The Description of the Glory of the Purāṇa (Purāṇa-Māhātmya)

Verse 1

सूत उवाच । इत्येवमुक्त्वा मुनिना हि पृष्टास्ते वै कुमाराः किल नारदेन । संपूजिताः शास्त्रविदां वरिष्ठाः कृताह्निका जग्मुरुमेशलोकम् ॥ १ ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອມຸນີໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາກຸມາຣະຜູ້ຖືກນາຣະດະຖາມ ກໍໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສົມຄວນ. ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ຊາສະຕຣະ; ເມື່ອສຳເລັດພິທີປະຈຳວັນແລ້ວ ກໍເດີນທາງໄປສູ່ໂລກຂອງອຸເມສະ (ພຣະສິວະ).

Verse 2

तत्रेशमग्र्यर्कनिभैर्मुनींद्रैः श्रीवामदेवादिभिरर्चितांघ्रिम् । सुरासुरेन्द्रैरभिवंद्यमुग्रं नत्वाज्ञया तस्य निषेदुरुर्व्याम् ॥ २ ॥

ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ດຸດັນນ່າເກງຂາມ ຜູ້ມີພຣະບາດຖືກບູຊາໂດຍມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນຂຶ້ນ ມີພຣະວາມະເທວະເປັນຕົ້ນ; ແມ່ນແຕ່ຈອມນາຍແຫ່ງເທວະແລະອະສຸຣະກໍຍັງກ່າວນະມັດສະການ. ເມື່ອກ້ມກາບພຣະອົງແລ້ວ ພວກເຂົາກໍນັ່ງລົງທີ່ພື້ນດິນຕາມພຣະບັນຊາ.

Verse 3

श्रुत्वाथ तत्राखिलशास्त्रसारं शिवागमं ते पशुपाशमोक्षणम् । जग्मुस्ततो ज्ञानघनस्वरूपा नत्वा पुरारिं स्वपितुर्निकाशम् ॥ ३ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຢູ່ທີ່ນັ້ນ «ສິວາ-ອາຄະມະ» ອັນເປັນແກ່ນສານຂອງຄຳພີທັງປວງ ແລະໃຫ້ການປົດປ່ອຍຈາກພັນທະຂອງຊີວະ ຜູ້ມີສະພາບເປັນກ້ອນແຫ່ງປັນຍານັ້ນ ກໍໄດ້ເດີນທາງອອກໄປ; ແລ້ວກໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະສິວາ ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ ແລະເຂົ້າໄປຫາພຣະບິດາຂອງຕົນ।

Verse 4

तत्पादपद्मे प्रणतिं विधाय पित्रापि सत्कृत्य सभाजितास्ते । लब्ध्वाशिषोऽद्यापि चरन्ति शश्वल्लोकेषु तीर्थानि च तीर्थभूताः ॥ ४ ॥

ເຂົາໄດ້ນົບນ້ອມຢູ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງທ່ານ ແລະແມ່ນແຕ່ພຣະບິດາຂອງຕົນກໍໄດ້ໃຫ້ກຽດ ຕ້ອນຮັບຢ່າງເຄົາລົບ. ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນແລ້ວ ຈົນທຸກມື້ນີ້ພວກເຂົາຍັງເດີນທາງຢູ່ໃນໂລກທັງຫຼາຍ ເຂົ້າຫາຕີຣຖະທັງປວງ ແລະຕົນເອງກໍເປັນຕີຣຖະມີຊີວິດ।

Verse 5

जग्मुस्ततो वै बदरीवनान्ते सुरेन्द्रवर्गैरुपसेव्यमानम् । दध्युश्चिरं विष्णुपदाब्जमव्ययं ध्यायन्ति यद्यतयो वीतरागाः ॥ ५ ॥

ຕໍ່ມາພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປ່າບະດະຣີອັນເລິກ ເຖິງດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ ອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຊຶ່ງມີຝູງພຣະອິນທຣະແລະເທວະທັງຫຼາຍຄອຍບໍລິການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ເຂົາໄດ້ພິຈາລະນາຢູ່ດົນນານ ເຊັ່ນດຽວກັບຍະຕີຜູ້ປາດຈາກຣາຄະ ທີ່ພາວະນາຕໍ່ພຣະບາດນັ້ນ।

