The exposition of the Pañcamī vow to be observed in the twelve months

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि पंचम्यास्ते व्रतान्यहम् । यानि भक्त्या समास्थाय सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ १ ॥

ສະນາຕະນະ ກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວຣະຕະຂອງວັນປັນຈະມີ; ຜູ້ໃດປະຕິບັດດ້ວຍພັກຕິ ຍ່ອມບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ.”

Verse 2

प्रोक्ता मत्स्यजयंती तु पंचमी मधुशुक्लगा । अस्यां मत्स्यावतारार्चा भक्तैः कार्या महोत्सवा ॥ २ ॥

ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ «ມັດສະຍະ ຊະຍັນຕີ» ຕົງກັບວັນປັນຈະມີ ໃນຝ່າຍຂາວຂອງເດືອນ ມະດຸ (ໄຈຕຣ). ໃນວັນນັ້ນ ຜູ້ມີພັກຕິຄວນບູຊາພຣະວິດສະນຸ ໃນອະວະຕານ «ມັດສະຍະ» ໃຫ້ເປັນມະໂຫສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 3

श्रीपंचमीति चैषोक्ता तत्र कार्यं श्रियोऽर्चनम् । गंधाद्यैरुपचारैस्तु नैवेद्यैः पायसादिभिः ॥ ३ ॥

ພິທີນີ້ເອີ້ນວ່າ «ສຣີປັນຈະມີ». ໃນໂອກາດນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະອຸປະຈາຣະອື່ນໆ ພ້ອມທັງຖວາຍນະໄວເດຍ ເຊັ່ນ ພາຍະສະ (ເຂົ້ານົມຫວານ) ແລະອື່ນໆ.

Verse 4

यो लक्ष्मीं पूजयेच्चात्र तं वै लक्ष्मीर्न मुंचति । पृथ्वीव्रतं तथा चांद्रं हयग्रीवव्रतं तथा ॥ ४ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະລັກສະມີໃນພິທີນີ້ ພຣະລັກສະມີຍ່ອມບໍ່ລະທິ້ງຜູ້ນັ້ນ. ອີກທັງຍັງມີ ພຣຶຖວີ-ວຣະຕະ, ຈັນທຣະ-ວຣະຕະ ແລະ ຫະຍະກຣີວະ-ວຣະຕະ ດ້ວຍ.

Verse 5

कार्यं तत्तद्विधानेन तत्तत्सिद्धिमभीप्सुभिः । अथ वैशाखपंचम्यां शेषं चाभ्यर्च्य मानवः ॥ ५ ॥

ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມສຳເລັດໃນກິດການແຕ່ລະຢ່າງ ຄວນປະຕິບັດຕາມວິທີການຂອງມັນ. ແລ້ວໃນວັນປັນຈະມີແຫ່ງເດືອນໄວສາຂະ ຄົນຄວນບູຊາພຣະເສສະ (ອະນັນຕະ) ດ້ວຍ.

Verse 6

सर्वैर्नागगणैर्युक्तमभीष्टं लभते फलम् । तथा ज्येष्ठस्य पंचम्यां पितॄनभ्यर्चयेत्सुधीः ॥ ६ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຈາກຫມູ່ນາກທັງປວງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທີ່ປາຖະໜາ. ດັ່ງນັ້ນໃນວັນປັນຈະມີແຫ່ງເດືອນເຈຍສະຖະ ຜູ້ຮູ້ຄວນບູຊາພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ).

Verse 7

सर्वकामफलावाप्तिर्भवेद्वै विप्रभोजनैः । अथाषाढस्य पंचम्यां वायुं सर्वगतं मुने ॥ ७ ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ດ້ວຍການຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ. ແລ້ວ ໂອ ມຸນີ, ໃນວັນປັນຈະມີແຫ່ງເດືອນອາສາດະ ຄວນບູຊາວາຍຸ—ລົມຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກຫົນທາງ.

