The Exposition of the Pratipadā Vrata for the Twelve Months

Verse 1

नारद उवाच । पुराणसूत्रमखिलं श्रुतं तव मुखाद्विभो । मरीचये यथा प्रोक्तं ब्रह्मणा परमेष्ठिना ॥ १ ॥

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງຈາກພຣະໂອດຂອງທ່ານເອງ ສູດຣະແຫ່ງປຸຣານະທັງປວງ, ດັ່ງທີ່ ພຣະພຣະຫມາ ປະຣະເມດຖິນ ໄດ້ກ່າວແກ່ ມະຣີຈິ.

Verse 2

अधुना तु महाभाग तिथीनां वै कथानकम् । क्रमतो मह्यमाख्याहि यथा स्याद्वतनिश्चयः ॥ २ ॥

ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງຕາມລຳດັບ ເລື່ອງລາວຂອງຕິຖີ (ວັນຈັນ), ເພື່ອໃຫ້ການກຳນົດວຣະຕະ (ພິທີປະຕິຍານ) ຈະແຈ້ງຊັດ.

Verse 3

यस्मिन्मासे तु या पुण्या तिथिर्येन उपासिता । यद्विधानं च पूजादेस्तत्सर्वं वद सांप्रतम् ॥ ३ ॥

ໃນເດືອນໃດທີ່ຕິຖິ (ວັນຈັນທະຄະຕິ) ອັນເປັນກຸສົນຄວນຖືປະພຶດ ແລະຄວນບູຊາດ້ວຍວິທີໃດ ພ້ອມທັງພິທີປູຊາ ແລະພິທີອື່ນໆ ຂໍທ່ານກ່າວໃຫ້ຂ້ອຍຟັງໃນບັດນີ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ।

Verse 4

सनातन उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि तिथीनां ते व्रतं पृथक् । तिथीशानुक्रमादेव सर्वसिद्धिविधायकम् ॥ ४ ॥

ສະນາຕະນະກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ໂອ ນາຣະດະ; ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານ) ຂອງຕິຖິແຕ່ລະວັນໃຫ້ເຈົ້າແຍກເປັນສ່ວນໆ. ການປະພຶດຕາມລຳດັບຕິຖິຢ່າງຖືກຕ້ອງນັ້ນເອງ ເປັນທາງໃຫ້ໄດ້ສິດທິ (ສຳເລັດ) ທັງປວງ.

Verse 5

चैत्रे मासि जगद्ब्रह्मा ससज प्रथमेऽहनि । शुक्लपक्षे समग्रं वै तदा सूर्योदये सति ॥ ५ ॥

ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ພຣະພຣະຫມາແຫ່ງສາກົນ (ຈະກັດ-ພຣະຫມາ) ໄດ້ສ້າງໂລກທັງປວງໃນວັນທຳອິດເທົ່ານັ້ນ—ໃນຊ່ວງຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກສະ) ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ.

Verse 6

वत्सरादौ वसंतादौ बलिराज्ये तथैव च । पूर्वविद्धैव कर्तव्या प्रतिपत्सर्वदा बुधैः ॥ ६ ॥

ໃນຕົ້ນປີ, ໃນຕົ້ນລະດູວະສັນຕະ, ແລະໃນການປະພຶດທີ່ກ່ຽວກັບພຣະຣາຊາບາລິ ນັ້ນ, ນັກປັນຍາພຶງປະຕິບັດປຣະຕິປັດ (ຕິຖິທຳອິດ) ເປັນ «ປູຣະວະວິດທາ» ຄື ຍຶດຕາມການເກີດຂຶ້ນກ່ອນ ເສມອ.

Verse 7

तत्र कार्या महाशांतिः सर्वकल्मषनाशिनी । सर्वोत्पातप्रशमनी कलिदुष्कृतहारिणी ॥ ७ ॥

ທີ່ນັ້ນພຶງປະກອບພິທີ «ມະຫາຊານຕິ» (Mahāśānti) ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ທຳລາຍມົນທິນທັງປວງ, ຜູ້ລະງັບລາງຮ້າຍ ແລະພິບັດທຸກຢ່າງ, ແລະຜູ້ກຳຈັດຜົນບາບແຫ່ງຍຸກກະລິ.

