Daśamī-vrata: Observances for the Bright Tenth Day Through the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । अथ तेऽहं प्रवक्ष्यामि दशम्या वै व्रतानि च । यानि कृत्वा नरो भक्त्या धर्मराजप्रियो भवेत् ॥ १ ॥

ສະນາຕະນະ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າເຖິງວຣະຕະທີ່ຄວນຖືໃນວັນດະສະມີ (ວັນທີສິບ). ຜູ້ໃດປະຕິບັດດ້ວຍພັກຕິ ຈະເປັນທີ່ຮັກຂອງທັມມະຣາຊາ (ຍະມະ) ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ.

Verse 2

चैत्रशुक्लदशम्यां तु धर्मराजं प्रपूजयेत् । तत्कालसंभवैः पुष्पैः फलैर्गंधादिभिस्तथा ॥ २ ॥

ໃນວັນດະສະມີຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະ) ຂອງເດືອນໄຈຕຣະ ຄວນນະມັດສະການບູຊາທັມມະຣາຊາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ຂອງຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆທີ່ມີຕາມລະດູໃນເວລານັ້ນ.

Verse 3

सोपवासो वैकभक्तो भोजयित्वा द्विजोत्तमान् । चतुर्द्दशततस्तेभ्यः शक्त्या दद्याच्च दक्षिणाम् ॥ ३ ॥

ເຮັດອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ແລະກິນອາຫານພຽງເທື່ອດຽວ ແລ້ວໃຫ້ອາຫານແກ່ຜູ້ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ (ພຣາຫມະນ). ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຕາມກຳລັງ ຄວນຖວາຍດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາ) ຈຳນວນພັນສີ່ຮ້ອຍ.

Verse 4

एवं यः कुरुते विप्र धर्मराजप्रपूजनम् । स धर्मस्याज्ञयागच्छेद्देवैः साधर्म्यमच्युतः ॥ ४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ບູຊາພຣະທັມມະຣາຊາດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຕາມຄໍາສັ່ງແຫ່ງທັມມະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສະພາບຮ່ວມກັບເທວະດາ ໂດຍພຣະອະຈຸຕະຜູ້ບໍ່ຜັນຜວນ।

Verse 5

दशम्यां माधवे शुक्ले विष्णुमभ्यर्च्य मानवः । गंधाद्यैरुपचारैश्च श्वेतपुष्पैः सुगंधिभिः ॥ ५ ॥

ໃນວັນທີ່ສິບ (ດະສະມີ) ຂອງຂ້າງເດືອນຂຶ້ນ ໃນເດືອນມາທະວະ ຄົນຄວນບູຊາພຣະວິສະນຸ ດ້ວຍກິ່ນຫອມ ແລະອຸປະຈາຣະອື່ນໆ ພ້ອມດອກໄມ້ສີຂາວຫອມຫວານ।

Verse 6

शतं प्रदक्षिणाः कृत्वा विप्रन्संभोज्य यत्नतः । लभते वैष्णवं लोकं नात्र कार्या विचारणा ॥ ६ ॥

ເມື່ອເຮັດປະທັກສິນາ 100 ຮອບ ແລະເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນດ້ວຍຄວາມພິຖີພິຖັນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບໂລກໄວສະນະວະ ອັນເປັນພຣະອານາຈັກຂອງພຣະວິສະນຸ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສເລີຍ।

Verse 7

ज्येष्ठे शुक्लदशम्यां तु जाह्नवी सरितां वरा । समायाता धरां स्वर्गात्तस्मात्सा पुण्यदा स्मृता ॥ ७ ॥

ໃນເດືອນເຈຍດຖະ ຂ້າງເດືອນຂຶ້ນວັນທີ່ສິບ (ດະສະມີ) ແມ່ນ້ໍາຈາຫນະວີ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາແມ່ນ້ໍາ ໄດ້ລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນຈາກສະຫວັນ; ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ບຸນ (ປຸນຍະ)។

Verse 8

ज्येष्ठः शुक्लदलं हस्तो बुधश्च दशमीः तिथिः । गरानन्दव्यतीपाताः कन्येंदुवृषभास्कराः ॥ ८ ॥

ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ນັກສັດຕຣາ ເຈຍດຖາ (Jyeṣṭhā) ແລະຂ້າງເດືອນຂຶ້ນໄດ້ຖືກກໍານົດ; ຮັດສະຕາ (Hasta) ແລະວັນພຸດ (Budha) ຖືກລະບຸ; ຕິຖິແມ່ນ ດະສະມີ. ກະຣະນະແມ່ນ Gara; ໂຢກະແມ່ນ Ānanda ແລະ Vyatīpāta; ແລະຕໍາແໜ່ງຣາສີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງແມ່ນ Kanyā (Virgo), Indu (ຈັນ), Vṛṣabha (Taurus) ແລະ Āskara (ຕາເວັນ).

