द्वादशमासेषु अष्टमी-व्रत-कथनम् (Account of the Aṣṭamī Vow Across the Twelve Months)

Verse 1

सनातन उवाच । शुक्लाष्टम्यां चैत्रमासे भवान्याः प्रोच्यते जनिः । प्रदक्षिणशतं कृत्वा कार्यो यात्रामहोत्सवः ॥ १ ॥

ສະນາຕະນະ ກ່າວວ່າ: «ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ໃນວັນສຸກລາອັດຖະມີ (ວັນທີ 8 ຂ້າງຂຶ້ນ) ການປະກາດການປະສູດຂອງ ພະນາງພະວານີ ຖືກກ່າວໄວ້. ເມື່ອໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາ 100 ຮອບແລ້ວ ຄວນຈັດງານມະໂຫດສົບຍາຕຣາ ຂະບວນແຫ່ພຣະເທວະດາ».

Verse 2

दर्शनं जगदम्बायाः सर्वानंदप्रदं नृणाम् । अत्रैवाशो ककलिकाप्राशनं समुदाहृतम् ॥ २ ॥

ການໄດ້ດາຣະຊັນ (ການເຫັນອັນເປັນມົງຄຸນ) ຂອງ «ຈະກັດອຳບາ» ມອບຄວາມປິຕິອັນເຕັມປ່ຽມໃຫ້ແກ່ມະນຸດ. ທີ່ນີ້ເອງ ຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງການປະຕິບັດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກະກະລິກາ-ປຣາຊະນະ» ຄືພິທີຮັບປະທານກະກະລິກາ.

Verse 3

अशोककलिकाश्चाष्टौ ये पिबंति पुनर्वसौ । चैत्रे मासि सिताष्टम्यां न ते शोकमवाप्नुयुः ॥ ३ ॥

ຜູ້ໃດດື່ມດອກອ່ອນອະໂສກະ 8 ກອບ ໃນວັນປຸນຣະວະສຸ ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ວັນຂຶ້ນ 8 ຄ່ຳ (ສຸກລະອັດສະຕະມີ) ຈະບໍ່ປະສົບຄວາມໂສກເສົ້າເລີຍ।

Verse 4

महाष्टमीति च प्रोक्ता देव्याः पूजाविधानतः । वैशाखस्य सिताष्टम्यां समुपोष्यात्र वारिणा ॥ ४ ॥

ຕາມພິທີບູຊາພຣະເທວີທີ່ກໍານົດ ການປະພຶດນີ້ເອີ້ນວ່າ “ມະຫາອັດສະຕະມີ”。ໃນເດືອນໄວສາຂະ ວັນຂຶ້ນ 8 ຄ່ຳ ຄວນຖືອຸໂປສະຖະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ໍາເທົ່ານັ້ນ।

Verse 5

स्नात्वापराजितां देवीं मांसीबालकवारिभिः । स्नापयित्वार्च्य गन्धाद्यैर्नैवेद्यं शर्करामयम् ॥ ५ ॥

ເມື່ອອາບນ້ໍາແລ້ວ ຄວນອາບພຣະເທວີອະປະຣາຊິຕາ ດ້ວຍນ້ໍາທີ່ອົບດ້ວຍມາໍຊີ ແລະ ບາລະກະ; ແລ້ວບູຊານາງດ້ວຍຂອງຫອມແລະອື່ນໆ ແລະຖວາຍນາຍເວດຍະເປັນຂອງຫວານທີ່ເຮັດຈາກນ້ໍາຕານ।

Verse 6

कुमारीर्भोजयेच्चापि नवम्यां पारणाग्रतः । ज्योतिर्मयविमानेन भ्राजमानो यथा रविः ॥ ६ ॥

ໃນວັນນະວະມີ ກ່ອນພາຣະນາ (ອາຫານປິດທ້າຍການຖືສິນ) ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ສາວນ້ອຍ (ກຸມາຣີ) ດ້ວຍ. ແລ້ວຜູ້ນັ້ນຈະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ ໂດຍຖືກອຸ້ມພາໄປໃນວິມານທີ່ເຮັດດ້ວຍແສງສະຫວ່າງ।

Verse 7

लोकेषु विचरेद्विप्र देव्याश्चैव प्रसादतः । कृष्णाष्टम्यां ज्येष्ठमासे पूजयित्वा त्रिलोचनम् ॥ ७ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະເທວີ ຜູ້ນັ້ນອາດຈະເດີນທ່ອງໄປໃນໂລກທັງຫຼາຍໄດ້ຢ່າງເສຣີ, ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະຕຣິໂລຈະນະ (ພຣະສິວະ) ໃນວັນຄຣິສນາອັດສະຕະມີ ແຫ່ງເດືອນເຈຍດຖະ।

Verse 8

शिवलोके वसेत्कल्पं सर्वदेवनमस्कृतः । ज्येष्ठशुक्ले तथाष्टम्यां यो देवीं पूजयेन्नरः ॥ ८ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາເທວີໃນວັນອັດຖະມີ (Aṣṭamī) ໃນຂ້າງຂຶ້ນຂອງເດືອນເຈຍດຖະ (Jyeṣṭha) ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມຈາກເທວະທັງປວງ ແລະຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະສິວະເປັນເວລາໜຶ່ງກັລປະ (kalpa)។

Verse 9

स विमानेन चरति गन्धर्वाप्सरसां गणैः । शुक्लाष्टम्यां तथाऽषाढे स्नात्वा चैव निशांबुना ॥ ९ ॥

ຜູ້ນັ້ນເດີນທາງໃນວິມານຟ້າ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ຄະນະຄັນທະວະ (Gandharva) ແລະອັບສະຣາ (Apsaras) ໂດຍໄດ້ອາບນ້ຳ—ໃນວັນອັດຖະມີຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນອາສາດ (Āṣāḍha)—ດ້ວຍນ້ຳແຫ່ງຄືນຄ່ຳ।

Verse 10

तेनैव स्नापयेद्देवीं पूजयेच्च विधानतः । ततः शुद्धजलैः स्नाप्य विलिंपेत्सेंदुचंदनैः ॥ १० ॥

ດ້ວຍສິ່ງອັນຖືກປະພິທີນັ້ນເອງ ຄວນອາບໃຫ້ເທວີ ແລະບູຊາຕາມວິທີກຳນົດ. ແລ້ວຈຶ່ງອາບດ້ວຍນ້ຳບໍລິສຸດ ແລະທາດ້ວຍຈັນທະນະທີ່ເຢັນດັ່ງດວງຈັນ।

Verse 11

नैवेद्यं शर्करोपेतं दत्वाऽचमनमर्पयेत् । भोजयित्वा ततो विप्रान्दत्वा स्वर्णं च दक्षिणाम् ॥ ११ ॥

ເມື່ອຖວາຍໄນເວດຍະ (naivedya) ທີ່ປະກອບດ້ວຍນ້ຳຕານແລ້ວ ຄວນຖວາຍນ້ຳອາຈະມະນະ (ācamanam) ເພື່ອຈິບ. ຈາກນັ້ນໃຫ້ອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະ ແລະຖວາຍຄຳເປັນດັກຊິນາ (dakṣiṇā)។

Verse 12

विसृज्य च ततः पश्चात्स्वयं भुंजीत वाग्यतः । एतद्व्रतं नरः कृत्वा देवीलोकमवाप्नुयात् ॥ १२ ॥

ແລ້ວຈາກນັ້ນ ຫຼັງຈາກປະຕິບັດການຖວາຍທານຕາມກຳນົດແລ້ວ ຈຶ່ງກິນເອງ ໂດຍສຳລວມວາຈາ. ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ດັ່ງນີ້ ຈະໄດ້ບັນລຸໂລກແຫ່ງເທວີ।

