The Account of the Ekādaśī Vow Observed Throughout the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । एकादश्यां तु दलयोर्निराहारः समाहितः । नानापुष्पैर्मुने कृत्वा विचित्रं मण्डपं शुभम् ॥ १ ॥

ສະນາຕະນະ ກ່າວວ່າ: «ໃນວັນເອກາດະຊີ (Ekādaśī) ຈົ່ງສຳລວມຈິດ ແລະອົດອາຫານ; ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງຈັດສ້າງມັນດະປະ (maṇḍapa) ອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະງາມວິຈິດ ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ນານາຊະນິດ»។

Verse 2

स्रात्वा सम्यग्विधानेन सोपवासो जितेंद्रियः । संपूज्य विधिवद्विष्णुं श्रद्धया सुसमाहितः ॥ २ ॥

ໄດ້ອາບນ້ຳໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ ພ້ອມການອົບອາຫານ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີ ຄວນນະມັດສະການພຣະວິສະນຸຕາມລຳດັບພິທີ ດ້ວຍສັດທາ ແລະຈິດທີ່ຮວບຮວມດີ।

Verse 3

उपचारैर्बहुविधैर्जपैर्होमैः प्रदक्षिणैः । स्तोत्रपाठैर्बहुविधैर्गीतवाद्यैर्मनोहरैः ॥ ३ ॥

ດ້ວຍການບໍລິການພິທີຫຼາຍຮູບແບບ, ດ້ວຍການຈະປະມັນຕຣາ, ດ້ວຍການຖວາຍໄຟ (ໂຫມ), ດ້ວຍການເດີນວຽນຮອບ, ດ້ວຍການອ່ານສະໂຕຕຣະຫຼາຍຢ່າງ, ແລະດ້ວຍການຂັບຮ້ອງກັບດົນຕຣີອັນໄພເພາະ—ພຣະອົງຖືກນະມັດສະການ।

Verse 4

दंडवत्प्रणिपातैश्च जयशब्दैर्मनोहरैः । रात्रौ जागरणं कृत्वा याति विष्णोः परं पदम् ॥ ४ ॥

ດ້ວຍການກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ (ນອນກາບເຕັມຕົວ) ແລະດ້ວຍສຽງຮ້ອງ “ໄຊຊະນະ!” ອັນໄພເພາະ, ພ້ອມທັງການຕື່ນຢູ່ຕະຫຼອດຄືນ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ເຖິງພຣະບົດສູງສຸດຂອງພຣະວິສະນຸ।

Verse 5

चैत्रस्य शुक्लैकादश्यां सोपवासो नरोत्तमः । कृत्वा च नियमान्सर्वान्वक्ष्यमाणान्दिनत्रये ॥ ५ ॥

ໃນວັນເອກາດະສີ ຂ້າງຂຶ້ນຂອງເດືອນໄຈຕຣະ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ຄວນຖືອົບອາຫານ; ແລະເມື່ອຮັບເອົາວິໄນທັງປວງທີ່ຈະກ່າວຕໍ່ໄປ ກໍຄວນປະຕິບັດຕໍ່ເນື່ອງສາມມື້।

Verse 6

द्वादश्यामर्चयेद्भक्तया वासुदेवं सनातनम् । उपचारैः षोडशभिस्ततः संभोज्य बांधवान् ॥ ६ ॥

ໃນວັນດວາດະສີ ຄວນນະມັດສະການພຣະວາສຸເທວະຜູ້ນິລັນດອນດ້ວຍພັກຕິ, ໂດຍຖວາຍອຸປະຈາຣະສິບຫົກປະການ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ।

Verse 7

दत्वा च दक्षिणां तेभ्यो विसृज्याश्नीत च स्वयम् ॥ । इयं तु कामदा नाम सर्वपातकनाशिनी ॥ ७ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍທັກສິນາ (dakṣiṇā) ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາແລ້ວ ຈົ່ງສົ່ງກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານເອງ. ພິທີນີ້ເອີ້ນວ່າ «ກາມະດາ» ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 8

भुक्तिमुक्तिप्रदा विप्र भक्त्या सम्यगुपोषिता । वैशाखकृष्णैकादश्यां समुपोष्य विधानतः ॥ ८ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ! ຖ້າການອຸໂປສະຖະນີ້ຖືກປະຕິບັດດ້ວຍພັກຕິ ແລະຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ ໃນວັນກຣິສນະ ເອກາດະຊີ (Kṛṣṇa Ekādaśī) ເດືອນໄວສາຄະ (Vaiśākha) ຈະປະທານທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 9

वरूथिनीं परदिने पूजयेन्मृधुसूदनम् । स्वर्णान्नकन्याधेनूनां दानमत्र प्रशस्यते ॥ ९ ॥

ໃນມື້ຖັດໄປຂອງວຣູຖິນີ (Varūthinī) ຈົ່ງບູຊາພຣະມະທຸສູດະນະ (Madhusūdana). ໃນພິທີນີ້ ການໃຫ້ທານເປັນຄຳ, ອາຫານປຸງສຸກ, ການມອບທິດາ (ຕາມທຳມະ) ແລະງົວ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນເປັນພິເສດ.

Verse 10

वरूथिनीव्रतं कृत्वा नरो नियमतत्परः । सर्वपाप विनिर्मुक्तो वैष्णवं लभते पदम् ॥ १० ॥

ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣູຖິນີວຣະຕະ (Varūthinī Vrata) ດ້ວຍຄວາມເຂັ້ມງວດໃນວິໄນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ບັນລຸສະຖານະໄວສະນະວະ—ພຣະວິສນຸອັນສູງສຸດ.

Verse 11

वैशाखशुक्लैकादश्यां समुपोष्य च मोहिनीम् । स्नात्वा परेऽह्नि संपूज्य गंधाद्यैः पुरुषोत्तमम् ॥ ११ ॥

ໃນວັນເອກາດະຊີຝ່າຍສວ່າງ (śukla) ເດືອນໄວສາຄະ ຈົ່ງຖືອຸໂປສະຖະໂມຫິນີ ເອກາດະຊີ (Mohinī Ekādaśī). ແລ້ວໃນມື້ຖັດໄປ ຫຼັງອາບນ້ຳ ຈົ່ງບູຊາພຣະປຸຣຸສົດຕະມະ (Puruṣottama) ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ.

Verse 12

संभोज्य विप्रान्मुच्येत पातकेभ्यो न संशयः । ज्येष्ठस्य कृष्णकादश्यां समुपोष्य परां नृप ॥ १२ ॥

ການເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣະພຣາຫມັນ ຍ່ອມພາໃຫ້ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລະໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ການຖືອຸໂປສະຖະອົບພົບອົດອາຫານຢ່າງເຕັມທີ່ໃນວັນເອກາດະສີ ຂ້າງມືດ (ກຣິສນະປັກສະ) ເດືອນເຈຍຖະ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ.

