The Narration of the Trayodaśī Vow Observed Throughout the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । अथातः संप्रवक्ष्यामि त्रयोदश्या व्रतानि ते । यानि कृत्वा नरो भक्त्या सुभगो जायते भुवि ॥ १ ॥

ສະນາຕະນະ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນເຖິງວຣະຕະໃນວັນຕຣະໂຢດະສີ. ຜູ້ໃດປະພຶດດ້ວຍພັກຕິ ຈະເປັນຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ແລະຮັ່ງມີໃນໂລກນີ້.

Verse 2

मधौ शुक्लत्रयोदश्यां मदनं चन्दनात्मकम् । कृत्वा संपूज्य यत्नेन वीजेयव्द्यजनेन च ॥ २ ॥

ໃນວັນຕຣະໂຢດະສີຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນມະດຸ, ຄວນປັ້ນມະດະນະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມຮັກ) ໃຫ້ເປັນຮູບຈັນທະນາ, ແລ້ວບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ຈາກນັ້ນໃຊ້ພັດພິທີພັດຖວາຍ.

Verse 3

ततः संक्षुधितः कामः पुत्रपौत्रविवर्द्धनः । अनंगपूजाप्यत्रोक्ता तां निबोध मुनीश्वर ॥ ३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເລື່ອງກາມະ—ຄວາມປາຖະໜາ—ເມື່ອກະຕຸ້ນແຮງ ແລະກ່າວກັນວ່າຊ່ວຍໃຫ້ລູກຫຼານເພີ່ມພູນ ກໍຖືກກ່າວເຖິງ; ແລະໃນນີ້ກໍສອນການບູຊາອະນັງຄະ (ກາມ) ດ້ວຍ. ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຄໍາສອນນັ້ນ ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ.

Verse 4

सिन्दूररजनीरागैः फलकेऽनंगमालिखेत् । रतिप्रीतियुतं श्लक्ष्णं पुष्पचापेषुधारिणम् ॥ ४ ॥

ໃຊ້ສີຊິນດູຣ ແລະສີຂີ້ໝິ້ນ ໃຫ້ວາດອະນັງຄະ (ກາມ) ລົງໃນແຜ່ນກະດານ; ໃຫ້ເປັນຜູ້ອ່ອນໂຍນ ງາມລະອຽດ ມີຣະຕິ ແລະປຣີຕິຄຽງຂ້າງ, ຖືຄັນທະນູດອກໄມ້ ແລະລູກສອນດອກໄມ້.

Verse 5

कामदेवं वसन्तं च वाजिवक्त्रं वृषध्वजम् । मध्याह्ने पूजयेद्भक्त्या गंधस्रग्भूषणांशुकैः ॥ ५ ॥

ໃນເວລາທ່ຽງ ຄວນບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ກາມະເທວະ, ວະສັນຕະ (ລະດູໃບໄມ້ຜຸດ), ວາຊິວັກຕຣະ (ເທວະໜ້າມ້າ) ແລະ ວຣິສະທະວະຈະ (ພຣະສິວະຜູ້ມີທົງຮູບງົວ), ຖວາຍຂອງຫອມ, ພວງມາລາ, ເຄື່ອງປະດັບ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນປະນີດ.

Verse 6

क्षभ्यैर्नानाविधैस्चापि मन्त्रेणानेन नारद । नमो माराय कामाय कामदेवस्य मूर्त्तये ॥ ६ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຫຼາຍປະເພດ ແລະດ້ວຍມັນຕຣານີ້: «ນະໂມ ແດ່ ມາຣາ, ແດ່ ກາມາ—ແດ່ພຣະຮູບອົງຂອງ ກາມເທວະ».

Verse 7

ब्रह्मविष्णुशिवेंद्राणां मनःभोभकराय वै । तत्तस्याग्रतो भक्त्या पूजयेदंगनापतिम् ॥ ७ ॥

ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຄວນບູຊາ «ອັງກະນາປະຕິ» ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງນັ້ນ; ເພາະທ່ານແທ້ໆແມ່ນບຸດຜຸດຈາກໃຈຂອງ ພຣະພຣະຫມາ, ວິສນຸ, ສິວະ ແລະ ອິນທຣະ.

Verse 8

वस्त्रमाल्याविभूषाद्यैः कामोऽयमिति चिंतयेत् । संपूज्य द्विजदांपत्यं गंधवस्त्रविभूषणैः ॥ ८ ॥

ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງ, ພວງມາລາ, ເຄື່ອງປະດັບ ແລະອື່ນໆ ຄວນພິຈາລະນາວ່າ: «ນີ້ແມ່ນ ກາມະ». ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາຄູ່ສາມີພັນລະຍາພຣາຫມະນະ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ, ເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະເຄື່ອງປະດັບ.

Verse 9

एवं यः कुरुते विप्र वर्षे वर्षे महोत्सवम् । वसंतसमये प्राप्ते हृष्टः पुष्टः सदैव सः ॥ ९ ॥

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ, ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຜູ້ໃດກະທຳມະໂຫສົບໃຫຍ່ນີ້ ປີແລ້ວປີເລົ່າ—ເມື່ອລະດູວະສັນຕະມາຮອດ—ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະຄວາມອຸດົມແຂງແຮງເສມອ.

Verse 10

प्रतिमासं पूजयेद्वा यावद्वर्षं समाप्यते । मदनं हृद्भवं कामं मन्मथं च रतिप्रियम् ॥ १० ॥

ຫຼືຈະບູຊາທ່ານທຸກເດືອນ ຈົນກວ່າປີຈະຄົບຖ້ວນ: ມະດະນະ—ຜູ້ເກີດຈາກຫົວໃຈ; ກາມະ; ມັນມະຖະ; ແລະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ຣະຕິ.

Verse 11

अनंगं चैव कंदर्पं पूजयेन्मकरध्वजम् । कुसुमायुधसंज्ञं च ततः पश्चान्मनोभवम् ॥ ११ ॥

ຄວນບູຊາພຣະກາມະເທວ ໃນນາມ “ອະນັງກະ” ແລະ “ກັນດັຣປະ”; ຕໍ່ມາບູຊາເປັນ “ມະກະຣະທະວະຈະ”, ເປັນ “ກຸສຸມາຍຸທະ”, ແລ້ວຈຶ່ງ “ມະໂນພະວະ”.

