The Description of the Caturdaśī Vrata Observed throughout the Twelve Months

Verse 1

सनातन उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि चतुर्दश्या व्रतानि ते । यानि कृत्वा नरो लोके सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ १ ॥

ສະນາຕະນະ ກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ນາຣະດະ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງວຣະຕະທີ່ຖືໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 (Caturdaśī). ຜູ້ໃດປະພຶດຕາມ ຈະບັນລຸຄວາມປາດຖະນາທັງປວງໃນໂລກນີ້»។

Verse 2

चैत्रशुक्ल चतुर्दश्यां कुंकुमागरुचन्दनैः । गन्धाद्यैर्वस्त्रमणिभिः कार्यार्या महती शिवे ॥ २ ॥

ໃນວັນ Caturdaśī ຂອງເດືອນໄຈຕຣະ ຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກສະ) ຄວນປະກອບການບູຊາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ສົມຄວນ ແດ່ ພຣະເທວີ ສິວາ ໂດຍໃຊ້ ກຸງກຸມ (ຫຍ້າຝຣັ່ງ), ອະກະຣຸ, ຈັນທະນະ, ຂອງຫອມຕ່າງໆ ພ້ອມຜ້າ ແລະ ເພັດນິລະມະນີ।

Verse 3

वितानध्वजछत्राणि दत्वा पूज्याश्च मातरः । एवं कृत्वार्चनं विप्र सोपवासोऽथवैकभुक् ॥ ३ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍວິຕານ (ຜ້າກັ້ນ/ມຸງພິທີ), ທຸງ, ແລະ ຮົ່ມ ແລ້ວ ແລະໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາບັນດາ “ແມ່” ຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ໂອ ພຣາຫມະນະ, ເມື່ອປະກອບການບູຊາແລ້ວ ຄວນຖືອຸປະວາສະ (ອົບວາສ) ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ກິນພຽງມື້ດຽວ।

Verse 4

अश्वमेधाधिकं पुण्यं लभते मानवो भुवि । अत्रैव दमनार्चां च कारयेद्गंधपुष्पकैः ॥ ४ ॥

ມະນຸດໃນໂລກນີ້ ຈະໄດ້ບຸນຍິ່ງກວ່າພິທີອັດສະວະເມດະ (Aśvamedha). ແລະໃນທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຄວນໃຫ້ມີການບູຊາດ້ວຍດະມະນາ (damanā) ໂດຍໃຊ້ດອກໄມ້ຫອມ.

Verse 5

समर्पयेत्सुपूर्णायां शिवाय शिवरूपिणे । राधकृष्णचतुर्द्दश्यां सोपवासो निशागमे ॥ ५ ॥

ໃນຄ່ຳວັນຈະຕຸຣະດະສີ ຂອງຣາທາ–ກຣິສນະ (ວັນທີ 14) ເມື່ອຕົກຄ່ຳ ໃນຂະນະຖືອຸປະວາສ ຄວນຖວາຍບູຊາໃນຄືນພະຈັນເຕັມດວງ ແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນຮູບແຫ່ງມົງຄຸນນັ້ນເອງ।

Verse 6

लिंगमभ्यर्चयेच्चैवं स्नात्वा धौतांबरः सुधीः । गंधाद्यैरुपचारैश्च बिल्वपत्रैश्च सर्वतः ॥ ६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ ແລະນຸ່ງຜ້າສະອາດ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນບູຊາສິວະລິງຄະໃຫ້ຖືກພິທີ ດ້ວຍຈັນທະນະ ແລະອຸປະຈານອື່ນໆ ພ້ອມທັງວາງໃບບິລວະລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ।

Verse 7

दत्वा मंत्रं द्विजाग्र्याय भुंजीत च परेऽहनि । एवमेव तु कृष्णासु सर्वासु द्विजसत्तम ॥ ७ ॥

ເມື່ອໄດ້ມອບມັນຕຣາແດ່ດວິຊະຜູ້ສູງສຸດແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຮັບປະທານອາຫານໃນມື້ຖັດໄປ। ແລະໃນທຳນອງດຽວກັນນີ້ ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ ຄວນປະພຶດໃນທຸກວັນແຫ່ງກຣິສນາ (ຂ້າງແຮມ) ທັງຫມົດດ້ວຍ।

Verse 8

शिवव्रतं प्रकर्तव्यं धनसंतानमिच्छता । राधशुक्लचतुर्दश्यां श्रीनृसिंहव्रतं चरेत् ॥ ८ ॥

ຜູ້ໃດປາຖະໜາຊັບສິນ ແລະລູກຫຼານ ຄວນປະກອບສິວະວຣະຕະ (Śiva-vrata)۔ ແລະໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີຂ້າງຂາວ ຂອງເດືອນຣາທາ ຄວນຖືວຣະຕະອັນສັກສິດຂອງ ສຣີ ນຣິສິງຫະ ດ້ວຍ।

Verse 9

उपवासविधानेन शक्तोऽशक्तस्तथैकभुक् । निशागमे तु संपूज्य नृसिंहं दैत्यसूदनम् ॥ ९ ॥

ຈະມີກຳລັງຫຼືບໍ່ມີກຳລັງ ກໍຄວນຖືອຸປະວາສຕາມວິທີທີ່ກຳນົດ ຫຼືຢ່າງນ້ອຍກິນພຽງມື້ດຽວ। ແລະເມື່ອຄ່ຳຄືນມາຮອດ ຄວນບູຊານຣິສິງຫະ ຜູ້ປະຫານອະສຸຣະ ຢ່າງສົມບູນພິທີ।

Verse 10

उपचारैः षोडशभिः स्नानैः पंचामृतादिभिः । ततः क्षमापयेद्देवं मन्त्रेणानेन नारद ॥ १० ॥

ດ້ວຍອຸປະຈາຣະ 16 ປະການ ແລະດ້ວຍການອາບນ້ຳພິທີດ້ວຍ ປັນຈາມຣິຕ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວຈຶ່ງຄວນຂໍອະໄພຈາກພຣະເທວະ ໂດຍມົນຕຣານີ້, ໂອ ນາຣະດະ.

