The Exposition of the Ṣaṣṭhī-vrata Observed Through the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि षष्ठ्याश्चैव व्रतानि ते । यानि सम्यग्विधायात्र लभेत्सर्वान्मनोरथान् ॥ १ ॥

ສະນາຕະນະ ກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ໂອ ພຣາຫມັນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດວຣະຕະແຫ່ງວັນສາສຖີ (ວັນທີ 6 ຕາມຈັນທະຄະຕິ) ໃຫ້ເຈົ້າ. ຜູ້ໃດປະຕິບັດຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ»។

Verse 2

चैत्रमासे शुक्लषष्ठ्यां कुमारव्रतमुत्तमम् । तत्रेष्ट्वा षण्मुखं देवं नानापूजा विधानतः ॥ २ ॥

ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ໃນວັນສາສຖີແຫ່ງຂ້າງຂຶ້ນ ຄວນຖືວຣະຕະອັນປະເສີດ ຊື່ວ່າ “ກຸມາຣະ-ວຣະຕະ”. ໃນວັນນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຫົວຫນ້າຫົກ (Ṣaṇmukha) ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊານານາ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 3

पुत्रं सर्वगुणोपेतं प्राप्नुयाच्चिरजीविनम् । वैशाखशुक्लषष्ठ्यां च पूजयित्वा च कार्तिकम् ॥ ३ ॥

ໂດຍບູຊາ(ພຣະອົງ) ໃນວັນສາສຖີແຫ່ງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນໄວສາຂະ ແລະເຄົາລົບຍົກຍ້ອງເດືອນກາຣຕຕິກະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸດຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທັງປວງ ແລະມີອາຍຸຍືນ.

Verse 4

लभते मातृजं सौख्यं नात्र कार्या विचारणा । ज्येष्ठमासे शुक्लषष्ठ्यां विधिनेष्ट्वा दिवाकरम् ॥ ४ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຄວາມສຸກອັນເກີດຈາກແມ່—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ. ໃນເດືອນເຈຍດຖະ ໃນວັນສາສຖີແຫ່ງຂ້າງຂຶ້ນ ຖ້າບູຊາພຣະອາທິດ (Divākara) ຕາມພິທີ ຜົນນີ້ຈະບັງເກີດ.

Verse 5

लभते वांछितान्कामांस्तत्प्रसादान्न संशयः । आषाढशुक्लषष्ठ्यां वै स्कंदव्रतमनुत्तमम् ॥ ५ ॥

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາດຖະນາແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແທ້ຈິງ ໃນວັນສາສຖີແຫ່ງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນອາສາດຫະ ມີການຖື “ສະກັນດະ-ວຣະຕະ” ອັນສູງສຸດ.

Verse 6

उपोष्य पूजयित्वैनं शिवोमाप्रियमात्मजम् । लभतेऽभीप्सितान्कामान्पुत्रपौत्रादिसंततीः ॥ ६ ॥

ເມື່ອອົບອົດອາຫານແລ້ວ ໄດ້ບູຊາພຣະບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ ແລະ ພຣະອຸມາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ ພ້ອມທັງລູກ ຫຼານ ແລະ ວົງສານຸວົງຕໍ່ໄປ।

Verse 7

श्रावणे शुक्लषष्ठ्यां तु शरजन्मानमर्चयेत् । उपचारैः षोडशभिर्भक्त्या परमयान्वितः ॥ ७ ॥

ໃນເດືອນສຣາວະນະ ຂ້າງຂຶ້ນວັນທີ 6 (ສະສະຖີ) ຄວນບູຊາ ສະຣະຈັນມາ—ຜູ້ເກີດຈາກກໍອ້ອຍ—ໂດຍຖວາຍອຸປະຈາຣ 16 ປະການ ດ້ວຍພະຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 8

लभतेऽभीप्सितानर्थान्षण्मुखस्य प्रसादतः । भाद्रमासे कृष्णषष्ट्यां ललिताव्रतमुच्यते ॥ ८ ॥

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງ ສັນມຸຂະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບອະທິປະໂຫຍດຕາມທີ່ປາຖະໜາ. ພິທີຖືວັດນີ້ເອີ້ນວ່າ “ລະລິຕາ-ວຣະຕະ” ໃຫ້ປະຕິບັດໃນເດືອນພາດຣະປະດະ ຂ້າງແຮມວັນທີ 6 (ກຣິສນະ-ສະສະຖີ).

