The Description of the Skanda Purāṇa’s Anukramaṇī (Index/Summary)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणं स्कन्दसंज्ञकम् । यस्मिन्प्रतिपदं साक्षान्महादेवो व्यवस्थितः ॥ १ ॥

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: «ຟັງເຖີດ ລູກທີ່ຮັກ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດ ປູຣານະທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະກັນດະປູຣານະ—ໃນນັ້ນ ທຸກກ້າວທຸກຕອນ ພຣະມະຫາເທວະ (ສິວະ) ປະທັບຢູ່ໂດຍກົງ»។

Verse 2

पुराणे शतकोटो तु यच्छैवं वर्णितं मया । लक्षं तस्यार्थं जातस्य सारो व्यासेन कीर्तितः ॥ २ ॥

ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພັນລະນາວ່າເປັນປູຣານະມີຮ້ອຍໂກຕິ (ບົດກະວີ) ນັ້ນ—ຄວາມໝາຍຂອງມັນທີ່ກັ່ນອອກເປັນໜຶ່ງແສນ (ບົດ) ໄດ້ຖືກພຣະວະຍາສະປະກາດເປັນສານະສຳຄັນ।

Verse 3

स्कन्दाह्वयस्तत्र खण्डाः सप्तैव परिकल्पिताः । एकाशीतिसहस्रं तु स्कान्दं सर्वोघकृतंनम् ॥ ३ ॥

ໃນນັ້ນ ປູຣານະທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະກັນດະ ໄດ້ຈັດແບ່ງເປັນ 7 ຂັນດະ. ສະການດະມີ 81,000 ບົດ ໄດ້ຮັບການນັບຖືວ່າເປັນຄຳພີທີ່ກຳຈັດອຸປະສັກທຸກປະການ (ບາບ ແລະ ຄວາມທຸກທໍລະມານ)۔

Verse 4

यः श्रृणोति पठेद्वापि स तु साक्षाच्छिवः स्थितः । यत्र माहेश्वरा धर्माः षण्मुखेन प्रकाशिताः ॥ ४ ॥

ຜູ້ໃດຟັງກໍດີ ຫຼືອ່ານສະດຸດກໍດີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມດຳລົງຢູ່ດັ່ງພຣະສິວະໂດຍແທ້—ເພາະທີ່ນີ້ ທຳມະຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ (ຄຳສອນອັນສັກສິດຂອງອົງພຣະເຈົ້າ) ໄດ້ຖືກເຜີຍແຜ່ໂດຍ ສັນມຸຂະ (ຜູ້ມີຫນ້າຫົກ)۔

Verse 5

कल्पे तत्पुरुषे वृत्ताः सर्वसिद्धिविधायकाः । तस्य माहेश्वरश्चाथ खंडः पापप्रणाशनः ॥ ५ ॥

ໃນກັລປະທີ່ເອີ້ນວ່າ ຕັດປຸຣຸສ ມີເລື່ອງລາວທີ່ປະທານສິດທິສໍາເລັດທຸກປະການ; ແລະຍັງມີຂັນດ໌ «ມາເຫສະວະຣະ» ອັນທໍາລາຍບາບອີກດ້ວຍ.

Verse 6

किंचिन्न्यूनार्कसाहस्रो बहुपुण्यो बृहत्कथः । सुचरित्रशतैर्युक्तः स्कन्दमाहात्म्यसूचकः ॥ ६ ॥

ມະຫານິທານ «ບຣິຫັດກະຖາ» ຍາວເກືອບພັນຄາຖາ (ຂາດນ້ອຍໜຶ່ງ) ເປັນກຸສົນຢ່າງຍິ່ງ, ປະກອບດ້ວຍເຫດການດີງາມນັບຮ້ອຍ, ແລະຊີ້ໃຫ້ເຫັນມະຫິມາຂອງ ສະກັນດະ.

Verse 7

यत्र केदारमाहात्म्ये पुराणोपक्रमः पुरा । दक्षयज्ञकथा पश्चाच्छिवलिंगार्चने फलम् ॥ ७ ॥

ໃນນັ້ນ ໃນ «ເກດາຣະ-ມາຫາຕະມະ» ປຸຣານະເລີ່ມຕົ້ນດັ່ງເກົ່າແກ່; ຕໍ່ມາເປັນເລື່ອງຍັດຍາຂອງ ດັກສະ; ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າເຖິງຜົນບຸນຈາກການບູຊາ ຊິວະ-ລິງຄະ.

Verse 8

समुद्रमथनाख्यानं देवेंद्रचरितं ततः । पार्वत्याः समुपाख्यानं विवाहस्तदनंतरम् ॥ ८ ॥

ຕໍ່ມາເປັນເລື່ອງ «ການກວນມະຫາສະມຸດ» ແລະວິລະກຳຂອງ ອິນດຣະ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນເປັນນິທານຍ່ອຍຂອງ ປາຣະວະຕີ; ແລ້ວຕາມດ້ວຍພິທີອະພິວາຫະຂອງນາງ.

Verse 9

कुमारोत्पत्तिकथनं ततस्तारकसंगरः । ततः पाशुपताख्यानं चंडाख्यानसमन्वितम् ॥ ९ ॥

ມັນເລົ່າເຖິງການກໍເກີດຂອງ ກຸມາຣະ (ສະກັນດະ); ຕໍ່ມາເປັນສົງຄາມກັບ ຕາຣະກະ; ຈາກນັ້ນເປັນເລື່ອງພາສຸປະຕະ (ສາຍຊິວະ) ພ້ອມດ້ວຍຕອນເລື່ອງ ຈັນດະ.

Verse 10

द्यूतप्रवर्तनाख्यानं नारदेन समागमः । ततः कुमारमाहात्म्ये पंचतीर्थकथानकम् ॥ १० ॥

ມີເລື່ອງລາວວ່າດ້ວຍການເກີດຂຶ້ນ ແລະການແຜ່ຂະຫຍາຍຂອງການພະນັນ; ຕໍ່ມາແມ່ນການພົບພານກັບພຣະນາຣະດ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນການສັນລະເສີນພຣະສະນັດກຸມາຣ ມີນິທານວ່າດ້ວຍຕີຣຖະອັນສັກສິດ 5 ສະຖານ.

Verse 11

धर्मवर्मनृपाख्यानं नदीसागरकीर्तनम् । इंद्रद्युम्नकथा पस्चान्नाडीजंघकथान्वितम् ॥ ११ ॥

ມີຄຳບອກເລື່ອງກະສັດ ທັມມະວັຣມັນ; ມີການສັນລະເສີນແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ແລະມະຫາສະໝຸດ; ຕໍ່ມາແມ່ນເລື່ອງຂອງ ອິນດຣະດຍຸມນະ ພ້ອມດ້ວຍຕອນ ນາຑີຈັງຄະ.

Verse 12

प्रादुर्भावस्ततो मह्याः कथा दमनकस्य च । महीसागरसंयोगः कुमारेशकथा ततः ॥ १२ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນເລື່ອງການປາກົດຂຶ້ນຂອງແຜ່ນດິນ ແລະເລື່ອງຂອງ ດະມະນະກະ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນຕອນການປະສານກັນຂອງແຜ່ນດິນກັບມະຫາສະໝຸດ; ແລະຕໍ່ມາແມ່ນນິທານຂອງ ກຸມາເຣສະ.

Verse 13

ततस्तारकयुद्धं च नानाख्यानसमन्वितम् । वधश्च तारकस्याथ पंचलिंगनिवेशनम् ॥ १३ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນສົງຄາມກັບ ຕາຣະກະ ພ້ອມດ້ວຍນິທານຍ່ອຍຫຼາຍປະການ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນການປະຫານ ຕາຣະກະ ແລະການສະຖາປະນາລິງຄະ 5 ອົງ.

Verse 14

द्वीपाख्यानं ततः पुण्यमूर्द्धलोकव्यवस्थितिः । ब्रह्मांडस्थितिमानं च वर्करेशकथानकम् ॥ १४ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນນິທານອັນບຸນກຸສົນວ່າດ້ວຍດວີປະທັງຫຼາຍ; ການຈັດລຳດັບຂອງໂລກຊັ້ນສູງ; ມາດຕະວັດແລະໂຄງສ້າງຂອງພຣະພຣົມມະອັນດະ (ຈັກກະວານ); ແລະນິທານກ່ຽວກັບ ວັຣກະເຣສະ.

Verse 15

महाकालसमुद्भूतिः कथा चास्य महाद्भुता । वासुदेवस्य माहात्म्यं कोटितीर्थं ततः परम् ॥ १५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນເລື່ອງກ່ຽວກັບການກໍເກີດຂອງ ມະຫາກາລ ແລະຄະຖາອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ; ຕໍ່ມາແມ່ນພຣະມະຫິມາຂອງ ວາສຸເທວ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນຕີຣຖະອັນສູງສຸດຊື່ ໂກຕິຕີຣຖະ।

Verse 16

नानातीर्थसमाख्यानं गुप्तक्षेत्रे प्रकीर्तितम् । पांडवानां कथा पुण्या महाविद्याप्रसाधनम् ॥ १६ ॥

ເລື່ອງລາວຂອງຕີຣຖະຫຼາຍໆ ໄດ້ຖືກປະກາດໂດຍອ້າງອີງເຖິງເຂດສັກສິດຊື່ ກຸປຕະກເຩດຣະ। ຄະຖາອັນບຸນຂອງ ພານດະວະ ເປັນກຸສົນ ແລະເປັນວິທີໃຫ້ສໍາເລ்ມມະຫາວິທະຍາ (mahāvidyā) ຢ່າງສົມບູນ।

Verse 17

तीर्थयात्रासमाप्तिश्च कौमारमिदमद्भुतम् । अरुणाचलमाहात्म्यं सनकब्रह्मसंकथा ॥ १७ ॥

ແລະຍັງມີການສິ້ນສຸດຂອງເລື່ອງການເດີນທາງໄປຕີຣຖະ; ຄໍາສອນຂອງກຸມາຣະອັນນ່າອັດສະຈັນນີ້; ພຣະມະຫິມາຂອງ ອະຣຸນາຈະລະ; ແລະສົນທະນາອັນສັກສິດລະຫວ່າງ ສະນະກະ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ)।

Verse 18

गौरीतपः समाख्यानं तत्तत्तीर्थनिरूपणम् । माहिषासुरमाख्यानं वधश्चास्य महाद्भुतः ॥ १८ ॥

ໃນນັ້ນມີການເລົ່າເຖິງຕະປະສະ (ການບໍາເພັນພຣະຕະປະ) ຂອງ ເກົາຣີ; ການບັນຍາຍຕີຣຖະແຕ່ລະແຫ່ງ; ເລື່ອງຂອງອະສຸຣະ ມະຫິສາສຸຣະ; ແລະການປະຫານຂອງເຂົາອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍ।

Verse 19

द्रोणाचले शिवास्थानं नित्यदापरिकीर्तितम् । इत्येष कथितः स्कांदे खंडो माहेश्वरोऽद्भुतः ॥ १९ ॥

ໃນ ໂດຣນາຈະລະ ມີສະຖານທີ່ປະທັບຂອງ ພຣະສິວະ ທີ່ຖືກປະກາດວ່າມີຊື່ສຽງຕະຫຼອດການ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນ ສະກັນດະປຸຣານະ ໄດ້ກ່າວເຖິງ ມາເຮສະວະຣະ-ຂັນດະ ອັນນ່າອັດສະຈັນ ຢ່າງນີ້।

Verse 20

द्वितीयो वैष्णवः खंडस्तस्याख्यानानि मे शुणु । प्रथमं भूमिवाराहसमाख्यानं प्रकीर्तितम् ॥ २० ॥

ພາກທີສອງແມ່ນ “ໄວສະນະວະ-ຂັນດະ”; ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍເຖິງນິທານຂອງມັນ. ກ່ອນອື່ນ ຈະປະກາດເລື່ອງອັນໂດງດັງຂອງອະວະຕານຫມູປ່າ (ວະຣາຫະ) ຜູ້ຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນ.

Verse 21

यत्र वेंकटकुध्रस्य माहात्म्यं पापनाशनम् । कमलायाः कथा पुण्या श्रीनिवासस्थितिस्ततः ॥ २१ ॥

ໃນນັ້ນມີມະຫາຕະມະຂອງພູເວັງກະຕະ ຜູ້ທຳລາຍບາບ. ມີເລື່ອງອັນບຸນຂອງກະມະລາ (ລັກສະມີ). ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກ່າວເຖິງສະຖານສະຖິດຂອງ ສຣີນິວາສະ.

Verse 22

कुला लाख्यानकं चात्र सुवर्णमुखरी कथा । नानाख्यानसमायुक्ता भारद्वाजकथाद्भुता ॥ २२ ॥

ທີ່ນີ້ຍັງມີເລື່ອງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ກຸລາ-ລາຄະຍານະກະ”, ນິທານ “ສຸວັນນະມຸຂະຣີ”, ແລະເລື່ອງອັນອັດສະຈັນຂອງ ພາຣັດວາຈະ ທີ່ປະກອບດ້ວຍນິທານຫຼາຍປະການ.

Verse 23

मतंगांजनसंवादः कीर्तितः पापनाशनः । पुरुषोत्तममाहात्म्यं कीर्तितं चोत्कले ततः ॥ २३ ॥

ການສົນທະນາລະຫວ່າງ ມະຕັງກະ ແລະ ອັນຈະນະ ໄດ້ຖືກກ່າວສັນລະເສີນວ່າ ທຳລາຍບາບ. ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມະຫາຕະມະຂອງ ປຸຣຸສົດຕະມະ ກໍຖືກພັນລະນາໃນ ໂອດກະລະ (ໂອດິຊາ) ດ້ວຍ.

Verse 24

मार्कंडेयसमाख्यानमंबरीषस्य भूपतेः । इंद्रद्युम्नस्य चाख्यानं विद्यापतिकथा शुभा ॥ २४ ॥

ມີນິທານອັນສັກສິດຂອງ ມາຣະກັນເດຍ, ເລື່ອງຂອງກະສັດ ອັມບະຣີສະ, ເລື່ອງຂອງ ອິນດຣະດຍຸມນະ ດ້ວຍ, ແລະນິທານອັນມົງຄຸນຂອງ ວິດຍາປະຕິ.

Verse 25

जैमिनेः समुपाख्यानं नारदस्यापि वाडव । नीलकंठसमाख्यानं नरसिंहोपवर्णनम् ॥ २५ ॥

ໂອ ວາດະວະ, ໃນພາກນີ້ມີນິທານຍ່ອຍຂອງ ໄຈມິນິ ແລະກະຖາຂອງ ນາຣະດະ; ນິທານຂອງ ນີລະກັນຖະ; ແລະການພັນນາພຣະ ນະຣະສິງຫະ.

Verse 26

अश्वमेधकथा राज्ञो ब्रह्मलोकगतिस्तथा । रथयाव्राविधिः पश्चाज्जन्मस्थानविधिस्तथा ॥ २६ ॥

ຍັງມີກະຖາເລື່ອງພິທີ ອັດສະວະເມດະ ຂອງກະສັດ ແລະການໄປຮອດ ພຣະຫມະໂລກ; ຕໍ່ມາແມ່ນວິທີປະຕິບັດພິທີ ຣະຖະຍາວຣາ; ແລະກົດເກນເກືອບກັບສະຖານທີ່ເກີດອັນສັກສິດ (ຈັນມະສະຖານ).

