The Explanation of the Twelve-Month Caturthī Vrata

Verse 1

सनातन उवाचग । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि चतुर्थ्यास्ते व्रतान्यहम् । यानि कृत्वा नरा नार्योऽभीष्टान्कामानवाप्नुयुः ॥ १ ॥

ສະນາຕະນະ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ພຣາຫມະນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວຣະຕະທັງຫຼາຍຂອງວັນຈະຕຸຣຖີ (ວັນທີ 4 ຕາມຈັນທະຄະຕິ). ເມື່ອຊາຍຍິງປະຕິບັດແລ້ວ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທີ່ປະສົງ»។

Verse 2

चैत्रमासचतुर्थ्यां तु वासुदेवस्वरूपिणम् । गणपं सम्यगभ्यर्च्य दत्त्वा कांचनदक्षिणाम् ॥ २ ॥

ແຕ່ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ຂອງເດືອນໄຈຕຣະ ຈົ່ງບູຊາພຣະຄະເນຊະຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ຜູ້ຊຶ່ງສະຖິດເປັນຮູບແຫ່ງວາສຸເທວະ—ແລ້ວຖວາຍດັກຊິນາເປັນຄຳ (ຄານຈະນະ) ເພື່ອດຳເນີນພິທີຕໍ່ໄປ।

Verse 3

विप्राय विष्णुलोकं तु गच्छेद्देवनमस्कृतः । वैशाखस्य चतुर्थ्यां तु प्रार्थ्यं संकर्षणाह्वयम् ॥ ३ ॥

ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມແມ່ນແຕ່ເທວະດາ ຄວນໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມະນ. ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ຂອງເດືອນໄວສາຂະ ຈົ່ງອະທິຖານເອີ້ນນາມ “ສັງກະຣະຊະນະ”।

Verse 4

गृहस्थद्विजमुख्येभ्यः शंखं दत्त्वा विधानवित् । प्राप्य संकर्षणं लोकं मोदते बहुकल्पकम् ॥ ४ ॥

ຜູ້ຮູ້ພິທີການຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເມື່ອໄດ້ຖວາຍສັງຂະ (ຫອຍສັງຂະ) ແກ່ບັນດາດວິຊະຜູ້ເປັນຄະຫັດທີ່ປະເສີດ ຈະໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງສັງກະຣະຊະນະ ແລະຊື່ນບານຢູ່ນັ້ນຫຼາຍກັລປະ।

Verse 5

ज्येष्ठमासचतुर्थ्यां तु प्रार्च्य प्रद्युम्नरूपिणम् । फलं मूलं च युथेभ्यो दत्त्वा स्वर्गं लभेन्नरः ॥ ५ ॥

ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ (Caturthī) ແຫ່ງເດືອນເຈຍສະຖະ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະເຈົ້າໃນຮູບພຣະປຣັດຍຸມນະຢ່າງຖືກພິທີ ແລະໃຫ້ໝາກໄມ້ກັບຮາກແກ່ຝູງຊົນ ຈະໄດ້ຮັບສະຫວັນ।

Verse 6

आषाढस्य चतुर्थ्यां तु संप्रपूज्यानिरुद्धकम् । यतिभ्योऽलाबुपात्राणि दत्त्वाभीष्टं लभेन्नरः ॥ ६ ॥

ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ແຫ່ງເດືອນອາສາດະ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອນິຣຸດທະຢ່າງຖືກພິທີ ແລະຖວາຍພາຊະນະຈາກໝາກບວບ (alābu-pātra) ແກ່ພວກຍະຕິ ຈະໄດ້ຮັບພອນຕາມປາດຖະນາ।

Verse 7

चतुर्मूर्तिव्रतान्येवं कृत्वा द्वादशवत्सरम् । उद्यापनं विधानेन कर्तव्यं फलमिच्छता ॥ ७ ॥

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະແດ່ພຣະເຈົ້າສີ່ພຣະຮູບເປັນເວລາສິບສອງປີແລ້ວ ຜູ້ປາດຖະນາຜົນຄວນເຮັດພິທີສິ້ນສຸດ (udyāpana) ຕາມຂໍ້ກຳນົດ।

Verse 8

अन्यज्ज्येष्ठचतुर्थ्यां तु सतीव्रतमनुत्तमम् । कृत्वा गणपतेर्मातुर्लोके मोदेत तत्समम् ॥ ८ ॥

ອີກປະການໜຶ່ງ ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ແຫ່ງເດືອນເຈຍສະຖະ ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະອັນສູງສຸດຊື່ “ສະຕີ-ວຣະຕະ” ຈະເບີກບານໃນໂລກຂອງພຣະມານດາແຫ່ງຄະນະປະຕິ ໄດ້ສຸກເທົ່ານາງ।

Verse 9

तथाऽषाढचतुर्थ्यां तु व्रतमन्यच्छुभावहम् । रथंतराह्वकल्पस्य ह्यादिभूतं दिनं यतः ॥ ९ ॥

ທຳນອງດຽວກັນ ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ແຫ່ງເດືອນອາສາດະ ຍັງມີວຣະຕະອື່ນທີ່ນຳພາຄວາມມົງຄຸນ ເນື່ອງຈາກວັນນັ້ນຖືກນັບເປັນວັນເລີ່ມຕົ້ນຂອງກັລປະຊື່ “ຣະຖັນຕະຣະ”।

Verse 10

श्रद्धापूतेन मनसा गणेशं विधिना नरः । पूजयित्वा लभेच्चापि फलं देवादिदुर्गमम् ॥ १० ॥

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະຄເນດຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍລິສຸດດ້ວຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນຫາຍາກ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍັງຍາກຈະໄດ້।

Verse 11

श्रावणस्य चतुर्थ्यां तु जाति चंद्रोदये मुने ॥ ११ ॥

ແຕ່ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ (ວັນທີ 4 ຕາມຈັນທະຄະຕິ) ຂອງເດືອນ ສຣາວະນະ ໂອ ມຸນີ ພຶງເຮັດວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຊາຕິ-ຈັນໂດຣະອຸທະຍະ”.

Verse 12

गणेशाय प्रदद्याच्च ह्यर्घ्यं विधिविदांवरः । लम्बोदरं चतुर्बाहुं त्रिनेत्रं रक्तवर्णकम् ॥ १२ ॥

ຕໍ່ມາ ຜູ້ຮູ້ພິທີອັນຍອດຄວນຖວາຍອາຣະຄະ (ນ້ຳບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ແດ່ພຣະຄເນດ—ຜູ້ມີພະອຸທອນໃຫຍ່ (ລັມໂບດະຣະ), ສີ່ພະຫັດ, ສາມພະເນດ, ແລະກາຍສີແດງ.