Verse 12

विषमेषु तथा विप्र मालतीगप्रियमित्यपि । अजाया दानमप्युक्तं स्नात्वा नद्या विधानतः ॥ १२ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃນວັນອັບມົງຄຸນ (ວັນບໍ່ເສມ) ກໍກ່າວວ່າ ຄວນຖວາຍສິ່ງທີ່ຮັກແພງ ເຊັ່ນ ດອກມາລະຕີ; ແລະການໃຫ້ແມ່ແພະກໍຖືກກຳນົດ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຕາມພິທີ.

Verse 13

अजाः पयस्विनीर्दद्याद्दरिद्राय कुटुंबिने । भूयस्त्वनेन दानेन स लोके नैव जायते ॥ १३ ॥

ຄວນໃຫ້ແພະທີ່ໃຫ້ນ້ຳນົມແກ່ຄອບຄົວຜູ້ທຸກຍາກ. ດ້ວຍບຸນແຫ່ງທານນີ້ ຜູ້ໃຫ້ທານນັ້ນຈະບໍ່ເກີດອີກໃນໂລກນີ້.

Verse 14

यदीयं शनिना युक्ता सा महावारुणी स्मृता । गंगायां यदि लभ्येत कोटिसूर्यग्रहाधिका ॥ १४ ॥

ເມື່ອວາຣຸນີນີ້ປະກົບກັບດາວເສົາ (ສະເຕີນ) ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ມະຫາວາຣຸນີ». ຖ້າໄດ້ຮັບຢູ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ບຸນຍິ່ງກວ່າສຸລິຍະຄຣາສນັບລ້ານ.

Verse 15

शुभयोगः शतर्क्षं च शनौ कामे मधौ सिते । महामहेति विख्याता कुलकोटिविमुक्तिदा ॥ १५ ॥

ເມື່ອໂຢກະອັນມົງຄຸນກົງກັບນັກສັດຕະບິຊັດ (ສະຕາຣັກສະ) ໃນວັນເສົາ, ໃນເດືອນກາມະ (ພາລກຸນ) ຫຼື ເດືອນມະທຸ (ໄຈຕຣ), ໃນຂ້າງຂຶ້ນ, ນັ້ນມີນາມວ່າ «ມະຫາມະຫາ». ກ່າວກັນວ່າ ມັນໃຫ້ຄວາມຫຼຸດພົ້ນແກ່ວົງຕະກູນນັບໂກຕິ.

Verse 16

राधशुक्लत्रयोदश्यां कामदेवव्रतं स्मृतम् । तत्र गंधादिभिः कामं पूजयेदुपवासवान् ॥ १६ ॥

ໃນວັນຕຣໂຍດະສີ (ວັນທີ 13) ຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະ) ໃນເດືອນຣາທາ ມີວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກາມະເທວະ-ວຣະຕະ» ຖືກກໍານົດໄວ້. ໃນວັນນັ້ນ ຜູ້ຖືອຸປະວາສ ຄວນບູຊາກາມະດ້ວຍນ້ໍາຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ.

Verse 17

प्रतिमासं ततः पश्चात्त्रयोदश्यां सिते दले । एवमेव व्रतं कार्यं वर्षांते गामलंकृताम् ॥ १७ ॥

ຈາກນັ້ນໄປ ທຸກເດືອນ ໃນວັນຕຣໂຍດະສີ ຂ້າງຂຶ້ນ (ສິຕະດະລະ) ຈົ່ງປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ໃນທໍານອງດຽວກັນ; ແລະເມື່ອຄົບປີ ຈົ່ງຖວາຍງົວທີ່ປະດັບຕົວງາມເປັນທານປິດທ້າຍ.

Verse 18

दद्याद्विप्राय सत्कृत्य व्रतसांगत्वसिद्धये । ज्येष्ठशुक्लत्रयोदश्यां दौर्भाग्यशमनं व्रतम् ॥ १८ ॥

ເພື່ອໃຫ້ວຣະຕະສໍາເລັດພ້ອມອົງປະກອບທັງປວງ ຈົ່ງຖວາຍທານແດ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ວຣະຕະນີ້ ປະຕິບັດໃນວັນຕຣໂຍດະສີ ຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນເຈຍດຖະ ເອີ້ນວ່າ «ເດົາຣະພາກຍະ-ຊະມະນະ» ເພື່ອລະງັບເຄາະຮ້າຍ.

Verse 19

तत्र स्नात्वा नदीतोये पूजयेच्छुचिदेशजम् । श्वेतमंदारमर्कं वा करवीरं च रक्तकम् ॥ १९ ॥

ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກອາບນ້ໍາໃນນ້ໍາແມ່ນ້ໍາ ຈົ່ງບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາອັນບໍລິສຸດ ທີ່ໄດ້ມາຈາກບ່ອນສະອາດ; ເຊັ່ນ ດອກມັນດາຣະສີຂາວ, ດອກອາຣະກະ, ຫຼືດອກກະຣະວີຣະ ແລະດອກສີແດງ.

Verse 20

निरीक्ष्य गगने सूर्यं प्रार्थयेन्मंत्रतस्तदा । मंदारकरवीरार्का भवंतो भास्करांशजाः ॥ २० ॥

ແລ້ວຈົ່ງເງີຍໜ້າເບິ່ງພຣະອາທິດໃນຟ້າ ແລະອະທິຖານດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ກໍານົດໄວ້ວ່າ: “ໂອ ມັນດາຣະ, ກະຣະວີຣະ, ແລະ ອາຣະກະ—ຜູ້ເກີດຈາກລໍາແສງຂອງພຣະພາສະກະ—ຂໍຈົ່ງເມດຕາ.”