Verse 13

द्वादश्यां नैत्यिकं कृत्वा समभ्यर्च्य त्रिविक्रमम् । ततो द्विजाग्र्यान्संभोज्य दत्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् ॥ १३ ॥

ໃນວັນທວາດະສີ ເມື່ອໄດ້ເຮັດພິທີປະຈຳວັນຕາມຄວນ ແລະບູຊາຕຣິວິກຣະມະ (ພຣະວິສນຸ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ (ພຣາຫມັນ) ແລະມອບດັກຊິນາໃຫ້ພວກເຂົາດ້ວຍ.

Verse 14

सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं व्रजेन्नरः । ज्येष्ठस्य शुक्लैकादश्यां निर्जलां समुपोष्य तु ॥ १४ ॥

ຜູ້ໃດຖືນິຣຊະລາ (ອົດນ້ຳ) ຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນວັນເອກາດະສີ ຂ້າງສວ່າງ (ສຸກລະປັກສະ) ເດືອນເຈຍຖະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 15

उदयादुदयं यावद्भास्करस्य द्विजोत्तम । प्रभाते कृतनित्यस्तु द्वादश्यामुपचारकैः ॥ १५ ॥

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຈາກຕາເວັນຂຶ້ນໜຶ່ງເທື່ອເຖິງຕາເວັນຂຶ້ນອີກເທື່ອ, ເມື່ອໄດ້ເຮັດກິດປະຈຳເຊົ້າແລ້ວ ໃນວັນທວາດະສີ ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າດ້ວຍອຸປະຈາຣະຕາມພິທີ.

Verse 16

ह्यषीकेशं समभ्यर्च्य विप्रान् संभोज्य भक्तितः । चतुर्विंशैकादशीनां फलं यत्तत्समाप्नुयात् ॥ १६ ॥

ດ້ວຍການບູຊາພຣະຫຣິສີເກສະ (ພຣະວິສນຸ) ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ແລະເລີ້ຍງພຣາຫມັນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັນກັບຜົນຂອງການຖືເອກາດະສີ 24 ເທື່ອ.

Verse 17

आषाढकृष्णैकादश्यां योगिनीं समुपोष्य वै । नारायणं समभ्यर्च्य द्वादश्यां कृतनित्यकः ॥ १७ ॥

ແທ້ຈິງ ໃນວັນໂຢກິນີ ເອກາດະສີ ໃນກຶ່ງເດືອນມືດຂອງອາສາດະ ຄວນຖືອຸໂປສະຖະອົດອາຫານຢ່າງຖືກພິທີ; ບູຊານາຣາຍະນະແລ້ວ ໃນວັນດວາດະສີ ຈຶ່ງເຮັດກິດນິດປະຈໍາວັນຕາມທໍານຽມ।

Verse 18

ततः संभोज्य विप्राग्र्यान्दत्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् । सर्वदानफलं प्राप्य मोदते विष्णुमन्दिरे ॥ १८ ॥

ຈາກນັ້ນ ຈັດອາຫານໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແລະມອບດັກຊິນາໃຫ້ເຂົາ; ໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບທານທຸກປະເພດ ແລ້ວຍິນດີໃນວິຫານ-ວັງຂອງພຣະວິດສະນຸ।

Verse 19

आषाढशुक्लैकादश्यां यद्विधानं श्रृणुष्व तत् । उपोष्य तस्मिन् दिवसे विधिवन्मंडपे शुभे ॥ १९ ॥

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງວິທີການທີ່ກໍານົດໄວ້ ສໍາລັບເອກາດະສີໃນກຶ່ງເດືອນສວ່າງຂອງອາສາດະ. ໃນວັນນັ້ນ ຫຼັງຈາກຖືອຸໂປສະຖະ ຄວນປະກອບພິທີຕາມກົດ ໃນມັນດະປະອັນບໍລິສຸດແລະເປັນມງຄົດ।

Verse 20

स्थापयेत्प्रतिमां विष्णोः शंखचक्रगदांबुजैः । लसच्चतुर्भुजामग्र्यां कांचनीं वाथ राजतीम् ॥ २० ॥

ຄວນອັນເຊີນປະຕິມາພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ຄະດາ ແລະດອກບົວ—ຮູບສີ່ແຂນອັນປະເສີດ ສະຫວ່າງໄສ—ເຮັດດ້ວຍຄໍາ ຫຼືເງິນກໍໄດ້।

Verse 21

पीतांबरधरां शुभ्रे पर्य्यंके स्वास्तृते द्विज । ततः पंचामृतैः स्नाप्य मन्त्रैः शुद्धजलेन च ॥ २१ ॥

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຈົ່ງວາງພຣະອົງຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ໄວ້ເທິງຕຽງອັນບໍລິສຸດທີ່ປູໄວ້ດີ; ແລ້ວອາບດ້ວຍປັນຈາມຣິຕ ແລະອາບດ້ວຍນ້ໍາບໍລິສຸດພ້ອມມົນຕຣາ।

Verse 22

पौरुषेणैव सूक्तेन ह्युपचारान् प्रकल्पयेत् । नीराजनांतान्पाद्यादींस्ततः संप्रार्थयेद्धरिम् ॥ २२ ॥

ດ້ວຍພຣະສູກຕະ «ປາວຣຸສະ» ແຕ່ຢ່າງດຽວ ພຶງຈັດອຸປະຈາຣະແຫ່ງການບູຊາ ເລີ່ມຈາກຖວາຍນ້ຳລ້າງພຣະບາດ (ປາດຍະ) ໄປຈົນເຖິງພິທີໂບກໄຟ (ນີຣາຈະນະ) ແລ້ວຈຶ່ງອ້ອນວອນພຣະຫຣິດ້ວຍໃຈສັດທາ।

Verse 23

सुप्ते त्वयि जगन्नाथ जगत्सुप्तं भवेदिदम् । विबुद्धे त्वयि बुद्धं च जगत्सर्वं चराचरम् ॥ २३ ॥

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ (ຈະກັນນາຖ) ເມື່ອພຣະອົງບັນທົມ ໂລກນີ້ທັງໝົດກໍຫຼັບໄຫຼ; ເມື່ອພຣະອົງຕື່ນ ສັບພະສິ່ງທັງທີ່ເຄື່ອນແລະບໍ່ເຄື່ອນກໍຕື່ນຮູ້ທັງປວງ।

Verse 24

इति संप्रार्थ्य देवाग्रे चातुर्मास्यप्रचोदितान् । नियमांस्तु यथाशक्ति गृह्णीयाद्भक्तिमान्नरः ॥ २४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກອ້ອນວອນຢ່າງຖືກຄວນຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະເຈົ້າແລ້ວ ຜູ້ມີພັກຕິຄວນຮັບເອົານິຍະມະທີ່ຖືກກຳນົດໃນຈາຕຸຣມາສະ (ສີ່ເດືອນອັນສັກສິດ) ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ।