Verse 13

नानारत्नविभूषाढ्यं प्रसन्नास्यं विचिंतयेत् । आवाहनादिभिः सर्वैरुपचारैः समर्चयेत् ॥ १३ ॥

ຄວນພິຈາລະນາພຣະອົງວ່າ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນເປັນອັນມະນີນານາ ແລະມີພະພັກອັນສະຫງົບຜ່ອງໃສ; ແລ້ວບູຊາພຣະອົງໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍອຸປະຈາຣະທັງປວງ ເລີ່ມຈາກອາວາຫະນະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 14

नैवेद्यं मोदकं दद्याद्गणेशप्रीतिदायकम् । एवं व्रतं विधायाथ भुक्त्वा मोदकमेव च ॥ १४ ॥

ຄວນຖວາຍໂມດະກະເປັນໄນເວດຍະ (ອາຫານບູຊາ) ເພາະມັນເຮັດໃຫ້ພຣະຄເນດຊື່ນບານ. ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະຕາມພິທີແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຮັບປະທານໂມດະກະແຕ່ຢ່າງດຽວ.

Verse 15

सुखं स्वप्यान्निशायां तु भूमावेव कृतार्चनः । व्रतस्यास्य प्रभावेण कामान्मनसि चिंतितान् ॥ १५ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະກອບການບູຊາແລ້ວ ຄວນນອນຢ່າງສະບາຍໃນກາງຄືນເທິງພື້ນດິນເປົ່າ; ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງວຣະຕະນີ້ ຄວາມປາດຖະນາທີ່ຄິດໃນໃຈຈະສຳເລັດ។

Verse 16

लब्ध्वा लेके परं चापि गणेशपदमाप्नुयात् । नानेन सदृशं चान्यद्व्रतमस्ति जगत्त्रये ॥ १६ ॥

ໄດ້ຮັບໂລກອັນສູງສຸດໃນປະໂລກ ແລະຍັງບັນລຸສະຖານະ/ທີ່ສະຖິດຂອງພຣະຄະເນຊະອີກດ້ວຍ. ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີວຣະຕະໃດຈະເທົ່າກັບນີ້.

Verse 17

तस्मात्कार्यं प्रयत्नेन सर्वान्कामानभीप्सता । अथास्मिन्नेव दिवसे दूर्वागणपति व्रतम् ॥ १७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາດຖະນາຈະໄດ້ທຸກຄວາມປາດຖະນາ ຄວນປະກອບດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ອີກທັງ ໃນວັນນີ້ເອງ ຄວນຖືວຣະຕະ «ດູຣວາ-ຄະນະປະຕິ».

Verse 18

केचिदिच्छंति देवर्षे तद्विधानं वदामि ते । हैमं निर्माय गणपं ताम्रपात्रोपरि स्थितम् ॥ १८ ॥

ບາງຄົນປາດຖະນາສິ່ງນີ້ ໂອ ທ່ານເທວະຣິສິ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກວິທີການອັນຖືກຕ້ອງໃຫ້ທ່ານ. ຈົ່ງປັ້ນຮູບພຣະຄະນະປະ (ຄະເນຊະ) ດ້ວຍຄຳ ແລ້ວວາງໄວ້ເທິງພາຊະນະທອງແດງ.

Verse 19

वेष्टितं रक्तवस्त्रेण सर्वतोभद्रमंडले । पूजयेद्रक्तकुसुमैः पत्रिकाभिश्च पंचभिः ॥ १९ ॥

ໃນມັນດະລະ «ສະຣະວະໂຕພະດຣະ» ອັນເປັນມົງຄຸນ ຄວນຫໍ່ດ້ວຍຜ້າສີແດງ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ສີແດງ ແລະການຖວາຍໃບ 5 ຢ່າງ.

Verse 20

बिल्वपत्रमपामार्गं शमी दूर्वा हरिप्रिया । आभिरन्यश्च कुसुमैरभ्यर्च्य फलमोदकैः ॥ २० ॥

ດ້ວຍໃບບິລວະ, ອະປາມາຣຄະ, ຊະມີ ແລະ ຫຍ້າດູຣວາ—ສິ່ງທີ່ພຣະຫຣິຮັກ—ພ້ອມດ້ວຍດອກໄມ້ອື່ນໆ ຄວນບູຊາພຣະອົງຢ່າງຖືກພິທີ ໂດຍຖວາຍໝາກໄມ້ ແລະ ຂອງຫວານອັນຫອມຫວານ।

Verse 21

आचार्याय विधिज्ञाय सत्कृत्य विनिवेदयेत् । उपहारं प्रकल्प्याथ दद्यादर्घं समुद्यते । ततः संप्रारथ्य विघ्नेशमूर्तिं सोपस्करां मुने ॥ २१ ॥

ເມື່ອເຂົ້າໄປຫາອາຈານຜູ້ຮູ້ພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວນນົບນ້ອມແລະນໍາເສີນເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ທ່ານຢ່າງເປັນພິທີ। ຈາກນັ້ນຈັດຂອງຂວັນທີ່ເໝາະສົມ ແລ້ວລຸກຂຶ້ນຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ໍາກຽດຕິຍົດ)। ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ຄວນອະທິຖານຕໍ່ພຣະວິຄເນຊະໃນຮູບອົງ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພິທີທີ່ຈໍາເປັນທັງປວງ।

Verse 22

आचार्याय विधिज्ञाय सत्कृत्य विनिवेदयेत् । कृत्वैवं पंच वर्षाणि समुपास्य यथाविधि ॥ २२ ॥

ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມກຽດຕິຍົດແກ່ອາຈານຜູ້ຮູ້ພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຄວນນໍາເສີນຕົນເອງແກ່ທ່ານຢ່າງເປັນພິທີ। ດັ່ງນັ້ນ ຕະຫຼອດຫ້າປີ ຄວນຢູ່ຮັບໃຊ້ ແລະ ບໍລິການອາຈານຕາມທີ່ພິທີກໍານົດ।

Verse 23

भुक्त्वेह भोगानखिलान् लोकं गणपतेर्व्रजेत् । अथ भाद्रचतुर्थ्यां तु बहुलाधेनुसंज्ञकम् ॥ २३ ॥

ເມື່ອໄດ້ເສວຍສຸກທັງປວງໃນໂລກນີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະຄະນະປະຕິ (ຄະເນຊະ)។ ຕໍ່ມາ ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ (ວັນທີ 4) ແຫ່ງເດືອນພາດຣະປະດາ ມີວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ບະຫຸລາທະເຫນຸ” ຖືກກ່າວໄວ້।

Verse 24

पूजनी योऽत्र यत्नेन स्रग्गंधयवसादिभिः । ततः प्रदक्षिणीकृत्य शक्तश्चेद्दानमाचरेत् ॥ २४ ॥

ໃນພິທີນີ້ ຄວນບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໂດຍໃຊ້ພວງມາລາ, ກິ່ນຫອມ, ເຂົ້າບາເລ (ຢະວະ) ແລະ ຂອງຖວາຍອື່ນໆທຳນອງດຽວກັນ। ຈາກນັ້ນເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນຮອບ) ແລະ ຖ້າມີກໍາລັງ ຄວນປະພຶດທານກຸສົນດ້ວຍ।