Verse 9

प्रातः स्नात्वा विधानेन नारी शुक्लाम्बरावृता । शुक्लमाल्ययधरा वापि नद्याः संगमवालुकाम् ॥ ९ ॥

ໃນຕອນເຊົ້າ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳຕາມພິທີກຳນົດ ນາງຜູ້ຍິງຄວນນຸ່ງຜ້າສີຂາວ ແລະ ສວມພວງມາລາສີຂາວ ແລ້ວໄປຍັງຝັ່ງຊາຍທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳ.

Verse 10

गृहीत्वा वंशपात्रे तु धृत्वा पिंडाकृतिं च ताम् । पञ्चधा ललितां तत्र ध्यायेद्वनविलासिनीम् ॥ १० ॥

ເອົາພາຊະນະໄມ້ໄຜ່ ແລ້ວວາງກ້ອນຮູບພິນດານັ້ນໄວ້ຂ້າງໃນ; ຈາກນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນໃຫ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງ ພຣະນາງລະລິຕາ ຜູ້ເພີນພິນໃນປ່າ ອັນອ່ອນຊ້ອຍງາມ ໃນຮູບຫ້າປະການ.

Verse 11

पङ्कजं करवीरं च नेपालीं मालतीं तथा । नीलोत्पलं केतकीं च संगृह्य तगरं तथा ॥ ११ ॥

ເມື່ອໄດ້ເກັບຮວບຮວມດອກບົວ, ດອກກະຣະວີຣ (oleander), ດອກເນປາລີ ແລະ ດອກມາລະຕີ, ພ້ອມທັງດອກບົວສີຟ້າ ແລະ ດອກເກຕະກີ, ກໍຄວນເກັບດອກຕະກະຣະ (ດອກມະລິຫອມ) ອີກດ້ວຍ।

Verse 12

एकैकाष्टशतं ग्राह्यमष्टाविंशतिरेव च । अक्षताः कलिका गृह्य ताभिर्देवीं प्रपूजयेत् ॥ १२ ॥

ໃຫ້ເອົາຢ່າງລະ 108 ຢ່າງ ແລະ ເພີ່ມອີກ 28; ເອົາອັກຊະຕາ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ແລະ ດອກບານອ່ອນ (ກະລິກາ) ແລ້ວ ບູຊາພຣະເທວີດ້ວຍສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 13

प्रार्थयेदग्रतः स्थित्वा देवीं तां गिरिशप्रियाम् । गंगाद्वारे कुशावर्त्ते विल्वके नीलपर्वते ॥ १३ ॥

ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງ ແລ້ວ ຈົ່ງອະທິຖານແດ່ພຣະເທວີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) — ທີ່ຄັງກາດວາຣ, ທີ່ຄຸຊາວັດຕະ, ທີ່ບິລວະກະ ແລະ ເທິງນີລະປະຣະວະຕະ।

Verse 14

स्नात्वा कनखले देवि हरिं लब्धवती पतिम् । ललिते सुभगं देवि सुखसौभाग्यदायिनि ॥ १४ ॥

ໂອ ພຣະເທວີ, ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ກະນະຄະເລ ນາງໄດ້ຮັບພຣະຫຣິເປັນສາມີ; ໂອ ລະລິຕາ, ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ໂອ ພຣະເທວີຜູ້ປະທານຄວາມສຸກ ແລະ ສຸພາກະຍະ!

