Anukramaṇī (Synoptic Table of Contents) of the Śrī Bṛhannāradīya Purāṇa

Verse 1

श्रीब्रह्मोवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि पुराणं नारदीयकम् । पंचविंशतिसाहस्रं बृहत्कल्पकथाश्रयम् ॥ १ ॥

ພຣະສີຣີພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ ຈົ່ງຟັງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ ນາຣະດີຍະພຸຣານະ ອັນມີ 25,000 ຄາຖາ ແລະອາໄສຂົງເລື່ອງແຫ່ງ ບຣິຫັດກັລປະ.

Verse 2

सूतशौनकसंवादः सृष्टिसंक्षेपवर्णनम् । नानाधर्मकथाः पुण्याः प्रवृत्ते समुदाहृताः ॥ २ ॥

ໃນນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້: ບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ສູຕະ ແລະ ສາອຸນະກະ, ການພັນລະນາການສ້າງໂລກແບບຫຍໍ້, ແລະເລື່ອງທຳມະອັນມີບຸນຫຼາຍປະການ ຕາມທີ່ສືບທອດກັນມາ.

Verse 3

प्राग्भागे प्रथमे पादे सनकेन महात्मना । द्वितीये मोक्षधर्माख्ये मोक्षोपायनिरूपणम् ॥ ३ ॥

ໃນພາກຕົ້ນ ໃນບາດທຳອິດ ມະຫາມຸນີ ສນະກະ ໄດ້ອະທິບາຍເນື້ອຫາ; ແລະໃນບາດທີສອງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ໂມກສະທັມມະ» ໄດ້ກ່າວເຖິງອຸປາຍເພື່ອບັນລຸໂມກສະ।

Verse 4

वेदांगानां च कथनं शुकोत्पत्तिश्च विस्तरात् । सनंदनेन गदिता नारदाय महात्मने ॥ ४ ॥

ທີ່ນີ້ຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງ ເວທາງຄະ ທັງຫຼາຍ ແລະເລື່ອງກຳເນີດຂອງ ສຸກະ ຢ່າງລະອຽດ—ທີ່ ສນັນດະນະ ໄດ້ກ່າວແກ່ ນາຣະດະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່।

Verse 5

महातंत्रे समुद्दिष्टं पशुपाशविमोक्षणम् । मंत्राणां शोधनं दीक्षामंत्रोद्धारश्च पूजनम् ॥ ५ ॥

ໃນ «ມະຫາຕັນຕຣະ» ໄດ້ຊີ້ແຈງຢ່າງແຈ້ງຊັດເຖິງ ການປົດປ່ອຍຈາກພັນທະຂອງຊີວະ, ການຊຳລະມັນຕຣະ, ພິທີດີກສາ, ການຖອນອອກມັນຕຣະດີກສາ, ແລະລະບຽບການບູຊາ।

Verse 6

प्रयोगाः कवचं नामसहस्रं स्तोत्रमेव च । गणेशसूर्यविष्णूनां शिवशक्त्योरनुक्रमात् ॥ ६ ॥

ຕາມລຳດັບອັນຄວນ ໄດ້ກ່າວເຖິງ ປະໂຍກາ (ການນຳໃຊ້ພິທີ), ກະວະຈະ (ເກາະຄຸ້ມຄອງ), ນາມະສະຫັດສະຣະ (ນາມພັນ), ແລະ ສໂຕຕຣະ (ບົດສັນລະເສີນ)—ສຳລັບ ຄະເນຊະ, ພຣະອາທິດ, ວິສນຸ, ແລະ ສິວະ ກັບ ສັກຕິ ຕາມລຳດັບ।

Verse 7

सनत्कुमारमुनिना नारदाय तृतीयके । पुराणलक्षणं चैव प्रमाणं दानमेव च ॥ ७ ॥

ໃນບາດທີສາມ ມຸນີ ສນັດກຸມາຣະ ໄດ້ສອນ ນາຣະດະ ເຖິງລັກສະນະຂອງ ປຸຣານະ, ປະມານະ (ມາດຕະຖານແຫ່ງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກຕ້ອງ), ແລະ ທານະ (ທຳບຸນໃຫ້ທານ) ດ້ວຍ।

Verse 8

पृथक्पृथक् समुद्दिष्टं दानकालपुरःसरम् । चैत्रादिसर्वमासेषु तिथीनांचपृथक्पृथक् ॥ ८ ॥