Verse 9

दशयोगः समाख्यातो महापुण्यतमो द्विज । हरते दश पापानि तस्माद्दशहरः स्मृतः ॥ ९ ॥

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເອີຍ, «ທະສະໂຍກະ» ນີ້ ຖືກປະກາດວ່າເປັນບຸນອັນສູງສຸດ. ມັນກຳຈັດບາບສິບປະການ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຈື່ຈຳວ່າ «ທະສະຫະຣະ»—ຜູ້ທຳລາຍບາບສິບ.

Verse 10

अस्यां यो जाह्नवीं प्राप्य स्नाति संप्रीतमानसः । विधिना जाह्नवीतोये स याति हरिमन्दिरम् ॥ १० ॥

ຜູ້ໃດມາຮອດບ່ອນນີ້ ແລະໄດ້ພົບຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ແລ້ວອາບນ້ຳໃນນ້ຳຂອງນາງ ດ້ວຍໃຈປິຕິແລະສັດທາ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດພະວິຫານຂອງຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ).

Verse 11

आषाढशुक्लदशमी पुण्या मन्वादिकैः स्मृता । तस्यां स्नानं जपो दानं होमो वा स्वर्गतिप्रदाः ॥ ११ ॥

ວັນທີສິບ (ທະສະມີ) ໃນຂ້າງຂຶ້ນຂອງເດືອນອາສາດ ຖືກຈື່ຈຳໂດຍມະນຸ ແລະອາຈານອື່ນໆ ວ່າເປັນວັນບຸນບໍລິສຸດ. ໃນວັນນັ້ນ ການອາບນ້ຳ, ການສວດມົນ (ຈະປະ), ການໃຫ້ທານ, ຫຼືການບູຊາໂຮມໃນໄຟສັກສິດ—ລ້ວນໃຫ້ຜົນເຖິງສະຫວັນ.

Verse 12

श्रावणे शुक्लदशमी सर्वाशापरिपूर्तिदा । अस्यां शिवार्चनं शस्तं गन्धाद्यै रुपचारकैः ॥ १२ ॥

ໃນເດືອນສຣາວະນະ ວັນທະສະມີຂ້າງຂຶ້ນ ກ່າວກັນວ່າໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ໃນວັນນີ້ ການບູຊາພຣະສິວະ ເປັນທີ່ສັນລະເສີນ ໂດຍຖວາຍຂອງຫອມ ແລະອຸປະຈາຣະອື່ນໆ.

Verse 13

तत्रोपवासो नक्तं वा द्विजानां भोजनं जपः । हेम्नो दान च धेन्वादेः सर्वपापप्रणाशनम् ॥ १३ ॥

ທີ່ນັ້ນ ການອົບພະວາສ (ອົດອາຫານ) ຫຼືກິນແຕ່ຕອນກາງຄືນ, ການເລີ້ຍງອາຫານແກ່ທະວິຊະ, ແລະການຈະປະ; ພ້ອມທັງການໃຫ້ທານຄຳ ແລະງົວ ແລະອື່ນໆ—ທັງໝົດນີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທຸກປະການ.

Verse 14

अथो नभस्यशुक्लायां दशम्यां द्विजसत्तम । व्रतं दशावताराख्यं तत्र स्नानं जलाशये ॥ १४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ ໃນວັນດະສະມີ (ວັນທີ 10) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນນະພັສຍະ (ພາດຣະປະດະ) ຄວນຮັບວຣະຕະຊື່ «ດະສາວະຕາຣະ-ວຣະຕະ» ແລະໃນໂອກາດນັ້ນ ຄວນອາບນ້ຳໃນອ່າງນ້ຳ.

Verse 15

कृत्वा संध्यादिनियमं देवर्षिपितृतर्पणम् । ततो दशावताराणि समभ्यर्चेत्समाहितः ॥ १५ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດວິໄນປະຈຳວັນ ເລີ່ມຈາກພິທີສັນທະຍາ ແລະໄດ້ຖວາຍຕັຣປະນະ (ນ້ຳບູຊາ) ແດ່ເທວະ ຣິສີ ແລະບັນພະບຸລຸດ ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນບູຊາດະສາວະຕາຣະທັງສິບ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບຮວບຮວມ.

Verse 16

मत्स्यं कूर्मं वराहं च नरसिंहं त्रिविक्रमम् । रामं रामं च कृष्णं च बौद्धं कल्किनमेव च ॥ १६ ॥

ພຣະອົງປາກົດເປັນ ມັດສະຍະ, ກູຣມະ, ວະຣາຫະ; ເປັນ ນະຣະສິງຫະ ແລະ ຕຣິວິກຣະມະ; ເປັນ ຣາມະ (ປະຣະສຸຣາມະ) ແລະ ຣາມະ (ຣາມະຈັນທຣະ); ເປັນ ກຣິສນະ; ເປັນ ພຸດທະ; ແລະຍັງເປັນ ກັລກິນ ອີກດ້ວຍ.