Verse 21

पूजिता मम दौर्भाग्यं नाशयंतु नमोऽस्तु वः । इत्थं योऽर्चयते भक्त्या वर्षे वर्षे द्रुमत्रयम् ॥ २१ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາແລ້ວ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງທັງຫຼາຍທໍາລາຍເຄາະຮ້າຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງທັງຫຼາຍ. ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍພັກດີ ປີແລ້ວປີເລົ່າ ຕໍ່ຕົ້ນໄມ້ສັກສິດສາມຕົ້ນ…

Verse 22

नश्यते तस्य दौर्भाग्यं नात्र कार्या विचारणा । शुचिशुक्लत्रयोदश्यामेकभक्तं समाचरेत् ॥ २२ ॥

ເຄາະຮ້າຍຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສູນໄປ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສ. ໃນວັນ Trayodaśī ຂອງຂ້າງເດືອນສວ່າງອັນບໍລິສຸດ ຄວນປະພຶດ eka-bhakta ຄືກິນພຽງເທື່ອດຽວຕໍ່ມື້.

Verse 23

पूजयित्वा जगन्नाथावुमामाहेश्वरी तनूः । हैम्यौ रौप्यौ च मृन्मप्यौ यथाशक्त्या विधाय च ॥ २३ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາ Jagannātha ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະຮູບອົງຂອງ Umā ແລະ Maheśvara ດ້ວຍ; ແລະຕາມກໍາລັງ ຈົ່ງປັ້ນເປັນຄໍາ ເປັນເງິນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ເປັນດິນເຜົາ.

Verse 24

सिंहोक्षस्थे देवगृहे गोष्ठे ब्राह्मणवेश्मनि । स्थापयित्वा प्रतिष्ठाप्य दैवमंत्रेण नारद ॥ २४ ॥

ໂອ ນາຣະດາ, ເມື່ອນໍາໄປວາງແລ້ວ ແລະປະກອບພິທີປະຕິສະຖາປະນາດ້ວຍມັນຕຣາທິບາຍ—ຈະເປັນເທິງອາສນະສິງ ຫຼືອາສນະໂຄອຸກສະ, ໃນວັດ, ໃນຄອກງົວ, ຫຼືໃນເຮືອນພຣາຫມັນ—ກໍຄວນຕິດຕັ້ງຕາມພິທີ.

Verse 25

ततः पंचदिनं पूजा चैकभक्तं व्रतं तथा । तृतीयदिवसे प्रातः स्नात्वा संपूज्य तौ पुनः ॥ २५ ॥

ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາຕໍ່ເນື່ອງ 5 ມື້ ແລະຖືວຣະຕະ eka-bhakta ຄືກິນພຽງເທື່ອດຽວຕໍ່ມື້. ໃນມື້ທີ 3 ຕອນເຊົ້າ ຫຼັງອາບນ້ໍາ ຄວນບູຊາພຣະທັງສອງນັ້ນອີກຄັ້ງດ້ວຍພິທີຄົບຖ້ວນ.

Verse 26

समर्पणीयौ विप्राय वेदवेदांगशालिने । वर्षे वर्षे ततः पश्चाद्विधेयं वर्षपंचकम् ॥ २६ ॥

ຄວນນໍາໄປຖວາຍແກ່ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ຊໍານານໃນເວດະ ແລະ ເວດາງຄະ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ທຸກປີໆ ພຶງປະຕິບັດພິທີວຣະຕະໃຫ້ຄົບຫ້າປີ.

Verse 27

तदंते धेनुयुग्मेन सहितौ तौ प्रदापयेत् । इत्थं नरो वा नारी वा कृत्वा व्रतमिदं शुभम् ॥ २७ ॥

ເມື່ອສິ້ນສຸດແລ້ວ ພຶງບໍລິຈາກສອງສິ່ງນັ້ນພ້ອມກັບຄູ່ງົວ. ດັ່ງນີ້ ບໍ່ວ່າຊາຍຫຼືຍິງ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະອັນມົງຄຸນນີ້ຕາມວິທີນີ້ ຍ່ອມໄດ້ບຸນ.

Verse 28

नैव दांपत्यविच्छेदं लभते सप्तजन्मसु । नभः शुक्लत्रयोदश्यां रतिकामव्रतं शुभम् ॥ २८ ॥

ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະອັນມົງຄຸນ “ຣະຕິ-ກາມະ” ໃນວັນຕຣະໂຢດະຊີ (ວັນທີ 13) ຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນນະພະສ (ສຣາວະນະ) ຈະບໍ່ປະສົບການແຍກຈາກຄູ່ຄອງຕະຫຼອດເຈັດຊາດ.

Verse 29

वैधव्यवारणं स्त्रीणां तथा संतानवर्धनम् । कृतोपवासा कन्यैव नारी वा द्विजसत्तम ॥ २९ ॥

ມັນປ້ອງກັນຄວາມເປັນໝ້າຍຂອງຍິງ ແລະຍັງເພີ່ມພູນລູກຫຼານ. ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ບໍ່ວ່າເປັນສາວພຣົມຈັນ ຫຼືຍິງມີຜົວ, ເມື່ອຖືອົບວາສ (ອົດອາຫານ) ກໍໄດ້ຜົນນີ້.

Verse 30

ताम्रे वा मृन्मये वापि सौवर्णे राजते तथा । रतिकामौ प्रविन्यस्य गंधाद्यैः सम्यगर्चयेत् ॥ ३० ॥

ບໍ່ວ່າເຮັດດ້ວຍທອງແດງ ຫຼືດິນເຜົາ ຫຼືຄໍາ ຫຼືເງິນ ກໍຕາມ, ພຶງອັນເຊີນຄູ່ “ຣະຕິ ແລະ ກາມະ” ໃຫ້ປະດິດຕັ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍນໍ້າຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 31

ततस्तु द्विजदांपत्यं चतुर्दश्यां निमंत्र्य च । सतकृत्य भोज्य प्रतिमे दद्यात्ताभ्यां सदक्षिणे ॥ ३१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 (ຈະຕຸຣະດະຊີ) ຄວນເຊີນຄູ່ສາມີພັນລະຍາພຣາຫມັນ; ເມື່ອນັບຖືຢ່າງສົມຄວນ ແລະຖວາຍອາຫານແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍປະຕິມາສອງອົງ ພ້ອມດັກຊິນາຕາມຄວນ।

Verse 32

एवं चतुर्दशाब्दं च कृत्वा व्रतमनुत्तमम् । धेनुयुग्मान्विते देये व्रतसंपूर्तिहेतवे ॥ ३२ ॥

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະອັນສູງສຸດນີ້ຄົບ 14 ປີແລ້ວ ຄວນຖວາຍທານພ້ອມຄູ່ງົວ ເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ວຣະຕະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ।