Verse 8

आयुः प्रदापुष्टिकरी धनसौभाग्यवर्द्धिनी । मंगल्या च पवित्रा च लोकद्वयमुखावहा ॥ ८ ॥

ມັນປະທານອາຍຸຍືນ ແລະເພີ່ມພູນການຫຼ້ຽງດູ; ມັນເພີ່ມທະນະສົມບັດ ແລະໂຊກດີ. ມັນເປັນມົງຄຸນ ແລະຊໍາລະບາບ ແລະນໍາໄປສູ່ຄວາມຜາສຸກຂອງລົກທັງສອງ (ລົກນີ້ ແລະລົກໜ້າ).

Verse 9

तस्यामादौ तु संपूज्यो ब्रह्मा वह्निवपुर्धरः । पाद्यार्ध्यपुष्पधूपैश्च वस्त्रालंकारभोजनैः ॥ ९ ॥

ໃນພິທີນັ້ນ ຕອນເລີ່ມຕົ້ນຄວນບູຊາພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີກາຍເປັນດັ່ງໄຟ ໃຫ້ສົມຄວນ. ຖວາຍນໍ້າລ້າງຕີນ (ປາດຍະ) ແລະນໍ້າອະຣະຄະ (ອາຣະຄະ) ພ້ອມດອກໄມ້ ແລະທູບ, ພ້ອມທັງເຄື່ອງນຸ່ງ, ເຄື່ອງປະດັບ, ແລະອາຫານ.

Verse 10

होमैर्बल्युपहारैश्च तथा ब्राह्मणतर्पणैः । ततः क्रमेण देवेभ्यः पूजा कार्या पृथक्पृथक् ॥ १० ॥

ດ້ວຍການຖວາຍໄຟ (ໂຮມະ), ດ້ວຍບະລິ ແລະການນໍາເສີນຂອງຖວາຍ, ພ້ອມທັງການທໍາຕັຣປະນະແກ່ພຣາຫມະນະ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາເທວະທັງຫຼາຍຕາມລໍາດັບ ແຍກບູຊາແຕ່ລະພຣະອົງ.

Verse 11

कृत्वोंकार नमस्कारं कुशोदकतिलाक्षतैः । सवस्त्रं सहिरण्यं च ततो दद्याद्दिजातये ॥ ११ ॥

ເມື່ອໄດ້ກ່າວນະມະສະການດ້ວຍພະຍາງ «ໂອມ» ແລະໃຊ້ນໍ້າສັກສິດທີ່ມີຫຍ້າກຸສະ, ງາ, ແລະເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (ອັກຊະຕະ), ແລ້ວຈຶ່ງຄວນມອບຜ້ານຸ່ງຫົ່ມພ້ອມຄໍາ ແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມະນະ).

Verse 12

दक्षिणां वेदविदुषे व्रतसंपूर्तिहेतवे । एवं पूजाविशेषेण व्रतं स्यात्सौरिसंज्ञकम् ॥ १२ ॥

ເພື່ອໃຫ້ວຣະຕະສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ ຄວນຖວາຍດັກຊິນາ (ຄ່າບູຊາອາຈານ) ແກ່ຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພິທີບູຊາອັນພິເສດນີ້ ວຣະຕະນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ «ເສົາຣິ-ວຣະຕະ».

Verse 13

आरोग्यदं नृणां विप्र तस्मिन्नेव दिने मुने । विद्याव्रतमपि प्रोक्तमस्यामेव तिथौ मुने ॥ १३ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ! ວຣະຕະນີ້ໃຫ້ສຸຂະພາບແກ່ມະນຸດໃນວັນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ໂອ ມຸນີ. ແລະວຣະຕະເພື່ອໄດ້ຮັບວິທະຍາ (ວິທະຍາ-ວຣະຕະ) ກໍຖືກກໍານົດໃນຕິຖີນີ້ເຊັ່ນກັນ, ໂອ ມຸນີ.

Verse 14

तिलकं नाम च प्रोक्तं कृष्णेनाजातशत्रवे । अथ ज्येष्ठे सिते पक्षे पक्षत्यां दिवसोदये ॥ १४ ॥

ພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຕິລະກະ” ໄດ້ຖືກພຣະກຣິດສະນະສອນແກ່ ອະຊາຕະສັດຕຣຸ. ແລະມັນໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ (ເປັນຄັ້ງທໍາອິດ) ໃນເດືອນເຈຍດຖະ ຝ່າຍສວ່າງ, ວັນອັດຖະມີ, ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ.