Verse 17

दशमूर्तिस्तु सौवर्णीः पूजयित्वा विधानतः । दशभ्यो विप्रवर्येभ्यो दद्यात्सत्कृत्य नारद ॥ १७ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາຮູບພຣະທອງຄຳສິບອົງ ຕາມພິທີກຳນົດແລ້ວ ໂອ ນາຣະດະ ຄວນມອບເປັນທານ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແດ່ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດສິບທ່ານ.

Verse 18

उपवासं चैकभक्तं कृत्वा संभोज्य वाडवान् । विसृज्य पश्चाद्भुंजीत स्वयं स्वेष्टैः समाहितः ॥ १८ ॥

ເມື່ອຖືອຸປະວາສະ (ອົດອາຫານ) ແລະວິໄນກິນພຽງມື້ດຽວ (ເອກະພັກຕະ) ແລ້ວ ຄວນໃຫ້ອາຫານແກ່ແຂກ ແລະຜູ້ພຶ່ງພາທີ່ຄວນຮັບກ່ອນ; ເມື່ອສົ່ງເຂົາໄປແລ້ວ ຈຶ່ງຄ່ອຍຮັບປະທານເອງ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ພ້ອມກັບຜູ້ທີ່ຕົນເລືອກ.

Verse 19

भक्त्या कृत्वा व्रतं त्वेतद्भुक्त्वा भोगानिहोत्तमान् । विमानेन व्रजेदंते विष्णुलोकं सनातनम् ॥ १९ ॥

ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ດ້ວຍພັກຕິ ແລະໄດ້ຊື່ນຊົມສຸກອັນປະເສີດໃນໂລກນີ້ ໃນວາລະສຸດທ້າຍຈະໄປດ້ວຍວິມານທິບ ເຖິງໂລກພຣະວິສະນຸອັນນິລັນດອນ।

Verse 20

आश्विने शुक्लदशमी विजया सा प्रकीर्तिता । चतुर्गोमयपिंडानि प्रातर्न्यस्य गृहांगणे ॥ २० ॥

ໃນເດືອນອາສວິນ ຂ້າງຂຶ້ນ ວັນທີສິບ (ດະສະມີ) ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ວິຊະຍາ». ຕອນເຊົ້າຄວນວາງກ້ອນຂີ້ງົວ 4 ກ້ອນໃນລານເຮືອນ।

Verse 21

चक्रवालस्वरूपेण तन्मध्ये रामलक्ष्मणौ । तथा भरतशत्रुघ्नौ पूजयेच्चतुरोऽपि हि ॥ २१ ॥

ຈັດໃຫ້ເປັນຮູບວົງລ້ອມດັ່ງຈັກຣະວາລ ແລ້ວວາງພຣະຣາມ ແລະ ພຣະລັກສະມະນະໄວ້ກາງ ພ້ອມທັງພຣະພະຣະຕະ ແລະ ພຣະສັດຣຸຄນະ ແລ້ວບູຊາທັງສີ່ພຣະອົງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ।

Verse 22

सपिधानासु पात्रीषु गोमयीषु चतसृष्ट । किन्नं धान्यं सरौप्यं तु धृत्वा धौतांशुकावृतम् ॥ २२ ॥

ໃນພາຊະນະ 4 ໃບທີ່ທາຂີ້ງົວ ແລະມີຝາປິດ ໃຫ້ໃສ່ເມັດທັນຍາຫານທີ່ຊຳລະສະອາດດີ ພ້ອມເງິນ ແລ້ວຄຸ້ມໄວ້ດ້ວຍຜ້າທີ່ຊັກສະອາດບໍລິສຸດ।

Verse 23

पितृमातृभ्रातृपुत्रजाया भृत्यसमन्वितम् । संपूज्यं गन्धपुष्पाद्यैर्नैवेद्यैश्च विधानतः ॥ २३ ॥

ພ້ອມກັບພໍ່ ແມ່ ພີ່ນ້ອງ ລູກຊາຍ ເມຍ ແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ ໃຫ້ບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນຕາມພິທີ ດ້ວຍຂອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງຖວາຍອື່ນໆ ພ້ອມນະໄວເທຍ (ອາຫານຖວາຍ)۔

Verse 24

नमस्कृत्याथ भुंजीत द्विजान्संभोज्य पूजितान् । एवं कृत्वा विधानं तु नरो वर्षं सुरवान्वितः ॥ २४ ॥

ເມື່ອຖວາຍນະມັດສະການແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຮັບປະທານອາຫານ ໂດຍໄດ້ເລີ່ມຈາກການເລີ້ຍງດູ ແລະ ບູຊາດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ກ່ອນ. ເມື່ອປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະມີພອນທິບພະ ຄົງຢູ່ໄດ້ໜຶ່ງປີ.

Verse 25

धनधान्यसमृद्धश्च निश्चितं जायते द्विज । अथापाराह्णसमये नवम्यां संनिमंत्रिताम् ॥ २५ ॥

ໂອ ດວິຊະ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມອຸດົມສົມບູນແນ່ນອນ ທັງຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລາອະປາຣາຫະນະ (ຕອນບ່າຍ) ໃນວັນນະວະມີ ຄວນເຊີນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພິທີ/ເທວະທີ່ໄດ້ເຊີນໄວ້ນັ້ນ.