Verse 6

नारदोऽपि ततो विप्रा कुमारेभ्यः समीहितम् । लब्ध्वा ज्ञानं सविज्ञानं भृशं प्रीतमना ह्यभूत् ॥ ६ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະນາຣະດະກໍດ້ວຍ, ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ໄດ້ຮັບຈາກກຸມາຣະທັງຫຼາຍ ຄວາມຮູ້ທີ່ປາຖະໜາ—ຄວາມຮູ້ພ້ອມດ້ວຍວິຊານະ ແຫ່ງການຮູ້ແຈ້ງ—ແລະມີໃຈຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 7

स तस्मात्स्वर्णदीतीरादागत्य पितुरन्तिके । प्रणम्य सत्कृतः पित्रा ब्रह्मणा निषसाद च ॥ ७ ॥

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ມາຈາກຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະວັນນະດີ ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະບິດາຂອງຕົນ; ແລ້ວນົບນ້ອມ. ເມື່ອໄດ້ຮັບການໃຫ້ກຽດຢ່າງຄວນຄ່າຈາກພຣະບິດາຄືພຣະບຣະຫມາ ທ່ານກໍນັ່ງລົງ।

Verse 8

कुमारेभ्यः श्रुतं यच्च ज्ञानं विज्ञानसंयुतम् । वर्णयामास तत्त्वेन सोऽपि श्रुत्वा मुमोद च ॥ ८ ॥

ຄວາມຮູ້ທີ່ທ່ານໄດ້ຟັງຈາກກຸມາຣະ—ຄວາມຮູ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍການຮູ້ແຈ້ງຈິງ—ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍຕາມຕັດຕະວະຢ່າງສັດຈິງ; ອີກຝ່າຍໄດ້ຟັງແລ້ວກໍຍິນດີປິຕິ.

Verse 9

अथ प्रणम्य शिरसा लब्धाशीर्मुनिसत्तमः । आजगाम च कैलासं मुनिसिद्धनिषेवितम् ॥ ९ ॥

ແລ້ວທ່ານມຸນິຜູ້ປະເສີດ ກໍກົດຫົວນົບນ້ອມ ໄດ້ຮັບພອນແລ້ວ ຈຶ່ງເດີນທາງໄປສູ່ພູໄກລາສ ທີ່ມີມຸນິແລະສິດທະຜູ້ສຳເລັດມາສະເຫຼີມສະເຫຼີຍ.

Verse 10

नानाश्चर्यमयं शश्वत्सर्वर्त्तुकुसुमद्रुमैः । मंदारैः पारिजातैश्च चंपकाशोकवंजुलैः ॥ १० ॥

ທີ່ນັ້ນເປັນດິນແດນອັນອັດສະຈັນຫຼາຍປະການຢູ່ເປັນນິດ ປະດັບດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ອອກດອກທຸກລະດູ—ມັນດາຣາ ແລະ ປາຣິຊາຕາ ພ້ອມທັງ ຈຳປາກາ, ອະໂສກາ, ແລະ ວັນຈຸລາ.

Verse 11

अन्यैश्च विविधैर्वृक्षैर्नानापक्षिगणावृतैः । वातोद्धूतशिखैः पांथानाह्वयद्भिरिवावृतम् ॥ ११ ॥

ຍັງຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຊະນິດອື່ນໆ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຝູງນົກນານາພັນ; ຍອດໄມ້ທີ່ຖືກລົມພັດໄຫວ ດູປານດັ່ງກຳລັງເອີ້ນເຊີນຜູ້ເດີນທາງ.

Verse 12

नानामृगगणाकीर्णं सिद्धकिन्नरसंकुलम् । सरोभिः स्वच्छसलिलैर्लसत्कांचनपंकजैः ॥ १२ ॥

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຝູງສັດນານາຊະນິດ ແອອັດດ້ວຍສິດທະ ແລະ ກິນນະຣະ; ງາມດ້ວຍສະຫຼອງນ້ຳໃສ ທີ່ດອກບົວສີຄຳສ່ອງປະກາຍ.