Verse 11

तत्पहाटककेशांत ज्वलत्पावकलोचन । वज्राधिकनखस्पर्शदिव्यसिंह नमोऽस्तु ते ॥ ११ ॥

ນະໂມແດ່ທ່ານ ໂອ ສິງທິບພະ—ປາຍຂົນຄໍຂອງທ່ານສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳບໍລິສຸດ, ດວງຕາລຸກໂຊນດັ່ງໄຟ, ແລະການສຳຜັດຂອງເລັບທ່ານແຂງກວ່າວັດຊະຣະ.

Verse 12

इति संप्रार्थ्य देवेशं व्रती स्यात्स्थंडिलेशयः । जितेंद्रियो जितक्रोधः सर्वभोगविवर्ज्जितः ॥ १२ ॥

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອໄດ້ອ້ອນວອນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງແລ້ວ ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນນອນລົງເທິງດິນໂລ່ງ, ຄວບຄຸມອິນທຣີຍ, ຊະນະຄວາມໂກດ, ແລະລະເວັ້ນການເສບສຸກທັງປວງ.

Verse 13

एवं यः कुरुते विप्र विधिवद्व्रतमुत्तमम् । वर्षे वर्षे स लभते भुक्तभोगो हरेः पदम् ॥ १३ ॥

ດັ່ງນີ້ ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະຕິບັດວຣະຕະອັນປະເສີດນີ້ຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ປີແລ້ວປີເລົ່າ, ເມື່ອໄດ້ເສບຜົນບຸນແລ້ວ ຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະຂອງຮະຣິ (ວິສນຸ).

Verse 14

ॐकारेश्वरयात्रा च कार्यात्रैव मुनीश्वर । दुर्लभं वार्चनं तत्र दर्शनं पापनाशनम् ॥ १४ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ການເດີນທາງຈາລິກໄປຫາ ໂອມກາເຣສະວະຣະ ຄວນເຮັດແທ້ໆ. ການບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນໄດ້ຍາກ, ແລະການໄດ້ເຫັນ (ດັຣຊະນະ) ສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນກໍທຳລາຍບາບໄດ້.

Verse 15

किमत्र बहुनोक्तेन पूजाध्यानजपेक्षणम् । यद्भवेत्तत्समुद्दिष्टं ज्ञानमोक्षप्रदं नृणाम् ॥ १५ ॥

ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງໃນທີ່ນີ້? ການບູຊາ, ການພິຈາລະນາສະມາທິ, ແລະການສວດຈະປະມັນຕຣາ ແມ່ນສິ່ງສຳຄັນ. ຜົນທີ່ເກີດຈາກນັ້ນໄດ້ຖືກຊີ້ແຈງແລ້ວ—ເປັນປັນຍາທີ່ປະທານໂມກສະແກ່ມະນຸດ।

Verse 16

अत्र लिंगव्रतं चापि कर्त्तव्यं पापनाशनम् । पंचामृतैस्तु संस्नाप्य लिंगमालिप्य कुंकुमैः ॥ १६ ॥

ໃນນີ້ກໍຄວນປະຕິບັດ “ລິງຄະວຣະຕະ” ດ້ວຍ ເປັນພິທີຖືສິນທີ່ທຳລາຍບາບ. ໃຫ້ອາບລິງຄະດ້ວຍ “ປັນຈາມຣິຕະ” (ນ້ຳອະມຣິຕະຫ້າຢ່າງ) ແລ້ວທາລິງຄະດ້ວຍ “ກຸງກຸມ” ສີແດງດັ່ງຫຍ້າຝຣັ່ງ.

Verse 17

नैवेद्यैश्च फलैर्धूपैर्दीपैर्वस्त्रविभूषणैः । एवं यः पूजयेत्पैष्टं लिंगं सर्वार्थसिद्धिदम् ॥ १७ ॥

ດ້ວຍນະໄວເທຍ (ອາຫານບູຊາ), ໝາກໄມ້, ທູບ, ໂຄມໄຟ, ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມກັບເຄື່ອງປະດັບ—ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະທີ່ເຮັດຈາກແປ້ງ (ໄປສະຕະ) ດັ່ງນີ້ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດໃນທຸກຈຸດປະສົງ.

Verse 18

भुक्तिं मुक्तिं स लभते महादेवप्रसादतः । ज्येष्ठशुक्लचतुर्दश्यां दिवा पंचतपा निशः ॥ १८ ॥

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງມະຫາເທວະ (Mahādeva) ຜູ້ປະຕິບັດຈະໄດ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ (ພຸກຕິ) ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ). ໃນວັນຈັນທຣາທີ 14 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນ Jyeṣṭha ໃຫ້ປະຕິບັດ “ປັນຈະຕະປາ” ກາງວັນ ແລະຢູ່ຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ.

Verse 19

मुखे ददेद्धेमधेनुं रुद्रव्रतमिदं स्मृतम् । शुचिशुक्लचतुर्दश्यां शिवं संपूज्य मानवः ॥ १९ ॥

ໃຫ້ຖວາຍ “ເຮມະເທນຸ” ຄື ງົວຄຳ ເປັນທານແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ—ນີ້ໄດ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ “ຣຸທຣະວຣະຕະ”. ໃນວັນສຸກລະຈະຕຸຣະດະສີ (ຂ້າງຂຶ້ນວັນທີ 14) ອັນບໍລິສຸດ ມະນຸດບູຊາພຣະສິວະໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລ້ວຈຶ່ງສຳເລັດວຣະຕະນີ້.

Verse 20

देशकालोद्भवैः पुष्पैः सर्वसंपदमाप्नुयात् । नभः शुक्लचतुर्दश्यां पवित्रारोपणं मतम् ॥ २० ॥

ໂດຍການຖວາຍດອກໄມ້ທີ່ເກີດຕາມຖິ່ນຖານແລະລະດູການອັນຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການ. ພິທີ «ຍົກ/ຕິດຕັ້ງ ພະວິຕຣະ» ຖືກກຳນົດໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນນະພະ (ພາດຣະປະດາ)។

Verse 21

तत्स्वशाखोक्तविधिना कर्तव्यं द्विजसत्तम । शताभिमंत्रितं कृत्वा ततो देव्यै निवेदयेत् ॥ २१ ॥

ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ພິທີນີ້ພຶງເຮັດຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ໃນສາຂາເວດຂອງຕົນ. ເມື່ອສະຫຼອງດ້ວຍການສວດມັນຕຣາ 100 ຄັ້ງແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍແດ່ພຣະເທວີ.

