The Description of the Brahmāṇḍa Purāṇa’s Table of Contents (Anukramaṇī)
ໃນພາກຕົ້ນຂອງ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະ ປຸຣານະ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວກັບ ມາຣີຈິ ແລະລຽງລາຍຂອບເຂດກັບການແບ່ງພາຍໃນຂອງ ບຣະຫມານະດະ ປຸຣານະ. ພຣະອົງກຳນົດ 4 pāda—Prakriyā, Anuṣaṅga, Upodghāta, Upasaṃhāra—ເປັນພາກກ່ອນ ພາກກາງ ແລະພາກຫຼັງ ແລ້ວລຽງລາຍເນື້ອຫາ: ພິທີກຳແລະໜ້າທີ່ທາງທຳ, ເລື່ອງ Naimiṣa, Hiraṇyagarbha ແລະການກໍ່ຮ່າງໂລກ; kalpa/ manvantara; ການສ້າງດ້ວຍໃຈ, ການເກີດຂອງ Rudra, ປາກົດການຂອງ Mahādeva ແລະການສ້າງິສີ; ພູມິສາດໂລກ (Bhārata, ດິນແດນອື່ນ, dvīpa 7, ໂລກລຸ່ມ-ໂລກເທິງ), ວົງໂຄຈອນດາວ, ຮູບຮ່າງດວງອາທິດ; ຫຼັກຍຸກ ແລະເຫດການສິ້ນຍຸກ; ວິບັດວິການແຫ່ງເວດ, Manus ເຊັ່ນ Svāyambhuva, ການບີບນົມແຜ່ນດິນ; Vaivasvata Manu ແລະສາຍວົງກະສັດ/ິສີ (Ikṣvāku, ສາຍ Atri, Yayāti, Yadu, Kārtavīrya, Paraśurāma, Vṛṣṇi, Sagara), ສົງຄາມເທວະ–ອະສຸຣະ, ອະວະຕາຣຂອງ Kṛṣṇa, ບົດສັນລະເສີນ ແລະສາຍ Bali; ເນື້ອຫາ Bhaviṣya ສຳລັບ Kali; ຕໍ່ມາກ່ຽວກັບ pralaya, ການວັດເວລາ, loka 14, ນະຣົກ, ເມືອງ Manomaya, ການລະລາຍ Prakṛti, ໝາຍເຫດ Śaiva Purāṇa, ຊະຕາກຳຕາມ guṇa ແລະການຊີ້ Brahman ດ້ວຍ anvaya–vyatireka. ບົດຈົບດ້ວຍສາຍການສືບທອດປຸຣານະ, ຜົນບຸນຂອງການຟັງ/ອ່ານ/ຂຽນ, ແລະກົດຈັນຍາບັນໃນການໃຫ້ແລະສອນຢ່າງຖືກທຳ.
Shlokas
Verse 1
ब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि ब्रह्मांडाख्यं पुरातनम् । यच्च द्वादशसाहस्रमादिकल्पकथायुतम् ॥ १ ॥
ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ລູກນ້ອຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດປຸຣານະເກົ່າແກ່ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ພຣະຫມານະດະ» ມີຄາຖາສິບສອງພັນ ແລະປະດັບດ້ວຍເລື່ອງລາວແຫ່ງກັລປະດັ້ງເດີມ (ຍຸກການທໍາອິດຂອງສາກົນ)។
Verse 2
प्रक्रियाख्योऽनुषंगाख्य उपोद्घातस्तृतीयकः । चतुर्थ उपसंहारः पादाश्चत्वार एव हि ॥ २ ॥
ພາກທໍາອິດເອີ້ນວ່າ «ປະກຣິຍາ» (ການອະທິບາຍຢ່າງເປັນລໍາດັບ); ພາກທີສອງ «ອະນຸສັງກະ» (ການສືບຕໍ່ທີ່ເຊື່ອມໂຍງ); ພາກທີສາມ «ອຸໂປດຄາຕະ» (ຄໍານໍາ); ພາກທີສີ່ «ອຸປະສັງຫາຣະ» (ສະຫຼຸບທ້າຍ) — ແທ້ຈິງມີພາດາສີ່ພາກເທົ່ານັ້ນ।