Verse 13

शोभितं सारसैर्हंसैश्चक्राह्वाद्यैर्निनादितम् । स्वर्द्धनीपातनि र्घृष्टं क्रीडद्भिश्चाप्सरोगणैः ॥ १३ ॥

ບ່ອນນັ້ນງາມດ້ວຍນົກກະຮອກແລະຫົງ, ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງເອີ້ນຂອງຈັກຣະວາກາ ແລະນົກອື່ນໆ; ຍັງຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍຝູງອັບສະຣາຜູ້ຫຼິ້ນຢູ່ນັ້ນ ໃຫ້ເຄື່ອງປະດັບສ່ອງປະກາຍ.

Verse 14

सलिलेऽलकनंदायाः कुचकुंकुमपिंगले । आमोदमुदितैर्नागैः सलिलैः पुष्करोद्धृतैः ॥ १४ ॥

ໃນນ້ຳແຫ່ງອະລະກະນັນດາ ທີ່ອອກສີນ້ຳຕານອ່ອນດັ່ງຜົງກຸງກຸມຈາກອົກນາງ, ຊ້າງທັງຫຼາຍຜູ້ຊື່ນບານດ້ວຍກິ່ນຫອມ ຍົກນ້ຳຂຶ້ນດ້ວຍງວງ ແລະຫຼິ້ນຢູ່ໃນນ້ຳນັ້ນ.

Verse 15

स्नापयद्भिः करेणूश्च कलभांश्च समाकुले । अथ श्वेताभ्रसदृशे श्रृंगे तस्य च भूभृतः ॥ १५ ॥

ທີ່ນັ້ນແອດແນ່ນດ້ວຍຊ້າງແມ່ທີ່ອາບນ້ຳໃຫ້ລູກຊ້າງນ້ອຍ ຈົນຄຶກຄື້ນວຸ່ນວາຍ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ບນຍອດພູນັ້ນທີ່ຂາວດັ່ງເມກຂາວ ເລື່ອງລາວຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 16

वटं कालाभ्रसदृशं ददर्श शतयोजनम् । तस्याधस्तात्समासीनं योगिमण्डलमध्यगम् ॥ १६ ॥

ລາວໄດ້ເຫັນຕົ້ນໄມ້ວັດ (ບັນຍັນ) ມືດດັ່ງກ້ອນເມກພາຍຸ ແຜ່ກວ້າງເຖິງຮ້ອຍໂຢຊະນະ; ແລະພາຍໃຕ້ນັ້ນ ລາວເຫັນຜູ້ໜຶ່ງນັ່ງຢູ່ ຢືນຢູ່ກາງວົງຍອກຄີທັງຫຼາຍ.

Verse 17

कपर्दिनं विरूपाक्ष व्याघ्रचर्मांबरावृतम् । भूतिभूषितसर्वांगं नागभूषणभूषितम् ॥ १७ ॥

ພຣະອົງແມ່ນກະປັດດິນ—ຜູ້ມີຜົມມັດເປັນປອກ—ແລະວິຣູປາກຊະ ຜູ້ມີດວງຕາພິເສດ; ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍໜັງເສືອ. ທົ່ວກາຍຖືກປະດັບດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ (ພະສະມະ) ແລະປະດັບດ້ວຍງູເປັນເຄື່ອງອາພອນ.

Verse 18

रुद्राक्षमालया शश्वच्छोभितं चंद्रशेखरम् । तं दृष्ट्वा नारदो विप्रा भक्तिनम्रात्मकंधरः ॥ १८ ॥

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ! ເມື່ອເຫັນ ຈັນທຣະເສຂຣ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປະດັບດ້ວຍສາຍລູກປັດ ຣຸທຣາກຊະ ຢ່າງສະເໝີ ນາຣະດະກໍໂຄ້ງຄຳນົບດ້ວຍພັກຕິ ກົດສີສະລົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 19

ननाम् शिरसा तस्य पादयोर्जगदीशितुः । ततः प्रसन्नमनसा स्तुत्वा वाग्भिर्वृषध्वजम् ॥ १९ ॥