Verse 26

पूर्वदिक्षु शमीं विप्र गत्वा तन्मूलजां मृदम् । गृहीत्वा स्वगृहं प्राप्य गीतवादित्रनिःस्वनैः ॥ २६ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ໄປຫາຕົ້ນຊະມີທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລ້ວເອົາດິນຈາກໂຄນຮາກຂອງມັນ; ຈາກນັ້ນກັບເຖິງເຮືອນຕົນ ທ່າມກາງສຽງຮ້ອງເພງ ແລະ ສຽງດົນຕີ.

Verse 27

संपूज्य तां विधानेन सज्जीकृत्य स्वकं बलम् । निर्गत्य पूर्वद्वारेण ग्रामाद्ब्रहिरनाकुलः ॥ २७ ॥

ເມື່ອບູຊານາງຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຈັດກຽມກຳລັງຂອງຕົນໃຫ້ພ້ອມແລ້ວ, ລາວກໍອອກຈາກບ້ານຢ່າງສະຫງົບ ຜ່ານປະຕູທາງທິດຕາເວັນອອກ.

Verse 28

ततः शत्रुप्रतिकृतिं निर्मितां पत्रकादिभिः । मनसा कल्पितां वापि स्वर्णं पुंरवंशरेण वै ॥ २८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນປັ້ນຮູບຕົວແທນຂອງສັດຕູ ດ້ວຍໃບໄມ້ແລະອື່ນໆ, ຫຼືຈະສ້າງໄວ້ໃນໃຈດ້ວຍການຄິດກໍໄດ້; ແລະຄວນຖວາຍຄຳດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ສືບສາຍຂອງປຸຣຸຣະວາ.

Verse 29

विध्येदिति भृशं प्रीतः प्राप्नुयात्स्वगृहं निशि । एवं कृतविधिर्वापि गच्छेद्वा शत्रुनिग्रहे ॥ २९ ॥

ເມື່ອເວົ້າວ່າ “ຈົ່ງທິ່ມ/ຈົ່ງຈິ່ມ!” ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງແຮງ ຄວນກັບໄປຫາເຮືອນຂອງຕົນໃນຍາມຄ່ຳ. ຫຼືວ່າ ເມື່ອປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີກຳນົດແລ້ວ ກໍອາດອອກໄປເພື່ອປາບປາມສັດຕູໄດ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 30

एषैवं दशमी विप्र विधिनाऽचरिता सदा । धनं जयं सुतान् गाश्च गजाश्वं वाप्यजाविकम् ॥ ३० ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະ “ດະສະມີ” ນີ້ເປັນນິດ ຕາມວິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ ມັນຈະປະທານຊັບສິນ, ຊັຍຊະນະ, ບຸດຊາຍ, ງົວ, ຊ້າງແລະມ້າ, ພ້ອມທັງແບ້ແລະແກະດ້ວຍ।

Verse 31

दद्यादिह शरीरांते स्वर्गतिं चापि नारद । दशम्यां कार्तिके शुक्ले सार्वभौमव्रतं चरेत् ॥ ३१ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ຄວນຖືວຣະຕະ “ສາຣະວະເພາມະ” ໃນວັນທີ 10 ຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນກາຣຕິກະ. ເມື່ອປະຕິບັດໃນຊີວິດນີ້ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນບຸນໃນປັດຈຸບັນ ແລະເມື່ອສິ້ນກາຍ ກໍນຳໄປສູ່ສະຫວັນດ້ວຍ।

Verse 32

कृतोपवासो वैकाशी निशीथेऽपूपकादिभिः । दशदिक्षु बलिं दद्याद् गृहद्वापि पुराद्ब्रहिः ॥ ३२ ॥

ເມື່ອສິ້ນສຸດການອົບອາຫານ (ອຸປະວາສ) ແລະຕື່ນຢູ່ຕະຫຼອດຄືນ, ໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ຄວນຖວາຍບະລິ (ເຄື່ອງບູຊາຖວາຍ) ດ້ວຍເຂົ້າໜົມອາປູປະ ແລະສິ່ງຄ້າຍກັນ ໃຫ້ແກ່ທິດທັງສິບ—ຈະທີ່ປາກປະຕູເຮືອນ ຫຼືນອກເມືອງກໍໄດ້।

Verse 33

मंडलेऽष्टदले क्लृप्ते गोविड्लिप्तधरातले । मन्त्रैरेभिर्द्विजश्रेष्ठ गणेशादिकृतार्चनः ॥ ३३ ॥

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຫຼັງຈາກຈັດເຮັດມັນດະລະຮູບດອກບົວ 8 ກີບ ເທິງພື້ນດິນທີ່ທາດ້ວຍຂີ້ງົວແລ້ວ, ຄວນບູຊາອາຣະຈະນາ ໂດຍເລີ່ມຈາກພຣະຄະເນຊະ ດ້ວຍມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້।