Verse 33

भाद्रशुक्लत्रयोदश्यां गोत्रिरात्रव्रतं स्मृतम् । लक्ष्मीनारायणं कृत्वा सौवर्णं वापि राजतम् ॥ ३३ ॥

ໃນວັນຈັນທຣະທີ 13 (ຕຣະໂຢດະຊີ) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນພາດຣະປະດະ ມີການກໍານົດວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ວຣະຕະສາມຄືນ”. ຄວນປັ້ນພຣະລັກສະມີ–ນາຣາຍະນະ ເປັນຄໍາ ຫຼື ເງິນ।

Verse 34

पंचामृतेन संस्नाप्य मण्डलेऽष्टदले शुभे । पीठे विन्यस्य वस्त्राढ्यं गंधाद्यैः परिपूजयेत् ॥ ३४ ॥

ເມື່ອອາບສະນານດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະແລ້ວ ໃນມັນດະລະອັນມົງຄຸນມີກີບດອກ 8 ກີບ ຄວນວາງໄວ້ເທິງພີຖະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງ ແລ້ວບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ।

Verse 35

आरार्तिकं ततः कृत्वा दद्यात्सान्नोदकं घटम् । एवं दिनत्रयं कृत्वा व्रतांते मासमर्च्य च ॥ ३५ ॥

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເຮັດອາຣາຕິແລ້ວ ຄວນຖວາຍໝໍ້ນ້ໍາ (ຄະຕະ) ພ້ອມອາຫານສຸກ. ເຮັດແບບນີ້ຄົບ 3 ມື້ ແລະເມື່ອສິ້ນວຣະຕະ ຄວນບູຊາຕໍ່ໄປອີກເຕັມ 1 ເດືອນ।

Verse 36

सम्यगर्थं च संपाद्य दद्यान्मंत्रेण नारद । पंचगावः समुत्पन्ना मथ्यमाने महोदधौ ॥ ३६ ॥

ເມື່ອຈັດຫາເຄື່ອງບູຊາທີ່ຈໍາເປັນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ໂອ ນາຣະດາ, ຄວນນໍາໄປຖວາຍດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ກໍານົດ. ປັນຈະກາວະ—ຜະລິດຕະພັນຈາກງົວອັນສັກສິດຫ້າຢ່າງ—ເກີດຂຶ້ນເມື່ອມະຫາສະມຸດຖືກກວນ.

Verse 37

तासां मध्ये तु या नंदा तस्यै धेन्वै नमो नमः । प्रदक्षिणीकृत्य ततो दद्याद्विप्राय मंत्रतः ॥ ३७ ॥

ໃນບັນດາງົວເຫຼົ່ານັ້ນ, ງົວທີ່ຊື່ “ນັນດາ” — ຕໍ່ງົວນັ້ນຄວນກ່າວນະມັດສະການຊໍ້າໆ. ແລ້ວຈຶ່ງເດີນວຽນຂວາ (ປະທັກສິນາ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ແລະຖວາຍງົວນັ້ນແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 38

गावो ममाग्रतः सन्तु गावो मे संतु पृष्ठतः । गावो मे पार्श्वतः संतु गवां मध्ये वसाम्यहम् ॥ ३८ ॥

ຂໍໃຫ້ງົວຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ; ຂໍໃຫ້ງົວຢູ່ຂ້າງຫຼັງຂ້ອຍ. ຂໍໃຫ້ງົວຢູ່ຂ້າງກາຍຂ້ອຍ; ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍພໍານັກຢູ່ກາງຝູງງົວ.

Verse 39

ततश्च द्विजदांपत्यं सम्यगभ्यर्च्य भोजयेत् । लक्ष्मीनारायणं तस्मै सत्कृत्य प्रतिपादयेत् ॥ ३९ ॥

ຈາກນັ້ນຄວນນະມັດສະການແລະບູຊາຄູ່ສາມີພັນລະຍາພຣາຫມັນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະເລີ້ຍງອາຫານໃຫ້ທ່ານ. ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຮູບພຣະລັກສະມີ-ນາຣາຍະນະໃຫ້ທ່ານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 40

अश्वमेधसहस्राणि राजसूयशतानि च । कृत्वा यत्फलमाप्नोति गोत्रिरात्रव्रताच्च तत् ॥ ४० ॥

ບຸນຜົນທີ່ໄດ້ຈາກການປະກອບອັດສະວະເມດະພັນຄັ້ງ ແລະຣາຊະສູຍະຮ້ອຍຄັ້ງ—ຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ ກໍໄດ້ຈາກວຣະຕະ «ໂກຕຣິຣາຕຣະ» ເຊັ່ນກັນ.

Verse 41

इषे शुक्लत्रयोदश्यां त्रिरात्रशोककव्रतम् । हैमं ह्यशोकं निर्माय पूजयित्वा विधानतः ॥ ४१ ॥

ໃນວັນທີ 13 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນ Īṣa ຄວນຖືວຣະຕະ 3 ຄືນ ຊື່ວ່າ “ອະໂສກະ-ວຣະຕະ”; ປັ້ນຮູບອະໂສກະດ້ວຍຄຳ ແລ້ວບູຊາຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ।

Verse 42

उपवासपरा नारी नित्यं कुर्यात्प्रदक्षिणाः । अष्टोत्तरशतं विप्र मंत्रेणानेन सादरम् ॥ ४२ ॥

ໂອ ພຣາຫມະນ, ນາງຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການອົບວາສ (ອົດອາຫານ) ຄວນເຮັດປະທັກສິນາທຸກມື້ 108 ຮອບ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພ້ອມສະດຸດມັນຕຣານີ້।

Verse 43

हरेण निर्मितः पूर्वं त्वमशोक कृपालुना । लोकोपकारकरणस्तत्प्रसीद शिवप्रिय ॥ ४३ ॥

ໂອ ອະໂສກະ, ເຈົ້າເຄີຍຖືກພຣະຫຣິ (Hari) ຜູ້ເມດຕາ ສ້າງຂຶ້ນແຕ່ກ່ອນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າໂປດເມດຕາ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ।

