The Narration of the Brāhma Purāṇa’s Account (Brāhma Purāṇānukramaṇikā)

Verse 1

सूत उवाच । एतच्छ्रुत्वा नारदस्तु कुमारस्य वचो मुदा । पुनरप्याह सुप्रीतो जिज्ञासुः श्रेय उत्तमम् ॥ १ ॥

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອນາຣະດະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງກຸມາຣະດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ທ່ານກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ແລະເວົ້າຂຶ້ນອີກ ໂດຍປາດຖະນາຮູ້ຄຸນຄ່າອັນສູງສຸດ.

Verse 2

नारद उवाच । साधु साधु महाभाग सर्वलोकोपकारकम् । महातंत्रं त्वया प्रोक्तं सर्वतंत्रोत्तमोत्तमम् ॥ २ ॥

ນາຣະດະເວົ້າວ່າ: ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາອັນຍິ່ງ! ເຈົ້າໄດ້ກ່າວມະຫາຕັນຕຣາອັນໃຫຍ່ ອັນເປັນປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ—ສູງສຸດ ແລະຍອດຢ່າງຍິ່ງໃນບັນດາຕັນຕຣາທັງປວງ.

Verse 3

अधुना श्रोतुमिच्छामि पुराणाख्यानमुत्तमम् । यस्मिन्यस्मिन्पुराणे तु यद्यदाख्यानकं मुने । तत्सर्वं मे समाचक्ष्व सर्वज्ञस्त्वं यतो मतः ॥ ३ ॥

ບັດນີ້ ຂ້າປາດຖະນາຟັງປູຣານະອາຂຽນອັນປະເສີດ. ໂອ ມຸນີ, ໃນປູຣານະໃດໆ ມີເລື່ອງລາວຕອນໃດກໍຕາມ ຈົ່ງບອກຂ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ເພາະທ່ານຖືກນັບຖືວ່າເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ.

Verse 4

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा वचनं विप्रा नारदस्य शुभावहम् । पुराणाख्यानसंप्रश्नं कुमारः प्रत्युवाच ह ॥ ४ ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງນາຣະດະ—ການສອບຖາມເລື່ອງການນິທານພູຣານະ—ກຸມາຣະຈຶ່ງຕອບກັບ।

Verse 5

सनत्कुमार उवाच । पाराणाख्यानकं विप्र नानाकल्पसमुद्भवम् । नानाकथासमायुक्तमद्भुतं बहुविस्तरम् ॥ ५ ॥

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນ, ນິທານພູຣານະນີ້ເກີດຂຶ້ນຈາກກັນຫຼາຍກັລປະ; ປະກອບດ້ວຍເລື່ອງລາວນານາ, ອັນນ່າອັດສະຈັນ, ແລະກວ້າງໃຫຍ່ຫຼາຍ.

Verse 6

ऋषिः सनातनश्चायं यथा वेद तथाऽपरः । न वेद तस्मात्पृच्छ त्वं बहुकल्पविदां वरम् ॥ ६ ॥

ຣິສີສະນາຕະນະນີ້ ຮູ້ເຫມືອນກັນກັບອີກທ່ານໜຶ່ງທີ່ຮູ້ພຣະເວດ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກທ່ານບໍ່ຮູ້ເລື່ອງນີ້, ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງໄປຖາມຜູ້ປະເສີດທີ່ຮູ້ຫຼາຍກັລປະ.

Verse 7

श्रुत्वेत्थं नारदो वाक्यं कुमारस्य महात्मनः । प्रणम्य विनयोपेतः सनातनमथाब्रवीत् ॥ ७ ॥

ເມື່ອນາຣະດະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງກຸມາຣະຜູ້ມີມະຫາຈິດ, ທ່ານກໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ສະນາຕະນະ.

Verse 8

नारद उवाच । ब्रह्मन्पुराणविच्छ्रेष्ठ ज्ञानविज्ञानतत्पर । पुराणानां विभागं मे साकल्ये नानुकीर्तय ॥ ८ ॥

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນ, ຜູ້ຮູ້ພູຣານະອັນປະເສີດ, ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນຍານະແລະວິຍານະ, ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ເຖິງການແບ່ງປະເພດແລະພາກສ່ວນຂອງພູຣານະທັງຫຼາຍ.