Verse 25

अशक्तः पुरेतां तु नमस्कृत्य विसर्जयेत् । पंचाब्दं वादशाब्दं वा षोडशाब्दमथापि वा ॥ २५ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ສາມາດຮັກສາວຣະຕະໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້ ກໍໃຫ້ກ້ອມນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວປິດພິທີແລະປ່ອຍວາງ ຈະເປັນຫຼັງຫ້າປີ ຫຼືສິບປີ ຫຼືແມ່ນສິບຫົກປີກໍໄດ້।

Verse 26

व्रतं कृत्वा समुद्याप्य धेनुं दद्यात्पयस्विनीम् । प्रभावेण व्रतस्यास्य भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् ॥ २६ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະແລ້ວ ແລະປິດພິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຄວນບໍລິຈາກແມ່ງົວທີ່ໃຫ້ນົມ. ດ້ວຍອານຸພາບຂອງວຣະຕະນີ້ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ເສວຍສຸກອັນນ່າປາຖະໜາ ແລະສົມດັ່ງໃຈ.

Verse 27

सत्कृतो देवतावृंदैर्गोलोकं समवाप्नुयात् । अथ शुक्ल चतुर्थ्यां तु सिद्धवैनायकव्रतम् ॥ २७ ॥

ໄດ້ຮັບການສັກກາລະຈາກໝູ່ເທວະດາທັງຫຼາຍ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸໂກໂລກ (Goloka). ບັດນີ້ ໃນວັນຈັດຕຸຣະຖີ ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ມີວຣະຕະຊື່ “ສິດທະ-ວິນາຍະກະ” ຖືກສອນໄວ້.

Verse 28

आवाहनादिभिः सर्वैरुपचारैः समर्चनम् । एकाग्रमानसो भूत्वा ध्यायेत्सिद्धिविनायकम् ॥ २८ ॥

ໃຫ້ບູຊາດ້ວຍອຸປະຈາຣະທັງປວງ ເລີ່ມຈາກອາວາຫະນະ (ການເຊີນ) ແລະເຄື່ອງຖວາຍຕາມປະເພນີທັງຫມົດ ຢ່າງເປັນລຳດັບ. ແລ້ວໃຫ້ຈິດໃຈເປັນໜຶ່ງ ພິຈາລະນາສິດທິ-ວິນາຍະກະ ຜູ້ປະທານຄວາມສຳເລັດ.

Verse 29

एकदंतं शूर्पकर्णं गजवक्त्रं चतुर्भुजम् । पाशांकुशधरं देवं तप्तकांचनसन्निभम् ॥ २९ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພິຈາລະນາພຣະເທວະອົງເຈົ້າ (ຄະເນຊະ): ມີງາດຽວ, ຫູໃຫຍ່, ໜ້າຊ້າງ, ມີສີ່ກອງແຂນ, ຖືບ່ວງເຊືອກ (ປາຊະ) ແລະຂໍງ່າ (ອັງກຸຊະ), ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳທີ່ຖືກເຜົາໃຫ້ຮ້ອນ.

Verse 30

एकविंशति पत्राणि चैकविंशतिनामभिः । समर्पयेद्भक्तियुक्तस्तानि नामानि वै श्रृणु ॥ ३० ॥

ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຄວນຖວາຍໃບ 21 ໃບ ພ້ອມນາມ 21 ນາມ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງນາມເຫຼົ່ານັ້ນແທ້ໆ.

Verse 31

सुमुखाय शमीपत्रं गणाधीशाय भृंगजम् । उमापुत्राय बैल्वं तु दूर्वां गजमुखाय च ॥ ३१ ॥

ຖວາຍໃບຊະມີແດ່ ສຸມຸຂະ; ຖວາຍພືດພຣຶງຄະຣາຊາແດ່ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ; ຖວາຍໃບບິລວະແດ່ ພຣະບຸດຂອງອຸມາ; ແລະຖວາຍຫຍ້າດູຣວາແດ່ ຜູ້ມີໜ້າຊ້າງ.

Verse 32

लंबोदराय बदरीं धत्तूरं हरसूनवे । शूर्पकर्णाय तुलसीं वक्रतुंडाय शिंबिजम् ॥ ३२ ॥

ຖວາຍໝາກບະດະຣີແດ່ ລັມໂບດະຣະ; ຖວາຍດັດຕູຣາແດ່ ພຣະບຸດຂອງຮະຣະ; ຖວາຍຕຸລະສີແດ່ ຊູຣະປະກັນນະ; ແລະຖວາຍຊິມບິຊັມແດ່ ວັກຣະຕຸນຑະ.

Verse 33

गुहाग्रजायापामार्गमेकदंताय बार्हतम् । हेरम्बाय तु सिंदूरं चतिर्होत्रे च पत्रजम् ॥ ३३ ॥

ແດ່ ກຸຫາຄຣະຊະ ຖວາຍອະປາມາຣຄະ; ແດ່ ເອກະດັນຕະ ຖວາຍບາຣຫະຕະ; ແດ່ ເຮຣັມບະ ຖວາຍສິນດູຣ (ຜົງແດງ); ແລະແດ່ ຈະຕິຣະໂຫຕຣະ ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ເກີດຈາກໃບ.

Verse 34

सर्वेश्वरायागस्त्यस्य पत्रं प्रीतिविवर्द्धनम् । दूर्वायुग्मं ततो गृह्य गंधपुष्पाक्षतैर्युतम् ॥ ३४ ॥

ແດ່ ສັຣເວສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ໃບອະກັສຕະຍະ ກ່າວວ່າເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ເອົາຫຍ້າດູຣວາເປັນຄູ່ ພ້ອມກັບເຄື່ອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະເຂົ້າອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ແລ້ວຖວາຍບູຊາ.

Verse 35

पूजां निवेदयेद्भक्तियुक्तो मोदकपंचकम् । आचमय्य नमस्कृत्य संप्रार्थ्य च विसर्ज्जयेत् ॥ ३५ ॥

ຜູ້ມີພັກຕິສັດທາ ຄວນນໍາ “ໂມດະກະ” ຫ້າອັນ ໄປຖວາຍໃນພິທີບູຊາ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຮັດອາຈະມະນະ ກ້ົມກາບ ອະທິຖານ ແລ້ວປິດພິທີດ້ວຍການວິສັດຊະນະຢ່າງເຄົາລົບ.

Verse 36

विनायकस्य प्रतिमां हैमीं सोपस्करां मुने । निवेदयेच्च गुरवे द्विजेभ्यो दक्षिणां ददेत् ॥ ३६ ॥

ໂອ ມຸນີ, ຄວນນໍາຮູບປັ້ນວິນາຍະກະເຮັດດ້ວຍຄໍາ ພ້ອມເຄື່ອງບູຊາຄົບຖ້ວນ ໄປຖວາຍແດ່ຄູອາຈານ. ແລະຄວນໃຫ້ດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາ) ແກ່ດວິຊະທັງຫຼາຍ.