Verse 27

दक्षिणामूर्त्युपाख्यानं गुंडिवाख्यानकं ततः । रथरक्षाविधानं च शयनोत्सवकीर्तनम् ॥ २७ ॥

ຕໍ່ມາ ມີນິທານອັນສັກສິດຂອງ ທັກສິນາມູຣຕິ, ເຫດການທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຸນດິວາ, ຂໍ້ກຳນົດໃນການປົກປ້ອງລົດສົງ, ແລະການພັນນາພິທີ ຊະຍະນົດສະວະ.

Verse 28

श्वेतोपाख्यानमत्रोक्तं पृथुत्सवनिरूपणम् । दोलोत्सवो भगवतो व्रतं सांवत्सराभिधम् ॥ २८ ॥

ທີ່ນີ້ຍັງໄດ້ເວົ້າເຖິງນິທານຂອງ ສະເວຕະ ແລະການບັນຍາຍພິທີບຸນຂອງ ປຣຶຖຸ; ອີກທັງສອນເຖິງ ໂດລົດສະວະ (ພິທີແກວ່ງ) ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ ສາໍວັດສະຣະ (ປະຈຳປີ).

Verse 29

पूजा चाकामिका विष्णोरुद्दालकनियोगतः । योगसाधनमत्रोक्तं नानायोगनिरूपणम् ॥ २९ ॥

ທີ່ນີ້ຍັງສອນການບູຊາພຣະ ວິສະນຸ ຢ່າງບໍ່ຫວັງຜົນ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງ ອຸດດາລະກະ; ແລະໄດ້ບັນຍາຍວິທີຝຶກຢົກຄະ ພ້ອມການອະທິບາຍຢົກຄະຫຼາຍປະເພດ.

Verse 30

दशावतारकथनं स्रानादिपरिकीर्तनम् । ततो बदरिकायाश्च माहात्म्यं पापनाशनम् ॥ ३० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກ່າວເຖິງເລື່ອງລາວດະສາວະຕາຣະ (ອະວະຕາຣ 10 ປາງ) ຂອງພຣະວິສນຸ ແລະປະກາດອານຸສົງຂອງການອາບນ້ຳກັບພິທີກ່ຽວເນື່ອງ; ຕໍ່ມາ ອະທິບາຍມະຫາຕະມະຍະອັນທຳລາຍບາບຂອງບະດະຣິກາ (ບະດຣິນາຖ)។

Verse 31

अग्न्यादितीर्थमाहात्म्यं वैनतेयशिलाभवम् । कारणं भगवद्वासे तीर्थं कापालमोचनम् ॥ ३१ ॥

ມັນກ່າວເຖິງມະຫາຕະມະຍະຂອງຕີຣຖະທີ່ເລີ່ມຈາກ ອັກນີຢາດິ ເກີດຈາກຫີນທີ່ກ່ຽວກັບ ໄວນະເຕຍ (ກະຣຸດາ)؛ ນັ້ນເປັນເຫດໃຫ້ພຣະພະຄະວານປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະເປັນຕີຣຖະຊື່ «ກາປາລະ-ໂມຈະນະ» ຜູ້ໃຫ້ການພົ້ນຈາກບາບແຫ່ງກະໂຫຼກ.

Verse 32

पंचधाराभिधं तीर्थं मेरुसंस्थापनं तथा । ततः कार्तिकमाहात्म्ये माहात्म्यं मदनालसम् ॥ ३२ ॥

ຕໍ່ມາ ອະທິບາຍຕີຣຖະຊື່ «ປັນຈະທາຣາ» ແລະການສະຖາປະນາພູເມຣຸ ດ້ວຍ. ຈາກນັ້ນ ໃນ «ກາຣຕິກະ-ມະຫາຕະມະຍະ» ກໍ່ຖືກຍົກຂຶ້ນກ່າວເຖິງສິຣິອັນຊື່ «ມະດະນາລະສະ».

Verse 33

धूम्रकेशसमाख्यानं दिनकृत्यानि कार्तिके । पंचभीष्मव्रताख्यानं कीर्तितं भुक्तिमुक्तिदम् ॥ ३३ ॥

ເລື່ອງລາວຂອງ ທູມຣະເກສະ, ວັດຕະປະຕິບັດປະຈຳວັນໃນເດືອນກາຣຕິກະ, ແລະເລື່ອງຂອງວຣະຕະ «ປັນຈະ-ພີສະມະ» ໄດ້ຖືກປະກາດ—ໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 34

ततो मार्गस्य माहात्म्ये विधानं स्नानजं तथा । पुंड्रादिकीर्तनं चात्र मालाधारणपुण्यकम् ॥ ३४ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນການກ່າວເຖິງມະຫາຕະມະຍະຂອງເສັ້ນທາງອັນສັກສິດນີ້ ໄດ້ວາງວິທີການແລະຂໍ້ກຳນົດ ພ້ອມທັງບຸນທີ່ເກີດຈາກການອາບນ້ຳຕາມພິທີ; ແລະຍັງອະທິບາຍເຄື່ອງໝາຍເຊັ່ນ ປຸນດຣະ (tilaka ຂອງໄວສະນະວະ) ພ້ອມບຸນຂອງການສວມມາລາ (ສາຍລູກປັດພາວະນາ).

Verse 35

पंचामृतस्नानपुण्यं घंटानादादिजं फलम् । नानापुष्पार्चनफलं तुलसीदलजं फलम् ॥ ३५ ॥

ບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການອາບພຣະອົງດ້ວຍປັນຈາມຣິຕ, ຜົນທີ່ເກີດຈາກສຽງລະຄັງແລະອື່ນໆ, ຜົນຈາກການບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ, ແລະຜົນຈາກການຖວາຍໃບຕຸລະສີ—ທັງໝົດນີ້ກໍໄດ້ຮັບ.

Verse 36

नैवेद्यस्य च माहात्म्यं हरिवासरकीर्तनम् । अखंडैकादशीपुण्यं तथा जागरणस्य च ॥ ३६ ॥

ແລະຍັງກ່າວເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງການຖວາຍອາຫານ (naivedya), ການສັນລະເສີນວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ, ບຸນຂອງການຮັກສາວຣະຕະເອກາດະສີຢ່າງບໍ່ຂາດຕອນ, ແລະບຸນຂອງການເຝົ້າຕື່ນ (jāgaraṇa) ດ້ວຍ.

Verse 37

यस्योत्सवविधानं च नाममाहात्म्यकीर्तनम् । ध्यानादिपुण्यकथनं माहात्म्यं मथुराभवम् ॥ ३७ ॥

ໃນນັ້ນມີວິທີການຈັດງານບຸນງານສະເຫຼີມສະຫຼອງຕາມພິທີ, ການປະກາດສັນລະເສີນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງນາມອັນສັກສິດ, ແລະການເລົ່າເຖິງບຸນຂອງການພິຈາລະນາ/ສະມາທິ ແລະການປະຕິບັດອື່ນໆ—ນີ້ແມ່ນມາຫາດມະຍະທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນມະຖຸຣາ.

Verse 38

मथुरातीर्थमाहात्म्यं पृथगुक्तं ततः परम् । वनानां द्वादशानां च माहात्म्यं कीर्तितं ततः ॥ ३८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຕີຣຖະອັນສັກສິດແຫ່ງມະຖຸຣາ ໄດ້ຖືກກ່າວແຍກຕ່າງຫາກ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງປ່າທັງສິບສອງກໍຖືກປະກາດດ້ວຍ.

Verse 39

श्रीमद्भागवतस्यात्र माहात्म्यं कीर्तितं परम् । वज्रशांडिल्यसंवाद अंतर्लीलाप्रकाशकम् ॥ ३९ ॥

ໃນນີ້ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນສູງສຸດຂອງ «ສຣີມັດ ພາຄະວະຕະ» ໄດ້ຖືກປະກາດ—ໂດຍຜ່ານບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ວັຈຣະ ແລະ ຊານດິລຍະ ທີ່ເຮັດໃຫ້ລີລາພາຍໃນ (ອັນລັບ) ຂອງພຣະອົງປາກົດແຈ້ງ.

Verse 40

ततो माघस्य माहात्म्यं स्नानदानजपोद्भवम् । नानाख्यानसमायुक्तं दशाध्यायैर्निरूपितम् ॥ ४० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄຸນຄ່າອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເດືອນ ມາຄະ ອັນເກີດຈາກບຸນແຫ່ງການອາບນ້ຳ ການໃຫ້ທານ ແລະ ການຈະປະ (ສວດມົນ) ພ້ອມດ້ວຍເລື່ອງລາວຫຼາຍຢ່າງ ໄດ້ຖືກບັນຍາຍໃນສິບບົດ।

Verse 41

ततो वैष्णवमाहात्म्ये शय्यादानादिजं फलम् । जलदा नादिविधयः कामाख्यानमतः परम् ॥ ४१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນ «ໄວສະນະວະ-ມາຫາຕມະຍະ» ໄດ້ບັນຍາຍຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກການໃຫ້ທານເຊັ່ນ ການຖວາຍຕຽງ; ຕໍ່ມາແມ່ນພິທີການໃຫ້ນ້ຳ ແລະ ວິທີການອື່ນໆ, ແລ້ວຈຶ່ງເປັນເລື່ອງ «ກາມາ-ອາຄະຍານ».

Verse 42

श्रुतदेवस्य चरितं व्याधोपाख्यानमद्भुतम् । तथाक्षयतृतीयादेर्विशेषात्पुण्यकीर्तनम् ॥ ४२ ॥

ຊີວິດປະຫວັດຂອງ ສຣຸຕະເທວະ ແລະ ເລື່ອງອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງນາຍພານ ກໍຖືກເລົ່າເປັນການສັນລະເສີນບຸນອັນບໍລິສຸດ—ໂດຍສະເພາະເກືອບກັບບຸນພິເສດຂອງ ອັກຊະຍາ-ຕຣິຕີຍາ ແລະ ພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

Verse 43

ततस्त्वयोध्यामाहात्म्ये चक्रब्रह्माह्वतीर्थके । सुरापापविमोक्षाख्ये तथाधारसहस्रकम् ॥ ४३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນ «ອະໂຍທະຍາ-ມາຫາຕມະຍະ» ມີການກ່າວເຖິງທ່ານ້ຳສັກສິດຊື່ «ຈັກຣະ-ພຣະຫມາຫວາ», ອີກແຫ່ງໜຶ່ງຊື່ «ການພົ້ນຈາກບາບເຫຼົ້າ», ແລະ ຍັງມີ «ອາທາຣະ-ສະຫັດສະຣະກະ» ອັນເອີ້ນວ່າ “ພັນຖານຮາກ”.

Verse 44

स्वर्गद्वारं चंद्रहरिधर्महर्युपवर्णनम् । स्वर्णवृष्टेरुपाख्यानं तिलोदासरयूयुतिः ॥ ४४ ॥

ໃນນັ້ນມີເລື່ອງ «ສະວັກຄະດວາຣະ», ການພັນລະນາເຖິງ ຈັນທຣະຫຣິ ແລະ ທັມມະຫຣິ, ນິທານເລື່ອງຝົນຄຳ, ແລະ ຕອນທີ່ກ່ຽວກັບ ຕິໂລດາ ພ້ອມກັບແມ່ນ້ຳ ສະຣະຍູ.

Verse 45

सीताकुंडं गुप्तहरिसरंयुघर्घरान्वयः । गोप्रतारं च दुग्धोदं गुरुकुंडादिपञ्चकम् ॥ ४५ ॥

ສີຕາກຸນດ, ສະຣະສັກສິດຊື່ ກຸບຕະ-ຫະຣິ-ສະຣັສ, ສາຍນ້ຳ/ສາຍສືບທອດອັນບໍລິສຸດ ຢຸຄະຣະຄະຣະ, ໂກປະຕາຣ ແລະ ດຸກໂຄດາ—ພ້ອມທັງຫ້າຕີຣຖະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ກຸຣຸກຸນດ—ເຫຼົ່ານີ້ຄວນລະລຶກໄວ້ໃນພະທຳ.

Verse 46

सोमार्का दीनि तीर्थानि त्रयोदश ततः परम् । गयाकूपस्य माहात्म्यं सर्वाघविनिवर्तकम् ॥ ४६ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນຕີຣຖະອັນສັກສິດ 13 ສະຖານທີ່ ເລີ່ມດ້ວຍ ໂສມາຣກາ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໄດ້ກ່າວເຖິງມະຫາອານຸພາບຂອງ ກະຢາກູປາ (ບໍ່ນ້ຳກະຢາ) ຜູ້ລົບລ້າງບາບທັງປວງ.

Verse 47

मांडव्याश्रमपूर्वाणि तीर्थानि तदनन्तरम् । अजितादि मानसादितीर्थानि गदितानि च ॥ ४७ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕີຣຖະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ອາສຣະມະມານດະວະຍະ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້; ແລ້ວຕໍ່ມາ ຕີຣຖະເຊັ່ນ ອະຊິຕະ ແລະບັນດາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ມານະສາ ກໍຖືກເລົ່າຂຶ້ນດ້ວຍ.

Verse 48

इत्येष वैष्णवः खंडो द्वितीयः परिकीर्तितः । अतः परं ब्रह्मखंडं मरीचे श्रृणु पुण्यदम् ॥ ४८ ॥

ດັ່ງນີ້ ພາກທີສອງ ຄື ໄວສະນະວະ-ຂັນດະ ໄດ້ຖືກກ່າວຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ບັດນີ້ ໂອ ມະຣີຈິ, ຈົ່ງຟັງ ພຣະຫມະ-ຂັນດະ ທີ່ຕາມມາ ອັນປະທານບຸນກຸສົນ.

Verse 49

यत्र वै सेतुमाहात्म्ये फलं स्नाने क्षणोद्भवम् । गालवस्य तपश्चर्या राक्षसाख्यानकं ततः ॥ ४९ ॥

ໃນພາກນັ້ນ ໄດ້ກ່າວເຖິງມະຫາອານຸພາບຂອງ ເສຕຸ, ທີ່ຜົນບຸນຈາກການອາບນ້ຳເກີດຂຶ້ນທັນທີ; ຕໍ່ມາແມ່ນຕະປະສະຍາຂອງ ກາລະວະ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນນິທານກ່ຽວກັບ ຣາກສະສະ (ອະສູຣ).