Verse 15

अनंतं देहि सौभाग्ये मह्यं तुभ्यं नमोऽनमनः । मंत्रेणानेन कुसुमैश्वंपकस्य सुशोभनैः ॥ १५ ॥

ໂອ ອະນັນຕະ (ພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດ), ຂໍປະທານສຸພາກະຍະອັນບໍ່ສິ້ນສຸດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຊ້ຳໆ. ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ຈົ່ງບູຊາພຣະອົງດ້ວຍດອກຈຳປາກະທີ່ງາມສະຫງ່າມສົດໃສ।

Verse 16

अभ्यर्च्य विधिवत्तस्या नैवेद्यं पुरतो न्यसेत् । त्रपुषैरपि कूष्माण्डैर्नालिकेरैः सुदाडिमैः ॥ १६ ॥

ເມື່ອບູຊານາງຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈົ່ງວາງນາໄວເທຍ (ອາຫານບູຊາ) ໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະເທວະ ແມ່ນແຕ່ມີແຕງ ຟັກທອງຂາວ ໝາກພ້າວ ແລະໝາກທັບທິມງາມໆກໍຕາມ។

Verse 17

बीजपूरैः सुतुंडीरैः कारवेल्लैः सचिर्भटैः । फलैस्तत्कालसंभूतैः कृत्वा शोभां तदग्रतः ॥ १७ ॥

ດ້ວຍໝາກຊິດຣອນ (ບີຊະປູຣ) ໝາກທັບທິມງາມໆ ໝາກມະລະ (ຂົມ) ແລະແຕງ ພ້ອມທັງໝາກໄມ້ທີ່ສຸກຕາມລະດູນັ້ນ ຈັດວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າໃຫ້ງາມສະຫງ່າ।

Verse 18

विरूढधान्यांकुरकैः सुदीपावलिभिस्तथा । सार्द्धै सर्गणकैधूपः सौहालककरंजकैः ॥ १८ ॥

ດ້ວຍຍອດງອກຂອງເຂົ້າທັນຍາຫານ ແລະແຖວດວງໄຟທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງຈ້າ; ພ້ອມທັງທູບທີ່ປຸງຮ່ວມກັບຂອງຫອມ ເຊັ່ນ ຊໍຫາລະກະ (ຢາງຫອມ) ແລະກະຣັນຈະ—ພິທີຈຶ່ງຄວນກະທຳເຊັ່ນນີ້।

Verse 19

गुडपुष्पैः कर्णवेष्टैर्मोदकैरुपमोदकैः । बहुप्रकारैर्नैवेद्यैर्यथा विभवसारतः ॥ १९ ॥

ດ້ວຍດອກໄມ້ຫວານດ້ວຍນ້ຳຕານອ້ອຍ (ກຸດ) ຂອງຫວານຮູບຫູ (ກັນນະເວດຕະ) ໂມດະກະ ແລະອຸປະໂມດະກະ; ພ້ອມນາໄວເທຍຫຼາຍປະເພດ ຈົ່ງບູຊາຕາມກຳລັງ ແລະຊັບສິນຂອງຕົນ।

Verse 20

एवमभ्यर्च्य विधिवद्रात्रौ जागरणोत्सवम् । गीतवाद्यनटैर्नृत्यैः प्रोक्षणीयैरनेकधा ॥ २० ॥

ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ໃນຍາມຄ່ຳຄືນຈົ່ງຈັດງານຈາກະຣະນະ (ງານເຝົ້າຕື່ນທັງຄືນ) ພ້ອມການຂັບຮ້ອງ ດົນຕີ ນັກສະແດງ ການຟ້ອນລຳ ແລະການປະພົມນ້ຳພິທີເພື່ອຊຳລະບໍລິສຸດຫຼາຍປະການ।

Verse 21

सखीभिः सहिता साध्वी तां रात्रिं प्रसभं नयेत् । न च संमीलयेन्नेत्रे नारीयामचतुष्टयम् ॥ २१ ॥

ພ້ອມກັບໝູ່ນາງສະຫາຍ ນາງຜູ້ມີສິນທຳຄວນຜ່ານຄືນນັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນແລະຄວາມຕື່ນຮູ້; ໃນສີ່ຍາມຂອງຄືນ ຢ່າປິດຕາ (ຢ່າຫຼັບ) ເດັດຂາດ.