Verse 9

यस्मिञ् श्रुते श्रुतं सर्वं ज्ञातं कृते कृतम् ॥ ९ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງທຳນີ້ ສິ່ງທີ່ຄວນຟັງທັງໝົດ ກໍເຫມືອນໄດ້ຟັງແລ້ວ; ເມື່ອໄດ້ຮູ້ທຳນີ້ ສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້ທັງໝົດ ກໍເຫມືອນໄດ້ຮູ້ແລ້ວ; ແລະເມື່ອບັນລຸທຳນີ້ ກິດທັງປວງ ກໍເຫມືອນບັນລຸແລ້ວ.

Verse 10

वर्णाश्रमाचारधर्मं साक्षात्कारमुपैष्यति । कियंति च पुराणानि कियत्संख्यानि मानतः ॥ १० ॥

ລາວຈະເຂົ້າເຖິງຄວາມເຂົ້າໃຈໂດຍກົງ ຕໍ່ທຳແຫ່ງຈາຣິຍະທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມວັນນະ ແລະ ອາສຣະມະ. ແລະຂໍຈົ່ງກ່າວວ່າ ມີປຸຣານະຈຳນວນເທົ່າໃດ ແລະມີມາດຕາເປັນຈຳນວນຄຳກອນເທົ່າໃດ.

Verse 11

किंकिमाख्यानयुक्तानि तद्वदस्व मम प्रभो । चातुर्वर्ण्याश्रया नानाव्रतादीनां कथास्तथा ॥ ११ ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຂໍຈົ່ງກ່າວໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງວ່າ ຄຳສອນໃດແດ່ທີ່ປະກອບດ້ວຍອາຄະຍານອັນສັກສິດ; ແລະຂໍຈົ່ງເລົ່າດ້ວຍ ກ່ຽວກັບເລື່ອງລາວຂອງວຣະຕະ ແລະຂໍ້ປະພຶດຫຼາຍປະການ ທີ່ອາໄສໜ້າທີ່ຂອງວັນນະທັງສີ່.

Verse 12

सृष्टिक्रमेण वंशानां कथाः सम्यक्प्रकाशय । त्वत्तोऽधिको न चान्योऽस्ति पुराणाख्यानवित्प्रभो ॥ १२ ॥

ຂໍຈົ່ງເປີດເຜີຍຢ່າງຊັດເຈນ ຕາມລຳດັບແຫ່ງການສ້າງ ເລື່ອງລາວຂອງວົງສາວົງ. ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ບໍ່ມີໃຜເຫນືອກວ່າທ່ານ ໃນຄວາມຮູ້ເລື່ອງປຸຣານະອາຄະຍານ.

Verse 13

तस्मादाख्याहि मह्यं त्वं सर्वसन्देहभंजनम् । सूत उवाच । ततः सनातनो विप्राः श्रुत्वा नारदभाषितम् ॥ १३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຄຳສອນທີ່ທຳລາຍຄວາມສົງໄສທັງປວງ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ທ່ານສະນາຕະນະ, ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນາຣະດະ…

Verse 14

नारायणं क्षणं ध्यात्वा प्रोवाचाथ विदां वरः । सनातन उवाच । साधु साधु मुनिश्रेष्ठ सर्वलोकोपकारिका ॥ १४ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາພຣະນາຣາຍະນະຊົ່ວຂະນະ ຜູ້ຮູ້ທີ່ດີທີ່ສຸດກໍໄດ້ກ່າວ. ສະນາຕະນະກ່າວວ່າ: «ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ—ຄໍານີ້ເປັນປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ»។

Verse 15

पुराणाख्यानविज्ञाने यज्जाता नेष्ठिकी मतिः । तुभ्यं समभिधास्यामि यत्प्रोक्तं ब्रह्मणा पुरा ॥ १५ ॥

ເນື່ອງຈາກໃນຄວາມຮູ້ເລື່ອງລາວແຫ່ງປຸຣານະ ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນໝັ້ນຄົງແບບຈຸດດຽວໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ສິ່ງທີ່ພຣະພຣະຫມາເຄີຍກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ।