Verse 22

पवित्रारोपणं कृत्वा नरो नार्यथवा यदि । महादेव्याः प्रसादेन भुक्तिं मुक्तिमवाप्नुयात् ॥ २२ ॥

ເມື່ອເຮັດພິທີຍົກພະວິຕຣະແລ້ວ ຈະເປັນຊາຍຫຼືຍິງກໍຕາມ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງມະຫາເທວີ ຍ່ອມໄດ້ທັງພູກຕິ (ຄວາມສຸກໂລກີ) ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)។

Verse 23

भाद्रशुक्लचतुर्दश्यामनन्तव्रतमुत्तमम् । कर्त्तव्यमेकभुक्तं हि गोधूमप्रस्थपिष्टकम् ॥ २३ ॥

ໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນພາດຣະປະດາ ພຶງຖືວຣະຕະອັນປະເສີດ ຊື່ວ່າ ອະນັນຕະ-ວຣະຕະ. ໃນວັນນັ້ນໃຫ້ກິນພຽງແຕ່ຄັ້ງດຽວ ໂດຍຮັບປະທານອາຫານທີ່ເຮັດຈາກແປ້ງສາລີປະມານ 1 ປຣັສຖະ (prastha).

Verse 24

विपाच्य शर्कराज्याक्तमनंताय निवेदयेत् । गन्धाद्यैः प्राक् समभ्यर्च्यः कार्पासं पट्टजं तु वा ॥ २४ ॥

ເມື່ອປຸງໃຫ້ສຸກດີ ແລ້ວຄົນກັບນ້ຳຕານແລະເນີຍໃສ (ghee) ພຶງຖວາຍເປັນອາຫານແດ່ອະນັນຕະ (ພຣະວິສນຸ). ກ່ອນອື່ນໃຫ້ບູຊາດ້ວຍກິ່ນຫອມແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຜ້າຝ້າຍ ຫຼື ຜ້າໄໝ.

Verse 25

चतुर्दशग्रंथियुतं सूत्रं कृत्वा सुशोभनम् । ततः पुराणमुत्तार्य सूत्रं क्षिप्त्वा जलाशयें ॥ २५ ॥

ເມື່ອໄດ້ຈັດເຮັດເຊືອກງາມໆ ມີປົກມັດ 14 ປົກ ແລ້ວຍົກພູຣານະອອກ ຈຶ່ງໂຍນເຊືອກນັ້ນລົງໃນອ່າງນ້ຳ।

Verse 26

निबघ्नीयान्नवं नारी वामे दक्षे पुमान्भुजे । विपाच्य पिष्टपक्वं तत्प्रदद्याद्दक्षिणान्वितम् ॥ २६ ॥

ແມ່ຍິງຄວນຜູກເສັ້ນດ້າຍໃໝ່ໄວ້ທີ່ແຂນຊ້າຍ ແລະຜູ້ຊາຍທີ່ແຂນຂວາ। ຈາກນັ້ນ ປຸງອາຫານຈາກແປ້ງໃຫ້ສຸກ ແລ້ວຖວາຍພ້ອມດັກຊິນາຕາມພິທີ।

Verse 27

स्वयं च तन्मितं चाद्यादेवं कुर्याद्व्रतोत्तमम् । द्विसप्तवर्षपर्यंतं तत उद्यापयेत्सुधीः ॥ २७ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດຄວນຮັບປະທານອາຫານທີ່ກຳນົດໄວ້ດ້ວຍຕົນເອງ ແລະແບ່ງສ່ວນທີ່ພໍດີໃຫ້ຜູ້ອື່ນດ້ວຍ। ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງຄວນຮັກສາວຣະຕະອັນດີເລີດນີ້ເປັນເວລາ 14 ປີ ແລ້ວຜູ້ຮູ້ຄວນປະກອບພິທີປິດທ້າຍ (udyāpana)។

Verse 28

मंडलं सर्वतोभद्रं धान्यवर्णैः प्रकल्प्य च । सुशोभने न्यसेत्तत्र कलशं ताम्रजं मुने ॥ २८ ॥

ເມື່ອຈັດທຳມັນດະລະ ‘ສະວັດໂຕພັດຣະ’ ອັນເປັນມົງຄຸນ ດ້ວຍເມັດທັນຍາຫານຫຼາຍສີ ແລ້ວ, ໂອ ມຸນີ, ຈຶ່ງວາງກະລະຊະ (ຫມໍ້ນ້ຳ) ທອງແດງໄວ້ໃນບ່ອນທີ່ປະດັບງາມ।

Verse 29

तस्योपरि न्यसेद्धैमीमनंतप्रतिमां शुभाम् । पीतपट्टांशुकाच्छन्नां तत्र तां विधिना यजेत् ॥ २९ ॥

ເທິງນັ້ນຄວນວາງພະປະຕິມາອະນັນຕະທອງຄຳອັນເປັນມົງຄຸນ। ຄຸມດ້ວຍຜ້າໄໝສີເຫຼືອງ ແລ້ວບູຊາພະປະຕິມານັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມພິທີກຳນົດ।

Verse 30

गणेशं मातृकाः खेटाँल्लोकपांश्च यजेत्पृथक् । ततो होमं हविष्येण कृत्वा पूर्णाहुतिं चरेत् ॥ ३० ॥

ຄວນບູຊາພຣະຄະເນຊາ, ພຣະແມ່ມາຕຣິກາ, ເທວະດາດາວເຄາະ, ແລະ ໂລກະປາລາ ແຍກຕ່າງຫາກ. ຈາກນັ້ນເຮັດໂຮມະດ້ວຍຮະວິສະຍະ ແລ້ວຈົບດ້ວຍປູຣະນາຫຸຕິ (ອາຫຸຕິສຸດທ້າຍ)។

Verse 31

शय्यां सोपस्करां धेनुं प्रतिमां च द्विजोत्तम । प्रदद्याद्गुरवे भक्त्या द्विजानन्यांश्चतुर्दश ॥ ३१ ॥

ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ, ດ້ວຍພັກຕິຄວນຖວາຍແກ່ຄູອາຈານ: ຕຽງທີ່ພ້ອມເຄື່ອງ, ງົວໜຶ່ງຕົວ, ແລະ ຮູບປະຕິມາ. ພ້ອມທັງໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມັນອື່ນອີກ 14 ຄົນ.