Verse 13

नभःशुक्लेतथाष्टम्यां देवीमिष्ट्वा विधानतः । क्षीरेण स्नापयित्वा च मिष्टान्नं विनिवेदयेत् ॥ १३ ॥

ໃນວັນອັດຖະມີ (Aṣṭamī) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນນະພັສ (Nabhas) ເມື່ອບູຊາເທວີຕາມພິທີກຳນົດແລ້ວ ຄວນອາບນາງດ້ວຍນົມ ແລະຖວາຍອາຫານຫວານປຸງ (miṣṭānna) ເປັນນາໄວດະ (naivedya)។

Verse 14

ततो द्विजान् भोजयित्वा परेऽह्नि स्वयमप्युत । भुक्त्वा समापयेदद्व्रतं संततिवर्धनम् ॥ १४ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນມື້ຖັດໄປ ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງອາຫານແກ່ດວິຈະ (dvija) ຄືພຣາຫມັນແລ້ວ ຕົນເອງກໍຄວນຮັບປະທານ; ເມື່ອກິນແລ້ວ ຈຶ່ງສຳເລັດວຣະຕະນີ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ອັນເປັນວຣະຕະເພີ່ມພູນລູກຫຼານແລະວົງສານາມສະກຸນ।

Verse 15

नभोमासे सिताष्टम्यां दशाफलमिति व्रतम् । उपवासं तु संकल्प्य स्नात्वा कृत्वा च नैत्यिकम् ॥ १५ ॥

ໃນເດືອນນະໂບ (Nabho) ໃນວັນອັດຖະມີຂ້າງຂຶ້ນ ມີວຣະຕະຊື່ «ດະສາພະລະ» (Daśāphala)។ ເມື່ອຕັ້ງໃຈຖືອຸປະວາສະ (upavāsa) ແລ້ວ ຄວນອາບນ້ຳ ແລະປະຕິບັດກິດປະຈຳວັນຕາມທີ່ກຳນົດ।

Verse 16

तुलस्याः कृष्णावर्णाया दलैर्दशभिरर्चयेत् । कृष्णं विष्णुं तथाऽनन्तं गोविन्दं गरुडध्वजम् ॥ १६ ॥

ຄວນບູຊາດ້ວຍໃບຕຸລະສີສີຄ່ຳ (śyāmā) ສິບໃບ ໂດຍເອີ້ນພຣະອົງວ່າ ກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa), ວິດສະນຸ (Viṣṇu), ອະນັນຕະ (Ananta), ໂກວິນດະ (Govinda) ແລະ ກະຣຸດະ-ທະວະຈະ (Garuḍa-dhvaja) ຜູ້ມີທຸງກະຣຸດະ।

Verse 17

दामोदरं हृषीकेशं पद्मनाभं हरिं प्रभुम् । एतैश्च नामभिर्नित्यं कृष्णदेवं समर्चयेत् ॥ १७ ॥

ຄວນບູຊາພຣະກຣິດສະນະເທວະ (Kṛṣṇa-deva) ທຸກມື້ ໂດຍສັນລະເສີນພຣະນາມອັນສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ເປັນນິດ: ດາໂມດະຣະ (Dāmodara), ຮຣິສີເກສະ (Hṛṣīkeśa), ປັດມະນາພະ (Padmanābha), ຮະຣິ (Hari), ແລະ ປຣະພູ (Prabhu) ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ.

Verse 18

नमस्कारं ततः कुर्यात्प्रदक्षिणसमन्वितम् । एवं दशदिनं कुर्याद्व्रतानामुत्तमं व्रतम् ॥ १८ ॥

ແລ້ວຈຶ່ງຄວນກະທຳນະມັດສະການ (ການກົດກາບ) ພ້ອມກັບການເດີນວຽນຂວາ (ປະທັກສິນາ). ໃນທຳນອງນີ້ ຄວນຖືວຣະຕະໃຫ້ຄົບສິບມື້—ນີ້ແມ່ນວຣະຕະອັນສູງສຸດໃນບັນດາວຣະຕະທັງປວງ।

Verse 19

आदौ मध्ये तथा चांते होमं कुर्याद्विधानतः । कृष्णमंत्रेण जुहुयाच्चरुणाऽष्टोत्तरं शतम् ॥ १९ ॥

ໃນຕອນເລີ່ມ, ຕອນກາງ, ແລະຕອນສຸດທ້າຍ ຄວນກະທຳພິທີໂຮມ (ບູຊາໄຟ) ຕາມຂໍ້ກຳນົດ. ດ້ວຍມັນຕຣາພຣະກຣິດສະນະ ຈຶ່ງຖວາຍອາຫຸຕິຈາຣຸ (ເຂົ້າຕົ້ມບູຊາ) 108 ຄັ້ງ.

Verse 20

होमांते विधिना सम्यगाचार्य्यं पूजयेत्सुधीः । सौवर्णे ताम्रपात्रे वा मृन्मये वेणुपात्रके ॥ २० ॥

ເມື່ອສິ້ນສຸດພິທີໂຮມ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນບູຊາແລະເຄົາລົບອາຈານ (ācārya) ຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ—ໂດຍຖວາຍໃນພາຊະນະຄຳ, ຫຼືພາຊະນະທອງແດງ, ຫຼືໝໍ້ດິນ, ຫຼືພາຊະນະໄມ້ໄຜ່.

Verse 21

तुलसीदलं सुवर्णेन कारयित्वा सुलक्षणम् । हैमीं च प्रतिमां कृत्वा पूजयित्वा विधानतः ॥ २१ ॥

ເມື່ອປັ້ນໃບຕຸລະສີ (Tulasi) ໃຫ້ງາມມີມົງຄຸນດ້ວຍຄຳ ແລະຍັງສ້າງປະຕິມາຄຳອີກດ້ວຍ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ.

Verse 22

निधाय प्रतिमां पात्रे ह्याचार्याय निवेदयेत् । दातव्या गौः सवत्सा च वस्त्रालंकारभूषिता ॥ २२ ॥

ເມື່ອວາງປະຕິມາອັນສັກສິດໃນພາຊະນະທີ່ເໝາະສົມ ແລ້ວຈຶ່ງນຳໄປຖວາຍແດ່ອາຈານ (ācārya) ຢ່າງເປັນພິທີ. ຄວນຖວາຍງົວພ້ອມລູກງົວ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງແລະເຄື່ອງປະດັບ.

Verse 23

दशाहं कृष्णदेवाय पूरिका दश चार्पयेत् । ताश्च दद्याद्विधिज्ञाय स्वयं वा भक्षयेद्व्रती ॥ २३ ॥

ຕະຫຼອດ 10 ມື້ ຄວນຖວາຍປູຣິກາ (ເຂົ້າໜົມທອດຈາກແປ້ງສາລີ) ມື້ລະ 10 ອັນ ແດ່ພຣະກຣິສນະເທວະ. ຫຼັງນັ້ນ ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮູ້ພິທີ (ພຣາຫມັນ/ປະໂລຫິດ) ຫຼືຜູ້ຖືວຣະຕະຈະກິນເອງກໍໄດ້.

Verse 24

शयनं च प्रदातव्यं यथाशक्ति द्विजोत्तम । दशमेऽह्नि ततो मूर्तिं सद्रव्यां गुरवेऽर्पयेत् ॥ २४ ॥

ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ) ຄວນບໍລິຈາກຕຽງນອນຕາມກຳລັງ. ແລ້ວໃນມື້ທີ 10 ຈຶ່ງຖວາຍມູຣຕິ (ຮູບອົງ) ພ້ອມດ້ວຍຂອງມີຄ່າອັນສົມຄວນ ແດ່ຄູຣຸ.