Verse 16

मरीच्यादिऋषिभ्यस्तु पुत्रस्नेहावृतात्मना । एकदा ब्रह्मणः पुत्रो मरीचिर्नाम विश्रुतः ॥ १६ ॥

ແຕ່ໃນບັນດາລິສີທີ່ເລີ່ມດ້ວຍມະຣີຈິ ຄັ້ງໜຶ່ງ ມະຣີຈິຜູ້ມີຊື່ສຽງ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ມີໃຈຖືກຄວາມຮັກລູກປົກຄຸມ (ຈຶ່ງກະທໍາ/ກ່າວໃນສະພາບນັ້ນ)។

Verse 17

स्वाध्यायश्रुतसंपन्नो वेदवेदागपारगः । उपसृत्य स्वपितरं ब्रह्मणं लोकभावनम् ॥ १७ ॥

ທ່ານຜູ້ນັ້ນສົມບູນດ້ວຍການສຶກສາດ້ວຍຕົນເອງ ແລະການຟັງພຣະຄໍາສອນ ຊໍານານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະທັງປວງ. ແລ້ວທ່ານໄດ້ເຂົ້າໄປຫາບິດາຂອງຕົນ ຄືພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ອຸ້ມຊູໂລກທັງຫມົດ।

Verse 18

प्रणम्य भक्त्या पप्रच्छ इदमेव मुनिश्वर । पुराणाख्यानममलं यत्त्वं पृच्छसि मानद ॥ १८ ॥

ເມື່ອກົດກົງດ້ວຍພັກຕິ ທ່ານໄດ້ຖາມເລື່ອງນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ: «ຄໍາເລົ່າປຸຣານະອັນບໍລິສຸດ—ນີ້ແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ທ່ານຖາມ, ໂອ ຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ຜູ້ໃຫ້ກຽດແກ່ຜູ້ອື່ນ»។

Verse 19

मरीचिरुवाच । भगवन्देवदेवेश लोकानां प्रभवाप्यय । सर्वज्ञ सर्वकल्याण सर्वाध्यक्ष नमोऽस्तु ते ॥ १९ ॥

ມາຣີຈິ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະພະຄະວານ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ເປັນຕົ້ນກໍາເນີດ ແລະ ການສະລາຍຂອງໂລກທັງຫມົດ; ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ຜູ້ເປັນມົງຄຸນທັງປວງ, ແລະ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງທຸກຢ່າງ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 20

पुराणबीजमाख्यहि मह्यं शुश्रूषवे पितः । लक्षणं च प्रमाणं च चं वक्तारं पृच्छकं तथा ॥ २० ॥

ໂອ ພໍ່ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກແກ່ຂ້ອຍ—ຜູ້ປາຖະໜາຟັງ—ເຖິງ “ເມັດພັນ” ຫຼື ແກ່ນສານຂອງປຸຣານະ: ລັກສະນະກໍານົດ, ຫຼັກຖານອ້າງອີງ, ແລະ ຜູ້ເວົ້າກັບຜູ້ຖາມແມ່ນໃຜ.

Verse 21

ब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणानां समुच्चयम् । यस्मिञ्ज्ञाते भवेज्ज्ञातं वाङ्मयं सचराचरम् ॥ २१ ॥

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ລູກຮັກ; ຂ້ອຍຈະກ່າວຖຶງບົດສະຫຼຸບຮວມຂອງປຸຣານະທັງຫມົດ. ເມື່ອຮູ້ສິ່ງນີ້ແລ້ວ, ທຸກສິ່ງທີ່ຖືກເວົ້າໄດ້—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ທີ່ຢູ່ນິ່ງ—ຈະເຫມືອນຮູ້ທັງຫມົດ.

Verse 22

पुराणमेकमेवासीत्सर्वकल्पेषु मानद । चतुर्वर्गस्य बीजं च शतकोटिप्रविस्तरम् ॥ २२ ॥

ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ, ໃນທຸກກັລປະ ແຕ່ເດີມມີປຸຣານະພຽງອັນດຽວ; ມັນເປັນເມັດພັນຂອງເປົ້າໝາຍຊີວິດສີ່ປະການ (ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ໂມກສະ) ແລະ ກວ້າງໃຫຍ່ຈົນເຖິງຮ້ອຍໂກຕິ.