Verse 37

एवं कृतार्चनो भक्त्या पंच वर्षाणि नारद । उपास्य लभते कामानैहिकामुष्मिकान् शुभान् ॥ ३७ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ຜູ້ໃດເຮັດອາຣະຈະນາດັ່ງນີ້ດ້ວຍພັກຕິ ແລະບໍລິບັດຕໍ່ເນື່ອງຫ້າປີ ຈະໄດ້ຮັບຜົນປາດຖະນາອັນມົງຄຸນ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.

Verse 38

अस्यां चतुर्थ्यां शशिनं न पश्येच्च कदाचन । पश्यन् मिथ्याभिशाप तु लभते नात्र संशयः । अथ तद्दोषनाशाय मन्त्रं पौराणिकं पठेत् ॥ ३८ ॥

ໃນວັນຈະຕຸຣຖີນີ້ ບໍ່ຄວນເບິ່ງດວງຈັນເລີຍ. ຖ້າເບິ່ງ ຈະໄດ້ຮັບການກ່າວຫາອັນເທັດແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອທໍາລາຍມົນທິນນັ້ນ ຄວນສວດມັນຕຣາຕາມປຸຣານະ.

Verse 39

सिंहः प्रसेनममधीत्सिंहो जांबवता हतः । सकुमारक मा रोदीस्तव ह्येष स्यमंतकः ॥ ३९ ॥

ສິງໄດ້ກິນປຣະເສນະ ແລະສິງນັ້ນຖືກຈາມບະວານຂ້າ. ໂອ ເດັກນ້ອຍ, ຢ່າຮ້ອງໄຫ້—ແກ້ວສະຍະມັນຕະກະນີ້ ແມ່ນຂອງເຈົ້າແທ້ໆ.

Verse 40

इषशुक्लचतुर्थ्यां तु कपर्द्दीशं विनायकम् ॥ ४० ॥

ໃນວັນຈະຕຸຣທີ (ວັນທີ 4) ໃນຂ້າງຂຶ້ນຂອງເດືອນ ອິສະ ຄວນນະມັດສະການບູຊາ ວິນາຍະກະ ພຣະເຈົ້າກະປັດດີສະ।

Verse 41

पौरुषेण तु सूक्तेन पूजयेदुपचारकैः । अकारणान्मुष्टिगतांस्तंडुलान्सकपर्द्दिकान् ॥ ४१ ॥

ໃຫ້ບູຊາດ້ວຍ «ປາວຣຸສະ-ສູກຕະ» ພ້ອມອຸປະຈາຣະຕາມປະເພນີ ແລະຖວາຍເຂົ້າເປັນກຳມື ພ້ອມຫອຍກາວຣີ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງມີເຫດພິເສດໃດໆ।

Verse 42

विप्राय बटवे दद्याद्गंधपुष्पार्चिताय च । तंडुला वैश्वदैवत्या हरदैवत्यमिश्रिताः ॥ ४२ ॥

ຄວນຖວາຍເຂົ້າເປັນທານແກ່ພຣາຫມະນະ ຫຼືນັກພຣະຈາຣິນຜູ້ນ້ອຍ ຫຼັງຈາກໄດ້ບູຊາດ້ວຍຈັນທະນະ/ກິ່ນຫອມ ແລະດອກໄມ້. ເຂົ້ານັ້ນຄວນອຸທິດແດ່ວິສະເວເທວະ ແລະປົນກັບສ່ວນທີ່ອຸທິດແດ່ຮະຣະ (ສິວະ).

Verse 43

कपर्दिगणनाथोऽसौ प्रीयतां तैः समर्पितैः । चतुर्थ्यां कार्तिके कृष्णे करकाख्यं व्रतं स्मृतम् ॥ ४३ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທັງຫຼາຍ ຄື ກະປັດດີ (ສິວະ) ຈົ່ງພໍພຣະໄທ ດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍເຫຼົ່ານັ້ນ. ພິທີຖືວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກະຣະກະ-ວຣະຕະ» ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ຄວນປະຕິບັດໃນວັນຈະຕຸຣທີ ຂ້າງແຮມ ຂອງເດືອນກາຣຕິກະ.

Verse 44

स्त्रीणामेवाधिकारोऽत्र तद्विधानमुदीर्यते । पूजयेच्च गणाधीशं स्नाता स्त्रीसमलंकृता ॥ ४४ ॥

ໃນພິທີນີ້ ສິດທິ (ອະທິກາຣະ) ເປັນຂອງແມ່ຍິງເທົ່ານັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຈະກ່າວເຖິງວິທີປະຕິບັດ. ແມ່ຍິງຜູ້ໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະແຕ່ງກາຍປະດັບພ້ອມ ຄວນບູຊາ ຄະນາທີຊະ (ຄະເນຊະ) ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທັງຫຼາຍ.

Verse 45

तदग्रे पूर्णपक्वान्नं विन्यसेत्करकान्दश । समर्प्य देवदेवाय भक्त्या प्रयतमानसा ॥ ४५ ॥

ແລ້ວຈຶ່ງວາງພາຊະນະສິບໃບ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອາຫານສຸກສົມບູນ ໄວ້ຕໍ່ໜ້ານັ້ນ; ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ຝຶກຝົນ ແລະບໍລິສຸດ ຈຶ່ງຖວາຍດ້ວຍພັກຕິແດ່ພຣະເທວະເທວາ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ)។

Verse 46

देवो मे प्रीयतामेवमुच्चार्य्याथ समर्पयेत् । सुवासिनीभ्यो विप्रेभ्यो यथाकामं च सादरम् ॥ ४६ ॥

ເວົ້າວ່າ «ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍພຣະໄທແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ» ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໃຫ້ຕາມປາຖະໜາແກ່ແມ່ຍິງຜູ້ມີສາມີ ແລະແກ່ພຣາຫມັນ (ທະວິຊະ)។

Verse 47

ततश्चंद्रोदये रात्रौ दत्त्वार्घं विधिपूर्वकम् । भुञ्जीत मिष्टमन्नं च व्रतस्य परिपूर्तये ॥ ४७ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນຄືນເວລາດວງຈັນຂຶ້ນ ເມື່ອຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ຕາມພິທີກຳນົດແລ້ວ ຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານຫວານ ເພື່ອໃຫ້ວຣະຕະສຳເລັດສົມບູນ។

Verse 48

यद्वा क्षीरेण करकं पूर्णं तोयेन वा मुने । सपूगाक्षतरत्नाढ्यं द्विजाय प्रतिपादयेत् ॥ ४८ ॥

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງມອບໃຫ້ແກ່ທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ໝໍ້ນ້ຳທີ່ເຕັມດ້ວຍນົມ—ຫຼືເຕັມດ້ວຍນ້ຳ—ພ້ອມຫມາກພູກ, ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ແລະປະດັບດ້ວຍອັນມະນີ.