Verse 15

देवोद्यानभवं हृद्यं करवीरं समर्चयेत् । रक्ततन्तुरीधानं गंधधूपविलेपनैः ॥ १५ ॥

ຄວນນ້ອມນະມັດສະການບູຊາດ້ວຍດອກກະຣະວີຣະອັນຫອມຫວານ ເກີດໃນສວນອຸທຍານຂອງເທວະ. ພ້ອມດ້ວຍໄມ້ກໍ່ໄຟທີ່ຜູກດ້ວຍດ້າຍສີແດງ, ແລະດ້ວຍນ້ໍາຫອມທາກາຍ ແລະຄວັນທູບອັນຫອມກອບ.

Verse 16

प्ररूढसप्तधान्यैश्च नारगैर्बीजपूरकैः । अभ्युक्ष्याक्षततोयेन मंत्रेणेत्थं क्षमापयेत् ॥ १६ ॥

ດ້ວຍທັນຍາພືດ 7 ຢ່າງທີ່ງອກງາມ, ດ້ວຍໝາກທັບທິມ ແລະໝາກຊີຕຣອນ, ຄວນພອຍພົ່ນດ້ວຍນ້ໍາທີ່ມີເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (ອັກຊະຕະ) ປົນຢູ່. ແລ້ວດ້ວຍມັນຕຣະ ຕາມຢ່າງນີ້ ຈຶ່ງຂໍອະໄພ ແລະປະນີປະນອມພະອໍານາດອັນສັກສິດ.

Verse 17

करवीर वृषावास नमस्ते भानुवल्लभ । दंभोलिमृडदुर्गादिदेवानां सततं प्रिय ॥ १७ ॥

ໂອ ກະຣະວີຣະ, ໂອ ວຣິສາວາສະ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສຸຣິຍະ. ທ່ານເປັນທີ່ພໍໃຈຢູ່ເສມອຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ເຊັ່ນ ອິນທຣະຜູ້ຖືສາຍຟ້າ, ພຣະສິວະ, ພຣະເທວີດຸຣຄາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 18

आकृष्णेनेति वेदोक्तमंत्रेणेत्थं क्षमापयेत् । एवं भक्त्या समभ्यर्च्य दत्त्वा विप्राय दक्षिणाम् ॥ १८ ॥

ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ວີດາກໍານົດ ເລີ່ມດ້ວຍຄໍາ «ākṛṣṇena» ຄວນຂໍອະໄພດັ່ງນີ້. ແລ້ວບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ແລະຖວາຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້.

Verse 19

प्रदक्षिणं ततः कुर्यात्पश्चात्स्वभवनं व्रजेत् । नभः शुक्ले प्रतिपदि लक्ष्मीबुद्धिप्रदायकम् ॥ १९ ॥

ຈາກນັ້ນໃຫ້ເຮັດປະດັກຊິນາ (pradakṣiṇā) ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປບ້ານຂອງຕົນ. ພິທີນີ້ເຮັດໃນວັນປະຕິປັດ (pratipad) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນ Nabhas (Bhādrapada) ຈະປະທານລັກຊະມີ ແລະປັນຍາແຈ້ງໃສ.

Verse 20

धर्मार्थकाममोक्षाणां निदानं परमं व्रतम् । सोमवारं समारभ्य सार्धमासत्रयं द्विज ॥ २० ॥

ໂອ ດວິຈ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ວຣະຕະອັນສູງສຸດນີ້ແມ່ນແຫຼ່ງກໍາເນີດອັນປະເສີດຂອງ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະ ໂມກຊະ. ໃຫ້ເລີ່ມໃນວັນຈັນ ແລະຮັກສາໃຫ້ຄົບສາມເດືອນເຄິ່ງ.

Verse 21

कार्तिकासितभूतायामुपोष्यं व्रततत्परः । पूर्णायां शिवमभ्यर्च्य सुवण वंशसंयुतम् ॥ २१ ॥

ໃນຄືນອະມາວາສະຍາ (ຄືນເດືອນດັບ) ຂອງເດືອນ ກາຣຕິກາ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນວຣະຕະຄວນອົບໂພສ (ອົດອາຫານ). ແລ້ວໃນວັນເດືອນເຕັມ ບູຊາພຣະຊິວະ ແລະຖວາຍຂອງບູຊາເຊັ່ນ ໄມ້ໄຜ່ຄໍາ (ຫຼື ຄັນໄຜ່ຄໍາ) ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພິທີ.