Verse 3
पूर्वपादद्वयं पूर्वो भागोऽत्र समुदाहृतः । तृतीयो मध्यमो भागश्चतुर्थस्तूत्तरो मतः ॥ ३ ॥
ໃນນີ້ ພາດາສອງພາກທໍາອິດ ຖືກກ່າວວ່າເປັນພາກຕົ້ນ; ພາດາທີສາມເປັນພາກກາງ; ແລະພາດາທີສີ່ ຖືກນັບເປັນພາກທ້າຍ।
Verse 4
आदौ कृत्यसमुद्देशो नैमिषाख्यानकं ततः । हिरण्यगर्भोत्पत्तिश्च लोककल्पनमेव च ॥ ४ ॥
ໃນຕອນຕົ້ນ ມີການລຽນລຽງຢ່າງຫຍໍ້ ກ່ຽວກັບພິທີກຳ ແລະໜ້າທີ່ທີ່ຄວນປະພຶດ; ຕໍ່ມາເປັນເລື່ອງນາຍມິສະ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນເວົ້າເຖິງການກໍ່ກໍາເນີດຂອງຫິຣັນຍະຄັຣພະ; ແລະການຈັດຮູບສ້າງໂລກທັງຫຼາຍດ້ວຍ।
Verse 5
एष वै प्रथमः पादो द्वितीयं श्रृणु मानद । कल्पमन्वन्तराख्यानं लोकज्ञानं ततः परम् ॥ ५ ॥
«ນີ້ແທ້ແມ່ນພາດາທໍາອິດ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງພາດາທີສອງ ໂອ ຜູ້ຄວນແກ່ການນັບຖື. ໃນນັ້ນມີເລື່ອງລາວແຫ່ງກັລປະ ແລະມັນວັນຕະຣະ; ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນເປັນຄວາມຮູ້ອັນສູງກ່ຽວກັບໂລກທັງຫຼາຍ»។
Verse 6
मानसीसृष्टिकथनं रुद्रप्रसववर्णनम् । महादेवविभूतिश्च ऋषिसर्गस्ततः परम् ॥ ६ ॥
ພຣະຄຳນີ້ເລົ່າເຖິງການສ້າງອັນເກີດຈາກຈິດ ພັນລະນາການປະສູດຂອງ ຣຸດຣະ ກ່າວເຖິງວິພູຕິອັນສັກສິດຂອງ ມະຫາເທວ ແລະຕໍ່ມາເຖິງການກໍ່ກຳເນີດຂອງບັນດາຣິສີ.
Verse 7
अग्नीनां विजयश्चाथ कालसद्भाववर्णनम् । प्रियव्रतान्वयोद्देशः पृथिव्यायामविस्तरः ॥ ७ ॥
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈະກ່າວເຖິງໄຊຊະນະຂອງບັນດາໄຟ (ອັກນີ) ແລະອະທິບາຍຄວາມເປັນຈິງຂອງເວລາ (ກາລະ) ພ້ອມທັງສະຫຼຸບສາຍສະກຸນຂອງ ປຣິຍະວຣະຕະ ແລະພັນລະນາຂະໜາດກວ້າງໃຫຍ່ຂອງແຜ່ນດິນໂລກ.
Verse 8
वर्णनं भारतस्यास्य ततोऽन्येषां निरूपणम् । जम्ब्वादिसप्तद्वीपाख्या ततोऽधोलोकवर्णनम् ॥ ८ ॥
ຈະມີການພັນລະນາກ່ຽວກັບ ພາຣະຕະ (ພາຣັດ) ນີ້ ແລ້ວຈຶ່ງອະທິບາຍດິນແດນອື່ນໆ; ຕໍ່ມາກ່າວເຖິງເຈັດທະວີບ ເລີ່ມຈາກ ຊັມບູທະວີບ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນພັນລະນາໂລກຊັ້ນລຸ່ມ.
Verse 9
उर्द्ध्वलोकानुकथनं ग्रहचारस्ततः परम् । आदित्यव्यूहकथनं देवग्रहानुकीर्तनम् ॥ ९ ॥
ຕໍ່ມາເລົ່າເຖິງໂລກຊັ້ນເທິງ ແລະຕາມດ້ວຍການພັນລະນາການເຄື່ອນໄຫວຂອງດາວເຄາະ; ຈາກນັ້ນອະທິບາຍກອງຮູບຈັກກະວານຂອງພຣະອາທິດ (ອາດິຕະວິວຫະ) ແລະການນັບເອີ້ນດາວເຄາະອັນເປັນເທວະ.