Verse 8

ग्रामाद्बहिर्विनिर्गत्य धरोपस्थे समास्तितः । ध्वजं च पंचवर्णं तु वंशदंडाग्रसंस्थितम् ॥ ८ ॥

ອອກໄປນອກບ້ານແລ້ວ ນັ່ງຢູ່ເທິງພື້ນດິນ; ແລະທີ່ນັ້ນ ຕັ້ງທຸງຫ້າສີ ຢູ່ປາຍໄມ້ໄຜ່ເປັນຄັນທຸງ।

Verse 9

समुच्छ्रितं निदध्यात्तु कल्पिताब्जे तु मध्यतः । ततस्तन्मूलदेशे तु दिक्षु सर्वासु नारद ॥ ९ ॥

ຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິວ່າ ທຸງນັ້ນຍົກສູງຂຶ້ນ ຢູ່ກາງດອກບົວທີ່ຈິນຕະນາການໄວ້. ແລ້ວໂອ ນາຣະດະ, ທີ່ບ່ອນຮາກຂອງມັນ ໃນທິດທັງປວງ ຄວນພິຈາລະນາຕໍ່ໄປ.

Verse 10

लोकपालान्समभ्यर्च्य कुर्याद्वायुपरीक्षणम् । प्रथमादिषु यामेषु यो यो वायुः प्रवर्तते ॥ १० ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະຜູ້ພິທັກໂລກ (ໂລກະປາລະ) ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຄວນເຮັດການກວດສອບລົມຊີວິດ (ວາຍຸ). ໃນຍາມທຳອິດ ແລະຍາມຕໍ່ໆໄປ ຈົ່ງສັງເກດວ່າ ວາຍຸໃດເລີ່ມເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 11

तस्मै तस्मै दिगीशाय पूजां सम्यक् प्रकल्पयेत् । एवं स्थित्वा निराहारस्तत्र यामचतुष्टयम् ॥ ११ ॥

ຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງແຕ່ລະທິດ (ດິກອີຊະ) ຄວນຈັດການບູຊາໃຫ້ຖືກຕ້ອງຄົບຖ້ວນ. ຢູ່ດັ່ງນັ້ນໂດຍອົດອາຫານ ຄວນພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນສີ່ຍາມ (ຄົບວັນຄືນ).

Verse 12

सायमागत्य गेहं स्वं भुक्त्वा स्वल्पं समाहितः । लोकपालान्नमस्कृत्य स्वप्याद्भूमितले शुचौ ॥ १२ ॥

ຕອນແລງກັບມາບ້ານຂອງຕົນ ແລ້ວກິນເພີຍໜ້ອຍດ້ວຍໃຈສະຫງົບ; ຈາກນັ້ນນົບນ້ອມຕໍ່ໂລກະປາລະ ແລ້ວນອນເທິງພື້ນດິນທີ່ສະອາດ.

Verse 13

यः स्वप्नो जायते तस्यां रात्रौ यामे चतुर्थके । स एव भविता नूनं स्वप्न इत्याह वै शिवः ॥ १३ ॥

ຄວາມຝັນໃດທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຍາມທີ່ສີ່ຂອງຄືນ ຄວາມຝັນນັ້ນຈະເປັນຈິງແນ່ນອນ—ພຣະສິວະກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້ເຖິງຄວາມຝັນ।

Verse 14

अशुभे तु समुत्पन्ने शिवपूजापरायणः । सोपवासो नयेदष्टयामं तद्दिनमेव वा ॥ १४ ॥

ເມື່ອເກີດເຫດອັບມົງຄຸນ ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນການບູຊາພຣະສິວະ ຄວນຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ແລະຢູ່ໃນວິໄນແປດຍາມ ຫຼືຢ່າງນ້ອຍໃນວັນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 15

भोजयित्वा द्विजानष्टौ ततः शुभफलं लभेत् । व्रतमेतत्समुदितं शुभाशुभनिदर्शनम् ॥ १५ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫານແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ແປດຄົນແລ້ວ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນອັນເປັນມົງຄຸນ। ວຣະຕະນີ້ຖືກປະກາດວ່າ ເປັນວຣະຕະທີ່ຊີ້ແຈງທັງມົງຄຸນແລະອັບມົງຄຸນ।

Verse 16

नृणां सौभाग्यजनकमिह लोके परत्र च । श्रावणे कृष्णपंचम्यां व्रतं ह्यन्नसमृद्धिदम् ॥ १६ ॥

ວຣະຕະນີ້ເປັນຜູ້ໃຫ້ໂຊກດີແກ່ມະນຸດ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ। ເມື່ອຖືໃນເດືອນສຣາວະນະ ໃນວັນກຣິສນະ-ປັນຈະມີ (ຂ້າງແຮມວັນທີ 5) ຈະປະທານຄວາມອຸດົມສົມບູນແຫ່ງອາຫານແລະເຂົ້າກົດທັນຍາຫານ।