Verse 22

दुर्भगा दुष्कृता वंध्या नेत्रसंमीलनाद्भवेत् । एवं जागरणं कृत्वा सप्तम्यां सरितं नयेत् ॥ २२ ॥

ຖ້າໃນການຕື່ນເຝົ້ານັ້ນ ຜູ້ໃດປິດຕາ (ຫຼັບ) ນາງຖືກກ່າວວ່າຈະເປັນຜູ້ອັບໂຊກ ມີບາບ ແລະເປັນໝັນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຮັດການຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນແລ້ວ ໃນວັນສັບຕະມີ ຄວນໄປຫາແມ່ນ້ຳ.

Verse 23

गन्धपुष्पैस्तथाभ्यर्च्य गीतवाद्यपुरःसरैः । तच्च दद्याद्द्विजेन्द्राय नैवेद्यादि द्विजोत्तम ॥ २३ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍເຄື່ອງຫອມແລະດອກໄມ້ ໂດຍມີການຂັບຮ້ອງແລະດົນຕີນຳໜ້າ ແລ້ວຈຶ່ງຄວນຖວາຍຂອງບູຊານັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍນາໄວເທຍ (ອາຫານຖວາຍ) ແລະອື່ນໆ ແດ່ທ່ານດວິເຈນທຣາ—ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 24

स्नात्वा गृहं समागत्य हुत्वा वैश्वानरं ततः । देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च पूजयित्वा सुवासिनीः ॥ २४ ॥

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວກັບມາເຮືອນ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິແກ່ໄວສະວານະຣະ (ໄຟສັກສິດໃນເຮືອນ) ກ່ອນ. ຈາກນັ້ນ ບູຊາເທວະ ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະມະນຸດ ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ກຽດແກ່ສຸວາສິນີ—ນາງແຕ່ງງານຜູ້ເປັນມົງຄຸນ.

Verse 25

कन्यकाश्चैव संभोज्य ब्राह्मणान्दश पंच च । भक्ष्यभोज्यैर्बहुविधैर्दत्वा दानानि भूरिशः ॥ २५ ॥

ຄວນເລີ້ຍງອາຫານໃຫ້ແກ່ສາວນ້ອຍຜູ້ບໍ່ທັນແຕ່ງງານດ້ວຍ ແລະເລີ້ຍງພຣາຫມັນສິບຫ້າທ່ານ. ດ້ວຍອາຫານຫຼາຍຊະນິດ ທັງຂອງກິນຫວານ/ຂອງກິນຫຼິ້ນ ແລະອາຫານປຸງສຸກ ຄວນໃຫ້ທານຢ່າງອຸດົມຫຼາຍປະການ.

Verse 26

ललिता मेऽस्तु सुप्रीता इत्युक्त्वा तान्विसर्जयेत् । यः कश्चिदाचरेदेतद्व्रतं सौभाग्यदं परम् ॥ २६ ॥

ເວົ້າວ່າ «ຂໍໃຫ້ເທວີ ລະລິຕາ ພໍໃຈຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຍິ່ງ» ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງເຂົາໄປ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະພຶດວຣະຕະນີ້ ຈະໄດ້ຮັບພອນໂຊກດີອັນສູງສຸດ.

Verse 27

नरो वा यदि वा नारी तस्य पुण्यफलं श्रृणु । यद्व्रतैश्च तपोभिश्च दानैर्वा नियमैरपि ॥ २७ ॥

ຈະເປັນຊາຍຫຼືຍິງກໍຕາມ—ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນອັນປະເສີດຂອງຜູ້ນັ້ນ. ຄືບຸນທີ່ໄດ້ຈາກວຣະຕະ, ຕະປະ, ການໃຫ້ທານ, ແລະການປະພຶດວິໄນຢ່າງເຂັ້ມງວດ.

Verse 28

तदेतेनेह लभ्येत किं बहूक्तेन नारद । मृतेरनंतरं प्राप्य शिवलोकं सनातनम् ॥ २८ ॥

ດ້ວຍສິ່ງນີ້ພຽງຢ່າງດຽວ ກໍສາມາດໄດ້ຮັບໃນໂລກນີ້—ຈະຕ້ອງເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ, ໂອ ນາຣະດະ? ຫຼັງຈາກຕາຍທັນທີ ຈະເຖິງໂລກອັນນິລັນດອນຂອງພຣະສິວະ.

