The Exposition of the Contents (Anukramaṇī) of the Bhaviṣya Purāṇa

Verse 1

श्रीब्रह्मोवाच । अथ ते संप्रवक्ष्यामि पुराणं सर्वसिद्धिदम् । भविष्यं भवतः सर्वलोकाभीष्टप्रदायकम् ॥ १ ॥

ພຣະສຣີ ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ ປຸຣານະນີ້ໃຫ້ເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ມັນເປັນຜູ້ປະທານສິດທິທຸກປະການ, ເພື່ອປະໂຫຍດໃນອະນາຄົດຂອງເຈົ້າ, ແລະປະທານຄວາມປາຖະໜາອັນພຶງປາດຖະໜາຂອງທຸກໂລກ.

Verse 2

यत्राहं सर्वदेवानामादिकर्ता समुद्गतः । सृष्ट्यर्थं तत्र संजातो मनुः स्वार्थभुवः पुरा ॥ २ ॥

ຈາກແຫຼ່ງນັ້ນ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປາກົດຂຶ້ນເປັນຜູ້ສ້າງດັ້ງເດີມຂອງເທວະທັງປວງ; ເພື່ອການສ້າງໂລກ ໃນການກ່ອນ ມີມະນຸ ຊື່ ສະວາຣຖະພູວະ (Svārthabhuva) ເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 3

स मां प्रणम्य पप्रच्छ धर्मं सर्वाथसाधकम् । अहं तस्मै तदा प्रीतः प्रावोचं धर्मसंहिताम् ॥ ३ ॥

ເຂົາໄດ້ກໍາບັງຄົມຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວຖາມເຖິງ ທັມມະ ອັນເປັນເຄື່ອງສໍາເລັດເປົ້າໝາຍທຸກປະການໃນຊີວິດ. ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈໃນເຂົາ ແລະໄດ້ກ່າວສອນ «ທັມມະສັງຫິຕາ» ແກ່ເຂົາ.

Verse 4

पुराणानां यदा व्यासो व्यासं चक्रे महामतिः । तदा तां संहितां सर्वां पंचधा व्यभजन्मुनिः ॥ ४ ॥

ເມື່ອ ພຣະວະຍາສະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໄດ້ຈັດຮຽງ ແລະຮວບຮວມ ປຸຣານະທັງຫຼາຍ, ໃນເວລານັ້ນ ມຸນີຜູ້ນັ້ນ ໄດ້ແບ່ງສັງຫິຕາທັງໝົດນັ້ນ ເປັນຫ້າພາກ.

Verse 5

अधोरकल्पवृत्तांतं नानाश्चर्यकथान्वितम् । तत्रादिमं स्मृतं पर्वं ब्राह्मं यत्रास्त्युपक्रमः ॥ ५ ॥

ໃນນີ້ມີເລື່ອງລາວຂອງ ອະໂທຣ-ກັລປະ ພ້ອມດ້ວຍນິທານອັນນ່າອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ. ພາກທຳອິດຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ພຣາຫມະ ປະຣະວັນ» ບ່ອນທີ່ມີການເປີດບົດເລີ່ມຕົ້ນ.

Verse 6

सूतशौनकसंवादे पुराणप्रश्नसंक्रमः । आदित्यचरितप्रायः सर्वाख्यानसमन्वितः ॥ ६ ॥

ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ສູຕະ ແລະ ເຊົານະກະ ການສອບຖາມເກືອບກ່ຽວກັບ ປຸຣານະ ດຳເນີນໄປຕາມລຳດັບ. ສ່ວນໃຫຍ່ເນັ້ນເລື່ອງກິດຈະການຂອງ ອາດິຕະຍະ (ພຣະອາທິດ) ແລະພ້ອມດ້ວຍນິທານທຸກປະເພດ.