Verse 23

प्रवृत्तिः सर्वशास्त्राणां पुराणादभवत्ततः । कालेनाग्रहणं दृष्ट्वा पुराणस्य महामतिः ॥ २३ ॥

ຈາກປຸຣານະ ການໄຫຼຕໍ່ໄປ ແລະ ການແຜ່ຂະຫຍາຍຂອງສາດສະຕຣາທັງຫມົດໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ແລ້ວພຣະລິສີຜູ້ໃຈໃຫຍ່ ເຫັນວ່າຕາມເວລາ ປຸຣານະບໍ່ຖືກຮັບຮູ້ ແລະ ຈື່ຈໍາໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງອີກຕໍ່ໄປ, ຈຶ່ງໄດ້ຈັດການເພື່ອອະນຸລັກ ແລະ ເຜີຍແຜ່ມັນ.

Verse 24

हरिर्व्यासस्वरूपेण जायते च युगे युगे । चतुर्लक्षप्रमाणेन द्वापरे द्वापरे सदा ॥ २४ ॥

ພຣະຫຣິ (Hari) ເກີດຂຶ້ນທຸກຍຸກໆ ໃນຮູບຂອງ ວະຍາສະ (Vyāsa) ຢ່າງສະເໝີ; ແລະໃນທຸກ ດວາປະຣະ-ຍຸກ (Dvāpara-yuga) ຄັງພຸຣານະຖືກຈັດວາງເປັນຈໍານວນ ສີ່ແສນ ຄໍາກະວີ ຊໍ້າໆ ບໍ່ເຄີຍຂາດ.

Verse 25

तदष्टादशधा कृत्वा भूर्लोके निर्द्दिशत्यपि । अद्यापि देवलोके तु शतकोटिप्रविस्तरम् ॥ २५ ॥

ເມື່ອແບ່ງອອກເປັນ 18 ພາກແລ້ວ ກໍໄດ້ສອນແລະຊີ້ນໍາໃນພູຣໂລກ (Bhūrloka) ໂລກມະນຸດນີ້; ແຕ່ໃນເທວະໂລກ (Devaloka) ຈົນທຸກມື້ນີ້ ມັນຍັງຂະຫຍາຍກວ້າງໃຫຍ່ເຖິງຂະໜາດ “ຮ້ອຍໂກດິ” ຢ່າງຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້.

Verse 26

अस्त्येव तस्य सारस्तु चतुर्लक्षेण वर्ण्यते । ब्राह्मं पाद्मं वैष्णवं च वायवीयं तथैव च ॥ २६ ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຍັງມີ “ແກ່ນສານ” ຂອງມັນ ທີ່ຖືກພັນນາໃນຈໍານວນ ສີ່ແສນ ຄໍາກະວີ; ຄື ບຣາຫມະ (Brāhma), ປາດມະ (Pādma), ໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava), ແລະ ວາຍະວີຍະ (Vāyavīya) ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 27

भागवतं नारदीयं मार्कंडेयं च कीर्तितम् । आग्नेयं च भविष्यं च ब्रह्मवैवर्त्तलिंगके ॥ २७ ॥

ພຸຣານະ ພາຄະວະຕະ (Bhāgavata), ນາຣະດີຍະ (Nārada), ແລະ ມາຣະກັນເດຍະ (Mārkaṇḍeya) ກໍຖືກກ່າວສັນລະເສີນແລ້ວ; ພ້ອມທັງ ອາກເນຍະ (Āgneya) ແລະ ພະວິສະຍະ (Bhaviṣya), ອີກທັງ ບຣະຫມະ-ໄວວັດຕະ (Brahma-vaivarta) ແລະ ລິງຄະ (Liṅga) ພຸຣານະ.

Verse 28

वाराहं च तथा स्कांदं वामनं कूर्मसंज्ञकम् । मात्स्यं च गारुडं तद्वद्ब्रह्मांडाख्यमिति त्रिषट् ॥ २८ ॥

ອີກທັງ ວາຣາຫະ (Vārāha), ສະການດະ (Skānda), ວາມະນະ (Vāmana), ພຸຣານະທີ່ເອີ້ນວ່າ ກູຣມະ (Kūrma), ມາດສະຍະ (Mātsya), ກາຣູດະ (Gāruḍa), ແລະທໍານອງດຽວກັນ ບຣະຫມານດະ (Brahmāṇḍa) — ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງຄົບຈໍານວນ 63 ໃນການນັບນີ້.