Verse 22

वायनं सुमहत्पुण्यं देवताप्रीतिवर्धकम् । दद्याद्विप्राय संकल्प्य धनवृद्ध्यै मुनीश्वर ॥ २२ ॥

ວາຍນະ (vāyana) ແມ່ນທານອັນມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເພີ່ມພູນຄວາມພໍໃຈຂອງເທວະດາ. ໂອ ມຸນີອິດສະວະຣະ, ຄວນຖວາຍໃຫ້ພຣາຫມັນ ດ້ວຍສັງກັລປະ (saṅkalpa) ອັນໝັ້ນຄົງ ເພື່ອໃຫ້ຊັບສິນເພີ່ມພູນ.

Verse 23

भाद्रशुक्लप्रतिपदि व्रतं नाम्ना महत्तमम् । व्रतं मौनाह्वयं केचित्प्राहुरत्र शिवोऽर्च्यते ॥ २३ ॥

ໃນວັນປະຕິປະດາ ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກ) ເດືອນພາດຣະປະດາ ມີວຣະຕະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໂດຍນາມວ່າມະຫັດຕະມະ. ບາງຄົນເອີ້ນວ່າ “ມົນ” ວຣະຕະ (ຄວາມສງົບງຽບ) ໃນພິທີນີ້ ບູຊາພຣະສິວະ।

Verse 24

नैवेद्यं तु पचेन्मौनी षोडशत्रिगुणानि च । फलानि पिष्टपक्वानि दद्याद्विप्राय षोडश ॥ २४ ॥

ຜູ້ຖືວຣະຕະມົນ (ສງົບງຽບ) ຄວນປຸງນາໄວເດຍ (naivedya) ໃຫ້ມີປະລິມານ ສິບຫົກ ຄູນສາມ. ແລະຄວນຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນະ ໝາກໄມ້ສິບຫົກຢ່າງ ແລະອາຫານປຸງຈາກແປ້ງສິບຫົກຢ່າງ।

Verse 25

देवाय षोडशान्यानि भुज्यंते षोडशात्मना । सौवर्णं शिवमभ्यर्च्य कुम्भोपरि विधानवित् ॥ २५ ॥

ຜູ້ຮູ້ພິທີວິທານ (vidhāna) ຄວນບູຊາພຣະສິວະທີ່ຫຼໍ່ດ້ວຍຄຳ ແລະວາງເທິງກຸມພະ (kumbha) ທີ່ໄດ້ປະພິທີສັກສິດ. ແລ້ວໂດຍສະພາບສິບຫົກປະການ ຈຶ່ງຖວາຍ ແລະຮັບປະທານ ຂອງພິທີສິບຫົກຢ່າງ ແດ່ພຣະເທວະ।

Verse 26

तत्सर्वं धेनुसहितमाचार्य्याय प्रदापयेत् । इदं कृत्वा व्रतं विप्र देव देवस्य शूलिनः ॥ २६ ॥

ຈົ່ງມອບທັງໝົດນັ້ນ ພ້ອມກັບງົວໜຶ່ງຕົວ ໃຫ້ແກ່ອາຈານ (ācārya). ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ແລ້ວ ໂອ ພຣາຫມະນະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງສູລິນ (Śūlin) ພຣະເທວະແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ ຄືພຣະສິວະ।

Verse 27

चतुर्दशाब्दं देहांतं भुक्तभोगः शिवं व्रजेत् । आश्विने सितपक्षत्यां कृत्वाशोकव्रतं नरः ॥ २७ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ເຮັດອະໂສກະວຣະຕະ (Aśoka-vrata) ໃນວັນຈັນທະຄະຕິທີ່ຖືກຕ້ອງ ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ (ສິຕະປັກ) ເດືອນອາສະວິນ ຈະໄດ້ເສວຍສຸກໂລກີຍະເປັນເວລາສິບສີ່ປີ; ແລະເມື່ອສິ້ນອາຍຸກາຍ ຈະເຂົ້າເຖິງພຣະສິວະ (ໂລກະຂອງສິວະ/ສະພາບຂອງສິວະ).