Verse 44

ततस्तृतीये दिवसे वृक्षे तस्मिन्वृषध्वजम् । समभ्यर्च्य विधानेन द्विजं संभोज्य दापयेत् ॥ ४४ ॥

ຈາກນັ້ນ ໃນວັນທີ 3 ຄວນບູຊາ Vṛṣadhvaja ຢູ່ເທິງຕົ້ນໄມ້ນັ້ນ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ; ແລ້ວໃຫ້ອາຫານແກ່ພຣາຫມະນ ແລະມອບທັກສິນາ (ຂອງກຳນັນ) ທີ່ສົມຄວນໃຫ້ທ່ານດ້ວຍ।

Verse 45

एवं कृतव्रता नारी वैधव्यं नाप्नुयात्क्वचित् । पुत्रपौत्रादि सहिता भर्तुश्च स्यात्सुवल्लभा ॥ ४५ ॥

ນາງຜູ້ຖືວຣະຕະດັ່ງນີ້ ຈະບໍ່ປະສົບຄວາມເປັນໝ້າຍເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ; ພ້ອມດ້ວຍລູກ ຫຼານ ແລະອື່ນໆ ນາງຈະເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງສາມີດ້ວຍ।

Verse 46

ऊर्ज्जकृष्णत्रयोदश्यामेकभक्तः समाहितः । प्रदोषे तैलदीपं तु प्रज्वाल्याभ्यर्च्य यत्नतः ॥ ४६ ॥

ໃນວັນທຣໂຍດະສີ ຝ່າຍມືດ ຂອງເດືອນອູຣຈະ (ກາຣຕຕິກ) ຄວນສະຫງົບ ແລະ ຕັ້ງຈິດ ກິນພຽງໜຶ່ງຄັ້ງ; ແລະໃນເວລາພຣະໂດສະ ຈຸດຕະກຽງນ້ຳມັນ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 47

गृहद्वारे बहिर्दद्याद्यमो मे प्रीयतामिति । एवं कृते तु विप्रेंद्र यमपीडा न जायते ॥ ४७ ॥

ຄວນນຳເຄື່ອງບູຊາໄປວາງນອກປະຕູເຮືອນ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ພຣະຍະມະ (Yama) ພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ”। ເມື່ອເຮັດແບບນີ້ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພຣາຫມະນ, ຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງຍະມະຈະບໍ່ເກີດ.

Verse 48

ऊर्ज्शुक्लत्रयोदश्यामेकभोजी द्विजोत्तम । पुनः स्नात्वा प्रदोषे तु वाग्यतः सुसमाहितः ॥ ४८ ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ, ໃນວັນທຣໂຍດະສີ ຝ່າຍສວ່າງ ຂອງເດືອນອູຣຈະ ຄວນກິນພຽງໜຶ່ງຄັ້ງ; ແລ້ວອາບນ້ຳອີກໃນເວລາພຣະໂດສະ ສະຫງົບຄຳເວົ້າ ແລະ ຕັ້ງຈິດໃຫ້ໝັ້ນຄົງ.

Verse 49

प्रदीपानां सहस्रेण शतेनाप्यथवा द्विज । प्रदीपयेच्छिवं वापि द्वात्रिंशद्दीपमालया ॥ ४९ ॥

ໂອ ດວິຊະ, ດ້ວຍຕະກຽງໜຶ່ງພັນ—ຫຼືຢ່າງນ້ອຍໜຶ່ງຮ້ອຍ—ຄວນເຮັດໃຫ້ພຣະສິວະ (Śiva) ສະຫວ່າງໄສ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຈະສະຫວ່າງພຣະອົງດ້ວຍພວງຕະກຽງ 32 ດວງກໍໄດ້.

Verse 50

घृतेन दीपयेद्द्वीपान्गंधाद्यैः पूजयेच्छिवम् । फलैर्नानाविधैश्चैव नैवेद्यैरपि नारद ॥ ५० ॥

ໂອ ນາຣະດະ (Nārada), ຄວນຈຸດຕະກຽງເທິງຖານຕະກຽງດ້ວຍເນີຍໃສ (ghee), ບູຊາພຣະສິວະ (Śiva) ດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ; ພ້ອມທັງຖວາຍໝາກໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ ແລະ ນາຍເວດຍະ (naivedya) ເປັນອາຫານບູຊາ.

Verse 51

ततः स्तुवीत देवेशं शिवं नाम्नां शतेन च । तानि नामानि कीर्त्यंते सर्वाभीष्टप्रदानि वै ॥ ५१ ॥

ຈາກນັ້ນ ຄວນສັນລະເສີນ ພຣະສິວະ ຈອມເທວະທັງປວງ ດ້ວຍນາມຮ້ອຍປະການ; ນາມເຫຼົ່ານັ້ນຄວນສວດຮ້ອງ ເພາະຍ່ອມປະທານພອນທຸກປະການຕາມປາຖະນາແທ້ໆ.

Verse 52

नमो रुद्राय भीमाय नीलकंठाय वेधसे । कपर्द्दिने सुरेशाय व्योमकेशाय वै नमः ॥ ५२ ॥

ນະໂມແດ່ ຣຸດຣະ ຜູ້ນ່າຢ້ານ; ແດ່ ນີລະກັນຖະ ຜູ້ມີຄໍສີຟ້າ; ແດ່ ເວທະສະ ຜູ້ສ້າງແລະຈັດລະບຽບ. ນະໂມແດ່ ກະປັດດິນ ຜູ້ມີຜົມມັດ; ແດ່ ສຸເຣສະ ຈອມເທວະ; ແດ່ ວະໂຍມະເກສະ ຜູ້ມີຜົມເປັນຟ້າກວ້າງ.

Verse 53

वृषध्वजाय सोमाय सोमनाथाय वै नमः । दिगंबराय भृंगाय उमाकांताय वर्द्धिने ॥ ५३ ॥

ນະໂມແດ່ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ; ແດ່ ໂສມະ; ແດ່ ໂສມະນາຖະ. ນະໂມແດ່ ດິກຳບະຣະ ຜູ້ນຸ່ງຟ້າເປັນຜ້າ; ແດ່ ພຣຶງຄະ; ແດ່ ອຸມາການຕະ ຜູ້ເພີ່ມພູນແລະປະທານຄວາມເຈີຣິນ.

