທີຍັດຍະດ້ວຍສູຕະກັບໄປຫາ ວະຍາສະ.