Verse 17

चतुर्थ्यां दिनशेषे तु सर्वाण्यन्नानि नारद । पृथक् पात्रेषु संस्थाप्य जलैराप्लावयेत्सुधीः ॥ १७ ॥

ໂອ້ ນາຣະດະ, ໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ເມື່ອເຫຼືອເວລາຂອງວັນອີກໜ້ອຍ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນນໍາອາຫານທັງປວງຈັດໃສ່ພາຊະນະແຍກກັນ ແລ້ວພອຍນໍ້າໃຫ້ຊຸ່ມຢ່າງທົ່ວເຖິງ।

Verse 18

ततो पात्रांतरे तत्तु निष्कास्यांबु निधापयेत् । प्रातर्भानौ समुदिते पितॄंश्चैव तथा ऋषीन् ॥ १८ ॥

ຈາກນັ້ນ ຍ້າຍນ້ຳນັ້ນໄປໃສ່ພາຊະນະອື່ນ ແລ້ວວາງໄວ້ໃຫ້ສະຫງົບ. ໃນຕອນເຊົ້າ ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ ພຶງກະທຳຕະປະນະເພື່ອນົບນ້ອມບັນພະບຸລຸດ (Pitṛs) ແລະ ຣິສີ (Ṛṣis) ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 19

देवांश्चाभ्यर्च्य सुस्नातं कृत्वा नैवेद्यमग्रतः । तदन्नं याचकेभ्यस्तु प्रयच्छेत्प्रीतमानसः ॥ १९ ॥

ເມື່ອນົບນ້ອມບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ ແລະອາບນ້ຳໃຫ້ສະອາດດີ ຈຶ່ງວາງອາຫານບູຊາ (naivedya) ໄວ້ຕໍ່ໜ້າ. ແລ້ວດ້ວຍໃຈຍິນດີ ພຶງແບ່ງອາຫານນັ້ນໃຫ້ແກ່ຜູ້ມາຂໍ.

Verse 20

सर्वं दिनं क्षिपेदेवं प्रदोषे तु शिवालये । गत्वा संपूजयेद्देवं लिंगरूपिणमीश्वरम् ॥ २० ॥

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຶງໃຫ້ມື້ໜຶ່ງຜ່ານໄປ. ເມື່ອເຖິງເວລາປະໂດສະ (ຍາມຄ່ຳກ່ອນຄືນ) ຈຶ່ງໄປຍັງວິຫານພຣະສິວະ ແລະບູຊາພຣະອີສະວະຣະ ຜູ້ປາກົດໃນຮູບລິງຄະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 21

गंधपुष्पादिभिः सम्यक्पूजयित्वा महेश्वरम् । जपेत्पञ्चाक्षरी विद्यां शतं चापि सहस्रकम् ॥ २१ ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະດ້ວຍຂອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພຶງຈະປະມັນຕະຣາປັນຈາກສະຣີ (ຫ້າພະຍາງ) ໃຫ້ຄົບຮ້ອຍເທື່ອ ຫຼືກະທັ້ງພັນເທື່ອ.

Verse 22

जपं निवेद्य देवाय भवाय भवरूपिणे । स्तुत्वा सर्वैर्वौदिकैश्च पौराणैश्चाप्यनाकुलः ॥ २२ ॥

ເມື່ອຖວາຍຜົນແຫ່ງການຈະປະ (japa) ແດ່ພຣະເຈົ້າ Bhava ຜູ້ເກີນພົ້ນແລະຜູ້ປາກົດເປັນຮູບແຫ່ງການເກີດດັບໃນໂລກ, ແລ້ວດ້ວຍໃຈບໍ່ວຸ່ນວາຍ ພຶງສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນທັງຫມົດ ທັງແນວເວທະ ແລະ ປຸຣານະ.

Verse 23

प्रार्थयेद्देवमीशानं शश्वत्सर्वान्नसिद्धये । शारदीयानि चान्नानि तथा वासंतिकान्यपि ॥ २३ ॥

ຄວນອະທິຖານຕໍ່ເນື່ອງຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອິສານະ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮັບອາຫານເຂົ້າທັນຍາຫານທຸກຊະນິດຢ່າງບໍ່ຂາດ—ທັງຂອງລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ແລະລະດູໃບໄມ້ຜຸດ.