Verse 49

एतत्कृत्वा व्रतं नारी षोडशद्वादशाब्दकम् । उपायनं विधायाथ व्रतमेतद्विसर्ज्जयेत् ॥ ४९ ॥

ເມື່ອນາງໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ຕາມກຳນົດເວລາ—ສິບຫົກປີ ຫຼື ສິບສອງປີ—ແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດອຸປາຍະນະ (ເຄື່ອງຖວາຍປິດທ້າຍ) ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງປະກາດປິດວຣະຕະນີ້ຢ່າງເປັນພິທີ.

Verse 50

यावज्जीवं तु वा नार्या कार्य्यं सौभाग्यवांछया । व्रतेनानेन सदृशं स्त्रीणां सौभाग्यदायकम् ॥ ५० ॥

ແມ່ຍິງຜູ້ປາຖະນາຄວາມເປັນສິຣິມົງຄຸນ ຄວນຖືວຣະຕະນີ້ຕະຫຼອດຊີວິດ; ສໍາລັບແມ່ຍິງ ບໍ່ມີວຣະຕະໃດເທົ່າທຽມໃນການປະທານສຸພະມົງຄຸນແຫ່ງຄູ່ຄອງ.

Verse 51

विद्यते भुवनेष्वन्यत्तस्मान्नित्यमिति स्थितिः । ऊर्ज्जशुक्लचतुर्थ्यां तु नागव्रतमुदाहृतम् ॥ ५१ ॥

ໃນໂລກທັງຫຼາຍ ບໍ່ມີສິ່ງໃດອື່ນທີ່ທົນທານແທ້; ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຕັ້ງມັ່ນໃນສິ່ງອັນນິລັນດອນ. ເພາະສະນັ້ນ ວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ນາຄະວຣະຕະ” ຖືໃນວັນຈະຕຸຣະຖີ (Caturthī) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນ ອູຣະຈະ (Ūrja).

Verse 52

प्रातर्व्रतं तु संकल्प्य धेनुशृंजगलं शुचि । पीत्वा स्नात्वाथ मध्याह्ने शंखपालादिपन्नगान् ॥ ५२ ॥

ໃນຕອນເຊົ້າ ໃຫ້ຕັ້ງຈິດສັນຍາຖືວຣະຕະ ແລະຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ; ໃຫ້ດື່ມນ້ໍາສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ເທນຸສຶງຄະຄະລະ”. ຫຼັງຈາກອາບນ້ໍາແລ້ວ ໃນຕອນທ່ຽງ ໃຫ້ບູຊາປະໂລມນາຄະເຊັ່ນ ສັງຄະພາລ ແລະອື່ນໆ.

Verse 53

शेषं चाह्वामपूर्वैस्तु पूजयेदुपचारकैः । क्षीरेणाप्यायनं कुर्यादेतन्नागव्रतं स्मृतम् ॥ ५३ ॥

ກ່ອນອື່ນ ໃຫ້ເຊີນ ເສສະ (Śeṣa) ມາສະຖິດ ແລະບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຕາມປະເພນີ. ອີກທັງ ໃຫ້ທໍາພິທີບໍາລຸງດ້ວຍນົມ. ນີ້ແມ່ນທີ່ຈື່ຈໍາກັນວ່າ “ນາຄະວຣະຕະ”.

Verse 54

एवंकृते तु विप्रेंद्र नृभिर्नागव्रते शुभे । विषाणि नश्यंत्यचिरान्न दशंति च पन्नगाः ॥ ५४ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອມະນຸດປະຕິບັດ “ນາຄະວຣະຕະ” ອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພິດທັງຫຼາຍຈະສູນໄປໄວ ແລະນາຄະກໍບໍ່ກັດ.

Verse 55

मार्गशुक्लचतुर्थ्यां तु वर्षं यावन्मुनीश्वरा । क्षपयेदेकभक्तेन नक्तेनाथ द्वितीयकम् ॥ ५५ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເລີ່ມແຕ່ວັນຈະຕຸຣຖີ (Caturthī) ໃນປັກຂາສວ່າງຂອງເດືອນ ມາຣກະສີຣສະ, ຄວນຮັກສາວຣະຕະນີ້ໃຫ້ຄົບໜຶ່ງປີ—ກາງວັນກິນພຽງຄັ້ງດຽວ (ekabhakta) ແລະຂໍ້ປະຕິບັດທີສອງເປັນນັກຕະ (nakta) ຄືອົບພະວາດກາງວັນ ແລ້ວກິນຕອນຄ່ຳ.

Verse 56

अयाचितोपवासाभ्यां तृतीयकचतुर्थके । एवं क्रमेण विधिवच्चत्वार्यब्दानि मानवः ॥ ५६ ॥

ໃນປີທີສາມ ແລະປີທີສີ່, ຄວນປະຕິບັດວິໄນຂອງການດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ບໍ່ໄດ້ຂໍ (ayācita) ແລະການອົບພະວາດ/ອົບວາດ (upavāsa) ເປັນການອົບຮົມ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມລຳດັບ ແລະຕາມພິທີທີ່ກຳນົດຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ມະນຸດຈຶ່ງສຳເລັດຄົບສີ່ປີຂອງວຣະຕະ.

Verse 57

समाप्य च ततोऽस्यांते व्रतस्नातो महाव्रती । कारयेद्धेमघटितं भूगणेर्मूषकं रथम् ॥ ५७ ॥

ແລ້ວເມື່ອສຳເລັດວຣະຕະນີ້, ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງການປະຕິບັດ, ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນຍິ່ງ—ໄດ້ອາບນ້ຳພິທີປິດວຣະຕະ (vrata-snāna) ແລ້ວ—ຄວນໃຫ້ຊ່າງສ້າງລົດຮູບໜູ ທຳດ້ວຍຄຳ ເພື່ອຖວາຍແດ່ Bhūgaṇa.

Verse 58

अशक्तो वर्णकैरेव शुभ्रं चाब्जं सुपत्रकम् । तस्योपरि घटं स्थाप्य ताम्रपात्रेण संयुतम् ॥ ५८ ॥

ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ສາມາດ (ປະກອບພິທີໃຫ້ຄົບ) ໄດ້, ໃຫ້ເຮັດດອກບົວສີຂາວທີ່ມີກີບງາມ ໂດຍໃຊ້ສີວາດ; ແລ້ວວາງໝໍ້ນ້ຳ (ghaṭa) ໄວ້ເທິງດອກບົວນັ້ນ ແລະຈັດໃຫ້ຄູ່ກັບພາຊະນະທອງແດງ (tāmra-pātra).