ເວລາໃນການໃຫ້ທານ (dāna) ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ແຍກແຈ້ງ ໂດຍວາງໂອກາດອັນສົມຄວນໄວ້ກ່ອນ; ແລະໃນທຸກເດືອນເລີ່ມຈາກໄຈຕຣາ (Caitra) ກໍໄດ້ລະບຸຕິຖີ (tithi) ແຍກເປັນລໍາດັບຂອງມັນແຕ່ລະອັນ។

Verse 9

प्रोक्तं प्रतिपदादीनां व्रतं सर्वाघनाशनम् । सनातनेन मुनिना नारदाय चतुर्थके ॥ ९ ॥

ໃນພາກທີ່ສີ່ ມຸນີຜູ້ເກົ່າແກ່ ສະນາຕະນະ (Sanātana) ໄດ້ສອນນາຣະດະ (Nārada) ກ່ຽວກັບວຣະຕະ (vrata) ເລີ່ມຈາກປຣະຕິປະດາ (Pratipadā) ແລະອື່ນໆ—ເປັນວຣະຕະທີ່ທໍາລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 10

पूर्वभागोऽयमुदितो बृहदाख्यानसंज्ञितः । अस्योत्तरे विभागे तु प्रश्न एकादशीव्रते ॥ १० ॥

ພາກກ່ອນນີ້ໄດ້ຖືກອະທິບາຍແລ້ວ ແລະເອີ້ນວ່າ “ບຣິຫັດ-ອາຂະຍານ” (Bṛhad-Ākhyāna). ແຕ່ໃນພາກຕໍ່ມາ ຄໍາຖາມນັ້ນເກືອບກ່ຽວກັບວຣະຕະເອກາດະຊີ (Ekādaśī).

Verse 11

वसिष्ठेनाथ संवादो मांधातुः परिकीर्तितः । रुक्मांगदकथा पुण्यामोहिन्युत्पत्तिकर्म च ॥ ११ ॥

ທີ່ນີ້ໄດ້ບັນຍາຍບົດສົນທະນາຂອງກະສັດມານດາຕຣະ (Māndhātṛ) ກັບມຸນີວະສິດຖະ (Vasiṣṭha); ແລະຍັງມີເລື່ອງອັນບຸນຍະຂອງຣຸກມາງກະດະ (Rukmāṅgada) ພ້ອມທັງການເກີດຂຶ້ນ ແລະກິດການຂອງໂມຫິນີ (Mohinī).

Verse 12

वसुशापश्च मोहिन्यै पश्चादुद्धरणक्रिया । गंगाकथा पुण्यतमा गयायात्रानुकीर्तनम् ॥ १२ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນເລື່ອງຄໍາສາບຂອງວະສຸ (Vasus) ທີ່ມີຕໍ່ໂມຫິນີ (Mohinī), ແລ້ວຕາມດ້ວຍພິທີການຊ່ວຍກູ້ໃຫ້ພົ້ນ. ຍັງມີການເລົ່າກ່ຽວກັບແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ (Gaṅgā) ອັນມີບຸນຍະສູງສຸດ ແລະການກ່າວຖຶງການເດີນທາງຈາລິກໄປກາຍາ (Gayā).

Verse 13

काश्या माहात्म्यमतुलं पुरुषोत्तमवर्णनम् । यात्राविधानं क्षेत्रस्य बह्वाख्यानसमन्वितम् ॥ १३ ॥

ໃນຄຳພີນີ້ມີມະຫິມາອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງ ກາສີ, ການພັນລະນາພຣະປຸຣຸໂສຕຕະມະ (ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ), ແລະວິທີປະຕິບັດຍາຕຣາໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ພ້ອມເລື່ອງລາວຫຼາຍປະກອບ.

Verse 14

प्रयागस्याथ माहात्म्यं कुरुक्षेत्रस्य तत्परम् । हरिद्वारस्य चाख्यानं कामोदाख्यानकं तथा ॥ १४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກ່າວເຖິງມະຫິມາອັນສັກສິດຂອງ ປຣະຍາກ, ແລ້ວຕາມລຳດັບເຖິງ ກຸຣຸເກສຕຣະ; ຍັງມີເລື່ອງລາວຂອງ ຮະຣິດວາຣ ແລະນິທານທີ່ເອີ້ນວ່າ ກາໂມດາ ດ້ວຍ.