Verse 25

व्रतांते दशविप्रेभ्यः प्रत्येकं दश पूरिकाः । दद्यादेव दशाब्दं तु कृत्वा व्रतमनुत्तमम् ॥ २५ ॥

ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງວຣະຕະ ຄວນໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນ 10 ຄົນ ຄົນລະ 10 ປູຣິກາ. ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະອັນສູງສຸດນີ້ແລ້ວ ຄວນເຮັດເຊັ່ນນີ້ຕໍ່ເນື່ອງ 10 ປີ.

Verse 26

उपोष्य विधिना भूयात्सर्वकामसमन्वितः । अंते कृष्णस्य सायुज्यं लभते नात्र संशयः ॥ २६ ॥

ເມື່ອຖືອຸໂປສົດຕາມວິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະພ້ອມດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ. ແລະໃນທ້າຍສຸດ ຈະໄດ້ຮັບສາຍຸຊະ (ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງ) ກັບພຣະກຣິສນະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 27

कृष्णजन्माष्टमी चेयं स्मृता पापहरा नृणाम् । केवलेनोपवासेन तस्मिञ्जन्मदिने हरेः ॥ २७ ॥

ກຣິສນະຊັນມາອາສຕະມີນີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ກຳຈັດບາບໃຫ້ແກ່ມະນຸດ. ເພີຍແຕ່ຖືອຸໂປສົດໃນວັນປະສູດຂອງພຣະຫຣິ ບາບກໍຖືກລ້າງອອກ.

Verse 28

सप्तजन्मकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः । उपवासी तिलैः स्नातो नद्यादौ विमले जले ॥ २८ ॥

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ: ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາເຖິງ 7 ຊາດ. ດ້ວຍການອົບພະວາດ (ອົບອາຫານ) ແລະອາບນ້ຳດ້ວຍເມັດງາ ໃນນ້ຳບໍລິສຸດຂອງແມ່ນ້ຳ ແລະອື່ນໆ ຈຶ່ງໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດນັ້ນ.

Verse 29

सुदेशे मंडपे क्लृप्ते मंडलं रचयेत्सुधीः । तन्मध्ये कलशं स्थाप्य ताम्रजं वापि मृन्मयम् ॥ २९ ॥

ໃນສະຖານທີ່ອັນເໝາະສົມ ເມື່ອຈັດຕຽມມັນດະປະ (maṇḍapa) ແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຂຽນມັນດະລະ (maṇḍala) ແລະຕັ້ງກະລະສະ (kalaśa) ໄວ້ກາງນັ້ນ ເປັນພາຊະນະທອງແດງ ຫຼື ດິນເຜົາກໍໄດ້.

Verse 30

तस्योपरि न्यसेत्पात्रं ताम्रं तस्योपरि स्थिताम् । हैमीं वस्त्रयुगाच्छन्नां कृष्णस्य प्रतिमां शुभम् ॥ ३० ॥

ເທິງກະລະສະນັ້ນ ໃຫ້ວາງພາຊະນະທອງແດງ; ແລ້ວເທິງນັ້ນ ໃຫ້ຕັ້ງພຣະປະຕິມາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະກຣິດສະນະ (Krishna) ເຮັດດ້ວຍຄຳ ແລະຄຸ້ມດ້ວຍຜ້າສອງຜືນ.

Verse 31

पाद्याद्यैरुपचारैस्तु पूजयेत्स्निग्धमानसः । देवकीं वसुदेवं च यशोदां नंदमेव च ॥ ३१ ॥

ດ້ວຍໃຈອ່ອນນຸ່ມດ້ວຍຄວາມຮັກແຫ່ງພັກຕິ ຄວນບູຊາດ້ວຍອຸປະຈາຣະຕາມປະເພນີ ເລີ່ມຈາກນ້ຳລ້າງພຣະບາດ (pādya) ແລະອື່ນໆ; ພ້ອມທັງນົບນ້ອມບູຊາ ເທວະກີ ແລະ ວະສຸເທວະ, ອີກທັງ ຢະໂຊດາ ແລະ ນັນດະ.

Verse 32

व्रजं गोपांस्तथा गोपीर्गाश्च दिक्षु समर्चयेत् । तत आरार्तिकं कृत्वा क्षमाप्यानम्य भक्तितः ॥ ३२ ॥

ຄວນບູຊາວຣະຈະ (Vraja) ບັນດາໂກປາ (ຄົນເລີ້ຍງງົວ) ໂກປີ (ສາວຄົນເລີ້ຍງງົວ) ແລະງົວທັງຫຼາຍ ໃນທຸກທິດທາງຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດອາຣາຕິ (ārati) ແລະຂໍອະໄພ ກ່ອນນົບນ້ອມກົ້ມກາບດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 33

तिष्ठेत्तथैवार्द्धरात्रे पुनः संस्नापयेद्धरिम् । पंचामृतैः शुद्धजलैर्गंधाद्यैः पूजयेत्पुनः ॥ ३३ ॥

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ໃນຍາມກາງຄືນກ່ອນຮຸ່ງ ຄວນອາບນ້ຳພຣະຫຣິອີກຄັ້ງ; ແລ້ວດ້ວຍນ້ຳອະມຣິດຫ້າປະການ ແລະນ້ຳບໍລິສຸດ ຈຶ່ງບູຊາອີກຄັ້ງ ດ້ວຍຈັນທະນາ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ.

Verse 34

धान्याकं च यवानीं च शुंठीं खंडं च नारद । साज्यं रौप्ये धृतं पात्रे नैवेद्यं विनिवेदयेत् ॥ ३४ ॥

ໂອ ນາຣະດາ, ຄວນນຳເອົາຜັກຊີເມັດ, ອະຈະໄວນ (ajwain), ຂີງແຫ້ງ, ແລະນ້ຳຕານ ເປັນນາຍເວດຍະ; ແລະຄວນຖວາຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ໃສ່ພາຊະນະເງິນ ແລ້ວຖວາຍຢ່າງຖືກພິທີ.

Verse 35

पुनरारार्तिकं कृत्वा दशधा रूपधारिणम् । विचिंतयन्मृगांकाय दद्यादर्घ्यं समुद्यते ॥ ३५ ॥

ເມື່ອໄດ້ກະທຳອາຣາຕິອີກຄັ້ງແລ້ວ ແລະພິຈາລະນາພຣະຈັນ (ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍກວາງ) ວ່າຊົງຮັບຮູບສິບປະການ, ຈຶ່ງຄວນລຸກຂຶ້ນແລະຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາ).

Verse 36

ततः क्षमाप्य देवेशं रात्रिखंडं नयेद्व्रती । पौराणिकैः स्तोत्रपाठैर्गीतवाद्यैरनेकधा ॥ ३६ ॥

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຂໍອະໄພຈາກພຣະເທວະເຈົ້າຜູ້ເປັນຈອມເທວະແລ້ວ ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນໃຫ້ເວລາຍາມຄືນຜ່ານໄປດ້ວຍຫຼາຍວິທີ—ການອ່ານປູຣານະ, ການສວດສະໂຕຕຣະ, ແລະການຮ້ອງເພງພັກຕິພ້ອມດົນຕີຫຼາຍຢ່າງ.