Verse 29

मोदते ललितादेव्या शैवे वै सखिवच्चिरम् । नभस्ये मासि या शुक्ला षष्ठी सा चंदनाह्वया ॥ २९ ॥

ໃນເດືອນນະພັສຍະ ວັນທີຫົກຂ້າງຂຶ້ນອັນສະຫວ່າງ (ສຸກລະ-ສັດຖີ) ເອີ້ນວ່າ «ຈັນດະນາ». ຜູ້ທີ່ຖືວັນນັ້ນ ຈະຊື່ນບານຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະສິວະດົນນານ ໄດ້ຄົບຄືນກັບເທວີລະລິຕາເຫມືອນມິດສະນິດ.

Verse 30

तस्यां देवीं समभ्यर्च्य लभते तत्सलोकताम् । रोहिणी पातभौमैस्तु संयुता कपिला भवेत् ॥ ३० ॥

ໃນວັນນັ້ນ ເມື່ອບູຊາເທວີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການຢູ່ຮ່ວມໃນໂລກຂອງນາງເອງ. ແລະເມື່ອ ໂຣຫິນີ ປະກົບກັບເງື່ອນໄຂທາງພື້ນດິນ (ທີ່ກ່ຽວກັບອັງຄານ) ສິ່ງທີ່ຖວາຍ/ງົວໃນພິທີ ຈະເປັນ «ກະປິລາ» ງົວສີນ້ຳຕານອ່ອນອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 31

तस्यां रविं समभ्यर्च्य व्रती नियमतत्परः । लभते वांछितान्कामान्भास्करस्य प्रसादतः ॥ ३१ ॥

ໃນໂອກາດອັນມົງຄຸນນັ້ນ ຜູ້ຖືວຣະຕະ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນວິໄນ ບູຊາພຣະຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍໃຈສັດທາ ຈະໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະພາສະກະຣະ (ເທວະແຫ່ງຕາເວັນ)។

Verse 32

अन्नदानं जपो होमं पितृदेवर्षितर्पणम् । सर्वमेवाक्षयं ज्ञेयं कृतं देवर्षिसत्तम ॥ ३२ ॥

ການໃຫ້ທານອາຫານ, ການສວດມັນຕຣາ, ການບູຊາໄຟ (ໂຮມ), ແລະການຖວາຍນ້ຳບູຊາແກ່ບັນພະບຸລຸດ, ເທວະ ແລະລິສີ—ທັງໝົດນີ້ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນບຸນອັນບໍ່ເສື່ອມ ໂອ ດີວະລິສີຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອປະກອບຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 33

कपिलां धेनुमभ्यर्च्य वस्त्रमाल्यानुलेपनैः । प्रदद्याद्वेदविदुषे द्वादशात्मप्रतुष्टये ॥ ३३ ॥

ເມື່ອບູຊາແມ່ງົວນົມສີກະປິລາ (ສີນ້ຳຕານອ່ອນ) ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງ, ພວງມາລາ ແລະນ້ຳຫອມທາກາຍ ແລ້ວພຶງມອບນາງເປັນທານແກ່ຜູ້ຮູ້ເວດ ເພື່ອໃຫ້ພຣະອາດມະອັນມີສິບສອງພາກ ພໍພຣະໄທ।

Verse 34

अथेषुशुक्लषष्ठ्यां तु पूज्या कात्यायनी द्विज । गंधाद्यैर्मंङ्गलद्रव्यैर्नैवेद्यैर्विविधैस्तथा ॥ ३४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນວັນສະສະຖີ (ວັນທີ 6) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນອາສະວິນ, ໂອ ທະວິຊະ, ພຶງບູຊາພຣະນາງກາຕະຍາຍນີ ດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະວັດຖຸມົງຄຸນອື່ນໆ, ພ້ອມທັງນາຍເວດຍະ (ອາຫານຖວາຍ) ຫຼາກຫຼາຍຊະນິດ।

Verse 35

ततः क्षमाप्य देवेशीं प्रणिपत्य विसर्जयेत् । पूज्यात्र सैकती मूर्तिर्यद्वा द्विजसती मुदा ॥ ३५ ॥