Verse 50

चक्रतीर्थादिमाहात्म्यं देवीपत्तनसंयुते । वेतालतीर्थमहिमा पापनाशादिकीर्तनम् ॥ ५० ॥

ບົດນີ້ປະກາດມະຫິມາຂອງ ຈັກຣະ-ຕີຣຖ ແລະຕີຣຖອື່ນໆ ທີ່ຜູກພັນກັບ ເທວີປັດຕະນະ ພ້ອມທັງກ່າວສັນລະເສີນ ວີຕາລະ-ຕີຣຖ ຜູ້ທຳລາຍບາບ ແລະປະທານຜົນບຸນທາງທຳມະ।

Verse 51

मंगलादिकमाहात्म्यं ब्रह्मकुंडादिवर्णनम् । हनुमत्कुंडमहिमागस्त्यतीर्थभवं फलम् ॥ ५१ ॥

ບົດນີ້ອະທິບາຍມະຫິມາອັນມົງຄຸນ ເລີ່ມຈາກ ມັງຄະລາ ແລະອື່ນໆ, ພັນລະນາ ພຣະພຣົມ-ກຸນດາ ແລະສະລະບໍ່ນ້ຳສັກສິດອື່ນ, ປະກາດກຽດສັກຂອງ ຮະນຸມັດ-ກຸນດາ, ແລະກ່າວເຖິງຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກ ອະກັສຕະຍະ-ຕີຣຖ।

Verse 52

रामतीर्थादिकथनं लक्ष्मीतीर्थनिरूपणम् । शंखादितीर्थमहिमा तथा साध्यामृतादिजः ॥ ५२ ॥

ມີການກ່າວເຖິງ ຣາມະ-ຕີຣຖ ແລະຕີຣຖອື່ນໆ, ການພັນລະນາ ລັກສະມີ-ຕີຣຖ, ມະຫິມາຂອງ ສັງຂະ-ຕີຣຖ ແລະອື່ນໆ, ແລະດ້ວຍທຳນອງດຽວກັນ ກ່າວເລີ່ມຈາກ ສາດະຍະ-ອະມຣິຕະ ແລະອື່ນໆ।

Verse 53

धनुष्कोट्यादिमाहात्म्यं क्षीरकुंडादिजं तथा । गायत्र्यादिकतीर्थानां माहात्म्यं चात्र कीर्तितम् ॥ ५३ ॥

ທີ່ນີ້ໄດ້ພັນລະນາມະຫິມາອັນສັກສິດຂອງສະຖານທີ່ເລີ່ມຈາກ ທະນຸສໂກຕິ, ແລະດັ່ງດຽວກັນຂອງສະຖານທີ່ເລີ່ມຈາກ ກສີຣະ-ກຸນດາ, ພ້ອມທັງກ່າວສັນລະເສີນມະຫິມາຂອງຕີຣຖທີ່ເລີ່ມຈາກ ກາຍະຕຣີ ແລະອື່ນໆ।

Verse 54

रामनाथस्य महिमा तत्त्वज्ञानोपदेशनम् । यात्राविधानकथनं सेतै मुक्तिप्रदं नृणाम् ॥ ५४ ॥

ບົດນີ້ພັນລະນາກຽດສັກຂອງ ຣາມະນາຖ, ການສອນຄວາມຮູ້ແທ້ (ຕັດຕະວະ-ຍານ), ແລະການກ່າວເຖິງລະບຽບພິທີການເດີນທາງຈາລິກ—ວ່າ ເສຕຸ ອັນສັກສິດ ປະທານມຸກຕິແກ່ມະນຸດ।

Verse 55

धर्मारण्यस्य माहात्म्यं ततः परमुदीरितम् । स्थाणुः स्कन्दाय भगवान्यत्र तत्त्वमुपादिशत् ॥ ५५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງ ທັມມາຣັນຍະ ຖືກປະກາດ—ສະຖານສັກສິດທີ່ ພຣະສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ສອນສັດຈະທຳສູງສຸດແກ່ ສະກັນດະ.

Verse 56

धर्मारण्यसुसंभूतिस्तत्पुण्यपरिकीर्त्तनम् । कर्म्मसिद्धेः समाख्यानं ऋषिवंशनिरूपणम् ॥ ५६ ॥

ມັນຍັງພັນລະນາເຖິງກຳເນີດອັນເປັນມົງຄຸນທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບ ທັມມາຣັນຍະ, ການສັນລະເສີນບຸນກຸສົນຂອງສະຖານທີ່ນັ້ນ, ນິທານເຖິງການສຳເລັດໃນພິທີກຳ (karma-siddhi), ແລະການຈັດລຽງສາຍວົງຂອງລຶສີ.

Verse 57

अप्सरस्तीर्थमुख्यानां माहात्म्यं यत्र कीर्तितम् । वर्णानामाश्रमाणां च धर्मतत्त्वनिरूपणम् ॥ ५७ ॥

ໃນນັ້ນ ມະຫິມາຂອງຕີຣຖະອັນປະເສີດທີ່ສຸດທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກ ອັບສະຣາສຕີຣຖະ ຖືກສັນລະເສີນ; ແລະຍັງອະທິບາຍຫຼັກທຳແທ້ແຫ່ງ ທັມມະ ທີ່ເກືອບກ່ຽວກັບ ວັນນະ ແລະ ອາສຣະມະ.

Verse 58

दिवः स्थानविभागश्च बकुलार्ककथा शुभा । छत्रानन्दा तथा शांता श्रीमाता च मतंगिनी ॥ ५८ ॥

ຍັງມີການພັນລະນາເຖິງການແບ່ງສ່ວນແຫ່ງໂລກສະຫວັນ; ນິທານອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ ບະກຸລາ ແລະ ອາຣກະ; ແລະເລື່ອງຂອງ ຈັດຣານັນດາ, ຊານຕາ, ສຣີມາຕາ, ແລະ ມະຕັງກິນີ.

Verse 59

पुण्यदा च समाख्याता यत्र देव्यः समास्थिताः । इन्द्रेश्वरादिमाहात्म्यं द्वारकादिनिरूपणम् ॥ ५९ ॥

ມັນຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ «ປຸນຍະດາ»—ບ່ອນທີ່ເທວີທັງຫຼາຍພຳນັກຢູ່. ທີ່ນັ້ນຍັງພັນລະນາມະຫິມາອັນສັກສິດຂອງ ອິນເດຣສະວະຣະ ແລະສະຖານທີ່ບຸນອື່ນໆ, ພ້ອມທັງການກ່າວເຖິງ ດວາຣະກາ ແລະຕີຣຖະທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

Verse 60

लोहासुरसमाख्यानं गंगाकूपनिरूपणम् । श्रीरामचरितं चैव सत्यमंदिरवर्णनम् ॥ ६० ॥

ໃນນີ້ມີນິທານຂອງອະສຸຣາ ໂລຫາ, ການພັນລະນາບໍ່ນ້ຳຄົງຄາ, ປະຫວັດອັນສັກສິດຂອງ ພຣະສີຣາມ, ແລະການພັນລະນາວິຫານແຫ່ງຄວາມຈິງ (ສັດຍະມັນດິຣ)។

Verse 61

जीर्णोद्धा रस्य कथनमासनप्रतिपादनम् । जातिभेदप्रकथनं स्मृतिधर्मनिरूपणम् ॥ ६१ ॥

ມັນກ່າວເຖິງການບູຮະນະສິ່ງທີ່ຊຳຮຸດ, ກຳນົດຫຼັກເກນເກືອບອາສນະແລະທ່ານັ່ງ, ອະທິບາຍຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຊັ້ນວັນນະ, ແລະຊີ້ແຈງທຳມະຕາມສະມຣິຕິ।

Verse 62

ततस्तु वैष्णवा धर्मा नानाख्यानैरुदीरिताः । चातुर्मास्ये ततः पुण्ये सर्वधर्मनिरूपणम् ॥ ६२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ວິໄສນະວະທຳມະຖືກອະທິບາຍຜ່ານນິທານຫຼາຍປະການ; ແລະໃນການຖືພຣະວັດ Cāturmāsya ອັນມີບຸນ ກໍມີການຊີ້ແຈງທຳມະທັງປວງຢ່າງເປັນລະບຽບ।

Verse 63

दानप्रशंसा तत्पश्चाद्व्रतस्य महिमा ततः । तपश्चैव पूजायाः सच्छिद्रकथनं ततः ॥ ६३ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນການສັນລະເສີນທານ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນມະຫິມາຂອງວຣະຕະ; ຕໍ່ມາແມ່ນຕະປະ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນເລື່ອງການບູຊາ ພ້ອມການຊີ້ແຈງຂໍ້ບົກພ່ອງທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນ।

Verse 64

तद्वृत्तीनां भिदाख्यानं शालग्रामनिरूपणम् । भारकस्य वधोपायो वृक्षाचामहिमा तथा ॥ ६४ ॥

ຍັງມີການເລົ່າເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງຂອງນິທານເຫຼົ່ານັ້ນ, ການພັນລະນາສາລະຄຣາມ (Śālagrāma) ຫີນສັກສິດແຫ່ງພຣະວິສນຸ, ວິທີການປະຫານພາຣະກະ, ແລະມະຫິມາຂອງພິທີອາຈະມະນະ (ācamana) ການຈິບນ້ຳຊຳລະກາຍ।

Verse 65

विष्णोः शापश्च वृक्षत्वं पार्वत्यनुतपस्ततः । हरस्य तांडवं नृत्यं रामनामनिरूपणम् ॥ ६५ ॥

ຍັງໄດ້ພັນລະນາອີກວ່າ: ຄຳສາບຂອງພຣະວິສນຸ ແລະຜົນໃຫ້ກາຍເປັນຕົ້ນໄມ້; ຕໍ່ມາ ຕະປະສະຍາຂອງພຣະປາຣວະຕີ; ການຟ້ອນລຳຕານດະວະຂອງພຣະຮະຣະ; ແລະການອະທິບາຍນາມ «ຣາມ» ອັນສັກສິດ.

Verse 66

हरस्य लिंगपतनं कथा बैजवनस्य च । पार्वतीजन्मचरितं तारकस्य वधोऽद्भुतः ॥ ६६ ॥

ມັນໄດ້ເລົ່າເຖິງເຫດການລິງຄະຂອງພຣະຮະຣະຕົກລົງ, ເລື່ອງຂອງໄບຈະວະນະ, ປະຫວັດການເກີດຂອງພຣະປາຣວະຕີ, ແລະການປະຫານຕາຣະກະອັນນ່າອັດສະຈັນ.

Verse 67

प्रणवैश्वर्यकथनं तारकाचरितं पुनः । दक्षयज्ञसमाप्तिश्च द्वादशाक्षरभूषणम् ॥ ६७ ॥

ຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງສິລິສົມບັດແລະຄວາມເປັນເອກະຂອງພຣະນະວະ (ໂອມ), ແລະເລົ່າເລື່ອງຕາຣະກະອີກຄັ້ງ; ພັນລະນາການສຳເລັດຂອງຍັດຍະຂອງທັກສະ; ແລະສັນລະເສີນມົນຕຣາສິບສອງພະຍາງ ເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງພັກຕິ.

Verse 68

ज्ञानयोगसमाख्यानं महिमा द्वादशाक्षरेः । श्रवणादिकपुण्यं च कीर्तितं शर्मदं नृणाम् ॥ ६८ ॥

ໄດ້ອະທິບາຍການສອນເລື່ອງຍົກຄະແຫ່ງປັນຍາ, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມົນຕຣາສິບສອງພະຍາງ, ແລະບຸນກຸສົນຈາກການປະຕິບັດເລີ່ມຈາກການຟັງ—ອັນໃຫ້ຄວາມສະຫງົບແລະຄວາມຜາສຸກແກ່ມະນຸດ.

Verse 69

ततो ब्राह्मोत्तरे भागे शिवस्य महिमाद्भुतः । पंचाक्षरस्य महिमा गोकर्णमहिमा ततः ॥ ६९ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນພາກຫຼັງຂອງພາກບຣາຫມະ ໄດ້ພັນລະນາມະຫິມາອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງພຣະຊິວະ—ພ້ອມທັງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມົນຕຣາຫ້າພະຍາງ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມະຫິມາອັນສັກສິດຂອງໂກກັນນະ.

Verse 70

शिवरात्रैश्च महिमा प्रदोषव्रतकीर्तनम् । सोमवारव्रतं चापि सीमंतिन्याः कथानकम् ॥ ७० ॥

ຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງມະຫິມາແຫ່ງພິທີ «ສິວະຣາຕຣີ», ການຂັບຮ້ອງເລົ່າວ່າດ້ວຍວຣະຕະ «ປຣະໂດສະ», ວຣະຕະວັນຈັນ ແລະ ເລື່ອງຂອງນາງ «ສີມັນຕິນີ».

Verse 71

भद्रायुत्पत्तिकथनं सदाचारनिरूपणम् । शिववर्मसमुद्देशो भद्रायूद्वाहवर्णनम् ॥ ७१ ॥

ໄດ້ເລົ່າເຖິງກຳເນີດຂອງ «ພັດຣາຍຸ», ກຳນົດຫຼັກສຸຈະຣິຕະ (ຄວາມປະພຶດດີ), ກ່າວເຖິງ «ສິວະວັຣມັນ», ແລະ ພັນລະນາພິທີແຕ່ງງານຂອງ «ພັດຣາຍຸ».

Verse 72

भद्रायुमहिमा चापि भस्ममाहात्म्यकीर्तनम् । शबराख्यानकं चैव उमामाहेश्वरं व्रतम् ॥ ७२ ॥

ຍັງມີການກ່າວເຖິງມະຫິມາຂອງ «ພັດຣາຍຸ», ການຂັບຮ້ອງມະຫາຕະມະຂອງ «ພັດສະມະ» (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ), ເລື່ອງຕອນ «ສະບະຣະ», ແລະ ວຣະຕະ «ອຸມາ–ມາເຫສະວະຣະ».

Verse 73

रुद्राक्षस्य च माहात्म्यं रुद्राध्यायस्य पुण्यकम् । श्रवणादिकपुण्यं च ब्रह्मखंडोऽयमीरितः ॥ ७३ ॥

ໃນນີ້ໄດ້ປະກາດ «ພຣະຫມະຂັນດະ» ນີ້: ມະຫິມາຂອງ «ຣຸດຣາກະສະ», ຄຸນບຸນຂອງ «ຣຸດຣາທະຍາຍະ», ແລະ ບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການຟັງ ແລະ ການປະພຶດອື່ນໆ.

Verse 74

अतः परं चतुर्थँ तु काशीखंडमनुत्तमम् । विंध्यनारदयोर्यत्र संवादः परिकीर्तितः ॥ ७४ ॥

ຕໍ່ໄປແມ່ນຂັນດະທີ່ສີ່ «ກາສີຂັນດະ» ອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ໃນນັ້ນໄດ້ເລົ່າສົນທະນາລະຫວ່າງ «ວິນທະຍະ» ແລະ «ນາຣະດະ».

Verse 75

सत्यलोकप्रभावश्चागस्त्यावासे सुरागमः । पतिव्रताचरित्रं च तीर्थयात्रा प्रशंसनम् ॥ ७५ ॥

ຍັງໄດ້ພັນລະນາພຣະອານຸພາບແຫ່ງສັດຍະໂລກ, ການເສດັດມາຂອງເທວະດາສູ່ອາສຣົມຂອງອະກັດສະຕະ, ຈັນຍາບັນອັນເປັນແບບຢ່າງຂອງນາງພະຍາຜູ້ສັດຊື່ (ປະຕິວຣະຕາ), ແລະການສັນລະເສີນການເດີນທາງໄປຕີຣຖະສັກສິດເພື່ອອາບນ້ຳບຸນ (ຕີຣຖະຍາຕຣາ).

Verse 76

ततश्च सप्तपुर्याख्या संयमिन्या निरूपणम् । बुधस्य च तथेंद्राग्न्योर्लोकाप्तिः शिवशर्मणः ॥ ७६ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນການບັນຍາຍເຖິງ ‘ເມືອງສັກສິດເຈັດ’ (ສັບຕະປຸຣີ) ອັນລືຊື່, ພ້ອມກັບການພັນລະນາເມືອງສັມຍະມິນີ; ແລະຍັງມີເລື່ອງຂອງພຣະພຸດ (Budha) ກັບວິທີທີ່ ຊິວະຊັຣມັນ ໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງອິນທຣະ ແລະ ອັກນິ.

Verse 77

अग्नेः समुद्भवश्चैव क्रव्याद्वरुणसंभवः । गंधवत्यलकापुर्योरीश्वर्याश्च समुद्भवः ॥ ७७ ॥

ຮູບແບບໜຶ່ງເກີດຈາກອັກນິ (ໄຟ) ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ; ໄຟກິນເນື້ອ (kravyāda) ເກີດຈາກວະຣຸນະ. ຈາກ ກັນທະວະຕີ ແລະ ນະຄອນອະລະກາ ກໍເກີດຂຶ້ນອຳນາດສິຣິ (aiśvarya) ດ້ວຍ.