Verse 34

यो मे पूर्वगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । तमिंद्रो देवरा जोऽद्य नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३४ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະອິນທຣາ ກະສັດແຫ່ງເທວະ ຜູ້ປະທານພອນທຸກປະການ ຈົ່ງທຳລາຍໃນມື້ນີ້ ບາບທີ່ມາສູ່ຂ້ອຍ ເນື່ອງຈາກກຳຊົ່ວໃນໂລກນີ້।

Verse 35

यो मे वह्निगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । तेजोराजोऽथ वह्निस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३५ ॥

ຂໍໃຫ້ບາບທີ່ເຂົ້າໄປໃນໄຟຂອງຂ້ອຍ ເນື່ອງຈາກກຳຊົ່ວໃນທີ່ນີ້ ຈົ່ງຖືກທຳລາຍ; ແລະຂໍໃຫ້ພຣະອັກນິ ຈອມແຫ່ງຣັດສະມີ ຜູ້ປະທານພອນທຸກປະການ ຈົ່ງເຜົາມັນໃຫ້ໝົດສິ້ນ।

Verse 36

यो मे दक्षगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । तं यमः प्रेतराजो वै नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३६ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະຍະມະ ກະສັດແຫ່ງວິນຍານຜູ້ລ່ວງລັບ ຜູ້ປະທານຜົນທຸກປະການ ຈົ່ງທຳລາຍໃຫ້ໝົດສິ້ນ ບາບທີ່ເກາະຢູ່ຂ້າງຂວາຂອງຂ້ອຍ ເນື່ອງຈາກກຳຊົ່ວໃນທີ່ນີ້।

Verse 37

यो मे नैर्ऋतिगः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । रक्षोराजो नैर्ऋतिस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३७ ॥

ຂໍໃຫ້ໄນຣິຕິ ກະສັດແຫ່ງຣາກສະສະ ຜູ້ປະທານການບັນລຸທຸກປະການ ຈົ່ງທຳລາຍຄວາມຊົ່ວແລະບາບທີ່ມາສູ່ຂ້ອຍໃນທີ່ນີ້ ເນື່ອງຈາກກຳທຸຈຣິດ।

Verse 38

यो मे पश्चिमगः पाप्मा पापकेनेहकर्मणा । यादः पतिस्तं वरुणो नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३८ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະວະຣຸນ ຈອມແຫ່ງນ້ຳ ຜູ້ປະທານພອນທຸກປະການ ຈົ່ງທຳລາຍບາບຂອງຂ້ອຍທີ່ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກ ເກີດຂຶ້ນໃນທີ່ນີ້ ເນື່ອງຈາກກຳຊົ່ວ।

Verse 39

यो मे वायुगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । वायुस्तं मरुतां राजो नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ३९ ॥

ບາບໃດຂອງຂ້າພະເຈົ້າທີ່ເຂົ້າໄປໃນລົມ ເນື່ອງຈາກກຳກະທຳຊົ່ວໃນທີ່ນີ້—ຂໍໃຫ້ພຣະວາຍຸ ກະສັດແຫ່ງມະຣຸດ ແລະຜູ້ປະທານພອນທຸກປາດຖະໜາ ທຳລາຍມັນໃຫ້ໝົດສິ້ນເທີດ।

Verse 40

यो मे सौम्यगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । सोमस्तमृक्षयक्षेशो नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ४० ॥

ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນເອີຍ! ບາບໃດທີ່ມາຕົກໃສ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນທີ່ນີ້ ເນື່ອງຈາກກຳກະທຳຊົ່ວ—ຂໍໃຫ້ພຣະໂສມ ອົງເຈົ້າແຫ່ງອຶກສະ ແລະຢັກສະ ຜູ້ປະທານພອນທຸກປາດຖະໜາ ທຳລາຍມັນເທີດ।

Verse 41

यो म ईशगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । ईशानो भूतनाथस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ४१ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະອີຊານະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ແລະຜູ້ປະທານພອນທຸກປາດຖະໜາ ທຳລາຍບາບທີ່ມາຕົກໃສ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນທີ່ນີ້ ເນື່ອງຈາກການກະທຳບາບເທີດ।

Verse 42

यो मं ऊर्द्ध्वगतः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । ब्रह्मा प्रजापतीशस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ४२ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ) ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປະຊາປະຕິ ແລະຜູ້ປະທານພອນທຸກປາດຖະໜາ ທຳລາຍບາບທີ່ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານຂ້າພະເຈົ້າໃນທີ່ນີ້ ເນື່ອງຈາກກຳກະທຳຊົ່ວເທີດ។

Verse 43

यो मेऽधःसंस्थितः पाप्मा पापकेनेह कर्मणा । अनंतो नागराजस्तं नाशयत्वखिलेष्टदः ॥ ४३ ॥