Verse 54

तपोमयाय व्याप्ताय शिपिविष्याय वै नमः । व्यालप्रियाय व्यालाय व्यालानां पतये नमः ॥ ५४ ॥

ນະໂມແດ່ ຜູ້ເປັນຕະໂປມະຍະ ເຕັມໄປດ້ວຍຕະປະ; ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ; ແລະ ຊິປິວິສະຕະ. ນະໂມແດ່ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງນາກ; ຜູ້ເປັນນາກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເອງ; ແລະ ຈອມແຫ່ງນາກທັງປວງ.

Verse 55

महीधराय व्योमाय पशूनां पतये नमः । त्रिपुरघ्नाय सिंहाय शार्दूलायार्षभाय च ॥ ५५ ॥

ນະໂມແດ່ ມະຫີທະຣະ ຜູ້ທົນຮັບແຜ່ນດິນ; ແດ່ ວະໂຍມະ ຟ້າກວ້າງ; ແດ່ ປະສຸປະຕິ ຈອມແຫ່ງສັດທັງປວງ. ນະໂມແດ່ ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ; ແດ່ ສິງ; ແດ່ ເສືອ; ແລະ ແດ່ ງົວ ດ້ວຍ.

Verse 56

मिताय मितनाथाय सिद्धाय परमेष्ठिने । वेदगीताय गुप्ताय वेदगुह्याय वै नमः ॥ ५६ ॥

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຂອບເຂດ (ແຕ່ຫາຂອບບໍ່ໄດ້) ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຂອບເຂດທັງປວງ; ເປັນຜູ້ສຳເລັດສົມບູນ ແລະຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດ. ຜູ້ທີ່ວິດາຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ, ຜູ້ລີ້ລັບ, ແລະເປັນຄວາມລັບລຶກທີ່ສຸດຂອງວິດາ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 57

दीर्घाय दीर्घरूपाय दीर्घार्थाय महीयसे । नमो जगत्प्रतिष्ठाय व्योमरूपाय वै नमः ॥ ५७ ॥

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ອະນັນຕະ; ຜູ້ມີຮູບອັນກວ້າງໃຫຍ່ບໍ່ມີຂອບ ແລະຈຸດປະສົງອັນຫາປະມານບໍ່ໄດ້; ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ນະໂມແດ່ພື້ນຖານແຫ່ງຈັກກະວານ; ນະໂມແດ່ຜູ້ມີຮູບເປັນຟ້າອາກາດ.

Verse 58

कल्याणाय विशिष्याय शिष्टाय परमात्मने । गजकृत्ति धरायाथ अंधकासुरभेदिने ॥ ५८ ॥

ນະໂມແດ່ພຣະປະຣະມາດມາ—ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຍອດຢ່າງ, ແລະເປັນທີ່ເຄົາລົບຂອງຜູ້ດີ. ຜູ້ນຸ່ງໜັງຊ້າງ ແລະຜູ້ຜ່າທຳລາຍອະສຸຣະ ອັນທະກະ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 59

नीललोहितशुक्लाय चडमुंडप्रियाय च । भक्तिप्रियाय देवाय यज्ञांतायाव्ययाय च ॥ ५९ ॥

ນະໂມແດ່ພຣະເທວະ ຜູ້ມີສີນ້ຳເງິນ-ແດງ-ຂາວ; ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ຈັນຑະ ແລະ ມຸນຑະ; ຜູ້ປິຕິໃນພັກຕິ; ພຣະເຈົ້າ; ຜູ້ເປັນບົດສຸດທ້າຍແຫ່ງຍັດຍະ; ແລະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 60

महेशाय नमस्तुभ्यं महादेवहराय च । त्रिनेत्राय त्रिवेदाय वेदांगाय नमो नमः ॥ ६० ॥

ນະໂມແດ່ພຣະມະເຫສະ; ນະໂມແດ່ພຣະມະຫາເທວະ ຫະຣະ. ຂໍກາບນົບຊ້ຳໆແດ່ຜູ້ມີສາມຕາ; ແດ່ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງວິດາທັງສາມ; ແລະແດ່ຜູ້ສະຖິດເປັນວິດາງຄະ—ນະໂມ ນະໂມ.

Verse 61

अर्थायार्थस्वरूपाय परमार्थाय वै नमः । विश्वरूपाय विश्वाय विश्वनाथाय वै नमः ॥ ६१ ॥

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຄວາມໝາຍແລະເປົ້າໝາຍ, ຜູ້ມີສະພາບເປັນຄວາມໝາຍ, ແລະເປັນຄວາມໝາຍສູງສຸດ. ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານ, ຜູ້ເປັນຈັກກະວານ, ແລະເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 62

शंकराय च कालाय कालावयवरूपिणे । अरूपाय विरूपाय सूक्ष्मसूक्ष्माय वै नमः ॥ ६२ ॥

ນະມະສະການແດ່ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເປັນກາລະດ້ວຍ, ຜູ້ມີຮູບປະກອບດ້ວຍອະວະຍະຂອງກາລະ. ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ໄຮ້ຮູບ, ແຕ່ເກີນພົ້ນຮູບທັງປວງ, ແລະລະອຽດຍິ່ງກວ່າສິ່ງທີ່ລະອຽດທີ່ສຸດ.

Verse 63

श्मशानवासिने तुभ्यं नमस्ते कृत्तिवाससे । शशांकशेखरायाथ रुद्रभूमिश्रिताय च ॥ ६३ ॥

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ພຳນັກໃນປ່າຊ້າ. ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມໜັງສັດ. ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົກກຸດ, ແລະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ສະຖິດໃນດິນແດນອັນສັກສິດຂອງຣຸດຣະ.

Verse 64

दुर्गाय दुर्गपाराय दुर्गावयवसाक्षिणे । लिंगरूपाय लिंगाय लिंगानपतये नमः ॥ ६४ ॥

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນພະລັງຄຸ້ມຄອງ (ທຸຣຄາ), ຜູ້ນຳສັດທັງຫຼາຍຂ້າມພົ້ນຄວາມລຳບາກ, ຜູ້ເປັນພະຍານແກ່ອະວະຍະແລະອິນທຣີຍະທັງປວງ. ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນລິງຄະ, ຜູ້ເປັນລິງຄະເອງ, ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງລິງຄະທັງປວງ.

Verse 65

नमः प्रभावरूपाय प्रभावार्थाय वै नमः ॥ ६५ ॥

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນສະຫງ່າລາສີອັນທິບ. ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຈຸດປະສົງເພື່ອປະທານແລະເຜີຍແຜ່ສະຫງ່າລາສີນັ້ນ.

Verse 66

नमो नमः कारणकारणाय ते मृत्युंजयायात्मभवस्वरूपिणे । त्रियंबकाय शितिकंठभार्गिणे गौरीयुजे मंगलहेतवे नमः ॥ ६६ ॥

ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ—ເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ; ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ; ຜູ້ມີສະພາບເປັນອາດຕະ ແລະເປັນບໍ່ກໍ່ເກີດແຫ່ງການເກີດມີ; ພຣະຜູ້ມີສາມຕາ, ຄໍສີນ້ຳເງິນ, ຜູ້ຖືຂວານພາຣຄີ; ຄູ່ຄອງຂອງເທວີໂກຣີ; ບໍ່ນ້ຳພຸແຫ່ງມົງຄຸນ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງ।

Verse 67

नाम्नां शतमिदं विप्र पिनाकिगुणकीर्तनम् । पठित्वा दक्षिणीकृत्य प्रायान्निजनिकेतनम् ॥ ६७ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອໄດ້ອ່ານບົດສັນລະເສີນນາມຮ້ອຍນີ້—ການຂັບຮ້ອງຄຸນຂອງພຣະປິນາກິນ (ພຣະສິວະ)—ແລະໄດ້ຖວາຍດັກຊິນາຕາມປະເພນີແລ້ວ, ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນ.

Verse 68

एवं कृत्वा व्रतं विप्र महादेवप्रसादतः । भुक्त्वेह भोगानखिलानंते शिवपदं लभेत् ॥ ६८ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະແບບນີ້ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະມະຫາເທວະ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເສວຍສຸກທຸກປະການໃນໂລກນີ້ ແລະໃນທ້າຍສຸດຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະ (ພະທີ່ສະຖິດ) ຂອງພຣະສິວະ.

Verse 69

मार्गशुक्लत्रयोदश्यां योऽनंगं विधिना यजेत् । त्रिकालमेककालं वा शिवसंगमसंभवम् ॥ ६९ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນວັນທີ 13 (ຕຣະໂຢດະສີ) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນມາຣກະຊີຣສະ, ຖ້າບູຊາພຣະອະນັງຄະ (ກາມະ) ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ຈະບູຊາສາມເທື່ອຕໍ່ວັນ ຫຼືແມ່ນເທື່ອດຽວກໍໄດ້—ກໍແມ່ນບູຊາຜູ້ເກີດຈາກການສົມພັນຂອງພຣະສິວະ (ແລະ ສັກຕິ).

Verse 70

गन्धाद्यैरुपचारैस्तु पूजयित्वा विधानतः । घटे मंगलपट्टे वा भोजयेद्द्विजदंपती ॥ ७० ॥

ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເຊັ່ນ ນ້ຳຫອມ ແລະການປະຄອງບໍລິການອື່ນໆ ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ, ຄວນເຊີນຄູ່ສາມີພັນລະຍາພຣາຫມັນໃຫ້ຮັບປະທານ—ຈະໃນຫນ້າຄະຕະ (ໝໍ້ນ້ຳສັກສິດ) ຫຼືໃນທີ່ມີຜ້າພິທີມົງຄຸນ (ມັງຄະລະປັດຕະ) ກໍໄດ້.

Verse 71

ततश्च दक्षिणां दत्वा स्वयमेकाशनं चरेत् । एवं कृते तु विधिवद्व्रती सौभाग्यभाजनः ॥ ७१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຖວາຍດັກຊິນາຕາມພິທີແລ້ວ ຄວນປະພຶດວິໄນດ້ວຍຕົນເອງ ໂດຍກິນພຽງມື້ດຽວ. ເມື່ອປະຕິບັດຖືກຕ້ອງ ຜູ້ຖືວຣະຕະຈະເປັນຜູ້ຮັບໂຊກດີ.

Verse 72

जायते भुवि विप्रेन्द्र महादेवप्रसादतः ॥ ७१ ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາພຣາຫມັນ, ສິ່ງນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນໂລກນີ້ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງມະຫາເທວະ (ພຣະສິວະ).

Verse 73

पौषशुक्लत्रयोदश्यां समभ्यर्च्याच्युतं हरिम् । घृतपात्रं द्विजेन्द्राय प्रदद्यात्सर्वसिद्धये ॥ ७२ ॥

ໃນວັນທີ 13 (ຕຣະໂຢດະສີ) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນເປົາສະ, ເມື່ອໄດ້ນະມັດສະການບູຊາ ອະຈະຍຸຕະ ຫະຣິ ຢ່າງຖືກພິທີແລ້ວ, ຄວນຖວາຍພາຊະນະນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງ ເພື່ອບັນລຸສິດທິທັງປວງ.

Verse 74

माघशुक्लत्रयोदश्यां समारभ्य दिनत्रयम् । माघस्नानव्रतं विप्र नानाकामफलावहम् ॥ ७३ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ເລີ່ມຈາກວັນທີ 13 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນມາຄະ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປສາມວັນ, ຈຶ່ງເລີ່ມວຣະຕະອາບນ້ຳເດືອນມາຄະ (māgha-snāna-vrata); ມັນນຳພາຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາຫຼາຍປະການ.

Verse 75

प्रयागे माघमासे तु त्र्यहं स्नातस्य यत्फलम् । नाश्वमेघसहस्रेण तत्फलं लभते भुवि ॥ ७४ ॥

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການອາບນ້ຳສາມວັນທີ່ປຣະຢາກະ ໃນເດືອນມາຄະ, ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບໃນໂລກນີ້ ແມ່ນແຕ່ຈະປະກອບພິທີອັດສະວະເມດະພັນຄັ້ງກໍຕາມ.