Verse 32

संभोज्य मिष्टपक्वान्नैर्दक्षिणाभिः प्रतोषयेत् । एवं यः कुरुतेऽनंतव्रतं प्रत्यक्षमादरात् ॥ ३२ ॥

ເມື່ອໄດ້ເລີ້ຍງດ້ວຍອາຫານຫວານ ແລະ ອາຫານສຸກດີແລ້ວ ຄວນໃຫ້ເຂົາເຈົ້າອິ່ມໃຈດ້ວຍດັກຊິນາ (ຂອງກຳນັນ). ຜູ້ໃດປະຕິບັດອະນັນຕະວຣະຕະ ດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈແລະຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຊັດເຈນ ຍ່ອມສຳເລັດພິທີສັດທານັ້ນ.

Verse 33

सोऽप्यनंतप्रसादेन जायते भुक्तिमुक्तिभाक् । कदलीव्रतमप्यत्र तद्विधानं च मे श्रृणु ॥ ३३ ॥

ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຂອງອະນັນຕະ ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ເປັນຜູ້ຮັບທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍເຖິງກະດະລີວຣະຕະ ແລະ ວິທີປະຕິບັດຂອງມັນ.

Verse 34

नरो वा यदि वा नारी रंभामुपवनस्थिताम् । स्नात्वा संपूजयेद्गंधपुष्पधान्यांकुरादिभिः ॥ ३४ ॥

ບໍ່ວ່າຈະເປັນຊາຍຫຼືຍິງ ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ຄວນບູຊາຣັມພາ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນສວນອັນສັກສິດ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ, ດອກໄມ້, ເມັດທັນຍາຫານ, ໜໍ່ອ່ອນ ແລະ ຂອງຖວາຍອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ.

Verse 35

दधिदूर्वाक्षतैर्द्द्वीपैर्वस्त्रपक्कान्नसंयैः । एवं संपूज्य मंत्रेण ततः संप्रार्थयेद्र्वती ॥ ३५ ॥

ດ້ວຍນົມສົ້ມ, ຫຍ້າດູຣວາ, ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ, ເຄື່ອງບູຊາ, ເສື້ອຜ້າ ແລະອາຫານສຸກ—ເມື່ອບູຊາດ້ວຍມັນຕຣາຕາມພິທີແລ້ວ—ຜູ້ຖືວຣະຕະຈຶ່ງຄວນອະທິຖານດ້ວຍໃຈຈິງ.

Verse 36

अप्सरो मरकन्याभिर्नागकन्याभिरार्चिते । शरीरारोग्यलावण्यं देहि देवि नमोऽस्तु ते ॥ ३६ ॥

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ທີ່ຖືກອັບສະຣາ, ສາວມະຣາ ແລະສາວນາກ ບູຊາ—ຂໍປະທານສຸຂະພາບກາຍ ແລະຄວາມງາມສະຫວ່າງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ. ນະໂມແດ່ພຣະນາງ.

Verse 37

इति संप्रार्थ्यं कन्यास्तु चतस्रो वा सुवासिनीः । संभोज्यां शुकसिद्वरकज्जलालक्तचर्चिताः ॥ ३७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອ້ອນວອນຢ່າງຖືກຄວນແລ້ວ ຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ສາວນ້ອຍ 4 ຄົນ ຫຼືແມ່ຍິງມີຄູ່ຄອງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ—ຜູ້ປະດັບດ້ວຍສີຂຽວດັ່ງນົກແກ້ວ, ຜົງຂາວສິດວະຣະ, ຄາຈະລ (ຂີດຕາ) ແລະສີແດງລັກ (lac).

Verse 38

नमस्कृत्य निजं गेहं समाप्य नियमं व्रजेत् । एवं कृते व्रते विप्र लब्ध्वा सौभाग्यमुत्तमम् ॥ ३८ ॥

ເມື່ອນົບນ້ອມຕໍ່ເຮືອນຂອງຕົນ (ເທວະປະຈຳເຮືອນ ແລະທາງເຂົ້າ) ແລະສຳເລັດນິຍົມວຣະຕະແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນອອກເດີນທາງ. ໂອ ພຣາຫມະນ, ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະແບບນີ້ ຈະໄດ້ຮັບໂຊກດີອັນສູງສຸດ.

Verse 39

इह लोके विमानेन स्वर्गलोके व्रजेत्परम् । इषकृष्णचतुर्द्दश्यां विषशस्त्रांबुवह्निभिः ॥ ३९ ॥

ໃນໂລກນີ້ເອງ ຈະໄດ້ຮັບວິມານທິບ ແລະຈະໄປຕໍ່ສູ່ສະຫວັນອັນສູງສຸດ. ໃນວັນຈັນທຣາທີ 14 ຂອງຂ້າງແຮມ (ກຣິສນະຈະຕຸຣທະສີ) ອັນເປັນຂອງອີສະ (ພຣະສິວະ) ຈະບໍ່ຖືກອັນຕະລາຍຈາກພິດ, ອາວຸດ, ນ້ຳ ແລະໄຟ.