Verse 10
नीलकंठाह्वयाख्यानं महादेवस्य वैभवम् । अमावास्यानुकथनं युगतत्त्वनिरूपणम् ॥ १० ॥
ມີເລື່ອງລາວທີ່ເອີ້ນວ່າ “ນີລະກັນຖະ” ກ່າວສັນລະເສີນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງ ມະຫາເທວ ພ້ອມທັງການເລົ່າເຖິງວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ແລະການອະທິບາຍຫຼັກທັດຕະວະຂອງຍຸກຕ່າງໆ.
Verse 11
यज्ञप्रवर्तनं चाथ युगयोरंत्ययोः कृतिः । युगप्रजालक्षणं च ऋषिप्रवरवर्णनम् ॥ ११ ॥
ຍັງກ່າວເຖິງການສ້າງຕັ້ງພິທີຍັດຍະ (ບູຊາດ້ວຍໄຟ), ເຫດການໃນຊ່ວງທ້າຍຂອງຍຸກ, ລັກສະນະຂອງປະຊາຊົນໃນແຕ່ລະຍຸກ, ແລະການພັນລະນາສາຍສະກຸນຂອງລະສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ (ṛṣi-pravara)។
Verse 12
वेदानां व्यसनाख्यानं स्वायम्भुवनिरूपणम् । शेषमन्वंतराख्यानं पृथिवीदोहनं ततः ॥ १२ ॥
ມັນເລົ່າເຖິງໄພພິບັດທີ່ກະທົບຕໍ່ພຣະເວດ, ອະທິບາຍຍຸກຂອງສະວາຍັມພູວະ (ມະນຸ), ແລ້ວບັນຍາຍເລື່ອງມັນວັນຕະຣະທີ່ເຫຼືອ, ແລະຕໍ່ມາພັນລະນາການ “ດູດນົມ” ຈາກແຜ່ນດິນ.
Verse 13
चाक्षुषेऽद्यतने सर्गे द्वितीयोऽङ्घ्रिः पुरोदले । अथोपोद्घातपादे तु सप्तर्षिपरिकीर्तनम् ॥ १३ ॥
ໃນການສ້າງສັນ (ສັກກະ) ປັດຈຸບັນໃນມັນວັນຕະຣະຈາກຊຸສະ, ພາກທີສອງຖືກວາງໄວ້ໃນຕອນເປີດ; ແລ້ວໃນບາດນໍາ (upodghāta-pāda) ມີການກ່າວເຖິງສັບຕະລະສີ (Saptarṣis) ທັງເຈັດ.
Verse 14
प्रजापत्यन्वयस्तस्माद्देवादीनां समुद्भवः । ततो जयाभिलाषश्च मरुदुत्पत्तिकीर्तनम् ॥ १४ ॥
ຈາກເລື່ອງນັ້ນ ໄດ້ພັນລະນາສາຍສະກຸນຂອງປຣະຈາປະຕິ ແລະການກໍ່ກຳເນີດຂອງເທວະ ແລະສັດຕະວະອື່ນໆ; ຕໍ່ມາກ່າວເຖິງຄວາມປາຖະໜາໃນໄຊຊະນະ ແລະເລົ່າການເກີດຂອງມະຣຸດ (Maruts).
Verse 15
काश्यपेयानुकथनं ऋषिवंशनिरूपणम् । पितृकल्पानुकथनं श्राद्धकल्पस्ततः परम् ॥ १५ ॥
ຕໍ່ມາແມ່ນການເລົ່າເຖິງລູກຫຼານຂອງກາສະຍະປະ (Kaśyapa), ການຊີ້ແຈງສາຍສະກຸນຂອງລະສີ, ການອະທິບາຍພິທີກຳມະສຳລັບປິຕຣະ (Pitṛs) ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນວິທີການປະກອບສຣາດທະ (Śrāddha).