ລາວໄດ້ນົບນ້ອມດ້ວຍສີສະຕໍ່ພຣະບາດທັງສອງຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ; ແລ້ວດ້ວຍໃຈສະງົບປິຕິ ລາວໄດ້ສັນລະເສີນ ວຣິສະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ।

Verse 20

निषसादाज्ञया स्थाणोः सत्कृतो योगिभिस्तदा । अथापृच्छच्च कुशलं नारदं जगतां गुरुः ॥ २० ॥

ຕໍ່ມາ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ນາຣະດະໄດ້ນັ່ງລົງ; ແລະບັນດາໂຍຄີກໍໄດ້ຕ້ອນຮັບທ່ານດ້ວຍກຽດ. ແລ້ວ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກທັງປວງ ໄດ້ຖາມນາຣະດະເຖິງຄວາມສຸກສະບາຍ।

Verse 21

स च प्राह प्रसादेन भवतः सर्वमस्ति मे । सर्वेषां योगिवर्याणां श्रृण्वतां तत्र वाडवाः ॥ २१ ॥

ແລ້ວທ່ານກ່າວວ່າ: «ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ທຸກສິ່ງສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າກໍສຳເລັດພ້ອມແລ້ວ». ໃນຂະນະທີ່ໂຍຄີຜູ້ປະເສີດກຳລັງຟັງຢູ່ນັ້ນ ພວກວາດະວະ (ຫມູ່ລະດັບລູກສາຍ຤ິສີ) ກໍໄດ້ຍິນດ້ວຍ।

Verse 22

पप्रच्छ शांभवं ज्ञानं पशुपाशविमोक्षणम् । स शिवः सादरं तस्य भक्त्या संतुष्टमानसः ॥ २२ ॥

ທ່ານໄດ້ຖາມເຖິງ ຊາມພະວະ-ຍານ—ປັນຍາປົດປ່ອຍທີ່ປົດວິນຍານຜູ້ຖືກຜູກມັດອອກຈາກເຊືອກພັນຂອງ ປະສຸ (ຜູ້ຖືກຜູກ) ແລະ ປາສະ (ບ່ວງຜູກ). ພຣະສິວະ ຜູ້ມີໃຈພໍໃຈດ້ວຍພັກຕິຂອງຜູ້ບູຊານັ້ນ ໄດ້ຕອບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລະໃສ່ໃຈ।

Verse 23

योगमष्टांगसंयुक्तं प्राह प्रणतवत्सलः । स लब्ध्वा शांभवं ज्ञानं शंकराल्लोकशंकरात् ॥ २३ ॥

ຜູ້ມີໃຈເມດຕາຕໍ່ຜູ້ກ້ົມກາບ ໄດ້ສອນໂຍຄະທີ່ປະກອບດ້ວຍອົງ 8. ເມື່ອໄດ້ຮັບປັນຍາສາມພະວະຈາກພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ ກໍໄດ້ປະກາດມັນອອກໄປ.

Verse 24

सुप्रसन्नमना नत्वा ययौ नारायणांतिकम् । तत्रापि नारदोऽभीक्ष्णं गतागतपरायणः ॥ २४ ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ລາວໄດ້ກ້ົມກາບ ແລ້ວໄປສູ່ພຣະນາຣາຍະນະ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ນາຣະດະໄດ້ໄປມາຊ້ຳໆ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການເຂົ້າເຝົ້າຮັບໃຊ້.

Verse 25

सेवितं योगिभिः सिद्धैर्नारायणमतोषयत् । एतद्वः कीर्तितं विप्रा नारदीयं महन्मया ॥ २५ ॥

ຄຳສອນ/ຄຳພີນັ້ນ ທີ່ໂຍຄີແລະສິດທະທັງຫຼາຍໄດ້ບຳເນົາຮັບໃຊ້ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ພຣະນາຣາຍະນະພໍໃຈ. ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ນີ້ແຫຼະແມ່ນນາຣະດີຍະປູຣານະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດແກ່ພວກເຈົ້າ.