Verse 37

ततः प्रभाते विप्रग्र्यान्भोजयेन्मधुरान्नकैः । दत्वा च दक्षिणां तेभ्यो विसृजेत्तुष्टमानसः ॥ ३७ ॥

ຈາກນັ້ນ ໃນຍາມເຊົ້າ ຄວນເລີ້ຍງພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດດ້ວຍອາຫານຫວານ; ແລ້ວໃຫ້ດັກຊິນາຕາມຄວນ ແລະສົ່ງທ່ານກັບໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ດ້ວຍໃຈອິ່ມເອີມ.

Verse 38

ततस्तां प्रतिमां विष्णोः स्वर्णधेनुधरान्विताम् । गुरवे दक्षिणां दत्वा विसृज्याश्रीत च स्वयम् ॥ ३८ ॥

ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງນໍາພະປະຕິມາພຣະວິສນຸ ພ້ອມທານງົວຄໍາ ໄປຖວາຍ ແລະມອບດັກຊິນາແກ່ຄູອາຈານ ແລ້ວປິດພິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕົນເອງຈົ່ງເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງ।

Verse 39

दारापत्यसुहृद्भृत्यरेवं कृत्वा व्रत नरः । साक्षाद्गोकमाप्नोति विमानवरमास्थितः ॥ ३९ ॥

ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດ ປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ດັ່ງນີ້ ພ້ອມດ້ວຍເມຍ ລູກ ມິດສະຫາຍ ແລະຄົນຮັບໃຊ້ ຈະໄດ້ບັນລຸໂລກທິບຂອງງົວໂດຍກົງ ນັ່ງຢູ່ໃນວິມານອັນປະເສີດ।

Verse 40

नैतेन सदृशं चान्यद्व्रतमस्ति जगत्त्रये । कृतेन येन लभ्येत कोट्यैकादशकं फलम् ॥ ४० ॥

ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີວຣະຕະອື່ນໃດຈະເທົ່າກັບວຣະຕະນີ້; ຜູ້ປະຕິບັດມັນຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບສິບເອັດໂກດິ ອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້।

Verse 41

शुक्लाष्टम्यां नभस्यस्य कुर्याद्राधाव्रतं नरः । पूर्ववद्राधिकां हैमीं कलशस्थां प्रपूजयेत् ॥ ४१ ॥

ໃນວັນອັດຖະມີຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນນະພັດສະຍະ (ພາດຣະປະດະ) ບຸກຄົນຄວນຮັບຖືວຣະຕະຂອງຣາທາ. ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຈົ່ງບູຊາພະຣາທິກາຮູບຄໍາ ທີ່ວາງເທິງກະລະຊະ (ຄະລັດນໍ້າ) ໃຫ້ຖືກພິທີ।

Verse 42

मध्याह्ने पूजयित्वेनामेकभक्तं समापयेत् । शक्तो भक्तश्चोपवासं परेऽह्नि विधिना ततः ॥ ४२ ॥

ເມື່ອບູຊາໃນເວລາທ່ຽງແລ້ວ ຈົ່ງສິ້ນສຸດດ້ວຍການຮັບປະທານອາຫານພຽງເທື່ອດຽວ (ເອກະພັກຕະ). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ເປັນພັກຕະທີ່ມີກໍາລັງ ຄວນຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ໃນມື້ຖັດໄປ ຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ।

Verse 43

सुवासिनीर्भोजयित्वा गुरवे प्रतिमार्पणम् । कृत्वा स्वयं च भुंजीतं व्रतमेवं समापयेत् ॥ ४३ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫານແກ່ແມ່ຍິງຜູ້ມີສິຣິ (ແມ່ຍິງແຕ່ງງານ) ແລະຖວາຍຮູບປະຕິມາແກ່ຄູບາອາຈານ ແລ້ວ ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນຮັບປະທານເອງ; ດັ່ງນີ້ວຣະຕະຈຶ່ງສຳເລັດສິ້ນສຸດ।

Verse 44

व्रतेनानेन विप्रर्षे कृतेन विधिना व्रती । रहस्यं गोष्ठजं लब्ध्वा राधापरिकरे वसेत् ॥ ४४ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອຜູ້ຖືວຣະຕະປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມລັບອັນລຶກຊຶ້ງທີ່ເກີດຈາກໂກກຸລາ ກໍຄວນພຳນັກຢູ່ທ່າມກາງບໍລິວານຂອງຣາທາ।

Verse 45

दूर्वाष्टमीव्रतं चात्र कथितं तच्च मे श्रृणु । शुचौ देशे प्रजातायां द्वर्वायां द्विजसत्तम ॥ ४५ ॥

ໃນນີ້ ຂ້າໄດ້ກ່າວເຖິງວຣະຕະ «ດູຣວາອັດຖະມີ» ແລ້ວ; ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ໃຫ້ປະຕິບັດດ້ວຍຫຍ້າດູຣວາອັນເກີດໃນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດ।

Verse 46

स्थाप्य लिंगं ततो गंधैः पुष्पैर्धूपैश्च दीपकैः । नैवेद्यैरर्चयेद्भक्त्या दध्यक्षतफलादिभिः ॥ ४६ ॥

ເມື່ອຕັ້ງລິງຄະ (liṅga) ແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍໃຊ້ນ້ຳຫອມ ດອກໄມ້ ທູບ ແລະໂຄມໄຟ; ພ້ອມທັງຖວາຍນາຍເວດຍະ (naivedya) ເຊັ່ນ ນົມສົ້ມ (ດະທິ) ເຂົ້າບໍ່ແຕກ (akṣata) ໝາກໄມ້ ແລະອື່ນໆ।

Verse 47

अर्घ्यं प्रदद्यात्पूजांते मंत्राभ्यां सुसमाहितः । त्वं दूर्वेऽमृतजन्माऽसि सुरासुरनमस्कृते ॥ ४७ ॥

ໃນທ້າຍການບູຊາ ໃຫ້ຈິດຕັ້ງມັ່ນສະຫງົບ ແລ້ວຖວາຍອາຣຄະ (arghya) ພ້ອມສະດຸດມັນຕຣາສອງບົດວ່າ: “ໂອ ຫຍ້າດູຣວາ, ເຈົ້າເກີດຈາກອະມຣິຕະ; ທັງເທວະ ແລະອະສຸຣະ ຕ່າງນົບນ້ອມເຈົ້າ.”

Verse 48

सौभाग्यं संततिं देहि सर्वकार्यकरी भव । यथा शाखा प्रशाखाभिर्विस्तृताऽसि महीतले ॥ ४८ ॥

ຂໍພຣະອົງປະທານສິຣິມົງຄຸນ ແລະ ລູກຫຼານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ສຳເລັດກິດທຸກຢ່າງ—ດັ່ງກິ່ງໄມ້ທີ່ແຜ່ກວ້າງເຫນືອພື້ນດິນດ້ວຍກິ່ງຍ່ອຍຫຼາຍ.

Verse 49

तथा विस्तृतसंतानं देहि मेऽप्यजरामरम् । ततः प्रदक्षिणीकृत्य विप्रान्संभोज्य तत्र वै ॥ ४९ ॥

ເຊັ່ນນັ້ນດ້ວຍ ຂໍປະທານລູກຫຼານອັນແຜ່ກວ້າງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ເປັນສາຍຕະກູນທີ່ບໍ່ຖືກຕັດຂາດໂດຍຄວາມແກ່ ຫຼື ຄວາມຕາຍ. ແລ້ວເຂົາໄດ້ເດີນວຽນຮອບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ເລີ້ຍງພຣາຫມັນຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້.