Verse 25

ततः प्रभाते द्वादश्यां समर्चेच्छेषशायिनम् । उपचारैः षोडशभिस्ततः संभोज्य वाडवान् ॥ २५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນຍາມເຊົ້າຂອງວັນທວາດະຊີ ພຶງບູຊາພຣະວິສນຸ ຜູ້ບັນທົມເທິງເສສະ ດ້ວຍອຸປະຈາຣະ 16 ປະການ; ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ।

Verse 26

प्रतोष्य दक्षिणाभिश्च स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः । ततः प्रभृति विप्रेंद्र गन्धाद्यैः प्रत्यहं यजेत् ॥ २६ ॥

ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ດັກຊິນາ (ຄ່າກຸສົນ/ການຖວາຍກຽດ) ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ປະກອບພິທີພໍໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງຄ່ອຍຮັບປະທານເອງ ໂດຍສຳລວມວາຈາ. ຈາກນັ້ນໄປ ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນພຣາຫມະນະ ພຶງບູຊາທຸກວັນດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະອື່ນໆ।

Verse 27

कृत्वैवं विधिना विप्र देवस्य शयनीव्रतम् । भुक्तिमुक्तियुतो मर्त्यो भवेद्विष्णोः प्रसादतः ॥ २७ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ເປັນມະນຸດໃດປະຕິບັດວຣະຕະ «ຊະຍານີ» ຂອງພຣະເຈົ້າຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຈະໄດ້ທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະວິດສະນຸ।

Verse 28

श्रावणे कृष्णपक्षे तु एकादश्यां द्विजोत्तम । कामिकां समुपोष्यैव नियमेन नरोत्तम ॥ २८ ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໃນເດືອນສຣາວະນະ ຝ່າຍຄ່ຳ (ກຣິສນະປັກສະ) ໃນວັນເອກາດະຊີ, ຜູ້ດີຄວນຖືອຸໂປສະຖະ «ກາມິກາ» ດ້ວຍວິໄນ ແລະ ຂໍ້ປະຕິບັດຕາມກົດ।

Verse 29

द्वादश्यां कृतनित्यस्तु श्रीधरं पूजयेद्धरिम् । उपचारैः षोडश भिस्ततः संभोज्य वै द्विजान् ॥ २९ ॥

ໃນວັນດວາດະຊີ, ຫຼັງຈາກເຮັດພິທີປະຈຳວັນແລ້ວ, ຄວນບູຊາພຣະຫຣິ—ສຣີທະຣະ ດ້ວຍການບໍລິການພິທີ 16 ປະການ; ແລ້ວຈຶ່ງເລີ້ຍງດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 30

दत्वा च दक्षिणां तेभ्यो विसृज्याश्नीत बांधवैः । एवं यः कुरुते विप्रकामिकाव्रतमुत्तमम् ॥ ३० ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາ/ທານກຽດຕິ) ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາແລ້ວ ແລະ ສົ່ງກັບຕາມພິທີ, ຈຶ່ງຄ່ອຍຮັບປະທານອາຫານກັບຍາດພີ່ນ້ອງ. ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະອັນປະເສີດ «ວິປຣະກາມິກາ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 31

स सर्वकामाँल्लब्ध्वेह याति विष्णोः परं पदम् । एकादश्यां नभःशुक्ले पवित्रां समुपोष्य वै ॥ ३१ ॥

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງໃນໂລກນີ້ແລ້ວ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພຣະບົດສູງສຸດຂອງພຣະວິດສະນຸ ໂດຍຖືອຸໂປສະຖະອັນບໍລິສຸດໃນວັນເອກາດະຊີ ຝ່າຍຂຶ້ນ ໃນເດືອນນະພະສ (ພາດຣະປະດະ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 32

द्वादश्यां नियतो भूत्वा पूजयेच्च जनार्दनम् । उपचारैः षोडशभिस्ततः संभोज्य वाडवान् ॥ ३२ ॥

ໃນວັນດວາດະສີ ໃຫ້ສຳລວມຕົນ ແລ້ວບູຊາພຣະຈະນາຣະດະນ (Janārdana) ດ້ວຍອຸປະຈາຣ 16 ປະການ; ຈາກນັ້ນໃຫ້ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ.

Verse 33

दत्वा च दक्षिणां तेभ्यः पुत्रं प्राप्येह सद्गुणम् । याति विष्णोः पदं साक्षात्सर्वदेवनमस्कृतः ॥ ३३ ॥

ແລະເມື່ອໄດ້ຖວາຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ແກ່ພວກເຂົາຕາມຄວນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸດຜູ້ມີຄຸນທຳໃນຊາດນີ້; ແລະໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມຈາກເທວະທັງປວງ ຈະໄປຮອດພຣະວິດສະນຸລົກໂດຍກົງ.

Verse 34

नभस्यकृष्णैकादश्यामजाख्यां समुपोष्य वै । अर्चेदुर्पेंद्रं द्वादश्यामुपचारैः पृथग्विधैः ॥ ३४ ॥

ແທ້ຈິງ ໃນເດືອນນະພັດສະຍະ (Nabhasya) ວັນເອກາດະສີຝ່າຍມືດ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ອະຈາ (Ajā) ໃຫ້ອົບພະສົມອົດອາຫານຕາມພິທີ; ແລ້ວໃນວັນດວາດະສີ ໃຫ້ບູຊາພຣະອຸເປນດຣະ (Upendra) ດ້ວຍອຸປະຈາຣຫຼາຍປະເພດ.

Verse 35

विप्रान्संभोज्य मिष्टान्नैर्विसृजेत्प्राप्तदक्षिणान् । एवं कृतव्रतो विप्रभक्त्याऽजायाः समाहितः ॥ ३५ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫານຫວານແລະອາຫານດີເລີດໃຫ້ພຣາຫມັນແລ້ວ ໃຫ້ສົ່ງທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນກັບໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບດັກຊິນາ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດວຣະຕະສຳເລັດແລ້ວ ຈະສະຫງົບ ແລະມີສະຕິ ດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣາຫມັນ ແລະຈິດຈົດຈໍ່ຢູ່ທີ່ ອະຈາ—ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເກີດ.

Verse 36

भुक्त्वेह भोगानखिलान्यात्यंते वैष्णवं क्षयम् । नभस्यशुक्लैकादश्यां पद्माख्यां समुपोष्य वै ॥ ३६ ॥

ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກທາງໂລກທັງປວງໃນຊາດນີ້ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດທີ່ພຳນັກໄວສະນະວະອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຄື ພຣະວິດສະນຸລົກ ໂດຍການອົດອາຫານຕາມພິທີໃນເອກາດະສີຝ່າຍສວ່າງຂອງເດືອນນະພັດ (Nabhas) ທີ່ເອີ້ນວ່າ ປັດມາ (Padmā).