Verse 16
वैवस्वतसमुत्पत्तिः सृष्टिस्तस्य ततः परम् । मनुपुत्रान्वयश्चांतो गान्धर्वस्य निरूपणम् ॥ १६ ॥
ໃນນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້: ກໍ່ກຳເນີດຂອງ ໄວວັສວະຕະ ມະນຸ; ຕໍ່ມາເລົ່າເຖິງການສ້າງ (ສຣິດຕິ) ຂອງທ່ານ; ສາຍວົງຂອງລູກຊາຍມະນຸຈົນສິ້ນ; ແລະການອະທິບາຍປະເພນີຄັນທະວະ (Gandharva).
Verse 17
इक्ष्वाकुवंशकथनं वंशोऽत्रेः सुमहात्मनः । अमावसोरन्वयश्च रजेश्चरितमद्भुतम् ॥ १७ ॥
ໃນນີ້ໄດ້ບັນຍາຍ: ສາຍວົງຂອງ ອິກສະວາກຸ (Ikṣvāku); ວົງຕະກູນອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງລະສີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ອະຕຣິ (Atri); ສາຍສືບຂອງ ອະມາວາສຸ (Amāvāsu); ແລະກິດຈະກຳອັນອັດສະຈັນຂອງກະສັດ ຣາເຈດ (Rajeś).
Verse 18
ययातिचरितं चाथ यदुवंशनिरूपणम् । कार्तवीर्यस्य चरितं जामदग्न्यं ततः परम् ॥ १८ ॥
ຕໍ່ມາເລົ່າເຖິງປະຫວັດຂອງ ຢະຢາຕິ (Yayāti); ຕາມດ້ວຍການພັນລະນາວົງຢະດຸ (Yadu). ຫຼັງຈາກນັ້ນເລົ່າຊີວິດຂອງ ກາຣຕະວີຣຍະ (Kārtavīrya); ແລະຕໍ່ໄປແມ່ນເລື່ອງຂອງ ຈາມະດັກນະຍະ (Jāmadagnya—Paraśurāma).
Verse 19
वृष्णिवंशानुकथनं सगरस्याथ संभवः । भार्गवस्यानुचरितं पितृकार्यवधाश्रयम् ॥ १९ ॥
ມີການເລົ່າຕາມລຳດັບເຖິງວົງ ວຣິສນິ (Vr̥ṣṇi); ຕໍ່ມາແມ່ນການກຳເນີດຂອງ ສະກະຣະ (Sagara); ແລະຕໍ່ໄປແມ່ນເລື່ອງຂອງ ພາຣຄະວະ (Bhārgava) ທີ່ເນັ້ນການສັງຫານເພື່ອສຳເລັດໜ້າທີ່ຕໍ່ບິດາ.
Verse 20
सगरस्याथ चरितं भार्गवस्य कथा पुनः । देवासुराहवकथा कृष्णाविर्भाववर्णनम् ॥ २० ॥
ຕໍ່ມາແມ່ນປະຫວັດຂອງ ສະກະຣະ (Sagara); ແລະອີກຄັ້ງເລົ່າເຖິງ ພາຣຄະວະ (Bhārgava). ຍັງມີເລື່ອງສົງຄາມລະຫວ່າງເທວະກັບອະສຸຣະ, ແລະການພັນລະນາການປະກົດພຣະອົງ (ອະວະຕາຣ) ຂອງ ພຣະກຣິສນະ (Kṛṣṇa).
Verse 21
इंद्रस्य तु स्तवः पुण्यः शुक्रेण परिकीर्तितः । विष्णुमाहात्म्यकथनं बलिवंशनिरूपणम् ॥ २१ ॥
ຕໍ່ມາ ສຸກຣະໄດ້ຂັບສັນລະເສີນອັນບໍລິສຸດແກ່ພຣະອິນທຣາ; ແລະຍັງມີການເລົ່າພຣະມະຫິມາຂອງພຣະວິສນຸ ພ້ອມກັບການບັນຍາຍສາຍວົງຂອງບາລິ।
Verse 22
भविष्यराजचरितं संप्राप्तेऽथ कलौ युगे । समुपोद्धातपादोऽयं तृतीयो मध्यमे दले ॥ २२ ॥
ບັດນີ້ ເມື່ອກາລິຍຸກມາຮອດ ພາກນີ້ແມ່ນປະຫວັດຂອງພຣະຣາຊາ ພະວິສະຍະ; ນີ້ແມ່ນພາກທີສາມ ເປັນບົດນໍາ ວາງໄວ້ໃນຕອນກາງ।
Verse 23
चतुर्थमुपसंहारं वक्ष्ये खण्डे तथोत्तरे । वैवस्वतांतराख्यानं विस्तरेण यथातथाम् ॥ २३ ॥
ຕໍ່ໄປ ໃນຂັນດາຕອນຫຼັງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງບົດສະຫຼຸບປິດທ້າຍພາກທີສີ່; ແລະຈະເລົ່າເລື່ອງ ໄວວັສວະຕະ-ມັນວັນຕະຣະ ຢ່າງລະອຽດຕາມຄວາມຄວນ.