ຈາກນັ້ນ ພຶງຂໍອະໄພຈາກເທວີ—ນາງເຈົ້າຜູ້ສູງສຸດ—ແລ້ວກໍກາບລົງ ແລະສົ່ງຄືນພິທີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ໃນພິທີນີ້ ພຶງບູຊາຮູບປັ້ນທີ່ເຮັດດ້ວຍຊາຍ; ຫຼືອີກຢ່າງ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ອາດຖືກຍົກຍ້ອງແມ່ຍິງພຣາຫມັນຜູ້ດີເປັນຕົວແທນໄດ້।

Verse 36

वस्त्रालंकरणैर्भव्यैः कात्यायिन्याः प्रतुष्टये । कन्या वरं प्राप्नुयाच्च वांचितं पुत्रमंगना ॥ ३६ ॥

ໂດຍຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນງາມ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບອັນວິຈິດ ເພື່ອໃຫ້ພຣະເທວີ ກາຕະຍາຍິນີ ພໍພຣະໄທ ສາວນ້ອຍຈະໄດ້ຄູ່ຄອງ ແລະ ຍິງມີຜົວຈະໄດ້ບຸດຕາມປາດຖະນາ।

Verse 37

कात्यायिनीप्रसादाद्वै नात्र कार्या विचारणा । कार्तिके शुक्लषष्ठ्यां तु षण्मुखेन महात्मना ॥ ३७ ॥

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ກາຕະຍາຍິນີ ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສ ຫຼື ຄິດຄໍານຶງອີກເລີຍ. ແທ້ຈິງ ໃນວັນທີ 6 ຂ້າງຂຶ້ນ (Śukla Ṣaṣṭhī) ແຫ່ງເດືອນ ກາຣຕິກາ ມະຫາອາດຕະມາ ສັນມຸຂະ ໄດ້ກະທໍາໃຫ້ສໍາເລັດ.

Verse 38

देवसेना महाभागा लब्धा सर्वुसुरार्पिता । अतस्तस्यां सुरश्रेष्ठां देवसेनां च षण्मुखम् ॥ ३८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເທວະເສນາ ຜູ້ມີວາສະນາອັນຍິ່ງ ໄດ້ຖືກໄດ້ມາ ໂດຍທຸກພຣະເທວະພາກັນຖວາຍ. ເພາະສະນັ້ນ ຈາກນາງໄດ້ປະສູດຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ ຄື ສັນມຸຂະ (ສະກັນດະ).

Verse 39

संपूज्य निखिलैरेव उपचारैर्मनोहरैः । प्राप्नुयादतुलां सिद्धिं मनोभीष्टां द्विजोत्तम ॥ ३९ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະເທວະດ້ວຍອຸປະຈາຣະທັງປວງອັນງາມນ່າຊື່ນຊົມ ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິດທິອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຄື ການສໍາເລັດຕາມປາດຖະນາໃນໃຈ.

Verse 40

अत्रैव वह्निपूजोक्तां तां च सम्पक्समाचरेत् । विविधद्रव्यहोमैश्च वह्निपूजापुरः सरम् ॥ ४० ॥

ໃນທີ່ນີ້ເອງ ຄວນປະຕິບັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າເປັນການບູຊາພຣະອັກນິ. ແລະດ້ວຍການໂຮມຖວາຍວັດຖຸຫຼາກຫຼາຍ ຄວນດໍາເນີນພິທີບູຊາໄຟໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຈາກຕົ້ນຈົນຈົບ.

Verse 41

मार्गशीर्षे शक्लषष्ठ्यां निहतस्तारकासुरः । स्कंदेन सत्कृतिः प्राप्ता ब्रहमाद्यैः परिकल्पिता ॥ ४१ ॥

ໃນວັນທີ 6 ຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກກະ-ສະສະຖີ) ແຫ່ງເດືອນມາຣະກະສີຣະ ອະສຸຣະຕາຣະກາສຸຣະ ຖືກສະກັນດະປາບປະຫານ ແລະສະກັນດະໄດ້ຮັບການສັກກາລະອັນຄວນ ຕາມທີ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍານົດໄວ້।