Verse 26

उपाख्यानं वेदसमं सर्वशास्त्रनिदर्शनम् । चतुष्पादसमायुक्तं श्रृण्वतां ज्ञानवर्द्धनम् ॥ २६ ॥

ອຸປາຄະຍານອັນສັກສິດນີ້ ເທົ່າທຽມກັບເວດ ແລະເປັນການຊີ້ແຈງແກ່ນສານຂອງສາດສະຕຣາທັງປວງ. ຄົບຖ້ວນດ້ວຍສີ່ພາກ ຍ່ອມເພີ່ມພູນປັນຍາແກ່ຜູ້ຟັງ.

Verse 27

य एतत्कीर्तयेद्विप्रा नारदीयं शिवालये । समाजे द्विजमुख्यानां तथा केशवमंदिरे ॥ २७ ॥

ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສວດສະທ້ອນນາຣະດີຍະນີ້ ໃນວິຫານພຣະສິວະ, ໃນຊຸມນຸມຂອງດວິຊະຜູ້ເປັນເລີດ, ຫຼືທຳນອງດຽວກັນໃນວິຫານພຣະເກສະວະ (ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້).

Verse 28

मथुरायां प्रयागे च पुरुषोत्तमसन्निधौ । सेतौ काञ्च्यां कुशस्थल्यां गंगाद्वारे कुशस्थले ॥ २८ ॥

ໃນມະທຸຣາ, ທີ່ປຣະຍາກ, ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະປຸຣຸໂສຕຕະມະ; ທີ່ເສຕຸ, ທີ່ການຈີ, ທີ່ກຸສະສະຖະລີ, ທີ່ປະຕູແມ່ນ້ຳຄົງຄາ, ແລະທີ່ກຸສະສະຖະລະ—ບຸນແຫ່ງການຢູ່ໃກ້ພຣະອົງຖືກປະກາດໄວ້.

Verse 29

पुष्करेषु नदीतीरे यत्र कुत्रापि भक्तिमान् । स लभेत्सर्वयज्ञानां तीर्थानां च फलं महत् ॥ २९ ॥

ຜູ້ມີພັກຕິ ຢູ່ບ່ອນໃດກໍຕາມ ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳໃນປຸສະກະຣະ ຈະໄດ້ຮັບບຸນອັນໃຫຍ່—ຜົນແຫ່ງຍັດຍະທັງປວງ ແລະຜົນແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ.

Verse 30

दानानां चापि सर्वेषां तपसां वाप्यशेषतः । उपवासपरो वापि हविष्याशी जितेंद्रियः ॥ ३० ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຈະບໍລິຈາກທານທຸກປະເພດ ແລະປະພຶດຕະປະສະຍາທັງປວງຢ່າງບໍ່ເຫຼືອ—ຈະເປັນຜູ້ຖືອຸປະວາສ, ກິນແຕ່ອາຫານຮະວິສຍະ, ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍະ—ກໍຕາມ.

Verse 31

श्रोता चैव तथा वक्ता नारायणपरायणः । शिवभक्तिरतो वापि श्रृण्वन् सिद्धिमवाप्नुयात् ॥ ३१ ॥

ຈະເປັນຜູ້ຟັງ ຫຼືຜູ້ກ່າວສະດຸດີ, ຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ນາຣາຍະນະ; ຫຼືແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ—ເມື່ອຟັງຄຳສອນນີ້ ຍ່ອມບັນລຸສິດທິ (siddhi).

Verse 32

अस्निन्नशेषपुण्यानां सिद्धीनां च समुद्भवः । कथितः सर्वपापघ्नः पठतां श्रृण्वतां सदा ॥ ३२ ॥

ສຳລັບຜູ້ທີ່ອ່ານເປັນນິດ ແລະຜູ້ທີ່ຟັງເປັນນິດ, ມັນຖືກປະກາດວ່າເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງບຸນທັງປວງ ແລະສິດທິທັງປວງ, ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 33

कलिदोषहरं पुंसां सर्वसंपत्तिवर्द्धनम् । सर्वेषामीप्सितं चेदं सर्वज्ञानप्रकाशकम् ॥ ३३ ॥