Verse 24
पूर्वमेव समुद्दिष्टं संक्षेपादिह कथ्यते । भविष्याणां मनूनां च चरितं हि ततः परम् ॥ २४ ॥
ສິ່ງທີ່ໄດ້ຊີ້ໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ບັດນີ້ຖືກກ່າວໃນທີ່ນີ້ໂດຍຫຍໍ້; ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງຈະເລົ່າປະຫວັດຂອງມະນຸໃນອະນາຄົດທັງຫຼາຍ.
Verse 25
कल्पप्रलयनिर्देशः कालमानं ततः परम् । लोकाश्चतुर्द्दश ततः कथिताः प्राप्तलक्षणैः ॥ २५ ॥
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີການຊີ້ແຈງເຖິງກັລປະ ແລະ ປຣະລະຍະ (ການລະລາຍໂລກ); ຕໍ່ໄປແມ່ນການອະທິບາຍມາດຕາເວລາທັງປວງ. ແລ້ວຈຶ່ງພັນນາໂລກ 14 ຊັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະຈໍາແນກຂອງມັນ.
Verse 26
वर्णनं नरकाणां च विकर्माचरणैस्ततः । मनोमयपुराख्यानं लयः प्राकृतिकस्ततः ॥ २६ ॥
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີການພັນລະນາເຖິງນະລົກທັງຫຼາຍ ແລະການປະພຶດກຳຕ້ອງຫ້າມ (ວິກັມມະ)។ ຕໍ່ມາ ເປັນເລື່ອງເມືອງ «ມະໂນມະຍະ» ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ແມ່ນການລະລາຍຕາມປຣະກຣິຕິ (ທຳມະຊາດດັ້ງເດີມ)។
Verse 27
शैवस्याथ पुरस्यापि वर्णनं च ततः परम् । त्रिविधा गुणसंबंधाज्जंतूनां कीर्तिता गतिः ॥ २७ ॥
ຕໍ່ມາ ຍັງມີການພັນລະນາເຖິງ «ໄສວະປຸຣານະ» ອີກດ້ວຍ. ແລ້ວຈຶ່ງອະທິບາຍເຖິງຄວາມໄປສູ່ປາຍທາງສາມປະການຂອງສັດທັງຫຼາຍ ອັນເກີດຈາກການສຳພັນກັບຄຸນະສາມ (ກຸນະ)។
Verse 28
अनिर्देश्याप्रतर्क्यस्य ब्रह्मणः परमात्मनः । अन्वयव्यतिरेकाभ्यां वर्णनं हि ततः परम् ॥ २८ ॥
ກ່ຽວກັບພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ ຄື ພຣະພຣະມັນ (Brahman) ຜູ້ບໍ່ອາດກ່າວບອກໄດ້ ແລະເກີນກວ່າການຄາດຄິດ—ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ການພັນລະນາພຣະອົງ ເຮັດໂດຍວິທີ «ອັນວະຍະ» ແລະ «ວະຍະຕິເຣກະ» (ການຮ່ວມປະກອບ ແລະການຕັດອອກ)។
Verse 29
इत्येष उपसंहारपादो वृत्तः सहोत्तरः । चतुष्पादं पुराणं ते ब्रह्माण्डं समुदाहृतकम् ॥ २९ ॥
ດັ່ງນີ້ ພາກສະຫຼຸບ (ປາດະ) ໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ ພ້ອມທັງສ່ວນຕໍ່ເນື່ອງຂອງມັນ. ດ້ວຍປະການນີ້ ປຸຣານະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ພຣະຫມານະດະ» (Brahmāṇḍa) ໄດ້ຖືກປະກາດໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ວ່າ ມີສີ່ພາກ.