Verse 28

अशोको जायते विप्रधनधान्यसमन्वितः । अशोकपूजनं तत्र कार्यं नियमतत्परैः ॥ २८ ॥

ທີ່ນັ້ນ ຕົ້ນອະໂສກາເກີດຂຶ້ນ ພ້ອມດ້ວຍພຣາຫມັນ, ຊັບສິນ ແລະ ເຂົ້າທັນຍາຫານອຸດົມ. ຜູ້ຍຶດຖືນິຍົມວິນັຍ ຄວນກະທຳການບູຊາຕົ້ນອະໂສກາໃນທີ່ນັ້ນ.

Verse 29

व्रतांते द्वादशे वर्षे मूर्तिं चाशोकशाखिनः । समर्प्य गुरवे भक्त्या शिवलोके महीयते ॥ २९ ॥

ເມື່ອສິ້ນສຸດວຣະຕະ ໃນປີທີ່ສິບສອງ ໄດ້ນໍາຮູບມູຣຕິຂອງຕົ້ນອະໂສກາ ຖວາຍແດ່ຄູອາຈານດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ (Śivaloka).

Verse 30

अस्यामेव प्रतिपदि नवरात्रं समारभेत् । पूर्वाह्णे पूजयेद्देवीं घटस्थापनपूर्वकम् ॥ ३० ॥

ໃນວັນປະຕິປັດວັນທໍາອິດນີ້ ຄວນເລີ່ມປະຕິບັດນະວະຣາຕຣາ. ໃນຕອນເຊົ້າກ່ອນທ່ຽງ ຄວນບູຊາພຣະເທວີ ໂດຍເລີ່ມຈາກການຕັ້ງຫມໍ້ພິທີ (ghaṭa-sthāpana).

Verse 31

अंकुरारोपणं कृत्वा यवैर्गोधूममिश्रितैः । ततः प्रतिदिनं कुर्यादेकभुक्तमयाचितम् ॥ ३१ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຮັດການປູກງອກ ໂດຍໃຊ້ຂ້າວບາເລ (yava) ປົນກັບເຂົ້າສາລີ (godhūma) ແລ້ວ, ຈາກນັ້ນທຸກມື້ ຄວນກິນພຽງເທື່ອດຽວ ແລະ ອາຫານນັ້ນຕ້ອງເປັນອາຫານທີ່ໄດ້ມາໂດຍບໍ່ໄດ້ຮ້ອງຂໍ.

Verse 32

उपवासं यथाशक्ति पूजापाठजपादिकम् । मार्कंण्डेय पुराणोक्तं चरितत्रितयं द्विज ॥ ३२ ॥

ຈົ່ງອົດອາຫານ (upavāsa) ຕາມກໍາລັງ, ແລະ ປະຕິບັດການບູຊາ, ການອ່ານສະດຸດີ/ສວດ, ຈະປະ (japa) ແລະ ພິທີອື່ນໆ. ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija), ຈົ່ງປະຕິບັດຕໍ່ສາມຕອນພຣະປະຫວັດອັນສັກສິດ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ໃນມາຣກັນເດຍະປຸຣານະ.

Verse 33

पठनीयं नवदिनं भुक्तिमुक्ती अभीप्सता । कुमारीपूजनं तत्र प्रशस्तं भोजनादिभिः ॥ ३३ ॥

ຜູ້ໃດປາຖະນາທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ມົກຂະ ຄວນສວດອ່ານນີ້ໃຫ້ຄົບ 9 ມື້. ໃນວຣະຕະນັ້ນ ການບູຊາກຸມາຣີ (ເດັກຍິງບໍລິສຸດ) ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນເປັນພິເສດ ພ້ອມການຖວາຍອາຫານ ແລະ ການຕ້ອນຮັບແຂກອື່ນໆ.

Verse 34

इत्थं कृत्वा व्रतं विप्र सर्वसिद्ध्यालयो नरः । जायते भुवि दुर्गायाः प्रसादान्नात्र संशयः ॥ ३४ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ! ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະດັ່ງນີ້ ບຸກຄົນນັ້ນຈະເປັນດັ່ງທີ່ສະຖິດຂອງສິດທິທັງປວງ. ໃນໂລກນີ້ ລາວເກີດຂຶ້ນ/ກາຍເປັນເຊັ່ນນັ້ນໂດຍພຣະປະສາດຂອງເທວີດຸຣຄາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 35