ບາບໃດທີ່ຕັ້ງຢູ່ຂ້າງລຸ່ມໃນຕົວຂ້າພະເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກກຳກະທຳຊົ່ວໃນທີ່ນີ້—ຂໍໃຫ້ພຣະອະນັນຕະ ກະສັດແຫ່ງນາກາ ແລະຜູ້ປະທານພອນທຸກປາດຖະໜາ ທຳລາຍມັນເທີດ।

Verse 44

इत्येवं दिक्षु दशसु बलिं दत्वा समाहितः । क्षेत्रपालाय तद्बाह्ये क्षिपेद्बलिमतंद्रितः ॥ ४४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຖວາຍບະລິໃນທິດທັງສິບ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບແນ່ນອນແລ້ວ ພຶງໂຍນບະລິຢ່າງຂະຫຍັນ ນອກເຂດພິທີ ເພື່ອກະເສດຕຣະປາລາ ຜູ້ພິທັກພື້ນທີ່ສັກສິດ।

Verse 45

एवं कृतविधिः शेषं निशायां निनयेत्सुधीः । गीतैः सुमंगलप्रायैः स्तवपाठैर्जपादिभिः ॥ ४५ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕາມກົດແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາພຶງໃຫ້ເວລາກາງຄືນທີ່ເຫຼືອ ຜ່ານໄປດ້ວຍເພງມົງຄຸນ ການອ່ານສະຕະວະ ການຈະປະ (ສວດມົນ) ແລະການປະຕິບັດອື່ນໆ।

Verse 46

प्रातः स्नात्वा समभ्यर्च्य लोकपालान् द्विजोत्तमान् । द्वादशाभ्यर्च्य संभोज्य शक्तितो दक्षिणां ददेत् ॥ ४६ ॥

ຕອນເຊົ້າ ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ ພຶງບູຊາລົກປາລາ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ແລະພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລ້ວບູຊາພຣາຫມັນ 12 ຄົນ ແລະເລີ້ຍງອາຫານ ຈາກນັ້ນໃຫ້ດັກຊິນາ (ຄ່າທານ) ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ।

Verse 47

इत्थं कृत्वा व्रतं विप्र भोगान्भुक्तैहिकाञ्छुभान् । युगं स्वर्गसुखं भुक्त्वा सार्वभौमो नृपो भवेत् ॥ ४७ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເສບສຸກອັນດີໃນໂລກນີ້; ແລະເມື່ອໄດ້ເສບສຸກສະຫວັນຕະຫຼອດໜຶ່ງຍຸກ ຈະເປັນກະສັດສາກົນ ຜູ້ຄອບຄອງທົ່ວປະເທດ।

Verse 48

मार्गशुक्लदशम्यां तु चरेदारोग्यकं व्रतम् । गंधाद्यैरर्चयेद्विप्रान् दश तच्चरणोदकम् ॥ ४८ ॥

ໃນວັນທີ 10 ຂ້າງຂຶ້ນ ຂອງເດືອນມາຣກະຊີຣສະ ພຶງຖືວຣະຕະອາໂຣກະຍະ ຜູ້ປະທານສຸຂະພາບ. ພຶງບູຊາພຣາຫມັນ 10 ຄົນ ດ້ວຍນ້ຳຫອມແລະອື່ນໆ ແລະຮັບນ້ຳລ້າງພຣະບາດ (ຈະຣະໂນດະກະ) ຂອງພວກເຂົາໃຫ້ຄົບສິບຄັ້ງ।

Verse 49

पीत्वाऽथ दक्षिणां दत्वा विसूजेदेकभोजनं । एतत्कृत्वा व्रतं विप्र ह्यारोग्यं प्राप्य भूतले ॥ ४९ ॥

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ດື່ມສິ່ງທີ່ກຳນົດ ແລະໄດ້ຖວາຍທັກສິນາ (dakṣiṇā) ແລ້ວ ຈົ່ງສິ້ນສຸດພິທີດ້ວຍການຮັບປະທານອາຫານພຽງໜຶ່ງມື້. ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ແລ້ວ ຈະໄດ້ຮັບສຸຂະພາບດີໃນໂລກນີ້.

Verse 50

धर्मराजप्रसादेन मोदते दिवि देववत् । पौषे दशम्यां शुक्लायां विश्वेदेवान् समर्चयेत् ॥ ५० ॥

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງ ທັມມະຣາຊາ (Dharmarāja) ຜູ້ນັ້ນຈະຊື່ນບານໃນສະຫວັນດັ່ງເທວະ. ໃນວັນທີ 10 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນ ປໍວະສະ (Pauṣa) ຄວນບູຊາ ວິສະເວເທວະ (Viśvedevas) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 51

ऋतुं दक्षं वसून्सत्यं कालं कामं मुनिं गुरुम् । विप्रं रामं च दशधा केशवस्तान्समास्थितः ॥ ५१ ॥

ເກສະວະ (Keśava) ສະຖິດຢູ່ໃນຮູບສິບປະການນີ້: ຣຶຕຸ (Ṛtu), ດັກສະ (Dakṣa), ວະສຸ (Vasus), ສັດຍະ (Satya), ກາລະ (Kāla), ກາມະ (Kāma), ມຸນິ (Muni), ຄູຣຸ (Guru), ວິປຣະ (Vipra) ແລະ ຣາມະ (Rāma).