Verse 78

चंद्रार्कबुधलोकानां कुजेज्यार्कभुवां क्रमात् । मम विष्णोर्ध्रुवस्यापि तपोलोकस्य वर्णनम् ॥ ७८ ॥

ຕາມລຳດັບ ຂ້າໄດ້ພັນລະນາໂລກຂອງຈັນທຣະ, ອາທິດ, ແລະ ພຸດ (Mercury); ພ້ອມທັງໂລກຂອງຄຸຊະ (Mars), ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ (Jupiter), ແລະ ສຸກຣະ (Venus). ຂ້າຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງໂລກຂອງຂ້າເອງ, ຂອງພຣະວິສະນຸ, ຂອງທຣຸວະ, ແລະ ຕະໂປໂລກ.

Verse 79

ध्रुवलोककथा पुण्या सत्यलोकनिरीक्षणम् । स्कंदागस्त्यसमालापो मणिकर्णीसमुद्भवः ॥ ७९ ॥

ເລື່ອງລາວອັນມີບຸນຂອງໂລກທຣຸວະ, ການໄດ້ເຫັນສັດຍະໂລກ, ບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ສະກັນດະ ແລະ ອະກັດສະຕະ, ແລະການກຳເນີດ/ປາກົດຂອງ ມະນິກັນນີ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫົວຂໍ້ທີ່ໄດ້ພັນລະນາ.

Verse 80

प्रभावश्चापि गंगाया गंगानामसहस्रकम् । वाराणसीप्रशंसा च भैरवाविर्भवस्ततः ॥ ८० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກ່າວເຖິງພຣະມະຫິມາຂອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາ, «ນາມພັນຂອງຄັງຄາ», ການສັນລະເສີນວາຣານາສີ, ແລະຕໍ່ມາ ການປາກົດຂອງພຣະໄພຣະວະ।

Verse 81

दंडपाणिज्ञानवाप्योरुद्भवः समनंतरम् । ततः कलावत्याख्यानं सदाचारनिरूपणम् ॥ ८१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ກ່າວເຖິງກຳເນີດຂອງພຣະດັນຑະປານິ ແລະ ຍານະວາປີ (ບໍ່ນ້ຳແຫ່ງປັນຍາ)। ຕໍ່ມາ ເປັນເລື່ອງຂອງກະລາວະຕີ ພ້ອມການຊີ້ແຈງສະດາຈາຣະ (ຄວາມປະພຶດດີ)។

Verse 82

ब्रह्मचारिसमाख्यानं ततः स्त्रीलक्षणानि च । कृत्याकृत्यविनिर्देशो ह्यविमुक्तेशवर्णनम् ॥ ८२ ॥

ຕໍ່ມາ ເປັນເລື່ອງຂອງພຣະພຣະຫມະຈາຣິນ (ນັກສຶກສາຜູ້ຮັກພຣະພິທີ) ແລະ ລັກສະນະຂອງສະຕຣີ. ມີການຊີ້ບອກຊັດເຈນວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະ ບໍ່ຄວນເຮັດ, ພ້ອມການພັນລະນາພຣະອະວິມຸກເຕສະ (ອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງອະວິມຸກຕະ)។

Verse 83

गृहस्थयोगिनो धर्माः कालज्ञानं ततः परम् । दिवोदासकथा पुण्या काशिकावर्णनं ततः ॥ ८३ ॥

ຕໍ່ມາ ພັນລະນາທຳມະໜ້າທີ່ຂອງຄະຫັດຖະ-ໂຍຄິ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເປັນຄຳສອນອັນສູງກ່ຽວກັບຄວາມຮູ້ເລື່ອງກາລະ (ເວລາ). ຕໍ່ມາ ເປັນເລື່ອງອັນມີບຸນຂອງດິໂວດາສະ ແລະ ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ການພັນລະນາກາຊິກາ (ວາຣານາສີ).

Verse 84

मायागणपतेश्चाथ भुवि प्रादुर्भवस्ततः । विष्णुमायाप्रपंचोऽथ दिवोदासविमोक्षणम् ॥ ८४ ॥

ຕໍ່ມາ ກ່າວເຖິງການປາກົດໃນໂລກຂອງພຣະມາຍາ-ຄະນະປະຕິ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເປັນການແຜ່ຂະຫຍາຍແຫ່ງມາຍາລີລາຂອງພຣະວິດສະນຸ; ແລະຕໍ່ມາ ເລື່ອງການພົ້ນທຸກຂອງດິໂວດາສະ।

Verse 85

ततः पंचनदोत्पर्त्तिर्बिंदुमाधवसंभवः । ततो वैष्णवतीर्थाख्या शूलिनः काशिकागमः ॥ ८५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີການເລົ່າເຖິງກໍ່ກຳເນີດຂອງ ປັນຈະນະດາ ແລະການປະກົດຂອງ ບິນດຸມາດະວະ; ຕໍ່ມາແມ່ນພາກ «ໄວສະນະວະຕີຣຖະ» ແລະການເສດັດມາກາສີຂອງ ຊູລິນ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍ।

Verse 86

जैगीषव्येन संवादो ज्येष्ठेशाख्या महेशितुः । क्षेत्राख्यानं कंदुकेशः व्याघ्रेश्वरसमुद्भवः ॥ ८६ ॥

ມີເລື່ອງການສົນທະນາກັບ ໄຈກີສະວະຍະ; ມີການເລົ່າເຖິງ ພຣະມະເຫສະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ຈຽດຖະເອສະ; ແລະຕຳນານສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງ ກັນດຸເກສະ ອັນເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກ ວຽາຄເຣສະວະຣະ।

Verse 87

शैलेशरत्नेश्वरयोः कृत्तिवासस्य चोद्भवः । देवतानामधिष्टानं दुर्गासुरपराक्रमः ॥ ८७ ॥

ມີການເລົ່າເຖິງກຳເນີດຂອງ ໄສເລສະ ແລະ ຣັດເນສະວະຣະ, ພ້ອມທັງການອຸບັດຂຶ້ນຂອງ ກຣິດຕິວາສະ; ທີ່ປະທັບອັນສັກສິດ (ອະດິດຖານ) ຂອງເທວະທັງຫຼາຍ; ແລະວິລະກຳໃນສົງຄາມຂອງ ທຸຣຄາ ກັບ ອະສຸຣະ।

Verse 88

दुर्गाया विजयश्चाथ ॐकारेशस्य वर्णनम् । पुनरोंकार माहात्म्य त्रिलोचोनसमुद्भवः ॥ ८८ ॥

ຕໍ່ມາ ມີການເລົ່າເຖິງໄຊຊະນະຂອງ ທຸຣຄາ ແລະການພັນນາ ໂອມກາເຣສະ; ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ມີການສັນລະເສີນມະຫາພຣະກຽດຂອງພະຍາງສັກສິດ «ໂອມ» ແລະການປະກົດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມຕາ (ຕຣິໂລຈະນະ)។

Verse 89

केदाराख्या च धर्मेश कथा विष्णुभुजोद्भवा । वीरेश्वरसमाख्यानं गंगामाहात्म्यकीर्तनम् ॥ ८९ ॥

ຍັງມີພາກກ່ຽວກັບ ເກດາຣະ; ຕຳນານຂອງ ທັມເມສະ ຜູ້ເກີດຈາກແຂນຂອງ ພຣະວິສະນຸ; ນິທານຂອງ ວີເຣສະວະຣະ; ແລະການປະກາດສັນລະເສີນມາຫາດມະ (māhātmya) ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā)។

Verse 90

विश्वकर्मेशमहिमा दक्षयज्ञोद्भवस्तथा । सतीशस्यामृतेशादेर्भुजस्तंभः पराशरे ॥ ९० ॥

ໂອ ປາຣາຊະຣະ, ຄຳພີນີ້ຍັງເລົ່າເຖິງມະຫິມາຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງ ວິສະວະກັມມາ, ເຫດການທີ່ເກີດຈາກຍັດຍະຂອງດັກສະ, ແລະການເຮັດໃຫ້ແຂນຂອງພຣະສະວາມີຂອງສະຕີ ພ້ອມທັງ ອະມຣິເຕຊະ ແລະອື່ນໆ ຕຶງຄ້າງບໍ່ອາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້.

Verse 91

क्षेत्रतीर्थकदंबश्च मुक्तिमडपसंकथा । विश्वेशविभवश्चाथ ततो यात्रापरिक्रमः ॥ ९१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີ: ກຸ່ມຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດ (ເຂດຕຣະ) ແລະ ທີ່ທ່າຂ້າມບຸນ (ຕີຣຖະ); ຄຳເລົ່າເຖິງມັນດະປະແຫ່ງມຸກຕິ; ພຣະສິຣິສົມບັດຂອງ ວິສເວຊະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ); ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພິທີວົງຈອນການເດີນທາງບຸນ (ຢາຕຣາ-ປະຣິກຣະມະ) ຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 92

अतः परं त्ववंत्याख्यं श्रृणु खंड च पंचमम् । महाकालवनाख्यानं ब्रह्मशीर्षच्छिदा ततः ॥ ९२ ॥

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງພາກທີຫ້າ ຊື່ວ່າ «ອະວັນຕີ». ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນເລື່ອງລາວເຖິງປ່າມະຫາກາລະ, ແລະຕໍ່ມາແມ່ນນິທານການຕັດຫົວຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 93

प्रायश्चित्तविधिश्चाग्नेरुत्पत्तिश्च सुरागमः । देवदीक्षा शिवस्तोत्रं नानापातकनाशनम् ॥ ९३ ॥

ມັນຍັງສອນວິທີການປຣາຍະຊິດຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ), ກຳເນີດຂອງໄຟສັກສິດ, ແລະປະເພນີເທວະ (ອາຄະມະ); ພິທີດີກຊາເພື່ອການບູຊາເທວະ, ບົດສັນລະເສີນພຣະສິວະ, ແລະວິທີທີ່ທຳລາຍບາບນານາ.

Verse 94

कपोलमोचनाख्यानं महाकालवनस्थितिः । तीर्थं कनखलेशस्य सर्वपापप्रणाशनम् ॥ ९४ ॥

ເລື່ອງລາວເຖິງ ກະໂປລະໂມຈະນະ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນປ່າມະຫາກາລະ—ຕີຣຖະອັນສັກສິດຂອງ ກະນະຄະເລຊະ ນີ້ ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 95

कुंडमप्सरसंज्ञं च सरो रुद्रस्य पुण्यदम् । कुडवेशं च विद्याध्रं मर्कटेश्वरतीर्थकम् ॥ ९५ ॥

ຍັງມີສະນ້ຳຊື່ «ອັບສະຣາ» ແລະທະເລສາບອັນສັກສິດຂອງ ຣຸດຣະ ຜູ້ປະທານບຸນກຸສົນ; ອີກທັງມີຕີຣຖະ Kuḍaveśa, Vidyādhra ແລະສະຖານຈາລິກ Markaṭeśvara ດ້ວຍ.

Verse 96

स्वर्गद्वारचतुःसिंधुतीर्थं शंकरवापिका । शंकराक गन्धवतीतीर्थं पापप्रणाशनम् ॥ ९६ ॥

ມີຕີຣຖະຊື່ «ສະຫວັນດວາຣ» ແລະສະຖານສັກສິດນາມ «ຈະຕຸສິນທຸ»; ມີສະນ້ຳສັກສິດ «ສັງກະຣະວາປິກາ» ແລະຕີຣຖະ «ສັງກະຣາກ-ຄັນທະວະຕີ»—ທັງໝົດນີ້ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 97

दशाश्वमेधिकानंशतीर्थे च हरिसिद्धिदम् । पिशाचकादियात्रा च हनुमत्कवचेश्वरौ ॥ ९७ ॥

ຍັງກ່າວເຖິງຕີຣຖະ «ດະຊາອັດສະວະເມທິກາ», «ສະຕີຣຖະ», ແລະສະຖານທີ່ປະທານສິດທິສຳເລັດໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ; ອີກທັງມີພິທີຈາລິກກ່ຽວກັບປິສາຈາແລະອື່ນໆ, ພ້ອມກັບເລື່ອງຂອງ Hanumat, ຄະວະຈະ (ບົດຄຸ້ມຄອງ) ແລະ Īśvara.

Verse 98

महाकालेशयात्रा च वल्मीकेश्वरतीर्थकम् । शुक्रे च पञ्चमे चाख्ये कुशस्थल्याः प्रदक्षिणाः ॥ ९८ ॥

ຍັງມີການຈາລິກໄປຫາ «ມະຫາກາເລຊະ» ແລະຕີຣຖະຂອງ «ວັລມີເກຊະວະຣະ»; ພ້ອມທັງການປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນ) ຮອບ «ກຸຊະສະຖະລີ» ໃນວັນສຸກ ແລະອີກຄັ້ງໃນຕິຖິວັນທີ 5 ທີ່ເອີ້ນຊື່ນັ້ນ.

Verse 99

अक्रूरसंज्ञकन्त्वेकपादं चंद्रार्कवैभवम् । करभेशाख्यतीर्थं च लटुकेशादितीर्थकम् ॥ ९९ ॥

ຍັງກ່າວເຖິງສະຖານສັກສິດນາມ «ອັກຣູຣະ», ສະຖານບູຊາ «ເອກະປາດະ», ແລະສະຖານທີ່ມີຊື່ສຽງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີຂອງດວງຈັນແລະດວງອາທິດ; ມີຕີຣຖະ «ກະຣະເພຊະ» ແລະຕີຣຖະຕ່າງໆ ເລີ່ມຈາກ «ລະຕຸເກຊະ» ເປັນຕົ້ນ.

Verse 100

मार्कंडेशं यज्ञवापी सोमेशं नरकांतकम् । केदारेश्वररामेशसौभाग्येशनरार्ककम् ॥ १०० ॥

ມາຣກັນເດຊາ; ຢັຊຍະວາປີ; ໂສເມຊາ; ນະຣະການຕະກະ; ເກດາເຣຊະວະຣະ; ຣາເມຊາ; ສົວພາກເຍຊາ; ແລະ ນະຣາຣກະກະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມສັກສິດທີ່ຄວນລະນຶກເຖິງ।

Verse 101

केशवार्कं शक्तिभेदं स्वर्णसारमुखानि च । ॐकारेशादितीर्थानि अंधकश्रुतिकीर्तनम् ॥ १०१ ॥

ຍັງກ່າວເຖິງ: ຕຳນານສັກສິດເລື່ອງ ເກຊະວາຣກະ; ການອະທິບາຍຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງພະລັງອຳນາດທິບ (ຊັກຕິ-ເພດ); ຕອນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ສະວັນນະສາຣ”; ສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ເລີ່ມຈາກ “ໂອມກາເຣຊາ”; ແລະການເລົ່າປະເພນີທີ່ເອີ້ນວ່າ ອັນທະກະ-ຊຣຸຕິ।

Verse 102

कालारण्ये लिंगसंख्या स्वर्णश्रृंगाभिधानकम् । कुशस्थल्या अवंत्याश्चोज्जयिन्या अभिधानकम् ॥ १०२ ॥

ໃນ ກາລາຣັນຍະ, ຕີຣຖະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ລິງກະສັງຂະຍາ” ກໍຮູ້ຈັກອີກນາມວ່າ “ສະວັນນະຊຣິງກະ”. ແລະ “ກຸຊະສະຖະລີ” ແມ່ນນາມທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີຂອງ ອະວັນຕີ—ຊຶ່ງກໍເອີ້ນວ່າ ອຸຊຊະຍິນີ.