ສໍາລັບມະນຸດ ຄໍາສອນນີ້ກໍາຈັດໂທດແຫ່ງຍຸກກະລິ ເພີ່ມພູນຄວາມຮັ່ງມີທຸກປະການ ສໍາເລັດຄວາມປາດຖະໜາຂອງທຸກຄົນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງປັນຍາທັງປວງ।

Verse 34

शैवानां वैष्णवानां च शाक्तानां सूयसेविनाम् । तथैव गाणपत्यानां वर्णाश्रमवतां द्विजाः ॥ ३४ ॥

ໃນບັນດາຜູ້ນັບຖືພຣະສິວະ ແລະຜູ້ນັບຖືພຣະວິສະນຸ, ໃນບັນດາຜູ້ນັບຖືພຣະສັກຕິ ແລະຜູ້ບໍລິການພຣະສູຣະຍະ, ແລະໃນບັນດາຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະຄະນະປະຕິ ກໍມີດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນວິໄນວັນນະ-ອາສຣະມະ।

Verse 35

तपसां च व्रतानां च फलानां संप्रकाशकम् । मंत्राणां चैव यंत्राणां वेदांगानां विभागशः ॥ ३५ ॥

ມັນອະທິບາຍໃຫ້ແຈ້ງຜົນແຫ່ງຕະປະສະ ແລະວຣະຕະອັນສັກສິດ; ພ້ອມທັງຈັດວາງຢ່າງເປັນລໍາດັບເຖິງມັນຕຣະ ແລະຢັນຕຣະ, ແລະການແບ່ງພາກຂອງເວດາງຄະທັງຫມົດ।

Verse 36

तथागमानां सांख्यानां वेदानां चैव संग्रहम् । य एतत्पठते भक्त्या श्रृणुयाद्वा समाहितः ॥ ३६ ॥

ຍັງມີການຮວບຮວມອາຄົມະ, ຄໍາສອນສາງຂະຍະ, ແລະເວດະທັງຫມົດ. ຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້ດ້ວຍພັກຕິ ຫຼືຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມ ຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນແຫ່ງການສຶກສານັ້ນ।

Verse 37

स लभेद्वांछितान्कामान्देवादिष्वपि दुर्लभान् । श्रुत्वेदं नारदीयं तु पुराणं वेदसंमितम् ॥ ३७ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງນາຣະດີຍະປຸຣານະນີ້—ອັນຖືກນັບຖືວ່າມີອໍານາດເທົ່າກັບເວດະ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທີ່ປາດຖະໜາ, ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫາຍາກໃນຫມູ່ເທວະດາກໍຕາມ।

Verse 38

वाचकं पूजयेद्भक्त्या धनरत्नांशुकादिभिः । भूमिदानैर्गवां दानै रत्नदानैश्च संततम् ॥ ३८ ॥

ດ້ວຍພະຍັດທາແຫ່ງພັກຕິ ຄວນບູຊາຜູ້ອ່ານ/ຜູ້ອະທິບາຍ ດ້ວຍຊັບສິນ ແກ້ວມະນີ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະອື່ນໆ; ພ້ອມທັງໃຫ້ທານທີ່ດິນ ທານງົວ ແລະທານຮັດຕະນະຢ່າງສະເໝີ.

Verse 39

हस्त्यश्वरथदानैश्च प्रीणयेत्सततं गुरुम् । यस्तु व्याकुरुते विप्राः पुराणं धर्मसंग्रहम् ॥ ३९ ॥

ຄວນໃຫ້ຄູອາຈານປິຕິຍິນດີຢູ່ເສມອ ດ້ວຍທານເຊັ່ນ ຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບ. ແຕ່ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຜູ້ທີ່ອະທິບາຍພຸຣານະນີ້—ຄັງຮວບຮວມແຫ່ງທັມມະ—ຍິ່ງຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາເປັນພິເສດ.

Verse 40

चतुर्वर्गप्रदं नॄणां कोऽन्यस्तत्सदृशो गुरुः । कायेन मनसा वाचा धनाद्यैरपि संततम् ॥ ४० ॥

ຄູອາຈານອື່ນໃດຈະເທົ່າກັບຜູ້ທີ່ປະທານຈຸດໝາຍສີ່ປະການແຫ່ງຊີວິດໃຫ້ມະນຸດ? ດັ່ງນັ້ນຄວນຮັບໃຊ້ຢ່າງສະເໝີ ດ້ວຍກາຍ ໃຈ ແລະວາຈາ; ແມ່ນກະທັ້ງດ້ວຍຊັບສິນ ແລະສິ່ງອື່ນໆ.