अथोर्जसितपक्षत्यां नवरात्रोदितं चरेत् । विशेषादन्नकूटाख्यं विष्णुप्रीतिविवर्धनम् ॥ ३५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ປັກຂາສວ່າງ) ຂອງເດືອນ ອູຣຈະ (ອາສວິນ) ຄວນປະຕິບັດພິທີນະວະຣາຕຣີ ຕາມທີ່ກໍານົດໄວ້. ໂດຍພິເສດ ຄວນທໍາອັນນະກູດ (ພູເຂົາແຫ່ງອາຫານ) ເພື່ອເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິຂອງພຣະວິສນຸຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 36

सर्वपाकैः सर्ददोहैः सर्वैः सर्वार्थसिद्धये । कर्तव्यमन्नकूटं तु गोवर्द्धनसमर्चने ॥ ३६ ॥

ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດທຸກປະໂຫຍດ ຄວນທໍາອັນນະກູດ (ພູເຂົາອາຫານ) ໃນການບູຊາໂກວັຣທະນະ ໂດຍໃຊ້ອາຫານປຸງສຸກທຸກຊະນິດ ແລະ ຂອງປຸງຈາກນົມທຸກຮູບແບບ.

Verse 37

सायं गोभिः सह श्रीमद्गोवर्द्धनधराधरम् । समर्च्य दक्षिणीकृत्य भुक्तिमुक्ती समाप्नुयात् ॥ ३७ ॥

ຕອນແລງ ພ້ອມກັບຝູງງົວ ຄວນບູຊາພຣະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ—ຜູ້ຍົກໂກວັຣທະນະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງແຜ່ນດິນ—ແລ້ວຖວາຍທັກສິນາຕາມພິທີ ຈຶ່ງຈະໄດ້ທັງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 38

अथ मार्गसिताद्यायां धनव्रतमनुत्तमम् । नक्तं विष्ण्वर्चनं होमैः सौवर्णीं हुतभुक्तनुम् ॥ ३८ ॥

ບັດນີ້ ໃນວັນຈັນທຣາຂ້າງມືດ ໃນເດືອນມາຣກະສີຣສະ ພຶງປະຕິບັດ ທະນະວຣະຕະ (Dhana-vrata) ອັນສູງສຸດ: ບູຊາພຣະວິສນຸໃນຍາມຄ່ຳ ພ້ອມພິທີໂຮມະ ແລະຖວາຍຄຳໃຫ້ໄຟສັກສິດຮັບປະທານ।

Verse 39

रक्तवस्त्रयुगाच्छन्नां द्विजाय प्रतिपादयेत् । एवं कृत्वा धनैर्धान्यैः समृद्धो जायते भुवि ॥ ३९ ॥

ພຶງຖວາຍແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ຜ້າສີແດງເປັນຄູ່ ເພື່ອເປັນເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງ. ເມື່ອເຮັດແບບນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະຮັ່ງມີໃນໂລກ ພ້ອມດ້ວຍຊັບສິນແລະເຂົ້າກົ່ວ.

Verse 40

वह्निना दग्धपापस्तु विष्णुलोके महीयते । पौषशुक्लप्रतिपदि भानुमभ्यर्च्य भक्तितः ॥ ४० ॥

ຜູ້ທີ່ບາບຖືກໄຟເຜົາສິ້ນ ຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກຂອງພຣະວິສນຸ. ໂດຍບູຊາພຣະອາທິດ (ພານຸ) ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ໃນວັນປະຕິປະດາ ຂ້າງສວ່າງຂອງເດືອນເປົາສະ ຈຶ່ງໄດ້ບຸນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 41

एकभक्तव्रतो मर्त्यो भानुलोकमवाप्नुयात् । माघशुक्लाद्यदिवसे वह्निं साक्षान्महेश्वरम् ॥ ४१ ॥

ມະນຸດຜູ້ຖືວຣະຕະເອກະພັກຕະ (Ekabhakta-vrata) ຄືກິນພຽງຄັ້ງດຽວດ້ວຍຄວາມສັດທາ ຈະໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງພຣະອາທິດ. ໃນວັນຕົ້ນຂອງຂ້າງສວ່າງເດືອນມາຄະ ພຶງບູຊາໄຟ ຜູ້ເປັນມະເຫສະວະຣະ (ສິວະ) ໂດຍກົງ.