Verse 30
अष्टादशमनौपम्यं सारात्सारतरं द्विज । ब्रह्मांडं यच्चतुर्लक्षं पुराणं येन पठ्यते ॥ ३० ॥
ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເອີຍ, ໃນບັນດາປຸຣານະ 18 ນັ້ນ «ພຣະຫມານະດະປຸຣານະ» (Brahmāṇḍa) ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ—ຍິ່ງກວ່າແກ່ນສານແຫ່ງແກ່ນສານ. ມັນເປັນປຸຣານະທີ່ຖືກສວດອ່ານວ່າມີສີ່ລັກ (400,000) ຄຳກະວີ.
Verse 31
तदेतदस्य गदितमत्राष्टादशधा पृथक् । पाराशर्येण मुनिना सर्वेषामपि मानद ॥ ३१ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ໃນທີ່ນີ້ ຄໍາສອນນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ ແຍກເປັນ 18 ພາກ ໂດຍມຸນີ ປາຣາຊາຣະຍະ (ວະຍາສະ) ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ທຸກຜູ້, ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດຕິຍົດ।
Verse 32
वस्तुतस्तूपदेष्ट्राथ मुनीनां भावितात्मनाम् । मत्तः श्रुत्वा पुराणानि लोकेभ्यः प्रचकाशिरे ॥ ३२ ॥
ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້ອຍໄດ້ເປັນຜູ້ຊີ້ນໍາແກ່ບັນດາມຸນີຜູ້ຝຶກຝົນຈິດໃຈດີ; ແລະເມື່ອເຂົາໄດ້ຟັງປູຣານະຈາກຂ້ອຍ ກໍໄດ້ນໍາໄປເຜີຍແຜ່ໃຫ້ແຈ້ງໃນບັນດາໂລກທັງຫຼາຍ।
Verse 33
मुनयो धर्मशीलास्ते दीनानुग्रहकारिणः । मयाचेदं पुराणं तु वसिष्टाय पुरोदितम् ॥ ३३ ॥
ບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ ຍືນຫຍັດໃນທຳ ແລະມີເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກ. ແທ້ໆແລ້ວ ປູຣານະນີ້ ຂ້ອຍເຄີຍເລົ່າໄວ້ກ່ອນແກ່ ວະສິດຖະ.
Verse 34
तेन शक्तिसुतायोक्तं जातूकर्ण्याय तेन च । व्यासो लब्ध्वा ततश्चैतत्प्रभंजनमुखोद्गतम् ॥ ३४ ॥
ໂດຍທ່ານນັ້ນ ມັນໄດ້ຖືກສອນແກ່ບຸດຂອງ ຊັກຕິ; ແລະໂດຍຜູ້ນັ້ນອີກ ຈຶ່ງສອນແກ່ ຈາຕູກັນຍະ. ຕໍ່ມາ ວະຍາສະ ໄດ້ຮັບຄໍາສອນນີ້—ຄວາມຮູ້ປູຣານະອັນອອກຈາກປາກຂອງ ປຣະພັນຈະນະ.
Verse 35
प्रमाणीकृत्य लोकेऽस्मिन्प्रावर्तयदनुत्तमम् । य इदं कीर्तयेद्वत्स श्रृणोति च समाहितः ॥ ३५ ॥
ເມື່ອໄດ້ສ້າງໃຫ້ເປັນຫຼັກຖານອັນເຊື່ອຖືໄດ້ໃນໂລກນີ້ ທ່ານກໍໄດ້ເລີ່ມເຜີຍແຜ່ຄໍາສອນອັນສູງສຸດນີ້. ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ຜູ້ໃດສັນລະເສີນສວດທ່ອງ ຫຼືຟັງດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນສັກສິດ.
Verse 36
स विधूयेह पापानि याति लोकमनामयम् । लिखित्वैतत्पुराणं तु स्वर्णसिंहासनस्थितम् ॥ ३६ ॥
ເຂົາສັ່ນສະຫຼັດບາບທັງຫມົດໃນທີ່ນີ້ເອງ ແລ້ວໄປສູ່ໂລກທີ່ປາດຈາກຄວາມທຸກທໍລະມານ. ແລະເມື່ອໄດ້ຂຽນພູຣານະນີ້ ກໍໄດ້ສະຖານະນັ່ງເທິງບັນລັງຄໍາ.