Verse 103

पद्मावतीवै कुमुद्वत्यमरावतिनामकम् । विशालाप्रतिकल्पाभिधानं च ज्वरशांतिकम् ॥ १०३ ॥

ປັດມາວະຕີ, ກຸມຸດວະຕີ, ແລະ ອະມະຣາວະຕີ; ອີກທັງ ວິຊາລາ ແລະ ປະຕິກັລປະ—ນາມເຫຼົ່ານີ້ຖືກພັນລະນາວ່າ ຊ່ວຍສະງົບລົງໄຂ້ຮ້ອນ.

Verse 104

शिवानामादिकफलं नागोद्गीता शिवस्तुतिः । हिरण्याक्षवधाख्यानं तीर्थं सुंदरकुंडकम् ॥ १०४ ॥

ຜົນບຸນເບື້ອງຕົ້ນຈາກການສະດຸດີນາມຂອງ ຊິວະ, ບົດຮ້ອງສັນລະເສີນຂອງ ນາກະ, ການສັນລະເສີນ ຊິວະ, ຕຳນານການປະຫານ ຮິຣັນຍາກຊະ, ແລະ ຕີຣຖະອັນສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສຸນທະຣະ-ກຸນຑະ” ອັນງາມ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫົວຂໍ້ໃນບົດນີ້.

Verse 105

नीलगंगापुष्कराख्यं विंध्यवासनतीर्थकम् । पुरुषोत्तमाभिधानं तु तत्तीर्थं चाघनाशनम् ॥ १०५ ॥

ມີທີ່ຂ້າມນ້ຳອັນສັກສິດ ຊື່ ນີລະຄັງຄາ–ປຸສກະຣ ແລະສະຖານທີ່ບູຊາ ຊື່ ວິນທະຍະວາສະນະ; ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນຍັງມີນາມ «ປຸຣຸໂສຕຕະມະ» ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ.

Verse 106

गोमती वामनं कुंडो विष्णोर्नामसहस्रकम् । वीरेश्वरसरः कालभैरवस्य च तीर्थकम् ॥ १०६ ॥

ຍັງກ່າວເຖິງ ແມ່ນ້ຳ ໂຄມະຕີ, ສະຖານສັກສິດ ວາມະນະ, ຄຸນດະ (ອ່າງນ້ຳບູຊາ), ພັນນາມຂອງພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu-nāma-sahasra), ສະຣະຂອງ ວີເຣສະວະຣະ, ແລະທີ່ຕີຣະຖະຂອງ ກາລະໄພຣະວະ.

Verse 107

महिमा नागपंचम्या नृसिंहस्य जयंतिका । कुटुम्बेश्वरयात्रा च देवसाधककीर्तनम् ॥ १०७ ॥

ຍັງອະທິບາຍຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ນາຄະ-ປັນຈະມີ; ວັນຊະຍັນຕີຂອງ ນຣະສິງຫະ; ການເດີນທາງບູຊາໄປຫາ ກຸຕຸມເບສະວະຣະ; ແລະການຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ (kīrtana) ຂອງ ເທວະສາທະກະ.

Verse 108

कर्कराजाख्यतीर्थं च विघ्नेशादिसुरोहनम् । रुंद्रकुंडप्रभृतिषु बहुतीर्थनिरूपणम् ॥ १०८ ॥

ມັນອະທິບາຍທີ່ຕີຣະຖະຊື່ ກັກກະຣາຊາ-ຕີຣະຖະ ແລະການຂຶ້ນສູ່ສະຖານສັກສິດທີ່ກ່ຽວກັບ ວິຄເນສະ (Vighneśa) ແລະເທວະອື່ນໆ; ພ້ອມທັງບັນຍາຍທີ່ຕີຣະຖະຫຼາຍປະການ ເລີ່ມຈາກ ຣຸທຣະ-ຄຸນດະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 109

यात्राष्टतीर्थजा पुण्या रेवामाहात्म्यमुच्यते । धर्मपुत्रस्य वैराग्यो मार्कंडेयेन संगमः ॥ १०९ ॥

ບຸນກຸສົນທີ່ເກີດຈາກການໄປຈາລິກສູ່ທີ່ຕີຣະຖະທັງແປດ ຖືກປະກາດເປັນມະຫາຕະມະຂອງ ເຣວາ (ນະຣະມະດາ). ຍັງກ່າວເຖິງຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດຂອງ ທັມມະປຸຕຕະ (ຢຸທິສຖິຣະ) ແລະການພົບພາກັບ ມາຣະກັນເດຍ.

Verse 110

प्राग्रीयानुभवाख्यानममृतापरिकीर्त्तनम् । कल्पे कल्पे पृथङ् नाम नर्मदायाः प्रकीर्तितम् ॥ ११० ॥

ນີ້ແມ່ນຄຳບອກເລົ່າໂບຮານຈາກປະສົບການຈິງ ເປັນການປະກາດດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕ. ໃນແຕ່ລະກັລປະ ນະຣະມະດາຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍນາມຕ່າງໆ.

Verse 111

स्तवमार्षं नामेदं च कालरात्रिकथा ततः । महादेवस्तुतिः पश्चात्पृथक्कल्पकथाद्भुता ॥ १११ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີບົດສັນລະເສີນທີ່ເອີ້ນວ່າ ອາຣສະ-ສະຕະວະ (ບົດສັນລະເສີນຂອງລະສີ). ຕໍ່ມາແມ່ນເລື່ອງຂອງ ກາລະຣາຕຣີ; ຫຼັງນັ້ນແມ່ນບົດສັນລະເສີນພຣະມະຫາເທວ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນການເລົ່າກັລປະອັນອັດສະຈັນ ແຍກເປັນແຕ່ລະກັລປະ.

Verse 112

विशल्याख्यानकं पश्चाज्जालेश्वरकथा तथा । गोरीव्रत समाख्यानं त्रिपुरज्वालनं ततः ॥ ११२ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນເລື່ອງຂອງ ວິຊະລະຍາ (Viśalyā) ແລະກໍມີກະທາຂອງ ຈາເລສະວະຣະ (Jāleśvara). ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນການອະທິບາຍວຣະຕະຂອງ ເກົາຣີ (Gaurī-vrata) ແລະຕໍ່ມາແມ່ນການເຜົາໄໝ້ ຕຣິປຸຣະ (Tripura).

Verse 113

देहपातविधानं च कावेरीसंगमस्ततः । दारुतीर्थं ब्रह्मावर्तं यत्रेश्वरकथानकम् ॥ ११३ ॥

ແລະຍັງມີການພັນລະນາວິທີອັນຖືກຕ້ອງໃນການລະທິ້ງກາຍ (deha-pāta). ຕໍ່ມາແມ່ນຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳ ກາເວຣີ (Kāverī-saṅgama); ພ້ອມທັງ ດາຣຸ-ຕີຣຖະ (Dāru-tīrtha) ແລະ ພຣະຫມາວັຣຕະ (Brahmāvarta) ບ່ອນທີ່ເລົ່າກະທາອັນສັກສິດກ່ຽວກັບ ອີສະວະຣະ (Īśvara).

Verse 114

अग्नितीर्थं रवितीर्थं मेघनादादिदारुकम् । देवतीर्थं नर्मदेशं कपिलाख्यं करंजकम् ॥ ११४ ॥

«ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ ອັກນິ-ຕີຣຖະ (Agni-tīrtha), ຣະວິ-ຕີຣຖະ (Ravi-tīrtha), ສະຖານທີ່ຊື່ ດາຣຸກະ (Dāruka) ເລີ່ມຈາກ ເມກະນາດ (Meghanāda), ເທວະ-ຕີຣຖະ (Devatīrtha), ດິນແດນນະຣະມະດາ (Narmadeśa), ບ່ອນສັກສິດຊື່ ກະປິລາ (Kapilā), ແລະ ກະຣັນຈະກະ (Karañjaka)»

Verse 115

कुंडलेशं पिप्पलादं विमलेशं च शूलभित् । शचीहरणमाख्या नमभ्रकस्य वधस्ततः ॥ ११५ ॥

(ຕໍ່ມາ ກ່າວເຖິງ) ກຸນດະເລຊະ, ປິບປະລາດະ, ແລະ ວິມະເລຊະ; ພ້ອມທັງ ຊູລະບິດ; ເລື່ອງການລັກພາ ນາງຊະຈີ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ການປະຫານ ນາມະພຣະກະ।

Verse 116

शूलभेदोद्भवो यत्र दानधर्माः पृथग्विधाः । आख्यानं दीर्घतपस ऋष्यश्रृंगकथा ततः ॥ ११६ ॥

ໃນນັ້ນ ອະທິບາຍເຖິງ ກຳເນີດຂອງ ຊູລະເບດະ ແລະ ທານະທັມມະ ຫຼາຍປະເພດ; ຕໍ່ມາແມ່ນ ເລື່ອງຕະປະສະອັນຍາວນານ (ດີຣຄະ-ຕະປະສະ); ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເລື່ອງຂອງ ຤ິສິຢະສຣິງຄະ ນັກບຳເນັດພຣະ຤ິສິ।

Verse 117

चित्रसेनकथापुण्या काशिराज्यस्य लक्षणम् । ततो देवशिलाख्यानं शबरीतीर्थकान्वितम् ॥ ११७ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນ ເລື່ອງອັນເປັນກຸສົນຂອງ ຈິຕຣະເສນະ ແລະ ການພັນລະນາອານາຈັກ ກາຊີ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເລື່ອງທີ່ເອີ້ນວ່າ ເທວະຊິລາ ພ້ອມດ້ວຍ ຕີຣຖະອັນສັກສິດ ທີ່ກ່ຽວພັນກັບ ຊະບະຣີທັງຫຼາຍ।

Verse 118

व्याधाख्यानं ततः पुण्यं पुष्करिण्यर्कतीर्थकम् । आप्रेत्येश्वरतीर्थं च शक्रतीर्थं करोटिकम् ॥ ११८ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນ ເລື່ອງອັນເປັນກຸສົນຂອງ ນາຍພານ; ສະລອງນ້ຳອັນສັກສິດ ແລະ ອາຣກະ-ຕີຣຖະ; ພ້ອມທັງ ອາເປຣຕຽສະວະຣະ-ຕີຣຖະ, ຊັກຣະ-ຕີຣຖະ, ແລະ ສະຖານທີ່ສັກສິດຊື່ ກະໂຣຕິກາ।

Verse 119

कुमारेशमगस्त्येशमानंदेशं च मातृजम् । लोकेशं धनदेशं च मंगलेशं च कामजम् ॥ ११९ ॥

([ຄວນລະລຶກນາມ]) ກຸມາເຣຊະ, ອະກັສຕຽເຣຊະ, ແລະ ອານັນເທຊະ—ຜູ້ເກີດຈາກແມ່—ພ້ອມທັງ ໂລເກຊະ ແລະ ທະນະເທຊະ; ອີກທັງ ມັງຄະເລຊະ ຜູ້ເກີດຈາກ ກາມະ (ຄວາມປາຖະໜາ)។

Verse 120

नागेशं चापि गोपारं गौतमं शंखचूडकम् । नारदेशं नंदिकेशं वरुणेश्वरतीर्थकम् ॥ १२० ॥

ຍັງມີການເອີ້ນນາມ Nāgeśa, Gopāra, Gautama ແລະ Śaṅkhacūḍaka; ອີກທັງ Nāradeśa, Nandikeśa ແລະ Varuṇeśvara—ພ້ອມດ້ວຍຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດຂອງ Varuṇeśvara.

Verse 121

दधिस्कंदादितीर्थानि हनूमतेश्वरं ततः । रामेश्वरादि तीर्थानि सोमेशं पिंगलेश्वरम् ॥ १२१ ॥

ຕໍ່ມາ ທ່ານກ່າວເຖິງຕີຣຖະອັນສັກສິດ ເລີ່ມຈາກ Dadhiskaṃda ແລ້ວຕໍ່ດ້ວຍ Hanūmateśvara; ແລະຕີຣຖະທີ່ເລີ່ມຈາກ Rāmeśvara ພ້ອມທັງ Someśa ແລະ Piṅgaleśvara.

Verse 122

ऋणमोक्षं कपिलेशं पूतिकेशं जलेशयम् । चंडार्कं यमतीर्थं च काल्होडीशं वनादिके ॥ १२२ ॥

ໃນປ່າ ແລະບ່ອນຄ້າຍຄືກັນ ມີສະຖານທີ່ສັກສິດ/ເທວະນາມ Ṛṇamokṣa, Kapileśa, Pūtakeśa, Jaleśaya, Caṇḍārka, Yama-tīrtha ແລະ Kālhoḍīśa.

Verse 123

नारायणं च कोटीशं व्यासतीर्थं प्रभासकम् । नागेशसंकर्षणकं प्रश्रयेश्वरतीर्थकम् ॥ १२३ ॥

ແລະ (ຄວນລະລຶກ/ສວດ) Nārāyaṇa, Koṭīśa, Vyāsa-tīrtha, Prabhāsaka, Nāgeśa, Saṃkarṣaṇaka ແລະ Praśrayeśvara-tīrtha.

Verse 124

ऐरंडीसंगमं पुण्यं सुवर्णशिलतीर्थकम् । करंजं कामहं तीर्थं भांडीरो रोहिणीभवम् ॥ १२४ ॥

ສັງຄະມະ (ຈຸດບັນຈົບນ້ຳ) ຊື່ Airandī ເປັນບຸນອັນຍິ່ງ; ແລະ Suvarṇaśilā-tīrtha ກໍສັກສິດ. ອີກທັງ Karañja, ສະຖານທີ່ຊື່ Kāmaha, ແລະ Bhāṇḍīra ອັນກ່ຽວພັນກັບ Rohiṇī.

Verse 125

चक्रतीर्थं दौतपापं स्कंदमांगिरसाह्वयम् । कोटितीर्थमयोन्यख्यमंगाराख्यं त्रिलोचनम् ॥ १२५ ॥

(ມີ) ຈັກຣະຕີຣຖະ; ເດົາຕະປາປະ (ຕີຣຖະຊໍາລະບາບ); ສະກັນດະ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ອາງກິຣະສະ; ໂກຕິຕີຣຖະ; ບ່ອນທີ່ເອີ້ນວ່າ ອະໂຍນຍາ; ອັງກາຣະ ຕາມນາມ; ແລະ ຕຣິໂລຈະນະ.

Verse 126

इंद्रेशं कंबुकेशं च सोमेशं कोहनं शकम् । नार्मदं चार्कमाग्नेयं भार्गवेश्वरमुत्तमम् ॥ १२६ ॥

ອິນເດຣສະ, ກັມບຸເກສະ, ແລະ ໂສເມສະ; ໂກຫະນະ ແລະ ສະກະ; ນາຣະມັນດະ; ພ້ອມທັງ ອາຣກະ ແລະ ອາກເນຍ—ພ້ອມກັບ ພາຣຄະເວສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ—ຄວນລະນຶກ/ສວດທ່ອງ.

Verse 127

ब्राह्मं दैवं च मार्गेशमादिवाराहकेश्वरम् । रामेशमथ सिद्धेशमाहल्यं कंकटेश्वरम् ॥ १२७ ॥

(ກ່າວເຖິງ) ພຣາຫມະ ແລະ ໄດວະ; ມາຣເກສະ; ອາດິ-ວາຣາຫະເກສະວະຣະ; ຣາເມສະ; ຕໍ່ມາ ສິດເທສະ; ອາຫັລຍາ; ແລະ ກັງກະຕະເກສະວະຣະ.