Verse 40

सर्पश्वापदवज्राद्यैर्हतानां ब्रह्मघातिनाम् । चतुर्द्दश्यां क्रियाश्राद्धमेकोद्दिष्टविधानतः ॥ ४० ॥

ສໍາລັບຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນທີ່ຕາຍເນື່ອງຈາກງູ ສັດດຸຮ້າຍ ຟ້າຜ່າ ແລະອື່ນໆ ພຶງກະທໍາ ກຣິຍາ-ສຣາດທະ ໃນວັນຈັນທຣາທີ 14 ຕາມພິທີ ເອກົດດິດ ສໍາລັບວິນຍານດຽວ।

Verse 41

कर्तव्यं विप्रवर्गं च भोजयेन्मिष्टपक्वकैः । तर्पणं च गवां ग्रासं बलिं चैव श्वकाकयोः ॥ ४१ ॥

ພຶງນັບຖືແລະເລີ້ຍງດູພຣາຫມັນເປັນຫມູ່ ດ້ວຍອາຫານຫວານທີ່ປຸງສຸກດີ; ພຶງຖວາຍຕັຣປະນະ, ໃຫ້ຫຍ້າອາຫານແກ່ງົວ, ແລະວາງບະລິໃຫ້ແກ່ຫມາແລະກາດ້ວຍ.

Verse 42

कृत्वाचम्य स्वयं पश्चाद्भुंजीयाद्बंधुभिः सह । एवं यः कुरुते विप्र श्राद्धं संपन्नदक्षिणम् ॥ ४२ ॥

ເມື່ອເຮັດອາຈະມະນະແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຮັບປະທານເອງ ພ້ອມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ຜູ້ໃດກະທໍາສຣາດທະແບບນີ້ ພ້ອມດ້ວຍດັກຊິນາຄົບຖ້ວນ ພິທີຍ່ອມສໍາເລັດສົມບູນ.

Verse 43

स उद्धृत्य पितॄन्गच्छेद्देवलोकं सनातनम् । इषशुक्ल चतुर्द्दश्यां धर्मराजं द्विजोत्तम ॥ ४३ ॥

ເມື່ອຍົກຊ່ວຍປິຕຣະທັງຫຼາຍແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ເທວະໂລກອັນນິລັນດອນ. ໃນວັນຈັນທຣາທີ 14 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນອິສະ (ກາຣຕິກ) ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຂົ້າເຖິງທັມມະຣາຊາ (ຍະມະ).

Verse 44

गंधाद्यैः सम्यगभ्यर्च्य सौवर्णं भोज्य वाङवम् । दद्यात्तस्मै धर्मराजस्त्रायते भुवि नारद ॥ ४४ ॥

ເມື່ອບູຊາດ້ວຍກິ່ນຫອມແລະອື່ນໆ ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພຶງຖວາຍຂອງຂວັນເປັນຄໍາ ພ້ອມອາຫານແລະງົວ. ໂອ ນາຣະດະ, ໂດຍການໃຫ້ເຊັ່ນນີ້ ທັມມະຣາຊາຍ່ອມປົກປ້ອງຜູ້ໃຫ້ໃນໂລກນີ້.

Verse 45

एवं यः कुरुते धर्मप्रतिमादानमुत्तमम् । स भुक्त्वेह वरान्भोगान्दिवं धर्माज्ञया व्रजेत् ॥ ४५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະຕິບັດທານອັນສູງສຸດ ຄືການຖວາຍຮູບຕົວແທນແຫ່ງທັມມະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເສບສຸກອັນປະເສີດໃນໂລກນີ້ ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ສະຫວັນ ຕາມພຣະບັນຍັດຂອງທັມມະ।

Verse 46

ऊर्ज्जकृष्णचतुर्द्दश्यां तैलाभ्यंगं विधूदये । कृत्वा स्नात्वार्चयेद्धर्मं नरकादभयं लभेत् ॥ ४६ ॥

ໃນວັນກຣິສນະ-ຈະຕຸດດະສີ ຂອງເດືອນອູຣະຈະ (ກາຣຕິກ) ໃນຍາມອາລຸນຂຶ້ນ ຄວນທານ້ຳມັນນວດກາຍ; ແລ້ວອາບນ້ຳ ແລະບູຊາທັມມະ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມປອດໄພຈາກຄວາມຢ້ານນະລົກ।

Verse 47

प्रदोषे तैलदीपांस्तु दीपयेद्यमतुष्टये । चतुष्पथे गृहाद्ब्राह्मप्रदेशे वा समाहितः ॥ ४७ ॥

ໃນຍາມປຣະໂດສະ (ຕອນແລງຄ່ຳ) ຄວນຈຸດຕະກຽງນ້ຳມັນເພື່ອໃຫ້ພຣະຍະມະພໍໃຈ; ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ຈະເຮັດທີ່ສີ່ແຍກ ຫຼືໃກ້ບ້ານພຣາຫມັນນອກເຮືອນຕົນກໍໄດ້।

Verse 48

वत्सरे हेमलंब्याख्ये मासि श्रीमति कार्तिके । शुक्लपक्षे चतुर्द्दश्यामरुणाभ्युदयं प्रति ॥ ४८ ॥

ໃນປີທີ່ເອີ້ນວ່າ ເຮມະລຳບີ ໃນເດືອນກາຣຕິກອັນມົງຄຸນ ໃນຝ່າຍຂາວ ວັນທີສິບສີ່—ມຸ່ງໄປສູ່ການຂຶ້ນຂອງອາຣຸນ (ອາລຸນໂອດັຍ) ໃນຍາມອາລຸນ।

Verse 49

स्नात्वा विश्वेश्वरो देवो देवैः सह मुनीश्वर । मणिकर्णिक तीर्थे च त्रिपुंड्रं भस्मना दधत् ॥ ४९ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳແລ້ວ ພຣະວິສເວສະວະຣະ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ ມະນິກັນນິກາ ໄດ້ທາຕຣິປຸນດຣະ (ເສັ້ນນອນສາມເສັ້ນ) ດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ।

Verse 50

स्वात्मानं स्वयमभ्यर्च्य चक्रे पाशुपतव्रतम् । ततस्तत्र महापूजां लिंगे गन्धादिभिश्चरेत् ॥ ५० ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາອາດຕະຂອງຕົນໂດຍຕົນເອງ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຖືວຣະຕະປາຊຸປະຕະ. ຕໍ່ມາ ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງ ຄວນກະທຳມະຫາບູຊາແກ່ລິງຄະ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ.