Verse 37

कृत्वा नित्यार्चनं तत्र कटिदानमथाचरेत् । पूर्वं संस्थापितायास्तु प्रतिमाया द्विजोत्तम ॥ ३७ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະກອບການບູຊາປະຈໍາວັນຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຄວນປະຕິບັດພິທີ «ກະຕິດານ» ຄືການຖວາຍທີ່ກ່ຽວກັບສາຍຄາດແອວ/ຜ້າຄາດແອວ. ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ ນີ້ເຮັດສໍາລັບພຣະປະຕິມາທີ່ໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ກ່ອນແລ້ວຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 38

समुत्सवविधानेन नीत्वा तां सलिलाशये । कृतांबुस्पर्शनां तत्र संप्रपूज्य विधानतः ॥ ३८ ॥

ຕາມພິທີງານສະເຫຼີມສະຫຼອງ (ສະມຸດສະວະ) ນໍາພຣະອົງ/ພຣະປະຕິມາໄປຫາອ່າງນໍ້າ; ແລ້ວທີ່ນັ້ນເຮັດພິທີສຳຜັດນໍ້າ (ອັມບຸສະປັດຊະນາ) ແລະບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມບັນຍັດ.

Verse 39

आनीय मण्डपे तस्मिन् वामपार्श्वेन शाययेत् । ततः प्रभाप्ते द्वादश्यां गन्धाद्यैरर्च्य वामनम् ॥ ३९ ॥

ນໍາກັບມາທີ່ມັນດະປະນັ້ນ ແລ້ວໃຫ້ນອນຕາມດ້ານຊ້າຍ. ຕໍ່ມາເມື່ອວັນດວາດະຊີ (ວັນທີ 12) ຮຸ່ງຂຶ້ນ ຈົ່ງບູຊາພຣະວາມະນະດ້ວຍຂອງຫອມ ແລະເຄື່ອງຖວາຍອື່ນໆ.

Verse 40

संभोज्य वाडवान्दत्वा दक्षिणां च विसर्जयेत् । एवं यः कुरुते विप्र पद्माव्रतमनुत्तमम् ॥ ४० ॥

ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງອາຫານແກ່ຜູ້ຮັບແລ້ວ ແລະຖວາຍງົວພ້ອມດັກຊິນາ (ຄ່າກຽດຕິຍົດ) ກໍໃຫ້ສົ່ງພິທີກັບຄືນໃຫ້ສໍາເລັດ. ດັ່ງນີ້ ໂອ ພຣາຫມະນະ ຜູ້ໃດປະຕິບັດແບບນີ້ ຍ່ອມສໍາເລັດປັດມາວຣະຕະ (ປະຕິຍານດອກບົວ) ອັນສູງສຸດ.

Verse 41

भुक्तिं प्राप्येह मुक्तिं तु लभतेंऽते प्रपंचतः । इषस्य कृष्णैका दश्यामिंदिरां समुपोष्य वै ॥ ४१ ॥

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສົມບູນໃນໂລກນີ້ ແລະທ້າຍສຸດກໍໄດ້ຮັບໂມກຊະ ພົ້ນຈາກວົງວຽນສັງສາຣະ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂດຍການຖືອຸໂປສະຖະ «ອິນດິຣາ-ເອກາດະຊີ» ໃນເດືອນອາສວິນ ຝ່າຍມືດ.

Verse 42

शालग्रामशिलाग्रे तु मध्याह्ने श्राद्धमाचरेत् । विष्णोः प्रीतिकरं विप्र ततः प्रातर्हरेर्दिने ॥ ४२ ॥

ໃນເວລາທ່ຽງ ຄວນປະກອບພິທີສຣາດທະ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫີນສາລະກຣາມ; ໂອ ພຣາຫມັນ ນີ້ເປັນການທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະວິສນຸພໍໃຈ. ຕໍ່ມາ ໃນວັນຂອງພຣະຮະຣິ ຄວນເຮັດໃນຕອນເຊົ້າ.

Verse 43

पद्मनाभं समभ्यर्च्य भूदेवान्भोजयेत्सुधीः । विसृज्य दक्षिणां दत्वा ताँस्ततोऽश्नीत च स्वयम् ॥ ४३ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະປັດມະນາພະ (ພຣະວິສນຸ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພູເທວະ ຄືພຣາຫມັນ. ເມື່ອສົ່ງທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະໃຫ້ທັກສິນາຕາມພິທີແລ້ວ ຈຶ່ງຄ່ອຍຮັບປະທານເອງ.

Verse 44

एवं कृतव्रतो मर्त्यो भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् । पितॄणां कोटिमुद्धृत्य यात्यंते वैष्णवं गृहम् ॥ ४४ ॥

ຜູ້ເປັນມະນຸດທີ່ຮັກສາວຣະຕະນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເມື່ອໄດ້ສຸກສົມປາດປາດທີ່ປາດຖະນາໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ຈະຍົກກູ້ບັນພະບຸລຸດໄດ້ໜຶ່ງໂກຕິ ແລະໃນທ້າຍສຸດ ຈະເຖິງເຮືອນວາຍສະນະວະ ອັນເປັນທີ່ຢູ່ຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 45

एकादश्यामिषे शुक्ले विप्र पाशांकुशाह्वयाम् । उपोष्य विधिवद्विष्णोर्दिने विष्णुं समर्चयेत् ॥ ४५ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ ໃນວັນເອກາດະສີ ຂ້າງຂຶ້ນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ປາຊາງກຸຊາ ຄວນອົບອາຫານຖືອົບພອນ ແລະໃນວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະວິສນຸ ຄວນບູຊາພຣະວິສນຸຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 46

ततः संभोज्य विप्राग्र्यान्दत्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् । भक्त्या प्रणम्य विसृजेदश्नीयाच्च स्वयं ततः ॥ ४६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແລະໃຫ້ທັກສິນາແກ່ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນຕາມພິທີ. ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຈົ່ງກາບນົບ ແລະສົ່ງທ່ານກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ແລ້ວຈຶ່ງຄ່ອຍຮັບປະທານເອງ.

Verse 47

एवं यः कुरुते भक्त्या नरः पाशांकुशाव्रतम् । स भुक्त्वेह वरान्भोगान्याति विष्णोः सलोकताम् ॥ ४७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດປະພຶດວຣະຕະ «ປາຊາງກຸຊະ» ດ້ວຍພັກຕິ ຍ່ອມໄດ້ຊື່ນຊົມພອນອັນດີ ແລະຄວາມສຸກໃນໂລກນີ້ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸການຢູ່ຮ່ວມໂລກດຽວກັນກັບພຣະວິດສະນຸ (ສາໂລກຍະ)។

Verse 48

कार्तिके कृष्णपक्षे तु एकादश्यां द्विजोत्तम । रमामुपोष्य विधिवद्द्वादश्यां प्रातरर्चयेत् ॥ ४८ ॥

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ໃນເດືອນກາຣຕິກາ ຝ່າຍມືດ (ກຣິສນະປັກສະ) ໃນວັນເອກາດະຊີ ຄວນຖືອຸໂປສະຖະອົດອາຫານເພື່ອພຣະນາງຣາມາ; ແລ້ວໃນເຊົ້າວັນດວາດະຊີ ຄວນບູຊານາງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 49

केशवं केशिहंतारं देवदेवं सनातनम् । भोजयेच्च ततो विप्रान्विसृजेल्लब्धदक्षिणान् ॥ ४९ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະເກສະວະ—ຜູ້ປະຫານເກສິນ, ພຣະເທວະເຫນືອພຣະເທວະ, ຜູ້ນິລັນດອນ—ແລ້ວ ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມະນະ ແລະຕໍ່ມາ ສົ່ງພວກເຂົາກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບດັກຊິນາ.