Verse 37
वस्त्रेणाच्छादितं यस्तु ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स यादि ब्रह्मणो लोकं नात्र कार्या विचारणा ॥ ३७ ॥
ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ນໍາສິ່ງທີ່ຫຸ້ມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງ ໄປຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກ.
Verse 38
मरीचेऽष्टादशैतानि मया प्रोक्तानि यानि ते । पुराणानि तु संक्षेपाच्छ्रोतव्यानि च विस्तरात् ॥ ३८ ॥
ໂອ ມະຣີຈິ, ພູຣານະທັງສິບແປດທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ ຄວນຟັງທັງແບບຫຍໍ້ ແລະທັງແບບລະອຽດ.
Verse 39
अष्टादश पुराणानि यः श्रृणोति नरोत्तमः । कथयेद्वा विधानेन नेह भूयः स जायते ॥ ३९ ॥
ຜູ້ເປັນນະໂຣດຕະມະ ຜູ້ໃດຟັງພູຣານະທັງສິບແປດ ຫຼືອະທິບາຍຕາມພິທີທີ່ກໍານົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເກີດມາອີກໃນໂລກນີ້.
Verse 40
सूत्रमेतत्पुराणानां यन्मयोक्तं तवाधुना । तन्नित्यं शीलनीयं हि पुराणफलमिच्छता ॥ ४० ॥
ນີ້ແມ່ນສູດຣະອັນເປັນແນວນໍາຂອງພູຣານະທັງຫມົດ ທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າໃນບັດນີ້. ຜູ້ປາດຖະໜາຜົນແຫ່ງພູຣານະ ຄວນປະພຶດປະຕິບັດມັນເປັນນິດ.
Verse 41
न दांभिकाय पापाय देवगुर्वनुसूयवे । देयं कदापि साधूनां द्वेषिणे न शठाय च ॥ ४१ ॥
ບໍ່ຄວນໃຫ້ທານ ຫຼື ຄຳສອນອັນສັກສິດ ແກ່ຜູ້ຫຼອກລວງ, ຄົນບາບ, ຜູ້ປະທັດຕໍ່ເທວະ ແລະ ຄູບາ; ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ເກຽດຊັງສາທຸ ແລະ ຄົນຄົດລວງເລີຍ।
Verse 42
शांताय शमचित्ताय शुश्रूषाभिरताय च । निर्मत्सराय शुचये देयं सद्वैष्णवाय च ॥ ४२ ॥
ຄວນໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ສະງົບ, ຜູ້ມີໃຈຝຶກຝົນ, ຜູ້ຍິນດີໃນການຮັບໃຊ້, ຜູ້ບໍ່ອິດສາ, ຜູ້ບໍລິສຸດ; ແລະໂດຍພິເສດແກ່ໄວສະນະວະທີ່ແທ້ຈິງ।
Verse 43
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे ब्रह्माण्डपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नाम नवोत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०९ ॥
ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຣະຄຳພີອັນສັກສິດ «ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ» ພາກຕົ້ນ (Pūrva-bhāga) ໃນຕຳນານໃຫຍ່ (Bṛhad-upākhyāna) ໃນພາກທີສີ່ (Caturtha-pāda) ບົດທີ 109 ຊື່ “ການພັນລະນາສາລະບານ (Anukramaṇī) ຂອງ ບຣະຫມານະດະປຸຣານະ” ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।
Frequently Asked Questions
It functions as a canonical navigation scheme: Prakriyā and Anuṣaṅga establish foundational creation-and-time doctrines, Upodghāta frames the narrative-historical materials (Manus, dynasties, yugas), and Upasaṃhāra consolidates eschatology, pralayas, and philosophical closure.
Anvaya–vyatireka (concomitance and exclusion) is a classical interpretive method used to indicate Brahman by identifying what consistently accompanies the Real and what is negated as non-essential; its presence signals that Purāṇic cosmology culminates in discriminative metaphysics, not mere mythology.
By cataloguing an entire Purāṇa’s modules—ritual duties, cosmology, yuga theory, lineages, sectarian narratives, and liberation-oriented doctrine—it models encyclopedic indexing (anukramaṇikā), a hallmark feature of the Naradīya’s broader project of summarizing and systematizing Purāṇic knowledge.