Verse 52

स्वापयित्वा दर्भमयानासनेषु च संस्थितान् । गंधैर्धूपैस्तथा दीपैर्नैवेद्यैश्चापि नारद ॥ ५२ ॥

ໂອ ນາຣະດະ (Nārada), ເມື່ອໃຫ້ພວກທ່ານພັກຜ່ອນ ແລະໃຫ້ນັ່ງເທິງອາສະນະທີ່ຖັກຈາກຫຍ້າດັບພະ (darbha) ແລ້ວ, ຈົ່ງຖວາຍກິ່ນຫອມ, ທູບ, ໂຄມໄຟ ແລະ ໄນເວດຍະ (naivedya) ເປັນອາຫານບູຊາດ້ວຍ.

Verse 53

प्रत्येकं दक्षिणां दत्वा प्रणियत्य विसर्जयेत् । दक्षिणां तां द्विजाग्र्येभ्यो गुरवे वा समर्पयेत् ॥ ५३ ॥

ເມື່ອຖວາຍທັກສິນາ (dakṣiṇā) ໃຫ້ແຕ່ລະອົງແລ້ວ ຈົ່ງສິ້ນສຸດພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະສົ່ງທ່ານກັບໄປ. ທັກສິນານັ້ນຄວນຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຖວາຍແກ່ຄູຣຸຂອງຕົນ.

Verse 54

एवं कृतविधि श्चैकभक्तो भोगी व्रती भवेत् । लोकद्वयस्य विप्रर्षे नात्र कार्या विचारणा ॥ ५४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີທີ່ກຳນົດແລ້ວ ຄວນເປັນຜູ້ມີພັກດີອັນດຽວ (ເອກະພັກຕະ) ກິນພຽງຄັ້ງດຽວຕໍ່ມື້ ແຕ່ຍັງເປັນຜູ້ເພີດເພີນຕາມທຳມະໃນສິ່ງທີ່ອະນຸຍາດ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນວຣະຕະ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຄຸນທັງສອງໂລກ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືຄິດຕອບອີກເລີຍ.

Verse 55

माघशुक्लदशम्यां तु सोपवासो जितेंद्रियः । देवांनगिरसो नाम दश सम्यक्समर्चयेत् ॥ ५५ ॥

ໃນວັນທີ 10 (ດະສະມີ) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນໃນເດືອນມາຄະ ຄວນອົບພະວາສ (ອົດອາຫານ) ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີຍະ ແລ້ວບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງແກ່ລະສີເທວະທັງສິບ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ເທວາອັງຄິຣະສະ».

Verse 56

कृत्वा स्वर्णमयान्विप्र गंधाद्यैरुपचारकैः । आत्मा ह्यायुर्मनो दक्षो मदः प्राणस्तथैव च ॥ ५६ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອໄດ້ປັ້ນຮູບບູຊາເປັນຄຳ ແລະບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເຊັ່ນ ກິ່ນຫອມ ແລະອື່ນໆ—ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ອາຕະມາ (ຕົນແທ້) ນັ້ນເອງແມ່ນອາຍຸ, ແມ່ນໃຈ, ແມ່ນຄວາມສາມາດ, ແມ່ນພະລັງ, ແລະແມ່ນລົມຫາຍໃຈຊີວິດ (ປຣານ) ດ້ວຍ.

Verse 57

बर्हिष्मांश्च गविष्ठश्च दत्तः सत्यश्च ते दश । दश विप्रान्भोजयित्वा मधुरान्नेन नारद ॥ ५७ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ທັງສິບນັ້ນມີ ບະຣະຫິສມານ, ກະວິສຖະ, ດັດຕະ, ສັດຕະ ແລະອື່ນໆ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ເລີ້ຍງພຣາຫມັນສິບຄົນດ້ວຍອາຫານຫວານ ການກະທຳນັ້ນກໍສຳເລັດສົມບູນ.

Verse 58

मूर्तीस्तेभ्यः प्रदद्यात्ताः स्वर्गलोकाप्तये क्रमात् । अंत्यशुक्लदशम्यां तु चतुर्दशं यमान्यजेत् ॥ ५८ ॥

ຄວນມອບຮູບບູຊາເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາຕາມລຳດັບ ເພື່ອໄດ້ບັນລຸສະຫວັນໂລກ. ແຕ່ໃນວັນທີ 10 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນຄັ້ງສຸດທ້າຍ (ສຸກລະດະສະມີ) ຄວນບູຊາຢະມາທັງ 14.