Verse 42

समभ्यर्च्य विधानेन समृद्धो जायते भुवि । अथ फाल्गुनशुक्लादौ देवदेवं दिगंबरम् ॥ ४२ ॥

ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີທີ່ກຳນົດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະຮັ່ງມີໃນໂລກ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນຕົ້ນຂອງຂ້າງສວ່າງເດືອນພາລກຸນະ ພຶງບູຊາພຣະເທວະເທວະ ພຣະອົງຜູ້ເປັນດິກຳບະຣະ (ນຸ່ງຟ້າ) ເຈົ້າແຫ່ງທິດ.

Verse 43

धूलिधूसरसर्वांगं जलैरुक्षेत्समंततः । कर्मणा लौकिकेनापि संतुष्टो हि महेश्वरः ॥ ४३ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ຮ່າງກາຍທັງໝົດເປື້ອນຝຸ່ນ ຄວນໃຫ້ພອຍນ້ຳສາດພອຍທົ່ວທຸກສ່ວນ. ເພາະພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ຍ່ອມພໍພຣະໄທ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ທຳມະດາແບບໂລກີກໍຕາມ.

Verse 44

स्वसायुज्यं प्रदिशति भक्त्या सम्यक्समर्चितः । वैशाखे तु सिताद्यायां विष्णुं विश्वविहारिणम् ॥ ४४ ॥

ເມື່ອພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ທ່ອງໄປໃນໂລກທັງປວງ ຖືກບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍພັກຕິ—ໂດຍສະເພາະໃນເດືອນໄວສາຄະ ໃນຂ້າງຂຶ້ນເລີ່ມແຕ່ວັນສິຕາດຍາ—ພຣະອົງຈະປະທານ “ສາຍຸຊະ” ຄືການຮ່ວມພາວະກັບພຣະອົງເອງ.

Verse 45

समभ्यर्च्य विधानेन विप्रान्संभोजयेद्वती । एवं शुचिसिताद्यायां ब्रह्माणं जगतां गुरुम् ॥ ४५ ॥

ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີກຳນົດແລ້ວ ນາງຜູ້ມີພັກຕິຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນຂ້າງຂຶ້ນອັນບໍລິສຸດ ນາງຍ່ອມນົບນ້ອມພຣະພຣະຫມາ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກທັງປວງ.

Verse 46

विष्णुना सहितो ब्रह्मा सर्वलोकेश्वरेश्वरः । स्वसायुज्यं प्रदिशति सर्वसिद्धिमवाप्नुयात् ॥ ४६ ॥

ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຢູ່ຄຽງຄູ່ກັບພຣະວິດສະນຸ—ພຣະຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າເໜືອຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກໂລກ—ຍ່ອມປະທານ “ສາຍຸຊະ” ໃຫ້. ເມື່ອບັນລຸນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດທາງຈິດວິນຍານຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 47

आसु द्वादशमासानां प्रतिपत्सु द्विजोत्तम । व्रतानि तुभ्यं प्रोक्तानि भुक्तिमुक्तिप्रदानि च ॥ ४७ ॥

ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານແລ້ວເຖິງວຣະຕະທີ່ຄວນປະພຶດໃນວັນປະຕິປັດ ຂອງສິບສອງເດືອນ—ວຣະຕະທີ່ປະທານທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 48

व्रतेष्वेतेषु सर्वेषु ब्रह्मचर्यं विधीयते । भोजने तु हविष्यान्नं सामान्यत उदाहृतम् ॥ ४८ ॥

ໃນວຣະຕະທັງຫມົດນີ້ ຖືກກໍານົດໃຫ້ຮັກສາ ພຣະຫມະຈັຣຍະ (ຄວາມສຳລວມບໍລິສຸດ) ແລະໃນເລື່ອງອາຫານ ໂດຍທົ່ວໄປ ແນະນໍາໃຫ້ກິນ ຮະວິສຍານນະ—ອາຫານບູຊາອັນງ່າຍໆ ສໍາລັບຍັດຍະ।

Verse 49

इति श्रीबृहन्ननारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासप्रतिपद्व्रतनिरूपणं नाम दशोत्तरशततमोऽध्यायः ॥ ११० ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນພຣະບູຣານະ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະ ອັນນ່າເຄົາລົບ—ໃນພາກຕົ້ນ (Pūrva-bhāga), ໃນນິທານໃຫຍ່ (Bṛhad-upākhyāna), ໃນປາດທີ 4—ບົດທີ 110 ຊື່ວ່າ “ການອະທິບາຍວຣະຕະປຣະຕິປະດາ ສໍາລັບ 12 ເດືອນ” ກໍໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।