Verse 76

तत्र स्नानं जपो होमो दानं चानंत्यमश्नुते । फाल्गुने तु सिते पक्षे त्रयोदश्यामुपोषितः ॥ ७५ ॥

ທີ່ນັ້ນ ການອາບນ້ຳ, ການສວດມົນ (ຈະປະ), ການບູຊາໄຟ (ໂຫມ), ແລະການໃຫ້ທານ ໃຫ້ບຸນກຸສົນອັນບໍ່ເສື່ອມ. ໃນເດືອນພາລກຸນ ຝ່າຍຂຶ້ນ ຜູ້ອົບພະວາສໃນວັນທີ 13 (ຕຣະໂຢດະສີ) ຈະໄດ້ຜົນບໍ່ຂາດ.

Verse 77

नमस्कृत्य जगन्नाथं प्रारंभे धनदव्रतम् । महाराजं यक्षपतिं गंधाद्यैरुपचारकैः ॥ ७६ ॥

ໃນຕອນເລີ່ມ ຈົ່ງນົບນ້ອມແດ່ ພຣະຈະກັນນາຖະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ; ແລ້ວບູຊາພຣະມະຫາຣາຊ ທະນະດະ (ກຸເບຣະ) ເຈົ້າແຫ່ງຍັກສະ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະອຸປະຈາຣະອື່ນໆ.

Verse 78

लिखितं वर्णकैः पट्टे पूजयेद्भक्तिभावतः । एवं शुक्लत्रयोदश्यां प्रतिमासं द्विजोत्तम ॥ ७७ ॥

ໃຫ້ຂຽນເປັນຮູບດ້ວຍສີສັນລົງໃນຜືນຜ້າ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍໃຈສັດທາພັກດີ. ດັ່ງນີ້ ໃນວັນຕຣະໂຢດະສີຝ່າຍຂຶ້ນ ທຸກໆເດືອນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ.

Verse 79

संपूजयेत्सोपवासश्चैकभुक्तो भवेन्नरः । ततो व्रतांते तु पुनः सौवर्णं धननायकम् ॥ ७८ ॥

ໃຫ້ຄົນບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຄົບຖ້ວນ ພ້ອມກັບອົບພະວາສ ແລະກິນພຽງຄັ້ງດຽວ. ແລ້ວເມື່ອສິ້ນສຸດວຣະຕະ ຈຶ່ງຖວາຍຮູບຄຳຂອງກຸເບຣະ ເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນ ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

Verse 80

विधाय निधिभिः सार्द्धं सौवर्णाभिर्द्विजोत्तम । उपचारैः षोडशभिः स्नानैः पंचामृतादिभिः ॥ ७९ ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ, ເມື່ອຈັດຕຽມພ້ອມກັບຂຸມຊັບ ແລະຂອງຖວາຍຄຳຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຈົ່ງຖວາຍການບໍລິການ 16 ປະການ ແລະອາບພິທີດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະ ແລະສານສັກສິດອື່ນໆ.

Verse 81

नैवेद्यैर्विविधैर्भक्त्या पूजयेत्तु समाहितः । ततो धेनुमलंकृत्य वस्त्रस्रग्गंधभूषणैः ॥ ८० ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະເທວະດາດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍຖວາຍນາຍເວດຍະ (ອາຫານຖວາຍ) ຫຼາຍຢ່າງ. ແລ້ວຈຶ່ງປະດັບງົວດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງ, ພວງມາລາ, ນ້ຳຫອມ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບ ເພື່ອດຳເນີນພິທີຕໍ່ໄປຕາມທຳນຽມ.

Verse 82

सवत्सां दापयेद्विप्र सम्यग्वेदविदे शुभाम् । संभोज्य विप्रान्मिष्टान्नैर्द्वादशाथ त्रयोदश ॥ ८१ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຄວນມອບງົວດີທີ່ມີລູກງົວຄຽງຂ້າງ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແກ່ຜູ້ຮູ້ເວດະທີ່ຄວນຄ່າ. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ເລີ້ຍງພຣາຫມັນດ້ວຍອາຫານຫວານອັນອົບອຸ່ນ ຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປສູ່ພິທີທີ່ສິບສອງ ແລະ ທີ່ສິບສາມ ຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 83

गुरुं समर्च्य वस्त्राद्यैः प्रतिमां तां निवेदयेत् । द्विजेभ्यो दक्षणां शक्त्या दत्वा नत्वा विसृज्य च ॥ ८२ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາຄູຣູດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະ ຂອງຖວາຍອື່ນໆ ຢ່າງສົມຄວນ ແລ້ວຈຶ່ງນຳປະຕິມານັ້ນໄປຖວາຍ. ຫຼັງຈາກໃຫ້ດັກຊິນາແກ່ດວິຊະຕາມກຳລັງ ກໍໃຫ້ກ້ອມກາບ ແລະ ປິດພິທີດ້ວຍການອະນຸຍາດໃຫ້ກັບໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 84

स्वयं भुंजीत मतिमानिष्टैः सह समाहितः । एवं कृते व्रते विप्र निर्धनः प्राप्य वैभवम् ॥ ८३ ॥

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນກິນດ້ວຍມືຂອງຕົນເອງ ພ້ອມກັບຄົນທີ່ຮັກ ໂດຍໃຈທີ່ສະຫງົບຕັ້ງໝັ້ນ. ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ດັ່ງນີ້ ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ຂັດສົນກໍຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮັ່ງມີ ແລະ ຄວາມອຸດົມສົມບູນ.

Verse 85

मोदते भुवि विख्यातो राजराज इवापरः ॥ ८४ ॥

ລາວຈະຊື່ສຽງກະຈາຍໄປທົ່ວໂລກ ແລະ ຊື່ນບານຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ດຸດດັ່ງພຣະຣາຊາໃຫຍ່ອີກອົງໜຶ່ງໃນບັນດາກະສັດ.

Verse 86

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने द्वादशमासस्थितत्रयोदशीव्रतकथनं नाम द्वाविंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥ १२२ ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ (Pūrva-bhāga) ໃນ «ບຣິຫັດອຸປາຂະຍານະ» ບົດທີ 122 ຊື່ «ການເລົ່າເຖິງວຣະຕະ ຕຣະໂຍດະສີ ທີ່ຖືຕະຫຼອດ 12 ເດືອນ» ຈົບລົງແລ້ວ।