Verse 24

यानि स्युस्तैः समृद्धोऽहं भूयां जन्मनि जन्मनि । एवं संप्रार्थ्य देवेशं गृहमागत्य वै स्वकम् ॥ २४ ॥

“ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບພອນເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະຈົ່ງຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍພອນນັ້ນ ເກີດແລ້ວເກີດອີກ” ເມື່ອອະທິຖານຢ່າງຈິງໃຈຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປບ້ານຂອງຕົນ.

Verse 25

दत्वान्नं ब्राह्मणादिभ्यः पक्वं भुञ्जीत वाग्यतः । एतदन्नव्रतं विप्र विधिनाऽचरितं नृभिः ॥ २५ ॥

ໃຫ້ທານອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນກິນແຕ່ອາຫານທີ່ປຸງສຸກ ໂດຍສຳລວມວາຈາ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ນີ້ແມ່ນ “ອັນນາວຣະຕະ” ວຣະຕະແຫ່ງອາຫານ ທີ່ຄົນຄວນປະພຶດຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 26

सर्वान्नसंपज्जनकं परलोके गतिप्रदम् । श्रावणे शुक्लपञ्चजम्यां नृभिरास्तिक्यतत्परैः ॥ २६ ॥

ໃນເດືອນສຣາວະນະ ວັນສຸກລະປັນຈະມີ (ຂຶ້ນ 5 ຄ່ຳ) ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນສັດທາ ຄວນປະພຶດພິທີນັ້ນ ອັນນຳໃຫ້ທັນຍາຫານທຸກຊະນິດອຸດົມ ແລະປະທານຄວາມເຈຣິນໃນໂລກຫຼັງ.

Verse 27

द्वारस्योभयतो लेख्या गोमयेन विषोल्बणाः । गंधाद्यैः पूजयेत्तांश्च तथेंद्राणीमनंतरम् ॥ २७ ॥

ທີ່ຂ້າງປະຕູທັງສອງດ້ານ ຄວນຂຽນຮູບມົງຄຸນປ້ອງກັນດ້ວຍຂີ້ງົວ ໃຫ້ມີ຤ິດຕ້ານພິດ; ແລ້ວບູຊາເຄື່ອງໝາຍນັ້ນດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງບູຊາພຣະນາງອິນທຣານີ.

Verse 28

संपूज्य स्वर्णरूप्यादिदध्यक्षतकुशांबुभिः । गन्धैः पुष्पैस्तथा धूपैर्दीपैर्नैवेद्यसंचयैः ॥ २८ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະເທວະດ້ວຍຄຳ ເງິນ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ດ້ວຍນົມສົ້ມ, ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ), ຫຍ້າກຸສະ ແລະນ້ຳອະພິເສກອັນບໍລິສຸດ; ພ້ອມທັງກິ່ນຫອມ, ດອກໄມ້, ທູບ, ໂຄມໄຟ ແລະນາຍເວດຍະອາຫານຖວາຍຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 29

ततः प्रदक्षिणीकृत्य तद्द्रव्यं संप्रणम्य च । संप्रार्थ्य भक्तिभावेन विप्राग्र्येषु समर्पयेत् ॥ २९ ॥

ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນຮອບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ແລະກໍກົ້ມກາບຕໍ່ເຄື່ອງຖວາຍນັ້ນ; ຈາກນັ້ນອະທິຖານດ້ວຍຈິດແຫ່ງພັກຕິ ແລະມອບໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 30

यदिदं स्वर्णरौप्यादि द्रव्यं वै विप्रसात्कृतम् । तदनंतफलं भूयान्मम जन्मनि जन्मनि ॥ ३० ॥

ຊັບສິນໃດໆ ເຊັ່ນ ຄຳ ເງິນ ແລະອື່ນໆ ທີ່ໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຢ່າງແທ້ຈິງ; ຂໍໃຫ້ນັ້ນເປັນຜົນບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ໃນຊາດແລ້ວຊາດເລົ່າ.

Verse 31

इत्येवं ददतो द्रव्यं भक्तिभावेन नारद । प्रसन्नः स्याद्धनाध्यक्षः स्वर्णादिकसमृद्धिदः ॥ ३१ ॥

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ນາຣະດະ, ເມື່ອຜູ້ໃດມອບຊັບດ້ວຍຈິດແຫ່ງພັກຕິ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕແຫ່ງຊັບສິນຈະພໍໃຈ ແລະປະທານຄວາມອຸດົມສົມບູນໃນຄຳ ແລະຊັບອື່ນໆ.