Verse 29

एकं कथानकं सूत्रं वक्तुः श्रोतुः समाह्वयम् । प्रवक्ष्यामि समासेन निशामय समाहितः ॥ २९ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໂດຍຫຍໍ້ ເປັນສາຍເລື່ອງດຽວ—ເປັນຄໍາເຊີນທີ່ເອີ້ນຮວບຮວມຜູ້ເວົ້າແລະຜູ້ຟັງ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ।

Verse 30

ब्रह्मं पुराणं तत्रादौ सर्वलोकहिताय वै । व्यासेन वेदविदुषा समाख्यातं महात्मना ॥ ३० ॥

ໃນນັ້ນ ແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນເທິງສຸດ ພຣະພູຣານ «ພຣະພຣະຫມາພູຣານ» ໄດ້ຖືກພຣະວຽາສະ ມະຫາອາດມາ ຜູ້ຮູ້ເວດ ອະທິບາຍເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ।

Verse 31

तद्वै सर्वपुराणाऽग्र्यं धर्मकामार्थमोक्षदम् । नानाख्यानेतिहासाढ्यं दशसाहस्रमुच्यते ॥ ३१ ॥

ພູຣານນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຍອດເຫນືອພູຣານທັງປວງ ປະທານທັງ ທັມມະ, ກາມະ, ອັດຖະ ແລະ ໂມກຂະ. ອຸດົມດ້ວຍນິທານແລະປະຫວັດສັກສິດຫຼາຍປະການ ແລະກ່າວກັນວ່າມີສິບພັນຄາຖາ।

Verse 32

देवानां च सुराणां च यत्रोत्पत्तिः प्रकीर्तिता । प्रजापतीनां च तथा दक्षादीनां मुनीश्वर ॥ ३२ ॥

ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ, ໃນພາກນັ້ນໄດ້ປະກາດເຖິງກໍາເນີດຂອງເທວະ ແລະສຸຣະທັງຫຼາຍ; ແລະດັ່ງດຽວກັນ ກໍາເນີດຂອງປຣະຊາປະຕິທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກທັກສະ ກໍຖືກພັນລະນາໄວ້।

Verse 33

ततो लोकेश्वरस्यात्र सूर्यस्य परमात्मनः । वंशानुकीर्तनं पुण्यं महापातकनाशनम् ॥ ३३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນນີ້ຈະມີການຂັບຂານສາຍວົງສາອັນສັກສິດຂອງພຣະສູຣະຍະ—ຈອມແຫ່ງໂລກ ແລະອາດມາສູງສຸດ—ເປັນກຸສົນ ແລະທໍາລາຍບາບໃຫຍ່ໄດ້ແມ່ນແທ້।

Verse 34

यत्रावतारः कथितः परमानंदरूपिणः । श्रीमतो रामचंद्रस्य चतुर्व्यूहावतारिणः ॥ ३४ ॥

ທີ່ນັ້ນໄດ້ບັນຍາຍເຖິງອະວະຕາຣະຂອງພຣະຣາມະຈັນທຣະຜູ້ມີສິຣີ ຜູ້ມີສະພາບເປັນອານັນດະສູງສຸດ ແລະປາກົດເປັນອະວະຕາຣະແຫ່ງຈະຕຸຣະວິຍູຫະ.

Verse 35

ततश्च सोमवंशस्यं कीर्तनं यत्र वर्णितम् । कृष्णस्य जगदीशस्य चरितं कल्मषापहम् ॥ ३५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນໄດ້ກ່າວເຖິງການສັນລະເສີນວົງສາຈັນທຣະ (ໂສມະວົງສະ) ທີ່ຖືກບັນຍາຍໄວ້; ແລະທີ່ນັ້ນກໍພັນລະນາຈະຣິຕະຂອງພຣະກຣິສນະ ຈະກະດີຊະ ຜູ້ເປັນອົງຈອມໂລກ, ເປັນກະຖາອັນຊຳລະບາບມົນທິນ.