Verse 42

ततोऽस्यां पूजयेत्स्कंदं गंधपुष्पाक्षतैः फलैः । वस्त्रैराभूषणश्चापि नैवेद्यैर्विविधैस्तथा ॥ ४२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນພິທີນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະສະກັນດະ ດ້ວຍຂອງຫອມ, ດອກໄມ້, ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ແລະຜົນໄມ້; ພ້ອມທັງເຄື່ອງນຸ່ງ, ເຄື່ອງປະດັບ ແລະນາຍເວດຍະ (ອາຫານຖວາຍ) ຫຼາຍຊະນິດດ້ວຍ।

Verse 43

रविवारेण संयुक्ता तथा शतभिषान्विता । यदि चेत्सा समुद्दिष्टा चंपाह्वा मुनिसत्तम ॥ ४३ ॥

ໂອ ມຸນິສັດຕະມະ ຜູ້ເປັນດີທີ່ສຸດໃນບັນດາລະສີ, ຖ້ານາງຖືກກ່າວວ່າປະກົບກັບວັນອາທິດ ແລະຍັງສຳພັນກັບນັກຊັດຕະຣາ ສະຕະພິສາ, ນາງນັ້ນຖືກຊີ້ບອກວ່າມີນາມ ‘ຈຳປາ’।

Verse 44

तस्यां विश्वेश्वरो देवो द्रष्टव्यः पापनाशनः । पूजनीयो वेदनीयः स्मर्तव्यः सौख्यमिच्छता ॥ ४४ ॥

ໃນທີ່ນັ້ນ ຄວນໄດ້ເຫັນພຣະວິສເວສະວະຣະ ຜູ້ທໍາລາຍບາບ. ຜູ້ປາດຖະນາຄວາມສຸກແລະຄວາມຜາສຸກ ຄວນບູຊາ, ຄວນຮູ້ຈັກຢ່າງແທ້, ແລະຄວນລະລຶກພຣະອົງເສມອ.

Verse 45

स्नानदानादिकं चात्र सर्वमक्षय्यमुच्यते । पौषमासे शुक्लषष्ठ्यां देवो दिनपतिर्द्विज ॥ ४५ ॥

ໃນທີ່ນີ້ ການກະທໍາທັງປວງ ເຊັ່ນ ການອາບນ້ໍາພິທີ, ການໃຫ້ທານ ແລະອື່ນໆ ຖືກກ່າວວ່າເປັນບຸນທີ່ບໍ່ຫມົດສິ້ນ. ໂອ ທະວິຊະ, ໃນເດືອນເປົາສະ ວັນທີ 6 ຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກກະ-ສະສະຖີ) ເທວະປະຈໍາວັນນັ້ນແມ່ນພຣະສຸຣິຍະ—ເຈົ້າແຫ່ງວັນ.

Verse 46

विष्णुरूपी जगत्त्राता प्रदुर्भूताः सनातनः ॥ ४६ ॥

ພຣະອົງນິລັນດອນໄດ້ປາກົດ—ຊົງຮັບຮູບເປັນພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງໂລກທັງປວງ।

Verse 47

स तस्मात्पूजनीयोऽस्यां द्रव्यैर्गंधपुरस्कृतैः । नैवेद्यैर्वस्त्त्रभूषाद्यैः सर्वसौख्यमभीप्सुभिः ॥ ४७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນພິທີນີ້ ພຣະອົງຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ມີຂອງຫອມເປັນຫົວໜ້າ ພ້ອມນະໄວເທຍ (ອາຫານບູຊາ) ເສື້ອຜ້າ ເຄື່ອງປະດັບ ແລະອື່ນໆ ໂດຍຜູ້ປາຖະໜາສຸກສົມບູນ।

Verse 48

माघमासे सिता षष्ठी वरुणाह्वा स्मृता तु सा । तस्यां वरुणमभ्यर्च्येद्विष्णुरूपं सनातनम् ॥ ४८ ॥

ໃນເດືອນມາຆະ ວັນທີ 6 ຂ້າງຂຶ້ນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ວະຣຸນາ’। ໃນວັນນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະວະຣຸນ—ຜູ້ເປັນຮູບນິລັນດອນຂອງພຣະວິສນຸ।