Verse 32

एतद्व्रतं नरः कृत्वा विप्रान्संभोज्य भक्तितः । पश्चात्स्वयं च भुञ्जीत दारापत्यसुहृद्दृतः ॥ ३२ ॥

ເມື່ອຊາຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ແລ້ວ ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນດ້ວຍພັກຕິ; ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງກິນເອງ ພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ ລູກໆ ແລະມິດສະຫາຍ.

Verse 33

भाद्रे तु कृष्णपंचम्यां नागान् क्षीरेण तर्पयेत् ॥ ३३ ॥

ໃນເດືອນພາດຣະປະດາ ໃນວັນກຣິດສະນະປັນຈະມີ (ຂ້າງມືດ) ຄວນຖວາຍນ້ຳນົມເພື່ອທຳຕັຣປະນະແກ່ນາກາ ໃຫ້ທ່ານພໍໃຈ।

Verse 34

यस्तस्याऽसप्तमं यावत्कुलं सर्पात्सुनिर्भयम् । भाद्रस्य शुक्लपंचम्यां पूजयेदृषिसत्तमान् ॥ ३४ ॥

ຜູ້ໃດໃນເດືອນພາດຣະປະດາ ວັນສຸກລະປັນຈະມີ (ຂ້າງສວ່າງ) ບູຊາບັນດາລຶສີຜູ້ປະເສີດ ວົງຕະກູນຂອງຜູ້ນັ້ນຈົນເຖິງຮຸ່ນທີ 7 ຈະປອດໄພຈາກຄວາມຢ້ານກົວງູທັງປວງ।

Verse 35

प्रातर्नद्यादिके स्नात्वा कृत्वा नित्यमतंद्रितः । गृहमागत्य यत्नेन वेदिकां कारयेन्मृदा ॥ ३५ ॥

ໃນຍາມເຊົ້າ ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳ ຫຼືນ້ຳສັກສິດອື່ນໆ ແລ້ວປະຕິບັດວຽກປະຈຳວັນດ້ວຍຄວາມບໍ່ເກີດຄວາມຂີ້ຄ້ານ; ຈາກນັ້ນກັບເຮືອນ ແລະຈັດເຮັດເວທິກາດ້ວຍດິນເຜົາຢ່າງລະມັດລະວັງ।

Verse 36

गोमयेनोपलिप्याथ कृत्वा पुष्पोपशोभिताम् । तत्रास्तीर्य कुशान्विप्रऋषीन्सप्त समर्चयेत् ॥ ३६ ॥

ຕໍ່ມາ ທາປູນດ້ວຍຂີ້ງົວ ແລະປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້; ຈາກນັ້ນປູຫຍ້າກຸສະໃນທີ່ນັ້ນ ແລະບູຊາພຣາຫມະນະລຶສີທັງ 7 ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 37

गन्धैश्च विविधैः पुष्पैर्धूपैर्दीपैः सुशोभनेः । कश्यपोऽत्रिर्भरद्वाजौ विश्वामित्रोऽथ गौतमः ॥ ३७ ॥

ງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຄື່ອງຫອມຫຼາຍຊະນິດ ດອກໄມ້ນານາ ທູບ ແລະໂຄມໄຟ—ທີ່ນັ້ນມີ ກັດຊະຍະປະ, ອະຕຣິ, ພະຣະດວາຈະ, ວິສະວາມິຕຣະ ແລະຕໍ່ມາ ໂກຕະມະ।

Verse 38

जमदग्निर्वसिष्ठश्च सप्तैते ऋषयः स्मृताः । एतैभ्योऽघ्य च विधिवत्कल्पयित्वा प्रदाय च ॥ ३८ ॥

ຈະມະດັກນິ ແລະ ວະສິດຖະ—ພ້ອມກັບອື່ນໆ—ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ ຣິສີ 7 ອົງ. ເມື່ອຈັດອາຣະຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາຄວາມເຄົາລົບ) ຕາມພິທີແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍໃຫ້ພວກທ່ານ.