Verse 41

प्रियं समाचरेत्तस्य गुरोर्द्धर्मोपदेशिनः । श्रुत्वा पुराणं विधिवद्धोमं कृत्वा सुरार्चनम् ॥ ४१ ॥

ຄວນປະພຶດສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຄູອາຈານຜູ້ສອນທັມມະ. ເມື່ອໄດ້ຟັງພຸຣານະແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນກະທຳພິທີໂຮມະ (ບູຊາໄຟ) ຕາມຫຼັກ ແລະບູຊາເທວະດາ.

Verse 42

ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाच्छतं मिष्टान्नपायसैः । दक्षिणां प्रददेच्छक्त्या भक्त्या प्रीयेत माधवः ॥ ४२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນເລີ້ຍງອາຫານພຣາຫມັນ 100 ຄົນ ດ້ວຍອາຫານຫວານ ແລະເຂົ້ານົມ (ປາຍະສະ). ແລ້ວຕາມກຳລັງ ຄວນມອບດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາ/ຄ່າກຽດ). ດ້ວຍພັກຕິແບບນີ້ ມາດະວະ (ວິສນຸ) ຈະພໍໃຈ.

Verse 43

यथा श्रेष्ठा नदी गंगा पुष्करं च सरो यथा । काशी पुरी नगो मेरुर्देवो नारायणो हरिः ॥ ४३ ॥

ດັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາເປັນຍອດໃນໝູ່ແມ່ນ້ຳ ແລະ ສະລະປຸສະກະຣະເປັນຍອດໃນໝູ່ສະລະ; ດັ່ງກາສີເປັນຍອດໃນໝູ່ນະຄອນ ແລະ ເມຣຸເປັນຍອດໃນໝູ່ພູ—ດັ່ງນັ້ນໃນໝູ່ເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະນາຣາຍະນະ (ຮຣິ) ເປັນສູງສຸດ।

Verse 44

कृतं युगं सामवेदो धेनुर्विप्रोऽन्नमंबु च । मार्गो मृगेंद्रः पुरुषोऽश्वत्थः प्रह्लाद आननम् ॥ ४४ ॥

ກຣິຕະຍຸກ; ສາມະເວດ; ງົວ; ພຣາຫມະນະ; ອາຫານແລະນ້ຳ; ເສັ້ນທາງ; ຈອມແຫ່ງສັດ (ສິງ); ປຸຣຸສະ; ຕົ້ນອັສວັດຖະ (ໄພພັດ); ພຣະຫລາດ; ແລະ ໃບໜ້າ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄວາມສອດຄ່ອງທີ່ຖືກກ່າວໄວ້।

Verse 45

उच्चैः श्रवा वसंतश्च जपः शेषोऽर्यमा धनुः । पावको विष्णुरिंद्रश्च कपिलो वाक्पतिः कविः ॥ ४५ ॥

ພຣະອົງແມ່ນ ອຸຈໄຈຫສຣະວາ; ພຣະອົງແມ່ນ ວະສັນຕະ (ລະດູໃບໄມ້ຜຸດ); ພຣະອົງແມ່ນ ຈະປະ (ການພຶງພາມະນະຕະ); ພຣະອົງແມ່ນ ເສສະ; ພຣະອົງແມ່ນ ອັຣຍະມາ; ພຣະອົງແມ່ນ ຄັນທະນູ; ພຣະອົງແມ່ນ ປາວະກະ (ໄຟ); ພຣະອົງແມ່ນ ວິສນຸ; ພຣະອົງແມ່ນ ອິນທຣະ; ພຣະອົງແມ່ນ ກະປິລະ; ພຣະອົງແມ່ນ ວາກປະຕິ (ເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ); ແລະ ພຣະອົງແມ່ນ ກະວິ (ນັກເຫັນ-ນັກກະວີຜູ້ຮູ້ທົ່ວ)។