Verse 51

द्रोणपुष्पैर्बिल्वदलैरर्कपुष्पैश्च केतकैः । पुष्पैः फलैर्मिष्टपक्वैर्नैवेद्यैर्विविधैरपि ॥ ५१ ॥

ດ້ວຍດອກດໂຣນາ, ໃບບິລວະ, ດອກອາຣກະ ແລະດອກເກຕະກີ; ທັງດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາກຊະນິດ, ໝາກໄມ້, ແລະຂອງຫວານທີ່ປຸງສຸກ ເປັນນະໄວເທຍະຫຼາກຫຼາຍ ຄວນກະທຳການບູຊາ.

Verse 52

एवं कृत्वैकभुक्तं तु व्रतं विश्वेशतोषणम् । लभते वांछितान्कामानिहामुत्र च नारद ॥ ५२ ॥

ເມື່ອກະທຳດັ່ງນີ້ ແລະຮັກສາວຣະຕະເອກະພຸກຕະ (ກິນພຽງມື້ດຽວ) ອັນເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນພໍພຣະໄທ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທີ່ປະສົງ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ, ໂອ ນາຣະດະ.

Verse 53

ब्रह्मकूर्चव्रतं चात्र कर्तव्यमृद्धिमिच्छता । सोपवासः पञ्चगव्यं पिबेद्रात्रौ जितेंद्रियः ॥ ५३ ॥

ໃນທີ່ນີ້ ຜູ້ໃດປາຖະໜາຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ຄວນປະຕິບັດວຣະຕະພຣະຫມະກູຣຈະ. ເມື່ອອົບອົດອາຫານ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະແລ້ວ ຄວນດື່ມປັນຈະກະວຍະໃນຍາມຄ່ຳຄືນ.

Verse 54

कपिलायास्तु गोमूत्रं कृष्णाया गोमयं तथा । श्वेतायाः क्षीरमुदितं रक्तायाश्च तथा दधि ॥ ५४ ॥

ສຳລັບງົວສີນ້ຳຕານອ່ອນ (ກະປິລາ) ກຳນົດໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳປັດສະວະງົວ; ສຳລັບງົວສີດຳ ກຳນົດໃຫ້ໃຊ້ຂີ້ງົວເຊັ່ນດຽວກັນ. ສຳລັບງົວສີຂາວ ກ່າວໄວ້ໃຫ້ໃຊ້ນົມ; ແລະສຳລັບງົວສີແດງ ກຳນົດໃຫ້ໃຊ້ນົມສົ້ມ (ດະທິ).

Verse 55

गृहीत्वा कर्बुरायाश्च घृतमेकत्र मेलयेत् । कुशां बुना ततः प्रातः स्नात्वा सन्तर्प्यं देवताः ॥ ५५ ॥

ເອົາສານທີ່ເອີ້ນວ່າ ກັຣບຸຣາ ແລະ ກຣີຕະ (ເນີຍບໍລິສຸດ) ມາປະສົມໃຫ້ເປັນອັນດຽວກັນໃນບ່ອນດຽວ; ແລ້ວໃນເຊົ້າວັນຕໍ່ໄປ ຫຼັງອາບນ້ຳ ຖືມັດຫຍ້າກຸຊາ ແລະ ກະທຳຕາຣປະນາ ໃຫ້ແກ່ເທວະດາທັງຫຼາຍຕາມພິທີ।

Verse 56

ब्रह्मणांस्तोषयित्वा च भुञ्जीयाद्वाग्यतः स्वयम् । ब्रह्मकूर्चव्रतं ह्येतत्सर्वपातकनाशनम् ॥ ५६ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍພໍໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຮັບປະທານດ້ວຍຕົນເອງ ໂດຍສຳລວມວາຈາ. ນີ້ແມ່ນວຣະຕະ «ພຣະຫມະກູຣຈະ» ອັນທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 57

यच्च बाल्ये कृतं पापं कौमारे वार्द्धकेऽपि यत् । ब्रह्मकूर्चोपवासेन तत्क्षणादेव नश्यति ॥ ५७ ॥

ບາບໃດກໍຕາມທີ່ເຄີຍກະທຳໃນວັຍເດັກ ໃນວັຍໜຸ່ມ ຫຼືແມ່ນໃນວັຍແກ່—ໂດຍການອົບວາສ (ອົດອາຫານ) ແຫ່ງ «ພຣະຫມະກູຣຈະ» ບາບນັ້ນຈະສູນໄປໃນທັນທີ.

Verse 58

पाषाणव्रतमप्यत्र प्रोक्तं तच्छृणु नारद । सोपवासो दिवा नक्तं पाषाणाकारपिष्टचकम् ॥ ५८ ॥

ໃນນີ້ຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງວຣະຕະ «ປາສານະ» ດ້ວຍ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ນາຣະດະ. ຄວນຖືອົບວາສ ແລະ ທັງກາງວັນກາງຄືນ ຮັບປະທານແຕ່ເຄັກແປ້ງທີ່ປັ້ນເປັນຮູບຫີນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 59

प्रार्च्य गन्धादिभिर्गौरीं घृतपंक्वमुपाहरेत् । व्रतमेतच्चरित्वा तु यथोक्तं द्विजसत्तम ॥ ५९ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊານາງ ໂກຣີ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະ ສິ່ງບູຊາອື່ນໆ ຢ່າງຖືກພິທີແລ້ວ ຈຶ່ງນຳອາຫານທີ່ປຸງດ້ວຍກຣີຕະມາຖວາຍ. ເມື່ອປະພຶດວຣະຕະນີ້ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ແລ້ວ ໂອ ດວິຈະສັດຕະມະ, ພິທີກໍສຳເລັດບໍລິບູນ.