Verse 39

नैवेद्यं विपचेद्वीमान्श्यामाकाद्यैरकृष्टकैः । तन्निवेद्य विसृज्येमान्स्वयं चाद्यात्तदेव हि ॥ ३९ ॥

ຄວນປຸງນາຍເວດຍະ (ອາຫານຖວາຍ) ສຳລັບບ່ອນປະທັບອັນສັກສິດຂອງພຣະວິສະນຸ ໂດຍໃຊ້ເມັດພືດທີ່ບໍ່ໄດ້ປູກປັ້ນ ເຊັ່ນ ຊະຍາມາກະ. ເມື່ອຖວາຍແລ້ວ ຈຶ່ງປ່ອຍພວກເຂົາໃຫ້ເສຣີ ແລະຕົນເອງກໍຄວນຮັບປະທານອາຫານນັ້ນເອງ.

Verse 40

अनेन विधिना सप्त वर्षाणि प्रतिवत्सरम् । कृत्वा व्रतांते वरयेदाचार्यान् सप्त वैदिकान् ॥ ४० ॥

ຕາມວິທີນີ້ ຄວນປະພຶດວຣະຕະໃນແຕ່ລະປີ ຄົບ 7 ປີ. ເມື່ອສິ້ນສຸດວຣະຕະ ຄວນນັບຖືແລະມອບທານແກ່ອາຈານວິເທດ 7 ອົງ.

Verse 41

प्रतिमाः सप्तकुर्वींत सुवर्णेन स्वशक्तितः । जटिलाः साक्षसूत्राश्च कमण्डलुसमन्विताः ॥ ४१ ॥

ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຄວນສ້າງປະຕິມາ 7 ອົງດ້ວຍຄຳ. ໃຫ້ເປັນຮູບນັກບຳເນັດຜົມຈະຕາ, ມີສາຍສູດສັກສິດ ແລະພ້ອມກັບກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ).

Verse 42

संस्थाप्य कलशेष्वेतांस्ताम्रेषु मृन्मयेषु वा । स्नापयेद्विधिवद्भक्त्या पृथक्पंचामृतैरपि ॥ ४२ ॥

ເມື່ອອັນເຊີນປະດິດຖານໃນກະລະສະ—ຈະເປັນທອງແດງ ຫຼື ດິນເຜົາກໍຕາມ—ຄວນອາບນ້ຳຕາມພິທີດ້ວຍຄວາມພັກດີ. ແລະຄວນອາບແຍກຕ່າງຫາກດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະ (ນ້ຳອະມຣິຕ 5 ຢ່າງ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 43

उपचारैः षोडशभिस्ततः संपूज्य भक्तितः । अर्घ्यं दत्वा ततो होमं तिलव्रीहियवादिभिः ॥ ४३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍພັກຕິ ຄວນບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍການບໍລິການພິທີ 16 ປະການ; ຫຼັງຈາກຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາຄາລະວະ) ແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດຮົມໄຟ ດ້ວຍງາ, ເຂົ້າ, ບາເລ ແລະທັນຍາຫານອື່ນໆ।

Verse 44

। सहस्तोमाइति ऋखा नामनन्त्रैस्तु वा पृथक् । पुण्यैर्मन्त्रैस्तथैवान्यैर्हुत्वा पूर्णाहुतिं चरेत् ॥ ४४ ॥

ໂດຍສະດຸດີຣິກເວດະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສະຫັສໂຕມາ» ຫຼືຈະເຮັດການຖວາຍອາຫຸຕິແຍກຕ່າງຫາກດ້ວຍມັນຕຣາຂອງຕົນ ກໍຄວນຖວາຍອາຫຸຕິດ້ວຍມັນຕຣາອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະມັນຕຣາອື່ນໆຕາມພິທີ ແລ້ວຈຶ່ງປະຕິບັດປູຣະນາຫຸຕິ (ອາຫຸຕິສົມບູນສຸດທ້າຍ)។

Verse 45

ततस्तु सप्त गा दद्याद्वस्त्रालंकारसंयुताः । आचार्यं पूजयेज्जैव वस्त्रालंकारभूषणैः ॥ ४५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍທານງົວ 7 ໂຕ ທີ່ມີເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະເຄື່ອງປະດັບພ້ອມ; ແລະຄວນເຄົາລົບບູຊາອາຈານ (ācārya) ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ເຄື່ອງປະດັບ ແລະເຄື່ອງຕົກແຕ່ງອັນງາມ।