Verse 7

सृष्ट्यादिलक्षणोपेतः शास्त्रसर्वस्वरूपकः । पुस्तलेखकलेखानां लक्षणं च ततः परम् ॥ ७ ॥

ມັນພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍກຳນົດແຕ່ການສ້າງໂລກເປັນຕົ້ນ ແລະເປັນແກ່ນສານຂອງສາດທັງປວງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຍັງກ່າວເຖິງລັກສະນະຂອງການຂຽນໃນປຶ້ມ ແລະການຂຽນໃສ່ໃບລານ (ໃບຕານ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 8

संस्काराणां च सर्वेषां लक्षणं चात्र कीर्तितम् । पक्षस्यादितिथीनां च कल्पाः सप्त च कीर्तिताः ॥ ८ ॥

ທີ່ນີ້ໄດ້ພັນລະນາລັກສະນະຂອງສັງສະກາຣະ (ພິທີສັກສິດ) ທັງປວງ. ແລະຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງກັລປະ 7 ປະການ ກ່ຽວກັບປັກສະ (ຄື່ງເດືອນ) ແລະຕິຖີເລີ່ມຈາກຕິຖີທຳອິດ.

Verse 9

अष्टम्याद्याः शेषकल्पा वैष्णवे पर्वणि स्मृताः । शैवे च कायतो भिन्नाः सौरे चांत्यकथान्वयः ॥ ९ ॥

ກັລປະທີ່ເຫຼືອ—ເລີ່ມຈາກ ອັດຖະມີ (Aṣṭamī) ແລະອື່ນໆ—ຖືກຈື່ຈຳໄວ້ໃນພາກ ໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava parvan). ໃນຂະບວນຊາຍວະ (Śaiva) ມັນຖືກແຍກຕ່າງຕາມການຈັດວາງ; ແຕ່ໃນຂະບວນ ເສົາຣະ (Saura) ມັນດຳເນີນຕາມລຳດັບເລື່ອງທ້າຍ.

Verse 10

प्रतिसर्गाह्वयं पश्चान्नानाख्यानसमन्वितम् । पुराणस्योपसंहारसहितं पर्व पंचमम् ॥ १० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີພາກທີ່ຫ້າ ເອີ້ນວ່າ «ປະຕິສັກຄະ» (ການສ້າງຄືນຄັ້ງທີສອງ) ອຸດົມດ້ວຍນິທານຫຼາຍປະການ ແລະມີບົດສະຫຼຸບປິດທ້າຍຂອງປຸຣານະດ້ວຍ।

Verse 11

एषु पंचसु पूर्वस्मिन् ब्रह्मणो महिमाधिकाः । धर्मे कामे च मोक्षे तु विष्णोश्चापि शिवस्य च ॥ ११ ॥

ໃນຫ້າພາກນີ້ ພາກທຳອິດເນັ້ນມະຫິມາຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ເປັນຫຼັກ; ໃນເລື່ອງທຳມະ ແລະ ກາມະ ຕະຫຼອດຈົນເຖິງ ໂມກສະ ກໍໄດ້ປະກາດມະຫິມາຂອງພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ແລະຂອງພຣະສິວະ (Śiva) ດ້ວຍ।

Verse 12

द्वितीयं च तृतीये च सौरे वर्गचतुष्टये । प्रतिसर्गाह्वयं त्वंत्यं प्रोक्तं सर्वकथान्वितम् ॥ १२ ॥

ແລະໃນພາກທີສອງ ແລະ ພາກທີສາມ ພາຍໃນການແບ່ງສາວຣະ (Saurā) ທີ່ຈັດເປັນສີ່ກຸ່ມ ພາກສຸດທ້າຍທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປະຕິສັກຄະ» (ການສ້າງຄືນ) ໄດ້ຖືກສອນໄວ້ ພ້ອມດ້ວຍນິທານທັງປວງ।

Verse 13

सभविष्यं विनिर्द्दिष्टं पर्व व्यासेन धीमता । चतुर्द्दशसहस्रं तु पुराणं परिकीर्तितम् ॥ १३ ॥

ພຣະວິຍາສະ (Vyāsa) ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ກຳນົດ «ພະວິສະຍະປຸຣານະ» (Bhaviṣya Purāṇa) ພ້ອມສ່ວນເສີມ ໃຫ້ເປັນພາກ (parvan) ໜຶ່ງ; ແລະປຸຣານະນັ້ນ ຖືກປະກາດວ່າມີ ສິບສີ່ພັນ ຄຳກອນ (ສະໂລກ)।