Verse 50

एवं कृतव्रतो विप्र भोगान्भुक्त्वेह वांछितान् । व्योमयानेन सांनिध्यं लभते च रमापतेः ॥ ५० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຜູ້ທີ່ຮັກສາວຣະຕະໄດ້ຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ຊື່ນຊົມຄວາມສຸກຕາມປາດຖະນາໃນໂລກນີ້; ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂດຍຖືກພາໄປດ້ວຍຍານຟ້າ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸຄວາມໃກ້ຊິດ (ສານນິດຍະ) ກັບຣາມາປະຕິ—ພຣະວິດສະນຸ ອົງພຣະຜົວຂອງລັກສະມີ.

Verse 51

ऊर्जस्य शुक्लैकादश्यां समुपोष्य प्रबोधिनीम् । केशवं बोधयेद्रात्रौ सुप्तं गीतादिमंगलैः ॥ ५१ ॥

ໃນວັນເອກາດະຊີຝ່າຍສວ່າງ ຂອງເດືອນອູຣຈະ (ກາຣຕິກາ), ເມື່ອໄດ້ຖືອຸໂປສະຖະ «ປຣະໂບທິນີ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຄວນປຸກພຣະເກສະວະໃນຍາມຄ່ຳ—ຜູ້ທີ່ກ່າວກັນວ່າ “ຫຼັບຢູ່”—ດ້ວຍກິດມົງຄຸນ ເຊັ່ນ ບົດເພງພັກຕິ ແລະການສະເຫຼີມສະຫຼອງອັນສັກສິດອື່ນໆ.

Verse 52

ऋग्यजुःसाममंत्रैश्च वाद्यैर्नानाविधैरपि । द्राक्षेक्षुदाडिमैश्चान्यै रंभाश्रृंगाटकादिभिः ॥ ५२ ॥

ດ້ວຍມົນຕຣາຈາກ ຣິກ ຍະຊຸຣ ແລະ ສາມະເວດ ພ້ອມທັງເຄື່ອງດົນຕີຫຼາຍຊະນິດ; ແລະດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເຊັ່ນ ອະງຸ່ນ, ອ້ອຍ, ໝາກທັບທິມ ແລະອື່ນໆ ເຊັ່ນ ກ້ວຍ, ໝາກກະຫຼ່ຳນ້ຳ ເປັນຕົ້ນ।

Verse 53

समर्पणैस्ततो रात्र्यां व्यतीतायां परेऽहनि । स्नात्वा नित्यक्रियां कृत्वा गदादामोदरं यजेत् ॥ ५३ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄືນນັ້ນຜ່ານໄປດ້ວຍການຖວາຍບູຊາດ້ວຍພັກຕິ, ໃນມື້ຕໍ່ໄປ—ອາບນ້ຳ ແລະເຮັດກິດນິດປະຈຳວັນໃຫ້ຄົບ—ພຶງບູຊາພຣະດາໂມດະຣະ ຜູ້ຖືຄທາ (Gadā)។

Verse 54

उपचारैः षोडशभिः पौरुषेणापि सूक्ततः । संभोज्य विप्रान्विसृजेद्दक्षिणाभिः प्रतोषितान् ॥ ५४ ॥

ເມື່ອບູຊາດ້ວຍອຸປະຈາຣະ 16 ປະການຕາມປະເພນີ ແລະຍັງສວດ «ປາວຣຸສະສູກຕະ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ຈຶ່ງໃຫ້ພຣາຫມັນຮັບປະທານ ແລະສົ່ງທ່ານກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໂດຍມອບດັກຊິນາໃຫ້ອິ່ມໃຈ।

Verse 55

ततस्तां प्रतिमां हैमीं सधेनुं गुरवेऽर्पयेत् । एवं यः कुरुते भक्त्या बोधिनीव्रतमादृतः ॥ ५५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງຖວາຍຮູບປະຕິມາຄຳນັ້ນ ພ້ອມກັບງົວໃຫ້ນົມ (ສະເທນຸ) ແດ່ຄູອາຈານ. ຜູ້ໃດປະຕິບັດ ບໍທິນີວຣະຕະ ດ້ວຍພັກຕິ ແລະຄວາມເຄົາລົບ ຢ່າງນີ້ ຍ່ອມສຳເລັດການຖືວຣະຕະແທ້.

Verse 56

स भुक्त्वेह वरान्भोगान्वैष्णवं लभते पदम् । मार्गस्य कृष्णैकादश्यामुत्पन्नां समुपोष्य वै ॥ ५६ ॥

ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກອັນດີເລີດໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບສະຖານະໄວສະນະວະອັນສູງສຸດ—ໂດຍການຖືອຸໂປສະຖະ (ອົບົດ) ໃນວັນ ກຣິດສະນະ-ເອກາດະຊີ ທີ່ເກີດໃນເດືອນ ມາຣະກະຊີຣະ.

Verse 57

द्वादश्यां कृष्णमभ्यर्चेद्गंधाद्यैरुपचारकैः । ततः संभोज्य विप्राग्र्यान्दत्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् ॥ ५७ ॥

ໃນວັນດວາດະສີ ຄວນບູຊາພຣະກຣິດສະນະ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເຊັ່ນ ນ້ຳຫອມ ແລະອື່ນໆ; ຈາກນັ້ນ ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແລະມອບດັກຊິນາຕາມທຳນຽມ।

Verse 58

विसृज्य पश्चाद्भुंजीत स्वयमिष्टैः समाहितः । एवं यो भक्तिभावेन उत्पन्नाव्रतमाचरेत् ॥ ५८ ॥

ເມື່ອສຳເລັດການຖວາຍບູຊາແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຮັບປະທານດ້ວຍຕົນເອງ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະອາຫານທີ່ເໝາະກັບຕົນ. ຜູ້ໃດປະພຶດວຣະຕະນີ້ດ້ວຍຈິດພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຮັກສາໄດ້ຖືກທາງ.

Verse 59

स विमानं समारुह्य यात्यंते वैष्णवं पदम् । मार्गस्य शुक्लैकादश्यां मोक्षाख्यां समुपोष्य वै ॥ ५९ ॥

ເຂົາຂຶ້ນຂີ່ວິມານທິບ ແລະໄປຮອດໃນທ້າຍສຸດສູ່ພະທີ່ຢູ່ແຫ່ງໄວສະນະວະ. ເພາະໄດ້ຖືອຸໂປສະຖະໃນວັນເອກາດະສີຂ້າງຂຶ້ນ ຂອງເດືອນມາຣະກະສີຣະສາ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ໂມກຊາ” ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 60

द्वादश्यां प्रातरभ्यर्च्य ह्यनंतं विश्वरूपकम् । सर्वैरेवोपचारैस्तु विप्रान्संभोजयेद्द्विजः ॥ ६० ॥

ໃນວັນດວາດະສີ ຕອນເຊົ້າ ຈົ່ງບູຊາອະນັນຕະ—ພຣະຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດ ແລະມີຮູບສາກົນ—ແລ້ວດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາແລະການບໍລິການທຸກຢ່າງຕາມປະເພນີ ຈົ່ງຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ.

Verse 61

विसृज्य दक्षिणां दत्वा स्वयं भुंजीत बांधवैः । एवं कृत्वा व्रतं विप्र भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् ॥ ६१ ॥

ເມື່ອສົ່ງກັບແຂກ/ຜູ້ປະກອບພິທີ ແລະມອບດັກຊິນາຕາມທຳນຽມແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຮັບປະທານດ້ວຍຕົນເອງພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອກະທຳວຣະຕະນີ້ສຳເລັດ ຍ່ອມໄດ້ເສວຍສຸກແລະຄວາມສະດວກທີ່ປາຖະໜາໃນໂລກນີ້.

Verse 62

दश पूर्वान्दश परान्समुद्धृत्य व्रजेद्धरिम् । पौपस्य कृष्णैकादश्यां सफलां समुपोष्य वै । द्वादश्यामच्युतं प्रार्च्य सर्वैरेवोपचारकैः ॥ ६२ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍົກຊ່ວຍບັນພະບຸລຸດ 10 ແລະລູກຫຼານ 10 ຊົນຊັ້ນ ແລ້ວ ຄວນເຂົ້າເຖິງພຣະຫຣິ. ໃນວັນເອກາດະຊີ ຂ້າງແຮມ ເດືອນເປົາສະ ຄວນຖືອຸໂປສະຖະໃຫ້ເກີດຜົນ; ແລະໃນວັນດວາດະຊີ ຄວນບູຊາພຣະອັຈຍຸຕະ ດ້ວຍອຸປະຈາຣະທັງປວງຕາມພິທີ.

Verse 63

संभोज्य विप्रान्मधुरैर्विसृजेल्लब्धदक्षिणान् । एवं कृत्वा व्रतं विप्र सफलाया विधानतः ॥ ६३ ॥

ເມື່ອໄດ້ເລີ້ຍງພຣາຫມັນດ້ວຍອາຫານຫວານ ກໍຄວນມອບດັກຊິນາຕາມຄວນ ແລ້ວສົ່ງທ່ານກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະຕາມວິທີການນີ້ ຍ່ອມເກີດຜົນ ແລະສຳເລັດ.

Verse 64

भुक्त्वेह भोगानखिलान्यात्यंते वैष्णवं पदम् । पौषस्य शुक्लैकादश्यां पुत्रदां समुपोष्य वै ॥ ६४ ॥

ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກທັງປວງໃນໂລກນີ້ ທ້າຍທີ່ສຸດຍ່ອມເຂົ້າເຖິງພຣະບົດສູງສຸດແຫ່ງວິສນຸ. ໂດຍການຖືອຸໂປສະຖະ Putradā Ekādaśī ໃນວັນທີ 11 ຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນເປົາສະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 65

द्वादश्यां चक्रिणं प्रार्येदर्घाद्यैरुपचारकैः । ततः संभोज्य विप्राग्र्यान्दत्वा तेभ्यस्तु दक्षिणाम् ॥ ६५ ॥

ໃນວັນດວາດະຊີ ຄວນບູຊາພຣະຜູ້ຖືຈັກຣະ (ວິສນຸ) ດ້ວຍອາຣະກະ (arghya) ແລະອຸປະຈາຣະອື່ນໆຕາມພິທີ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເລີ້ຍງພຣາຫມັນຜູ້ດີເລີດ ແລະມອບດັກຊິນາໃຫ້ທ່ານ.

Verse 66

विसृज्य स्वयमश्नीयाच्छेषान्नं स्वेष्टबांधवैः । एवं कृतव्रतो विप्र भुक्वा भोगानिहेप्सितान् ॥ ६६ ॥

ເມື່ອແຈກຢາຍອາຫານກ່ອນແລ້ວ ຈຶ່ງກິນເອງ; ສ່ວນອາຫານທີ່ເຫຼືອ ໃຫ້ແກ່ຍາດພີ່ນ້ອງແລະຜູ້ຮັກໃກ້ຊິດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ທີ່ສຳເລັດວຣະຕະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມເສບສຸກຕາມປາຖະໜາໃນໂລກນີ້.

Verse 67

विमानवरमारुह्य यात्यंते हरिमंदिरम् । माघम्य कृष्णैकादश्यां षट्तिलां समुपोष्य वै ॥ ६७ ॥

ເມື່ອຂຶ້ນນັ່ງລົດທິບທີ່ປະເສີດ ຍ່ອມໄປຮອດພຣະວິຫານອັນເປັນທີ່ສະຖິດຂອງພຣະຫຣິ (Hari) ໃນທ້າຍສຸດ—ໂດຍຖືອຸປະວາສ “ສັດຕິລາ” ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໃນວັນເອກາດະສີຂ້າງມືດ (ກຣິສນະ) ເດືອນມາຄະ.

Verse 68

स्नात्वा दत्वा तर्पयित्वा हुत्वा भुक्त्वा समर्च्य च । तिलैरेव द्विजश्रेष्ठ द्वादश्यां प्रातरेव हि ॥ ६८ ॥

ໄດ້ອາບນ້ຳ ໃຫ້ທານ ທຳຕັຣປະນະແກ່ບັນພະບຸລຸດ ຖວາຍຮຸຕະໃນໄຟ ຮັບປະທານອາຫານ ແລະນະມັດສະການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໃນວັນດວາດະສີ ຄວນເຮັດທັງໝົດນີ້ໃນຕອນເຊົ້າ ໂດຍໃຊ້ແຕ່ເມັດງາເທົ່ານັ້ນ.

Verse 69

वैकुंठं सम्यगभ्यर्व्य सर्वैरेवोपचारकैः । द्विजान्संभोज्य विसृजेद्दत्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् ॥ ६९ ॥

ໄດ້ນະມັດສະການບູຊາພຣະໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha) ຄືພຣະວິສນຸ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາແລະການປະຄົບປະຄອງທຸກປະການຕາມພິທີ, ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງທ່ານໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ຫຼັງຈາກມອບດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ.

Verse 70

एवं कृत्वा व्रतं विप्र विधिना सुसमाहितः । भुक्त्वेह वांछितान्भोगानंते विष्णुपदं लभेत् ॥ ७० ॥

ໂອ ພຣາຫມະນ, ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ດັ່ງນີ້ ຕາມພິທີ ແລະມີໃຈໝັ້ນຄົງສະຫງົບ, ຍ່ອມໄດ້ເສບສຸກຕາມປາຖະໜາໃນໂລກນີ້ ແລະໃນທ້າຍສຸດ ບັນລຸພຣະບົດຂອງພຣະວິສນຸ (Viṣṇupada).

Verse 71

माघस्य शुक्लैकादश्यां समुपोष्य जयाह्वयाम् । प्रातर्हरि दिनेऽभ्यर्च्चेच्छ्रीपतिं पुरुषं द्विज ॥ ७१ ॥

ໂອ ດວິຊະ, ເມື່ອຖືອຸປະວາສໃນວັນເອກາດະສີຂ້າງສວ່າງຂອງເດືອນມາຄະ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຊະຍາ” (Jaya Ekādaśī), ໃນຕອນເຊົ້າຂອງວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະສຣີປະຕິ (Śrīpati) ພຣະບຸຣຸສະຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 72

भोजयित्वा दक्षिणां च दत्वा विप्रान्विसृज्य च । स्वयं भुंजीत तच्छेषं प्रयतो निजबांधवैः ॥ ७२ ॥

ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ແລະຖວາຍທັກສິນາຕາມທຳນຽມ ພ້ອມທັງສົ່ງທ່ານກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຈຶ່ງກິນອາຫານທີ່ເຫຼືອດ້ວຍຈິດສຳລວມ ຮ່ວມກັບຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ।

Verse 73

य एवं कुरुते विप्र व्रतं केशवतोषणम् । स भुक्त्वेह वरान्भोगानंते विष्णोः पदं व्रजेत् ॥ ७३ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນເອີຍ ຜູ້ໃດປະພຶດວຣະຕະນີ້ດັ່ງນີ້ ເພື່ອໃຫ້ເກສະວະພໍພຣະໄທ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສຸກພອນແລະຄວາມສຳລານອັນປະເສີດໃນໂລກນີ້ ແລ້ວໃນທ້າຍສຸດຈະໄປຮອດພຣະບາດຂອງວິສນຸ।

Verse 74

तपस्यकृष्णैकादश्यां विजयां समुपोष्य वै । द्वादश्यां प्रातरभ्यर्च्य योगीशं गंधपूर्वकैः ॥ ७४ ॥

ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນເອກາດະສີຝ່າຍມືດ (ກຣິສນະ-ເອກາດະສີ) ໃນເດືອນຕະປັສຍະ (ພາລກຸນ) ຄວນຖືອຸປະວາສ “ວິຊະຍາ” ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລະໃນເຊົ້າວັນດວາດະສີ ເມື່ອເລີ່ມບູຊາແລ້ວ ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີ ດ້ວຍກິ່ນຫອມແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ।

Verse 75

ततः संभोज्य भूदेवान्दक्षिणाभिः प्रतोष्य तान् । विसृज्य बांधवैः सार्द्धं स्वयमश्नीत वाग्यतः ॥ ७५ ॥

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ລ້ຽງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນ “ເທວະໃນແຜ່ນດິນ” ແລະໃຫ້ທ່ານພໍໃຈດ້ວຍທັກສິນາ ກໍສົ່ງທ່ານກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ຫຼັງນັ້ນ ພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງ ຕົນເອງຄວນກິນ ໂດຍສຳລວມວາຈາ।

Verse 76

एवं कृतव्रतो मर्त्यो भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् । देहांते वैष्णवं लोकं याति देवैः सुसत्कृतः ॥ ७६ ॥

ມະນຸດຜູ້ຖືວຣະຕະໄດ້ສຳເລັດດັ່ງນີ້ ເມື່ອໄດ້ເສວຍສຸກທີ່ປາດຖະໜາໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ໃນຍາມສິ້ນກາຍ ຈະໄປຮອດໂລກໄວສະນະວະ ແລະໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບຢ່າງດີຈາກເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 77

फाल्गुनस्य सिते पक्षे एकादश्यां द्विजोत्तम । उपोष्यामलकीं भक्त्या द्वादश्यां प्रातरर्चयेत् ॥ ७७ ॥

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໃນປັກຂາວຂອງເດືອນພາລກຸນາ ວັນເອກາດະຊີ ຄວນອົບພົວສິນອົດອາຫານ ດ້ວຍພັກຕິ ຮັກສາວຣະຕະອາມະລະກີ; ແລ້ວວັນດວາດະຊີ ຕອນເຊົ້າ ຄວນບູຊາອາມະລະກີ.

Verse 78

पुंडरीकाक्षमखिलैरुपचारैस्ततो द्विजान् । भोजयित्वा वरान्नेन दद्यात्तेभ्यस्तु दक्षिणाम् ॥ ७८ ॥

ຈາກນັ້ນ ບູຊາພຸນຑະຣີກາກສະ (ພຣະວິສນຸ) ດ້ວຍອຸປະຈາຣະທຸກຢ່າງ; ແລ້ວໃຫ້ດວິຊະທັງຫຼາຍຮັບປະທານອາຫານປະເສີດ ແລະມອບທັກສິນາ (dakṣiṇā) ແກ່ພວກເຂົາຕາມຄວນ.

Verse 79

एवं कृत्वा विधानेनामलक्यां पूजनादिकम् । सितैकादश्यां तपस्ये व्रजेद्विष्णोः परं पदम् ॥ ७९ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຮັດຕາມພິທີກຳນົດ ການບູຊາອາມະລະກີ ແລະພິທີອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ໃນວັນເອກາດະຊີປັກຂາວ ເດືອນຕະປັສຍະ (ພາລກຸນາ), ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພະບົດສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 80

चैत्रस्य कृष्णैकादशीं पापमोचनिकां द्विज । उपाष्य द्वादश्यांप्रातर्गोविंदं पूजयेत्तथा ॥ ८० ॥

ໂອ ທ່ານດວິຊະ, ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ວັນເອກາດະຊີປັກດຳ ຊື່ “ປາປະໂມຈະນີ” ຄວນອົດອາຫານຮັກສາວຣະຕະ; ແລ້ວໃນວັນດວາດະຊີຖັດໄປ ຕອນເຊົ້າໄວ ຄວນບູຊາໂຄວິນດະເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 81

उपचारैः षोडशभिर्द्विजान्संभोज्य दक्षिणाम् । दत्वा तेभ्यो विसृज्याथ स्वयं भुंजीत बान्धवैः ॥ ८१ ॥

ດ້ວຍອຸປະຈາຣະ 16 ປະການ ຈົ່ງໃຫ້ກຽດດວິຊະທັງຫຼາຍ ແລະເລີ້ຍງອາຫານໃຫ້ພວກເຂົາ; ແລ້ວມອບທັກສິນາຕາມທີ່ກຳນົດ. ຈາກນັ້ນ ລາພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານເອງກັບຍາດພີ່ນ້ອງ.

Verse 82

एव यः कुरुते विप्र पापमोचनिकाव्रताम् । स याति वैष्णवं लोकं विमानेन तु भास्वता ॥ ८२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ ຜູ້ໃດປະພຶດວຣະຕະ «ປາປະໂມຈະນິກາ» ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນບາບ ແລະໄປສູ່ໂລກໄວສະນະວະ ໂດຍພາຫະນະສະຫວ່າງໄສຂອງສະຫວັນ।

Verse 83

इत्थं कृष्णो तथा शुक्ले व्रतं चैकादशीभवम् । मोक्षदं कीर्तितं विप्र नास्त्यस्मिन्संशयः क्वचित् ॥ ८३ ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນທັງກຣິສນະປັກ ແລະ ສຸກລະປັກ ວຣະຕະ «ເອກາດະສີ» ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ ໂອ ພຣາຫມັນ ວ່າເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ; ໃນນີ້ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສແຕ່ຢ່າງໃດ।

Verse 84

यतस्त्रिदिनसंसाध्यं कीर्तिनं पापनाशनम् । सर्वव्रतोत्तमं विप्र ततो ज्ञेयं महाफलम् ॥ ८४ ॥

ເນື່ອງຈາກວ່າ ສາມາດປະຕິບັດໃຫ້ສຳເລັດໄດ້ໃນສາມມື້ ແລະການຖືປະພຶດນີ້ທຳລາຍບາບ ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນວຣະຕະຍອດເຢັ່ຍທີ່ສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າໃຫ້ຜົນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 85

त्यजेच्चत्वारि भुक्तानि नारदै तद्दिनत्रये । आद्यंतयोरेकमेकं मध्यमे द्वयमेव हि ॥ ८५ ॥

ໂອ ນາຣະດະ ໃນການຖືປະພຶດສາມມື້ນັ້ນ ຄວນງົດອາຫານສີ່ມື້ກິນ: ມື້ທຳອິດງົດໜຶ່ງຄັ້ງ, ມື້ສຸດທ້າຍງົດໜຶ່ງຄັ້ງ, ແລະມື້ກາງງົດສອງຄັ້ງແທ້ໆ।

Verse 86

अथ ते नियमान्वच्मि व्रते ह्यस्मिन्दिनत्रये । कांस्यं मांसं मसूरान्नं चणकान्कोद्रवांस्तथा ॥ ८६ ॥

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງຂໍ້ກຳນົດໃນວຣະຕະສາມມື້ນີ້: ຄວນຫຼີກລ້ຽງພາຊະນະທຳດ້ວຍກະສັງ (bell-metal), ເນື້ອສັດ, ອາຫານຈາກຖົ່ວມະສູຣ, ຖົ່ວຊະນະກະ (chickpea) ແລະເຂົ້າໂຄດຣະວະ ດ້ວຍ।

Verse 87

शाकं मधु परान्नं च पुनर्भोजनमैथुने । दशम्यां दश वस्तूनि वर्जयेद्वैष्णवः सदा ॥ ८७ ॥

ໃນວັນທະສະມີ ຜູ້ເປັນໄວສະນະວະຄວນຫຼີກເວັ້ນສິ່ງສິບປະການເປັນນິດ—ເຊັ່ນ ຜັກໃບ, ນ້ຳເຜິ້ງ, ອາຫານປຸງແຕ່ງຫນັກ, ການກິນຊ້ຳ, ແລະ ການຮ່ວມເພດ।

Verse 88

द्यूतक्रीडां च निद्रां च तांबूलं दंतधावनम् । परापवादं पैशुन्यं स्तेयं हिंसां तथा रतिम् ॥ ८८ ॥

ການພະນັນແລະການຫຼິ້ນເກມ, ການນອນເກີນຄວນ, ການຄຽວໝາກ, ການຖູແຂ້ວ, ການນິນທາແລະການສົ່ງຕໍ່ຄຳຮ້າຍ, ການລັກ, ຄວາມຮຸນແຮງ, ແລະການຫຼົງໃນກາມ—ທັງໝົດນີ້ຄວນຫຼີກເວັ້ນ।

Verse 89

कोपं ह्यनृतवाक्यं च एकादश्यां विवर्ज्जयेत् । कांस्यं मांसं सुरां क्षौद्रं तैलं विण्म्लेच्छभाषणम् ॥ ८९ ॥

ໃນວັນເອກາດະສີ ຄວນຫຼີກເວັ້ນຄວາມໂກດ ແລະ ຄຳເວົ້າບໍ່ຈິງ; ພ້ອມທັງງົດຈາກພາຊະນະກ້ອງສະ (kāṃsya), ເນື້ອ, ເຫຼົ້າ, ນ້ຳເຜິ້ງ, ນ້ຳມັນ, ອາຈົມ, ແລະ ການເວົ້າພາສາປ່າ/ບໍ່ບໍລິສຸດ।

Verse 90

व्यायामं च प्रवासं च पुनर्भोजनमैथुने । अस्पृश्यस्पर्शमाशूरे द्वादश्यां द्वादश त्यजेत् ॥ ९० ॥

ໃນວັນດວາດະສີ ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນຫຼີກເວັ້ນ—ການອອກກຳລັງກາຍຫນັກ, ການເດີນທາງ, ການກິນຊ້ຳ, ການຮ່ວມເພດ, ແລະ ການສຳຜັດຜູ້ບໍ່ບໍລິສຸດຕາມພິທີ।

Verse 91

एवं नियमकृद्विप्र उपवासं समाचरेत् । शक्तोऽशक्तुस्तु मतिमानेकभुक्तं न नक्तकम् ॥ ९१ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຂໍ້ກຳນົດຄວນປະພຶດອຸປະວາສະ (ອົດອາຫານ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ຜູ້ມີປັນຍາ—ຈະມີກຳລັງຫຼືບໍ່ມີກຳລັງ—ຄວນຖືເອກະພຸກຕະ (ກິນຄັ້ງດຽວ) ດີກວ່າ ນັກຕະກະ (ກິນຕອນກາງຄືນ).

Verse 92

अयाचितं वापि चरेन्न त्यजेद्व्रतमीदृशम् ॥ ९२ ॥

ແມ່ນແຕ່ຈະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍທານທີ່ບໍ່ໄດ້ຂໍ ກໍຢ່າລະທິ້ງວຣະຕະອັນນີ້ເດັດຂາດ।

Verse 93

इति श्रीबृहन्नारदीय पुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थभागे द्वादशमासस्थितैकादशीव्रतकथनं नाम विंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥ १२० ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 120 ໃນພາກຕົ້ນຂອງ ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະ ປຸຣານະ, ໃນມະຫາອຸປາຂະຍານ, ພາກທີ 4, ຊື່ວ່າ “ການບອກເລື່ອງວຣະຕະເອກາດະຊີ ທີ່ຖືຕະຫຼອດ 12 ເດືອນ”.