Verse 128

शाक्रं सौम्यं च नादेशं तोयेशं रुक्मिणीभवम् । योजनेशं वराहेशं द्वादशीशिवतीर्थकम् ॥ १२८ ॥

(ຄວນລະນຶກ/ສວດ) ສາກຣະ, ໂສມຍະ, ນາເດສະ, ໂຕເຍສະ, ຣຸກມິນີ-ພະວະ, ໂຢຊະເນສະ, ວາຣາເຫສະ, ແລະ ຕີຣຖະສິວະອັນສັກສິດ ທີ່ຜູກພັນກັບ ດວາດະສີ.

Verse 129

सिद्धेशं मंगलेशं च लिंगवाराहतीर्थकम् । कुण्डेशं श्वेतवाराहं गर्भावेशं रवीश्वरम् ॥ १२९ ॥

(ຄວນລະນຶກ/ໄປນະມັດສະການ) ສິດເທສະ ແລະ ມັງກະເລສະ; ຕີຣຖະລິງຄະ–ວາຣາຫະ; ກຸນເດສະ; ສະເວຕະ–ວາຣາຫະ; ຄັຣພາເວສະ; ແລະ ຣະວີສະວະຣະ.

Verse 130

शुक्लादीनि च तीर्थानि हुंकारस्वामितीर्थकम् । संगमेशं नहुषेशं मोक्षणं पञ्चगोपकम् । नागशावं च सिद्धेशं मार्कण्डांक्रूरतीर्थके ॥ १३० ॥

ແລະຍັງມີທີ່ຂ້າມນ້ຳອັນສັກສິດ ເລີ່ມຈາກ «ສຸກລາ» ເປັນຕົ້ນ, ພ້ອມທັງ «ຮຸງກາຣະສວາມິ-ຕີຣະຖະ»; ສັງກະເມສະ ແລະ ນະຫຸເສສະ; ໂມກສະນະ; ປັນຈະໂກປະກະ; ນາກະຊາວະ; ແລະ ສິດເທສະ—ທັງໝົດນີ້ຢູ່ໃນຕີຣະຖະຂອງ ມາຣະກັນດະ ແລະ ກຣູຣະ।

Verse 131

कामोदशूलारोपाख्ये मांडव्यं गोपकेश्वरम् । कपिलेशं पिंगलेशं भूतेशं गांगगौतमे ॥ १३१ ॥

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກາໂມດະ» ແລະ «ຊູລາໂຣປະ» ພຶງນະມັດສະການ ມານດະວະ ແລະ ໂກປະເກສະວະ; ແລະທີ່ «ກະປິເລສະ», «ປິງກະເລສະ», «ພູເທສະ», ພ້ອມທັງ «ກາງກະ-ໂກຕະມະ» ດ້ວຍ।

Verse 132

आस्वमेधं भृगुकच्छं केदारेशं च पापनुत् । कलकलेशं जालेशं शालग्रामं वराहकम् ॥ १३२ ॥

ພຶງໄປຢ້ຽມຫຼືລະລຶກ «ອັດສະວະເມດະ», «ພຣຶກຸກັດຈະ», ແລະ «ເກດາເຣສະ» ຜູ້ກຳຈັດບາບ; ພ້ອມທັງ «ກະລະກະເລສະ», «ຈາເລສະ», «ຊາລະກຣາມ», ແລະ «ວະຣາຫະກະ».

Verse 133

चंद्रप्रभासमादित्यं श्रीपत्याख्यं च हंसकम् । मूल्यस्थानं च शूलेशमुग्राख्यं चित्रदैवकम् ॥ १३३ ॥

ຍັງມີ «ຈັນທຣະປຣະພາສະ», «ສະມາອາທິຕະ», «ສຣີປະຕິ», ແລະ «ຫັງສະກະ»; ອີກທັງ «ມູນຍະສະຖານະ», «ຊູເລສະ», «ອຸກຣາຂະຍະ», ແລະ «ຈິດຣະໄດວະກະ».

Verse 134

शिखीशं कोटितीर्थं च दशकन्यं सुवणकम् । ऋणमोक्षं भारभूति पुंखां मुडिं च डिंडिमम् ॥ १३४ ॥

«ຄຳພີຍັງໄດ້ລຽນນາມຕໍ່ໄປ» ຄື: «ຊິຂີເສະ», «ໂກຕິຕີຣະຖະ», «ດະສະກັນຍາ», «ສຸວັນນະກະ», «ຣິນະໂມກສະ», «ພາຣະພູຕິ», «ປຸງຄາ», «ມຸດິ», ແລະ «ດິນດິມະ».

Verse 135

आमलेशं कपालेशं शृंगैरंडीभवं ततः । कोटितीर्थं लोटणेषं फलस्तुतिरतः परम् ॥ १३५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ (ທ່ານເລົ່າ) ອາມເລຊະ, ກະປາເລຊະ, ແລະ ສຣິງໄກຣັນດີພະວະ; ຕໍ່ມາ ໂກຕິຕີຣຖະ ແລະ ໂລຕະເນຊະ—ຜູ້ມີພະຄະຕິສູງສຸດໃນການສັນລະເສີນຜົນບຸນ (phala) ຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດເຫຼົ່ານີ້।

Verse 136

दृमिजंगलमाहात्म्ये रोहिताश्वकथा ततः । धुन्धुमारसमाख्यानं वधोपायस्ततोऽस्य वै ॥ १३६ ॥

ໃນມາຫາດມະຍະຂອງ ດຣະມິຈັງກະລະ ຕໍ່ມາແມ່ນເລື່ອງຂອງ ໂຣຫິຕາຊະວະ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນເປັນຕຳນານ ທຸນທຸມາຣະ ແລະຕໍ່ມາແທ້ໆ ແມ່ນວິທີການທີ່ລາວຖືກປະຫານ।

Verse 137

वधौ धुंधोस्ततः पश्चात्ततश्चित्रवहोद्भवः । महिमास्य ततश्चडीशप्रभावो रतीश्वरः ॥ १३७ ॥

ຕໍ່ມາເປັນເລື່ອງການປະຫານ ດຸມທະ (Dhuṃdha); ຕໍ່ຈາກນັ້ນເປັນການເກີດຂຶ້ນຂອງ ຈິຕຣະວະຫະ (Citra-vaha); ຕໍ່ມາເປັນມະຫິມາຂອງມັນ; ແລະຕໍ່ມາເປັນພະລັງອຳນາດແລະສະຫງ່າລາສີຂອງ Ḍīśa—(ພ້ອມຕອນ) ຣະຕີອີຊະວະ (Ratīśvara).

Verse 138

केदारेशो लक्षतीर्थं ततो विष्णुपदीभवम् । मुखारं च्यवनांधास्यं ब्रह्मणश्च सरस्ततः ॥ १३८ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນ ເກດາເຣຊະ (Kedāreśa) ແລະ ລັກສະຕີຣຖະ (Lakṣa-tīrtha); ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນສະຖານທີ່ຊື່ ວິສນຸປະດີພະວະ (Viṣṇupadī-bhava); ອີກທັງ ມຸຄາຣະ (Mukhāra), ສະຖານສັກສິດຂອງ ຈະວະນະ (Cyavana), ອັນທາສະຍະ (Andhāsya), ແລະຕໍ່ມາ ສະຣະ (ທະເລສາບ) ຂອງ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā).

Verse 139

चक्राख्यं ललिताख्यानं तीर्थं च बहुगोमयम् । रुद्रावर्तं च मर्कंडं तीर्थं पापप्रणाशनम् ॥ १३९ ॥

ທ່ານຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງຕີຣຖະທີ່ຊື່ ຈັກຣາຂະຍະ (Cakrākhya), ຕຳນານສັກສິດທີ່ຊື່ ລະລິຕາຂະຍານະ (Lalitākhyāna), ແລະຕີຣຖະ ບະຫຸໂກມະຍະ (Bahugomaya); ອີກທັງ ຣຸດຣາວັດຕະ (Rudrāvarta) ແລະ ມະຣະກັນດະ (Markaṇḍa)—ຕີຣຖະທີ່ລືອຊາໃນການທຳລາຍບາບ।

Verse 140

श्रवणेशं शुद्धपटं देवांधुप्रेततीर्थकम् । जिह्वोदतीर्थंसंभूतिः शिवोद्भंदं फलस्तुतिः ॥ १४० ॥

(ພາກນີ້) ບັນຍາຍເຖິງ Śravaṇeśa, Śuddhapaṭa, ທ່ານ້ຳສັກສິດ Devāndhu-Preta-tīrtha, ກຳເນີດຂອງ Jihvodā-tīrtha, ເລື່ອງ Śivodbhaṇḍa ແລະ ຄຳສັນລະເສີນຜົນບຸນ (ແຫ່ງການໄປນະມັດສະການ/ສວດ)।

Verse 141

एष खंडो ह्यवंत्याख्यः श्रृण्वतां पापनाशनः । अतः परं नागराख्यः खंडः षष्ठोऽभिधीयते ॥ १४१ ॥

ຂັນດນີ້ແທ້ຈິງເອີ້ນວ່າ Avantya-khaṇḍa; ຜູ້ໃດຟັງຍ່ອມທຳລາຍບາບ. ຕໍ່ຈາກນີ້ ຂັນດທີ 6 ຊື່ Nāgara-khaṇḍa ຈະຖືກບັນຍາຍ។

Verse 142

लिंगोत्पत्तिसमाख्यानं हरिश्चन्द्रकथा शुभा । विश्वामित्रस्य माहात्म्यं त्रिशंकुस्वर्गतिस्तथा ॥ १४२ ॥

ໃນນັ້ນມີການເລົ່າເຖິງການປາກົດຂອງ Liṅga, ເລື່ອງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ Hariścandra, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ Viśvāmitra, ແລະ ນິທານ Triśaṅku ຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ।

Verse 143

हाटकेश्वरमाहात्म्ये वृत्रासुरवधस्तथा । नागबिलं शंखतीर्थमचलेश्वरवर्णनम् ॥ १४३ ॥

ຍັງມີອີກ: ມະຫິມາອັນສັກສິດຂອງ Hāṭakeśvara; ການປະຫານອະສູຣ Vṛtrāsura; Nāga-bila (ຖ້ຳງູ); ທ່ານ້ຳສັກສິດ Śaṅkha-tīrtha; ແລະ ຄຳບັນຍາຍກ່ຽວກັບ Acaleśvara।

Verse 144

चमत्कारपुराख्यानं चमत्कारकरं परम् । गयशीर्षं बालशाख्यं वालमंडं मृगाह्वयम् ॥ १४४ ॥

ນິທານຊື່ “Camatkāra-pura” ເປັນອັນສູງສຸດໃນການກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມອັດສະຈັນ. (ຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງ) Gayāśīrṣa, ສະຖານທີ່ຊື່ Bāla, Vālamaṇḍa, ແລະ ສະຖານທີ່ຊື່ Mṛga।

Verse 145

विष्णुपादं च गोकर्णं युगरूपं समाश्रयः । सिद्धेश्वरं नागसरः सप्तार्षेयं ह्यगस्त्यकम् ॥ १४५ ॥

ເມື່ອໄດ້ພຶ່ງພາແລະຂໍພັກພິງຢູ່ Viṣṇupāda ແລະ Gokarṇa, ທີ່ Yugarūpa, ທີ່ Siddheśvara, ທີ່ Nāgasaras, ທີ່ Saptārṣeya ແລະຍັງທີ່ Agastyaka—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດຈາກຕີຣຖະອັນສັກສິດເຫຼົ່ານີ້.

Verse 146

भ्रूणगर्तं नलेशं च भैष्मं वैडुरमर्ककम् । शारमिष्ठं सोमनाथं च दौर्गमातर्जकेश्वरम् ॥ १४६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະຄຳພີໄດ້ກ່າວເຖິງສະຖານທີ່ສັກສິດຕາມລຳດັບ: Bhrūṇagarta, Naleśa, Bhaiṣma, Vaiḍura-Markaka, Śāramiṣṭha, Somanātha ແລະ Daurga-Mātarjakeśvara.

Verse 147

जामदग्न्यवधाख्यानं नैःक्षत्रियकथानकम् । रामह्रदं नागपुरं ष़ड्लिंगं चैव यज्ञभूः ॥ १४७ ॥

ມີທັງຕຳນານການປະຫານ Jāmadagnya (Paraśurāma), ເລື່ອງ Naiḥkṣatriya (ການກຳຈັດກະສັດຊັ້ນ Kṣatriya), ຮາມະ-ຮຣະດະ (Rāma-hrada) ຄືທະເລສາບຂອງຣາມ, Nāgapura, ‘ລິງຄະຫົກ’ ອັນສັກສິດ, ແລະພື້ນທີ່ບູຊາຍັດ (Yajñabhū) ດ້ວຍ.

Verse 148

मुण्डीरादित्रिकार्कं च सतीपरिणयाह्वयम् । रुद्रशीर्षं च यागेशं वालखिल्यं च गारुडम् ॥ १४८ ॥

“Muṇḍīra ແລະອື່ນໆ, Trikārka, ພາກທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ການແຕ່ງງານຂອງ Satī’, Rudraśīrṣa, Yāgeśa, Vālakhilya ແລະ Gāruḍa—ທັງໝົດນີ້ກໍຖືກລວມໄວ້ດ້ວຍ.”

Verse 149

लक्ष्मीशापः सप्तविंशसोमप्रासादमेव च । अंबाबद्धं पांडुकाख्यमाग्नेयं ब्रह्मकुंडकम् ॥ १४९ ॥

“ຕອນ ‘ຄຳສາບຂອງ Lakṣmī’ ແລະຍັງສະຖານບູຊາທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ວິຫານ Soma ອົງທີ 27’; ພ້ອມທັງ Ambābaddha, ຕີຣຖະ Pāṇḍuka, ຕີຣຖະ Āgneya, ແລະສະລະນ້ຳສັກສິດ Brahma-kuṇḍa.”

Verse 150

गोमुखं लोहयष्ट्याख्यमजापालेश्वरी तथा । शानैश्चरं राजवापी रामेशो लक्ष्मणेश्वरः ॥ १५० ॥

«(ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ) ໂກມຸຂ; ສະຖານທີ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂລຫະຍັດຕິ; ແລະ ອະຊາປາເລສະວະຣີ; ຊະໄນຊະຈະຣ; ຣາຊະວາປີ; ຣາເມຊ; ແລະ ລັກສະມະເນສະວະຣ» ດັ່ງນີ້.