Verse 60

ऐश्वर्यसौख्यसौभाग्यरूपाणि प्राप्नुयान्नरः । मार्गशुक्लचतुर्दश्यामेकभुक्तः पुरोदितम् ॥ ६० ॥

ບຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ຄວາມສຸກ ໂຊກດີ ແລະຄວາມງາມ ໂດຍກິນພຽງແຕ່ຄັ້ງດຽວ ໃນວັນຈະຕຸຣະດະຊີ (ວັນທີ 14) ຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນມາຣກະຊີຣສະ ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນໜ້າ।

Verse 61

निराहारो वृषं स्वर्णं प्रार्च्य दद्याद्द्विजातये । परेऽह्नि प्रातरुत्थाय स्नात्वा सोमं महेश्वरम् ॥ ६१ ॥

ໃນການອົດອາຫານ (ບໍ່ຮັບປະທານອາຫານ) ຄວນບູຊາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລ້ວຖວາຍວົວຜູ້ ແລະຄຳ ແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາຫມັນ)। ມື້ຕໍ່ໄປ ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ອາບນ້ຳ ແລ້ວບູຊາ ໂສມ ແລະ ມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 62

पूजयेत्कमलैः पुष्पैर्गंधमाल्यानुलेपनैः । द्विजान्सम्भोज्य मिष्टान्नौस्तोषयेद्दक्षिणादिभिः ॥ ६२ ॥

ຄວນບູຊາພຣະເທວະດ້ວຍດອກບົວ ແລະດອກໄມ້ອື່ນໆ ພ້ອມກັບຂອງຫອມ ພວງມາລາ ແລະນ້ຳຫອມທາກາຍ। ແລ້ວໃຫ້ອາຫານຫວານແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ພຣາຫມັນ) ແລະເຮັດໃຫ້ທ່ານພໍໃຈດ້ວຍທານ ໂດຍເລີ່ມຈາກດັກຊິນາ ແລະອື່ນໆ।

Verse 63

एतच्छिवव्रतं विप्र भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् । कर्तॄणामुपदेष्टॄणां साह्यानामनुमोदिनाम् ॥ ६३ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ວຣະຕະຂອງພຣະສິວະນີ້ ໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ໂມກຊະ) ແກ່ຜູ້ປະຕິບັດ, ຜູ້ສອນ, ຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອ, ແລະຜູ້ອະນຸໂມທະນາ.

Verse 64

पौषशुक्लचतुर्दश्यां विरूपाक्षव्रतं स्मृतम् । कपर्दीश्वरसांनिध्यं प्राप्स्याम्यत्र विचिंत्य च ॥ ६४ ॥

ໃນວັນຈະຕຸຣະດະຊີ (ວັນທີ 14) ຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນເປົາຊະ ມີການກ່າວໄວ້ວ່າເປັນວຣະຕະວິຣູປາກຊະ. ໂດຍພິຈາລະນາວ່າ «ທີ່ນີ້ ຂ້ອຍຈະໄດ້ຮັບຄວາມໃກ້ຊິດອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ ກະປັຣດີອີສະວະຣະ (ພຣະສິວະ)» ແລ້ວຈຶ່ງຮັບວຣະຕະນັ້ນ.

Verse 65

स्नात्वागाधजले विप्र विरूपाक्षं शिवं यजेत् । गंधमाल्यनमस्कारधूपदीपान्नसंपदा ॥ ६५ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳໃນນ້ຳເລິກແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະສິວະ ວິຣູປາກສະ ຜູ້ມີຕາສາມ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ພວງດອກໄມ້ ການນົບນ້ອມ ແລະ ທູບ ໂຄມໄຟ ພ້ອມອາຫານບູຊາອັນອຸດົມ।

Verse 66

तत्स्थं द्विजातये दत्त्वा मोदते दिवि देववत् । माघकृष्णचतुर्द्दश्यां यमतर्पणमीरितम् ॥ ६६ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍທານນັ້ນແກ່ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະຊື່ນບານໃນສະຫວັນດັ່ງເທວະ. ນີ້ແມ່ນທີ່ກ່າວໄວ້ວ່າ «ຍະມະ-ຕັຣປະນະ» ຄວນປະຕິບັດໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ ຂອງຄື່ງເດືອນມືດເດືອນມາຄະ.

Verse 67

अनर्काभ्युदिते काले स्नात्वा संतर्पयेद्यमम् । द्विसप्तनामभिः प्रोक्तैः सर्वपापविमुक्तये ॥ ६७ ॥

ໃນເວລາທີ່ຕາເວັນຂຶ້ນແຈ້ງ ບໍ່ຖືກເມກບັງ, ຫຼັງອາບນ້ຳແລ້ວ ຄວນຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ພຣະຍະມະ ໂດຍໃຊ້ນາມ 14 (ສອງເທື່ອເຈັດ) ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ ເພື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 68

तिलदर्भांबुभिः कार्यं तर्प्पणं द्विजभोजनम् । कृशरान्नं स्वयं चापि तदेवाश्नीत वाग्यतः ॥ ६८ ॥

ຄວນເຮັດຕັຣປະນະດ້ວຍນ້ຳທີ່ປົນງາ ແລະ ຫຍ້າດັຣພະ, ແລະຄວນເລີ້ຍງອາຫານແກ່ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ດ້ວຍ. ຕົນເອງຄວນຮັບປະທານແຕ່ຄຣິຊະຣາ (ເຂົ້າກັບຖົ່ວງ່າຍໆ) ເທົ່ານັ້ນ ໂດຍສຳລວມວາຈາ.