Verse 46

अनुज्ञया गुरोः पश्चान्मूर्तीर्विप्रेषु चार्पयेत् । भोजयित्वा तु तान्भक्त्या प्रणिपत्य विसर्जयेत् ॥ ४६ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຄູຣຸ (guru) ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຖວາຍມູຣຕິ (ພະຮູບສັກສິດ) ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນະ. ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງອາຫານພວກເຂົາດ້ວຍພັກຕິ ກໍຄວນກົ້ມກາບ ແລະສົ່ງພວກເຂົາກັບໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 47

ततश्चेष्टैः सहासीनः स्वयं ब्राह्मणशेषितम् । भुंक्त्वा वै षड्रसोपेतं प्रमुद्यात्सह बंधुभिः ॥ ४७ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນັ່ງຮ່ວມກັບຜູ້ຕິດຕາມຂອງຕົນ ແລະຕົນເອງຄວນກິນອາຫານທີ່ເຫຼືອຈາກພຣາຫມະນະ—ພ້ອມດ້ວຍລົດທັງ 6—ແລ້ວຊື່ນບານຮ່ວມກັບຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ।

Verse 48

एतत्कृत्वा व्रतं गांगं भोगान्भुक्त्वाथ वाञ्छितान् । सप्तर्षीणां प्रसादेन विमानवरगो भवेत् ॥ ४८ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະອັນເກີດຈາກແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລ້ວໄດ້ສຸກສົມປາດຖະນາຕາມທີ່ປາດຖະນາ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງສັບຕະຣິສີ ຈະເປັນຜູ້ເດີນທາງໃນວິມານສະຫວັນອັນປະເສີດ।

Verse 49

आश्विने शुक्लपञ्चम्यामुपांगललिताव्रतम् ॥ ४९ ॥

ໃນເດືອນອາສວິນ ຝ່າຍຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກ) ວັນປັນຈະມີ ພຶງປະຕິບັດວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອຸປາງຄະ-ລະລິຕາ ວຣະຕະ».

Verse 50

तस्याः स्वर्णमयीं मूर्तिं शक्त्या निर्माय नारद । उपचारैः षोडशभिः पूजयेत्तां विधानतः ॥ ५० ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຈົ່ງປັ້ນຮູບຄຳຂອງນາງເທວີ ແລ້ວບູຊານາງຕາມພິທີກຳນົດ ດ້ວຍອຸປະຈາຣະ 16 ປະການ (ṣoḍaśopacāra).

Verse 51

पक्वान्नं फलसंयुक्तं सघृतं दक्षिणान्वितम् । द्विजवर्याय दातव्यं व्रतसंपूर्तिहेतवे ॥ ५१ ॥

ອາຫານສຸກທີ່ປະກອບດ້ວຍໝາກໄມ້ ມີນ້ຳມັນເນີຍກີ (ຄຣິຕ) ແລະມີທັກສິນາ ພຶງຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ເພື່ອໃຫ້ວຣະຕະສຳເລັດສົມບູນ.

Verse 52

सवाहना शक्तियुता वरदा पूजिता मया । मातर्मामनुगृह्याथ गम्यतां निजमंदिरम् ॥ ५२ ॥

ໂອ ແມ່ເທວີ, ຜູ້ປະທັບເທິງພາຫະນະ ມີພະລັງອຳນາດ ແລະເປັນຜູ້ປະທານພອນ; ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາແລ້ວ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເມດຕາອະນຸເຄາະ ແລ້ວຈົ່ງເສດັດກັບໄປສູ່ວິຫານຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 53

कार्तिके शुक्लपंचम्यां जयाव्रतमनुत्तमम् । कर्तव्यं पापनाशाय श्रद्धया द्विजसत्तम ॥ ५३ ॥

ໃນວັນຂຶ້ນ 5 ຄ່ຳ (ສຸກລະປັນຈະມີ) ເດືອນກາຣຕິກາ ຄວນຖືວຣະຕະອັນສູງສຸດ ຊື່ «ຊະຍາ-ວຣະຕະ» ດ້ວຍສັດທາ ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ເພື່ອທຳລາຍບາບ.

Verse 54

पूजयित्वा जयां विप्र यथाविधि समाहितः । उपचारैः षोडशभिस्ततः शुचिरलंकृतः ॥ ५४ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອໄດ້ບູຊາ «ຊະຍາ» ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່ແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະແຕ່ງກາຍງາມ, ແລ້ວຖວາຍອຸປະຈາຣ 16 ປະການ (ṣoḍaśopacāra).