Verse 50

भुक्त्वा स्वयं गृहं गच्छेदत्वा विप्रेषु दक्षिणाम् । फलानि च प्रशस्तानि मिष्टानि सुरभीणि च ॥ ५० ॥

ເມື່ອຮັບປະທານແລ້ວ ຄວນກັບເຮືອນດ້ວຍຕົນເອງ; ໂດຍໄດ້ມອບດັກຊິນາແກ່ພຣາຫມັນ—ພ້ອມທັງຜົນໄມ້ອັນປະເສີດ ຫວານ ແລະ ຫອມ.

Verse 51

एवं पुण्या पापहरा नृणा दूर्वाष्टमी द्विज । चतुर्णामपि वर्णानां स्त्रीजनानां विशेषतः ॥ ५१ ॥

ດັ່ງນີ້ ໂອ ທະວິຊະ, ພິທີດູຣວາອັດຖະມີ (Dūrvāṣṭamī) ເປັນກຸສົນອັນຍິ່ງ ແລະ ກຳຈັດບາບຂອງມະນຸດ. ມີປະໂຫຍດແກ່ວັນນະທັງສີ່ ແລະ ໂດຍພິເສດແນະນຳໃຫ້ແມ່ຍິງ.

Verse 52

या न पूजयते दूर्वा नारी मोहाद्यथाविधि । जन्मानि त्रीणि वैधव्यं लभते सा न संशयः ॥ ५२ ॥

ແມ່ຍິງໃດທີ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງ ບໍ່ໄດ້ບູຊາຫຍ້າດູຣວາ (dūrvā) ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ, ນາງຈະໄດ້ຮັບຄວາມເປັນແມ່ໝ້າຍຕະຫຼອດສາມຊາດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 53

यदा ज्येष्ठर्क्षसंयुक्ता भवेच्जैवाष्टभी द्विज । ज्येष्ठा नाम्नी तु सा ज्ञेया पूजिता पापनाशिनी ॥ ५३ ॥

ໂອ ທ່ານດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເມື່ອວັນອັດຖະມີ (ວັນທີ 8) ກົງກັບນັກສັດ «ເຈຍສະຖາ» ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ເຈຍສະຖາ». ເມື່ອບູຊາແລ້ວ ຍ່ອມທຳລາຍບາບກຳ.

Verse 54

अथैनां तु समारभ्य व्रतं षोडशवासरम् । महालक्ष्म्याः समुद्दिष्टं सर्वसंपद्विवर्धनम् ॥ ५४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເລີ່ມພິທີນີ້ ຈົ່ງຖືວຣະຕະ 16 ວັນ. ນີ້ແມ່ນຂໍ້ບັນຍັດທີ່ກ່າວໄວ້ສຳລັບພຣະມະຫາລັກສະມີ ເພື່ອເພີ່ມພູນສົມບັດແລະສິຣິມົງຄຸນທຸກປະການ.

Verse 55

करिष्येऽहं महालक्ष्मीव्रतं ते त्वत्परायणः । तदविघ्नेन मे यातु समाप्तिं त्वत्प्रसादतः ॥ ५५ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖືວຣະຕະພຣະມະຫາລັກສະມີຂອງພຣະອົງ ໂດຍພຶ່ງພາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ. ດ້ວຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ມັນສຳເລັດສົມບູນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກໃດໆ.

Verse 56

इत्युच्चार्य ततो बद्धा डोरक दक्षिणे करे । षोडशग्रंथिसहितं गुणैः षोडशभिर्युतम् ॥ ५६ ॥

ເມື່ອອອກສຽງມົນຕຣາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງຜູກສາຍຄຸ້ມຄອງ (ḍoraka) ໄວ້ທີ່ມືຂວາ; ມີປົກ 16 ປົກ ແລະປະກອບດ້ວຍຄຸນມົງຄຸນ 16 ປະການ.

Verse 57

ततोऽन्वहं महालक्ष्मीं गंधाद्यैरर्च्चयेद्व्रती । यावत्कृष्णाष्टमी तत्र चरेदुद्यापनं सुधीः ॥ ५७ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຖືວຣະຕະຈົ່ງບູຊາພຣະມະຫາລັກສະມີທຸກມື້ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ. ແລະເມື່ອວັນ «ກຣິສນາອັດຖະມີ» (ອັດຖະມີໃນຂ້າງມືດ) ມາຮອດ ຜູ້ມີປັນຍາຈົ່ງປະກອບພິທີສິ້ນສຸດ (udyāpana) ຂອງວຣະຕະນັ້ນ.

Verse 58

वस्त्रमंडपिकां कृत्वा सर्वतोभद्रमंडले । कलशं सुप्रतिष्ठाप्य दीपमुद्द्योतयेत्ततः ॥ ५८ ॥

ເຮັດມັນດະປະຈາກຜ້າໄວ້ເທິງມັນດະລະ «ສະວະຣະໂຕພະດຣະ» ແລ້ວຕັ້ງກະລະຊະ (ກຸມພະ) ໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ແລະຈຶ່ງຈຸດປະທີບຕໍ່ມາ។

Verse 59

उत्तार्य डोरकं बाहोः कुंभस्याधो निवेदयेत् । चतस्रः प्रतिमाः कृत्वा सौवर्णीस्तत्स्वरूपिणीः ॥ ५९ ॥

ຖອດໂດຣະກະ (ສາຍຄາດ/ເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງສັກສິດ) ອອກຈາກແຂນ ແລ້ວນໍາໄປວາງໄວ້ໃຕ້ກຸມພະ; ຕໍ່ມາປັ້ນຮູບສີ່ອົງເປັນຄໍາ ໃຫ້ຄ້າຍຮູບນັ້ນ ແລ້ວຖວາຍຕາມພິທີ।

Verse 60

स्नपनं कारयेत्तासाः जलैः पञ्चामृतैस्तथा । उपचारैः षोडशभिः पूजयित्वा विधानतः ॥ ६० ॥

ໃຫ້ກະທໍາສະນະປະນະ (ອະພິເສກ) ແກ່ສິ່ງບູຊານັ້ນ ດ້ວຍນໍ້າ ແລະປັນຈາມຣິຕ; ແລ້ວບູຊາດ້ວຍອຸປະຈາຣ 16 ປະການ ຕາມພິທີກໍານົດ।

Verse 61

जागरस्तत्र कर्तव्यो गीतवादित्रनिः स्वनैः । ततो निशीथे संप्राप्तेऽभ्युदितेऽमृतदीधितौ ॥ ६१ ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນພຶງກະທໍາການຕື່ນຍາມ (ຈາກະຣະ) ດ້ວຍສຽງຮ້ອງເພງ ແລະສຽງດົນຕີກັງວານ; ແລ້ວເມື່ອຍາມທ່ຽງຄືນມາຮອດ ແລະຈັນທຣາຜູ້ມີລໍາແສງດັ່ງອະມຣິຕໄດ້ຂຶ້ນ…

Verse 62

दत्वार्घ्यं बंधनं द्रव्यैः श्रीखंडाद्यैर्विधानतः । चंद्रमण्डलसंस्थायै महालक्ष्यै प्रदापयेत् ॥ ६२ ॥

ເມື່ອຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ແລ້ວ ຈຶ່ງຕາມພິທີ ນໍາບັນທະນະ (ການຜູກ/ການຖວາຍຜູກ) ດ້ວຍສານຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ສີຣີຂັນດະ (ຈັນທະນ໌) ແລະອື່ນໆ ໄປຖວາຍແດ່ພຣະມະຫາລັກສະມີ ຜູ້ສະຖິດໃນວົງຈັນ (candra-maṇḍala)។

Verse 63

क्षीरोदार्णवसंभूत महालक्ष्मीसहोदर । पीयूषधाम रोहिण्याः सहिताऽर्घ्यं गृहाण मे ॥ ६३ ॥

ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ, ໂອ ພີ່ນ້ອງຂອງ ມະຫາລັກສະມີ, ໂອ ທີ່ສະຖິດແຫ່ງອະມຣິຕ—ພ້ອມດ້ວຍ ໂຣຫິນີ ຂໍໃຫ້ຮັບອາຣະຄະ (ນ້ຳບູຊາ) ຈາກຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 64

क्षीरोदार्णवसम्भूते कमले कमलालये । विष्णुवक्षस्थलस्थे मे सर्वकामप्रदा भव ॥ ६४ ॥

ໂອ ກະມະລາ (ລັກສະມີ) ຜູ້ເກີດຈາກມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ, ໂອ ຜູ້ຢູ່ໃນດອກບົວ, ຜູ້ສະຖິດຢູ່ເທິງອົງອົກຂອງ ພຣະວິດສະນຸ—ຂໍໃຫ້ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 65

एकनाथे जगन्नाथे जमदग्निप्रियेऽव्यये । रेणुके त्राहि मां देवि राममातः शिवं कुरु ॥ ६५ ॥

ໂອ ເທວີ ເຣນຸກາ—ທີ່ພຶ່ງອັນດຽວ, ຈັກກະນາຖາ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ), ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ຈະມະດັກນິ, ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ແມ່ຂອງ ຣາມ (ປະຣະສຸຣາມ), ຂໍໃຫ້ຄວາມສິຣິມົງຄຸນ ແລະ ຄວາມສຸກສະຫງົບ ເກີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 66

मंत्रैरेतैर्महालक्ष्मीं प्रार्थ्य श्रोत्रिययोषितः । सम्यक्संपूज्य ताः सम्यग्गंधयावककज्जलैः ॥ ६६ ॥

ເມື່ອອ້ອນວອນ ມະຫາລັກສະມີ ດ້ວຍມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ, ຄວນໃຫ້ກຽດແກ່ສະຕຣີໃນເຮືອນພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ, ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ປະດັບດ້ວຍກິ່ນຫອມ, ຢາວະກະຄ້າຍຫຍ້າຝຣັ່ງ, ແລະ ກັຈຈະລ (ຂີ້ຕາ) ຢ່າງເໝາະສົມ.

Verse 67

संभोज्य जुहुयादग्नौ बिल्वपद्मकपायसैः । तदलाभे घृतैर्विप्र गृहेभ्यः समिधस्तिलान् ॥ ६७ ॥

ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນທີ່ເຊີນແລ້ວ, ຄວນຖວາຍຮອມໃນໄຟສັກສິດ ດ້ວຍຂ້າວນົມ (ປາຍາສະ) ທີ່ປຸງດ້ວຍຜົນບິລະວະ ແລະ ດອກບົວ. ຖ້າບໍ່ມີ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃຫ້ຖວາຍແທນດ້ວຍ ກີ (ghee) ພ້ອມທັງໄມ້ຟືນພິທີ (ສະມິດ) ແລະ ເມັດງາ ທີ່ນຳມາຈາກເຮືອນຕົນ.

Verse 68

मृत्युंजयाय च परं सर्वरोगप्रशांतये । चंदनं तालपत्रं च पुष्पमालां तथाऽक्षतान् ॥ ६८ ॥

ແລະຄວນນໍາໄປບູຊາແດ່ ມຣິຕຍຸຍະ (ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ) ພຣະຜູ້ສູງສຸດ ເພື່ອໃຫ້ໂຣກທັງປວງສົງບົບສິ້ນເຊີງ: ຂີ້ຜຶ້ງຈັນທະນາ, ໃບຕານ, ພວງດອກໄມ້, ແລະ ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ).

Verse 69

दुर्वां कौसुम्भसूत्रं च युगं श्रीफलमेव वा । भक्ष्याणि च नवे शूर्पे प्रतिद्रव्यं तु षोडश ॥ ६९ ॥

ຄວນບູຊາຫຍ້າດຸຣວາ, ເສັ້ນດ້າຍສີກຸສຸມພະ (ສີດອກຄໍາຝອຍ), ຄານຄູ່ (ຢູກ) ຫຼື ໝາກພ້າວ; ແລະຂອງກິນທີ່ຈັດໃສ່ກະຕ່າຝັດໃໝ່—ແຕ່ລະຢ່າງໃຫ້ມີສິບຫົກຊຸດຕໍ່ວັດຖຸທຸກຢ່າງ.

Verse 70

समाच्छाद्यान्यशूर्पेण व्रती दद्यात्समन्त्रकम् । क्षीरोदार्णवसंभूता लक्ष्मीश्चन्द्रसहोदरा ॥ ७० ॥

ເມື່ອປົກຄຸມຂອງບູຊາດ້ວຍກະຕ່າຝັດອີກໃບໜຶ່ງ ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນນໍາໄປຖວາຍພ້ອມມົນຕຣາທີ່ກໍານົດວ່າ: “ລັກສະມີ ຜູ້ເກີດຈາກມະຫາສະໝຸດນ້ໍານົມ, ເປັນນ້ອງສາວຂອງດວງຈັນ.”

Verse 71

व्रतेनानेन संतुष्टा भवताद्विष्णुवल्लभा । चेतस्रः प्रतिमास्तास्तु श्रोत्रियेभ्यः समर्पयेत् ॥ ७१ ॥

ຂໍໃຫ້ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະວິດສະນຸ (ວິດສະນຸວັລລະພາ) ພໍໃຈດ້ວຍວຣະຕະນີ້. ແລ້ວຈຶ່ງຄວນມອບຮູບປະຕິມາທັງສີ່ນັ້ນແດ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ວິດ (ຊໂຣຕຣິຍະ).

Verse 72

ततस्तु चतुरो विप्रान् षोडशापि सुवासिनीः । मिष्टान्नेनाशयित्वा तु विसृजेत्ताः सदक्षिणाः ॥ ७२ ॥

ຈາກນັ້ນຄວນເລີ້ຍງພຣາຫມັນສີ່ຄົນ ແລະ ສຸວາສິນີ (ແມ່ຍິງແຕ່ງງານຜູ້ເປັນມົງຄຸນ) ສິບຫົກຄົນ ດ້ວຍອາຫານຫວານ; ເມື່ອໃຫ້ພວກນາງພໍໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງສົ່ງກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພ້ອມທັງດັກຊິນາ (ຂອງກໍານັນ).

Verse 73

समाप्तिनियमः पश्चाद्भुञ्जीतेष्टैः समन्वितः । एतद्व्रतं महालक्ष्म्याः कृत्वा विप्र विधानतः ॥ ७३ ॥

ເມື່ອສຳເລັດພິທີປິດທ້າຍຕາມວິນັຍແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຮັບປະທານອາຫານ ໂດຍກິນຂອງທີ່ອະນຸຍາດແລະຕາມຄວາມປາຖະໜາ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ໃດເຮັດວຣະຕະຂອງມະຫາລັກສະມີນີ້ຕາມຂໍ້ກຳນົດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນ.

Verse 74

भुक्त्वेष्टानैहिकान् कामांल्लक्ष्मीलोके वसेच्चिरम् । एषाऽशोकाष्टमी चोक्ता यस्यां पूर्णं रमाव्रतम् ॥ ७४ ॥

ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກກາມະໃນໂລກຕາມທີ່ປາຖະໜາແລ້ວ ຍ່ອມພຳນັກຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະລັກສະມີເປັນເວລາດົນ. ນີ້ເອີ້ນວ່າ “ອະໂສກາອັດຖະມີ” ຄືວັນທີ 8 ອັນປາສະຈາກໂສກ ໃນວັນນັ້ນວຣະຕະຂອງຣະມາ (ລັກສະມີ) ສຳເລັດສົມບູນ.