Verse 14

भविष्यं सर्वदेवानां साम्यं यत्र प्रकीर्तितम् । गुणानां तारतम्येन समं ब्रह्मेति हि श्रुतिः ॥ १४ ॥

ໃນຄຳສອນນັ້ນ ໄດ້ປະກາດວ່າ ໃນອະນາຄົດ ພຣະເທວະທັງປວງຈະຖືກກ່າວວ່າເທົ່າທຽມກັນ; ແຕ່ ສຣຸຕິ (Śruti) ກ່າວວ່າ «ເທົ່າກັນ» ຂອງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ແມ່ນເພີ່ງໃນຄວາມໝາຍວ່າ ມີລຳດັບຊັ້ນຕາມຄຸນະ (guṇa) ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 15

तं लिखित्वा तु यो दद्यात्पौष्यां विद्वान्विमत्सरः । गुडधेनुयुतं हेमवस्त्रमाल्यविभूषणैः ॥ १५ ॥

ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫຼາດ ບໍ່ມີໃຈອິດສາ ໃຫ້ຄັດລອກຂໍ້ຄຳນັ້ນ ແລ້ວນຳໄປຖວາຍໃນວັນນັກສັດຕຣາ ປຸສຍາ ພ້ອມກັບ guḍa-dhenu (ງົວນ້ຳຕານ) ແລະ ຄຳ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ພວງດອກໄມ້, ເຄື່ອງປະດັບ ຈະໄດ້ບຸນກຸສົນອັນໃຫຍ່.

Verse 16

वाचकं पुस्तकं चापि पूजयित्वा विधानतः । गंधाद्यैर्भोज्यभक्ष्यैश्च कृत्वा नीराजनादिकम् ॥ १६ ॥

ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີກຳນົດ ທັງຜູ້ອ່ານສະດຸດ (ຜູ້ສະດຸດພຣະຄຳ) ແລະ ປຶ້ມອັນສັກສິດ ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດອາຣາຕີ ແລະພິທີອື່ນໆ ພ້ອມຖວາຍຂອງຫອມ ແລະອາຫານປຸງສຸກ ກັບເຄື່ອງກິນຖວາຍ.

Verse 17

यो वै जितेंद्रियो भूत्वा सोपवासः समाहितः । अथ वैकहविष्याशी कीर्तयेच्छृणुयादपि ॥ १७ ॥

ຜູ້ໃດຊະນະອິນທຣີຍະ ມີໃຈສະຫງົບ ຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ແລ້ວຕໍ່ມາກິນແຕ່ haviṣya ພຽງຢ່າງດຽວ—ຜູ້ນັ້ນຄວນສັນລະເສີນ/ສະດຸດ ແລະຟັງດ້ວຍ.

Verse 18

स मुक्तः पातकैर्घोरैः प्रयाति ब्रह्मणः पदम् । योऽप्यनुक्रमणीमेतां भविष्यस्य निरूपिताम् ॥ १८ ॥

ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບອັນນ່າຢ້ານ ແລະໄປຮອດສະພາບ/ບົດບາດແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman). ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຟັງ ຫຼືສຶກສາ ອະນຸກຣະມະນີ (Anukramaṇī) ນີ້—ບົດສັງລວມຂອງເລື່ອງທີ່ຈະຖືກເລົ່າຕໍ່ໄປ—ກໍໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນ.

Verse 19

पठेद्वा श्रृणुयाच्चैतां भुक्तिं मुक्तिं च विंदति ॥ १९ ॥

ຜູ້ໃດອ່ານສະດຸດ ຫຼືຟັງຂໍ້ຄຳນີ້ ຈະໄດ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ (bhukti) ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (mukti).

Verse 20

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे भविष्यपुराणानुक्रमणी निरूपणं नाम शततमोऽध्यायः ॥ १०० ॥

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ່ 100 ອັນມີນາມວ່າ «ການອະທິບາຍບັນຊີເນື້ອຫາ (ອນຸກຣະມະນີ) ຂອງ ພະວິສະຍະ ປຸຣານະ» ໃນພາກຕົ້ນ ຂອງ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະ ປຸຣານະອັນຄວນບູຊາ, ໃນມະຫານິທານ, ພາກທີ່ສີ່ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.