Verse 59

पूरयेत्तंडलैः शुभ्रैस्तस्योपरि गणेश्वरम् । न्यसेद्वस्त्रयुगाच्छन्नं गंधाद्यैः पूजयेच्च तम् ॥ ५९ ॥

ໃຫ້ເຕີມມັນດ້ວຍເຂົ້າສານຂາວບໍລິສຸດ; ເທິງນັ້ນໃຫ້ວາງພຣະຄະເນຊະ (Gaṇeśa) ແລະຄຸ້ມດ້ວຍຜ້າສອງຜືນ; ແລ້ວບູຊາພຣະອົງດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ.

Verse 60

नैवेद्यं मोदकं कल्प्यं गणेशः प्रीयतामिति । जागरैर्शीतवाद्याद्यैः पुराणाख्यानकैश्चरेत् ॥ ६० ॥

ເຮັດນະໄວເທຍ (ອາຫານບູຊາ) ໂດຍສະເພາະໂມດະກະຫວານໆ ແລ້ວອະທິຖານວ່າ «ຂໍໃຫ້ພຣະຄະເນຊະພໍໃຈ»। ຄວນຖືຍາມຄືນ ພ້ອມດົນຕີອ່ອນໂຍນເຢັນສະບາຍ ແລະການເລົ່າພູຣານະເພື່ອບູຊາ।

Verse 61

प्रभाते विमले स्नात्वा होमं कृत्वा विधानतः । तिलव्रीहियवश्वेतसुर्षपाज्यैः सखंडकैः ॥ ६१ ॥

ໃນຍາມເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳໃຫ້ສະອາດ ຄວນເຮັດໂຮມະ (ບູຊາໄຟ) ຕາມພິທີກຳນົດ। ໃຊ້ງາ, ເຂົ້າ, ບາເລ, ມັດສະຕາດຂາວ, ແລະກີ (ເນີຍບໍລິສຸດ) ພ້ອມຂອງບູຊາເປັນກ້ອນນ້ອຍໆ।

Verse 62

गणो गणाधिपश्चैव कूष्मांडस्त्रिपुरांतकः । लंबोदरैकदंतौ च रुक्मदंष्ट्रश्च विघ्नपः ॥ ६२ ॥

«(ພຣະອົງແມ່ນ) ຄະນະ, ຄະນາທິປະ (ເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ), ກູສະມານຑະ, ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣາ), ລັມໂບທະຣະ (ຜູ້ທ້ອງໃຫຍ່), ເອກະດັນຕະ (ງາດຽວ), ຣຸກມະດັມສະຕຣະ (ງາຄຳ), ແລະ ວິຄນະປະ (ຜູ້ຂັບອຸປະສັກ)»।

Verse 63

ब्रह्मा यमोऽथ वरुणः सोमसूर्यहुताशनाः । गन्धमादी परमेष्ठीत्येवं षोडशनामभिः ॥ ६३ ॥

«(ພຣະອົງຖືກເຊີນວ່າ) ພຣະພຣະຫມາ, ຍະມະ, ວະຣຸນະ; ໂສມະ, ສູຣະຍະ, ຫຸຕາຊະນະ (ອັກນິ); ຄັນທະມາດີ, ແລະ ປະຣະເມດຖີ—ດັ່ງນີ້ (ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນ) ດ້ວຍນາມສິບຫົກປະການ»។

Verse 64

प्रणवाद्यैर्ङेंनमोंऽतैः प्रत्येकं दहने हुनेत् । वक्रतुंडेति ङेंतेन बर्मांतेनाष्टयुक्छतम् ॥ ६४ ॥

ຄວນຖວາຍອາຫູຕິແຕ່ລະຄັ້ງລົງໃນໄຟ ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ໂອມ» ແລະຈົບດ້ວຍ «ນະມະຫະ»। ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມ «ວັກຣະຕຸນຑະ-» ແລະຈົບດ້ວຍສູດຄຸ້ມຄອງ (ບັຣມັນ) ຄວນຖວາຍ 108 ອາຫູຕິ।

Verse 65

ततो व्याहृतिभिः शक्त्या हुत्वा पूर्णाहुतिं चरेत् । दिक्पालान्पूजयित्वा च ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः ॥ ६५ ॥

ຈາກນັ້ນ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຈົ່ງຖວາຍອາຫຸຕິດ້ວຍຖ້ອຍຄຳສັກສິດ vyāhṛti ແລະປະກອບພິທີປູຣະນາຫຸຕິ (pūrṇāhuti) ເປັນອາຫຸຕິສົມບູນ. ຫຼັງຈາກບູຊາຜູ້ພິທັກທິດ (Dikpāla) ແລ້ວ ຈົ່ງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ.

Verse 66

चतुत्विंशतिसंख्याकान् मोदकैः पायसैस्तथा । सवत्सां गां ततो दद्यादाचार्याय सदक्षिणाम् ॥ ६६ ॥

ຈົ່ງຖວາຍໂມດະກະ (modaka) ຈຳນວນ 24 ແລະຂອງຫວານປາຍະສະ (pāyasa) ດ້ວຍ. ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງມອບງົວແມ່ພ້ອມລູກໃຫ້ແກ່ອາຈານ (ācārya) ພ້ອມດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ອັນສົມຄວນ.

Verse 67

अन्योभ्योऽपि यथाशक्ति भूयसीं च ततो ददेत् । प्रणम्य दक्षिणीकृत्य प्रविसृज्य द्विजोत्तमाम् ॥ ६७ ॥

ຈາກນັ້ນ ຕາມກຳລັງ ຈົ່ງໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ອື່ນດ້ວຍ ແລະຕໍ່ມາຈົ່ງໃຫ້ຢ່າງໃຈກວ້າງຍິ່ງຂຶ້ນ. ເມື່ອກ້ມກາບ ແລະຖວາຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈົ່ງສົ່ງພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດກັບໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 68

बन्धुभिः सह भुंजीत स्वयं च प्रीतमानसः । एतद्व्रतं नरः कृत्वा भुक्त्वा भोगानिहोत्तमान् ॥ ६८ ॥

ໃຫ້ລາວຮັບປະທານອາຫານຮ່ວມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະຕົນເອງກໍຈົ່ງກິນດ້ວຍໃຈປິຕິຍິນດີ. ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະ (vrata) ນີ້ ຈະໄດ້ເສວຍສຸກອັນປະເສີດໃນໂລກນີ້.

Verse 69

सायुज्यं लभते विष्णोर्गणेशस्य प्रसादतः । केचिद्वरव्रतं नाम प्राहुरेतस्य नारद ॥ ६९ ॥

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຄະເນຊະ (Gaṇeśa) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສາຍຸຊະ (sāyujya) ຄືການຮ່ວມສະຫມັກກັບພຣະວິສນຸ (Viṣṇu). ໂອ ນາຣະດະ (Nārada) ບາງຄົນເອີ້ນພິທີປະຕິບັດນີ້ວ່າ «ວະຣະ-ວຣະຕະ» (Vara-vrata).