Verse 75

अत्राशोकस्य पूजा स्यादेकभक्तं तथा स्मृतम् । कृत्वाऽशोकव्रतं नारी ह्यशोका शोकजन्मनि ॥ ७५ ॥

ໃນນີ້ຄວນມີການບູຊາອະໂສກ (ຕົ້ນໄມ້/ເທວະ) ແລະຍັງກຳນົດໃຫ້ຖື “ເອກະພັກຕະ” ຄືກິນອາຫານພຽງມື້ດຽວ. ຍິງໃດເຮັດອະໂສກະວຣະຕະ ນາງຍ່ອມເປັນ “ອະໂສກາ” ຄືພົ້ນຈາກໂສກ ແມ່ນແຕ່ໃນຊາດທີ່ຄວນມີຄວາມເສົ້າ.

Verse 76

यत्र कुत्रापि संजाता नात्र कार्या विचारणा । आश्विने शुक्लपक्षे तु प्रोक्ता विप्र महाष्टमी ॥ ७६ ॥

ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກສະ) ຂອງເດືອນອາສະວິນ ວັນນັ້ນຖືກປະກາດວ່າເປັນ “ມະຫາອັດຖະມີ” ອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 77

तत्र दुर्गाचनं प्रोक्तं सव्रैरप्युपचारकैः । उपवासं चैकभक्तं महाष्टम्यां विधाय तु ॥ ७७ ॥

ໃນວັນນັ້ນ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃຫ້ບູຊາພຣະແມ່ດຸຣຄາ ພ້ອມດ້ວຍການປະຄອງບໍລິການ ແລະເຄື່ອງບູຊາທັງປວງຕາມຈາຣີດ. ແລະເມື່ອໄດ້ຖືອຸປະວາສ—ເອກະພັກຕະ ກິນພຽງມື້ດຽວ—ໃນມະຫາອັດຖະມີແລ້ວ ຈຶ່ງດຳເນີນພິທີຕໍ່ໄປ.

Verse 78

सर्वतो विभवं प्राप्य मोदते देववच्चिरम् । ऊर्ज्जे कृष्णादिकेऽष्टम्यां करकाख्यं व्रतं स्मृतम् ॥ ७८ ॥

ໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະວິພະວະຈາກທຸກທິດ ຜູ້ນັ້ນຍິນດີຢູ່ດົນນານດັ່ງເທວະ. ໃນເດືອນ Ūrja ໃນວັນອັດຖະມີແຫ່ງຂ້າງຄ່ຳ ມີວຣະຕະທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «Karaka-vrata» ຖືກຈື່ຈຳເປັນພິເສດ.

Verse 79

तत्रोमासहितः शंभुः पूजनीयः प्रयत्नतः । चंद्रोदयेऽर्घदानं च विधेयं व्रतिभिः सदा ॥ ७९ ॥

ທີ່ນັ້ນ ພຣະສັມພູ (Śiva) ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ ຄວນຖືກບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ແລະເມື່ອດວງຈັນຂຶ້ນ ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ເປັນນິດ.

Verse 80

पुत्रं सर्वगुणोपेतमिच्छद्भिर्विविधं सुखम् । गोपाष्टमीति संप्रोक्ता कार्तिके धवले दले ॥ ८० ॥

ຜູ້ໃດປາດຖະນາບຸດທີ່ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳທັງປວງ ແລະຄວາມສຸກຫຼາຍປະການ ຄວນຖືວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ «Gopāṣṭamī» ຊຶ່ງກ່າວໄວ້ວ່າຢູ່ໃນຂ້າງຂຶ້ນຂອງເດືອນ Kārttika.

Verse 81

तत्रकुर्याद्गवां पूजां गोग्रासं गोप्रदक्षिणाम् । गवानुगमनं दानं वांछन्सर्वाश्च संपदः ॥ ८१ ॥

ໃນວັນນັ້ນ ຄວນບູຊາຝູງງົວ ຖວາຍອາຫານໜຶ່ງຄຳໃຫ້ງົວ (gogrāsa) ແລະເດີນວຽນຮອບງົວ (pradakṣiṇā). ຜູ້ປາດຖະນາສົມບັດທັງປວງ ຄວນຕາມງົວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະເຮັດທານດ້ວຍ.

Verse 82

कृष्णाष्टम्यां मार्गशीर्षे मिथुनं दर्भनिर्मितम् । अनघां चानघां तत्र बहुपुत्रसमन्वितम् ॥ ८२ ॥

ໃນວັນກຣິສນາອັດຖະມີ (Kṛṣṇāṣṭamī) ໃນເດືອນ Mārgaśīrṣa ຄວນສ້າງຄູ່ໜຶ່ງຈາກຫຍ້າດັຣພະ (darbha). ແລະທີ່ນັ້ນ ຄວນປະດິດຖານອະນະຄາ (Anaghā) ແລະ ອະນະຄະ (Anagha) ເປັນຜູ້ປະທານລູກຫຼາຍ.

Verse 83

स्थापयित्वा शुभे देशे गोमयेनोपलेपिते । पूजयेद्गन्धपुष्पाद्यैरुपचारैः पृथग्विधैः ॥ ८३ ॥

ເມື່ອໄດ້ຕັ້ງ (ເທວະຮູບ/ວັດຖຸພິທີ) ໃນສະຖານທີ່ມົງຄຸນ ທີ່ທາດ້ວຍຂີ້ງົວອັນບໍລິສຸດ ພຶງບູຊາດ້ວຍທູບ ດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງຖວາຍອື່ນໆ ຕາມອຸປະຈາຣະຫຼາຍຢ່າງແຍກກັນ।

Verse 84

संभोज्य द्विजदांपत्यं विसृजेल्लब्धदक्षिणम् । व्रतमेतन्नरः कृत्वा नारी वा विधिपूर्वकम् ॥ ८४ ॥

ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງອາຫານແກ່ຄູ່ສາມີພັນລະຍາພຣາຫມັນ (ດວິຊະ) ແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຕາມປະເພນີ ແລະສົ່ງທ່ານກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ। ບຸລຸດຫຼືຍິງ ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ຕາມພິທີ ກໍຖືວ່າສຳເລັດຄົບຖ້ວນ।

Verse 85

पुत्रं सल्लक्षणोपेतं लभते नात्र संशयः ॥ ८५ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸດຊາຍຜູ້ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນ ແລະຄຸນຄ່າດີ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 86

मार्गाशीर्षसिताष्टम्यां कालभैरवसन्निधौ । उपोष्य जागरं कृत्वा महापापैः प्रमुच्यते ॥ ८६ ॥

ໃນວັນອັດຖະມີຂ້າງຂຶ້ນ (Śuklāṣṭamī) ຂອງເດືອນມາຣກະຊີຣສະ (Mārgaśīrṣa) ໃນພຣະສະນິດຂອງກາລະໄພຣະວະ (Kālabhairava) ຜູ້ໃດອົບພົດອາຫານ ແລະຖືຕື່ນຍາມຄືນ ຈະພົ້ນຈາກບາບໃຫຍ່ທັງປວງ।

Verse 87

यत्किंचिदशुभं कर्म कृतं मानुषजन्मनि । तत्सर्वं विलयं याति कालभैरवदर्शनात् ॥ ८७ ॥

ກຳອັນອະມົງຄຸນໃດໆ ທີ່ເຄີຍກະທຳໃນການເກີດເປັນມະນຸດ ທັງໝົດນັ້ນຈະລະລາຍ ແລະສູນສິ້ນ ໂດຍພຽງໄດ້ເຫັນດາຣະຊະນະ (darśana) ຂອງກາລະໄພຣະວະ (Kālabhairava) ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 88