Verse 59

यमश्च धर्मराजश्च मृत्युश्चैवांतकस्तथा । वैवस्वतश्च कालश्च सर्वभूतक्षयस्तथा ॥ ५९ ॥

ພຣະອົງນັ້ນເອີ້ນວ່າ ຍະມະ, ທັມມະຣາຊາ (ກະສັດແຫ່ງທຳ); ແລະເປັນ ມຣິຕະຍຸ (ຄວາມຕາຍ), ອັນຕະກະ (ຜູ້ສິ້ນສຸດ); ວິວັສວະຕະ; ກາລະ (ເວລາ); ແລະຜູ້ທຳລາຍສັດທັງປວງ.

Verse 60

औदुम्बरश्च दघ्नश्च द्वौ नीलपरमेष्ठिनौ । वृकोदरश्चचित्रश्च चित्रगुप्तश्चतुर्दश ॥ ६० ॥

ອາວຸດຸມບະຣະ (Audumbara) ແລະ ດັກນະ (Daghna) ສອງອົງນີ້ ກໍເອີ້ນວ່າ ນີລະ (Nīla) ແລະ ປະຣະເມດຖິນ (Parameṣṭhin). ອີກທັງ ວຣິໂກດະຣະ (Vṛkodara) ແລະ ຈິຕຣະ (Citra), ພ້ອມດ້ວຍ ຈິຕຣະກຸບຕະ (Citragupta) — ນັບໄດ້ສິບສີ່ອົງ.

Verse 61

गन्धाद्यैरुपचारैश्च समभ्यर्च्याथतर्पयेत् । तिलांबुमिश्रांजलिभिर्दर्भैः प्रत्येकशस्त्रिभिः ॥ ६१ ॥

ເມື່ອບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເຊັ່ນ ຈັນທະນະ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນເຮັດຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ໂດຍຕັກນ້ຳປົນງາເປັນອັນຈະລີ, ໃຊ້ຫຍ້າດັຣພະ, ໃຫ້ຄົນລະສາມເທື່ອ.

Verse 62

ततश्च दद्यात्सूर्यार्घं ताम्रपात्रेण नारद । रक्तचंदनसंदनसंमिश्रतिलाक्षतयवांबुभिः ॥ ६२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ, ໂອ ນາຣະດະ, ຄວນຖວາຍອັຣຄະຍະ (arghya) ແດ່ພຣະສຸຣິຍະ ໂດຍໃຊ້ພາຊະນະທອງແດງ, ດ້ວຍນ້ຳທີ່ປົນຈັນທະນະແດງ, ຈັນທະນະຫອມ, ງາ, ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (akṣata) ແລະ ຂ້າວບາເລີ (yava).

Verse 63

एहि सूर्यसहस्रांशो तेजोराशे जगत्पते । गृहाणार्घ्यं मया दत्तं भक्त्या मामनुकंपय ॥ ६३ ॥

ໂອ ພຣະສຸຣິຍະ ຜູ້ມີຮັດສະມີພັນດວງ, ໂອ ຄັງແຫ່ງປະກາຍແສງ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ—ຈົ່ງມາເຖີດ! ຂໍພຣະອົງຮັບອັຣຄະຍະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖວາຍດ້ວຍພັກຕິ ແລະຈົ່ງເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 64

इति मंत्रेण दत्वाऽर्घ्यं विप्रान्भोज्य चतुर्द्दश । रौप्यां सुदक्षिणां दत्वा विसृज्याश्नीत च स्वयम् ॥ ६४ ॥

ເມື່ອຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ແລ້ວ ຈົ່ງເລີ້ຍງພຣາຫມັນ 14 ອົງໃຫ້ຮັບພະອາຫານ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຖວາຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ເງິນຂາວອັນດີ ແລ້ວສົ່ງກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຈຶ່ງກິນເອງ।

Verse 65

एवं कृतविधिर्विप्र धर्मराजप्रसादतः । भुक्त्वा भोगांश्च पुत्रार्थानैहिकान्देवदुर्लभान् ॥ ६५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີການຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ທັມມະຣາຊາ (Dharmarāja), ລາວໄດ້ສຸກສົມບູນດ້ວຍສິ່ງເສີມສຸກໃນໂລກ ແລະພອນແຫ່ງບຸດ—ຜົນໃນຊີວິດນີ້ທີ່ແມ່ນແມ່ນເທວະດາກໍຍາກຈະໄດ້.

Verse 66

विमानवरमास्थाय देहांते विष्णुलोकभाक् ॥ ६६ ॥

ໃນວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງກາຍ (ເມື່ອມໍລະນະ) ລາວໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງວິມານຍານອັນປະເສີດ ແລະເປັນຜູ້ພຳນັກໃນໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇuloka).

Verse 67

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थितदशमीव्रतनिरूपणं नामैकोनविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११९ ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ (Pūrva-bhāga), ໃນອຸປາຄະຍານະໃຫຍ່ (Bṛhad-upākhyāna), ໃນປາດທີ 4, ບົດທີ 119 ຊື່ «ການອະທິບາຍວຣະຕະດະຊະມີ (Daśamī-vrata) ທີ່ປະຕິບັດຕາມສິບສອງເດືອນ» ຈົບລົງແລ້ວ.