Verse 55

विप्रैकं भोजयेच्चापि तस्मै दत्त्वा च दक्षिणाम् । विसर्जयेत्ततः पश्चात्स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः ॥ ५५ ॥

ຄວນເລີ້ຍງອາຫານໃຫ້ພຣາຫມັນພຽງຜູ້ດຽວ ແລະມອບດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ໃຫ້ທ່ານ; ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງທ່ານກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງກິນເອງ ໂດຍສຳລວມວາຈາ.

Verse 56

यस्तु वै भक्तिसंयुक्तः स्नानं कुर्य्याज्जयादिने । नश्यन्ति तस्य पापानि सिंहाक्रांता मृगा यथा ॥ ५६ ॥

ຜູ້ໃດມີພັກຕິ ແລະເຮັດພິທີອາບນ້ຳໃນວັນຊະຍາ, ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສູນສິ້ນ ເຫມືອນກວາງຫາຍໄປເມື່ອຖືກສິງໂຈມ.

Verse 57

यदश्वमेधावभृथे फलं स्नानेन कीर्तितम् । तत्फलं प्राप्यते विप्रस्नानेनापि जयादिने ॥ ५७ ॥

ຜົນບຸນທີ່ກ່າວໄວ້ວ່າເກີດຈາກການອາບນ້ຳໃນພິທີອະວະພຣຶຖະ (avabhṛtha) ອັນເປັນການຊຳລະສຸດທ້າຍຂອງອັດສະວະເມດະ (Aśvamedha) — ໂອ ພຣາຫມັນ — ຜົນນັ້ນກໍໄດ້ຮັບເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍການອາບນ້ຳໃນວັນຊະຍາ.

Verse 58

अपुत्रो लभते पुत्रं वंध्या गभ च विंदति । रोगी रोगात्प्रमुच्येत बद्धो मुच्येत बंधनात् ॥ ५८ ॥

ຜູ້ບໍ່ມີລູກ ຈະໄດ້ລູກຊາຍ; ແມ່ຍິງທີ່ເປັນໝັນ ກໍຈະຕັ້ງຄັນ. ຄົນເຈັບ ພົ້ນຈາກໂລກ, ຄົນຖືກຜູກມັດ ພົ້ນຈາກພັນທະນາການ.

Verse 59

मार्गशुक्ले च पञ्चम्यां नागानिष्ट्वा विधानतः । नागेभ्यो ह्यभयं लब्ध्वा मोदते सह बांधवैः ॥ ५९ ॥

ໃນວັນປັນຈະມີ ຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນມາກະສີຣະສະ, ເມື່ອບູຊານາກຕາມພິທີກຳນົດ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປອດໄພບໍ່ຫວາດກົວຈາກເທວະນາກ ແລະຊື່ນບານກັບຍາດພີ່ນ້ອງ.

Verse 60

पौषेऽपि शुक्लपञ्चम्यां सम्पूज्य मधुसूदनम् । लभते बाञ्छितान्कामान्नात्र कार्या विचारणा ॥ ६० ॥

ແມ່ນແຕ່ໃນເດືອນເປົາສະ ໃນວັນປັນຈະມີຂ້າງຂຶ້ນ, ເມື່ອບູຊາພຣະມະທຸສູດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ຢ່າງສົມບູນ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະນາທີ່ປະສົງ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືຄິດຄຳນຶງອີກ.

Verse 61

पंचम्यां प्रतिमासे तु शुक्ले कृष्णे च नारद । पितॄणां पूजनं शस्तं नागानां चापि सर्वथा ॥ ६१ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ໃນວັນປັນຈະມີຂອງທຸກເດືອນ—ທັງຂ້າງຂຶ້ນແລະຂ້າງແຮມ—ການບູຊາບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣຶ) ແມ່ນຖືກກຳນົດວ່າດີມີຜົນ, ແລະການບູຊານາກກໍຄວນເຮັດໃນທຸກປະການ.

Verse 62

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थपञ्चमीव्रतनिरूपणं नाम चतुर्दशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११४ ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ (Pūrva-bhāga), ໃນນິທານໃຫຍ່ (Bṛhad-upākhyāna), ໃນພາກທີສີ່ (Caturtha-pāda), ບົດທີ 114 ຊື່ “ການອະທິບາຍວຣະຕະປັນຈະມີ ທີ່ຄວນປະຕິບັດໃນສິບສອງເດືອນ” ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.