Verse 69

अंत्यकृष्णचतुर्दश्यां शिवरात्रिव्रतं द्विज । निर्जलं समुपोष्यात्र दिवानक्तं प्रपूजयेत् ॥ ६९ ॥

ໂອ ດວິຊະ, ໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີຂອງຄື່ງເດືອນມືດຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຄວນຮັກສາວຣະຕະ «ສິວະຣາຕຣີ»; ໃນວັນນີ້ຄວນອົບອົດໂດຍບໍ່ດື່ມນ້ຳ ແລະບູຊາພຣະສິວະທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 70

स्वयंभुवादिकं लिंगं पार्थिवं वा समाहितः । गंधाद्यैरुपचारैश्च सांबुबिल्वदलादिभिः ॥ ७० ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິ ພຶງບູຊາລິງຄະທີ່ເກີດຂຶ້ນເອງ (svayambhū) ຫຼືລິງຄະດິນ ໂດຍຖວາຍກິ່ນຫອມ ແລະອຸປະຈາຣະອື່ນໆ ພ້ອມໃບບິລວາ ແລະສິ່ງຄ້າຍກັນທີ່ຊຸມນ້ຳ।

Verse 71

धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैः स्तोत्रपाठैर्जपादिभिः । ततः परेऽह्नि संपूज्य पुनरेवोपचारकैः ॥ ७१ ॥

ດ້ວຍທູບ ດ້ວຍປະທີບ ແລະນາຍເວດຍະ (ອາຫານຖວາຍ) ພ້ອມການອ່ານສະໂຕຕຣະ ການຈະປະ (japa) ແລະກິດອື່ນໆ; ແລ້ວໃນມື້ຕໍ່ໄປ ພຶງບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນອີກຄັ້ງ ດ້ວຍອຸປະຈາຣະຕາມພິທີ.

Verse 72

संभोज्य विप्रान्मिष्टान्नैर्विसृजेल्लब्धदक्षिणान् । एवं कृत्वा व्रतं मर्त्यो महादेवप्रसादतः ॥ ७२ ॥

ເມື່ອໄດ້ເລີ້ຍງພຣາຫມັນດ້ວຍອາຫານຫວານແລ້ວ ພຶງມອບດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຕາມຄວນ ແລະສົ່ງທ່ານກັບໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ມະນຸດຜູ້ປະຕິບັດວຣະຕະແບບນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຜົນໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງມະຫາເທວ (ພຣະສິວະ).

Verse 73

अमर्त्यभोगान् लभते दैवतैः सुसभाजितः । अंत्यशुक्लचतुर्दश्यां दुर्गां संपूज्य भक्तितः ॥ ७३ ॥

ໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ (Śukla Caturdaśī) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນທ້າຍສຸດ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະທຸຣຄາດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສຳລານແຫ່ງເທວະໂລກ ແລະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງຢ່າງດີໃນຫມູ່ເທວະດາ.

Verse 74

गन्धाद्यैरुपचारैस्तु विप्रान्संभोजयेत्ततः । एवं कृत्वा व्रतं विप्र दुर्गायाश्चैकभोजनः ॥ ७४ ॥

ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍອຸປະຈາຣະເຊັ່ນກິ່ນຫອມ ແລະການຖວາຍບູຊາຕາມປະເພນີອື່ນໆ ພຶງເລີ້ຍງພຣາຫມັນ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອປະຕິບັດວຣະຕະແບບນີ້ແລ້ວ ພຶງຮັກສາວິໄນກິນອາຫານພຽງມື້ດຽວ ເພື່ອຖວາຍແດ່ພຣະທຸຣຄາດ້ວຍ.

Verse 75

लभते वांछितान्कामानिहामुत्र च नारद । चैत्रकृष्णचतुर्दश्यामुपवासं विधाय च ॥ ७५ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ຜູ້ໃດຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ໃນວັນຈະຕຸຣະດະຊີ ຂອງປັກຂ໌ມືດ ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ຈະໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ.

Verse 76

केदारोदकपानेन वाचिमेधफलं भवेत् । उद्यापने तु सर्वांसां सामान्यो विधिरुच्यते ॥ ७६ ॥

ການດື່ມນ້ຳເກດາຣະ (Kedāra-udaka) ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍະ ວາຈິເມດະ (Vācimedha). ແຕ່ໃນພິທີປິດທ້າຍ (udyāpana) ນັ້ນ ກ່າວວ່າມີວິທີການຮ່ວມກັນສຳລັບທຸກວຣະຕະ.

Verse 77

कुंभाश्चतुर्दशैवात्र सपूगाक्षतमोदकाः । सदक्षिणांशुकास्ताम्रामृन्मयाश्चाव्रणा नवाः ॥ ७७ ॥

ໃນພິທີນີ້ ຈັດຕັ້ງຄຸມພະ (kumbha) ນ້ຳ 14 ໃບ ພ້ອມຫມາກພູກ, ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ແລະ ໂມທະກະ (ຂອງຫວານ). ຄວນມີທັກຊິນາ ແລະ ຜ້າຖວາຍ; ຄຸມພະເຮັດດ້ວຍທອງແດງ ຫຼື ດິນເຜົາ, ໃໝ່ ແລະ ບໍ່ມີຮອຍແຕກ.

Verse 78

तावंतो वशदंडाश्च पवित्राण्यासनानि च । पात्राणि यज्ञसूत्राणि तावत्येव हि कल्पयेत् ॥ ७८ ॥

ຕາມຈຳນວນນັ້ນ ຄວນຈັດເຮັດວະຊະດັນດະ (ໄມ້ຄວບຄຸມ), ພະວິຕຣະ (ວົງຄຸຊະອັນສັກສິດ), ອາສະນະ (ບ່ອນນັ່ງ), ພາຊະນະ (ພາຊະນະພິທີ) ແລະ ຍັດຍະສູຕຣະ (ສາຍສັກສິດ) ໃຫ້ຄົບຈຳນວນເທົ່າກັນ.

Verse 79

शेषं प्रागुक्तवत्कुर्याद्वित्तशाठ्यविवर्ज्जितः ॥ ७९ ॥

ໂດຍປາສະຈາກການຫລອກລວງໃນເລື່ອງຊັບສິນ ຄວນປະຕິບັດສ່ວນທີ່ເຫຼືອໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 80

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थभागे द्वादशमासस्थितचतुर्दशीव्रतवर्णनं नाम त्रयोविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥ १२३ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງ ບົດທີ 123 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາວຣະຕະ ຈະຕຸຣະດະຊີ ທີ່ຖືປະຕິບັດຕະຫຼອດ 12 ເດືອນ» ໃນພາກຕົ້ນ (ປູຣະວະພາກ) ໃນມະຫານິທານ (ບຣິຫັດ-ອຸປາຂະຍານ) ພາກທີ 4 ຂອງ ບຣິຫັນ-ນາຣະດີຍະ ປູຣານະ ອັນຄວນບູຊາ.