अथ पौषसिताष्टम्यां श्राद्धमष्टकसंज्ञितम् । पितॄणां तृप्तिदं वर्षं कुलसन्ततिवर्द्धनम् ॥ ८८ ॥

ບັດນີ້ ໃນວັນອັດຖະມີ (ວັນທີ 8) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນເປົາສະ ຄວນປະກອບພິທີສຣາດທະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອັດຖະກາ»; ມັນໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ປິຕຣະຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ແລະສົ່ງເສີມການເຕີບໂຕກັບການສືບຕໍ່ວົງຕະກູນ।

Verse 89

शुक्लाष्टम्यां तु पौषस्य शिवं सम्पूज्य भक्तितः । भुक्तिमुक्तिमवाप्नोति भक्तिमेकां समाचरन् ॥ ८९ ॥

ແຕ່ໃນວັນອັດຖະມີຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນເປົາສະ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະສິວະ (Śiva) ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ຍ່ອມໄດ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ໂດຍປະພຶດພັກຕິດ້ວຍໃຈດຽວ।

Verse 90

कृष्णाष्टम्यां तु माघस्य भद्रकालीं समर्चयेत् । भक्तितो वैरिवृन्दघ्नीं सर्वकामप्रदायिनीम् ॥ ९० ॥

ໃນວັນກຣິສນາອັດຖະມີ (ວັນທີ 8 ຂອງຂ້າງແຮມ) ເດືອນມາຄະ (Māgha) ຄວນບູຊານາງພັດຣະກາລີ (Bhadrakālī) ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ—ນາງເປັນຜູ້ທຳລາຍຝູງສັດຕູ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ।

Verse 91

माघमासे सिताष्टम्यां भीष्मं संतर्पयद्द्विज । संततिं त्वव्यवच्छिन्नामिच्छंश्चाप्यपराजयम् ॥ ९१ ॥

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໃນວັນອັດຖະມີຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນມາຄະ ຄວນຖວາຍທານບູຊາແກ່ພຣະບີສະມະ (Bhīṣma) ໂດຍປາດຖະໜາໃຫ້ມີລູກຫຼານສືບຕໍ່ບໍ່ຂາດ ແລະໃຫ້ບໍ່ພ່າຍແພ້ (ອະປະຣາຊະຍະ)។

Verse 92

फाल्गुने त्वसिताष्टम्यां भीमां देवीं समर्चयेत् । तत्र व्रतपरो विप्र सर्वकामसमृद्धये ॥ ९२ ॥

ໃນເດືອນພາລກຸນະ (Phālguna) ໃນວັນອັດຖະມີຂອງຂ້າງແຮມ ຄວນບູຊານາງເທວີພີມາ (Bhīmā) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງເຕັມທີ່. ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຜູ້ຖືວຣະຕະຢ່າງມຸ່ງໝັ້ນໃນວັນນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສົມບູນແລະຄວາມຮັ່ງມີແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ।

Verse 93

शुक्लाष्टम्यां फाल्गुनस्य शिवं चापि शिवां द्विज । गंधाद्यैः सम्यगभ्यर्च्य सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् ॥ ९३ ॥

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ໃນວັນອັດຖະມີ ຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນຟານກຸນ ຖ້າບູຊາພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສິວາ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ຢ່າງຖືກພິທີ ຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງສິດທິທັງປວງ।

Verse 94

फाल्गुनापरपक्षे तु शीतलामष्टमीदिने । पूजयेत्सर्ववपक्कानैः सप्तम्यां विधिवत्कृतैः ॥ ९४ ॥

ໃນຂ້າງແຮມ (ຄືນມືດ) ເດືອນຟານກຸນ ໃນວັນຊີຕະລາ-ອັດຖະມີ ຄວນບູຊາແມ່ເທວີຊີຕະລາ ດ້ວຍອາຫານປຸງສຸກທຸກຢ່າງ ທີ່ຈັດເຮັດຢ່າງຖືກພິທີໃນວັນສັບຕະມີ।

Verse 95

शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता । शीतले त्वं जगद्वात्री शीतलायै नमोनमः ॥ ९५ ॥

ໂອ ຊີຕະລາ ເຈົ້າແມ່ນແມ່ຂອງໂລກ; ໂອ ຊີຕະລາ ເຈົ້າແມ່ນພໍ່ຂອງໂລກ. ໂອ ຊີຕະລາ ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ອຸ້ມຊູ ແລະ ຄ້ຳຈຸນໂລກ—ນະໂມນະມະ ແດ່ ຊີຕະລາ.

Verse 96

वन्देऽहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगंबराम् । मार्जनी कलशोपेतां विस्फोटकविनाशिनीम् ॥ ९६ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ ເທວີຊີຕະລາ—ປະທັບເທິງຫມາກລາ, ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍທິດ (ຄືຟ້າເປັນຜ້າ), ຖືໄມ້ກວາດ ແລະ ໝໍ້ນ້ຳ, ຜູ້ທຳລາຍໂລກຜື່ນປຸກພອງ ແລະ ໂລກຝີດາດ.

Verse 97

शीतले शीतले चेत्थं ये जपंति जले ल्थिताः । तेषां तु शीतला देवी स्याद्विस्फोटकशांतिदा ॥ ९७ ॥

ຜູ້ໃດຢືນຢູ່ໃນນ້ຳ ແລ້ວສວດວ່າ “ຊີຕະເລ, ຊີຕະເລ” ດັ່ງນີ້—ສຳລັບພວກເຂົາ ເທວີຊີຕະລາ ຈະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສະງົບ ບັນເທົາໂລກຜື່ນປຸກພອງ.

Verse 98

इत्येवं शीतलामन्त्रैर्यः समर्चयते द्विज । तस्य वर्षं भवेच्छांतिः शीतलायाः प्रसादतः ॥ ९८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຜູ້ໃດບູຊາ ພຣະນາງ ສີຕະລາ ດ້ວຍມົນຕຣາຂອງນາງຢ່າງຖືກພິທີ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງສີຕະລາ ຄວາມສະຫງົບແລະຄວາມບັນເທົາຈະມີຕະຫຼອດປີໃຫ້ເຂົາ.

Verse 99

सर्वमासोभये पक्षे विधिवच्चाष्टमीदिने । शिवां वापिशिवं प्रार्च्यलभते वांछितं फलम् ॥ ९९ ॥

ໃນທຸກເດືອນ ໃນທັງສອງປັກ (ຂ້າງຂຶ້ນແລະຂ້າງແຮມ) ໃນວັນອັດຖະມີ (Aṣṭamī), ຖ້າບູຊາຕາມພິທີ ບໍ່ວ່າຈະເປັນ ພຣະນາງ ສີວາ (Śivā) ຫຼື ພຣະສີວະ (Śiva), ກໍຈະໄດ້ຮັບຜົນທີ່ປາຖະໜາ.

Verse 100

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थिताष्टमीव्रतकथनं नाम सप्तदशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११७ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ 117 ໃນ ສີຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ ພາກຕົ້ນ, ພາຍໃນມະຫາອຸປາຂຽນ, ໃນພາກທີສີ່, ຊື່ວ່າ «ການບອກເລື່ອງວຣະຕະອັດຖະມີ ທີ່ປະຕິບັດຕະຫຼອດສິບສອງເດືອນ».