Verse 151

कुशेशाख्यं लवेशाख्यं लिंगं सर्वोत्तमोत्तमम् । अष्टषष्टिसमाख्यानं दमयंत्यास्त्रिजातकम् ॥ १५१ ॥

«‘ກຸເຊສາຂະຍາ’ ແລະ ‘ລະເວສາຂະຍາ’; ລິງຄະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປະເສີດຍິ່ງໃນບັນດາຜູ້ປະເສີດ; ບັນທຶກທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຫົກສິບແປດ”; ແລະ ຕຳນານການເກີດສາມປະການຂອງ ດະມະຍັນຕີ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫົວຂໍ້ທີ່ຖືກລຽນລຳດັບ. »

Verse 152

ततो वै रेवती चात्र भक्तिकातीर्थसंभवः । क्षेमंकरी च केदारं शुक्लतीर्थमुखारकम् ॥ १५२ ॥

«ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນບັນທຶກນີ້ ໄດ້ກ່າວເຖິງ ເຣວະຕີ ແລະ ພັກຕິກາ ຜູ້ບັງເກີດເປັນຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ອາບນ້ຳສັກສິດ); ອີກທັງ ກະເສມັງກະຣີ ແລະ ເກດາຣ ຜູ້ໂດງດັງວ່າເປັນປະທານໃນບັນດາ ຊຸກລະຕີຣຖະ. »

Verse 153

सत्यसंधेश्वराख्यानं तथा कर्णोत्पलाकथा । अटेश्वरं याज्ञवल्क्य गौर्यं गाणेशमेव च ॥ १५३ ॥

«(ໃນນີ້ໄດ້ພັນລະນາ) ຕຳນານອັນສັກສິດຂອງ ສັດຕະຍະສັນເທສະວະຣ; ແລະ ເລື່ອງຂອງ ກັນໂນດປະລາ; ອີກທັງ ອະເຕສະວະຣ; ເລື່ອງທີ່ກ່ຽວກັບ ຢາຊະຍະວັນກະຍະ; ເລື່ອງຂອງ ເກົາຣະຍະ; ແລະ ຂອງ ກາເນຊະ ດ້ວຍ. »

Verse 154

ततो वास्तुपदाऽख्यानमजागृहकथानकम् । सौभाग्यांधुश्च शुलेशं धर्मराजकथानकम् ॥ १५४ ॥

«ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີຕຳນານທີ່ເອີ້ນວ່າ “ວາສະຕຸປະດະ”; ເລື່ອງ “ເຮືອນແບ້”; ພ້ອມທັງ “ເສົາພາກຍານທຸ”; (ຕໍ່ມາ) ຕຳນານຂອງ ຊູເລສະ; ແລະ ເລື່ອງທີ່ກ່ຽວກັບ ທັມມະຣາຊະ. »

Verse 155

मिष्टान्नेदश्वराख्यानं गाणापत्यत्रयं ततः । जाबालिचरितं चैव मकरेशकथा ततः ॥ १५५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີການເລົ່າກ່ຽວກັບ ມິດສະຕານເນສະວະຣະ; ຕໍ່ມາແມ່ນສາມຕອນທີ່ກ່ຽວກັບ ພຣະຄະນະປະຕິ; ແລ້ວຈຶ່ງເຖິງຊີວິດຂອງ ຈາບາລີ ແລະ ນິທານຂອງ ມະກະເຣສະ.

Verse 156

कालेश्वर्यंधकाख्यानं कुंडमाप्यरसं तथा । पुष्यादित्यं रौहिताश्वं नागरोत्पत्तिकीर्त्तनम् ॥ १५६ ॥

ຍັງມີເລື່ອງຂອງ ກາເລສະວະຣີຍະ ແລະ ອັນທະກະ; ພ້ອມທັງສະລອງນ້ຳສັກສິດ ຊື່ ກຸນດະມາປະຍະ ແລະ ອະຣະສະ. ອີກທັງມີ ພຸສຍາອາທິດຍະ, ເຣາຫິຕາສະວະ, ແລະການເລົ່າກ່ຽວກັບກຳເນີດຂອງ ນາກະຣະ.

Verse 157

भार्गवं चरितं चैव वैश्वामैत्रं ततः परम् । सारस्वतं पैप्पलादं कंसारीशं च पैंडकम् ॥ १५७ ॥

ແລະຍັງມີນິທານຊີວິດຂອງ ພາຣຄະວະ; ຕໍ່ມາແມ່ນ ໄວສະວາໄມຕຣະ. ຍັງມີ ສາຣັສວະຕະ ແລະ ໄປບປະລາດ; ພ້ອມທັງ ກັມສາຣີສະ ແລະ ໄປນດະກະ.

Verse 158

ब्रह्मणो यज्ञचरितं सावित्र्याख्यानसंयुतम् । रैवतं भार्तयज्ञाख्यं मुख्यतीर्थनिरीक्षणम् ॥ १५८ ॥

ມັນເລົ່າເຖິງຈະລິດຢັດຍະຂອງ ພຣະພຣົມມາ ພ້ອມກັບຕອນຂອງ ສາວິຕຣີ; ອີກທັງບັນຍາຍເລື່ອງ ໄຣວະຕະ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ພາຣຕະ-ຢັດຍະ ແລະການສຳຫຼວດຕີຣຖະອັນສູງສຸດ.

Verse 159

कौरवं हाटकेशाख्यं प्रभासं क्षेत्रकत्रयम् । पौष्करं नैमिषं धार्ममरण्य त्रितयं स्मृतम् ॥ १५९ ॥

ກໍຣະວະ, ຮາຕະເກສະ, ແລະ ປະພາສະ—ສາມນີ້ຖືກຈື່ຈຳເປັນກຸ່ມສາມຂອງເຂດສັກສິດ (ກະເສຕຣະ). ເຊັ່ນດຽວກັນ ປຸສກະຣະ, ໄນມິສະ, ແລະ ທາຣະມະ-ອະຣັນຍະ ຖືກຈື່ຈຳເປັນກຸ່ມສາມຂອງປ່າສັກສິດ (ອະຣັນຍະ).

Verse 160

वाराणसी द्वारकाख्यावन्त्याख्येति पुरीत्रयम् । बृन्दावनं खांडवाख्यमद्वैकाख्यं वनत्रयम् ॥ १६० ॥

ນະຄອນສັກສິດສາມແຫ່ງແມ່ນ: ວາຣານາສີ, ນະຄອນທີ່ເອີ້ນວ່າ ດວາຣະກາ, ແລະ ນະຄອນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ອະວັນຕີ. ປ່າສັກສິດສາມແຫ່ງແມ່ນ: ວຣິນດາວະນະ, ປ່າທີ່ເອີ້ນວ່າ ຄານຑະວະ, ແລະ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ອັດວະຍກະ.

Verse 161

कल्पः शालस्तथा नन्दिग्रामत्रयमनुत्तमम् । असिशुक्लपितृसंज्ञं तीर्थत्रयमुदाहृतम् ॥ १६१ ॥

ກັລປະ, ຊາລະ, ແລະ ນັນດິກຣາມະສາມປະການອັນຍອດຢ່າງ—ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນຕີຣຖະສາມແຫ່ງ ຊື່ ອະສິ, ຊຸກລະ, ແລະ ປິຕຣິ.

Verse 162

श्र्यर्बुदौ रैवतश्चैव पर्वतत्रयमुत्तमम् । नदीनां त्रितयं गंगा नर्मदा च सरस्वती ॥ १६२ ॥

ສຣີອະຣບຸດະ ແລະ ໄຣວະຕະ ແມ່ນພູສັກສິດອັນຍອດໃນບັນດາພູສາມແຫ່ງ. ແລະໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ ສາມສາຍແມ່ນ ຄັງຄາ, ນັຣມະດາ, ແລະ ສະຣັສວະຕີ.

Verse 163

सार्द्धकोटित्रयफलमेकैकं चैषु कीर्त्तितम् । कूषिका शंखतीर्थं चामरकं बालमण्डनम् ॥ १६३ ॥

ແຕ່ລະສະຖານທີ່ໃນບັນດານີ້ ໄດ້ຖືກສັນລະເສີນວ່າ ໃຫ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບ ສາມກັບເຄິ່ງໂກຕິ. ຄື: ກູສິກາ, ສັງຄະ-ຕີຣຖະ, ຈາມະຣະກະ, ແລະ ບາລະ-ມັນຑະນະ.

Verse 164

हाटकेशक्षेत्रफलप्रदं प्रोक्तं चतुष्टयम् । सांबादित्यं श्राद्धकल्पं यौधिष्ठिरमथांधकम् ॥ १६४ ॥

ຈະຕຸສະຕະຍະ (ຊຸດສີ່) ໄດ້ຖືກກ່າວວ່າ ໃຫ້ຜົນເທົ່າກັບຜົນແຫ່ງເຂດສັກສິດ ຮາຕະເກຊະ. ຄື: ສາມບາອາດິຕະຍະ, ສຣາດທະ-ກັລປະ, ຢາວທິສຖິຣະ, ແລະ ອານທະກະ.

Verse 165

जलशायि चतुर्मासमशून्यशयनव्रतम् । मंकणेशं शिवरात्रिस्तुलापुरुषदानकम् ॥ १६५ ॥

(ທ່ານໄດ້ລຽນລຳ) ວຣະຕະນອນເທິງນ້ຳ (ຈະລະຊາຍີ), ວຣະຕະສີ່ເດືອນ (ຈາຕຸຣມາສະຍະ), ວຣະຕະບໍ່ໃຫ້ຕຽງຫວ່າງ (ອະຊູນຍະ-ຊະຍະນ), ການບູຊາມັງກະເນຊະ, ພິທີສິວະຣາຕຣີ, ແລະ ທານຕຸລາປຸຣຸຊະ—ຊັ່ງຕົນແລ້ວບໍລິຈາກທານເທົ່ານ້ຳໜັກ।

Verse 166

पृथ्वीदानं वानकेशं कपालमोचनेश्वरम् । पापपिंडं मासलैंगं युगमानादिकीर्तनम् ॥ १६६ ॥

‘ປຣິຖະວີດານ’, ‘ວານະເກຊະ’, ‘ກະປາລະໂມຈະເນຊະວະຣະ’, ‘ປາປະປິນດະ’, ‘ມາສະໄລງຄະ’, ແລະ ການເລົ່າທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ‘ຢຸກະມານ’—ເຫຼົ່ານີ້ຄວນຖືກສວດກ່າວໃນການລຽນລຳ।

Verse 167

निंवेशशाकंभर्याख्या रुद्रैकादशकीर्तनम् । दानमाहात्म्यकथनं द्वादशादित्यकीर्तनम् ॥ १६७ ॥

ມີເລື່ອງລາວຂອງ ນິມເວຊະ ແລະ ຊາກັມພະຣີ, ການສັນລະເສີນຣຸດຣະສິບເອັດ, ການເລົ່າມະຫິມາຂອງທານ, ແລະ ການສັນລະເສີນອາດິຕະຍະສິບສອງ।

Verse 168

इत्येषनागरः खंडः प्रभासाख्योऽधुनोच्यते । सोमेशो यत्र विश्वेशोऽर्कस्थलं पुण्यदं महत् ॥ १६८ ॥

ດັ່ງນີ້ ນາກະຣະ-ຂັນດະນີ້ສິ້ນສຸດ; ບັດນີ້ຈະກ່າວເຖິງພາກທີ່ເອີ້ນວ່າ ປຣະພາສະ—ທີ່ນັ້ນມີ ໂສເມຊະ ແລະ ວິດເວຊະ, ແລະ ອາຣກະສະຖະລະ ອັນເປັນສະຖານບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ປະທານບຸນກຸສົນ।

Verse 169

सिद्धेश्वरादिकाख्यानं पृथगत्र प्रकीर्तितम् । अग्नितीर्थं कपद्दर्शिं केदारेशं गतिप्रदम् ॥ १६९ ॥

ໃນທີ່ນີ້ ເລື່ອງລາວທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ສິດເທຊະວະຣະ ຖືກກ່າວແຍກເປັນສ່ວນໆ—ມີ ອັກນິຕີຣຖະ, ກະປັດດະຣຊິນ, ແລະ ເກດາເຣຊະ ຜູ້ປະທານຈຸດໝາຍອັນສູງສຸດ।

Verse 170

भीमभैरवचण्डीशभास्करेन्दुकुजेश्वराः । बुधेज्यभृगुसौरागुशिरवीशा हरविग्रहाः ॥ १७० ॥

ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ປາກົດເປັນ ພີມະ, ໄພຣະວະ, ຈັນດີຊະ, ພາສະກະຣະ (ຕາເວັນ), ອິນດຸ (ຈັນ), ກຸຊະ (ອັງຄານ), ບຸດະ (ພຸດ), ອິຈະຍະ (ພະຫັດ), ພຶກຸ (ສຸກ), ສໍຣະ (ເສົາ) ແລະ ຣາຫຸ, ສິຣະ, ວີຊະ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນວິກຣະຫະຂອງພຣະຫະຣະ।

Verse 171

सिद्धेश्वराद्याः पंचान्ये रुद्रास्तत्र व्यवस्तत्र व्यवस्थिताः । वरारोहा ह्यजा पाला मंगला ललितेश्वरी ॥ १७१ ॥

ທີ່ນັ້ນ ມີຣຸດຣະອີກຫ້າອົງ ເລີ່ມຈາກ ສິດເທສະວະຣະ ປະຈຳຢູ່ຕາມລຳດັບ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ຍັງມີ ວະຣາໂຣຫາ, ອະຊາ, ປາລາ, ມັງຄະລາ ແລະ ລະລິເຕສະວະຣີ.

Verse 172

लक्ष्मीशो वाडवेशश्चोर्वीशः कामेस्वरस्तथा । गौरीशवरुणेशाख्यं दुर्वासेशं गणेश्वरम् ॥ १७२ ॥

ພຣະອົງເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພຣະລັກສະມີ; ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໄຟວາດະວະ (ໄຟໃຕ້ທະເລ); ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ; ແລະເປັນກາເມສະວະຣະ; ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເກົາຣີ; ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ວະຣຸເນສະ; ເປັນເຈົ້າແຫ່ງດຸຣວາສາ; ແລະ ຄະເນສະວະຣະ—ເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທັງຫຼາຍ.

Verse 173

कुमारेशं चंडकल्पं शकुलीश्वरसंज्ञकम् । ततः प्रोक्तोऽथ कोटीशबालब्रह्यादिसत्कथा ॥ १७३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄຳພີໄດ້ກ່າວເຖິງ ກຸມາເຣສະ, ຈັນດະກັລປະ, ແລະຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະກຸລີເສະວະຣະ. ຕໍ່ມາ ຈຶ່ງເລົ່າຄະຖາອັນສັກສິດກ່ຽວກັບ ໂກຕີເສະ, ບາລະ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 174

नरकेशसंवर्त्तेशनिधीश्वरकथा ततः । बलभद्रेश्वरस्याथ गंगाया गणपस्य च ॥ १७४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີຄະຖາອັນສັກສິດກ່ຽວກັບ ນະຣະເກສະ, ສັມວັດເຕສະ, ແລະ ນິທີເສະວະຣະ. ຕໍ່ມາອີກ ແມ່ນຄະຖາຂອງ ບະລະພະດຣະເສະວະຣະ, ພ້ອມທັງຄະຖາຂອງ ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະ ຄະນະປະ (ຄະເນສະ) ດ້ວຍ.

Verse 175

जांबवत्याख्यसरितः पांडुकूपस्य सत्कथा । शतमेधलक्षमेधकोटिमेधकथा तथा ॥ १७५ ॥

ຍັງມີການເລົ່າກະຖາອັນສັກສິດຂອງແມ່ນ້ຳຊື່ ຈາມບະວະຕີ, ຕຳນານອັນບໍລິສຸດຂອງບໍ່ນ້ຳພານດຸ, ແລະກະຖາຂອງພິທີອັດສະວະເມດ 100, ແສນ, ແລະ ໂກດິ ຄັ້ງດ້ວຍ.