Verse 49

रक्तैर्गंधांशुकैः पुष्पैर्नैवेद्यैर्धूपदीपकैः । एवमभ्यर्च्य विधिवद्यद्यच्चाभिलषेन्नरः ॥ ४९ ॥

ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາສີແດງ ເສື້ອຜ້າຫອມ ດອກໄມ້ ນະໄວເທຍ ທູບ ແລະປະທີບ—ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ສິ່ງໃດທີ່ຄົນປາຖະໜາ ກໍຈະບັນລຸໄດ້।

Verse 50

तत्तच्च फलतो लब्ध्वा मोदते तत्प्रसादतः । फाल्गुने शुक्लषष्ठ्यां तु देवं पशुपतिं द्विज ॥ ५० ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບຜົນທຸກປະການຕາມພິທີນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງມັນ। ໃນວັນທີ 6 ຂ້າງຂຶ້ນເດືອນພາລກຸນາ, ໂອ ທະວິຊະ, ຄວນບູຊາພຣະເທວະ ປະສຸປະຕິ।

Verse 51

मृन्मयं विधिना कृत्त्वा पूजयेदुपचारकैः । संस्नाप्य शतरुद्रेण पृथक्पंचामृतैर्जलैः ॥ ५१ ॥

ເມື່ອປັ້ນຮູບບູຊາຈາກດິນເຜົາຕາມພິທີກຳນົດແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຕາມປົກກະຕິ. ຈາກນັ້ນ ສວດ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ» ແລະອາບສະຫຼອງແຍກເປັນຂັ້ນໆ ດ້ວຍປັນຈາມຣິຕ ແລະນ້ຳບໍລິສຸດ.

Verse 52

गन्धैरालिप्य सुश्वेतैरक्षतैः श्वेतपुष्पकैः । बिल्वपत्रैश्च धत्तूरकुसुमैश्च फलैस्तथा ॥ ५२ ॥

ເມື່ອທາດ້ວຍຂອງຫອມທັງຫຼາຍແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາດ້ວຍອັກຊະຕະຂາວບໍລິສຸດ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ແລະດອກໄມ້ຂາວ. ພ້ອມທັງໃບບິລວະ, ດອກດັດຕູຣະ ແລະໝາກໄມ້ຕ່າງໆ.

Verse 53

सम्पूज्य नानानैवेद्यैर्नीराज्य विधिवत्ततः । क्षमाप्य प्रणिपत्यैनं कैलासाय विसर्जयेत् ॥ ५३ ॥

ເມື່ອບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນດ້ວຍນານາໄນເວດຍະ (ອາຫານຖວາຍ) ແລະເຮັດນີຣາຊະ (ອາຣະຕີ) ຕາມພິທີແລ້ວ, ຈົ່ງຂໍອະໄພ ກໍ່ກາບລົງ ແລະສົ່ງພຣະອົງກັບໄປກາຍລາສະດ້ວຍພິທີວິສັດຊະນະ.

Verse 54

एवं कृत शिवार्चस्तु नरो नार्यथवा मुने । इह भुक्त्वा वरान्भोगानन्ते शिवगतिं लभेत् ॥ ५४ ॥

ໂອ ມຸນີ, ບໍ່ວ່າຊາຍຫຼືຍິງ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບູຊາພຣະສິວະດັ່ງນີ້ ຈະໄດ້ເສວຍສຸກອັນປະເສີດໃນໂລກນີ້ ແລະໃນທ້າຍສຸດຈະໄດ້ຮັບ «ສິວະຄະຕິ» ຄືສະພາວະອັນສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 55

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थितषष्ठीव्रतनिरूपणं नाम पञ्चदशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११५ ॥

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈົບລົງບົດທີ 115 ຊື່ວ່າ «ການອະທິບາຍວ່າດ້ວຍສະສະຖີ-ວຣະຕະ ທີ່ຖືປະຕິບັດຕະຫຼອດສິບສອງເດືອນ» ໃນພາກຕົ້ນຂອງ ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ, ພາຍໃນມະຫາອຸປາຂະຍານະ, ໃນປາດະທີ 4.