Verse 36

द्वीपानां चैव सर्वेषां वर्षाणां चाप्यशेषतः । वर्णनं यत्र पातालस्वर्गाणां च प्रदृश्यते ॥ ३६ ॥

ທີ່ນັ້ນປາກົດການບັນຍາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ ກ່ຽວກັບດວີປະທັງໝົດ ແລະວັຣສະທັງໝົດ ບໍ່ຂາດເຫຼືອ; ພ້ອມທັງການກ່າວເຖິງປາຕາລະ ແລະສະວັຣຄະ ດ້ວຍ.

Verse 37

नरकाणां समाख्यानं सूर्यस्तुतिकथानकम् । पार्वत्याश्च तथा जन्म विवाहश्च निगद्यते ॥ ३७ ॥

ທີ່ນີ້ຍັງໄດ້ເລົ່າເຖິງ: ບັນຊີເລື່ອງນະຣະກະທັງຫຼາຍ, ນິທານການສັນລະເສີນພຣະສູຣຍະ (ສູຣຍະສະຕຸຕິ), ແລະທັງການປະສູດກັບພິທີອະພິເສກຂອງພາຣະວະຕີ.

Verse 38

दक्षाख्यानं ततः प्रोक्तमेकाम्रक्षेत्रवर्णनम् । पूर्वभागोऽयमुदितः पुराणस्यास्य नारद ॥ ३८ ॥

ຕໍ່ມາໄດ້ກ່າວເຖິງເລື່ອງຂອງທັກສະ (Dakṣa) ແລ້ວຕາມດ້ວຍການບັນຍາຍເຂດສັກສິດ ເອກາມຣະ-ເກສຕຣະ (Ekāmra-kṣetra). ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາຣະດະ, ພູຣະວະ-ພາກ (ພາກຕົ້ນ) ຂອງປູຣານະນີ້ ໄດ້ຖືກກ່າວແລ້ວ.

Verse 39

अस्योत्तरे विभागे तु पुरुषोत्तमवर्णनम् । विस्तरेण समाख्यातं तीर्थयात्राविधानतः ॥ ३९ ॥

ໃນພາກຕໍ່ມານີ້ ມີການພັນນາພຣະປຸຣຸໂສຕະມະ (Puruṣottama) ຢ່າງລະອຽດ ໃນຮູບແບບວິທີການຈາລິກໄປຕີຣະຖານອັນສັກສິດຕາມຄຳສັ່ງສອນ។

Verse 40

अत्रैव कृष्णचरितं विस्तरात्समुदीरितम् । वर्णनं यमलोकस्य पितृश्राद्धविधिस्तथा ॥ ४० ॥

ຢູ່ນີ້ເອງ ປະຫວັດແລະກິດຈະກຳຂອງພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ຖືກເລົ່າຢ່າງລະອຽດ; ພ້ອມທັງມີການພັນນາໂລກຂອງຍະມະ (Yama-loka) ແລະວິທີການສຣາດທະ (śrāddha) ບູຊາບັນພະບຸລຸດຕາມພິທີກຳນົດໄວ້।

Verse 41

वर्णाश्रमाणां धर्माश्च कीर्तिता यत्र विस्तरात् । विष्णुधर्मयुगाख्यानं प्रलयस्य च वर्णनम् ॥ ४१ ॥

ໃນນັ້ນ ໜ້າທີ່ແຫ່ງວັນນະແລະອາສຣະມະ (varṇāśrama) ຖືກອະທິບາຍຢ່າງລະອຽດ; ພ້ອມທັງມີເລື່ອງລາວວ່າດ້ວຍວິສນຸທັມມະ (Viṣṇu-dharma) ຕາມຍຸກ (Yuga) ແລະການພັນນາກ່ຽວກັບການລະລາຍສາກົນ (Pralaya) ອີກດ້ວຍ।

Verse 42

योगानां च समाख्यानं सांख्यानां चापि वर्णनम् । ब्रह्मवादसमुद्देशः पुराणस्य प्रशंसनम् ॥ ४२ ॥

ມັນປະກອບມີການອະທິບາຍເລື່ອງໂຍຄະ (Yoga) ທັງຫຼາຍ ແລະການພັນນາຫຼັກສັງຂະຍະ (Sāṅkhya) ດ້ວຍ; ພ້ອມທັງມີການສະຫຼຸບຄຳສອນວ່າດ້ວຍພຣະພຣະມັນ (brahma-vāda) ແລະການສັນລະເສີນພຸຣານະນີ້ເອງ।