Verse 15

बदरीतीर्थमाहात्म्यं कामाक्षायास्तथैव च । प्रभासस्य च माहात्म्यं पुष्कराख्यानकं ततः ॥ १५ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນມະຫິມາຂອງທີ່ທ່ອງທ່ຽວສັກສິດ ບະດະຣີ, ແລະດັ່ງດຽວກັນຂອງ ກາມາກຊາ; ມະຫິມາຂອງ ປຣະພາສ ດ້ວຍ, ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນນິທານຂອງ ປຸສກະຣະ.

Verse 16

गौतमाख्यानकं पश्चाद्वेदपादस्तवस्ततः । गोकर्णक्षेत्रमाहात्म्यं लक्ष्मणाख्यानकं तथा ॥ १६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນນິທານຂອງ ໂກຕະມະ; ຕໍ່ມາແມ່ນບົດສັນລະເສີນແດ່ ເວດະປາດະ; ຕໍ່ໄປແມ່ນມະຫິມາຂອງເຂດສັກສິດ ໂກກັນນະ, ແລະນິທານຂອງ ລັກຊະມະນະ ດ້ວຍ.

Verse 17

सेतुमाहात्म्यकथनं नर्मदातीर्थवर्णनम् । अवंत्याश्चैव माहात्म्यं मधुरायास्ततः परम् ॥ १७ ॥

ມີການເລົ່າຖຶງມະຫິມາຂອງ ເສຕຸ, ການພັນລະນາທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດແຫ່ງ ນັຣມະດາ, ສິຣິອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງ ອະວັນຕີ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນມະຫິມາຂອງ ມະທຸຣາ ກໍຖືກສອນໄວ້.

Verse 18

बृन्दावनस्य महिमा पशोर्ब्रह्मांतिके गतिः । मोहिनीचरितं पश्चादेवं पश्चादेवं वै नारदीयकम् ॥ १८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ແມ່ນການສັນລະເສີນມະຫິມາຂອງ ວຣິນດາວັນ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ເລື່ອງວ່າ ແມ່ນແຕ່ສັດຕົວໜຶ່ງກໍໄດ້ບັນລຸຄະຕິສູງ ໃນພຣະພັກຂອງ ພຣະບຣະຫມາ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເປັນຕອນມໂຫິນີ—ດັ່ງນີ້ ນາຣະດີຍະປຸຣານ ດໍາເນີນໄປ ຕາມຫົວຂໍ້ທີ່ຕໍ່ເນື່ອງກັນ.

Verse 19

यः शृणोति नरो भक्त्याश्रावयेद्वा समाहितः । स याति ब्रह्मणो धाम नात्र कार्या विचारणा ॥ १९ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຟັງສິ່ງນີ້ດ້ວຍພັກຕິ; ຫຼືມີໃຈສະຫງົບ ແລະຕັ້ງໃຈ ໃຫ້ຜູ້ອື່ນສວດອ່ານ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດທີ່ພໍ່ພັກຂອງ ພຣະບຣະຫມັນ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄິດພິຈາລະນາອື່ນໃດອີກ.

Verse 20

यस्त्वेतदिषुपूर्णायां धेनूनां सप्तकान्वितम् । प्रदद्याद्दिजंर्याय संलभेन्मोक्षमेव च ॥ २० ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຖວາຍໃຫ້ແກ່ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ຊຸດງົວເຈັດຕົວ ພ້ອມກັບກະບອກລູກສອນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍລູກສອນ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ຢ່າງແນ່ນອນດ້ວຍ.

Verse 21

यश्चानुक्रमणीमेतां नारदीयस्य वर्णयेत् । श्रृणुयद्वैकचित्तेन सोऽपि स्वर्गगतिं लभेत् ॥ २१ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ອະທິບາຍ ອະນຸກຣະມະນີ ນີ້ຂອງ ນາຣະດີຍະປຸຣານ; ຫຼືຟັງມັນດ້ວຍໃຈດຽວບໍ່ວອກແວກ—ຜູ້ນັ້ນກໍຈະໄດ້ຮັບຄະຕິໄປສະຫວັນເຊັ່ນກັນ.

Verse 22

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे नारदीयपुराणानुक्रमणीकथनं नाम सप्तनवतितमोऽध्यायः ॥ ९७ ॥

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 97 ຊື່ວ່າ «ການກ່າວເຖິງ ອະນຸກຣະມະນີ (ສາລະບານ) ຂອງ ນາຣະດະປຸຣານ» ໃນ ພູຣະວະພາກ ຂອງ ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານ, ໃນ ບຣິຫັດອຸປາຂະຍານະ, ໃນ ປາດະທີ 4, ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.