Verse 176

दुर्वासार्कघटस्थानहिरण्यासंगमोत्कथा । नगरार्कस्य कृष्णस्य संकर्षणसमुद्रयोः ॥ १७६ ॥

ພາກນີ້ເລົ່າກະຖາອັນໂດງດັງຂອງ ດຸຣວາສາ, ອາຣກະ, ສະຖານທີ່ສັກສິດຊື່ ກະຖະ, ຮິຣັນຍະ, ຈຸດບັນຈົບອັນບໍລິສຸດ (ອາສັງກະມະ), ແລະຍັງມີ ນະກະຣາຣກະ, ພຣະກຣິດສະນະ, ສັງກັຣສະນະ ກັບມະຫາສະໝຸດ ດ້ວຍ.

Verse 177

कुमार्याः क्षेत्रपास्य ब्रह्येशस्य कथा पृथक् । पिंगलासंगमेशस्य शंकरार्कघटेशयोः ॥ १७७ ॥

ແຍກຕ່າງຫາກ ຈະເລົ່າກະຖາຂອງ ກຸມາຣີ, ກະເສດຣະປາລະ, ແລະ ບຣັຫມຽຊະ; ແລະຍັງມີກະຖາຂອງ ປິງກະລາ-ສັງກະເມຊະ, ພ້ອມທັງ ຊັງກະຣະ, ອາຣກະ, ແລະ ກະຖະເມຊະ ດ້ວຍ.

Verse 178

ऋषितीर्थस्य नंदार्कत्रितकूपस्य कीर्तनम् । ससोपानस्य पर्णार्कन्यंकुमत्योः कथाद्भुता ॥ १७८ ॥

ມີກະຖາຂອງ ຣິຊິຕີຣຖະ ແລະການສັນລະເສີນບໍ່ນ້ຳສາມບໍ່ຂອງ ນັນດາຣກະ; ພ້ອມທັງເລື່ອງອັນອັດສະຈັນກ່ຽວກັບ ສະ-ໂສປານະ, ແລະ ປັນນາຣກະ ກັບ ຍັງກຸມະຕີ ດ້ວຍ.

Verse 179

वाराहस्वामिवृत्तांतं छायालिंगाख्यगुल्फयोः । कथा कनकनंदायाः कुतीगंगेशयोस्तथा ॥ १७९ ॥

ຈະເລົ່າປະຫວັດຂອງ ວະຣາຫະສະວາມິນ, ແລະສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ ຊາຍາລິງກະ ແລະ ກຸລຟະ; ກະຖາຂອງ ກະນະກະນັນດາ; ແລະຍັງມີ ກຸຕີ ແລະ ກັງເກຊະ ດ້ວຍ.

Verse 180

चमसोद्बेदविदुरत्रिलोकेशकथा ततः । मंकणेशत्रैपुरेशषंडतीर्थकथास्तथा ॥ १८० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີກະຖາອັນສັກສິດຂອງ ຈະມະໂສດເບດ ແລະ ວິດຸຣະ; ພ້ອມດ້ວຍເລື່ອງຂອງ ຕຣິໂລເກສະ. ອີກທັງ ມັງກະເນສະ, ຕຣັຍປຸເຣສະ ແລະ ຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດ ຊື່ ສັນຑະຕີຣຖະ ກໍຖືກກ່າວເຖິງເຊັ່ນກັນ.

Verse 181

सूर्यप्राची त्रीक्षणयोरुमानातकथा तथा । भूद्धारशूलस्थलयोश्च्यवनार्केशयोस्तथा ॥ १८१ ॥

ຍັງມີການກ່າວເຖິງ ສູຣຍະປຣາຈີ; ກະຖາຂອງ ອຸມາ ແລະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມຕາ; ພ້ອມທັງກະຖາອັນບໍລິສຸດຂອງ ພູດທາຣ ແລະ ຊູລະສະຖະລະ, ອີກທັງ ຈະຍະວະນະ ແລະ ອາຣເກສະ ເຊັ່ນກັນ.

Verse 182

अजापालेशबालार्ककुबेरस्थलजा कथा । ऋषितोया कथा पुण्या संगालेश्वरकीर्तनम् ॥ १८२ ॥

ມີນິທານອັນສັກສິດທີ່ເກີ່ຍວກັບ ອະຊາປາເລສະ, ບາລາຣກະ ແລະ ກຸເບຣະສະຖະລະ; ມີກະຖາອັນບໍລິສຸດຂອງ ຣິສິໂຕຍາ; ແລະການສັນລະເສີນອັນມີບຸນ (ກີຣຕະນະ) ຂອງ ສັງກາເລສະວະຣະ.

Verse 183

नारदादित्यकथनं नारायणनिरूपणम् । तप्तकुंडस्य माहात्म्यं मूलचंडीशवर्णनम् ॥ १८३ ॥

ພາກນີ້ປະກອບມີ: ກະຖາຂອງ ນາຣະດະ ແລະ ອາທິຕະຍະ (ພຣະອາທິດ); ການອະທິບາຍເຖິງ ນາຣາຍະນະ; ມະຫາຕະມະຂອງ ຕັບຕະກຸນຑະ ອັນສັກສິດ; ແລະຄໍາພັນນາເຖິງ ມູລະ-ຈັນຑີສະ.

Verse 184

चतुर्वक्त्रगणाध्यक्षकलंबेश्वरयोः कथा । गोपालस्वामिव कुलस्वामिनोर्मरुतां कथा ॥ १८४ ॥

ມີເລື່ອງຂອງ ຈະຕຸຣະວັກຕຣະ, ຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະ (ຄະນະທັງຫຼາຍ), ແລະ ກະລັມເບສະວະຣະ; ພ້ອມທັງກະຖາຂອງ ໂຄປາລະສະວາມິ ແລະ ກຸລະສະວາມິ, ຄຽງຄູ່ກັບເລື່ອງຂອງ ມະຣຸດທັງຫຼາຍ.

Verse 185

क्षेमार्कोन्नतविघ्नेशजलस्वामिकथा ततः । कालमेघस्य रुक्मिण्या दुर्वासेश्वरभद्रयोः ॥ १८५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີເລື່ອງກະຖາຂອງ ກເສມາຣກະ, ອຸນນະຕະ, ວິຄເນສະ, ແລະ ຊະລະສວາມິນ; ແລ້ວຕໍ່ໄປ ເປັນກະຖາຂອງ ກາລະເມກະ, ຣຸກມິນີ, ດຸຣວາເສສະວະຣະ ແລະ ພັດຣະ.

Verse 186

शंखावर्तमोक्षतीर्थगोष्पदाच्युतसद्मनाम् । जालेश्वरस्य हुंकारेश्वरचंडीशयोः कथा ॥ १८६ ॥

ຍັງມີກະຖາກ່ຽວກັບ ສັງຄາວັດຕະ, ໂມກສະຕີຣຖະ, ໂກສະປະດະ, ແລະ ອະຈຸຕະ-ສັດມັນ; ພ້ອມທັງເລື່ອງຂອງ ຈາເລສະວະຣະ ກັບ ຮຸງກາເຣສະວະຣະ ແລະ ຈັນຑີສະ.

Verse 187

आशापुरस्थविघ्नेशकलाकुंडकथाद्भुता । कपिलेशस्य च कथा जरद्गवशिवस्य च ॥ १८७ ॥

ມີກະຖາອັນນ່າອັດສະຈັນ ກ່ຽວກັບ ກະລາກຸນຑະ ແລະ ວິຄເນສະ ທີ່ ອາສາປຸຣະ; ແລະຍັງມີເລື່ອງຂອງ ກະປິເລສະ ແລະ ຈະຣັດກະວະ-ຊິວະ ອີກດ້ວຍ.

Verse 188

नलकर्कोटेश्वरयोर्हाटकेश्वरजा कथा । नारदेशयंत्रभूषादुर्गकूटगणेशजा ॥ १८८ ॥

ມີເລື່ອງກະຖາກ່ຽວກັບ ນະລະ ແລະ ກະຣໂກເຕສະວະຣະ, ແລະກະຖາທີ່ຜູກພັນກັບ ຮາຕະເກສະວະຣະ; ພ້ອມທັງ ນາຣະເທສະ, ຍັນຕຣະອັນສັກສິດເປັນເຄື່ອງປະດັບ, ແລະ ຄະເນສະແຫ່ງ ດຸຣຄະກູຕ ກໍຖືກລວມໄວ້.

Verse 189

सुपर्णैलाख्यभैरव्योर्भल्लतीर्थभवा कथा । कीर्तनं कर्दमालस्य गुप्तसोमेश्वस्य च ॥ १८९ ॥

ຍັງມີກະຖາທີ່ຜູກພັນກັບ ພະຍາຣະວີ ນາມ ສຸປັນນາ ແລະ ເອລາ, ເລື່ອງທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ ພັລລະຕີຣຖະ; ແລະຍັງມີການກ່າວເຖິງ ກະຣະດະມາລະ ແລະ ໂສເມສະວະຣະ ອັນເປັນສະຖານທີ່ລັບອີກດ້ວຍ.

Verse 190

बहुस्वर्णेशश्रृंगेशकोटीश्वरकथा ततः । मार्कंडेश्वरकोटीशदामोदरगृहोत्कथा ॥ १९० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີການເລົ່າກ່ຽວກັບ Bahu-Svarṇeśa, Śṛṅgeśa ແລະ Koṭīśvara; ແລ້ວຕໍ່ດ້ວຍນິທານອັນໂດງດັງເຖິງ Mārkaṇḍeśvara, Koṭīśa ແລະສະຖານສັກສິດຂອງ Dāmodara.

Verse 191

स्वर्णरेखा ब्रह्मकुंडं कुंतीभीमेश्वरौ तथा । मृगीकुंडं च सर्वस्वं क्षेत्रे वस्त्रापथे स्मृतम् ॥ १९१ ॥

ໃນກະເສດຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ Vastrāpatha ມີການຈື່ຈຳ Svarṇarekhā, Brahma-kuṇḍa, ສະຖານບູຊາຂອງ Kuṁtī ແລະ Bhīmeśvara, ພ້ອມທັງ Mṛgī-kuṇḍa; ທັງໝົດນີ້ແມ່ນສິ່ງສັກສິດຫຼັກຂອງກະເສດຕະນັ້ນ.

Verse 192

दुर्गाभिल्लेशगंगेशरैवतानां कथाद्भुता । ततोऽर्बुदेश्वर कथा अचलेश्वरकीर्तनम् ॥ १९२ ॥

ຕໍ່ມາ ເປັນເລື່ອງອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງ Durgābhilleśa, Gaṅgeśa ແລະ Raivata; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ແມ່ນນິທານຂອງ Arbudeśvara ແລະການສັນລະເສີນ Acaleśvara.

Verse 193

नागतीर्थस्य च कथा वसिष्टाश्रमवर्णनम् । भद्रकर्णस्य माहात्म्यं त्रिनेत्रस्य ततः परम् ॥ १९३ ॥

ຕໍ່ມາ ແມ່ນເລື່ອງຂອງ Nāga-tīrtha, ການພັນລະນາອາສຣົມຂອງ Vasiṣṭha, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ Bhadrakarṇa, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກໍມີເລື່ອງຂອງ Trinetra ດ້ວຍ.

Verse 194

केदारस्य च माहात्म्यं तीर्थांगमनकीर्तनम् । कोटीश्वररूपतीर्थहृषीकेशकथारस्ततः ॥ १९४ ॥

ຕໍ່ມາ ແມ່ນການສັນລະເສີນຄວາມສັກສິດຂອງ Kedāra, ການເລົ່າເຖິງການໄປຈາລິກສູ່ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເລື່ອງຂອງທີ່ທິຣຖະ Koṭīśvara ແລະ Rūpa-tīrtha ພ້ອມດ້ວຍນິທານສັກສິດຂອງ Hṛṣīkeśa.

Verse 195

सिद्धेशशुक्रेश्वरयोर्मणिकर्णीशकीर्तनम् । पंगुतीर्थयमतीर्थवाराहतीर्थवर्णनम् ॥ १९५ ॥

ພາກນີ້ມີການສັນລະເສີນ ສິດເທສະ ແລະ ສຸກເຣສະວະຣະ, ການສັນລະເສີນ ມະນິກັນນີສະ, ແລະການພັນລະນາຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ປັງກຸ-ຕີຣະຖະ, ຢະມະ-ຕີຣະຖະ, ແລະ ວາຣາຫະ-ຕີຣະຖະ.

Verse 196

चंद्रप्रभासर्पिडोदश्रीमाताशुक्लतीर्थजम् । कात्यायन्याश्च माहात्म्यं ततः पिंडारकस्य च ॥ १९६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໄດ້ພັນລະນາສະຖານທີ່ສັກສິດ ຈັນທຣະປະພາ, ສະຣະປິໂດດາ, ສຣີມາຕາ, ແລະ ສຸກລະຕີຣະຖະ; ພ້ອມທັງມະຫາຕະມະ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) ຂອງເທວີ ກາຕະຍາຍນີ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ຂອງ ປິນຑາຣະກະ ດ້ວຍ.

Verse 197

ततः कनखलस्याथ चक्रमानुषतीर्थयोः । कपिलाग्नितीर्थकथा तथा रक्तानुबंधजा ॥ १९७ ॥

ຕໍ່ມາແມ່ນເລື່ອງລາວຂອງ ກະນະຄະລະ ແລະຕີຣະຖະອັນສັກສິດຊື່ ຈັກຣະມະ ແລະ ມະນຸສະ; ພ້ອມທັງການເລົ່າເຖິງ ກະປິລາອັກນິ-ຕີຣະຖະ, ແລະເລື່ອງທີ່ເກີດຈາກຕອນທີ່ຜູກພັນກັບເລືອດ (ຣັກຕານຸບັນທະ).

Verse 198

गणेशपार्थेश्वरयोर्यांत्रायामुज्ज्वलस्य च । चंडीस्थाननागोद्भवशिवकुंडमहेशजा ॥ १९८ ॥

ພາກນີ້ຍັງກ່າວເຖິງສະຖານສັກສິດຂອງ ຄະເນສະ ແລະ ປາຣເທສະວະຣະ, ກ່ຽວກັບ ຢານຕຣາ (ແຜນຜັງພິທີ/ຮູບມົນຕຣາ) ແລະ ອຸຈຈະວະລະ; ພ້ອມທັງສະຖານຂອງ ຈັນຑີ, ນາໂກດພະວະ, ສິວະ-ກຸນຑະ, ແລະ ມະເຫສະຊາ.

Verse 199

कामेश्वरस्य मार्कंडेयोत्पत्तेश्च कथा ततः । उद्दालकेशसिद्धेशगततीथकथा पृथक् ॥ १९९ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເປັນເລື່ອງລາວຂອງ ກາເມສະວະຣະ ແລະ ນິທານການເກີດຂອງ ມາຣະກັນເດຍ; ແລະໂດຍແຍກຕ່າງຫາກ ມີການເລົ່າເຖິງຕີຣະຖະແຫ່ງການຈາລິກບຸນທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບ ອຸດດາລະກະ, ອີສະ, ແລະ ສິດເທສະ.

Verse 200

श्रीदेवरवातोत्पत्तिश्च व्यासगौतमतीर्थयोः । कुलसंतारमाहात्म्यं रामकोट्याह्वतीर्थयोः ॥ २०० ॥

ຍັງໄດ້ພັນລະນາກ່ຽວກັບກຳເນີດຂອງທີ່ສັກສິດ «ເທວະຣະວາຕາ», ທີ່ຈາກບຸນ «ວຽາສະ-ຕີຣຖະ» ແລະ «ໂກຕະມະ-ຕີຣຖະ», ພ້ອມທັງມະຫິມາຂອງ «ກຸລະສັນຕາຣະ» ແລະຕີຣຖະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຣາມະ-ໂກຕິ».