Verse 70

विधानमेतदेवापि फलं चापीह तत्समम् । पौषमासचतुर्थ्यां तु विघ्नेशं प्रार्थ्य भक्तितः ॥ ७० ॥

ນີ້ແມ່ນວິທີການທີ່ກຳນົດໄວ້ ແລະຜົນອານຸສົງກໍສອດຄ່ອງກັນ. ແຕ່ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ເດືອນເປົາສະ (Pauṣa) ຄວນອະທິຖານດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ ວິຄເນສະ (ຄະເນສະ) ຜູ້ຂັບໄລ່ອຸປະສັກ.

Verse 71

विप्रैकं भोजयेच्चैवं मोदकैर्दक्षिणां ददेत् । एवं कृते मुने भूयाद्व्रती संपत्तिभाजनम् ॥ ७१ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນເຊີນພຣາຫມັນພຽງຜູ້ດຽວໃຫ້ຮັບປະທານ ແລະຖວາຍທັກຊິນາເປັນໂມດະກະ (modaka). ເມື່ອເຮັດແລ້ວ ໂອ ມຸນີ, ຜູ້ຖືວຣະຕະຈະເປັນພາຊະນະອັນຄວນແກ່ການຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 72

माघकृष्णचतुर्थ्यां तु संकष्टव्रतमुच्यते । तत्रोपवासं संकल्प्य व्रती नियमपूर्वकम् ॥ ७२ ॥

ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ຂອງຂ້າງແຮມ (ກຶດສະນະ) ໃນເດືອນມາຄະ (Māgha) ມີວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ ສັງກັດຕະ-ວຣະຕະ (Saṅkaṣṭa-vrata). ໃນວັນນັ້ນ ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນຕັ້ງສັງກັນປະຕິຍານອົບພະວາສ ແລ້ວຮັກສາວຣະຕະດ້ວຍລະບຽບແລະຂໍ້ຈຳກັດ.

Verse 73

चंद्रोदयमभिव्याप्य तिष्ठेत्प्रयतमानसः । ततश्चंद्रोदये प्राप्ते मृन्मयं गणनायकम् ॥ ७३ ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ຝຶກຝົນດີ ຄວນຢືນຢັນຢ່າງມີສະຕິຈົນກວ່າຈະເຖິງເວລາດວງຈັນຂຶ້ນ. ແລ້ວເມື່ອດວງຈັນປາກົດ ຄວນບູຊາ ຄະນະນາຍະກະ (Gaṇanāyaka/ຄະເນສະ) ທີ່ປັ້ນດ້ວຍດິນເຜົາ.

Verse 74

विधाय विन्यसेत्पीठे सायुधं च सवाहनम् । उपचारैः षोडशभिः समभ्यर्च्य विधानतः ॥ ७४ ॥

ເມື່ອຈັດການຕຽມພ້ອມແລ້ວ ຄວນອັນເຊີນ (ເທວະຕາ) ປະດິດໄວ້ເທິງພີຖະ ພ້ອມດ້ວຍອາວຸດທິພະ ແລະພາຫະນະ. ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາຕາມພິທີ ດ້ວຍອຸປະຈາຣ 16 ປະການ (ṣoḍaśopacāra).

Verse 75

मोदकं चापि नैवेद्यं सगुडं तिलकुट्टकम् । ततोऽर्घ्यं ताम्रजे पात्रे रक्तचंदनमिश्रितम् ॥ ७५ ॥

ຄວນຖວາຍນະໄວເດຍເປັນໂມດະກະຫວານ ແລະ ຂອງຫວານງາຄົບນ້ຳຕານອ້ອຍ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນຖວາຍອັຣຄະຍະໃນພາຊະນະທອງແດງ ປົນຈັນທະນະແດງ।

Verse 76

सकुशं च सदूर्वं च पुष्पाक्षतसमन्वितम् । सशमीपत्रदधि च कृत्वा चंद्राय दापयेत् ॥ ७६ ॥

ເມື່ອຈັດເຄື່ອງບູຊາມີຫຍ້າກຸສະ ແລະ ຫຍ້າດູຣວາ ພ້ອມດອກໄມ້ ແລະ ເຂົ້າອັກຊະຕະ; ອີກທັງໃສ່ໃບຊະມີ ແລະ ດະທິ (ນົມສົ້ມ) ແລ້ວໃຫ້ຖວາຍແດ່ພຣະຈັນ।

Verse 77

गगनार्णवमाणिक्य चंद्र दाक्षायणीपते । गृहाणार्घ्यं मया दत्तं गणेशप्रतिरूपक ॥ ७७ ॥

ໂອ ພຣະຈັນ—ແກ້ວມະນີແຫ່ງມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຟ້າ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງດາກສາຍະນີ—ຂໍຈົ່ງຮັບອັຣຄະຍະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍນີ້, ໂອ ຜູ້ມີຮູບຄ້າຍພຣະຄະເນຊະ।

Verse 78

एवं दत्त्वा गणेशाय दिव्यार्घ्यं पापनाशनम् । शक्त्या संभोज्य विप्राग्र्यान्स्वयं भुंजीत चाज्ञया ॥ ७८ ॥

ເມື່ອຖວາຍອັຣຄະຍະອັນທິບພະ ຜູ້ທຳລາຍບາບ ແດ່ພຣະຄະເນຊະແລ້ວ, ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຄວນເລີ້ຍງດູບຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ; ແລ້ວຈຶ່ງກິນເອງຕາມຄຳອະນຸຍາດ।

Verse 79

एवं कृत्वा व्रतं विप्र संकष्टाख्यं शूभावहम् । समृद्धो धनधान्यैः स्यान्न च संकष्टमाप्नुयात् ॥ ७९ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະອັນເປັນມົງຄຸນ ຊື່ວ່າ “ສັງກັດຕະ” ດັ່ງນີ້, ຈະມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງ, ແລະບໍ່ປະສົບຄວາມຄັບຂັນທຸກຍາກ।

Verse 80

माघशुक्लचतुर्थ्यां तु गौरीव्रतमनुत्तमम् । तस्यां तु गौरी संपूज्या संयुक्ता योगिनीगणैः ॥ ८० ॥

ໃນວັນຈະຕຸຣະທີ (ວັນທີ 4) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນໃນເດືອນມາຄະ ມີວຣະຕະອັນຍອດຢ່າງ ຊື່ວ່າ «ຄໍຣີ-ວຣະຕະ». ໃນວັນນັ້ນ ຄວນບູຊາແມ່ພຣະຄໍຣີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍມີຫມູ່ໂຢຄິນີຮ່ວມດ້ວຍ।

Verse 81

नरैः स्त्रीभिर्विशेषेण कुंदपुष्पैः सकुंकुमैः । रक्तसूत्रे रक्तपुष्पैस्तथैवालक्तकेन च ॥ ८१ ॥

ຊາຍ ແລະໂດຍພິເສດແມ່ຍິງ ຄວນປະກອບພິທີດ້ວຍດອກຄຸນດະ (kunda) ປົນກັບກຸງກຸມ (saffron), ດ້ວຍສາຍດ້າຍສີແດງ ແລະດອກໄມ້ສີແດງ, ພ້ອມທັງອາລັກຕະ (alta) ສີແດງດ້ວຍ।