Verse 46

अर्जुनो हनुमान्दर्भश्चित्तं चित्ररथोंऽबुजम् । उर्वशी कांचनं यद्वच्छ्रेष्टाश्चैते स्वजातिषु ॥ ४६ ॥

ດັ່ງອາຣຈຸນ, ຮະນຸມານ, ຫຍ້າດັຣພະ, ຈິດ, ຈິຕຣະຣະຖະ, ດອກບົວ, ອຸຣະວະສີ, ແລະ ຄຳ—ແຕ່ລະຢ່າງຖືກນັບວ່າເປັນຍອດໃນພວກຂອງຕົນ—ດັ່ງນັ້ນເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກຖວາຍວ່າເປັນດີທີ່ສຸດໃນປະເພດຂອງຕົນ।

Verse 47

तथैव नारदीयं तु पुराणेषु प्रकीर्तितम् । शांतिरस्तु शिवं चास्तु सर्वेषां वो द्विजोत्तमाः ॥ ४७ ॥

ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ «ນາຣະດີຍະ ປຸຣານະ» ຖືກປະກາດໃນໝູ່ປຸຣານະທັງຫຼາຍ. ຂໍໃຫ້ມີສັນຕິ; ຂໍໃຫ້ມີສິວະມົງຄຸນແກ່ທ່ານທັງປວງ, ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງອັນປະເສີດ)।

Verse 48

गमिष्यामि गुरोः पांर्श्वं व्यासस्यामिततेजसः । इत्युक्त्वाभ्यर्चितः सूतः शौनकाद्यैर्महात्मभिः ॥ ४८ ॥

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຢູ່ຂ້າງກູຣູຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຄື ພະວຽສະ ຜູ້ມີເຕຊະອັນຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້» ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ສູຕະຜູ້ຖືກບູຊາສັກກາລະໂດຍມະຫາຕະມະເຊັ່ນ ຊົນະກະ ເປັນຕົ້ນ ກໍຕຽມອອກເດີນທາງ।

Verse 49

आज्ञप्तश्च पुनः सर्वैर्दर्शनार्थं गुरोर्ययौ । तेऽपि सर्वे द्विजश्रेष्ठाः शौनकाद्याः समाहिताः । श्रुतं सम्यगनुष्ठाय तत्र तस्थुश्च सत्रिणः ॥ ४९ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຖືກທຸກຄົນສັ່ງກຳຊັບອີກ ເພື່ອໄປເບິ່ງພົບກູຣູ ລາວກໍໄປ. ສ່ວນພວກດວິຊະຜູ້ປະເສີດ—ຊົນະກະ ແລະອື່ນໆ—ມີໃຈສະຫງົບສະຫງົບ ປະຕິບັດຕາມທີ່ໄດ້ຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນຜູ້ປະກອບສັດຕຣະ (ພິທີຍາກຍາວ).

Verse 50

कलिकल्मषविषनाशनं हरिं यो जपपूजनविधिभेषजोपसेवी । स तु निर्विषमनसा समेत्य यागं लभते सतमभीप्सितं हि लोकम् ॥ ५० ॥

ຜູ້ໃດບຳເນົາຮັບໃຊ້ພະຫຣິ—ຜູ້ທຳລາຍພິດແຫ່ງມົນທິນບາບໃນກາລິຍຸກ—ໂດຍຢາຮັກສາຄື ວິທີຈະປະ (ສວດມົນ) ແລະການບູຊາຕາມຄຳສອນ; ຜູ້ນັ້ນມີໃຈບໍ່ມີພິດ (ບໍ່ມີມົນທິນ) ເມື່ອມາຮ່ວມແລະສຳເລັດພິທີຍາກ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂລກ/ສະພາວະທີ່ປາດຖະໜາຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 51

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे पुराणमहिमावर्णनं नाम पंचविंशोत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १२५ ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນ ສີຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ ພາຍໃນ ບຣິຫັດອຸປາຂະຍານ (ເລື່ອງເລົ່າໃຫຍ່) ໃນພາດທີ 4 ບົດທີ 125 ຊື່ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາແຫ່ງປຸຣານະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.