Verse 43

एतद्ब्रह्मपुराणं तु भागद्वयसमन्वितम् । वर्णितं सर्वपापघ्नं सर्वसौख्यप्रदायकम् ॥ ४३ ॥

ບຣະຫມະພຸຣານະ (Brahma Purāṇa) ນີ້ ປະກອບດ້ວຍສອງພາກ ໄດ້ຖືກພັນນາວ່າ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກສະບາຍທຸກປະການ।

Verse 44

सूतशौनकसंवादं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् । लिखित्वैतत्पुराणं यो वैशाख्यां हेमसंयुतम् ॥ ४४ ॥

ຜູ້ໃດໃຫ້ຂຽນພູຣານະນີ້—ບົດສົນທະນາຂອງ ສູຕ ແລະ ສໍນະກະ ຜູ້ປະທານທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະ ມົກຂະ—ໃນເດືອນ ໄວສາຂາ ພ້ອມທອງ ຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 45

जलधेनुयुतं चापि भक्त्या दद्याद्द्विजातये । पौराणिकाय संपूज्य वस्त्रभोज्यविभूषणैः ॥ ४५ ॥

ດ້ວຍສັດທາ ຄວນຖວາຍທານພ້ອມ «ຈະລະເທນຸ» (ງົວນ້ຳ) ແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາຫມັນ); ແລ້ວເຄົາລົບບູຊາປູຣານິກະຜູ້ຮູ້ພູຣານະ ແລະບູຊາດ້ວຍເສື້ອຜ້າ ອາຫານ ແລະເຄື່ອງປະດັບ।

Verse 46

स वसेद्ब्रह्मणो लोके यावच्चंद्रार्कतारकम् । यः पठेच्छृणुयाद्वापि ब्राह्मानुक्रमणीं द्विज ॥ ४६ ॥

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຜູ້ໃດອ່ານສະດຸດຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງ «ພຣາຫມານຸກຣະມະນີ» ນີ້ ຈະພັກອາໄສໃນໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ ຕາມເວລາທີ່ດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະດາວທັງຫຼາຍຍັງດຳລົງຢູ່।

Verse 47

सोऽपि सर्वपुराणस्य श्रोतुर्वक्तुः फलं लभेत् । श्रृणोति यः पुराणं तु ब्रह्मं सर्वं जितेंद्रियः ॥ ४७ ॥

ຜູ້ໃດຊະນະອິນທຣີຍະ ແລະຟັງພູຣານະນີ້ ອັນເປັນພຣະພຣະຫມັນ (ສັດຈະສູງສຸດ) ທັງມວນ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນຂອງພູຣານະທັງປວງ—ທັງຜົນຂອງຜູ້ຟັງ ແລະຜູ້ກ່າວສະດຸດ.

Verse 48

हविष्याशी च नियमात्स लभेद्ब्रह्मणः पदम् । किमत्र बहुनोक्तेन यद्यदिच्छति मानवः । तत्सर्वं लभते वत्स पुराणस्यास्य कीर्तनात् ॥ ४८ ॥

ຜູ້ກິນແຕ່ «ຫະວິສ» (ອາຫານບູຊາອັນສັກສິດ) ຕາມນິຍົມຢ່າງເຂັ້ມງວດ ຍ່ອມໄດ້ຖຶງຕຳແໜ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ. ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ໂອ ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ, ສິ່ງໃດທີ່ມະນຸດປາດຖະໜາ ທັງໝົດນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ມາດ້ວຍການສະດຸດແລະປະກາດພູຣານະນີ້.

Verse 49

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे ब्राह्मपुराणेतिहासकथनं नाम द्विनवतितमोऽध्यायः ॥ ९२ ॥

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 92 ຊື່ວ່າ «ການເລົ່າປະຫວັດຂອງ ພຣາຫມະປຸຣານະ» ໃນພາກຕົ້ນ ຂອງ ພຣະບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ ອັນສັກສິດ ໃນມະຫາອຸປາຂະຍານ ແລະ ພາດທີສີ່ ໄດ້ສິ້ນສຸດແລ້ວ।