Verse 82

धूपैर्दीपंश्च बलिभिः सगुडैनार्द्रकेण च । पयसा पायसेनापि लवणेन च पालकैः ॥ ८२ ॥

ດ້ວຍທູບ ແລະໂຄມໄຟ, ດ້ວຍບະລິ (ເຄື່ອງບູຊາ), ດ້ວຍນ້ຳຕານກ້ອນ (jaggery) ແລະຂີງສົດ, ດ້ວຍນົມ ແລະຂ້າວຫວານ (pāyasa), ດ້ວຍເກືອ ແລະຜັກໃບຂຽວ (ປາລະກະ/ຜັກຂຽວ) — ດ້ວຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງປະກອບການບູຊາ।

Verse 83

पूज्याश्चाविधवा नार्यस्तथा विप्राः सुशोभनाः । सौभाग्यवृद्धये देयो भोक्तव्यं बंधुभिः सह ॥ ८३ ॥

ຄວນໃຫ້ກຽດແກ່ແມ່ຍິງທີ່ບໍ່ແມ່ນແມ່ໝ້າຍ, ແລະຄວນໃຫ້ກຽດແກ່ພຣາຫມະນະຜູ້ດີງາມສົມຄວນ. ເພື່ອໃຫ້ໂຊກດີເພີ່ມພູນ ຄວນໃຫ້ທານ, ແລະຄວນຮັບປະທານອາຫານທີ່ຖວາຍແລ້ວຮ່ວມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ।

Verse 84

इदं गौरीव्रतं विप्र सौभाग्यारोग्यवर्द्धनम् । प्रतिवर्षं प्रकर्त्तव्यं नारीभिश्च नरैस्तथा ॥ ८४ ॥

ໂອ ພຣາຫມະນະເອີຍ, ວຣະຕະຄໍຣີນີ້ ເພີ່ມພູນທັງໂຊກດີ ແລະສຸຂະພາບ. ຄວນປະກອບທຸກປີ ໂດຍແມ່ຍິງ ແລະໂດຍຊາຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 85

ढुंढिव्रतं परैः प्रोक्तं कैश्चित्कुंडव्रतं स्मृतम् । ललिताव्रतमित्यन्यैः शांतिव्रतमथापरैः ॥ ८५ ॥

ບາງຄົນເວົ້າວ່າເປັນ «ວຣະຕະ ດຸມດິ»; ບາງຄົນຈື່ຈຳວ່າ «ວຣະຕະ ກຸນດະ»। ອື່ນໆເອີ້ນວ່າ «ວຣະຕະ ລະລິຕາ» ແລະບາງຄົນອີກເອີ້ນວ່າ «ວຣະຕະ ສານຕິ»។

Verse 86

स्नानं दानं जपो होमः सर्वमस्यां कृतं मुने । भवेत्सह स्रगुणितं प्रसादाद्दंतिनः सदा ॥ ८६ ॥

ໂອ ມຸນີເອີຍ, ການອາບນ້ຳ, ການໃຫ້ທານ, ການສວດມົນ (ຈະປະ), ແລະການຖວາຍໄຟ (ໂຮມະ)—ທຸກຢ່າງທີ່ເຮັດໃນວັນນີ້ ຈະເພີ່ມພູນເປັນພັນເທົ່າເສມອ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ດັນຕີ (ພຣະຄະເນຊະ)។

Verse 87

चतुर्थ्यां फाल्गुने मासि ढुंढिराजव्रतं शुभम् । तिलषिष्टैर्द्विजान् भोज्य स्वयं चाश्नीत मानवः ॥ ८७ ॥

ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ເດືອນພາລກຸນະ, ຄວນຖືວຣະຕະອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ ດຸມດິຣາຊາ. ດ້ວຍອາຫານທີ່ເຮັດຈາກງາ ຄວນເລີ້ຍງດູບູຊາດວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ແລະຜູ້ປະຕິບັດເອງກໍຄວນຮັບປະທານດ້ວຍ।

Verse 88

गणेशाराधनपरो दानहोमप्रपूजनैः । तिलैरेव कृतैः सिद्धिं प्राप्नुयात्तत्प्रसादतः ॥ ८८ ॥

ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນການບູຊາພຣະຄະເນຊະ—ເຮັດທານ, ຖວາຍໄຟ, ແລະບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໂດຍໃຊ້ງາເທົ່ານັ້ນ—ຈະໄດ້ຮັບສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດ) ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ।

Verse 89

सौवर्णं गजवक्त्रं च कृत्वा संपूज्य यत्नतः । द्विजाग्र्याय प्रदातव्यं सर्वसंपत्समृद्धये ॥ ८९ ॥

ເມື່ອໄດ້ສ້າງຮູບຄຳຂອງພຣະອົງຜູ້ມີໜ້າຊ້າງ (ພຣະຄະເນຊະ) ແລະບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ, ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມມັ່ງຄັ່ງທັງປວງເຈີຣິນສົມບູນ।

Verse 90

यस्मिन्कस्मिन्भवेन्मासि चतुर्थी रविवारयुक् । सांगारका वा विप्रेंद्र सा विशेषफलप्रदा ॥ ९० ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ບໍ່ວ່າຈະເກີດໃນເດືອນໃດ ຈະຕຸຣຖີທີ່ຕົງກັບວັນອາທິດ—ຫຼື ສາງກາຣະກາ (ຈະຕຸຣຖີຄູ່ກັບວັນອັງຄານ)—ໃຫ້ຜົນບຸນພິເສດຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 91

सर्वासु च चतुर्थीषु शुक्लास्वप्यसितासु च । विघ्नेश एव देवेशः संपूज्यो भक्तितत्परैः ॥ ९१ ॥

ໃນຈະຕຸຣຖີທຸກໆຄັ້ງ—ທັງໃນຝ່າຍຂາວ (ຂຶ້ນ) ແລະ ຝ່າຍດຳ (ແຮມ)—ພຣະວິຄເນຊະແຕ່ຜູ້ດຽວ ຜູ້ເປັນຈອມເທວະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍຄວາມພັກດີຢ່າງເຕັມທີ່ຈາກຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນພັກຕິ।

Verse 92

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वाद्शमास चतुर्थीव्रतनिरूपणं नाम त्रयोदशाधिकसततमोऽध्यायः ॥ ११३ ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນພຣະບູຣານະ «ບຣິຫັນນາຣະດີຍະ» ອັນນ່າເຄົາລົບ—ໃນພາກຕົ້ນ (Pūrvabhāga), ໃນເລື່ອງໃຫຍ່ (Bṛhad-upākhyāna), ໃນບາດທີ 4—ບົດທີ 113 ຊື່ «ການອະທິບາຍວຣະຕະຈະຕຸຣຖີຕາມສິບສອງເດືອນ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ।