The Description of the Index (Anukramaṇikā) of the Padma Purāṇa
ພຣະພຣະຫມາອະທິບາຍ Padma Purāṇa ເປັນຄຳສອນທຳລາຍບາບ ຈັດເປັນ 5 khaṇḍa ແລະ Pulastya ສອນໃຫ້ Bhīṣma ຕາມລຳດັບການສ້າງໂລກ ອຸດົມດ້ວຍທຳມະຜ່ານນິທານ ປະຫວັດ ແລະ vrata/ພິທີປະພຶດ. ພຣະອົງລຽງຫົວຂໍ້ເດັ່ນ: Puṣkara-māhātmya, ວິທີ Brahma-yajña, ໝາຍການສະດຸດສຽງໃນການສວດເວດ, dāna ແລະ vrata, ພິທີແຕ່ງງານຂອງ Pārvatī, ເຫດການ Tāraka, ການສັນລະເສີນງົວ ແລະການປາບອະສູຣ. ຕໍ່ມາຊີ້ Sṛṣṭi-khaṇḍa (ບູຊາ graha ແລະທານ) ແລະລຽງສາຍເລື່ອງ Bhūmi-khaṇḍa (Śivaśarman, Suvrata, Vṛtra, Pṛthu, Nahuṣa, Yayāti, Guru-tīrtha, Aśokasundarī, Huṇḍa ແລະອື່ນໆ) ພ້ອມຄອສໂມໂລຊີ ການຈັດໂລກ ແລະບັນຊີ tīrtha ໃຫຍ່ (Narmadā, Kurukṣetra, Yamunā, Kāśī, Gayā, Prayāga). ພາກຫຼັງມີ karma-yoga ຕາມ varṇa-āśrama, samudra-manthana, Ūrjja 5 ມື້, Aśvamedha ແລະພິທີຂຶ້ນຄອງຂອງ Rāma, Jagannātha ແລະ Vṛndāvana, Kṛṣṇa-līlā, ຜົນບຸນການອາບ Mādhava, ພັກຕິຕໍ່ Śiva (bhasma, Śiva-gītā) ແລະ Uttara-khaṇḍa ວ່າດ້ວຍວົງຈອນ vrata (Ekādaśī, Mahā-Dvādaśī, Kārtika, Māgha-snāna), Viṣṇu-dharma, Viṣṇu-sahasranāma, avatāra-kathā, Rāma-nāma-śata ແລະການສັນລະເສີນ Gītā/ Bhāgavata. ທ້າຍບົດ phala-śruti ກ່າວວ່າ ຟັງ/ສວດອະນຸກຣະມະນິກາ ໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຟັງ Padma Purāṇa ທັງໝົດ ແລະຖວາຍປຶ້ມ Purāṇa ທີ່ຂຽນໄວ້ໃນ Jyeṣṭhā Pūrṇimā ຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະ Vaiṣṇava.
Shlokas
Verse 1
ब्रह्मोवाच । श्रृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि पुराणं पद्मसंज्ञकम् । महत्पुण्यप्रदं नॄणां श्रृण्वतां पठतां मुदा ॥ १ ॥
ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ລູກເອີຍ; ເຮົາຈະອະທິບາຍ ປຸຣານະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ປັດມະ». ມັນປະທານບຸນອັນໃຫຍ່ແກ່ມະນຸດ—ແກ່ຜູ້ຟັງ ແລະ ຜູ້ສວດອ່ານດ້ວຍຄວາມປິຕິ.
Verse 2
यथा चंचेंद्रियः सर्वः शरीरीति निगद्यते । तथेदं पंचभिः खंडैरुदितं पापनाशनम् ॥ २ ॥
ເຊັ່ນທີ່ສັດມີກາຍທັງປວງ ຖືກກ່າວວ່າມີອິນທຣີຍະອັນຫວັ່ນໄຫວ, ດັ່ງນັ້ນ ຄຳສອນອັນທຳລາຍບາບນີ້ ຈຶ່ງຖືກປະກາດໄວ້ເປັນຫ້າພາກ.
Verse 3
पुलस्त्येन तु भीष्माय सृष्ट्यादिक्रमतो द्विज । नानाख्यानेतिहासाद्यैर्यत्रोक्तो धर्मविस्तरः ॥ ३ ॥
ແຕ່ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງເອີຍ, ປຸຣານະນີ້ ຖືກປູລັສຕະຍະ ສອນແກ່ ພີສະມະ ຕາມລຳດັບ ເລີ່ມແຕ່ການສ້າງໂລກ; ແລະໃນນັ້ນ ຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງທຳມະ ຖືກກ່າວໄວ້ຜ່ານນິທານຫຼາກຫຼາຍ, ປະຫວັດການ, ແລະ ເລື່ອງລາວອື່ນໆ.
Verse 4
पुष्करस्य च माहात्म्यं विस्तरेण प्रकीर्तितम् । ब्रह्मयज्ञविधानं च वेदपाठादिलक्षणम् ॥ ४ ॥
ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ປຸສກະຣະ ກໍຖືກສັນລະເສີນຢ່າງລະອຽດ; ແລະຍັງມີ ວິທີການຕາມພິທີ ບຣະຫມະ-ຍັດຍະ ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະຂອງການສວດອ່ານເວດ ແລະ ຂໍ້ປະພຶດອື່ນໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.
Verse 5
दानानां कीर्तनं यत्र व्रतानां च पृथक्पृथक् । विवाहः शैलजायाश्चतारकाख्यानकं महत् ॥ ५ ॥
ໃນນັ້ນໄດ້ພັນລະນາດານາຫຼາຍປະເພດ ແລະ ວຣະຕະຫຼາຍຢ່າງແຍກແຍະ; ພ້ອມທັງພິທີອະພິວາຫະຂອງ ໄຊລະຈາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະ ນິທານໃຫຍ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຕາຣະກາຕອນ।
Verse 6
माहात्म्यं च गवादीनां कीर्तितं सर्वपुण्यदम् । कालकेयादिदैत्यानां वधो यत्र पृथक्पृथक् ॥ ६ ॥
ໃນນັ້ນໄດ້ປະກາດມາຫາຕະມະຂອງງົວ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ ອັນໃຫ້ຜົນບຸນທຸກປະການ; ແລະຍັງພັນລະນາການປະຫານອະສຸຣະເຊັ່ນ ກາລະເກຍ ແຍກແຍະເປັນຕອນໆ।
Verse 7
ग्रहाणामर्चनं दानं यत्र प्रोक्तं द्विजोत्तम । तत्सृष्टिखंडमुद्दिष्टं व्यासेन सुमहात्मना ॥ ७ ॥
ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ), ຕອນທີ່ສອນການບູຊາເທວະດາແຫ່ງດາວນົບ (ກຣະຫາ) ແລະ ການໃຫ້ດານາ ນັ້ນ ຖືກມະຫາຕະມະ ວະຍາສະ ກຳນົດໄວ້ວ່າ “ສຣິດຕິ-ຂັນດະ” (ພາກວ່າດ້ວຍການສ້າງ).
Verse 8
पितृमात्रादिपूज्यत्वे शिवशर्मकथा पुरा । सुव्रतस्य कथा पश्चाद्वृत्रस्य च वधस्तथा ॥ ८ ॥
ໃນພາກວ່າດ້ວຍໜ້າທີ່ໃນການນົບນ້ອມບູຊາພໍ່ ແມ່ ແລະ ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ອື່ນໆ ມີນິທານເກົ່າແກ່ຂອງ ຊິວະຊະຣະມັນ; ຕໍ່ມາແມ່ນເລື່ອງຂອງ ສຸວຣະຕະ ແລະ ການປະຫານ ວຣິຕຣະ ເຊັ່ນດຽວກັນ।
Verse 9
पृथोर्वैनस्य चाख्यानं सुनूथायाः कथा तथा । सुकलाख्यानकं चैव धर्माख्यानं ततः परम् ॥ ९ ॥
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີນິທານຂອງ ປຣິຖຸ ບຸດຂອງ ເວນະ ແລະ ເລື່ອງຂອງ ສຸນູຖາ ເຊັ່ນດຽວກັນ; ຕໍ່ມາແມ່ນຕອນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສຸກະລາຂະຍານະ” ແລະ ຕໍ່ໄປແມ່ນຄຳສອນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ທັມມະຂະຍານະ”.
Verse 10
पितृशुश्रूषणाख्यानं नहुषस्य कथा ततः । ययातिचरितं चैव गुरुतीर्थनिरूपणम् ॥ १० ॥
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເລົ່າເຖິງການຮັບໃຊ້ບູຊາປິຕຣະ ບັນພະບຸລຸດດ້ວຍຄວາມສັດທາ; ຕໍ່ມາແມ່ນເລື່ອງນະຫຸສ; ພ້ອມດ້ວຍປະຫວັດຂອງຢະຢາຕິ; ແລະການພັນນາຕີຣຖະສັກສິດ “ກຸຣຸ-ຕີຣຖະ”.
Verse 11
राज्ञा जैमिनिसंवादो बह्वाश्चर्य्यकथायुतः । कथा ह्यशोकसुंदर्याहुंडदैत्यवधान्विता ॥ ११ ॥
ຍັງມີບົດສົນທະນາລະຫວ່າງພະຣາຊາກັບໄຈມິນິ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍເລື່ອງອັນນ່າອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ—ໂດຍແທ້ແມ່ນເລື່ອງອະໂສກະສຸນດະຣີ ພ້ອມການປາບດາຍຕະ “ຮຸນດາ”.
Verse 12
कामोदाख्यानकं तत्र विहुंडवधसंयुतम् । कुंजलस्य च संवादश्च्यवनेन महात्मना ॥ १२ ॥
ທີ່ນັ້ນຍັງມີນິທານຊື່ “ກາໂມດາ” ຮ່ວມກັບເລື່ອງການປາບວິຫຸນດາ; ແລະຍັງມີບົດສົນທະນາຂອງກຸນຈະລະ ກັບລະສີຈະວະນະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.
Verse 13
सिद्धाख्यानं ततः प्रोक्तं खंडस्यास्य फलोहनम् । सूतशौनकसंवादं भूमिखंडमिदं स्मृतम् ॥ १३ ॥
ຕໍ່ມາໄດ້ກ່າວເຖິງນິທານ “ສິດທະ” ອັນສຳເລັດຜົນ ແລະກ່າວເຖິງຜົນບຸນອັນໃຫ້ຜົນຂອງພາກນີ້. ພາກນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ພູມິ-ຂັນດະ” ເປັນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງສູຕະ ແລະ ເຊົານະກະ.
Verse 14
ब्रह्माण्डोत्पत्तिरुदिता यत्रर्षिभिश्च सौतिना । सभूमिलोकसंस्थानं तीर्थाख्यानं ततः परम् ॥ १४ ॥
ໃນນັ້ນ ບັນດາລະສີທັງຫຼາຍ ພ້ອມກັບສາວຕິ ໄດ້ພັນນາການກຳເນີດຂອງພຣະມະອັນດະ—ໄຂ່ຈັກກະວານ. ຕໍ່ມາເລົ່າເຖິງການຈັດວາງຂອງແຜ່ນດິນ ແລະໂລກທັງຫຼາຍ; ແລ້ວຈຶ່ງເປັນນິທານວ່າດ້ວຍຕີຣຖະອັນສັກສິດ.
Verse 15
नर्मदोत्पत्तिकथनं तत्तीर्थानां कथाः पृथक् । कुरुक्षेत्रादितीर्थानां कथा पुण्या प्रकीर्तिता ॥ १५ ॥
ໄດ້ກ່າວເຖິງກຳເນີດຂອງແມ່ນ້ຳນະມະດາ ພ້ອມດ້ວຍເລື່ອງລາວແຍກຕ່າງຫາກຂອງທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ (ຕີຣຖະ) ຂອງນາງ; ແລະເລື່ອງບຸນອັນບໍລິສຸດຂອງສະຖານທີ່ຈາລິກຢ່າງກຸຣຸກເຩດຣະ ກໍຖືກປະກາດໄວ້.
Verse 16
कालिंदीपुण्यकथनं काशीमाहात्म्यवर्णनम् । गयायाश्चैव माहात्म्यं प्रयागस्य च पुण्यकम् ॥ १६ ॥
ໄດ້ກ່າວເຖິງບຸນກຸສົນອັນສັກສິດຂອງກາລິນດີ (ຢະມຸນາ) ແລະພັນລະນາມະຫາອານຸພາບຂອງກາຊີ; ອີກທັງຍົກຂຶ້ນສະແດງສິຣິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງກະຍາ ແລະຄວາມບໍລິສຸດຊຳລະບາບຂອງປຣະຍາກະ.
Verse 17
वर्णाश्रमानुरोधेन कर्मयोगनिरूपणम् । व्यासजमिनिसंवादः पुण्यकर्मकथान्वितः ॥ १७ ॥
ມີການອະທິບາຍກ່ຽວກັບກັມມະໂຍກະ ຕາມຄວາມເໝາະສົມແຫ່ງໜ້າທີ່ຂອງວັນນະ ແລະອາສຣະມະ; ພ້ອມດ້ວຍບົດສົນທະນາລະຫວ່າງວະຍາສະ ແລະໄຈມິນິ ອັນປະກອບດ້ວຍເລື່ອງກຳມະອັນເປັນບຸນ.
Verse 18
समुद्रमथनाख्यानं व्रताख्यानं ततः परम् । ऊर्ज्जपंचाहमाहाम्यं स्तोत्रं सर्वापराधनुत् ॥ १८ ॥
ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນເລື່ອງລາວການກວນມະຫາສະໝຸດ; ຫຼັງຈາກນັ້ນແມ່ນເລື່ອງວ່າດ້ວຍວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານສັກສິດ). ຕໍ່ໄປແມ່ນມະຫາອານຸພາບຂອງຫ້າວັນແຫ່ງອູຣຈະ ແລະບົດສະໂຕຕຣະທີ່ລົບລ້າງຄວາມຜິດທັງປວງ.
Verse 19
एतत्स्वर्गाभिधं विप्र सर्वपातकनाशनम् । रामाश्वमेधं प्रथमं रामराज्याभिषेचनम् ॥ १९ ॥
ໂອ ພຣາຫມະນະ, ນີ້ເອີ້ນວ່າ “ສະວັກກະ” ອັນໃຫ້ສະຫວັນ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ: ກ່ອນອື່ນແມ່ນພິທີອັສວະເມດະຂອງພຣະຣາມ, ແລ້ວຈຶ່ງເປັນພິທີອະພິເສກຂຶ້ນຄອງຣາຊະຂອງພຣະຣາມ.
Verse 20
अगस्त्याद्यागमश्चैव पौलस्त्यान्वयकीर्त्तनम् । अश्वमेधोपदेशश्च हयचर्या ततः परम् ॥ २० ॥
ຍັງມີປະເພນີອາຄົມທີ່ເລີ່ມຈາກ ອະກັດສະຕະ, ການກ່າວເຖິງວົງສາພຸລັດສະຕະ, ຄໍາສອນເກືອບກັບພິທີ ອັດສະວະເມດະ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ວິໄນແລະຈັນຍາບັນກ່ຽວກັບມ້າ (ຫະຍະ-ຈະຣິຍາ) ອີກດ້ວຍ।
Verse 21
नानाराजकथाः पुण्या जगन्नाथानुवर्णनम् । वृन्दावनस्य माहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ २१ ॥
ມີນິທານກະສັດຫຼາຍປະເພດອັນບໍລິສຸດ, ການພັນນາພຣະຈັກກະນາຖ (Jagannātha), ແລະການສັນລະເສີນມະຫາຕະຂອງ ວຣິນດາວັນ—ທັງໝົດນີ້ເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບທຸກປະການ।
Verse 22
नित्यलीलानुकथनं यत्र कृष्णावतारिणः । माधवस्नानमाहात्म्यं स्नानदानार्चने फलम् ॥ २२ ॥
ໃນພາກນັ້ນ ມີການເລົ່າຂານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເຖິງລີລານິດຕະຂອງພຣະຜູ້ເສດັດລົງມາເປັນ ກຣິດສະນະ; ທັງຍັງສອນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງການອາບນ້ໍາ ມາດະວະ, ແລະຜົນບຸນຈາກການອາບນ້ໍາ, ການໃຫ້ທານ, ແລະການບູຊາ.
Verse 23
धरावराहसंवादो यमब्रह्मणयोः कथा । संवादो राजदूतानां कृष्णस्तोत्रनिरूपणम् ॥ २३ ॥
ມັນມີບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ທະຣາ ແລະ ວະຣາຫະ, ເລື່ອງລາວກ່ຽວກັບ ຍະມະ ແລະ ພຣະພຣົມ, ການສົນທະນາຂອງທູດພຣະຣາຊາ, ແລະການອະທິບາຍບົດສັນລະເສີນພຣະກຣິດສະນະ.
Verse 24
शिवशंभुसमायोगी दधीचाख्यानकं ततः । भस्ममाहात्म्यमतुलं शिवमाहात्म्यमुत्तमम् ॥ २४ ॥
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີການພົວພັນອັນສັກສິດກັບ ພຣະສິວະ—ຊຳບູ; ຕໍ່ມາແມ່ນນິທານຂອງ ດະທີຈິ; ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງ ພະສະມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ); ແລະສິຣິອັນສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ.
Verse 25
देवरातसुताख्यानं पुराणज्ञप्रशंसनम् । गौतमाख्यानकं चैव शिवगीता ततः स्मृता ॥ २५ ॥
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໄດ້ກ່າວເຖິງ: ເລື່ອງລາວຂອງບຸດແຫ່ງເທວະຣາຕະ, ການສັນລະເສີນຜູ້ຮູ້ປຸຣານະ, ຕອນຂອງໂກຕະມະ, ແລະຕໍ່ມາ «ຊິວະ-ກີຕາ» ກໍຖືກລະລຶກເຖິງ.
Verse 26
कल्पांतरे रामकथा भारद्वाजाश्रमस्थिता । पातालखंडमेतद्धि श्रृण्वतां पठतां सदा ॥ २६ ॥
ໃນກັລປະອື່ນ ເລື່ອງຣາມະກະຖາ ໄດ້ຖືກຮັກສາໄວ້ໃນອາສຣົມຂອງພາຣັດວາຊະ. ແທ້ຈິງ ນີ້ແມ່ນ «ປາຕາລະ-ຂັນດະ» ສໍາລັບໃຫ້ຟັງເສມອ ແລະອ່ານສະຫຼອງເປັນປະຈໍາ.
Verse 27
सर्वपापप्रशमनं सर्वाभीष्टफलप्रदम् । पर्वताख्यानकं पूर्वं गौर्थै प्रोक्तं शिवेन वै ॥ २७ ॥
«ເລື່ອງພູ» ອັນເກົ່າແກ່ນີ້ ບັນເທົາບາບທັງປວງ ແລະປະທານຜົນທີ່ປາດຖະນາທຸກປະການ. ແທ້ຈິງ ໃນກ່ອນນັ້ນ ພຣະຊິວະເອງໄດ້ກ່າວເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເກົາຣີ.
Verse 28
जालंधरकथा पश्चाच्छ्रीशैलाद्यनुकीर्तनम् । सगरस्य कथा पुण्या ततः परमुदीरितम् ॥ २८ ॥
ຕໍ່ມາແມ່ນເລື່ອງຂອງຈາລັນທະຣະ, ຕາມດ້ວຍການສັນລະເສີນແລະກ່າວນາມສຣີໄສລະ ແລະສະຖານທີ່ສັກສິດອື່ນໆ. ແລ້ວຈຶ່ງປະກາດເລື່ອງອັນບຸນຂອງພຣະຣາຊາສະກະຣະ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ ຫົວຂໍ້ອື່ນໆກໍຖືກຂະຫຍາຍຕາມລໍາດັບ.
Verse 29
गंगाप्रयागकाशीनां गयायाश्चाधिपुण्यकम् । अन्नादि दानमाहात्म्यं तन्महाद्वादशीव्रतम् ॥ २९ ॥
ມັນປະກາດຄວາມບຸນອັນສູງສຸດຂອງທີ່ທິຣະຖະ: ຄົງຄາ, ປຣະຍາກະ, ກາສີ ແລະ ກະຍາ; ແລະອະທິບາຍມະຫິມາຂອງການໃຫ້ທານເຊັ່ນ ທານອາຫານ ພ້ອມທັງວຣະຕະ «ມະຫາ-ດວາດະຊີ» ທີ່ຖືໃນວັນດວາດະຊີ.
Verse 30
चतुर्विंशैकादशीनां माहात्म्यं पृथगीरितम् । विष्णुधर्मसमाख्यानं विष्णुनामसहस्रकम् ॥ ३० ॥
ຄຸນມະຫັດຂອງເອກາດະສີ 24 ວັນ ໄດ້ຖືກກ່າວແຍກເປັນຕ່າງຫາກ; ແລະຍັງມີການອະທິບາຍ ວິສນຸທັມ ພ້ອມທັງ ວິສນຸນາມະສະຫັດ (ນາມພັນຂອງພຣະວິສນຸ) ດ້ວຍ।
Verse 31
कार्तिकव्रतमाहात्म्यं माघस्नानफलं ततः । जम्बृद्वीपस्य तीर्थानां माहात्म्यं पापनाशनम् ॥ ३१ ॥
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໄດ້ກ່າວເຖິງຄຸນມະຫັດຂອງວຣະຕະເດືອນກາຣຕິກ; ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວເຖິງຜົນບຸນຂອງການອາບນ້ຳໃນເດືອນມາຄ; ແລະຍັງມີກຽດສັກສິດຂອງຕີຣຖະໃນຊັມບູທະວີປ ອັນທຳລາຍບາບອີກດ້ວຍ।
Verse 32
साभ्रमत्याश्च माहात्म्यं नृसिंहोत्पत्तिवर्णनम् । देवशर्मादिकाख्यानं गीतामाहात्म्यवर्णनम् ॥ ३२ ॥
ຍັງມີການກ່າວເຖິງຄຸນມະຫັດຂອງສາພຣະມະຕີ, ການພັນລະນາການປະກົດຂອງນຣະສິງຫະ, ເລື່ອງລາວເລີ່ມຈາກເທວະຊັຣມາ, ແລະການພັນລະນາຄຸນມະຫັດຂອງຄຳພີກີຕາ।
Verse 33
भक्त्याख्यानं च माहात्म्यं श्रीमद्भागवतस्य ह । इन्द्रप्रस्थस्य माहात्म्यं बहुतीर्थकथान्वितम् ॥ ३३ ॥
ຍັງມີເລື່ອງລາວແຫ່ງພັກຕິ ແລະຄຸນມະຫັດຂອງ «ສຣີມັດ ພາຄະວະຕະ»; ແລະຄຸນມະຫັດຂອງອິນດຣະປຣະສະຖະ ພ້ອມດ້ວຍເລື່ອງຕີຣຖະຫຼາຍປະການ।
Verse 34
मन्त्ररत्नाभिधानं च त्रिपाद्भूत्यनुवर्णनम् । अवतारकथाः पुण्या मत्स्यादीनामतः परम् ॥ ३४ ॥
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີການເອີ້ນນາມ «ມັນຕຣະຣັດນະ» ແລະການພັນລະນາ ຕຣິປາດພູຕິ (ສິຣິອັນເກີນໂລກສາມສ່ວນ); ແລ້ວຈຶ່ງຕາມມາເລື່ອງອັນບຸນຂອງອະວະຕາຣະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກມັດສະຍະ ແລະອື່ນໆ।
Verse 35
रामनामशतं दिव्यं तन्माहात्म्यं च वाडव । परीक्षणं च भृगुणा श्रीविष्णोर्वैभवस्य च ॥ ३५ ॥
ໂອ ວາດະວະ! ທີ່ນີ້ໄດ້ພັນລະນາ “ຮ້ອຍນາມອັນທິບ” ຂອງພຣະຣາມ ແລະມະຫິມາຂອງນາມນັ້ນ; ພ້ອມທັງການທົດສອບຂອງ ພຣະພຣຶກຸ ແລະສິຣີອັນສົງ່າງາມຂອງ ພຣະສຣີວິສນຸ।
Verse 36
इत्येतदुत्तरं खण्डं पंचमं सर्वपुण्यदम् । पंचखंडयुतं पाद्मं यः श्रृणोति नरोत्तमः ॥ ३६ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ແມ່ນຂັນທີ່ຫ້າ ຄື “ອຸດຕະຣະ-ຂັນ” ຜູ້ປະທານບຸນກຸສົນທັງປວງ. ຜູ້ເປັນນະໂຣດຕະມະທີ່ຟັງ ປັດມະປຸຣານະ ອັນຄົບດ້ວຍຫ້າຂັນ ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນໃຫຍ່.
Verse 37
स लभेद्वैष्णवं धाम भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् । एतद्वै पंचपंचाशत्सहस्रं पद्मसंज्ञकम् ॥ ३७ ॥
ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກອັນປາຖະໜາໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບັນລຸ “ວິສນຸວະ-ທາມ” ອັນເປັນຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະວິສນຸ. ນີ້ແທ້ແມ່ນຈຳນວນຫ້າສິບຫ້າພັນ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ “ປັດມະ”.
Verse 38
पुराणं लेखयित्वा वै ज्येष्ठ्यां स्वर्णाब्जसंयुतम् । यः प्रदद्यात्सुसत्कृत्य पुराणज्ञाय मानद ॥ ३८ ॥
ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ! ຜູ້ໃດໃຫ້ຂຽນປຸຣານະໄວ້ ແລະໃນວັນເພັງເດືອນເຈຍດຖາ (Jyeṣṭhā) ນຳໄປຖວາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ປະດັບດ້ວຍຄຳ ແລະດອກບົວ ແກ່ຜູ້ຮູ້ປຸຣານະ ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນໃຫຍ່.
Verse 39
स याति वैष्णवं धाम सर्वदेवनमस्कृतः । पद्मानुक्रमणीमेतां यः पठेच्छृणुयात्तथा ॥ ३९ ॥
ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປຮອດ “ວິສນຸວະ-ທາມ” ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຈາກເທວະທັງປວງ; ຄືຜູ້ໃດອ່ານ “ປັດມານຸກຣະມະນີ” ນີ້ ຫຼືຟັງມັນເຊັ່ນກັນ.
Verse 40
सोऽपि पद्मपुराणस्य लभेच्छ्रवणजं फलम् ॥ ४० ॥
ທ່ານນັ້ນດ້ວຍ ຈະໄດ້ຮັບບຸນຜົນ ອັນເກີດຈາກການຟັງ «ປັດມະປູຣານະ»។
Verse 41
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे पद्मपुराणानुक्रमणिकावर्णनं नाम त्रिनवतितमोऽध्यायः ॥ ९३ ॥
ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງ ບົດທີ 93 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາສາລະບານ (Anukramaṇikā) ຂອງ ປັດມະປູຣານະ» ໃນພາກຕົ້ນ ຂອງ «ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປູຣານະ» ພາຍໃນມະຫາອຸປາຂຽນ ໃນບາດທີ 4।
Frequently Asked Questions
Because the index assigns a formal taxonomy to Padma Purāṇa’s material: graha-pūjā (planetary worship) and dāna instruction are explicitly identified by Vyāsa as characteristic of the Sṛṣṭi-khaṇḍa, establishing section-identity and aiding reciters in thematic navigation.
The chapter states that reciting or listening to the Padmānukramaṇī yields the same merit as hearing the Padma Purāṇa itself, culminating in enjoyment of desired fruits here and attainment of the Vaiṣṇava abode.